Η ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος - Η Υπαπαντή του Κυρίου

 

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου από την ερμηνεία του στο Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, κεφ.Β΄,εδάφια 22-26

   «Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ αὐτῶν κατὰ τὸν νόμον Μωϋσέως, ἀνήγαγον αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα παραστῆσαι τῷ Κυρίῳ». «Όταν επληρώθησαν –δεύτερη πράξις τώρα- το πρώτο ἐπλήσθησαν  αναφέρεται εις τις οκτώ ημέρες. Τώρα έχομε ένα δεύτερο ἐπλήσθησαν - δηλαδή συνεπληρώθησαν- τι; Οι σαράντα ημέρες του καθαρισμού. Τώρα, αυτός ο καθαρισμός αναφέρεται εις την μητέρα. Όχι εις το παιδί πλέον. Η μητέρα θεωρείται ακάθαρτος έως την τεσσαρακοστήν ημέραν, εφόσον το παιδί που θα γεννούσε θα ήτο αγόρι. Εάν ήτο κορίτσι, ο καθαρισμός της επληρούτο την ογδοηκοστήν ημέραν. Δηλαδή σε ογδόντα ημέρες. Διπλάσια απ’ ό,τι εις το αγόρι. Στις ογδόντα μέρες έπαιρνε η γυναίκα τον καθαρισμό της.

     Εδώ μας κάνει πάλι εντύπωση αυτό το σημείο, τι έννοια θα είχε αυτός ο καθαρισμός. Αγαπητοί μου, νομίζω σας απασχολεί πολύ, ιδίως τις γυναίκες, όχι λιγότερο και τους άντρες. Έχουν πολλά ειπωθεί γύρω από το θέμα αυτό. Το γιατί τελικά ο Θεός έχει προτείνει τα πράγματα έτσι εις τον παλαιόν νόμον, που μερικά έχουνε ήδη εισαχθεί και εις την Καινή Διαθήκη –γιατί και σήμερα οι γυναίκες παίρνουν σαραντισμόν- ακριβώς δεν μπορούμε να απαντήσουμε. Εντούτοις, αφήνει πολλά σημεία ο λόγος του Θεού να κατανοήσουμε και η πατερική σοφία έρχεται να βοηθήσει εις το σημείο αυτό, άλλος μεν με τούτη τη γνώμη, άλλος με εκείνη, να σχηματίσουμε μία περίπου εικόνα. Είπα «περίπου». Είπα περίπου. Σας βεβαιώνω, έχω απορία αν θα έπρεπε το θέμα να το δούμε από πάσης πλευράς- δεν ξέραμε τι θα απαντήσουμε.

Και η πτώση δεν έχει τέλος: μοναχοί με Drones και το Άγιο Όρος στην εικονική πραγματικότητα!

Μπορεί να θυσιάζεται το ορθόδοξο ήθος της «συντετριμμένης καρδίας» και της «νήφουσας συνείδησης» στον βωμό της γνωριμίας και παρουσίασης μέσω της τεχνολογίας; Προς τί τότε η απάρνηση των εγκοσμίων; Και εμείς περιμένουμε τις μονές του Αγίου Όρους να αντιδράσουν στην αίρεση και στην εκκοσμίκευση!!!                                                                                              

                                                                                               Α.Τ.

To Άγιο Όρος στην εικονική πραγματικότητα χάρη στο MIT

 

Σε ένα συνεχώς μεταλλασσόμενο τεχνολογικά περιβάλλον ερευνητές διεθνώς σκιαγραφούν το μέλλον του metaverse από διάφορα επιστημονικά πεδία. Το ΒΗΜΑ-Science συνομίλησε με τον ερευνητή και υποψήφιο διδάκτορα Νικόλαο Βλαβιανό από το Design & Computation Group του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ), ο οποίος εξηγεί με ποιον τρόπο συνδυάζει την αρχιτεκτονική, τη θεωρία μέσων (Media Theory) και τις Νευροεπιστήμες (Cognitive Science) σε περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας προτείνοντας ένα «αρχιτεκτονικό metaverse». Δημιουργώντας ψηφιακά δίδυμα σημαντικών αρχιτεκτονικών δομών, εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο οι λεπτομέρειες ενός κτιρίου μεταφέρονται στο ψηφιακό σύμπαν και πώς τα μοντέλα που δημιουργούνται χρησιμοποιούνται από τους ερευνητές για να μελετήσουν την ανθρώπινη ψυχολογία σε συνάρτηση με τον χώρο, σε συνθήκες εικονικής πραγματικότητας.

Ενα «αρχιτεκτονικό metaverse»

Το τρισδιάστατο σύμπαν του metaverse αναδύεται από τον συγκερασμό ενός πλήθους τεχνολογιών. Οι εμβυθιστικές τεχνολογίες (immersive technologies) είναι αναπόσπαστο κομμάτι αυτού του σύμπαντος, αφού δημιουργούν έναν τρισδιάστατο ψηφιακό χώρο, ανάλογο με τον πραγματικό, στον οποίο οι χρήστες μπορούν να περιηγηθούν. Για τους ερευνητές της υπολογιστικής αρχιτεκτονικής στο ΜΙΤ, η δημιουργία ψηφιακών τοπίων τα οποία θα είναι πανομοιότυπα με τα αληθινά αποτελεί μία ιδιαίτερη πρόκληση.

Τί φαρισαϊσμός αλήθεια! Η μητρόπολη Πειραιώς τώρα, υποτίθεται, ανακάλυψε, τί πράττει ο Βαρθολομαίος!

Γι’  αυτό σας προτείνουμε να του κάνετε δώρο ένα ψηφιδωτό με αφιέρωση του Μητροπολίτου σας!

Απίστευτη αποκάλυψη: Το Οικουμενικό Πατριαρχείο εξέδωσε το Κοράνιο!

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 30η Ιανουαρίου 2023    

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟ ΚΟΡΑΝΙΟ!

    Έχουμε συντάξει και δημοσιεύσει πάμπολλες ανακοινώσεις μας σχετικά με το Ισλάμ. Έχουμε αποδείξει με αδιάσειστα στοιχεία, ότι πρόκειται για μια από τις πλέον βάρβαρες και απολίτιστες θρησκείες της ιστορίας, αλλά και μία από τις πλέον βλάσφημες εναντίον του Χριστιανισμού. Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός δίκαια και εύστοχα την αποκαλεί ως «λαοπλάνο θρησκεία και πρόδρομο του Αντιχρίστου»! 

Σοβαρές θεολογικές μελέτες αποδεικνύουν ότι το Ισλάμ απορρίπτει και πολεμά λυσσαλέα σχεδόν όλη την δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας μας.Αποκαλύπτουν ότι δεν πρόκειται για μία θρησκεία «μονοθεϊστική», όπως την θέλουν οι θιασώτες του Οικουμενισμού, με δικές της αρχές και πίστεις, αλλά για ένα συμπίλημα διδασκαλιών από τον Ιουδαϊσμό, Χριστιανισμό, Γνωστικισμό, Μανιχαϊσμό, Ζωροαστρισμό, κλπ, δομημένων σε συνδυασμό με την παγανιστική δεισιδαιμονία της προϊσλαμικής αραβικής χερσονήσου. Τα χριστιανικά στοιχεία του Ισλάμ προέρχονται από τις διάσπαρτες αιρετικές ομάδες της αραβικής ερήμου, όπου είχαν καταφύγει πλήθος αιρετικών, που διώχθηκαν από το Βυζαντινό κράτος. Πολλές ανιστόρητες διηγήσεις του Κορανίου, προέρχονται από τα λεγόμενα απόκρυφα κείμενα των πρώτων χριστιανικών χρόνων, τα οποία χρησιμοποιούνταν ως «ιερές γραφές» από τους αιρετικούς της εποχής εκείνης. Είναι άλλωστε ιστορικά αποδεδειγμένο, ότι ο αγράμματος βεδουίνος Μωάμεθ, κατηχήθηκε από αιρετικούς χριστιανούς ερημίτες, στα διάφορα ταξίδια του ως βοηθός καμηλιέρης. 

