Ὁ ἅγ. Γρηγόριος ὁ Θεολόγος μᾶς ἐξηγεῖ ἕναν ἀπὸ τοὺς κύριους λόγους τῆς κατάπτωσης τῶν σημερινῶν ποιμένων

    "χθὲς ἱερόσυλοι, καὶ σήμερον ἱερεῖς"

Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς πιστοὺς ἐκπλήσσονται διαπιστώνοντας τὴν κατάπτωση τῶν σημερινῶν ποιμένων, ἀρχιερέων καὶ ἱερέων, καὶ ἀδυνατοῦν νὰ ἐξηγήσουν καὶ νὰ κατανοήσουν, πῶς γίνεται οἱ μέχρι τώρα φαινόμενοι εὐσεβεῖς ποιμένες νὰ ἐμφανίζουν τέτοια ἀσέβεια καὶ ἀπιστία. Ρωτοῦν, λοιπόν, οἱ πιστοί, γιατὶ ὑπάρχει τέτοια πτώση στὸν κλῆρο; Φυσικὰ ὁ λόγος τῆς ἀδυναμίας κατανόησης τοῦ φαινομένου αὐτοῦ εἶναι ἡ ἀπομάκρυνση μεγάλου μέρους καὶ τοῦ ποιμνίου ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ διδασκαλία. Ἡ ἀπομάκρυνση αὐτὴ ὀφείλεται στὴν συνειδητὴ ἀπόκρυψη τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας καὶ τῆς διδασκαλίας της ἐκ μέρους τῶν ποιμένων, γεγονὸς ποὺ συναντᾶται καὶ στὴν πολιτική/κοινωνικὴ πραγματικότητα.

Ὁ λόγος ὅμως τοῦ Θεοῦ «οὐ δέδεται», ὅσο καὶ ἂν προσπαθοῦν οἱ ἐχθροί Του νὰ τὸν δέσουν, καὶ εἶναι ἐπίκαιρος καὶ διδακτικὸς εἰς τὸν αἰῶνα. Μία ἀπὸ τὶς ἀπαντήσεις, λοιπόν, στὸ ἐρώτημα τῆς αἰτίας τῆς κατάπτωσης τῶν ποιμένων μᾶς δίνει ὁ ἅγ. Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, ἕνας ἀπὸ τοὺς Τρεῖς Ἱεράρχες. Στὸ ἐγκώμιό του στὸν Μ. Ἀθανάσιο (Λόγος κα’. «Εἰς τὸν μέγαν Ἀθανάσιον ἐπίσκοπον Ἀλεξανδρείας», PG 35, σελ. 1.083–1.128) στὰ κεφ. Η΄(8) καὶ Θ΄ (9) ἀναφέροντας τὸν τρόπο ἐκλογῆς τοῦ Μ. Ἀθανασίου στὸν ἀρχιεπισκοπικό/πατριαρχικὸ θρόνο Ἀλεξανδρείας, καὶ ἀφοῦ πρῶτα ἐξήγησε ὅτι λόγῳ τῆς αἱρέσεως τοῦ Ἀρειανισμοῦ εἶχε σχεδὸν ἐκλείψει ἡ ἱερωσύνη καὶ ἔπνεε τὰ λοίσθια (ὅπως καὶ στὶς ἡμέρες μας) καὶ ὅτι τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἐξέλεξε τὸν Μ. Ἀθανάσιο γιὰ νὰ τὴν ἐπαναφέρει στὴν ζωή, γράφει μεταξὺ ἄλλων ὁ Ἅγιος:

Ηʹ «Ἔτσι λοιπόν, καὶ γι’ αὐτὸ τὸν λόγο μὲ τὴν ψῆφο παντὸς τοῦ λαοῦ καὶ ὄχι κατὰ τὸν πονηρὸν τρόπο ποὺ ἐπικράτησε ὕστερα, ὄχι μὲ φονικὸ ἢ τυραννικὸ τρόπο (σσ. ἄρα καὶ ἔτσι μποροῦν νὰ ἐκλεγοῦν "ἐπίσκοποι" ἂς μὴ τὸ ἀποσιωποῦμε ἰδιαίτερα σήμερα), ἀλλὰ μὲ ἀποστολικὸ καὶ σύμφωνο μὲ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ἀνέβηκε στὸν θρόνο τοῦ ἀποστόλου Μάρκου, ὄντας διάδοχος του περισσότερο στὴν εὐσέβεια παρὰ στὸ ἀξίωμα. Διότι ὡς πρὸς τὸν ἀπόστολον Μᾶρκον ποὺ ἦταν ὁ πρῶτος Πατριάρχης, (ὁ Μ. Ἀθανάσιος) ἦταν πολὺ μακρυὰ χρονικά. Ὡς πρὸς τὴν εὐσέβεια ὅμως, ἦταν ἀκριβῶς μετὰ ἀπὸ αὐτόν. Διότι αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ διαδοχή. Διότι ὅποιος ἔχει τὴν ἴδια γνώμη/πίστη κατέχει καὶ τὸν ἴδιο θρόνο, ἐνῶ ὅποιος ἔχει ἀντίθετη γνώμη/πίστη, δὲν κατέχει τὸν ἴδιο θρόνο. Ὁ πρῶτος ἔχει τὴν ἀληθινὴ διαδοχή, «δεύτερος μόνο τὸ ὄνομα. Διάδοχος δὲν εἶναι αὐτὸς ποὺ προσπάθησε μὲ ὅλες του τὶς δυνἀμεις νὰ γίνει (σσ. ἐπίσκοπος), ἀλλὰ αὐτὸς ποὺ ἀναγκάσθηκε. Διάδοχος δὲν εἶναι αὐτὸς ποὺ παρανόμησε ἀλλὰ αὐτὸς ποὺ προβλήθηκε ἀπὸ τὸν νόμο (σσ. τὸν Θεό). Οὔτε εἶναι διάδοχος ὁ ἐχθρὸς τῆς Πίστεως, ἀλλὰ ὁ κατέχων καὶ ὑπερασπίζων τὴν ἴδια Πίστη. Ἀλλιῶς ὀνομάζει κάποιος διάδοχον τῆς ὑγείας τὴν ἀσθένεια, τοῦ φωτός τὸ σκοτάδι, τῆς γαλήνης τὴν ζάλη, τῆς σύνεσης τὴν ἔκσταση» (1)

Βιβλιοπαρουσίαση: "Η διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού", του Κων/νου Χολέβα

                 

Οι Εναλλακτικές Εκδόσεις παρουσίασαν την Τετάρτη 17 Ιουνίου 2026 στις 19.30 το βιβλίο του Κωνσταντίνου Χολέβα: Η διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού
https://www.youtube.com/live/fyZdh4tzDak Για το βιβλίο μίλησαν οι: Γιώργος Καραμπελιάς, Συγγραφέας – εκδότης Άγγελος Συρίγος, Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου & Εξωτ. Πολιτικής Παντείου, βουλευτής Γιάννης Καργάκος, Φιλόλογος και ο συγγραφέας του βιβλίου. στον χώρο πολιτικής και πολιτισμού “Ρήγας Βελεστινλής”, Ξενοφώντος 4, Σύνταγμα. Περισσότερα για το βιβλίο, εδώ: https://enalekdoseis.gr/%CF%80%CF%81%...

