Ανάμνησης της θλιβεράς αλώσεως της Βασιλίδος των πόλεων

Τρίτη 29 Μαΐου 1453 μ.Χ.

Της Αγια-Σοφιάς

Σημαίνει ο Θεός, σημαίνει η γης, σημαίνουν τα επουράνια,

σημαίνει και η Αγιά Σοφιά, το Μέγα Μοναστήρι

με τετρακόσια σήμαντρα κι εξηνταδυό καμπάνες,

κάθε καμπάνα και παπάς, κάθε παπάς και διάκος.

Ψάλλει ζερβά ο βασιλιάς, δεξιά ο Πατριάρχης

κι απ' την πολλή την ψαλμουδιά, εσειόνταν οι κολώνες.

Να μπούνε στο χερουβικό και να 'βγη ο βασιλέας,

φωνή τους ήρθε εξ' ουρανού κι απ' Αρχαγγέλου στόμα.

Πάψετε το χερουβικό κι ας χαμηλώσουν τ' άγια,

παπάδες πάρτε τα ιερά και 'σεις κεριά σβηστείτε,

γιατί είναι θέλημα Θεού η Πόλη να τουρκέψη.

Μον' στείλτε λόγο στη Φραγκιά, να 'ρθουνε τρία καράβια

το 'να να πάρει το σταυρό και τ' άλλο το βαγγέλιο,

το τρίτο το καλύτερο την ΄Αγια Τράπεζά μας

μη μας την πάρουν τα σκυλιά, μη μας την μαγαρίσουν.

Η Δέσποινα ταράχθηκε κι εδάκρυσαν οι εικόνες

«Σώπασε κυρά Δέσποινα και μη πολυδακρύζεις

πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι δικά μας θα 'ναι».

(δημοτικό)

"Εθνέγερσις"

Η Οσία Υπομονή

Σύγχρονο θαύμα της Αγίας

 

Η Αγία Υπομονή, κατά κόσμον Ελένη Δραγάση, και αργότερα, ως σύζυγος του Μανουήλ Β' Παλαιολόγου, «Ελένη η εν Χριστώ τω Θεώ αυγούστα και αυτοκρατόρισσα των Ρωμαίων η Παλαιολογίνα», ήταν θυγατέρα του Κωνσταντίνου Δραγάση, ενός από τους πολλούς ηγεμόνες-κληρονόμους του μεγάλου Σέρβου κράλη (βασιλιά) Στεφάνου Δουσάν. Καταγόταν από βασιλική και ευλογημένη γενιά. Στους προγόνους της συγκαταλέγονται άνθρωποι που αγίασαν όπως ο Στέφανος Νεμάνια, σέρβος βασιλέας που μόνασε με το όνομα Συμεών και ήταν κτίτορας της Ιεράς Μονής Χιλανδαρίου του Αγίου Όρους (βλέπε 13 Φεβρουαρίου). Ο Κωνσταντίνος Δραγάσης ανέλαβε την ηγεμονία του σημερινού βουλγαρικού τμήματος της βόρειο-ανατολικής Μακεδονίας, στην περιοχή μεταξύ των ποταμών Αξιού και Στρυμώνος.

Oι τελευταίες ώρες της Πόλης… και η τελευταία Λειτουργία στην Αγια Σοφιά…

Δέν ἐτελείωσεν ὅμως ἡ τελευταία λειτουργία. Μίαν ἡμέραν, τήν ὁποίαν θὰ δώση ὁ Θεός, θά ἐπαναρχίση ἀπ’ ἐκεῖ, ὅπου ἐσταμάτησε, καὶ θὰ εἶναι ἡ μεγάλη ἡμέρα, τήν ὁποίαν περιμένει τὸ γένος τῶν ῾Ελλήνων...

Αλαλαγμοί χαρᾶς διὰ τά πιλάφια τοῦ Παραδείσου καὶ τούς θησαυροὺς τῆς γῆς ἠκούοντο εἰς ὅλον τό στρατόπεδον. Τὴν ἐσπέραν ἤναψαν μεγάλας πυράς ἔξω τῶν τειχῶν καὶ ἐφωταγώγησαν ὅλα τὰ πλοῖα εἰς τὸν Κεράτιον Κόλπον, ὡς νὰ ἦτο πανήγυρις. ῞Ενας πύρινος κύκλος ἐζωνε τὴν Πόλιν, Καὶ ἥστραψαν ἀπὸ τὰς ἀγρίας φλόγας ἡ Πόλις,ὁ λιμήν, ὁ Γαλατάς. Καί τὸ πυροβόλον τοῦ ἐχθροῦ διαρκῶς ἐκρότει καὶ διαρκῶς ἤνοιγε τὰς ὀπὰς εἰς τὰ τείχη, διὰ νὰ ἀνοίξη πύλας, νὰ εἰσέλθη ὁ ἐχθρός.         