Δυστυχώς δεν υπάρχει σήμερα Χρυσόστομος…

 

Δυστυχώς δεν υπάρχει σήμερα Χρυσόστομος. Δεν υπάρχει σήμερα Μέγας Βασίλειος, δεν υπάρχει Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός...

Δυστυχώς οι ολίγοι καλοί επίσκοποι που υπάρχουν είναι δειλοί, δεν έχουν σθένος ν’ αγωνισθούν. Και ξεχνούν οι καλοί επίσκοποι, ότι μία καθαίρεσις είναι τίτλος τιμής, δι’ εκείνον ο οποίος καθαιρείται, λόγω προσηλώσεως στην πίστι...

Καθηρημένος απέθανε ο Χρυσόστομος, αλλά η δόξα του είναι αιωνία μέσα στην Εκκλησία...!

Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης

Πηγή

Παιδεία και αγωγή των νέων κατά τους Τρεις Ιεράρχες

Παιδεία και αγωγή των νέων κατά τους Τρεις Ιεράρχες

Ομιλία π. Θεοδώρου Ζήση στην Αίθουσα Μητροπόλεως Σερρών (31/01/2010)

Κυρίες και κύριοι, στα πλαίσια της εορτής των Αγίων Μεγάλων Τριών Ιεραρχών και Οικουμενικών Διδασκάλων, των προστατών της παιδείας και των γραμμάτων, η τοπική μας Εκκλησία διοργανώνει τη σημερινή εκδήλωση με ομιλητή τον αιδεσιμολογιώτατο πρωτοπρεσβύτερο π. Θεόδωρο Ζήση, ο οποίος θα μιλήσει με θέμα «Παιδεία και αγωγή των νέων κατά τους Τρεις Ιεράρχες». Ο π. Θεόδωρος Ζήσης είναι ομότιμος καθηγητής του Α.Π.Θ., στο οποίο δίδαξε στην έδρα της Πατρολογίας. Είναι, πιστεύω, πολύ γνωστός στους περισσοτέρους από εμάς, από τις συχνές παρουσίες του εδώ στην πόλη μας, από τις ομιλίες και διαλέξεις του, αλλά και από το πλούσιο συγγραφικό του έργο. Εκφράζουμε τις θερμές μας ευχαριστίες, πάτερ Θεόδωρε, για την ανταπόκριση στο κάλεσμα αυτό της Ιεράς Μητροπόλεώς μας και παρακαλώ να έρθετε να αναπτύξετε το θέμα σας.

***

Σεβασμιώτατε Μητροπολίτα Σερρών, ποιμενάρχα της ιστορικής Μητροπόλεως των Σερρών, σεβαστοί πατέρες, κυρίες και κύριοι, τα τελευταία χρόνια στις εορτές των Αγίων Τριών Μεγάλων Ιεραρχών, Οικουμενικών Διδασκάλων και προστατών της Παιδείας μας, συνειδητά προβληματιζόμαστε όλοι και ανησυχούμε για την πορεία, στην οποία βρίσκεται η Παιδεία διεθνώς, αλλά ιδιαίτερα στην χώρα μας, η οποία έχει χιλιετιών παράδοση παιδείας και προσφοράς πολιτιστικής.

Ο αποχωρήσας 20ος αιών, με τον οποίον έκλεισε η δεύτερη χιλιετία, θεωρείται ως αποκορύφωση της προσπάθειας, που άρχισε ο Δυτικός πολιτισμός και εφήρμοσε επί τρεις αιώνες, να έρθει σε πλήρη ρήξη με το παρελθόν, ν’ απορρίψει σχεδόν στο σύνολό της την πολιτιστική κι εκπαιδευτική παράδοση της ελληνοχριστιανικής αρχαιότητος, της προχριστιανικής και της χριστιανικής, να αποδεσμευτεί από την ιστορική μνήμη, από δοκιμασμένες και καθιερωμένες αξίες και πεποιθήσεις και να στηρίξει το μέλλον της ανθρωπότητος στη γνώση και στην επιστήμη. Ιδιαίτερα στην προσπάθεια αυτή επλήγησαν οι θρησκευτικές και ηθικές αξίες, που συνδέονται άμεσα μεταξύ τους αφού ουσιαστικά χωρίς Θεό, νομοθέτη και ρυθμιστή της ηθικής συμπεριφοράς, όλα επιτρέπονται και όλα μεταβάλλονται ανάλογα με τις χρησιμοθηρικές και ευδαιμονιστικές απόψεις της κάθε εποχής. Η μικρή αθεϊστική ομάδα των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων μαζί με τους σοφιστές, που σχετικοποιούν τις αξίες, έγιναν το πρότυπο των νέων σοφών και επιστημόνων. Το μεγάλο όμως και κυρίαρχο αίτημα της εθνικής παιδευτικής παραδόσεως του Σωκράτη, του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του Πυθαγόρα, του Πλουτάρχου, του Πλωτίνου και στη συνέχεια των μεγάλων Αγίων και Πατέρων της Εκκλησίας μας, που το εσυνέχισαν και το επλούτισαν, αγνοήθηκε και συκοφαντήθηκε γιατί δεν ταίριαζε στο νέο πολιτιστικό δρόμο και όραμα. 

Οι τρεις Ιεράρχες και η αίρεση

σχόλιο: Και όμως οι σημερινοί ιεράρχες και ιερείς θα μιλήσουν μεν για τους τρεις Ιεράρχες και την παιδεία, την διδασκαλία τους όμως ενάντια στην αίρεση θα την αποσιωπήσουν ή θα την προσφέρουν ως δώρο σε αιρετίζοντες επισκόπους προσβάλλοντας έτσι και τους αγώνες των Αγίων και της Εκκλησίας. Ας αναρωτηθούμε ως αναγνώστες: Το παρακάτω απόσπασμα του κειμένου πόσο ταιριάζει στους σημερινούς ποιμένες;

"Εμπρός σ’ αυτόν τον κίνδυνο, που απειλούσε την Εκκλησία κατά την εποχή τους, όρθωσαν το πνευματικό τους ανάστημα και πολέμησαν τις αιρέσεις από οπουδήποτε κι αν προέρχονταν αυτές... Και τι συνιστούσαν οι μέγιστοι οικουμενικοί Διδάσκαλοι στους πιστούς ως πρέπουσα συμπεριφορά έναντι των αιρετικών; Μήπως να φέρονται με αβρότητα και να τους συναναστρέφονται άφοβα, όπως κάμνουν ορισμένοι σύγχρονοι Ορθόδοξοι; Όχι βέβαια! Αντίθετα, συμβούλευαν διακοπή κάθε σχέσεως"!