Ξέχασαν το «Βόρεια»; Έντονος προβληματισμός για τη συμμετοχή Ελλήνων ιερέων και Αυστραλών πολιτικών σε σκοπιανή εκδήλωση

Από αυτό εδώ το ιστολόγιο είχαμε τονίσει, ότι μετά την αντικανονική αναγνώριση των σχισματικών της Ουκρανίας θα επακολουθήσει η εξίσου αντικανονική αναγνώριση των σκοπιανών σχισματικών ως "Μακεδονική Εκκλησία", η οποία θα σημαίνει και την de facto αναγνώριση του κρατιδίου με την ίδια ονομασία. Ο αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας ως πειθήνιο όργανο του πατρ. Βαρθολομαίου (ίσως και διάδοχός του) πρωτοστατεί σε αυτές τις ενέργειες. Οι δε επαγγελματίες κληρικοί φυσικά και δεν διαμαρτύρονται. 

Με αφορμή επιστολή του Προέδρου του Συλλόγου Αγίου Γεωργίου Αμμοχωρίου Φλώρινας «Μακεδονικός Ελληνισμός», Γιάννη Παπαδημητρίου, επανέρχεται στο προσκήνιο η συζήτηση γύρω από τη χρήση του όρου «Μακεδονία» και τις συμβολικές και πολιτικές προεκτάσεις του σε εκδηλώσεις στην Αυστραλία.

Η επιστολή αναφέρεται σε πρόσφατη εκδήλωση της οργάνωσης «Macedonian Orthodox Youth of Australia», στην οποία παρευρέθηκαν, μεταξύ άλλων, Ελληνορθόδοξοι ιερείς, και οι Alija Alievski, Αναπληρωτής Γενικός Πρόξενος, και Silvana Ivanovski, Αντιπρόξενος της «Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας» — όπως αυτή αναγνωρίζεται επισήμως από την αυστραλιανή κυβέρνηση — οι οποίοι, σύμφωνα με την καταγγελία, παρουσιάστηκαν ως εκπρόσωποι της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας».

Στην ίδια εκδήλωση συμμετείχαν επίσης πολιτικά πρόσωπα από τα δύο μεγάλα κόμματα της Αυστραλίας, η Natalie Suleyman MP και ο Uros Rasic MP από το Εργατικό Κόμμα, καθώς και ο Matthew Guy και η Moira Deeming MLC από το Φιλελεύθερο Κόμμα. Η παρουσία τους και η έμμεση αποδοχή του αφηγήματος της εκδήλωσης περί «Μακεδονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας» και «Δημοκρατίας της Μακεδονίας» από εκλεγμένους εκπροσώπους, έρχεται σε αντίθεση με την επίσημη εξωτερική πολιτική της Αυστραλίας, καθώς και με τις πάγιες θέσεις τόσο του Εργατικού όσο και του Φιλελεύθερου Κόμματος, όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί στο πλαίσιο της αναγνώρισης της χώρας αυτής ως «Republic of North Macedonia».

Λόγος στην άρνηση του Πέτρου, η οποία προήλθε από την αμέλεια.

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης.

Στην άρνηση του Πέτρου, η οποία προήλθε από την αμέλεια.

                     

«Ο Κύριος γύρισε και κοίταξε στο πρόσωπο τον Πέτρο και θυμήθηκε ο Πέτρος τον λόγο του Κυρίου» (Λουκ. 22 ,61) και η τέλεια άγνοια και η αθέτηση των παραγγελιών, που έδωσε ο Κύριος στο υπερώο και στον κήπο, για να παραμένει ο ίδιος άγρυπνος: «Σίμων, Σίμων ο σατανάς σας ζήτησε, για να σας κοσκινίσει, όπως το σιτάρι» (Λουκ. 22, 31): και πάλι· «Σίμων, κοιμάσαι; Δεν μπόρεσες μια ώρα να αγρυπνήσεις» (Μάρκ. 14, 37). Και επί πλέον η μεγάλη λύπη που τον κατέβαλε ολοκληρωτικά εξ αιτίας της οποίας και κοιμόταν και δεν μπορούσε να ανοίξει τα μάτια του, όπως λέει ο Λουκάς: «Ήλθε στους μαθητές του και τους βρήκε να κοιμούνται από τη λύπη» (Λουκ. 22, 45).

Τώρα αυτή η μεγάλη αμέλεια του Πέτρου πως ήταν δυνατό να καταλήξει σε κάτι άλλο, παρά σε μια φανερή πτώση; «Από τεμπελιές πέφτει το δοκάρι της στέγης» (Εκκλ 10, 18). Γι’ αυτό η αμέλεια αυτή του Πέτρου παρομοιάζεται με την ψυχρότητα του τότε καιρού· γιατί λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης: «Στέκονταν εκεί οι δούλοι και οι υπηρέτες, οι οποίοι είχαν ανάψει κάρβουνα για να ζεσταθούν, διότι έκανε κρύο· στεκόταν δε μαζί τους και ο Πέτρος και ζεσταινόταν» (Ιω. 18, 18).

Πατριαρχείο Ιεροσολύμων: «Η Αρπαγή γης εις το Σιλωάμ παραβιάζει τα δικαιώματα της Εκκλησίας και την ιστορικήν χριστιανικήν παρουσίαν εις Ιερουσαλήμ.»

σ.σ. Την ώρα που η διεθνής κοινότητα κοιτάζει αδιάφορα, κλιμακώνονται οι επιθέσεις Ισραηλινών κατά Χριστιανών κληρικών, μοναζουσών, πιστών, εκκλησιαστικών κοινοτήτων, Ναών, Μονών, θρησκευτικών συμβόλων.

Ἱερουσαλὴμ, 4η / 17η Ἰουνίου 2026

Τὸ Ὀρθόδοξον Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἐξέφρασε τήν βαθείαν αὐτοῦ ἀνησυχίαν διά τήν Ἰσραηλινήν ἐπιδρομήν καί ἁρπαγήν γῆς, ἡ ὁποία ἐστόχευσε ἐκκλησιαστικήν ἰδιοκτησίαν εἰς τό Σιλωάμ τῇ 2ᾳ /15ῃ Ἰουνίου 2026.

Κατὰ τήν διάρκειαν τῆς ἐπιχειρήσεως, ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Πατριαρχείου ἀπεμακρύνθη βιαίως ἐκ τοῦ χώρου, ὁ ἐξοπλισμός αὐτοῦ κατεσχέθη, δένδρα ἐξερριζώθησαν καὶ ἡ ἰδιοκτησία περιεφράχθη διά περιφραγμάτων καί πυλῶν. Τὸ Πατριαρχεῖον ἐδήλωσεν ὅτι τὸ περιστατικόν συνιστᾷ παράνομον καί ἀδικαιολόγητον κατάληψιν ἀνεγνωρισμένης ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας εἰς τήν καρδίαν τῆς Ἱερουσαλήμ.

