Ὀρθοδοξία καί Οἰκουμενισμός

Περί μολυσμού των μυστηριων

Πηγή: Πατερική Παράδοση

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ, Ο ΜΗΝΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Η διαμαρτυρία των Αγιορειτών προς υπουργό Παιδείας και ο γ. Αγάθων! (Από τον "Ορθ. Τύπο")

Μὲ τὸν τίτλο «Ἀποκαλυπτικὴ συζήτησις Ἁγιορειτῶν Πατέρων μὲ τὸν ὑπουργὸν Παιδείας κ. Λοβέρδον» δημοσίευσε ὁ «Ὀρθόδοξος Τύπος» Ἐπιστολὴ μοναχῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους (25 Ἰουλίου, φ. 2032, σελ. 1 καὶ 7).

Σύμφωνα μὲ τὴν ἐπιστολή, ὁ Ἡγούμενος τῆς Ἱ. Μονῆς Φιλοθέου Νικόδημος, εἶχε γίνει ἀποδέκτης τῆς ἀνησυχίας καὶ τῆς δυσαρέσκειας πολλῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Κυβέρνηση προσπαθεῖ (διὰ τῆς ἐπισκέψεως αὐτῆς τοῦ Ὑπουργοῦ Παιδείας καὶ τῶν ἑκατέρωθεν φιλοφρονήσεων) νὰ καλύψει τὴν προδοτικὴ γιὰ τὸ Ἔθνος καὶ τὴν Ἐκκλησία πολιτική. Ἀνέλαβε λοιπὸν ὁ Ἡγούμενος Νικόδημος νὰ ἐκφράσει τὶς ἀνησυχίες τῶν Ἁγιορειτῶν γιὰ τὴν πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως στὸν Ὑπουργό.

Τότε, ἐπενέβη ὁ Ἡγούμενος τῆς Ἱ. Μ. Κωνσταμονίτου Ἀγάθων «γιὰ νὰ σταματήσει αὐτὴν τὴν κόντρα, ποὺ χαλοῦσε τὴν ὡραία ἀτμόσφαιρα τῆς πανήγυρης!» καὶ ἀσφαλῶς νὰ ...βγάλει τὸν Ὑπουργὸ ἀπὸ τὴν δύσκολη θέση!

Ὁ Γέροντας Ἀγάθων, ὅπως εἴδαμε ἄλλες δυὸ φορές, ἔδρασε πυροσβεστικά, ὁμολογώντας μὲν ὅτι ἡ ἀντίθεος δράση τῶν Οἰκουμενιστῶν πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθεῖ μὲ τὴν Διακοπὴ Μνημοσύνου τῶν ἡγετῶν του Πατριαρχῶν καὶ Ἐπισκόπων, ἀποτρέποντας ὅμως μὲ τὰ λόγια καὶ τὸ παράδειγμά του αὐτὴν τὴν ἀναγκαία ἐνέργεια, ἐπειδὴ οἱ συνάδελφοί του Ἡγούμενοι (ὅπως διέγνωσε καὶ τοῦ εἶπε ὁ γέροντας Ἐφραίμ), «τὰ τρία τὰ ἄλλα τὰ ἀδέλφια σου δὲν μποροῦν νὰ σὲ ἀκολουθήσουν. Δὲν ἔχουν αὐτὸ τὸ σθένος, δὲν ἔχουν αὐτὴν τὴν ἱκανότητα, δὲν ἔχουν αὐτὰ τὰ προσόντα»!(*)

Τώρα, ποὺ κάποιο ἀπὸ τὰ ἀδέλφια του βρῆκε τὸ σθένος νὰ ἀντιδράσει (ἔστω πρὸς Ὑπουργό, ἄνθρωπο τῆς ἴδιας Νεοταξικῆς νοοτροπίας σὲ πολιτικὸ ὅμως ἐπίπεδο), ὁ γ. Ἀγάθων ἀποτρέπει αὐτὴν τὴν ἀντίδραση, τὴν διαμαρτυρία πρὸς τὸν Ὑπουργὸ Λοβέρδο (ὁ ὁποῖος ὡς γνωστὸν ὑποστήριξε τοὺς σαϊεντολόγους ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας). Καὶ τὸν ἀποτρέπει «γιὰ νὰ μὴ χαλάσει τὴν ὡραία ἀτμόσφαιρα!».

Πράγματι περίεργος ὁ ρόλος του!

Παραθέτουμε σὲ φωτοαντίγραφο ἀπὸ τὸν «Ὀρθόδοξο Τύπο» τὴν ἐπιστολὴ τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων.

(*) Τὰ σχετικὰ δημοσιεύματα γιὰ τὸν γ. Ἀγάθωνα, ἐδῶ:

http://paterikiparadosi.blogspot.gr/2014/07/blog-post_18.html

http://paterikiparadosi.blogspot.gr/2014/07/blog-post_608.html

http://paterikiparadosi.blogspot.gr/2014/07/blog-post_7781.html

Νίκος Χειλαδάκης, Πολιτικοί και ιεράρχες έν «συμπνοία καταστροφής»

ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΕΝ «ΣΥΜΠΝΟΙΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ»

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης, Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Ανάμεσα στα τόσα δεινά που έχει επισωρεύσει η μνημονιακή κατοχή στην χώρα μας, υπάρχει και ένα πολύ καλό σημείο που δεν θα πρέπει να το αγνοούμε. Αυτό είναι ότι με όλη αυτή την ζοφερή κατάσταση, με όλη αυτή την λαίλαπα, με όλη αυτή την επιχείρηση κατεδάφισης της ελληνορθόδοξης ταυτότητας μας, φάνηκε ξεκάθαρα ποιοι και πόσοι υποκριτές και φαρισαίοι κυκλοφορούν ανάμεσα μας, για όσους φυσικά παραμένουν ακόμα όρθιοι και δεν αρέσκονται να παριστάνε τους… τυφλούς και τους κωφάλαλους.

Κάποιοι ποιμένες αρέσκονται να φωτογραφίζονται με τους δημίους του ελληνισμού και της ορθοδοξίας και να ευλογούν τις πράξεις τους, αρέσκονται να κάνουν κηρύγματα υποκριτικού ευσεβισμού, βλέπε ραγιαδίστικης υποταγής στα κατοχικά μνημόνια, αρέσκονται να εμφανίζονται συμπροσευχόμενοι με οικουμενι- στικές «παρέες», να ευλογούν την καταστροφή της χώρας και ακόμα χειρότερα να προτρέπουν το ποίμνιο που βρίσκεται στην πιο ελεεινή θέση εδώ και δεκαετίες, να συνετιστεί και να μην βγάζει μιλιά σε όλη αυτή την θύελλα που απειλεί πλέον με ολοκληρωτικό αφανισμό τον ελληνισμό και την ίδια την Ορθοδοξία.

Με περισσή αφέλεια, (;;;), τέσσερεις μητροπολίτες της Θράκης, σύμφωνα με δήλωση του αξιότιμου κυρίου υπουργού Παιδείας (βλέπε υπουργού ολοκληρωτικής διάλυσης της παιδείας), συμφωνούν και επικροτούν την δημιουργία τμήματος Ισλαμικών σπουδών στην Θεολογική Σχολή της Θεσσαλονίκης.