                      

της Χριστιανικής Φοιτητικής Δράσης

Οι τρεις “μέγιστοι φωστήρες της τρισηλίου θεότητος”, “τα πάγχρυσα στόματα του Λόγου” και οι οικουμενικοί Διδάσκαλοι της Εκκλησίας, πρώτευσαν σε όλους τους τομείς της εκκλησιαστικής και κοινωνικής ζωής. Με φλόγα ψυχής, με ιερό και αμείωτο ενθουσιασμό εργάσθηκαν, με τη Χάρη του Παναγίου Πνεύματος, για την ανύψωση του πνευματικού επιπέδου και την ψυχική καλλιέργεια των πιστών. Συγχρόνως με τα πύρινα κηρύγματά τους στηλίτευαν τις κοινωνικές αδικίες, την ασπλαχνία των πλουσίων και συνέβαλαν ουσιαστικά στην προστασία και ανακούφιση των αδυνάτων, των πτωχών και αναξιοπαθούντων συνανθρώπων. Μαζί με τα ιερά και λειτουργικά έργα τους φρόντιζαν και για την αντιμετώπιση των δυσκολιών και των προβλημάτων της καθημερινής ζωής των πιστών.

Μέλημα όμως και ενδιαφέρον ανύστακτο, μαζί με τις άλλες ιερές απασχολήσεις τους, είχαν και τη διατήρηση της πίστεως και την προφύλαξη των πιστών από παραχαράξεις της διδασκαλίας του θεόπνευστου Ευαγγελίου. Όπως φαίνεται από τα θαυμάσια συγγράμματά τους, συχνά μιλούσαν για τις αιρέσεις και τους αιρετικούς, που με τη σατανική έμπνευσή τους επιχειρούσαν να αλλοιώσουν την Πίστη και να διαστρέψουν το περιεχόμενο του ιερού Ευαγγελίου, με αποτέλεσμα την αιώνια καταστροφή των πιστών.

Τρεις Ιεράρχες, τρείς στυλοβάτες της Ορθοδοξίας. Προστάτες των γραμμάτων. Μέγιστοι φωστήρες της Χριστιανοσύνης

 

Τρεις Ιεράρχες, τρείς στυλοβάτες της Ορθοδοξίας. Προστάτες των γραμμάτων. Μέγιστοι φωστήρες της Χριστιανοσύνης

Μυργιώτης  Παναγιώτης, Μαθηματικός

Τους τρεις  μεγίστους  φωστήρας της  τρισηλίου  θεότητος  γιορτάζει και πανηγυρίζει την 30ή Ιανουαρίου κάθε χρόνο η Ορθοδοξία. Την ημέρα αυτή τιμώνται τα γράμματα, οι επιστήμες και ο ελληνισμός. Οι μέγιστοι φωστήρες που προαναφέραμε είναι οι άγιοι της εκκλησίας  Μέγας Βασίλειος,  Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός  και  Ιωάννης ο Χρυσόστομος.

 Η γραφή των ονομάτων είναι τυχαία και προφανώς δεν ενέχει αξιολόγηση. Μη γένοιτο. Είναι ο καθένας με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ισάξιοι.  Αποτελούν, ή θα έπρεπε να αποτελούν, τα πρότυπα της σοφίας, της ταπεινότητας και της ανιδιοτελούς προσφοράς για κάθε άνθρωπο σε κάθε εποχή και, κυρίως, για μας τους εκπαιδευτικούς. Τη ζωή των και το πλουσιότατο έργο των μας δείχνει τους δρόμους που θα πρέπει και εμείς ως εκείνων μιμηταί να ακολουθήσουμε.

Ο Μέγας Βασίλειος και ο Γρηγόριος ο Θεολόγος σπουδάσανε στην τότε ειδωλολατρική Αθήνα. Οι πειρασμοί τότε και τώρα είναι πάντα παρόντες. Δεν υπάρχουν μόνο σήμερα πειρασμοί για τους νέους. Πάντοτε το κακό, ο διάβολος και η αμαρτία παραμονεύουν για να τυλίξουν τον κάθε άνθρωπο και ιδιαίτερα τον νέο στα δίκτυα τους. Οι νεαροί σπουδαστές μας μένουν αδιάφθοροι και μακράν κάθε αμαρτίας. Σπουδάζουν όλες τις επιστήμες της εποχής των: μαθηματικά, φυσική, ρητορική κλπ. Είναι οι πανεπιστήμονες της εποχής. Δεν γνωρίζουν πολλούς δρόμους. Μόνο δυο ξέρουν: από το σπίτι στο σχολείο και από το σπίτι στην εκκλησία. Γνωρίζουν που βαδίζουν και ποιός είναι ο υψηλός σκοπός της ζωής των. Η σωτηρία της ψυχής. Και αυτή δεν επιτυγχάνεται έξω και μακριά από την εκκλησία. Κατορθώνεται με τη βοήθεια του Κυρίου εντός της εκκλησίας.

ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

Ἑορτάζει σήμερον ἡ Ἐκκλησία, τὴν σεπτὴν πανήγυριν, τῶν Διδασκάλων τῶν τριῶν· καὶ γὰρ αὐτοὶ ἐστερέωσαν, τὴν Ἐκκλησίαν αὐτῶν θείοις δόγμασιν.

Ἐν λειμῶνι τῶν Γραφῶν, καθάπερ μέλισσαι Σοφοί, προσιπτάμενοι ὑμεῖς, περιεδρέψασθε καλῶς,

καὶ τῶν ἀνθέων τὰ ἄριστα καὶ τὸ μέλι,

πᾶσι τοῖς πιστοῖς τῶν διδαγμάτων ὑμῶν, προτίθεσθε ὁμοῦ, εἰς πανδαισίαν αὐτῶν,

καὶ διὰ τοῦτο ἅπας γλυκαινόμενος,

μετ' εὐφροσύνης κραυγάζει· Πάρεστε πάλιν,

καὶ μετὰ πότμον, τοῖς ὑμᾶς εὐφημοῦσι Μακάριοι. 

Για το θέμα της "ομολογίας" εκ του ασφαλούς με σκοπό την δόξα των ανθρώπων και ποιά πρέπει να είναι η αντίδραση των πιστών!

 

Πηγή

Κυριακή τῆς Χαναναίας (Ματθ. 15, 21-28)

του μακαριστοῦ Αὐγουστίνου Ν. Καντιώτη Μητροπολίτου Φλωρίνης (+)

«Ἐλέησόν με, Κύριε…» (Ματθ. 15, 22)

Μία, ἀγαπητοί μου, μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες κακίες ποὺ μαστίζουν τὴν ἀνθρωπότητα εἶναι ἡ ἀχαριστία. Ἀντιθέτως μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες ἀρετὲς εἶναι ἡ εὐγνωμοσύνη, νὰ αἰσθάνεσαι τὸν ἑαυτό σου ὑποχρεωμένο νὰ πεῖ ἕνα εὐχαριστῶ στοὺς εὐεργέτες σου. Εὐγνωμοσύνη ὁ ἄνθρωπος ὀφείλει στὸν πατέρα ποὺ τὸν γέννησε, στὴ μάνα ποὺ τὸν ἀνέθρεψε, στὸ δάσκαλο ποὺ τὸν δίδαξε, στὸν ἱερέα ποὺ τὸν εὐλογεῖ, σὲ κάθε εὐεργέτη του.