Τὸ Πατριαρχεῖον ἐτόνισεν ὅτι ἡ γῆ, τὸ Τεμάχιον 6 τοῦ Οἰκοδομικοῦ Τετραγώνου 29985, εἶναι κατεχωρημένη εἰς τό ὄνομα αὐτοῦ, συμφώνως πρός τά ἐπίσημα ἀρχεῖα, εὑρίσκεται πλησίον ἀρχαίας Μονῆς καί περιλαμβάνει ἱστορικά, ἀρχαιολογικὰ καὶ θρησκευτικὰ στοιχεῖα. Ὑπεγράμμισεν ὅτι ἡ κατάληψις τῆς ἰδιωτικῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας ταύτης, μέ τήν Χριστιανικήν αὐτῆς κληρονομίαν καί τήν θρησκευτικήν σημασίαν αὐτῆς δημιουργεῖ ἐπικίνδυνον προηγούμενον διά τά δικαιώματα τῆς Ἐκκλησίας εἰς τήν Ἱερουσαλήμ. Τὸ Πατριαρχεῖον προσέθεσεν ὅτι ἡ ἐπίκλησις δημοτικῆς ἐντολῆς κηποτεχνικῶν ἐργασιῶν, ἡ ὁποία ἐξεδόθη τῇ 18ῃ Ἀπριλίου 2019 καὶ ἔληξε τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 2024, δέν παρέχει οὐδεμίαν νόμιμον βάσιν διά τήν ἐκρίζωσιν δένδρων, τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ νομίμου φροντιστοῦ, τὴν περιφράξιν τῆς ἐκκλησιαστικῆς γῆς ἢ τὴν ἀπαγορεύσιν προσβάσεως τοῦ Πατριαρχείου εἰς αὐτήν ταύτην τὴν ἰδιοκτησίαν του.

Διήγηση γιὰ ἕναν ἄγνωστο ὅσιο

 

Ζερβᾶκος Φιλόθεος

Ἀρχιμανδρίτης (+)

Θὰ σᾶς πῶ ἕνα παράδειγμα ἑνὸς νέου ὁσίου, ὁ ὁποῖος ἦταν μὲν ἐπιστήμων – ἦταν γιατρός – καὶ ἄφησε τὴν ἰατρικὴ ἐπιστήμη καὶ ἔγινε μοναχός, πῆγε στὴν Παλαιστίνη, στὴν Μονή του Χοζεβά, καὶ ἐκεῖ ἔλαβε τὸ ἀγγελικὸ σχῆμα. Ἀλλὰ τόση ἀγάπη εἶχε στὸν Θεό, τόση φλόγα, καὶ ἐπειδὴ τότε στὴν Μονὴ Χοζεβὰ ἔτρεχαν ἄνθρωποι καὶ δὲν τὸν ἄφηναν σὲ ἡσυχία, σηκώνεται καὶ φεύγει κρυφά.

Καὶ ποῦ πάει; Ἦρθε στὴν πατρίδα μου, σ’ ἕνα μοναστηράκι στὸν Μαλέα, ποὺ ἦταν παλιὰ ἕνας Γεώργιος, ὁ ἐν τῷ Μαλεῷ, ποὺ λέει καὶ ὁ συναξαριστής, καὶ ἐπειδὴ τὸν λέγανε καὶ ἐκεῖνον Γεώργιο – ἴσως ὁ ἅγιος Γεώργιος τὸν ἐφώτισε – πῆγε καὶ κατοίκησε ἐκεῖ.

Ἀλλὰ ἐπειδὴ ἐκεῖ κατοίκησε, κι ἦταν κοντὰ καὶ πήγαιναν ἀπὸ τὰ χωριά, σηκώθηκε κι ἔφυγε· ἄφησε τὰ βιβλία του ἐκεῖ ὅπως ἤτανε καὶ πῆγε καὶ κατοίκησε στὸν Πάρνωνα, σὲ μιὰ σπηλιά. Μιὰ σπηλιά, ἡ ὁποία ἔχει μικρὴ τρῦπα καὶ κάτω, ὅταν μπαίνει κανείς, εἶναι βαθὺ· καὶ ἐκεῖ ἔμενε ἄγνωστος.

Πόσο καιρὸ ἔμενε, δὲν ξέρει κανείς. Ἀλλὰ ὅταν ἐπῆγα ἐγὼ στὸ Μοναστήρι ποὺ ἔκανε, τὸν ἅγιο Γεώργιο, καὶ τὸν ἔλεγαν καὶ αὐτὸν Γεώργιο, ἔμαθα ὅτι ἐκεῖ στὴν σπηλιὰ τὸν βρῆκε ἕνας βοσκὸς ποὺ εἶχε χάσει ἕνα πρόβατο, καὶ περιπλανώμενος στὰ ὄρη καὶ στὰ σπήλαια γιὰ νὰ τὸ εὕρη, εἶδε τὴν σπηλιὰ ἐκείνη καὶ νόμισε μήπως κατέβηκε κάτω, καὶ κατεβαίνει, καὶ ἀντὶ νὰ ἰδεῖ τὸ πρόβατο, εἶδε ἕναν ἄνθρωπο καὶ τρόμαξε καὶ παρ’ ὀλίγο νὰ πεθάνει ἀπὸ τὸν φόβο του.

Και πάλι λαϊκοί! Οι ιερείς δεν ασχολούνται γιατί κοιτάζουν τα λάϊκς στο Ίντερνετ: Διαμαρτυρία έξω από την Αρχιεπισκοπή: Το μήνυμα ακούστηκε παντού

                                

Από τον Νίκο Σταματάκη

Μια ομάδα πιστών Ορθόδοξων Χριστιανών αψήφησε την αποπνικτική ζέστη και υγρασία χθες και συγκεντρώθηκε έξω από τα κεντρικά γραφεία της GOARCH (Ελληνορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αμερικής) στην οδό East 79th. Όταν κάποιος υπερασπίζεται την Πίστη και τον Ελληνισμό, η επιτυχία δεν μετριέται από την προσέλευση αλλά από το αν το μήνυμα εισακούστηκε. Και το μήνυμά μας εισακούστηκε.

Στην πραγματικότητα, η προσπάθεια ήταν επιτυχής πριν καν ξεκινήσει η διαμαρτυρία. Μαζί, συντάξαμε μια διακήρυξη που είδαν, κοινοποίησαν και συζήτησαν χιλιάδες. Η συζήτηση είχε ήδη ξεκινήσει.

Ήξερα ότι η διαμαρτυρία είχε αντίκτυπο όταν, μόλις δέκα λεπτά μετά την ανάρτηση του «Καλέσματος για Δράση», δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από τον ειδικό Υπεύθυνο Συνδέσμου με την Κοινότητα του 19ου Τμήματος. Επιβεβαίωσε ότι δεν απαιτούνταν άδεια και με διαβεβαίωσε ότι η αστυνομία θα ήταν παρούσα για να διασφαλίσει την ασφάλεια όλων. Δεν είπε ποιος του είχε δώσει τον αριθμό τηλεφώνου μου, αλλά ήταν σαφές ότι ο κόσμος έδινε προσοχή.

Αυτό δεν ήταν το πρώτο μήνυμα που εστάλη στην Αρχιεπισκοπή. Τον περασμένο Οκτώβριο, σχεδόν 1.000 διαδηλωτές στην Αστόρια έστειλαν ένα σαφές μήνυμα: οι πιστοί παρακολουθούν. Θέλουν η διοίκηση της Εκκλησίας να επιστρέψει στα θεμελιώδη στοιχεία της Ορθόδοξης Πίστης, να σεβαστεί τις ενοριακές κοινότητες και να απέχει από την διεκδίκηση πολιτικής εντολής εκ μέρους όλων των Ελληνοαμερικανών, αφού κρατούν τουρκικά διαβατήρια και είναι πιστοί στους Τούρκους.