Αλήθεια κύριοι δεσποτάδες, που δεν λέτε λέξη για το κατάντημα της χώρας, για την καταρράκωση της ελληνικής κοινωνίας, για τη πρωτοφανή θρησκευτική αποστασία, έχετε υπόψη σας ότι η Θεολογική Σχολή της Θεσσαλονίκης είναι ομολογιακή και ότι σε αυτή διδάσκεται, από τότε που ιδρύθηκε, η Θεολογία και η Ποιμαντική της Μιας Καθολικής Ορθόδοξη και Αποστολική Εκκλησίας;

Αλλά αν αυτό το γράφετε στα παλαιοτέρα των χρυσοποίκιλτων υποδημάτων σας, έχετε υπόψη ότι εδώ και αρκετό καιρό στην χώρα αυτή εξελίσσετε, χωρίς καμία ουσιαστική αντίδραση, μια άνευ προηγούμενου, οργανωμένη από την τουρκική μαφία και τις ίδιες τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, μια εισβολή δεκάδων χιλιάδων μουσουλμάνων με κύριο στόχο την αλλαγή της εθνοθρησκευτικής δομής έτσι ώστε σε λίγο καιρό να γίνουμε μια περιθωριοποιημένη μειονότητα;

Σεβασμιότατοι δεσποτάδες, δεν ενδιαφέρεστε καθόλου για την δραστηριότητα του τουρκικού προξενείου στην περιοχή σας που έχει καταστεί, με τις «ευλογίες» όλων σας, το πραγματικό διοικητήριο της Θράκης και το τέλειο όχημα για την προώθηση της τουρκικής προπαγάνδας που επιδιώκει, απροκάλυπτα πλέον, την απόσχιση της δυτικής Θράκης και την δημιουργία θρακικού μουσουλμανικού κράτους υποτελές στην «μητέρα πατρίδα», την Τουρκία; «Ίδετε ότι εκτετυφλώνται πάντες ουκ έγνωσαν φρονήσαι πάντες κύνες ενεοί ου δυνήσονται υλακτείν ενυπνιαζόμενοι κοίτην, φυλούντες νυστάξαι» (Ησ. Νστ 10).

Είναι καταπληκτικό το πως σε μια προδοτική πολιτική ηγεσία, που έχει παραδώσει την εθνική κυριαρχία σε εχθρούς του ελληνισμού, που πολεμά με λύσσα και με δεκάδες νομοσχέδια την εθνική και θρησκευτική ταυτότητα μας, έχει συνταχτεί μαζί της η θρησκευτική ιεραρχία (ή μέρος της). Αυτή η ιεραρχία ή κάνει πως δεν βλέπει όλα όσα συμβαίνουν με το χαρακτηριστικό ξεπούλημα της εθνικής κυριαρχίας, ή ακόμα χειρότερα, στηρίζει αυτή την εθνοκτόνο και ορθοδοξοκτόνο πολιτική της Νέας Τάξης.

Είναι αυτοί που αντί να ξεσηκωθούν για την αιρετική θρησκευτική αποστασία της ίδιας της κεφαλής της ορθοδοξίας, αρέσκονται σε πονηρές υπεκφυγές, αντί να ξεσηκωθούν για το εξόντωση της ελληνικής κοινωνίας, δηλαδή του ίδιου του ποιμνίου τους, για την λεηλασία των ιερών και των όσιων, αυτά που κράτησαν επί αιώνες στην ύπαρξη τον ελληνισμό, κρύβονται πίσω από τις τιάρες τους και ευλογούν όλη αυτή την εθνοθρησκευτική θύελλα. Πολιτικοί και Ιεράρχες, (και φυσικά υπάρχουν οι φωτεινές εξαιρέσεις), έχουν γίνει ένα και το αυτό στην εξόντωση του ελληνισμού και της Ορθοδοξίας. Έχουν γίνει ένα και το αυτό στην πυρπόληση όλων των πατροπαράδοτων αξιών μας. Έχουν γίνει ένα και το αυτό στην εθνικό ξεπούλημα και στην προώθηση του ισλαμισμού και όλων των ανθρώπινων διαστροφών που μας τις σερβίρουν σαν «πρόοδο» και «εκσυγχρονισμό». Ισλαμιστές σφαγείς και αδίστακτοι ομοφυλόφιλοι, θα επιβάλλονται σαν τα σύμβολα του νεοελληνισμού πάνω στα αποκαΐδια της ίδιας μας της ύπαρξης εν ονόματι του «αντιρατσισμού» και των ανθρωπίνων «δικαιωμάτων».

«Οι μεν πολιτικοί ηγέτες ευθύνεται σε βαθμό κακουργήματος διότι συμμετέχοντες εις τις αδικίες κλπ παρανομούν μη εφαρμόζοντες τους νόμους δια περιορισμό και εξαλειψιν της κοινωνικής αδικίας και δια προστασίαν και σεβασμό της ανθρώπινης προσωπικότητος. Οι δε πνευματικοί άρχοντες ευθύνονται γιατί ανεχόμενοι τις αντιχριστιανικές και αντικοινωνικές αυτές καταστάσεις, αρνούνται –φοβούνται να υψώσουν φωνή διαμαρτυρίας και προφητικού λόγου ελέγχου-έλεγχου εις όσα αρνητικά συμβαίνουν» (από Χρυστοΰφαντο).

Πολλοί υποστηρίζουν ότι όλα αυτά έπρεπε να γίνουν γιατί κάπου είχαμε ξεφύγει. Αυτό δεν μας απαλλάσσει από τις ευθύνες αντίστασης μας, από τις ευθύνες να υπερασπιστούμε την ίδια μας την ύπαρξη και το αυτεξούσιο μας. Αλλιώς κανείς δεν θα είχε αγωνιστεί να μην πέσει το Βυζάντιο στους εχθρούς. Σήμερα οι «εχθροί» δεν παιανίζουν αλαλάζοντας τα φλάμπουρα της ημισελήνου (τουλάχιστον όχι ακόμα), έξω από τα τείχη της Κωνσταντινούπολης, αλλά οθόνες, «δημοκρατικές διαδικασίες» και άφθονο «εκσυγχρονισμό» και τώρα έναν «όμορφο» οικουμενισμό. Ω μη γένοιτο! Ότι σχέδια και να έχουν, με όσες δυνάμει και να πολεμούν έχει και ο Παντοδύναμος τα δικά Του σχέδια!

Οι "Μεταπατερικές εκβλαστήσεις" επιβεβαιώνονται!

«Λίγα λόγια για την ανάρτηση του κ. Σημάτη "Μεταπατερικές εκβλαστήσεις".

Το πρόβλημα που έχει η συλλογιστική σας είναι ότι θεωρείτε ότι οι παλαιοί Πατέρες ήσαν Αγιοι (και πράγματι είναι), και επομένως οι γνώμες τους ισχύουν εσαεί, και για κάθε περίσταση, ενώ οι σημερινοί Επίσκοποι είναι ελεεινοί και τρισάθλιοι, ανίκανοι, αιρετικοί, ανόητοι να κατανοήσουν τα θέματα, φοβιτσιάρηδες, θεσιθήρες, αρχομανείς, κλπ.

Ομως, οι σημερινοί Επίσκοποι δεν προσεύχονται? Δεν λειτουργούν? Δεν παρθενεύουν? Δεν έλαβαν την Χάριν του Αγίου Πνεύματος κατά την χειροτονία τους? Δεν κάνουν όλα τα έργα που οφείλουν στην Μητρόπολη τους?

Για ποιό λόγο λοιπόν να τους θεωρήσουμε όπως ανέφερα προηγουμένως? Επειδή δεν αποτειχίζονται και δεν συμφωνούν με αυτή την τακτική?

Το Αγιον Πνεύμα που εφώτιζε τους παλαιούς Πατέρες, μπορεί να φωτίζη και τους σημερινούς να μήν αποτειχιστούν, πιθανόν διότι σήμερα είναι διαφορετικές οι συνθήκες. Εχουμε εμείς την διορατική ικανότητα να το διαψεύσουμε? Υποχρεούται το Αγιον Πνεύμα να συμφωνή με την αποτείχιση?

Ο Παράκλητος ευρίσκεται συνεχώς μέσα στην Εκκλησία. Οπως εφώτιζε τον Μέγα Βασίλειο τότε, έτσι φωτίζει και σήμερα τον τάδε Επίσκοπο, τον τάδε ασκητή, τον τάδε μοναχό.

Να μην έχετε αμφιβολία γι αυτό».

Μοῦ ἀποδίδετε θέσεις ποὺ δὲν διετύπωσα.