Ἀλλὰ τί εἶναι οἱ εὐεργέτες αὐτοί; Μικροὶ καὶ ἀσήμαντοι. Ἕνας εἶναι ὁ μέγας εὐεργέτης –ποὺ δυστυχῶς δὲν τὸ αἰσθανόμεθα· καὶ αὐτὸς ὁ μέγας εὐεργέτης εἶναι ὁ Θεός, ὁ Κύριος τοῦ παντός. Οἱ εὐεργεσίες τοῦ Θεοῦ, ὑλικὲς καὶ πνευματικές, εἶναι ἀμέτρητες. Ἂν μπορεῖς νὰ μέτρησης τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ, θὰ μετρήσης καὶ τὶς εὐεργεσίες ποὺ ἀπολαμβάνουμε συνεχῶς. Εὐεργεσίες τὴν ἡμέρα, τὴ νύχτα· τὸ χειμώνα, τὴν ἄνοιξη, τὸ καλοκαίρι, τὸ φθινόπωρο…

Πόσο τραγικό, ὅταν τιμοῦμε μὲ τὰ λόγια μας τοὺς Ἁγίους, ἀλλὰ μὲ τὶς πράξεις μας τοὺς ἀναιροῦμε. Καὶ ἀκόμα τραγικότερο αὐτὸ νὰ θεωρεῖται εὐσέβεια.

Ὅταν ὁ π. Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος διώχθηκε γιὰ τὴν ἀνυπακοή του στὰ κυβερνητικὰ ἀντικόβιντ μέτρα, καταδικάσαμε τὸν  ἄδικο διωγμό του καὶ τοῦ εὐχηθήκαμε νὰ δικαιωθεῖ. Αὐτὸ εἶναι τὸ δίκαιο. Ὅπως  δίκαιο εἶναι καὶ νὰ καυτηριάσουμε τὸ τραγικὸ γεγονός, ὅτι ὁ π. Ἀναστάσιος συγγράφει ὑπέροχα κείμενα ὅπως τὸ παρακάτω, δυστυχῶς ὅμως γιὰ τὸ θεαθῆναι καὶ γιὰ τὴν δημιουργία ἐντυπώσεων. Διότι οὔτε αὐτὸς διακόπτει τὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικοὺς ἢ ἔστω μὲ τοὺς ἐνόχους τοῦ οὐκρανικοῦ σχίσματος, οὔτε παραδέχεται τὴν ἀδυναμία του νὰ τὸ πράξει (θὰ ἦταν μία γενναία στάση) οὔτε καὶ τοὺς πιστοὺς προτρέπει νὰ τὸ πράξουν. Μάλιστα ὁ π. Ἀναστάσιος πράττει καὶ τὸ ἀκόλουθο παράδοξο ποὺ κάθε ἄλλο παρὰ ὑμνεῖ τὸν ἱερὸ Χρυσόστομο: Γράφει τὸ κείμενο αὐτὸ γιὰ τοὺς ἀγῶνες τοῦ Ἁγίου καὶ γιὰ τὴν στάση τῶν πιστῶν, ποὺ δὲν εἶχαν ὄχι μόνο ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία, ἀλλὰ καμία ἀπολύτως σχέση μὲ τοὺς ψευδοποιμένες τῆς ἐποχῆς των -μάλιστα διώχθηκαν καὶ μαρτύρησαν γι' αὐτό- καὶ τὸ ἀφιερώνει "υἱκῶς", ὅπως λέει, ὡς ΔΩΡΟ στὸν "ποιμενάρχη του" Μητροπολίτη Πατρῶν κ. Χρυσόστομο γιὰ τὴν ὀνομαστική του ἑορτὴ μὲ τὴν εὐχὴ νὰ συνεχίζει νὰ ΟΡΘΟΤΟΜΕΙ!!! Ω, τῆς κολακείας!

Στὸν Πατρῶν Χρυσόστομο ποὺ συλλειτουργεῖ μὲ τοὺς ξεκάθαρα καὶ ἀπροκάλυπτα οἰκουμενιστὲς αἱρετικούς, ὅπως ὁ Μεσσηνίας (ἐδῶ), πράγμα ποὺ οἱ Ἰωαννῖτες  (καὶ ὁ π. Ἀναστάσιος) καταδίκασαν καὶ δὲν ἔπραξαν καὶ ὁ π. Ἀναστάσιος τοὺς ἐπαινεῖ γι' αὐτό. Τότε γιατὶ δὲν τοὺς μιμεῖται;

Στὸν Πατρῶν Χρυσόστομο ποὺ ἀναγνώρισε τοὺς σχισματικοὺς τῆς Οὐκρανίας καὶ συλλειτούργησε μὲ αὐτοὺς (ἐδῶ) πράγμα ποὺ οἱ Ἰωαννῖτες  (καὶ ὁ π. Ἀναστάσιος) καταδίκασαν καὶ δὲν ἔπραξαν καὶ ὁ π. Ἀναστάσιος τοὺς ἐπαινεῖ γι' αὐτό. Τότε γιατὶ δὲν τοὺς μιμεῖται;

Στὸν Πατρῶν Χρυσόστομο ποὺ ἔκλεισε τοὺς ναοὺς καὶ ἀπαγόρευσε τὴν Θ. Λειτουργία ( γι' αὐτὸ καὶ διώχθηκε ὁ π. Ἀναστάσιος ἐδῶ) πράγμα ποὺ οἱ Ἰωαννῖτες  (καὶ ὁ π. Ἀναστάσιος) καταδίκασαν καὶ δὲν ἔπραξαν καὶ ὁ π. Ἀναστάσιος τοὺς ἐπαινεῖ γι' αὐτό. Τότε γιατὶ δὲν τοὺς μιμεῖται;

Στὸν Πατρῶν Χρυσόστομο ποὺ παρευρίσκετε σὲ ἐκδηλώσεις ὑποστηρικτῶν τῶν ΛΟΑΤΚΙ (ἐδῶ) πράγμα ποὺ οἱ Ἰωαννῖτες  (καὶ ὁ π. Ἀναστάσιος) καταδίκασαν καὶ δὲν ἔπραξαν καὶ ὁ π. Ἀναστάσιος τοὺς ἐπαινεῖ γι' αὐτό. Τότε γιατὶ δὲν τοὺς μιμεῖται;

Στὸν Πατρῶν Χρυσόστομο ποὺ ἀπαγόρευσε στὸν π. Ἀναστάσιο νὰ ὁμιλήσει στὴν ἡμερίδα τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση στὴν Θεσσαλονίκη καὶ αὐτὸς ὑπάκουσε, ἐνῶ ὑμνεῖ τὴν ἀνυπακοὴ τῶν Ἰωαννιτῶν.

Καὶ τὰ ἱστολόγια (ἰδιαίτερα αὐτὸ τῆς περιοχῆς Πατρῶν) ἀντὶ νὰ τὸν καλέσουν εἰς τάξιν γιὰ τὴν ἀνακολουθία του τὸν ὑμνοῦν κι ἀπὸ πάνω καὶ ὅλο αὐτὸ τὸ χαρακτηρίζουν παράδειγμα εὐσεβείας!!!