Ὑπάρχει διαφορά, ὅταν βρίζει κανεὶς ἢ ὅταν ἐλέγχει κάποιον; Ἄγιος Λουκᾶς ὁ ἰατρός Ἀρχιεπισκόπος Κριμαίας

                                        

Πρέπει νὰ ἐλέγχουμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, ὅταν βλέπουμε κάποια σφάλματα; Ὑπάρχει διαφορά, ὅταν βρίζει κανεὶς ἢ ὅταν ἐλέγχει κάποιον;

Ἴσως μερικοὶ ἀπὸ σᾶς, ποὺ διαβάζουν τὴν Ἁγία Γραφή, προβληματίζονται, ὅταν βλέπουν πὼς ὁ Κύριος ἐνῶ μᾶς ἀπαγορεύει νὰ λέμε τον πλησίον μας «ἀνόητε» καὶ «ἠλίθιε», καὶ αὐτὸς ποὺ τὸ κάνει, σύμφωνα μὲ τὸ λόγο Του, εἶναι ἔνοχος τῆς φωτιᾶς τῆς κολάσεως.

Ἐνῶ λοιπὸν λέει αὐτά, ὁ Ἴδιος πολλὲς φορὲς χρησιμοποιεῖ σκληρὰ λόγια γιὰ κάποιους ἀνθρώπους, ὅπως στὴν περίπτωση τοῦ ἀρχισυναγώγου, στὸν ὁποῖον εἶπε• «ὑποκριτά». Ἐπίσης, πολλὲς φορὲς ἔλεγε ὑποκριτὲς τοὺς γραμματεῖς καὶ τοὺς φαρισαίους. Αὐτοὺς ἔλεγε ἀκόμα• «ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν» (Μτθ. κγ΄, 33).

Μιὰ φορᾶ, ὅταν ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ἦταν στὴν Ἰουδαία, Τὸν προειδοποίησαν ὅτι ὁ Ἡρώδης θέλει τὸ θάνατό του καὶ Τὸν συμβούλεψαν, ὅσο γίνεται πιὸ γρήγορα νὰ φύγει ἀπὸ τὴν Ἰουδαία. Καὶ τί ἀπάντησε τότε ὁ Χριστός; Πολὺ ἤρεμα εἶπε τὸ ἑξῆς• «Πορευθέντες εἴπατε τῇ ἀλώπεκι ταύτη• ἰδοὺ ἐκβάλλω δαιμόνια καὶ ἰάσεις ἐπιτελῶ σήμερον καὶ αὔριον, καὶ τὴ τρίτη τελειοῦμαι» (Λκ, 13, 32). Ἀλεποῦ εἶπε τὸν Ἡρώδη.

Μιὰ φορᾶ ὀνόμασε «Σατανά» τὸν μεγαλύτερο ἀπόστολο καὶ τὸν πιὸ ἀγαπητὸ φίλο του, τὸν Πέτρο• «ὕπαγε ὀπίσω μου, Σατανά• σκάνδαλόν μου εἶ• ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων» (Μτ. 16, 23).

Επίσκοποι διώκτες κατά της αληθείας!

Ο π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος δικάζεται από τον Πατρών Χρυσόστομο επειδή έγραψε ένα άρθρο που ενόχλησε!

 

Την Τετάρτη 19.11.2025 ο Μητρ. Πατρών Χρυσόστομος Σκλήφας έθεσε τον π. Αναστάσιο Γκοτσόπουλο σε αργία και κίνησε εναντίον του διαδικασία εκκλησιαστικής δίκης. Ο λόγος; Επειδή έγραψε το άρθρο Τό «Ἒκκλητον» ἐνώπιον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου: Ἐγγύηση Δικαιοσύνης ἢ Ἐπιβράβευση Ἀδικίας; [1] το οποίο αφορούσε την άδικη απόφαση του Πατριαρχείου Κων/Πόλεως στο έκκλητο του Μητρ. Πάφου Τυχικού. Αύριο Τετάρτη 17/06/2026 και ώρα 10:00 π.μ. ο π. Αναστάσιος θα δικαστεί στο επισκοπείο Πατρών.

Ο πατριάρχης Βαρθολομαίος, ενώ μας μπουμπουνίζει συνεχώς για το ειδικό προνόμιο της «μητρός εκκλησίας» στο έκκλητο, δεν του άρεσε, ούτε στους κόλακές του άρεσε, όταν του υποδείχθηκε με αποδείξεις και λογικά επιχειρήματα ότι τα πράγματα δείχνουν πως όλη αυτή η φασαρία για το έκκλητο γίνεται όχι διότι υπάρχει κάποιο ενδιαφέρον για δικαιοσύνη και για να λύνονται τα προβλήματα στην Εκκλησία, αλλά για να εξυπηρετούνται οι πολιτικές σκοπιμότητες τρίτων.

Παράξενο: Οι Άγιοι καυτηρίαζαν δημοσίως τους σκανδαλοποιούς κληρικούς με τις πιο σκληρές εκφράσεις, οι σημερινοί πνευματικοί σου λένε κοίτα μόνο να σώσεις την ψυχή σου.

«Καθαρίσατε τὴν ἐκ­κλησίαν τοὺς ἀναξίους αὐτῆς ἀπελαύνον­τες»

Μακαριστός μητρ. Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης: Διαφωνώ με τους πνευματικούς που λένε· Εμείς να κοιτάξουμε την ψυχούλα μας· μη μας νοιάζει τι κάνει ο διάκος, ὁ πα­πᾶς, ὁ δεσπότης!… Αν είσαι Χριστιανός, κοντά στον αγώνα για την ψυχή σου, θα αγωνιστής & για την Εκκλησία σου. Η ανοχή που δείχνουμε, είναι ένοχη, αμαρτία, έγκλημα!»

            

Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Καὶ πάλι, ἀδελφοί μου, ἡ ἑορτὴ τῶν Τριῶν Ἱ­­­­εραρχῶν ζωντανεύει μπροστά μας τὴ ζωὴ καὶ τοὺς ἀγῶνες τους. Ἡ ἐποχή τους χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ὡς χρυσὸς αἰώνας, ἡ ἐκκλησιαστι­κὴ ζωὴ ὅ­μως παρουσίαζε καὶ σκιές. Σοβαρὲς κα­­κί­ες ῥα­σοφό­­­ρων (ἀμάθεια, αὐθάδεια, ἀνη­θικό­της, φιλαρ­γυρία, καὶ πρὸ παν­τὸς ἀ­­θε­ο­φοβία – θεομπαιξία) σκαν­­δάλιζαν. Ἀπέναντι σ᾽ αὐτὴ τὴ φαυλό­τητα οἱ ἱ­εροὶ πατέρες δὲν ἔμειναν ἀδιάφοροι. Καὶ ἀξίζει νὰ δοῦμε ποιά ἦταν ἡ ἀντίδρασί τους.

* * *

Μὲ δύο τρόπους, ἀγαπητοί μου, καταπολέ­μησαν τὰ σκάνδαλα οἱ Τρεῖς Ἱ­εράρχαι.

⃝ Ἀντέδρασαν πρῶτον μὲ τὸν πύρινο λόγο τους.

