Μία παγίδα στην οποία έχουν πέσει και αρκετοί Ορθόδοξοι!
Ὀρθοδοξία καί Οἰκουμενισμός
Πώς το TikTok αλλάζει την πίστη
Η Ευαγγελική περικοπή που κονιορτοποιεί τους σημερινούς μισθωτούς ποιμένες
Ο Κύριος μας υπενθυμίζει πως πρέπει να είναι οι επίσκοποι και γενικά οι ιερείς και τί πρέπει να κάνουν τα πρόβατα (το ποίμνιο) όταν αυτοί είναι μισθωτοί και όχι αληθινοί ποιμένες

Ένα σίγουρο επάγγελμα σε καιρούς κρίσεως. Γίνε οικουμενιστής Επίσκοπος!
Έτσι κατάντησαν οι Οικουμενιστές τον θεοπρόβλητο θεσμό του Επισκόπου, "τον όντως οφθαλμό της Εκκλησίας" κατά τον Μ. Αθανάσιο! Παλαιότερα Επίσκοπος σήμαινε πατρότητα, πρότυπο, θυσίες, διωγμούς, αγώνες, αγχόνη, βασανιστήρια, αγιότητα. Σήμερα... Αλλά κανείς δεν αντιδράει!
Ψάχνεις ένα σίγουρο επάγγελμα με σταθερές και υψηλές
αποδοχές, και εξασφαλισμένη σύνταξη σε καιρούς κρίσης;
Ψάχνεις ένα επάγγελμα που να σου εξασφαλίζει τιμές,
προτομές, βραβεία, οσφυοκαμψίες, υψηλή τηλεθέαση, πολιτική και κοινωνική
αναγνώριση;
Ψάχνεις ένα επάγγελμα που άλλα μπορείς να υπόσχεσαι και
άλλα να κάνεις χωρίς κίνδυνο απώλειας της εργασίας σου και χωρίς να λογοδοτείς σε
κανέναν εκτός της πολιτικής εξουσίας;
Ψάχνεις ένα επάγγελμα, που θα σου δίνει την δυνατότητα να
διώκεις χωρίς να διώκεσαι, να καταδικάζεις, χωρίς να καταδικάζεσαι, να ζητάς
τον λόγο, χωρίς να είσαι υπόλογος;
Ψάχνεις ένα επάγγελμα που σου δίνει την δυνατότητα να
κλείνεις και να ανοίγεις χώρους (βλ. ναούς) που δεν σου ανήκουν, να ερμηνεύεις
ό,τι και όπως θέλεις και να εκφράζεσαι κατά το δοκούν χωρίς ίχνος ντροπής ή
απειλή τιμωρίας για την παρερμηνεία και
τον σφετερισμό σου;
Ψάχνεις ένα σίγουρο επάγγελμα με υποτροφίες στο
εξωτερικό, διεθνή αναγνώριση και με προοπτικές πανεπιστημιακής καριέρας και
τίτλων;
Ψάχνεις ένα σίγουρο επάγγελμα με συνεντεύξεις σε μεγάλα
τηλεοπτικά κέντρα, με συναντήσεις με πρέσβεις χωρών, με ταξίδια στο Βατικανό,
στην Ελβετία στις Η.Π.Α. και ανά την οικουμένη με παράλληλη παροχή πολυτελούς
κατοικίας και αυτοκινήτου;
Τότε επισκέψου τις σχολές οικουμενιστών Επισκόπων, αρχιμανδριτών άνευ μάνδρας και καριεριστών ρασοφόρων.
μητρ. Μεσσηνίας: Άλλο πράγμα να δείχνω τον δρόμο του Θεού κι άλλο πράγμα να αποζημειώνεται κάποιος για την δουλειά που κάνει.
Ο μητρ. Μεσσηνίας σε συνέντευξή του στο OPEN για να δικαιολογήσει την αύξηση του μισθού του την ώρα που η πλειοψηφία των Ελλήνων λαμβάνει μισθό κατώτερον της εργασίας που κάνει, ξεχωρίζει στο αξίωμα του Επισκόπου μεταξύ δρόμο/έργο Θεού και δουλειάς λέγοντας: Άλλο πράγμα να δείχνω τον δρόμο του Θεού κι άλλο πράγμα να αποζημειώνεται κάποιος για την δουλειά που κάνει. και ο μισθός του Επισκόπου είχε καταντήσει να είναι ο μισθός μίας θέσεως Οι Οικουμενιστές τύπου Μεσσηνίας εξευτελίζουν τον θεσμό του Επισκόπου και τον μετατρέπουν από οφθαλμό της Εκκλησίας σε επάγγελμα. Δεν διαθέτουν έστω και μία σταγόνα Ορθοδοξίας, πνευματικότητας, ποιμαντικού ενδιαφέροντος, υπακοής και μίμησης στα παραδείγματα των Αγίων και της Εκκλησίας. Κι όμως κανείς δεν αντιδράει. Αντιθέτως αν τους ονομάσεις μισθωτούς ψευδοποιμένες σε καταδικάζουν ως επαρμένο ιεροκατήγορο. όμως το Ευαγγέλιο Ιω. 10 1-3 έτσι τους ονομάζει "Αποδεικνύει τώρα σε αυτούς, ότι στην πραγματικότητα δεν ήταν παρά ποιμένες εγωιστές, μισθωτοί, " Ερμηνεία Τρεμπέλα. Α.Τ.
Ακούστε εδώ:
https://www.facebook.com/
και
https://www.youtube.com/watch?v=85qcCwR3iIc
Κόλαση εἶναι τὸ μαρτύριο τοῦ νὰ μὴν ἀγαπάει κανείς. Φιοντόρ Ντοστογιέφσκυ