Ἀσφαλῶς καὶ δὲν ἦσαν Ἅγιοι ὅλοι οἱ παλαιοὶ Ἐπίσκοποι. Ἀνάμεσά τους ὑπῆρχαν καὶ ἀδιάφοροι, καὶ ἀνάξιοι, καὶ φοβιτσιάρηδες, καὶ ἔκφυλοι, καὶ αἱρετικοί. Ὅσων ὅμως φανέρωσε ὁ Θεὸς τὴν ἁγιότητα, εἶναι ἀναμφισβήτητα Ἅγιοι καὶ ἄξιοι μιμήσεως. Ἐκτὸς αὐτοῦ, ὅμως, ὅταν ἀναφερόμαστε στοὺς Ἁγίους, ἰδιαίτερα γιὰ θέματα Πίστεως, ἐπιλέγουμε τὴν διδασκαλία τους ἐκείνη, ποὺ ἐκφράζει τὶς διαχρονικὲς θέσεις τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ συμφωνεῖ μὲ τὶς θέσεις τῶν ἄλλων Ἁγίων, δηλαδὴ
μιλᾶμε (πιστεύω θὰ ἔχετε ἀκουστὰ τὸν ὅρο) γιὰ τὴ συμφωνία τῶν Ἁγίων Πατέρων (consensus patrum), ἀφοῦ καὶ οἱ Ἅγιοι εἶναι δυνατὸν κάπου νὰ σφάλλουν.

Πόσο μᾶλλον οἱ σύγχρονοι Ἐπίσκοποι γιὰ τοὺς ὁποίους ἐν τούτοις,

α) Δὲν ἰσχυρίστηκα (ὅπως γράφετε) ὅτι ὅλοι «είναι ελεεινοί και τρισάθλιοι, ανίκανοι, αιρετικοί, ανόητοι να κατανοήσουν τα θέματα, φοβιτσιάρηδες, θεσιθήρες, αρχομανείς, κλπ.»! Οὔτε μίλησα γιὰ τὴν ἠθική τους ὑπόσταση. Μιλώντας γι’ αὐτοὺς ἀναφέρομαι κατ’ ἐξοχὴν στὴν ἀντιμετώπιση τῶν θεμάτων τῆς Πίστεως.

β) Ἐκεῖνο, ἐπίσης, ποὺ εἶναι ἐξόφλαλμο καὶ πρέπει ἐπιτέλους νὰ γίνει κατανοητό, εἶναι ὅτι οἱ σύγχρονοι Ἐπίσκοποι δὲν μιμοῦνται τοὺς Ἁγίους Πατέρες στὴν ἀντιμετώπιση τῆς Παναιρέσεως τοῦ καιροῦ μας, τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλὰ τέμνουν νέα ὁδό, καινοτομοῦν. Αὐτὴ ἡ διαπίστωση φτάνει, ὄχι μόνο γιὰ νὰ ἀποφεύγουμε τὸ παράδειγμά τους, ἀλλὰ ἐπιπλέον καὶ γιὰ νὰ τοὺς καταγγέλλουμε γιὰ τὴν διαστροφὴ τῆς Πατερικῆς Παραδόσεως.

Ἀσφαλῶς ἀνάμεσα στοὺς Ἐπισκόπους ὅλων τῶν ἐποχῶν, θὰ ὑπάρχουν καὶ ἀδιάφοροι, καὶ ἀνάξιοι, καὶ ἔκφυλοι, καὶ αἱρετικοί. Μέχρι τώρα, ὅμως, κανένα ἀπὸ αὐτοὺς ἡ Ἐκκλησία δὲν ἀνακήρυξε Ἅγιο. Ὁπότε, ποιά λογικὴ ἔχει ἡ θέση σας, ὅτι πρέπει νὰ τοὺς θεωροῦμε, ὡσὰν νὰ πράττουν φωτιζόμενοι ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, αὐτοὶ ποὺ δὲν ἀκολουθοῦν ὅ,τι τὸ Ἅγιον Πνεῦμα φώτισε νὰ κάνουν οἱ παλαιότεροι Ἅγιοι Πατέρες;

Καὶ Μήπως τὸ Ἅγιον Πνεῦμα τοὺς «φωτίζει» νὰ συμπροσεύχονται μὲ αἱρετικούς; Μήπως τὸ Ἅγιον Πνεῦμα τοὺς «φώτισε» νὰ γίνουν καὶ νὰ παραμένουν μέλη τοῦ Π.Σ.Ε.; Μήπως τὸ Ἅγιον Πνεῦμα τοὺς «φώτισε» νὰ ἄρουν τὰ ἀναθέματα τῶν Παπικῶν, καὶ παρὰ τὴν κατακραυγὴ νὰ διατηροῦν αὐτὴν τὴν ἄρση δεκαετίες; Μήπως τὸ Ἅγιον Πνεῦμα τοὺς «φώτισε» νὰ προχωρήσουν στὴν Συμφωνία τοῦ Μπάλαμαντ; Μήπως τὸ Ἅγιον Πνεῦμα τοὺς «φωτίζει» νὰ διατηροῦν ὅλες αὐτὲς τὶς ἀντι-ἁγιοπνευματικὲς ἐνέργειες ὡς ”κεκτημένα” ποὺ δὲν πρέπει νὰ τὰ χάσουν;

Ρωτᾶτε: «Ομως, οι σημερινοί Επίσκοποι δεν προσεύχονται? Δεν λειτουργούν? Δεν παρθενεύουν? Δεν έλαβαν την Χάριν του Αγίου Πνεύματος κατά την χειροτονία τους? Δεν κάνουν όλα τα έργα που οφείλουν στην Μητρόπολη τους?».

Ἀσφαλῶς, μὲ αὐτὰ ποὺ γράφετε, δείχνετε ὅτι, οὔτε τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση γνωρίζετε, οὔτε τὴν πραγματικότητα τοῦ ἐπισκοπικοῦ ἀδελφάτου! Δὲν ζεῖτε στὴν Ἑλλάδα; Δὲν ἀκούσατε γιὰ σκάνδαλα ἐπισκοπικά; Καὶ δὲν μιλάω κυρίως γι’ αὐτὰ ποὺ γράφουν οἱ δημοσιογράφοι, ἀλλὰ γι’ αὐτὰ ποὺ ὁ ἕνας Ἐπίσκοπος κατηγορεῖ τὸν ἄλλον. (Σύντομα θὰ σᾶς θυμήσουμε κάποια). Μπορεῖτε ἐσεῖς νὰ μᾶς διαβεβαιώσετε ὅτι ὅλα τὰ παραπάνω χριστιανικὰ καθήκοντα τὰ ἐπιτελοῦν οἱ Ἐπίσκοποι; Ἀλλὰ κι ἂν τὰ ἐπιτελοῦν, δὲν ἔχετε ἀκούσει τὸν λόγο τοῦ Κυρίου: «Κύριε Κύριε, οὐ τῷ σῷ ὀνόματι προεφητεύσαμεν, καὶ τῷ σῷ ὀνόματι δαιμόνια ἐξεβάλομεν, καὶ τῷ σῷ ὀνόματι δυνάμεις πολλὰς ἐποιήσαμεν; καὶ τότε ὁμολογήσω αὐτοῖς ὅτι οὐδέποτε ἔγνων ὑμᾶς» (Ματθ. ζ΄ 22). Ἢ τὸν λόγο τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου: «πᾶς ὁ λέγων παρὰ τὰ διατεταγμένα, κἂν ἀξιόπιστος ᾖ, κἂν νηστεύῃ, κἂν παρθενεύῃ, κἂν σημεῖα ποιῆ, κἂν προφητεύῃ, λύκος σοι φαινέσθω, ἐν προβάτου δορᾷ, προβάτων φθορὰν κατεργαζόμενος»; (Ἁγ. Ἰγνατίου Θεοφόρου πρός Ἥρωνα, ΒΕΠΕΣ 2,330).