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνὸς στὸν «Ἀπολογητι­κὸν τῆς εἰς τὸν Πόντον φυ­γῆς καὶ περὶ ἱερωσύνης» (βλ. Ἑ.Π. Migne 38,407-514), δίνει ζωη­ρὴ εἰκόνα τῆς ἀθλιότητος τῶν ἐπισκό­πων καὶ ἐ­λέγ­­χει τὴν κακία τους. Ὅποιον ἀλ­­λοίωνε τὴν πί­στι σὲ ἕνα ἢ σὲ ἄλλο σημεῖο, γιὰ τὴν ἀ­στάθειά του τὸν παρωμοίαζε μὲ τὸ ῥεῦ­μα τοῦ Εὐ­­ρίπου (βλ. Ἑ.Π. Migne 38,529).

Ὁ δὲ Μέγας Βασίλειος, βλέποντας τὴ ζημιὰ ποὺ ἔκαναν οἱ κακοὶ ποιμένες, ἔγραψε γι᾽ αὐτοὺς ὅ­­­­τι, ὅσοι θυσιάζοντας τὴν ἀλήθεια κοι­τάζουν μόνο τὸ συμφέρον τους, αὐτοὶ εἶνε «χριστέμ­πο­ροι καὶ οὐ Χριστιανοί» (Ἑ.Π. Migne 32,897Α).

Μεγάλο σκάνδαλο ἀποτελοῦσαν οἱ λεγό­μενοι συν­είσακτοι, ἄγαμοι δηλαδὴ ἄντρες γυναῖ­κες καὶ μοναχὲς ποὺ συγκατοικοῦσαν. Τὸ κα­κὸ αὐτὸ καυτηρίασαν ὁ ἅ­γι­ος Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός (βλ. Ἑ.Π. Migne 37,586) καὶ κυ­ρί­ως ὁ ἅγι­ος Ἰ­ωάννης ὁ Χρυσόστομος· συν­έτα­ξε τὶς εἰδικὲς πραγμα­τεῖες «Πρὸς τοὺς ἔχον­­τας παρθένους συνεισάκτους» καὶ «Περὶ τοῦ τὰς κανονικὰς (δηλ. οἱ μοναχές) μὴ συνοικεῖν ἀνδρά­σιν» (βλ. Ἑ.Π. Migne 47,495-514, 513-532). Τὸ πλή­ρωσε ὅμως ἀ­κριβά· οἱ ἐχθροί του εἶπαν πὼς ὑ­βρίζει τοὺς ἐ­πισκόπους, καὶ αὐτὸ ἀποτέλεσε τὴν δεκά­τη κατηγορία γιὰ τὴν ὁποία τὸν καθῄ­ρεσαν. Ὁ Χρυ­σό­στομος γιὰ τοὺς κακοὺς ποιμένες εἶπε λόγια πού, ἂν εἶχα δικαίω­μα, θὰ τὰ ἔγραφα καὶ θὰ τὰ ἀναρτοῦσα στὸ γρα­φεῖο κά­θε ἐπισκόπου, νὰ τὰ βλέπῃ συνεχῶς. Γράφει ἀ­­­­πὸ τὴν ἐξορία στὸν ἐπίσης ἐξόριστο φί­λο του ἐ­­­πί­σκοπο Κυρι­ακὸ γιὰ τὸν Ἀρσάκιο (ἐ­κεῖνον ποὺ εὐ­νόησε ἡ βασίλισσα καὶ τοῦ ἅρ­παξε τὸ θρόνο), ὅ­τι εἶνε μοιχὸς καὶ προβατόσχημος λύ­κος. Γιὰ κα­κοὺς ἀρχιερεῖς ἔ­γραψε· «Οὐ­­δένα δέδοικα ὡς (=τίποτα δὲν φοβή­θηκα τό­σο ὅσο) τοὺς ἐπισκόπους, πλὴν ὀλίγων» (ἔ.ἀ. 52,617). Οἱ ἐ­χθροί του τὸν καταδίωκαν, ἐνῷ λα­ὸς καὶ μοναχοὶ τὸν ἀγαποῦ­σαν τόσο ὥστε ἔλεγαν· Προ­τιμότερο νὰ κρυφτῇ ὁ ἥλιος πα­ρὰ νὰ σιγήσῃ ὁ Χρυσόστο­μος (βλ. Ἑ.Π. Migne 52,685).

Διαφορά Αγίων και συγχρόνων κατηχητών

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: «Ἄν δέν ἀρχίσουν μερικοί νά κτυποῦν τό κακό, νά ἐλέγχουν δηλαδή αὐτούς πού σκανδαλίζουν τούς πιστούς, θά γίνη μεγαλύτερο κακό»

                        

-Γέροντα, τα διάφορα κινήματα, οι διαμαρτυρίες που γίνονται από τους Χριστιανούς έχουν κάποιο αποτέλεσμα;

-Η παρουσία των Χριστιανών είναι πλέον ομολογία πίστεως. Μπορεί κανείς με την προσευχή να βοηθήση περισσότερο, αλλά την σιωπή του θα την εκμεταλλευτούν οι άλλοι και θα πουν: « Ο τάδε και ο τάδε δεν διαμαρτυρήθηκαν, επομένως είναι με το μέρος μας. Συμφωνούν μαζί μας.».

Αν δεν αρχίσουν μερικοί να κτυπούν το κακό, να ελέγχουν δηλαδή αυτούς που σκανδαλίζουν τους πιστούς, θα γίνη μεγαλύτερο κακό.

Έτσι θα τονωθούν λίγο οι πιστοί, αλλά και θα εμποδιστούν λίγο όσοι πολεμούν την Εκκλησία. Η Εκκλησία δεν είναι δικό τους καΐκι, να κάνουν βόλτες. Είναι το σκάφος του Χριστού. Αυτοί είναι κατακριτέοι.

Πηγή

Επειδή άρχισαν πάλι οι άνευ αγάπης αγαπολογίες και οι αδιάκριτες νουθεσίες περί διακρίσεως

"φταί­ξιμο δὲν ἔ­χει μόνο αὐτὸς ποὺ ἔρριξε τὴν πέτρα, ἀλλὰ καὶ ὅποιος τὴ βλέπει καὶ δὲν κάνει τὸν κόπο νὰ τὴν παραμερίσῃ· φταίει ὄχι μόνο ὁ σκανδαλοποιὸς ἀλλὰ κι ὁ ἀδιάφορος"

ΤA ΣΚΑΝΔΑΛΑ

Κατακλυστήκαμε από ΣΚΑΝΔΑΛΑ ιερωμένων, κυρίως σε θέματα Πίστεως. Αλλά δεν "...φταίει όχι μόνο ο σκανδαλοποιός αλλά κι ο αδιάφορος".

Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

«Τέξασα Ζωήν, παναμώμητε ἁγνὴ Παρθένε,

παῦσον Ἐκ­κλη­σίας σκάνδαλα

καὶ εἰρήνευσον αὐτὴν ὡς ἀγαθή»

Τί εἶνε τὸ σκάνδαλο; Ἂν ἀνοίξουμε ἕνα λεξικὸ τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γλώσσης, θὰ δοῦ­με ὅτι σκάνδαλο λέγεται μιὰ πέτρα ποὺ ἀφήνει κάποιος στὴ μέση τοῦ δρόμου κι ὁ ἄλλος σκοντάφτει πάνω της καὶ πέφτει. Ὑποθέστε λ.χ. ὅτι στὴ δη­­μο­σία ὁδὸ Ἀθηνῶν–Φλωρίνης μερικὰ κακοποιὰ στοιχεῖα σκορπίζουν τὴ νύχτα χιλιά­δες πέ­τρες, μικρὲς καὶ μεγάλες. Ἐ­ὰν οἱ ὁ­δηγοὶ τῶν αὐτοκινήτων δὲν προσέξουν καὶ δὲν κατεβοῦν νὰ τὶς ἀπομακρύνουν, μπορεῖ­τε νὰ φανταστῆτε τί δυστυχήματα θὰ συμβοῦν; Καὶ ὑλικὲς ζημιὲς στὰ αὐτοκίνητα, καὶ τραυματισμούς, καὶ νεκροὺς ἀκόμη μπορεῖ νὰ ἔ­χουμε. Ὁ ποιητὴς Ἰωάννης Πολέμης ἔ­χει ἕνα ὡραῖο σχετικὸ ποίημα. Λέει ἐκεῖ, ὅτι φταί­ξιμο δὲν ἔ­χει μόνο αὐτὸς ποὺ ἔρριξε τὴν πέτρα, ἀλλὰ καὶ ὅποιος τὴ βλέπει καὶ δὲν κάνει τὸν κόπο νὰ τὴν παραμερίσῃ· φταίει ὄχι μόνο ὁ σκανδαλοποιὸς ἀλλὰ κι ὁ ἀδιάφορος...

Χωρὶς νὰ κατέλθουμε σὲ λεπτομέρειες ἂς παρουσιάσουμε, ἔτσι προχείρως, μία δέσμη σκανδάλων. Σκάνδαλο εἶνε λ.χ. ὅταν ἡ μητέρα κι ὁ πατέρας αἰσχρολογοῦν ἢ καὶ ἀσχημονοῦν μπροστὰ στὰ παιδιά τους. Πόσο τὰ βλάπτουν!... Σκάνδαλο εἶνε, νὰ εἶνε κάποιος γιατρὸς καὶ νὰ προτρέπῃ τὶς γυναῖκες νὰ κάνουν ἐκτρώσεις, σὲ μιὰ χώρα ποὺ ἄλλοτε ἡ ἔκ­τρωσι ἐθεωρεῖτο φόνος – τὸ μεγαλύτερο ἔγ­­κλη­μα, καὶ καταντᾷ νὰ ἔχῃ τὰ λιγώτερα παιδιὰ μεταξὺ τῶν γειτόνων της...

Τὸ ἐγκώμιο ὅμως ποὺ ἐξηγοῦμε κάνει λόγο εἰδικῶς γιὰ μία ἄλλη δέσμη σκανδάλων, γιὰ τὰ ὁποῖα πονεῖ ἰδιαιτέρως ὁ ἱερὸς ὑμνογράφος καὶ παρακαλεῖ τὴν Παναγία νὰ τὰ σταματήσῃ. Ὁμιλεῖ γιὰ σκάνδαλα ἐκκλησιαστικά.

Νέος δεινός σκανδαλισμός: Ορθόδοξοι συμπροσευχήθηκαν με αιρετικούς σε Λουθηρανική λειτουργία

Οι πιστοί που σκανδαλίζονται είναι αχάριστοι;

Νέος δεινός σκανδαλισμός: Ορθόδοξοι συμπροσευχήθηκαν με αιρετικούς σε Λουθηρανική λειτουργία

Στο περιθώριο της 2ης Συνάντησης της 19ης Ολομέλειας της Διεθνούς Μικτής Επιτροπής (του δήθεν) Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξων και Λουθηρανών

Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη

Στην πόλη Σετ της Γαλλίας το διάστημα 10-16 Μαΐου 2026, στο πλαίσιο των διαχριστιανικων διαλόγων που έχει εργαλειοποιήσει η παναίρεση του Οικουμενισμού – οικουμενικής κινήσεως για να πετύχει μακροπρόθεσμα την άμβλυνση του ορθοδόξου αισθητηρίου του πιστού λαού πραγματοποιήθηκε η δεύτερη συνάντηση της 19ης ολομέλειας της Διεθνούς Μικτής Επιτροπής επί του Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξου Εκκλησίας και της Παγκοσμίου Λουθηρανικής Ομοσπονδίας.

Η προηγούμενη είχε πραγματοποιηθεί στην Λάρνακα της Κύπρου το 2025 και η επόμενη προγραμματίστηκε να φιλοξενηθεί στην Ιερά Μητρόπολη Περιστερίου.

Θα επισημάνουμε το άκαρπον ή/και τη στοχευμένη συνέχιση διαλόγων στους οποίους δεκαετίες τώρα κάνει παραχωρήσεις η Ορθόδοξη πλευρά, δήθεν ως ένδειξη καλής θελήσεως για την πρόοδο του διαλόγου, αφού οι συμμετέχοντες Ορθόδοξοι Επίσκοποι και Ακαδημαϊκοί δεν λένε να εννοήσουν πως οι αιρετικοί δεν υποχωρούν ως προς την πλάνη τους, εμείς δε κάνουμε παραχωρήσεις από τη μόνη αλήθεια. Δεν θα γίνουμε γραφικοί επιμένοντας να απευθύνουμε έκκληση σε ώτα μη ακουόντων.

Θα κατακεραυνώσουμε όμως με δριμύτατο έλεγχο την αντικανονική παρουσία Ορθοδόξων Επισκόπων και κληρικών σε αιρετική «λειτουργία». Διαβάζουμε στο σχετικό ανακοινωθέν:

«Τῇ 14ῃ Μαΐου, οἱ συμμετέχοντες παρηκολούθησαν τὴν Λουθηρανικὴν Λειτουργίαν διὰ τὴν Ἑορτὴν τῆς Ἀναλήψεως, τὴν ὁποίαν ἐτέλεσεν ὁ Αἰδεσιμώτατος Ἐπίσκοπος (σ.σ. της Ευαγγελικής «Εκκλησίας» Κεντρικής Γερμανίας) Johann Schneider».

Με το Άρθρο 31 του Νόμου 5224/2025, η Εκκλησία του Χριστού διώκεται και επισήμως.

Ὅπως ὁ νόμος στὶς 18 Νοεμβρίου 404 ἐπὶ Χρυσοστόμου ποὺ ἀνέφερε, ὅτι οἱ διοικητὲς τῶν ἐπαρχιῶν πρέπει νὰ προσέχουν καὶ νὰ φροντίζουν νὰ μὴν γίνονται ἀπαγορευμένες συναντήσεις αὐτῶν ποὺ ἀπορρίπτουν τὴν κοινωνία μὲ τοὺς διώκτες τοῦ Ἁγίου ἔτσι καὶ σήμερα. 