Τί θα έλεγε σήμερα ο άγιος Αθανάσιος ο Πάριος; Πώς θα τον τιμήσουν οι σημερινοί κληρικοί πράττοντας τα αντίθετα από τα λόγια του Αγίου;

24 Ιουνίου: Μνήμη αγίου Αθανασίου του Παρίου. Απόσπασμα από το σύγγραμμα του αγίου Αθανασίου για τον άγιο Μάρκο τον Ευγενικό

ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΡΙΟΥ
ΕΓΚΩΜΙΟ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΑΡΚΟ ΤΟΝ ΕΥΓΕΝΙΚΟ
Άγιος Μάρκος ο Ομολογητής
[…]Πήγε εκεί, στη Σύνοδο Φεράρας-Φλωρεντίας, ο γενναίος, μεταφέροντας ο ίδιος το φρόνημα των Πατέρων του και τη σοφία του αποστόλου Παύλου. Και λέω του αποστόλου Παύλου, γιατί στ’ αλήθεια βρίσκω μεγάλη ομοιότητα με εκείνον, σ’ αυτόν τον εύστροφο και συνετότατο άγιο.
Καθόταν εκεί σοβαρός και σπουδαίος, στον υψηλό και επαρμένο του θρόνο ο δήθεν διάδοχος του Πέτρου, μάλλον με τρόπο κατά τον οποίο ονομάζεται διάδοχος στο φως το σκοτάδι κι η αρρώστια διάδοχος της υγείας κι η παρανομία διάδοχος της λογικής, κατά τον μεγάλο θεολόγο Γρηγόριο. Και γύρω απ’ αυτόν βρίσκονταν οι δικοί του καρδινάλιοι κι οι πιο έγκριτοι από τους επισκόπους του. Κι ο Πάπας [κατά τη Σύνοδο Φεράρας-Φλωρεντίας Πάπας ήταν ο Ευγένιος ο Δ΄]σκεφτόταν να τον αφήσει όρθιο τον Μάρκο τον επίσκοπο Εφέσου, ως δήθεν υπεύθυνο, σύμφωνα με την τάξη των κρινόμενων. Αλλά εκείνος ο μέγας νους, έχοντας πίστη στην ελευθερία της συνείδησής του και μη θεωρώντας τον Πάπα ως δικό του κριτή σ’ όλα ή ως επίσκοπο, αλλά βλέποντάς τον όπως ήταν, δηλαδή ως εχθρό της αλήθειας και πολέμιο του Θεού, βλέποντάς αυτόν, είπε: «Εγώ υποφέρω από τα νεφρά μου και τα πόδια και δεν μπορώ να στέκομαι».
Κι αμέσως κάθισε. Ο Πάπας, λοιπόν, για να τα πούμε με συντομία, ώστε να μην εκτείνουμε περιττά το λόγο, τον κάλεσε να επιλέξει το γρηγορότερο, ένα από τα δύο, ή να υπακούσει στην απόφαση της συνόδου και να δεχτεί και την γενόμενη ένωση ή, αν δεν το κάνει αυτό, να είναι έτοιμος να καθαιρεθεί και να αποκηρυχθεί ως αιρετικός, όπως έπαθαν και όσοι έδειξαν απείθεια στις παλιές Οικουμενικές Συνόδους. Δεν γνωρίζουμε τι απάντησε ο άγιος στο πρώτο. Αλλά αισθανόμαστε ότι θα έδωσε ικανοποιητικές απαντήσεις στα λόγια του Πάπα. Και βέβαια ποιος αμφιβάλλει, ότι ο περίφημος εκείνος επίσκοπος Εφέσου απάντησε και τότε για ποιες αιτίες, ούτε στην βδελυρή απέναντι στον Θεό ληστρική σύνοδό του δεν πείθεται, ούτε την κακώς και παράλογα γενόμενη ψευδοένωσή του δέχεται;