Εἶνια τρομερὲς οἱ εὐθῦνες ὅλων μας ἀλλὰ προπάντων τῶν ποιμένων. Γι' αὐτὸ προχωράει καὶ ἡ αἵρεση καὶ τὸ σχίσμα. Δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ τὸ ἀρνηθεῖ: Οὔτε ὁ ἅγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, οὔτε τὸ ποίμνιό του  λειτούργησαν ἔτσι. Κι ἐμεῖς τοὺς ὑμνοῦμε μὲ τὰ λόγια μας καὶ παράλληλα τοὺς ἀναιροῦμε μὲ τὶς πράξεις μας.

                                                                                                        Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Ὁ Ἃγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος και το “Σχίσμα” των Ιωαννιτών

Πρωτοπρεσβύτερος π. Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος, Ἐφημέριος Ἱ. Ν. Ἁγ.  Νικολάου Πατρῶν

   Πάτρα  27 . 1 . 2023

Ο  ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ  ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ  καὶ  τὸ “ΣΧΙΣΜΑ” τῶν  ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ [1]

Ὁ  Ἃγιος Ἰωάννης ὁ  Χρυσόστομος θεμελιώνει τὴν ἐκκλησιολογὶα του, δηλαδὴ τὴν περὶ τῆς Ἐκκλησίας διδασκαλία του, στὸν Ἀπ. Παῦλο, ὁ ὁποῖος προσδιορίζει τὴν Ἐκκλησία ὡς «τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ» ποὺ ἔχει μοναδικὴ Κεφαλὴ της τὸν ἴδιο τὸν Χριστό.

Ἡ εἰκόνα αὐτὴ τῆς Ἐκκλησίας ὡς τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ τονίζει δύο ἀπὸ τὶς θεμελιώδεις ἰδιότητές της, οἱ ὁποῖες εἶναι ἀδιάρρηκτα συνδεδεμένες ὡς «ἡ ἐν ἀληθείᾳ ἑνότητα». Ὁτιδήποτε καὶ ὁποιοσδήποτε ἀμφισβητεῖ ἢ προσβάλλει τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἑνότητα καὶ τὴν ἀλήθεια ποὺ αὐτὴ ἐκφράζει δὲν μπορεῖ νὰ παραμένει  μέλος τῆς Ἐκκλησίας ἀλλὰ, ἐκβάλλεται ἀπὸ τὸ Σῶμα. 

Η ΑΙΡΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΝ ΣΥΡΟ (τον Άγιο της Μετανοίας και των Δακρύων)

Ὅλοι οἱ Πατέρες συμφωνοῦν σχετικὰ μὲ τὸν τρόπο ἀντιμετωπίσεως τῆς κάθε αἱρέσεως. Ἐμεῖς γιατὶ διαφωνοῦμε;

Ερώτηση. Πώς έχει γραφεί για τούς αιρετικούς, ότι μίσησα, Κύριε, εκείνους πού σέ μισούν¹; Και αλλού έχει ειπωθεί, ότι μισήστε τούς αιρετικούς σαν εχθρούς του Θεού². Και επίσης, αλλού έχει ειπωθεί, ότι δε θα μισήσεις κανέναν άνθρωπο³;

Όσιος Εφραίμ ο Σύρος: Ο Άγιος της Μετάνοιας και των Δακρύων

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

Η Συρία υπήρξε η αρχέγονη κοιτίδα του Χριστιανισμού. Άλλωστε εκεί καθιερώθηκε και η ονομασία των Χριστιανών, από το όνομα του Χριστού (Παρξ.11,25). Μυριάδες άνδρες και γυναίκες άγιοι Σύριοι λαμπρύνουν την αγία μας Εκκλησία. Ένας από αυτούς είναι και ο Όσιος Εφραίμ ο Σύρος, ο οποίος διακρίθηκε για την ασκητική του βιωτή και τους αγώνες του για την Ορθοδοξία. Συγκαταλέγεται δε στους μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας.

Καταγόταν από τα μέρη της Συρίας, γεννήθηκε όμως πιθανότατα στην πόλη Νίσιβη της Μεσοποταμίας, περί το 306. Οι γονείς του ήταν πιστοί χριστιανοί και μάλλον έχασαν τη ζωή τους κατά τον μεγάλο διωγμό, που είχε εξαγγείλει ο παράφρων και θρησκομανής αυτοκράτορας Διοκλητιανός (285-305), ομολογώντας την πίστη τους στο Χριστό. Ο Εφραίμ μένοντας ορφανός, τον περιμάζεψε ο επίσκοπος της Νισίβεως Ιάκωβος, ο οποίος τον ανέθρεψε με μεγάλη στοργή και φροντίδα, διαβλέποντας τον αδαμάντινο χαρακτήρα του παιδιού. Φρόντισε μάλιστα να τον σπουδάσει, ώστε κατέστη σοφός δάσκαλος. Αυτό φαίνεται από τα σπουδαία συγγράμματά του, τα οποία κληροδότησε στην Εκκλησία. Γνώριζε άπταιστα την ελληνική, την λατινική και την συριακή γλώσσα, γράφοντας και μεταφράζοντας τα έργα του σε όλες αυτές τις γλώσσες.

Κυριακή ΙΖ΄ Ματθαίου – Ομιλία Ιερού Χρυσοστόμου στην απελευθέρωση της κόρης της Χαναναίας

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ [: Ματθ, 15,21-18]

ΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ,

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ ΤΗΣ ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ

               

           («Εἰς τήν ἐπίλυσιν τῆς Χαναναίας»)

  «Καὶ ἐξελθὼν ἐκεῖθεν ὁ ᾿Ιησοῦς ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη Τύρου καὶ Σιδῶνος (: Και αφού έφυγε από κει ο Ιησούς, αναχώρησε προς τα μέρη της Τύρου και Σιδώνας)» [Ματθ. 15,21].

   Θαυμάζει ο ευαγγελιστής. «Καὶ ἰδοὺ γυνὴ (: και τότε ιδού μία γυναίκα)», το παλαιό όπλο του διαβόλου, αυτή που με έβγαλε από τον παράδεισο, η μητέρα της αμαρτίας, ο αρχηγός της παράβασης· η ίδια αυτή γυναίκα έρχεται, η ίδια φύση. Καινούριο και παράξενο θαύμα· οι Ιουδαίοι φεύγουν και η γυναίκα τον καταδιώκει· «καὶ ἰδοὺ γυνὴ Χαναναία ἀπὸ τῶν ὁρίων ἐκείνων ἐξελθοῦσα ἐκραύγαζεν αὐτῷ λέγουσα· ἐλέησόν με, Κύριε, υἱὲ Δαυΐδ (: Τότε μια γυναίκα Χαναναία που βγήκε από τα σύνορα εκείνα του φώναξε δυνατά: “Ελέησέ με, Κύριε, ένδοξε απόγονε του Δαβίδ”)». Η γυναίκα γίνεται ευαγγελίστρια και ομολογεί τη θεότητα και την οικονομία. «Κύριε», λέγει και εννοεί την εξουσία· «Υιέ του Δαβίδ», την ενανθρώπηση. «Ελέησέ με». Πρόσεχε φιλόσοφη ψυχή. «Ελέησέ με· δεν έχω κατορθώματα ζωής· δεν έχω παρρησία συμπεριφοράς· καταφεύγω στο έλεος, όπου δεν υπάρχει δικαστήριο, όπου η σωτηρία είναι χωρίς ανάκριση». Και παρόλο που ήταν τόσο κακή και παράνομη τόλμησε να τον πλησιάσει.