Ἀλλὰ καὶ σὲ ἄλλο σημεῖο πάλι ὁ ἀπόστολος Παῦλος μᾶς συμβουλεύει νὰ ἀκολουθοῦμε τοὺς Πατέρες κάθε ἐποχῆς, ἀφοῦ πρῶτα διαπιστώσουμε ὅτι ὑγιαίνουν ὡς πρὸς τὴν πίστη καὶ δὲν ἀκολουθοῦν “διδαχαῖς πικοίλαις καὶ ξέναις”, ὡς εἶναι οἱ διδαχὲς τοῦ Βατικανοῦ καὶ τοῦ Π.Σ.Ε. περὶ ἀνοχῆς, διαφορετικότητος καὶ τῆς ποικιλίας χαρισμάτων ποὺ τάχα τὸ Ἅγιον Πνεῦμα χαρίζει στοὺς αἱρετικούς: «Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν. ᾿Ιησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας. διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξέναις μὴ παραφέρεσθε» (Ἑβρ. ιγ΄ 7, 9).

Καὶ γιὰ νὰ τελειώνουμε. Γράφετε: «Το Αγιον Πνεύμα που εφώτιζε τους παλαιούς Πατέρες, μπορεί να φωτίζη και τους σημερινούς να μήν αποτειχιστούν, πιθανόν διότι σήμερα είναι διαφορετικές οι συνθήκες. Εχουμε εμείς την διορατική ικανότητα να το διαψεύσουμε? Υποχρεούται το Αγιον Πνεύμα να συμφωνή με την αποτείχιση?»!

Ἐμεῖς, Ἀνώνυμε, δὲν ἔχουμε αὐτὴ τὴν διορατικότητα, οὔτε ἀσχολούμαστε μὲ πιθανότητες! Ἀκολουθοῦμε τὴν Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας· ὅ,τι τὸ Ἅγιον Πνεῦμα διὰ τῶν Προφητῶν καὶ Ἁγίων μᾶς ἐδίδαξε. Τὴν ἄμεση ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὴν αἵρεση. Ὁποιαδήποτε αἵρεση. Καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ὁ Θεὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαψεύσει τὸν ἑαυτό Του. Ἂν δὲ κάποιος, ὅπως ἐσύ, μᾶς διδάσκεις διαφορετικὰ ἀπὸ τὴν Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, δὲν θὰ σὲ ἀκούσουμε, ἀλλὰ θὰ σὲ παραπέμψουμε στὸν ἀπόστολο Παῦλο:

«Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ' ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω»! (Γαλ. 1, 8)

Σημάτης Παναγιώτης

Μεταπατερικές εκβλαστήσεις

Ἐστάλη ἕνα σχόλιο ἀπὸ Ἀνώνυμο ποὺ ἀφορὰ τὴν προηγουμένη ἀνάρτηση:

http://paterikiparadosi.blogspot.gr/2014/07/blog-post_30.html

Τὸ σχόλιο δημοσιεύτηκε στὸ ἱστολόγιο «Ἀποτείχιση». Λέγει τὰ ἑξῆς:

«Ολα αυτά συνέβαιναν πριν 1700 έως 600 χρόνια, με τελείως διαφορετικές περιστάσεις.

Οι λόγοι των Πατέρων ισχύουν, ως παραδείγματα για κάθε εποχή, αλλά οι ιστορικές, κοινωνικές συνθήκες κάθε εποχής είναι διαφορετικές, και το πηδάλιο της Εκκλησίας στρέφεται κάθε φορά αναλόγως με τις σύγχρονες δυσκολίες και περιστάσεις».

Αὐτὴ ἡ τοποθέτηση-νοοτροπία τοῦ Ἀνώνυμου, δείχνει ἀκριβῶς, κατὰ τὴν γνώμη μου, τὴν ἀλλοίωση τῶν συνειδήσεων ἀπὸ τὸν Οἰκουμενισμό. Τοῦ Ἀνώνυμου ἐδῶ, ἄλλου πιστοῦ σὲ ἄλλα θέματα, ἐμένα σὲ κάποια ἄλλα. Ὅλοι μας ἔχουμε ἐπηρεασθεῖ (ἔστω κι ἂν νομίζουμε πὼς εἴμαστε ἀνεπηρέαστοι) καὶ τὸ καταλαβαίνουμε, ὅταν κάποιος μᾶς τὸ ὑποδείξει καὶ ἔχουμε τὴν ἑτοιμότητα καὶ τὴν ταπείνωση νὰ τὸ ἀποδεχτοῦμε.

Αὐτὸς εἶναι ὁ Οἰκουμενισμός, αὐτὸς εἶναι ὁ ἐπηρεασμὸς ἀπὸ τὴν μετα-πατερικὴ θεολογία, ποὺ μᾶς τὴν ἐπιβάλλουν κι ἐμεῖς τὴν δεχόμαστε «ἀνεπαισθήτως», παρότι στὶς μέρες μας ἀκούγονται ὄχι ἁπλῶς διαδόσεις, ψίθυροι, κάποιοι κρότοι, ὄχι κανονιές, ἀλλὰ ἐκκωφαντικὲς δορυφορικὲς ἐκρήξεις.

Καιρὸς νὰ κλάψουμε τὴν κατάντια μας καὶ νὰ ξανασκεφτοῦμε τὰ λόγια ποὺ γιὰ ἄλλους λόγους εἶπε ὁ Καβάφης στὸ ποίημά του
«Τὰ Τείχη»:

Χωρὶς περίσκεψιν, χωρὶς λύπην, χωρὶς αἰδῶ

μεγάλα κ' ὑψηλὰ τριγύρω μου ἔκτισαν τείχη...

Ἂ ὅταν ἔκτιζαν τὰ τείχη πῶς νὰ μὴν προσέξω...

Ἀλλὰ δὲν ἄκουσα ποτὲ κρότον κτιστῶν ἢ ἦχον.

Ἀνεπαισθήτως μ' ἔκλεισαν ἀπὸ τὸν κόσμον ἔξω».

Νὰ λοιπόν, γιατί ἡ Ἀποτείχιση ἀπὸ τὰ διάφορα αἱρετικὰ «Τείχη» εἶναι ἀναγκαία.

Καὶ τὸ ἐρώτημα ἔρχεται αὐθόρμητο: Μὰ κι ὁ Χριστὸς ὄχι «πρὶν 1700 ἕως 600 χρόνια», ἀλλὰ πρὶν 2000 ἕως 5000 χρόνια μας ἔδωσε τὶς Ἐντολές Του.

Μήπως δὲν ἰσχύουν οἱ Ἐντολὲς τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης σήμερα;

Μήπως δὲν ἰσχύουν οἱ νέες Ἐντολὲς τῆς Καινῆς Διαθήκης;

Ἀσφαλῶς γιὰ τὸν Ὀρθόδοξο πιστὸ ἰσχύουν. Κι ἂν ἀδυνατοῦμε νὰ τὶς ἐφαρμόσουμε, προσπαθοῦμε. Μὲ ταπείνωση σκύβουμε τὸ κεφάλι καὶ ζητᾶμε τὸ ἔλεός Του, ἀλλὰ δὲν τὶς μεταβάλλουμε, δὲν τὶς ἀπορρίπτουμε.

Βεβαίως καὶ «οἱ ἱστορικές, κοινωνικὲς συνθῆκες κάθε ἐποχῆς εἶναι διαφορετικές». Ἀλλὰ τί ἐμποδίζει τοὺς συγχρόνους Ποιμένες νὰ διακόψουν τὴν ἐπικοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικούς;

Ἴσα-ἴσα, σήμερα (πρὸς τὸ παρόν) εἶναι πιὸ εὔκολα τὰ πράγματα. Δὲν παίρνει ἀκόμα κεφάλια ὁ Βαρθολομαῖος κι ὁ Ἱερώνυμος, καὶ δὲν φυλακίζει καὶ βασανίζει, ὅπως ὁ Καλέκας, ὁ Βέκκος κ.ἄ. Τί φοβοῦνται οἱ Ἐπίσκοποι; Τί φοβοῦνται οἱ Ἁγιορεῖτες; Γιατί δὲν ἀκολουθοῦν τὸ παράδειγμα τῶν Ἁγίων; Γιατί δὲν γίνονται «τύπος τῶν πιστῶν»; (1Τιμ. 4, 12).