π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Η ταπεινοφροσύνη του αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού. (Γενέσιον του Τιμίου Προδρόμου)
ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού αρχιμανδρίτου Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
[Εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 24-6-2001]
Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, γιορτάζει το Γενέσιον του μεγάλου προφήτου και Βαπτιστού Ιωάννου, του Προδρόμου. Μεγάλη μορφή και «μείζων τῶν προφητῶν» ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος. Ανάμεσα, βέβαια, στις αρετές που τον στόλιζαν αυτόν τον τελευταίο προφήτη της Παλαιάς Διαθήκης, εκείνη που ιδιαιτέρως έλαμπε ήταν η αρετή της ταπεινοφροσύνης. Δεν ήταν μικρό πράγμα, τη στιγμή που εσημειώνετο το απόγειο της δόξης του, τη στιγμή που τα φτερά της φήμης του είχαν φτάσει σε όλη την Ιουδαία γη και Σαμάρειαν και Γαλιλαίαν, τη στιγμή που είχε φτάσει να είναι ο πιο δημοφιλής άνθρωπος, να ομολογεί συνειδητά, με όλο το βάθος μιας σωστής ταπεινώσεως, ότι «αὕτη οὖν ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ πεπλήρωται. Ἐκεῖνον δεῖ αὐξάνειν, ἐμὲ δὲ ἐλαττοῦσθαι.». Δηλαδή «η χαρά για μένα επληρώθη. Έχω πλήρη χαρά. Διότι Εκείνος πρέπει να αυξάνει - ποιος Εκείνος; Ο Μεσσίας- ὁ ὀπίσω μου ἐρχόμενος», λέγει, «καὶ ἔμπροσθέν μου γέγονε». «Ὁ ὀπίσω μου ἐρχόμενος», χρονικά. «Ἔμπροσθὲν μου γέγονε», ποιοτικά. «Είναι ανώτερός μου». «Ἐμὲ δὲ ἐλαττοῦσθαι». «Εκείνος να αυξάνει, εγώ δε να ελαττώνομαι, να χάνομαι μπροστά Του».
Κι αυτή του η μεγάλη ταπείνωση, αγαπητοί μου, δεν ήταν απλώς μία κουβέντα. Ήταν λόγια που έκρυβαν μια σειρά από ενέργειες. Ήταν λόγια που έδειχναν μια ήδη παρμένη στάση. Όταν ερωτάται επισήμως από τους ιερείς: «Μήπως αυτός είναι ο Χριστός;» - «Χριστός» θα πει Μεσσίας· Εκείνος ο οποίος έρχεται να σώσει τον λαό Του· Μεσσίας είναι η εβραϊκή λέξη, ονομασία, «Χριστός» είναι η ελληνική· από το χρίω, που σημαίνει «εκείνος που εχρίσθη για κάποιον ειδικόν σκοπόν»· κι αυτός ο σκοπός είναι η σωτηρία των ανθρώπων.
Οἱ αἱρετικοί. Ὑπονόμευσαν καί κατήργησαν τό ἕνα δόγμα μετά τό ἄλλο... ~ Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Αυτές τις «μικρολεπτομέρειες» οι Οικουμενιστές τις ξεπερνούν από «αγάπη»!