   Και πρόσεχε φιλοσοφία γυναίκας. Δεν παρακαλεί τον Ιάκωβο, δεν ικετεύει τον Ιωάννη, ούτε πλησιάζει τον Πέτρο, ούτε διέσχισε τον χορό των αποστόλων. «Δεν έχω ανάγκη από  μεσίτη, αλλά πήρα συνήγορο τη μετάνοια και έρχομαι στην ίδια την Πηγή. Γι' αυτό κατέβηκε,  γι' αυτό έλαβε σάρκα, για να μιλήσω και εγώ μαζί Του. Επάνω τα χερουβείμ Τον τρέμουν, και κάτω η πόρνη συζητάει μαζί Του. Ελέησέ με·  γι' αυτό ήρθες,  γι' αυτό πήρες σάρκα,  γι' αυτό έγινες όπως είμαι εγώ. Επάνω τρόμος και κάτω παρρησία. Ελέησέ με·  δεν έχω ανάγκη από μεσίτη, ελέησέ με».

     «Τι έχεις;». «Έλεος ζητώ». «Τι έχεις πάθει;». «Ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται (: Η κόρη μου κατέχεται από δαιμόνιο και υποφέρει φρικτά)». Η φύση  βασανίζεται, η συμπάθεια γυμνάζεται. Βγήκε συνήγορος της κόρης της. Δεν φέρνει την άρρωστη, αλλά φέρνει την πίστη. Θεός είναι και τα βλέπει όλα. «Η κόρη μου βασανίζεται φρικτά από δαιμόνιο». Πένθος φοβερό· το καρφί της φύσης ξέσχισε τη μήτρα, η τρικυμία βρίσκεται στα σπλάχνα της. «Τι να κάνω; Χάνομαι».

   Και γιατί δεν λες: «ελέησε τη θυγατέρα μου», αλλά «ελέησέ με»; Εκείνη δεν αισθάνεται το πάθος, δεν ξέρει τι πάσχει, δεν καταλαβαίνει τον πόνο, επειδή έχει παραπέτασμα της συμφοράς το ανώδυνο ή καλύτερα το αναίσθητο. «Εμένα όμως ελέησε που βλέπω τα καθημερινά κακά· θέατρο συμφοράς έχω στο σπίτι μου. Πού να πάω; Στην έρημο; Αλλά δεν τολμώ να την αφήσω μόνη. Μήπως στο σπίτι; Αλλά βρίσκω τον εχθρό μέσα, τα κύματα στο λιμάνι, θέατρο συμφοράς. Τι να την ονομάσω; Νεκρή; Όμως κινείται. Μήπως ζωντανή; Αλλά δεν ξέρει τι κάνει. Δεν ξέρω να βρω όνομα που να ερμηνεύει το πάθος της. Ελέησέ με. Αν πέθαινε η κόρη μου, δεν θα πάθαινα τέτοια· θα παρέδινα στους κόλπους της γης το σώμα της, και με τον καιρό θα έφερνα τη λήθη και θα απομάκρυνα τη λύπη. Τώρα όμως έχω ένα νεκρό που με κάνει να τον βλέπω συνέχεια, να μου ερεθίζει το τραύμα, να μου αυξάνει το πάθος. Πώς να δω τα μάτια της να αλληθωρίζουν· τα χέρια της να συστρέφονται· τα μαλλιά της να ξεπλέκονται; Αφρό να βγαίνει από το στόμα της; Τον δήμιο να είναι μέσα και να μη φαίνεται; Αυτόν που μαστιγώνει να μη φαίνεται, ενώ οι μαστιγώσεις να φαίνονται; Στάθηκα θεατής των ξένων κακών, στάθηκα ενώ η φύση με κεντρίζει. Ελέησέ με. Φοβερή η τρικυμία, φοβερό το πάθος και φοβερός ο φόβος· το πάθος της φύσης και ο φόβος του δαίμονα. Δεν μπορώ να την πλησιάσω, ούτε να τη συγκρατήσω. Με ωθεί το πάθος και με αποκρούει ο φόβος. Ελέησέ με».

Ἡ ἀπόδειξη ὅτι δὲν χρειάζεται ἡ ἄδεια ἢ ἡ εὐλογία τοῦ ἱερέως γιὰ νὰ ἀντιδράσει ὁ λαϊκὸς στὴν αἵρεση. Τὸ λένε οἱ Πατέρες!

Πολλοὶ λένε ὅτι δὲν ἀντιδροῦν ἐνάντια στὴν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἐπειδὴ δὲν ἔχουν εὐλογία ἀπὸ τὸν γέροντα ἢ τὸν ἱερέα τους. Μάλιστα λανθασμένα τονίζουν "τί νὰ κάνω ἐγὼ ὁ λαϊκός;" Ὅμως ὁ ἅγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἀποστομώνει, ὅσους δικαιολογοῦν τὴν ἀπραξία τους σὲ καιροὺς αἱρέσεως μὲ τὰ παραπάνω λόγια. Ἐπαινεῖ τὸ ποίμνιό του, ποὺ παρόλο ἀποίμαντο καὶ χωρὶς αὐτὸς νὰ τὸ ζητήσει ἰδιαιτέρως (ὁ Ἅγιος ἦταν στὴν πρώτη ἐξορία του) ἀντέδρασε καὶ ἐδίωξε τοὺς αἱρετικούς ψευδοποιμένες. Ὁ Ἅγιος μάλιστα τονίζει ὅτι οἱ πράξεις τοῦ ποιμνίου του εἶναι τὸ καύχημά του: "Ὅτι αἱρετικοὺς κατεπατήσατε, τοὺς παρανομήσαντας εἰς τὸ βάπτισμα διηλέγξατε. Μή τι μάτην ἔλεγον ὅτι σώφρων ἡ γυνὴ ἀπόντος τοῦ ἀνδρὸς τοὺς μοιχοὺς διήλεγξεν, οὐ παρόντος τοῦ ποιμένος τοὺς λύκους ἀπήλασεν, χωρὶς τοῦ κυβερνήτου οἱ ναῦται τὸ πλοῖον διέσωσαν, χωρὶς τοῦ στρατηγοῦ οἱ στρατιῶται τὸ τρόπαιον ἔστησαν, χωρὶς τοῦ διδασκάλου οἱ μαθηταί, χωρὶς τοῦ πατρὸς τὰ τέκνα, μᾶλλον δὲ οὐ χωρίς. Τὰ γὰρ ὑμέτερα κατορθώματα ἐμὸς στέφανος, ἐμὸν καύχημα".

Ἂς ἀκούσουμε ὁλόκληρο τὸν λόγο τοῦ μεγάλου αὐτοῦ Πατρὸς τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὰ βάθη τῶν αἰώνων.

                                                                                                                           Α.Τ.