Ἂς θυμήσουμε καὶ πάλι τὴν ἀπάντηση τοῦ Φλωρίνης Θεοκλήτου, ἀντιπροσωπευτική, ποὺ ἐκφράζει τὴν βούληση τῶν περισσοτέρων Ἐπισκόπων, ὅταν ρωτήθηκε ἀπὸ καθηγητὴ Πανεπιστημίου ἢ σὲ ἄλλη περίπτωση ἀπὸ κάποιο ἱερωμένο (τὸ ἔχουμε ξαναναφέρει σὲ σχετικὸ ἄρθρο):

—Γιατί δὲν διαμαρτύρεσθε, Σεβασμιώτατε;

—Φλωρίνης Θεόκλητος: «Φοβοῦμαι, ὅτι ἂν διαμαρτυρηθοῦμε (σ.σ. ποῦ νὰ τολμήσουν νὰ Διακόψουν τὸ Μνημόσυνο;) θὰ μᾶς καθαιρέσει ὁ Πατριάρχης»!!!

Ἀναγνωρίζει τὸ πρόβλημα ὁ Φλωρίνης Θεόκλητος, δὲν τολμάει νὰ ἰσχυρισθεῖ ὅτι δὲν πρέπει νὰ διακόψουμε τὸ Μνημόσυνο τοῦ αἱρετικοῦ Πατριάρχη, γιατί ἤξερε ὅτι καὶ οἱ δύο ἱερωμένοι εἶχαν γραπτὰ καὶ μὲ ἐπιχειρήματα διατυπώσει τὴν διαχρονικὴ θέση τῆς Ἐκκλησίας περὶ Ἀποτειχίσεως. Γι’ αὐτό, δὲν ἔχει νὰ ἀντιπαραθέσει Θεολογικὰ ἢ Πατερικὰ ἐπιχειρήματα, ἀλλὰ τί λέει: Φοβούμαστε ὅτι θὰ μᾶς καθαιρέσουν!

Παρόμοια συλλογιστικὴ ἔχουν καὶ ἄλλοι «συντηρητικοὶ» Ἐπίσκοποι. Ἄκουσα νὰ λέγει θεολόγος ποὺ ἐπισκέφτηκε Μητροπολίτη τὴν ἐποχὴ ποὺ ὁ Πατριάρχης θὰ ἐρχόταν στὴν Πάτρα, καὶ τὸν παρακάλεσε νὰ μὴν παραστεῖ στὴν ὑποδοχή, ὅτι τοῦ ἀπάντησε ὁ ἐν λόγῳ Ἱεράρχης:

—Δὲν μπορῶ νὰ μὴν πάω. Ὄχι ὅτι φοβᾶμαι τὸ θρόνο μου! Ἀλλὰ νά, αὐτὰ εἶναι τυπικά!

Κάτι τέτοιο, ὅμως, δὲν ἰσχύει καὶ γιὰ ἄλλους Ἐπισκόπους, ὅπως ὁ Γόρτυνος, ὁ Πειραιῶς, ὁ Αἰτωλοακαρνανίας; Διανθισμένο, βέβαια, μὲ ἄλλες δικαιολογίες τοῦ τύπου:

—Θὰ κάνουμε σχίσμα; Ὁ Θεὸς νὰ φυλάξει. Ὄχι. Θὰ μείνουμε μέσα στὴν Ἐκκλησία καὶ ἀπὸ ἐκεῖ θὰ παλαίψουμε! Ἕως νὰ φτάσουν στὸ κόκκινο σημεῖο, τὸ «κοινὸ ποτήριο»!

Λὲς καὶ ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητὴς περίμεναν τὸ «κοινὸ ποτήριο» γιὰ νὰ ἀντιδράσουν ἤ, ὅταν διέκοψαν τὸ Μνημόσυνο Πατριαρχῶν, βρέθηκαν ἐκτὸς Ἐκκλησίας!

Σημάτης Παναγιώτης

«Τὸ ἐπισκοπικὸν ἀξίωμα κατήντησεν εἰς ἐλεεινοὺς ἀνθρώπους»!

ΚΕΙΜΕΝΟ: «Αἴτει παρὰ τοῦ Κυρίου, ῥυσθῆναι ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ἀτόπων καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων, οἳ τοσοῦτον κατεκράτησαν τῶν λαῶν ὥστε οὐδὲν ἕτερον νῦν ἢ τὰ τῆς Ἰουδαϊκῆς ἁλώσεως ἡμᾶς ἐνεικονίζεσθαι πράγματα. Ὅσῳ γὰρ ἐπὶ τὸ ἀσθενέστερον ὑπορρέουσιν αἱ Ἐκκλησίαι, τοσούτῳ ἐπακμάζουσι τῶν ἀνθρώπων αἱ φιλαρχίαι. Καὶ εἰς δυστήνους ἀνθρώπους ...περιέστη νῦν τὸ τῆς ἐπισκοπῆς ὄνομα, οὐδενὸς αἱρουμένου ἀντεισάγειν ἑαυτὸν τῶν δούλων τοῦ Θεοῦ ἢ τῶν ἀπεγνωσμένων».

Τί ἄλλο κάνουν οἱ Ἐπίσκοποι ἀπὸ τὸ κατεξουσιάζουν τὸ Λαό, κατακρατοῦντες ἀξίωμα ποὺ δὲν τοὺς ἀξίζει, ἀφοῦ ἀρνοῦνται νὰ ἐκδιώξουν τοὺς λυκοποιμένες καὶ ψευδοποιμένες Οἰκουμενιστὲς συνεπισκόπους τους καὶ δὲν ὁμολογοῦνν κατενώπιον τῶν αἱρεσιαρχῶν Πατριαρχῶν καὶ Ἐπισκόπων ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶναι ΜΙΑ. Ἔτσι ἐπιτρέπουν νὰ παγιώνεται στὴ συνείδηση τοῦ ἀποίμαντου λαοῦ ἡ —ἄλλοτε μὲ ὕπουλο κι ἄλλοτε μὲ φανερὸ τρόπο—νέα Ἐκκλησία τῶν κλάδων, δηλαδὴ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ ἐν τέλει τῆς Πανθρησκείας, ὅπως ἀκριβῶς τὸ διετύπωσε ἄλλη μιὰ φορὰ προχθὲς ὁ Πάπας, χωρὶς καμιὰ ἀντίδραση ἀπὸ τοὺς ἡγέτες τῆς Ὀρθοδοξίας. (Ἢ μήπως κάποιος Πατριάρχης ἢ Ἐπίσκοπος ἀντέδρασε καὶ «δὲν τὸ πήραμε εἴδηση»;).

Εἶπε, ὡς γνωστόν, ὁ Πάπας:

«Πρέπει να ξεπερασθούν οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στις διάφορες χριστιανικές εκκλησίες... Το Άγιο Πνεύμα εμπνέει την διαφορετικότητα στην Εκκλησία. Η διαφορετικότητα είναι ωραία αλλά, παράλληλα, το Άγιο Πνεύμα εμπνέει και την ενότητα. Και έτσι η Εκκλησία είναι μία, ενωμένη. Για να χρησιμοποιήσουμε έναν ωραίο όρο, πρόκειται για μια συμφιλιωτική διαφορετικότητα»!

Καὶ μόνο γι’ αὐτὴν τὴν φράση, θὰ ἔπρεπε νὰ τοῦ ἀπονεμηθεῖ τριπλὸ βραβεῖο Νόμπελ διαστροφικότητας, παραλογισμοῦ καὶ ζαμανφουτισμοῦ!