᾽Εντός ὅμως τῆς πολιορκημένης Πόλεως, τὴν ὁποῖαν ἕζωνον οἱ ἐχθροί, τίποτε δὲν ὡμοίαζε μὲ τὸ βάρβαρον αὐτὸ θέαμα. Οἱ πρόμαχοι τοῦ Γένους ἦσαν ἕτοιμοι νὰ ἀποθάνουν ἐδῶ, διὰ τὴν πίστιν τοῦ Χριστοῦ καὶ διὰ τὴν Πατρίδα, ὄχι διὰ τὰ πιλαφια καὶ το μέλι τοῦ Παραδείσου.Αἱ φωταψίαι, αἱ μουσικαὶ καὶ οἱ ἀλαλαγμοὶ τῶν ἐχθρῶν, ἔξω ἀπὸ τὰ τείχη, τοὺς εἰδοποίουν, ὅτι εἶχε φθάσει ἡ μεγάλη, ἡ κρίσιμος στιγμή.

Βρίσκουν και κάνου! Όλο και λιγότεροι πιστοί ενδιαφέρονται για τη διατήρηση της Πίστεως!

Πρόταση - "βόμβα" για κοινή Ευχαριστία Καθολικών - Ορθοδόξων κατά τη διάρκεια της πανδημίας

Με ποιο τρόπο πάνε να παρακάμψουν τις δογματικές διαφορές

Του Μανώλη Κείου

Με πρόσχημα την πανδημία έρχονται στο φως πολλά και επικίνδυνα σχέδια σε πολλά επίπεδα. Όσον αφορά στον οικουμενισμό, όπως γράψαμε και πρόσφατα, ο Πάπας Φραγκίσκος εξέφρασε εκ νέου την επιθυμία της Καθολικής Εκκλησίας να επιτύχει πλήρη χριστιανική ενότητα
Μια πρόταση όμως στο National Catholic Reporter από τον John D. Faris ο οποίος είναι Χωρεπίσκοπος (θέση υπό τον Επίσκοπο) στην Καθολική Εκκλησία των Μαρωνιτών μπορεί να αποδειχτεί ικανή να μας αποκαλύψει τι σχεδιάζεται. Κι αυτό επειδή ο εν λόγω Ιεράρχης είναι μέλος της καθολικής αντιπροσωπείας για τους εθνικούς οικουμενικούς διαλόγους με τους Ορθόδοξους και και την Ανατολική Ορθοδοξία, καθώς και μέλος της αντιπροσωπείας του Βατικανού για τον διεθνή διάλογο με την Ανατολική Ορθοδοξία.

Για τον Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμο ταιριάζει γάντι το γνωστό «Τι πίνεις και δε μας δίνεις;»

Τί άκουσε το εκκλησίασμα και δεν σηκώθηκε να φύγει; Πώς ανέχονται να τους ποιμαίνει ένας που σίγουρα ποιμένας Χριστού δεν είναι!

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Το ρητορικό ερώτημα «αν έχεις τέτοιους Επισκόπους, τι να τους κάνεις τους αλλόθρησκους και αιρετικούς» (κατά τη γνωστή παροιμία «άμα έχεις τέτοιους φίλους, τι να τους κάνεις τους εχθρούς») το αφιερώνουμε στον Μητροπολίτη κ. Άνθιμο!
Τόμους θα μπορούσαμε να γεμίσουμε και εμείς ως Κατάνυξη αλλά και κάθε Ορθόδοξο μέσο ενημέρωσης που τρέφει βαθιά πίστη και αγάπη προς τον Χριστό μας, τον μόνο αληθινό Θεό, αν έπρεπε να διεξέλθουμε εκτενώς τα αφορώντα το πρόσωπο του Μητροπολίτη κ. Ανθίμου. Είναι πια αναμενόμενο πως κάθε δήλωσή του σε τηλεοπτικό σταθμό, σε έντυπο μέσο και δυστυχώς ακόμα και κήρυγμά του, βάζει μπουρλότο στα θεμέλια όσων αποτελούν τα Ιερά και τα Όσια μας, στην παραδεδομένη από τους Αγίους Πατέρες πίστη μας. Κάλλιστα θα μπορούσαμε να του αποδώσουμε το προσωνύμιο “ο μπουρλοτιέρης Ιεράρχης”.

π. Ιουστίνος Πάρβου: Θα έλθει η ώρα που οι ποιμένες σας θα σας πουλήσουν

Γι’ αυτόν τον λόγο σήμερα είναι πολύ δύσκολα. Οι άνθρωποι είναι πολύ μπερδεμένοι και περιμένουν να τους πει κάποιος, να ξεκαθαριστεί μια για πάντα ότι αυτή η εποχή του μικροτσίπ είναι η εποχή του Σατανά. Και γι’ αυτόν τον λόγο πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Η πνευματική μας ζωή δέχεται επίθεση.

Αυτό δεν έχει να κάνει με την παραχώρηση κάποιου εδάφους μας, κάποιου τμήματος της Ρουμανίας. Στο παρελθόν εκχωρήσαμε την Βεσσαραβία, την Μπουκοβίνα, τμήματα της Ντομπρουτζάς. Αυτήν την φορά δεν πρόκειται για την παραχώρηση κάποιου εδάφους μας ή για την απολαβή κάποιου υλικού ή οικονομικού οφέλους. Αυτήν την φορά έχει να κάνει με την υποταγή ενός ολόκληρου έθνους 20 εκατομμυρίων Ορθοδόξων κατευθείαν στην Κόλαση, στον πνευματικό θάνατο.