Λόγος τοῦ ἁγίου Ἰωάννου, ὅτε ἦλθεν ἀπὸ Ἀσίας

1 Μωϋσῆς ὁ μέγας, ὁ τοῦ Θεοῦ θεράπων, τὸ κεφάλαιον τῶν προφητῶν, ὁ τῆς θαλάσσης ὁδοιπόρος, ὁ τοῦ ἀέρος ἡνίοχος, ὁ τοῦ μάννα τραπεζοποιός, ὁ ῥιφεὶς παρὰ τῆς τεκούσης καὶ σωθεὶς παρὰ τῆς πολεμούσης (ἐξέθηκεν μὲν γὰρ αὐτὸν ἡ μήτηρ, ἀνείλατο δὲ αὐτὸν ἡ Αἰγυπτία καὶ ἔθρεψεν), ὁ ἐν Αἰγύπτῳ τρεφόμενος καὶ ἐν οὐρανῷ πολιτευόμενος, ὁ τοιοῦτον καὶ τηλικοῦτον κατὰ τῶν Αἰγυπτίων τρόπαιον στήσας, ὁ θάλασσαν πήξας καὶ πέτραν διαρρήξας καὶ ὡς φίλος διαλεγόμενος τῷ Θεῷ·

2 Ὁ τοσοῦτος καὶ τηλικοῦτος, ἵνα τεσσαράκοντα μόνον ἡμέρας καταλίπῃ τὸν ἑαυτοῦ λαόν, εὗρεν αὐτοὺς στασιάζοντας καὶ παρανομοῦντας. Ἐγὼ δέ, οὔτε τεσσαράκοντα ἡμέρας, ἀλλὰ καὶ πεντήκοντα καὶ ἑκατὸν καὶ πλείους, εὗρον ὑμᾶς καὶ συγκεκροτημένους καὶ φιλοσοφίαν καὶ μείζονα τὴν εὐσέβειαν ἐπιδεικνυμένους· ἀλλ’ ἐπειδὴ λαὸς οὗτος ἐκείνου σωφρονέστερος.

3 Διὰ δὴ τοῦτο ἐκεῖνος κατελθὼν κατηγορίας ἔπλεκεν πρὸς τὸν Ἀαρών· ἐγὼ δὲ παραγενόμενος ἐγκώμια ὑφαίνω καὶ στεφάνους συντίθημι· Ὅπου γὰρ παράβασις ἐγκλήματα, ὅπου δὲ κατορθώματα ἔπαινοι καὶ στέφανοι. Διὰ τοῦτο εἰ καὶ πολὺν ἐποίησα χρόνον ἔξω, ἀλλ’ ὅμως ἐθάρρουν ὑμῶν τῇ γνώμῃ, τῇ ἀγάπῃ, τῇ πίστει, τῇ εὐνοίᾳ, ὅτι ᾔδειν τὴν γυναῖκά μου τὴν ὡρμασμένην σωφρονοῦσαν.

Η Ευρώπη δεν υποφέρει από τον αθεϊσμό, αλλά από τον πολυθεϊσμό. Καμία εποχή δεν είχε τόσα είδωλα, όσα η δική μας!

      

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

Πηγή

Τι έκανε ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος και τι δεν κάνουν οι σημερινοί ιεράρχες

 

του μακαριστού Νικολάου Σωτηρόπουλου

Το έτος 2007 ονομάστηκε έτος Άγ.Ιωάννου του Χρυσοστόμου, διότι με αυτό συμπληρώθηκαν 1600 έτη από τη μαρτυρική κοίμηση του μεγα­λυτέρου Πατρός και οικουμενικού δι­δασκάλου της Εκκλησίας μας. Επί τη έπετείω αυτή διοργανώθηκαν πολλές εκδηλώσεις, εκφωνήθηκαν πολλές ομιλίες και πλέχτηκαν για τον άγιο πολλά εγκώμια. Το κυριότερο όμως πράγμα δεν έγινε. Ποίο είναι αυτό; Ή μίμησις του αγίου και μάλιστα από τούς σημερινούς διαδό­χους του, τους επι­σκόπους. «Τιμή αγίου, μιμήσις αγίου» μάς λέγουν στα κηρύγμα­τα τους, δίχως όμως να είναι διατεθειμένοι νά εφαρμόσουν αυτοί πρώτοι αυτό πού κηρύττουν. “Ας αναφέρομε μερικά παραδείγμα­τα:

Ό I. Χρυσόστομος ήλεγξε σφό­δρα τούς σκληρούς και άσπλαχνους πλουσίους. Πόσοι επίσκοποι ελέγ­χουν σήμερα τούς πλουσίους; Οι πε­ρισσότεροι επιδιώκουν τη γνωριμία μαζί τους, διότι, ως πλούσιοι, είναι ισχυροί, και οι επίσκοποι μας θέλουν νά «τα έχουν καλά» με τούς ισχυρούς τής γης.

Ό Ί. Χρυσόστομος έκανε πολλά θαύματα, ένα μάλιστα απ’ αυτά την ήμερα τής ένθρονίσεώς του, όταν θε­ράπευσε ένα δαιμονισμένο, πού κυ­λιόταν και άφριζε τη στιγμή τής ενθρονίσεως! Το θαύμα αυτό έκανε μεγάλη εντύπωση στο λαό. Πόσοι επί­σκοποι σήμερα μπορούν νά συνδέ­σουν και νά σφραγίσουν τη χειροτο­νία ή ένθρόνισή τους μ’ ένα θαύμα; Δημοσίως, ενώπιον του λαού, εξόρκισε το δαιμόνιο ο άγιος. Δυστυχώς στις ήμερες μας «δε­σπότης» Αθηναϊκού προαστίου απαγόρευ­σε τούς δημοσίους εξορκισμούς και ανάγ­κασε σέ παραιτήσει πα­σίγνωστο χαρισματούχο ιερομόναχο εξορ­κιστή, τής Ί. Συνόδου έπικροτούσης τον θρίαμβο αυτό του Σα­τανά!

Ό Ι. Χρυσόστο­μος ήλεγξε την ομοφυλοφιλία. Το βδελυρό αυτό αμάρτημα θεωρούσε «πάσης κολάσεως χείρον». Τούς ομο­φυλοφίλους θεωρούσε χειρότερους από τούς φονείς, «αλόγων ανοητότερους και κυνών αναιδέστερους»! Σή­μερα ή ομοφυλοφιλία κάνει θραύση στις τάξεις του άγαμου κλήρου, και οι επίσκοποι σιωπούν, ορισμένοι δε την καλύπτουν, προστατεύουν, προάγουν και προσπαθούν με επαίσχυντα Συνο­δικά έγγραφα νά την νομιμοποιή­σουν!

Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Ιωάννη Χρυσοστόμου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως

Νεκρὸς καθίζῃ, ὦ Ἰωάννη, θρόνῳ, Ἀλλ᾿ ἐν Θεῷ ζῶν, πᾶσιν Εἰρήνη, λέγεις. Ἄπνουν ἑβδομάτῃ κόμισαν δέμας εἰκάδι χρυσοῦν.