Κι ἂν σὲ αὐτὸν τὸν αἱρετικὸ ταίριαζε αὐτὸ τὸ Βραβεῖο, ποιό ταιριάζει ἄραγε στοὺς «ὀρθόδοξους» Ἐπισκόπους σιγονταρο-Οἰκουμενιστές, ποὺ ἀνέχονται τέτοιες προσβολὲς τῆς Πίστεως, ποὺ ἀφήνουν τὸ λαὸ στὴν προπαγάνδα ἐλεεινῶν φίλαρχων καὶ ἐξουσιολάγνων ἀνθρώπων;

Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες, ὅμως, ἄλλα μᾶς ἐδίδαξαν: ὁμολογοῦσαν Χριστό, ἐνώπιον τῶν εἰδωλολατρῶν ἡγεμόνων, ἐλέγχοντας τὴν εἰδωλολατρία τους. Τὸ ἴδιο καὶ οἱ Ἅγιοι Ἱεράρχες, ἱερεῖς καὶ μοναχοὶ ὁμολογοῦσαν Χριστό, ἐνώπιον τῶν αἱρετικῶν Πατριαρχῶν, συνεπισκόπων τους καὶ Ἡγεμόνων, ἐλέγχοντας τὴν κακοδοξία τους, διακόπτοντας τὸ μνημόσυνό τους καί, φυσικά, ὑφιστάμενοι τὸ κόστος τῆς ὁμολογίας, αὐτὸ ποὺ ἐμεῖς σήμερα δυσκολευόμαστε νὰ τὸ ἀναλάβουμε. Αὐτὸ δίδασκε καὶ ὁ Μ. Βασίλειος, ὅπως φαίνεται σὲ πρόσφατη ἀνάρτηση στὸ http://www.paterikiparadosi.blogspot.gr/2014/07/blog-post_18.html

Θὰ ἐπαναλάβουμε κείμενα ποὺ καὶ πάλι ἀναρτήσαμε, γιὰ νὰ ξαναθυμηθοῦμε ἐμεῖς τὶς θέσεις τῶν Ἁγίων μας, νὰ στερεωθοῦμε μὲ διδασκαλία τους αὐτὴ καὶ νὰ τὴν θυμίσουμε ἐπίσης σὲ ὅσους ἀντιπαρέρχονται μὲ εἰρωνεία τὶς θέσεις αὐτές, ἢ μᾶς ἐπιτίθενται μὲ μόνο ἐφόδιο τὴν λογική τους ἢ τὴ διδασκαλία τῶν γεροντάδων τους, τοὺς ὁποίους τοποθετοῦν πάνω ἀπὸ τοὺς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας, βιώνοντας μιὰ νεοπατερικὴ θεολογία, παρόλο ποὺ σὲ ἄλλα θέματα, κατηγοροῦν (καὶ σωστά) τὴ μεταπατερικὴ θεολογία τῆς Ἀκαδημίας Θεολ. Σπουδῶν Βόλου!

* * *

Τον 14^ο αιώνα, ο κανονικός πατριάρχης Καλέκας «ενέκλεισε τον Άγιο (Γρηγόριο Παλαμά) στην φυλακή των ανακτόρων «ως κακούργο». …Το 1344, ο αδίστακτος Καλέκας έφθασε στο σημείο να αναθεματίση τον Μέγα Γρηγόριο (Παλαμά)… Τον αναθεματισμό υπέγραψαν πολλοί (σ.σ. “ορθόδοξοι” κατά τα “άλλα”) επίσκοποι…» (σελ. 267).

Ο αγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, όμως, θεωρούσε τον πατριάρχη Καλέκα αποκομμένο από την Εκκλησία με όσα έχει κάνει, διδάσκοντάς μας με συγκεκριμένο παράδειγμα, ποιοι αποτελούν μέλη της Εκκλησίας και ποιοι είναι αποκομμένοι απ’ αυτή, εξ αιτίας των αντικανονικών ενέργειών τους. Γράφει: «όποιος είναι αποχωρισμένος από τον Καλέκα, τότε ανήκει πράγματι στον κατάλογο των Χριστιανών και είναι ενωμένος με το Θεό κατά την ευσεβή πίστι» (στο ίδιο, σελ. 268).

Στο ίδιο πνεύμα κινείται και ο ιερός Ιωσήφ (συγκαταλεγόταν και αυτός στους διωχθέντας). Όταν ο πατριάρχης Καλέκας αφόρισε τον αγ. Γρηγόριο Παλαμά και τους ομόφρονές του (1344), έγραφε: Ποια είναι η Εκκλησία» που μας «έχει αποδιώξει; Η των Αποστόλων; Εμείς όμως είμαστε υποστηρικταί της και συμφωνούμε μαζί της… Επομένως δεν μας έχει αποβάλει η Αποστολική Εκκλησία…αλλά η καινοφανής Εκκλησία και τα παράδοξα δόγματα που αυτός (σ.σ. ο Καλέκας τότε, ο Βαρθολομαίος που δέχτηκαν με τιμές οι Αγιορείτες, σήμερα) συνέστησε… Αφού λοιπόν έγινες εργαστήριον κάθε ψεύδους, κάθε συκοφαντίας, οποιουδήποτε φαύλου πράγματος,… πλεονεξίας, ιεροσυλίας,… έπειτα “χειροτονείς” και τον εαυτό σου Εκκλησία… σ.σ. (Αυτά τα λέει στον ΝΟΜΙΜΟ και ΜΗ καθαιρεθέτνα πατριάρχη). Γιατί είσαστε Εκκλησία; Από το ότι δωροδοκείς; Από το ότι εξαγοράζεις τις δίκες; Από το ότι δεν κάνεις διάκριση μεταξύ των ανιέρων και των αγίων; Από ότι επιτρέπεις την είσοδο του ιερού σε όλους τους μολυσμένους και βέβηλους;… Από το ότι πωλείς την χάρι του Αγ. Πνεύματος;…

Άλλοτε πάλι χαρακτηρίζει την ψευδοεκκλησία του Καλέκα “σφαλεράν και πόρω Θεού βάλλουσαν”. (σ.σ. Χωρίς κάποια Σύνοδος να καταδικάσει τον Καλέκα και όλους τους άλλους «ορθόδοξους» που τον ακολουθούσαν). Κατά συνεπεια ο πατριάρχης “δει υποταγήναι τη Εκκλησία, ης προ ολίγου αφηνίασεν αποσκιρτήσας”.. (σ.σ. Αλήθεια, πού βρισκόταν τότε η Εκκλησία; Ας απαντήσουν όσοι μας ρωτούν για το ίδιο θέμα σήμερα, και δεν καταλαβαίνουν το Μυστήριο της Εκκλησίας). Για όλα αυτά ο ιερός Ιωσήφ συνιστούσε: “Αποκοπτέον ημάς της εκείνου κοινωνίας”. Προσέθετε δε ότι χρειάζονται πηγές δακρύων για να κλαύση κανείς το “σύντριμμα” της Εκκλησίας… και την καινοτομία της πίστεως» (σελ. 274-275).

Ο ιερός Νικηφόρος Κάλλιστος έγραφε: Όταν «πίστεως συμβαίη γίνεσθαι την διαφοράν, ου μόνον πατέρες προς παίδας (και αντίστροφα), αλλά και γυνή» προς τον σύζυγόν της, «και ανήρ προς την σύζυγον διαστασιάζουσιν (επαναστατούν)» (στο ίδιο, σελ. 276).

«Οι ανθενωτικοί απεδοκίμασαν την ένωσι…και αποσχίσθησαν από τον πατριάρχη Βέκκο και τους ομόφρονές του. Τους κατηγορούσαν ότι εξέπεσαν της ιερωσύνης και ότι τελούσαν άκυρα μυστήρια. Αυτό ήταν σύμφωνο με τους κανόνες α΄ καὶ β΄ τῆς Γ οἰκουμενικῆς Συνόδου. Γι’ αυτό προέτρεπαν τους πιστούς να μη εκκλησιάζονται με τον πατριάρχη και τους ενωτικούς κληρικούς. Ο Βέκκος…εξέδωσε “πατριαρχικό αφορισμό”, κατά των σχισματικών επισκόπων» (στο ίδιο, σελ. 237).