Κάθε στιγμή νά περιμένετε κάποια δοκιμασία... ~ Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

Από μασόνο και καινοτόμο θα τον κάνουν Άγιο και Ομολογητή!

Ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Εὐσέβιος μπροστά στήν αἵρεση καί τούς αἱρετικούς δέν κράτησε τό στόμα του ἑφτασφράγιστο.
Άλλο ταπείνωση κι άλλο ταπεινολογία."
Ντράπηκε και η ντροπή!

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ - Τα δύο αφεντικά

Κυριακή Γ΄ Ματθαίου- Ερμηνεία της Ευαγγελικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

Ένωση Σφακιανών ιερέων: Οι πέντε Σφακιανοί ιερείς που έδειχναν και δείχνουν πως πρέπει να είναι ο ορθόδοξος ιερέας!
Ο τότε Πατριάρχης Δημήτριος, απευθυνόμενος στον Μητροπολίτη Λάμπης και Σφακίων κυρό Θεόδωρο, του είχε πει: «Τι θα γίνει με τους Σφακιανούς; Οι Αμερικανοί διαμαρτύρονται».
Οι π. Γιώργης Χιωτάκης, π. Μιχάλη Δαμανάκη, π. Κωνσταντίνος Χομπίτης, π. Νικόλαος Παπαδόσηφος και π. Νικόλαο Γιαννουλάκη είχαν ιδρύσει την περίοδο της Μεταπολίτευσης την Ενωση Σφακιανών Παπάδων. Ολοι τους κατάγονταν από το χωριό Ασφένδου των Σφακίων, την πιο αραιοκατοικημένη περιοχή της χώρας.
Στην κορυφή της ομάδας αυτής έστεκαν και ξεχώριζαν ο π. Χιωτάκης και ο π. Μιχάλης Δαμανάκης, ο πιο μορφωμένος, που είχε αναλάβει να γράφει τα κείμενα.
Δεν υπήρξαν ιερείς με την κλασική και στερεότυπη έννοια που όλοι γνωρίζουμε. Δούλευαν σκληρά σε χωράφια και οικοδομές, για να φροντίσουν τις οικογένειές τους.
Οταν δε το 1976 ο δημοσιογράφος των «Χανιώτικων Νέων» Γ. Γαρεδάκης είχε πάει να συναντήσει τον παπα-Γιώργη Χιωτάκη, τον βρήκε σε ένα γιαπί, να σβήνει ασβέστη!
Παρέμενε σε όλη τη ζωή του απλός, άνθρωπος της σκληρής βιοπάλης, που με τα λόγια του έκανε όλους να δακρύζουν.
Αεικίνητος παπάς, λειτουργούσε σε παραλίες, κάμπους και βουνοκορφές. Πολύτεκνοι και οι πέντε -ο παπα-Χιωτάκης είχε 11 παιδιά-, γνώριζαν τα προβλήματα και αγωνίστηκαν για την προάσπιση των δικαιωμάτων των πολύτεκνων οικογενειών.
Με τους Σφακιανούς παπάδες συνεργάστηκε επί σειρά ετών και η εφημερίδα “Αγώνας της Κρήτης”.
Όχι στα.. “τυχερά”
Ὁ ἅγ. Γρηγόριος ὁ Θεολόγος μᾶς ἐξηγεῖ ἕναν ἀπὸ τοὺς κύριους λόγους τῆς κατάπτωσης τῶν σημερινῶν ποιμένων
Ηʹ «Ἔτσι λοιπόν, καὶ γι’ αὐτὸ τὸν λόγο μὲ τὴν ψῆφο παντὸς τοῦ λαοῦ καὶ ὄχι κατὰ τὸν πονηρὸν τρόπο ποὺ ἐπικράτησε ὕστερα, ὄχι μὲ φονικὸ ἢ τυραννικὸ τρόπο (σσ. ἄρα καὶ ἔτσι μποροῦν νὰ ἐκλεγοῦν "ἐπίσκοποι" ἂς μὴ τὸ ἀποσιωποῦμε ἰδιαίτερα σήμερα), ἀλλὰ μὲ ἀποστολικὸ καὶ σύμφωνο μὲ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ἀνέβηκε στὸν θρόνο τοῦ ἀποστόλου Μάρκου, ὄντας διάδοχος του περισσότερο στὴν εὐσέβεια παρὰ στὸ ἀξίωμα. Διότι ὡς πρὸς τὸν ἀπόστολον Μᾶρκον ποὺ ἦταν ὁ πρῶτος Πατριάρχης, (ὁ Μ. Ἀθανάσιος) ἦταν πολὺ μακρυὰ χρονικά. Ὡς πρὸς τὴν εὐσέβεια ὅμως, ἦταν ἀκριβῶς μετὰ ἀπὸ αὐτόν. Διότι αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ διαδοχή. Διότι ὅποιος ἔχει τὴν ἴδια γνώμη/πίστη κατέχει καὶ τὸν ἴδιο θρόνο, ἐνῶ ὅποιος ἔχει ἀντίθετη γνώμη/πίστη, δὲν κατέχει τὸν ἴδιο θρόνο. Ὁ πρῶτος ἔχει τὴν ἀληθινὴ διαδοχή, «δεύτερος μόνο τὸ ὄνομα. Διάδοχος δὲν εἶναι αὐτὸς ποὺ προσπάθησε μὲ ὅλες του τὶς δυνἀμεις νὰ γίνει (σσ. ἐπίσκοπος), ἀλλὰ αὐτὸς ποὺ ἀναγκάσθηκε. Διάδοχος δὲν εἶναι αὐτὸς ποὺ παρανόμησε ἀλλὰ αὐτὸς ποὺ προβλήθηκε ἀπὸ τὸν νόμο (σσ. τὸν Θεό). Οὔτε εἶναι διάδοχος ὁ ἐχθρὸς τῆς Πίστεως, ἀλλὰ ὁ κατέχων καὶ ὑπερασπίζων τὴν ἴδια Πίστη. Ἀλλιῶς ὀνομάζει κάποιος διάδοχον τῆς ὑγείας τὴν ἀσθένεια, τοῦ φωτός τὸ σκοτάδι, τῆς γαλήνης τὴν ζάλη, τῆς σύνεσης τὴν ἔκσταση» (1)