NOMOΣ ΥΠ’ ΑΡΙΘΜ. 5224, ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ Αρ. Φύλλου 142

Παρατηρήσετε ότι το Άρθρο 31 του Ν. 5224/2025 (ΦΕΚ 142/τ.Α΄/5-8-2025) -εκτός της παραγράφου 6- αναφέρεται στους ιδιωτικούς χώρους λατρείας της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας του Χριστού, που περιγράφεται στο Άρθρο 3 του Συντάγματος [1]. Το Άρθρο 3 του Συνυτάγματος που αναφέρεται στο «προοίμιο» του Άρθρου 31 του Νόμου 5224/2025, ερμηνεύεται ελλιπώς και μονομερώς για την εξυπηρέτηση των μητροπολιτών, οι οποίοι μαζί με τις εκάστοτες κυβερνήσεις νοθεύουν συστηματικά την Ορθόδοξη Πίστη. Πώς; Στο άρθρο 31 γίνεται σαφές παντού και πάντα ότι χρειάζεται η άδεια της εκκλησιαστιικής αρχής για την λειτουργία χώρων λατρείας, πράγμα βεβαίως κατανοητό και απολύτως σεβαστό όταν η εκκλησιαστική αρχή τηρεί απαρασάλευτα τους Ιερούς Αποστολικούς και Συνοδικούς Κανόνες, και την Ιερά Παράδοση της Εκκλησίας. Δεν γίνεται όμως καμμία εξαίρεση στο Άρθρο 31 του Νόμου 5224/2025 για τις περιπτώσεις εκείνες όπου οι εκκλησιαστικές αρχές κηρύττουν αιρέσεις. Οι ίδιοι οι Κανόνες της Εκκλησίας, τους οποίους αναφέρει ακροθιγώς το Άρθρο 3 του Συντάγματος, προβλέπουν τί γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις. Όχι όμως η κυβέρνηση του Μητσοτάκη που θα μοιράζει και πεντοχίλιαρα κάθε μήνα στους επισκόπους για να τους καλοπιάνει.

Ο Αποστολικός 31ος και ο 15ος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου επιτρέπουν την πήξη θυσιαστηρίου χωρίς την μνημόνευση του επισκόπου όταν εκείνος αιρετίζει. Ο 31ος μάλιστα το επιτρέπει και για λόγους ηθικής. Ο σημερινός νομοθέτης παραβαίνει ο ίδιος το Άρθρο 3 του Συντάγματος διότι ταυτίζει απόλυτα την δογματική ορθότητα με την εκάστοτε εκκλησιαστική αρχή, αρνούμενος να αναγνωρίσει ότι οι εκκλησιαστικές αρχές υπέκυπταν -τις περισσότερες φορές μάλιστα- σε αιρέσεις. Η λέξη «αίρεση» άλλωστε διαγράφηκε στην Ψευδοσύνοδο της Κρήτης.

-Οι προαναφερθείσες παραλείψεις των σχετικών Άρθρων του Νόμου 5224/2025 για τους χώρους λατρείας της Ορθοδόξου Εκκλησίας…

-Η ελλιπής / παραπλανητική ερμηνεία των σχετικών άρθρων του Νόμου 5224/2025 από την Μητρόπολη Πειραιώς για την περίπτωση του π. Άγγελου Αγγελακόπουλου…

-Η σύλληψη ιερέων από την Αστυνομία, οι οποίοι λειτουργούν σε ιδιωτικούς χώρους διότι έχουν προβεί στην ιεροκανονική διακοπή μνημόνευσης των επισκόπων τους, ενώ δεν υπάρχει καν εις βάρος τους κάποια καταδίκη εκκλησιαστικού δικαστηρίου…

Ιεροκατήγορος και αχάριστος και ο Φώτης Κόντογλου;

 Τα σκάνδαλα των ρασοφόρων μας είναι η σπουδαιότερη αιτία που πληθαίνουν οι αιρετικοί, και μάλιστα, αυτοί οι νέοι προσύλητοι γίνονται φανατικώτατοι μέσα στην αίρεση που προσχωρούν, αηδιασμένοι από τους ανάξιους ιερωμένους μας. Για τούτο πρέπει να τρέμουν οι κληρικοί μην τυχόν ακουσθή το παραμικρό σε βάρος τους, γιατί οι ψυχές που χάνονται θα ζητηθούν μια μέρα απ' αυτούς... Πάντα, σε κάθε εποχή, υπήρχαν οι ανάξιοι κληρικοί, κοντά στους αγίους ρασοφόρους. Αλλά σήμερα το πράγμα εχειροτέρεψε κατά πολύ. Μία από τις πολλές αιτίες αυτής της θλιβερής καταστάσεως είναι ότι γίνονται συχνά κληρικοί κάποιοι άνθρωποι που δεν έχουν κλίση στην θρησκεία  και που γι' αυτούς το ρασοφορείν είναι ένα επάγγελμα... Ο ευλαβής Λαός μας δεν αισθάνεται την ανάγκη να ακούη βαθυστόχαστες θεολογίες με πανεπιστήμια και με διπλώματα, ούτε παγκόσμια συμβούλια και ''διαλόγους''. Ο πόθος του είναι να ακούση  ότι υπάρχει κάποιος ρασοφόρος, ιερεύς ή καλόγερος, που έχει καθαρή ζωή, ας είναι και αγράμματος. Τόση είναι η διψα του για αγιότητα, που φτάνει να είναι ένας ιερωμένος μονάχα ενάρετος, και τον λένε άγιον.

Πηγή

Ο ιερός Χρυσόστομος περί εκλογής αναξίων και αχρείων ιεραρχών

Διότι όταν ανατίθεται η προστασία των ψυχών σε ακατάλληλους και ανάξιους ανθρώπους, τότε σε τι διαφέρει η Εκκλησία από τα παλιρροϊκά ύδατα του πορθμού του Ευρίπου;

Περί ιερωσύνης κεφ. ιε: Είναι κακό και η αποβολή των χρησίμων από το ιερατείο, και η εισδοχή των αχρείων.

Θέλεις να σου αναφέρω και άλλο είδος αυτής της μάχης, η οποία είναι γεμάτη από κινδύνους; Πρόσεξε λοιπόν, στρέψε την προσοχή σου στις δημοτικές εορτές, κατά τη διάρκεια των οποίων, σύμφωνα με την κανονική παράδοση, γίνονται οι εκλογές των εκκλησιαστικών προεστώτων. Θα ιδής τον επίσκοπο να αντιμετωπίζη τόσες κατηγορίες όσο είναι το πλήθος του ποιμνίου. Όλοι οι εκλέκτορες διασπώνται σε πολλές παρατάξεις και θα μπορούσε να ιδή κάποιος τα μέλη του συνεδρίου των πρεσβυτέρων ούτε μεταξύ τους, αλλά ούτε και προς τον επίσκοπο να ομογνωμονούν. Αντίθετα, ο καθένας συντάσσεται με τον εαυτό του, ο μεν αυτόν, ο δε εκείνον προτιμώντας. Αίτιο δε αυτής της καταστάσεως είναι ότι δεν αποβλέπουν όλοι σε ένα, το οποίο και μόνο θα έπρεπε να προσέχουν, την αρετή δηλαδή της ψυχής, αλλά αντίθετα τίθενται και άλλες προϋποθέσεις για την κατάληψη του επισκοπικού αξιώματος. 

Άλλος λέγει ότι ο υποψήφιος θα πρέπει να εγκριθή γιατί κατάγεται από περιφανή οικογένεια, άλλος προκρίνει τον υποψήφιο που διαθέτει πολύ πλούτο με το σκεπτικό ότι έτσι δεν θα χρειάζεται να τρέφεται από τις εκκλησιαστικές προσόδους, άλλος πάλι ότι προσήλθε στην Εκκλησία εγκαταλείποντας κάποια αιρετική φατρία. Και ο μεν ένας προτιμά τον φιλικά προς αυτόν διακείμενο, ο δε άλλος τον συγγενή του, άλλος δε πάλι προσπαθεί να επιβάλη από τους υποψηφίους εκείνον που είναι κόλακας, στον κατάλληλο όμως κανείς δεν θέλει να προσβλέψη, ούτε να ελέγξη τα ψυχικά χαρίσματα των υποψηφίων. Από την πλευρά μου εγώ τόσο πολύ απέχω από το να θεωρώ τα ανωτέρω προσόντα αξιόπιστα για την εκλογή των ιερέων, ώστε και στην περίπτωση που κάποιος επεδείκνυε τόση πολλή ευλάβεια, ικανή για την κατάληψη του ιερατικού αξιώματος, ούτε και αυτόν ακόμη να μη τολμώ να τον εγκρίνω, αν μαζί με την ευλάβεια δεν διαθέτει και πολλή σύνεση. 