Γράφει ο ιερός Ιωσήφ Βρυέννιος: «Ορισμένοι τόλμησαν να αναγγείλουν ότι… η ένωσις (των εκκλησιών) θα γίνη χωρίς να μετατραπή κανένα από τα έθιμα και τα δόγματα… Εισηγήθηκαν μάλιστα, ότι δεν είναι καθόλου άτοπο να μνημονεύουμε τον πάπα ως άγιο… Αυτή είναι λοιπόν η ένωση;… Με αυτόν τον τρόπο σκέπτεσθε δήθεν να ενωθήτε μαζί μας, την στιγμή που η μεν προσθήκη μένει αδιόρθωτη, όλα δε όσα προξένησε το μακροχρόνιο και επάρατο σχίσμα μένουν αμετακίνητα; Άνθρωποι, αυτό δεν είναι διόρθωσις ούτε ένωσις των Εκκλησιών. Αντιθέτως, είναι χειρότερο σχίσμα από το προηγούμενο… Διότι πως θα γίνη η ένωσις, εφόσον υφίστανται μεταξύ μας μύρια διαφορετικά φρονήματα;… Αυτό το πράγμα δεν είναι ένωσις της Εκκλησίας της Ρώμης με μας… Αντιθέτως είναι παράλογη υποταγή στον πάπα της Ρώμης…» (στο ίδιο, σελ. 288).

Ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός σε άλλη επιστολή του έγραφε: «Οι περισσότεροι αδελφοί, έχοντας πάρει θάρρος από την εξορία μου, ελέγχουν με αυστηρότητα τους αλιτήριους (Λατινόφρονες) και παραβάτες της ορθής πίστεως και των πατρικών θεσμών. Τους διώχνουν επίσης από παντού ως καθάρματα, χωρίς να ανέχωνται να συλλειτουργούν μαζί τους, ούτε να τους μνημονεύουν καθόλου στα Μυστήρια ως Χριστιανούς…

Να συμβουλεύσης δε τους ιερείς του Θεού να αποφεύγουν με κάθε τρόπο την εκκλησιαστική κοινωνία με τον λατινόφρονα μητροπολίτη τους και ούτε να συλλειτουργούν μαζί του, ούτε να τον μνημονεύουν καθόλου, ούτε να τον θεωρούν αρχιερέα, αλλ’ ως μισθωτό λύκο. Επίσης να μη λειτουργούν καθόλου σε λατινικές εκκλησίες, για να μη έλθη και σε μας η οργή του Θεού που επήλθε στην Κων/πολι, εξ αιτίας των παρανομιών που έγιναν εκεί…

Να αποφεύγεται λοιπόν και εσείς, αδελφοί, την εκκλησιαστική κοινωνία με τους ακοινωνήτους και το μνημόσυνο των αμνημονεύτων. Φευκτέον αυτούς (τους λατινόφρονες) ως φεύγει τις από όφεως» (στο ίδιο, σελ. 297-298).

Το 1452 ο Γεννάδιος προσκλήθηκε στο παλάτι «μαζί με πολλούς εκκλησιαστικούς άνδρες για να συσκεφθούν περί της ενώσεως. Ο Γεννάδιος αρνήθηκε να προσέλθη και τους δήλωσε δι’ επιστολής τα εξής: “…Εάν η σύναξη αυτή γίνεται για να ληφθή η συγκατάθεσις των εκκλησιαστικών για την ένωσι που έκανε ήδη η πολιτεία -αλίμονο! Αυτό είναι χωρισμός από το Θεό- τότε αφήστε με, μη με πειράζεται… Όποιος θα μνημονεύση τον πάπα η θα έχη εκκλησιαστική κοινωνία με αυτούς που τον μνημονεύουν η θα συμβουλεύση …κάποιον να μνημονεύση, θα τον θεωρήσω όπως και η αγία και μεγάλη Σύνοδος της Κων/πόλεως, η οποία εξέτασε το λατινικό δογμα και κατεδίκασε όσους το πίστεψαν, τον Βέκκο δηλ. και τους ομόφρονές του…Οι Σύνοδοι και οι άλλοι πατέρες ορίζουν ότι <αυτών που αποστρεφόμαστε το φρόνημα πρέπει να αποφεύγωμε και την κοινωνία>… Πάνω απ’ όλα όμως ο Κύριός μας λέγει: <Αλλοτρίω δε ου μη ακολουθήσωσιν, αλλά φεύξονται απ’ αυτού, ότι ουκ οίδασι των αλλοτρίων την φωνήν> (Ιω. ι , 5).

Μη γένοιτο να κάνω αιρετικήν την Εκκλησία μου, την αγία μητέρα των Ορθοδόξων. Δεχόμενος το μνημόσυνο του πάπα, εφόσον ομολογεί και πιστεύει εκείνα, για τα οποία δεν τον δέχεται η Εκκλησία μας… Και θα είμαι οπωσδήποτε ακοινώνητος προς τον πάπα και όσους έχουν εκκλησιαστική κοινωνία με αυτόν, όπως και οι Πατέρες μας. Διότι πρέπει να μιμούμαστε την ευσέβειά τους, αφού δεν έχουμε την αγιωσύνη και την σοφία τους”» (στο ίδιο, σελ. 303-304).

Ο ιερός Γεννάδιος, όταν και τότε συζητούσαν το θέμα της ενώσεως των Εκκλησιών, έγραφε:

«Αυτά όμως που λέγουν εκείνοι, δηλ. να αναβάλουμε προσωρινά την εξέτασι του θέματος, δεν είναι προσωρινή εκκλησιαστική Οικονομία. Είναι προσωρινή συγκατάθεσίς μας στην προσθήκη (του filioque) και στην ένωσι που επικυρώθηκε κακώς στην Φλωρεντία. Είναι πρόσκαιρος εκλατινισμός- αν είναι βέβαια πρόσκαιρος και όχι αιώνιος!- συμπεραίνοντας από τα πρόσωπα που τον πραγματοποιούν…» («Οι αγώνες των μοναχών υπέρ της Ορθοδοξίας», στο ίδιο, σελ. 304).

Πηγή: Πατερική Παράδοση

“Μακρὰν τῆς ὁδοῦ τῶν ἁγίων Πατέρων...”: Η σιωπή είναι τρίτο είδος αθεΐας!!!

1990 ΥΠΟΔΟΧΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓ. ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ, Ι. Μ. ΚΟΥΤΛΟΥΜΟΥΣΙΟΥ

ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ, ΣΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΤΟΥ 1990, ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ, ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΚΟΥΤΛΟΥΜΟΥΣΙΟΥ ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΦΟΡΕΣΕ ΜΑΝΔΥΑ ΑΠΟ ΥΠΑΚΟΗ ΩΣ ΑΠΛΟΣ ΜΟΝΑΧΟΣ
Συγκινημένος ο ηγούμενος τον υποδέχεται και τον προσφωνεί.

Σήμερα αυτοί οι πατέρες που τόσο ψηλά έχουν την Ορθοδοξία γιατί σιωπούν και υποδέχονται αδιαμαρτύρητα τον πατριάρχη στο Αγιον Όρος; Η σιωπή λέει ο Γέροντας αγωνιστής ιεράρχης π. Αυγουστίνος Καντιώτης είναι έγκλημα.

Πηγή: "Κατάνυξις"

Η νέα εποχή είναι εδώ!

Τὸν δολοφόνησαν καὶ ὕστερα ...προσκύνησαν τὸ πτῶμα του!!!

Πηγή: "Τρομακτικό"

Γιατροί προσκυνούν 11χρονο λίγο μετά την απόφαση του να... [photo]

Η εικόνα είναι τόσο συγκινητική που λίγα λόγια μπορούν να την περιγράψουν...
Οι γιατροί πρέπει να είναι και είναι, σε ορισμένες τουλάχιστον περιπτώσεις, άνθρωποι!