Γι’ αυτό πρέπει να δώσετε μεγάλη προσοχή. Εάν δεν σας λένε τίποτα στην Εκκλησία για αυτά τα πράγματα τότε θα πρέπει να ξέρετε ότι έχουν πληρωθεί να παραμείνουν σιωπηλοί. 

Τα επικοινωνιακά παιχνίδια της Κεραμέως! --Ας τα δούν κάποιοι ιερωμένοι (και πιστοί) που τους πιστεύουν ακόμα!

Οι Οικουμενιστές Επίσκοποι -με οδηγίες Βαρθολομαίου- οι πολυτιμότεροι συνεργοί στην εφαρμογή των σκοπών της Ν. Τάξης!!!

Με μάσκα και γάντια οι Ορθόδοξοι ιερείς στην Ιταλία
κ α ι 
Το φαινόμενο των πολλαπλών κουταλιών και ο παραλογισμός στην εκκλησία

Νέαρχος Παναγή

Τελικά ο κορωνοϊός δεν έχει σκοτώσει μόνο πολύ κόσμο, ούτε έχει αρρωστήσει άλλους τόσους μόνο. Έχει προκαλέσει πολλά κακά αλλά και πολλά καλά.

Ένα από τα καλά είναι ότι έχει αποκαλύψει κεκρυμμένες συμπεριφορές, πιστεύω, λανθάνουσες πρακτικές και απομυθυποιήσει αξιώματα, οφίκια και ανθρώπους. Έχει βγάλει στην επιφάνεια σκουπίδια που τα είχαμε επιμελώς καταχωνιάσει και καλύψει με τον μανδύα του ψευδοευσεβισμού.  Έχει αποδείξει ο κορωνοϊός ότι είμαστε Χριστιανοί του καναπέ, της καλοπέρασης. Μας πείραξε την φιλαυτία μας και αμέσως πετάξαμε ότι μπορεί να μας αρρωστούσε.

Η Ανάληψη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού

Ἁγίου Γρηγορίου Νύσσης

1. Σὰν γλυκὺς συνοδοιπόρος τοῦ ἀνθρώπινου βίου ὁ προφήτης Δαβὶδ βρίσκεται σὲ ὅλους τους δρόμους τῆς ζωῆς καὶ ἀναστρέφεται πρόσφορα μὲ ὅλες τὶς πνευματικὲς ἡλικίες καὶ εἶναι κοντὰ σὲ κάθε παράταξη ποὺ προκόβει. Παίζει μὲ ὅσους νηπιάζουν, ὅπως θέλει ὁ Θεός, μὲ τοὺς ἄνδρες συναγωνίζεται, παιδαγωγεῖ τὴ νεότητα, ὑποστηρίζει τὰ γηρατειά, γίνεται στοὺς πάντες τὰ πάντα. Γίνεται τὸ ὅπλο τῶν στρατιωτῶν, ὁ προπονητὴς τῶν ἀθλητῶν, ἡ παλαίστρα ὅσων γυμνάζονται, τὸ στεφάνι τῶν νικητῶν, ἡ χαρὰ τοῦ τραπεζιοῦ, ἡ παρηγοριὰ στὶς κηδεῖες. Δὲν ὑπάρχει τίποτε ἀπὸ τὴ ζωή μας ποὺ νὰ εἶναι ἀμέτοχο ἀπὸ αὐτὴ τὴ χάρη. Ποιὰ δυνατὴ προσευχὴ γίνεται, ποῦ δὲν ἔχει σχέση μ’ αὐτὴ ὁ Δαβίδ; Ποιὰ εὐφροσύνη γιορτῆς δοκιμάζομε χωρὶς νὰ τὴ χαροποιεῖ ὁ Δαβίδ; Αὐτὸ μποροῦμε νὰ τὸ διαπιστώσομε καὶ τώρα· ὅτι δηλαδή, ἐνῶ καὶ γι’ ἄλλους λόγους εἶναι μεγάλη ἡ ἑορτή, ὁ προφήτης μὲ τὴ συνεισφορὰ του τὴν ἔκανε μεγαλύτερη, συνεισφέροντας πρόσφορα σ’ αὐτὴν τὴν εὐφροσύνη ἀπὸ τοὺς ψαλμούς. Στὸν ἕνα ψαλμὸ σὲ προτρέπει νὰ γίνεις πρόβατο ποὺ τὸ ποιμαίνει ὁ Θεὸς καὶ δὲ στερεῖται ἀπὸ κανένα ἀγαθό· καὶ χόρτο νὰ βοσκήσει καὶ νερὸ νὰ πιεῖ καὶ τροφὴ καὶ μάντρα καὶ δρόμος καὶ ὁδηγία καὶ τὰ πάντα γίνεται ὁ καλὸς ποιμένας (Ἰω. 10, 2-4· 11), ἐπιμερίζοντας κατάλληλα τὴ χάρη του σὲ κάθε ἀνάγκη.