Βιογραφία Ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος εκοιμήθη από εξάντληση στις 14 Σεπτεμβρίου του 407 μ.Χ. κατά τη διάρκεια της τρίτης του εξορίας από την αυτοκράτειρα Ευδοξία και τάφηκε στα Κόμανα του Πόντου. Το σεπτό λείψανό του περίμενε επί τριάντα έτη, θαμμένο στον τόπο της εξορίας και του μαρτυρίου του. Όταν όμως το 434 μ.Χ. πατριάρχης εξελέγη ο μαθητής του Άγιος Πρόκλος (βλέπε 20 Νοεμβρίου), παρεκάλεσε τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο να ενεργήσει τα δέοντα, ώστε το λείψανο του μεγάλου αυτού πατέρα της Εκκλησίας να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη. Και πράγματι, τέσσερα χρόνια αργότερα, στις 27 Ιανουαρίου του 438 μ.Χ. έγινε η Ανακομιδή των Ιεωρών Λειψάνων του Αγίου. Η μεταφορά των ιερών λειψάνων από τα Κόμανα συνοδεύτηκε από μια επιστολή – διαταγή του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β’, υιού του Αρκαδίου και της Ευδοξίας, η οποία έγραφε:

Πούτιν και Καντάφι. Ὅταν τὰ ἐπιχειρήματα καταντοῦν γραφικά:

Μακάρι νὰ ὑπεράσπιζε ὁ π. Σεραφεὶμ τοὺς ἀδελφούς του ἀποτειχισμένους καὶ νὰ ἐνδιαφερόταν γι' αὐτούς, ὅπως γιὰ τὸν Ποῦτιν

τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Δυστυχῶς ἀντὶ νὰ ἀσχολούμαστε μὲ τὰ πολλὰ καὶ ποικίλου εἴδους προβλήματα ποὺ ταλανίζουν τὴν Πίστη μας μὲ μόνο σκοπὸ τὴν ἑνότητα καὶ τὴν συμπόρευση ἐνάντια στὴν αἵρεση, πολλοὶ διαλέγουν τὴν ἐνασχόληση μὲ ἀνθρώπους καὶ δυνάμεις ποὺ κάθε ἄλλο παρὰ τὸν δρόμο πρὸς τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὴν εὐσέβεια δείχνουν. Ἔτσι εἴδαμε μὲ λύπη τὴν ἀνάρτηση κειμένου τοῦ σεβαστοῦ π. Σεραφεὶμ Ζήση (ἐδῶ κι ἐδῶ) μὲ σκοπὸ τὴν ὑπεράσπιση τοῦ Ρώσου προέδρου Ποῦτιν.

Στὸ κείμενο αὐτὸ ὁ ἀγαπητὸς π. Σεραφεὶμ δὲν ἀπαντάει σὲ ὅσα ἔχουν δημοσιευθεῖ σχετικὰ μὲ τὴν οἰκουμενιστικὴ πολιτικὴ τοῦ Μόσχας Κυρίλλου καὶ τοῦ Ποῦτιν ὅπως καὶ μὲ τὴν συμμετοχή τους σὲ ὅλους σχεδὸν τοὺς νεοταξικοὺς καὶ οἰκουμενιστικοὺς ὀργανισμούς (ἐδῶ, ἐδῶ) ἀλλὰ ἀναλώνεται στὴν παρουσίαση τοῦ κυβερνητικοῦ ἔργου τοῦ Ρώσου προέδρου καὶ σὲ ἑρμηνευτικὲς εἰκασίες τῶν λόγων τοῦ ὑπουργοῦ ἐξωτερικῶν κ. Λαβρόφ. Φυσικὰ εἶναι ἱκανὸς πολιτικὸς ὁ Ποῦτιν καὶ πολλὰ ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ Ποῦτιν εἶναι ἀξιέπαινα. Πολλὰ ὅμως κατακριτέα (ὅπως π.χ. ἡ φυλάκιση τῶν ἀντιπάλων του ἢ ἡ συμμαχία του μὲ τὸν Ἐρντογάν, γιὰ τὰ ὁποῖα δὲν μιλάει ὁ π. Σεραφείμ). Θὰ μποροῦσαμε μάλιστα νὰ ρωτήσουμε, πῶς γνωρίζει ὁ π. Σεραφείμ, τί ἐννοεῖ π.χ. ὁ Λαβρόφ μὲ τὰ λόγια του. Εἶναι σὲ συνομιλία μὲ τὸν κ. Λαβρόφ ἢ τὸν Ποῦτιν τὸν ἴδιο; Καὶ εἶναι ἡ δική του ἑρμηνεία ἡ ὀρθή; 

Ὅμως ὁ Ποῦτιν διαψεύδει τὴν ἑρμηνεία τοῦ π. Σεραφείμ καὶ πράττει τὸ ἀντίθετο, ἀπ' ὅσα ὁ π. Σεραφείμ ἰσχυρίζεται περὶ πονηριᾶς τῆς ἀναφορᾶς τῆς ὑποτιθέμενης ἑβραϊκῆς καταγωγῆς τοῦ Χίτλερ: "Ο Πούτιν ζήτησε συγνώμη από το Ισραήλ για τον “εβραίο Χίτλερ”. Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Ναφτάλι Μπένετ δήλωσε σήμερα ότι ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν, απολογήθηκε για τις δηλώσεις του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι ο Αδόλφος Χίτλερ είχε εβραϊκές ρίζες. Κατόπιν της τηλεφωνικής επικοινωνίας που είχε με τον Ρώσο ηγέτη, ο Μπένετ είπε ότι έκανε δεκτή τη συγγνώμη του Πούτιν, τον οποίο ευχαρίστησε επειδή ξεκαθάρισε τη θέση του" (εδώ) και (εδώ).

Το θηρίο του εθνοφυλετισμού εφώλιασε και πάλι στην Ορθοδοξία με την ευλογία του πατρ. Βαρθολομαίου και των συν αυτώ!

            Διονύσης Μακρής: Είστε σίγουρα ιεράρχης;

             

Γράφει ο Διονύσης Μακρής

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!

Η ΨΕΥΤΟ-ΟΥΚΡΑΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΟΤΙ ΟΠΟΙΟΣ ΟΥΚΡΑΝΟΣ ΒΑΠΤΙΣΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΓΙΟΥ ΡΩΣΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΜΕ ΟΝΟΜΑ ΑΓΙΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗ ΡΩΣΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ! ΘΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΝ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΡΩΣΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΛΟΥΚΑ (ΤΟΝ ΙΑΤΡΟ);

Την μετάβαση στο Γρηγοριανό ημερολόγιο ανακοίνωσε ο επικεφαλής της OCU (ψευδοεκκλησία της Ουκρανίας), Επιφάνιος Ντουμένκο, προετοιμάζοντας το έδαφος για εξελίξεις τους προσεχείς μήνες.

Επικαλούμενος την επιθυμία της πλειοψηφίας του ουκρανικού λαού, αλλά και την εμπόλεμη κατάσταση, η οποία επέσπευσε την απόφασή του, ανήγγειλε ότι σε μία από τις προσεχείς συνεδρίες της συνόδου θα δώσει την άδεια της μετάβασης από το παλαιό στο νέο ημερολόγιο, σε όσες ενορίες το επιθυμούν. 

Επιπλέον, ο Επιφάνιος αποφάσισε ότι όποιος Ουκρανός πιστός βαπτίστηκε με το όνομα Αγίου που έχει ρωσική καταγωγή, θα πρέπει να βρει αντικαταστάτη άγιο με το ίδιο όνομα, που να μην ανήκει στη Ρωσική Εκκλησία. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, στόχος του, σε βάθος χρόνου, είναι να αποσυνδεθεί πλήρως η OCU από την Ρωσία και τους Αγίους της.