Ένα εντεκάχρονο αγόρι από το Σενζέν της Κίνας, ο Λιάνγκ Γιαογί, υπέφερε από όγκο στο κεφάλι και λίγο πριν το θανατό του αποφάσισε να δωρήσει τα νεφρά και το συκώτι του.

Η φωτογραφία απεικονίζει τη στιγμή μετά την επέμβαση για την λήψη των οργάνων.

Οι ιατροί και οι νοσοκόμες υποκλίθηκαν τρεις φορές μπροστά στο άψυχο σώμα για να εκφράσουν τιμή και σεβασμό στο νεκρό παιδί και τη μητέρα του! Δείτε τη συγκλονιστική εικόνα.

ΣΧΟΛΙΟ:

«Χωρὶς Θεὸ ὅλα ἐπιτρέπονται» εἶχε γράψει ὁ Ντοστογιέφσκυ.

Καὶ καλὰ ἡ ἀντίχριστη παγκόσμια κοινωνία, ἀλλὰ ἡ Ὀρθόδοξη Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας, οἱ Ἐπίσκοποι, γιατί συνεχίζουν τὴν συμπόρευση μαζί τους;

Γιατί ἀποδέχονται ἔργοις καὶ λόγοις τὸ "θεάρεστον" ἔργον τῆς ἀφαίρεσης ὀργάνων, ἀποδεχόμενοι τὸν Ἐγκεφαλικὸ θάνατο ὡς τὸν πραγματικό θάνατο; (ὅπως ἔκανε ὁ γέρων Μωϋσῆς, ὅπως διδάσκει ὁ Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος).

Γιατί ὁ λαλίστατος Μητροπολίτης Καλαβρύτων δὲν ὁμιλεῖ; Γιατί περιμένει -ἀκόμα- τὴν ἀπάντηση τῆς Ἱ. Συνόδου στὸ ζήτημα αὐτό (ὅπως ἔγραψε ἐδῶ καὶ χρόνια στὸ ἱστολόγιό του, ὅταν ρωτήθηκε) ἐνῶ σὲ ἄλλα θέματα δὲν περιμένει, ἀλλὰ παίρνει τὴν ὅποια θέση;

Νὰ θυμίσουμε τὸ γιατί: διότι πρόλαβε καὶ δήλωσε, ὅπως καὶ ἄλλοι Ἐπίσκοποι, ὡς «δωρητὴς ὀργάνων» προπαγανδίζων κι αὐτὸς τὴ δολοφονία ἀθώων!

Ὁ Οἰκουμενισμὸς καὶ ἡ ἐκκοσμίκευση, ἢ ἡ ἐκκοσμίκευση καὶ ὁ Οἰκουμενισμός, δηλαδὴ ἡ αἵρεση, δὲν ἄφησαν τίποτα ὄρθιο.

Π.Σ.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΤΑΙ - ΟΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΠΛΗΣΙΑΖΟΥΝ ΓΟΡΓΑ

Έγκλημα κατά του παγκόσμιου πολιτισμού από την ΙSIL

Ἀνατίναξε τὸ μαυσωλεῖο

τοῦ προφήτη Ἰωνᾶ

"ΕΞΑΦΑΝΙΣΑΝ" ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Έγκλημα κατά του παγκόσμιου πολιτισμού, αλλά και προσβολή εναντίον των τριων μονοθεϊστικών θρησκειών διέπραξε σήμερα αλλά και τις προηγούμενες ημέρες η διαβολική οργάνωση ISIL που ελέγχει το Β. Ιράκ και ουσιαστικά έχει τριχοτομήσει την χώρα βοηθώντας στην δημιουργία ιρακινού Κουρδιστάν, ανατινάζοντας το ιερό του προφήτη Ιωνά, αποδεκτής ιερής προσωπικότητας από χριστιανούς, εβραίους, και μουσουλμάνους (είτε σιίτες, είτε σουνίτες).

Οι μισαλλόδοξοι τακφιριστές της ISIL των οποίων την σημαία σας την είχαμε δείξει αναρτημένη σε αγρούς έξω από τον σιδηροδρομικό σταθμό της Θήβας και των οποίων ο αρχηγός Abu Bakr al-Baghdadi ήταν εκπαιδευμένος πράκτορας της CIA όπως αποκάλυψε κι ο τουρκικός Τύπος, έχουν αιματοκυλίσει εδώ και δύο μήνες το Β.Ιράκ εξολοθρεύοντας χριστιανικές κοινότητες 2000 ετών που δεν τις πείραζε ούτε ο Σαντάμ, ενώ εκτελούν οποιονδήποτε είναι σιίτης, ή και σουνίτης αν δεν συμφωνεί με τα διαβολικά σχέδιά τους.

Σήμερα όπως θα δέιτε και από τις εικόνες το Τέμενος του προφήτη Ιωνά έπαψε να υπάρχει, αφού καταστράφηκε ολοσχερώς από τους τρομοκράτες της ISIL οι οποίοι όμως μέχρι τώρα τελείως "συμπτωματικά" εξυπηρετούν τα γεωπολιτικά συμφέροντα των ΗΠΑ στν περιοχή, οδηγώντας σε κατάρρευση την ιρακινή σιιτική και άρα φιλοιρανική κυβέρνηση, και στην δημιουργία του Κουρδιστάν, μακροχρόνιου πόθου των Αμερικανών στην Μέση Ανατολή.

Μετά την λεηλασία του ιερού, όπως και του ιερού του προφήτη Σεθ, προχώρησαν στην ανατίναξη του ιερού χώρου λεγοντας" ότι δεν πρόκειται πλέον για χώρο προσευχής αλλά αποστασίας"! Η έκρηξη ήταν ΄τοσο δυνατή που κατέστρεψε και διπλανά σπίτια.

Μόλις χθες είχαν καταστρέψει το Abul Qasim Mosque στη Μοσούλη του Imam Yahya το οποίο ήταν ένα αρχιτεκτονικό θαύμα 1400 ετών, και βρήκε το τέλος του στα χέρια αυτών των φανατικών.

Η ISIL συνεχίζει το καταστροφικό της έργο ισοπεδώνοντας πάνω από 30 ορθόδοξες και καθολικές εκκλησίες. Η Νέα Τάξη Πραγμάτων είναι αδίστακτη, και
έχει βάλει στόχο να καταστρέψει τα μνημεία σε πολλές περιοχες του πλανήτη. Γιατί όσο αυτά υπάρχουν δεν θα μπορεί να ξαναγράψει την ιστορία όπως αυτή θα ήθελε, και άλλωστε είναι γνωστό ότι επιθυμούν την Πανθρησκεία, η οποία μπορεί να προκύψει από τηνκαταστροφή όλων των παλαιών θρησκειών. Αυτό που συμβαίνει στο Ιράκ έχει και ελληνική προέκταση καθώς η παρουσία τέτοιων φανατικών στην Ελλάδα είναι βέβαιη, και τα μνημεία που δεν τους "αρέσουν" πάρα πολλά.

Σημειώνεται ότι οι τακφιριστές της ISIL έχουν απειλήσει ότι θα καταστρέψουν και τον ιερό τόπο των μουσουλμάνων στην Μέκκα, τον Λίθο της Κάμπα, ως ειδωλολατρικο μνημείο. Από αυτά προκύπτει ότι η οργάνωση αυτή έχει ενα περιτύλιγμα θρησκευτικό για να κατευθύνει τους μαχητές της, αλλά κατ'ουσίαν εξυπηρετεί άλλων κέντρων εξουσίας τα συμφέροντα. Ποτέ δεν είχαμε ξανακούσει φανατικούς υποτίθεται μυσουλμανους να μιλούν έτσι για την Μέκκα, να μην λένε ΤΙΠΟΤΑ κακό για τις ΗΠΑ και να δηλώνουν για το Ισραήλ ότι "ο Αλλάχ δεν μας είπε να τυπήσουμε το Ισραήλ".