Διαμαρτυρόμενος ο λαός κατά των αναξίων αρχιερέων δεν ασεβή (Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης).

                            

Aπό το βιβλίο Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου «ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», έκδοση Β΄, 2008, σελ. 70

«…Διαμαρτυρόμενος ὁ λαὸς κατὰ τῶν ἀναξίων ἀρχιερέων δὲν ἀσεβῇ, διότι· Ὁ εὐσεβὴς λαὸς κατὰ τὸ κανονικὸ δίκαιο εἶνε ὁ ΦΡΟΥΡΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ καὶ ἔχει ὑποχρέωσι, ὅσες φορές κάποιος ἀρχιερεὺς παρεκκλίνει ἐκ τῶν γραμμῶν τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ κηρύττει κάτι ποὺ εἶνε ἀσυμβίβαστον μὲ τὴν Ὀρθόδοξη πίστι, ὁ λαὸς ὄχι μόνον πρέπει νὰ διαμαρτύρεται, γιὰ τὴν παρεκτροπή, ἀλλὰ καὶ νὰ διακόπτῃ κάθε πνευματικὴ σχέση με τον παρεκτρεπόμενο ἀρχιερέα.

Ἐπικαίρως δὲ ὑπενθυμίζομε κάτι ποὺ ἐγράφη ἀπὸ τὸν κ. Τρεμπέλα, ὅτι· ὁ εὐσεβὴς λαὸς ἐπὶ αὐτοκράτορος Ἡρακλείου, ἔχοντας πνευματικοὺς ὁδηγούς δύο μοναχούς, τὸν Σωφρόνιον καὶ τὸν Μάξιμον, ἐπέτυχε τὴν καθαίρεσι καὶ τὸν ἀναθεματισμὸ ὄχι μόνον τῶν πατριαρχῶν τῆς Ἀνατολῆς ἀλλὰ καὶ τοῦ πάπα Ρώμης. Κατά τοὺς χρόνους τῆς ἐν Φλωρεντίᾳ συνόδου καταξέσχισε τὸ ἑνωτικόν της ψήφισμα, ὑπό τὴν ἡγεσίαν ἑνὸς καὶ μόνον ἐπισκόπου, τοῦ Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ.

Δυστυχῶς δὲν ὑπάρχει σήμερα Χρυσόστομος, δὲν ὑπάρχει σήμερα Βασίλειος, δὲν ὑπάρχει Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός. Δυστυχῶς οἱ ὁλίγοι καλοὶ ἐπίσκοποι ποὺ ὑπάρχουν εἶνε δειλοί, δὲν ἔχουν σθένος ν’ ἀγωνισθοῦν. Τρέμουν τοὺς κακούς, φοβοῦνται νὰ μὴ καθαιρεθοῦν· καὶ εἶνε εἰς θέσιν νὰ τοὺς καθαιρέσουν. Καὶ ξεχνοῦν οἱ καλοὶ ἐπίσκοποι, ὅτι μία καθαίρεσις εἶνε τίτλος τιμῆς, δι’ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος καθαιρεῖται, λόγῳ προσηλώσεως στὴν πίστι.

Καθηρημένος ἀπέθανε ὁ Χρυσόστομος, ἀλλὰ ἡ δόξα του εἶνε αἰωνία μέσα στὴν Ἐκκλησία. Χίλιες φορὲς νὰ καθαιρεθῶ, ἀπὸ τοιούτους ἐπισκόπους, καὶ νὰ πάω στὴν ἔρημο νὰ κλαίω τ’ ἁμαρτήματά μου, παρά νὰ ζῶ μέσα ἐδῶ στὴν πόλι καὶ νὰ φιλῶ τὴν κακοήθεια καὶ τὴν διαφθορά.

Ἠγωνίσθησαν, λοιπόν, ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἅγιοι Πατέρες. Σήμερα ἀγών δὲν γίνεται. Κληρικοί δὲν ἀγωνίζονται. Δὲν ὑπάρχει πλέον ἀγωνιστικὸ πνεῦμα.

Τί μέλλει γενέσθαι; Ὁ ἀγῶνας πέφτει στὸν λαό.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Βοηθείστε μόνοι σας τον εαυτό σας… εμείς οι κληρικοί σήμερα ΔΕΝ μπορούμε να σας βοηθήσουμε

Ιεροκατήγορος και αχάριστος ο π. Αθανάσιος; Μάλιστα αυτά τα είπε το 1981, σήμερα τί θα έλεγε; Φανταστείτε δε να τα έλεγε αυτά λαϊκός, τι θα γινόταν.

(…) Σήμερα πῶς μποροῦμε νὰ τὸ ποῦμε αὐτό;
Ἀγαπητοί μου προσέξτε! Σήμερα θὰ τὸ λέγαμε στὴν Ἐκκλησία. Θὰ τὸ καταγγείλουμε στὴν Ἐκκλησία. Δηλαδή, πῶς; Ὅταν ἀντιληφθοῦμε πὼς ὑπάρχει κάποιος ποὺ δρᾶ γύρω μας καὶ παγιδεύει τὶς ψυχὲς τῶν πιστῶν τοῦ λαοῦ θὰ πᾶμε νὰ τὸ ποῦμε εἰς τὸν οἰκεῖο ἐπίσκοπο ἢ εἰς στὸν πρεσβύτερο τῆς ἐνορίας μας. Θὰ πᾶμε νὰ ποῦμε:
«Πάτερ ξέρεις; Ξέρεις τί γίνεται ἐδῶ, σὲ ἐκεῖνο τὸ σπίτι ἢ ἐκεῖ, ἐκεῖ;». Θὰ τὸ καταγγείλουμε ἀμέσως.
Βεβαίως σήμερα εἰς στὴν Καινὴ Διαθήκη δὲν ὑπάρχει ὁ λιθοβολισμός, ἀναμφισβητήτως δὲν ὑπάρχει. Στὸν Παλαιὸ Νόμο ὑπῆρχε ὁ λιθοβολισμός. Ἀλλὰ δὲν θὰ διστάσουμε νὰ τὸ καταγγείλουμε, ἔστω καὶ ἂν εἶναι ἡ μάνα μας καὶ ὁ πατέρας μας καὶ τὸ παιδί μας καὶ ἡ γυναίκα μας ἢ ὁ ἄνδρας μας. Νὰ τὸ ξέρετε αὐτὸ τὸ πράγμα. Θὰ τὸ καταγγείλουμε.
Θὰ μοῦ πεῖτε… «Νὰ τὸ καταγγείλουμε… Σὲ ποιὸν εἴπατε; Στὸν Ἐφημέριό μας κλπ. Μάλιστα…».
Δυστυχῶς! Δὲν εἶναι σήμερα ἐκεῖνοι, οἱ Ταγοὶ τῆς Ἐκκλησίας μας, σὲ θέση νὰ βοηθήσουν τὸ ποίμνιο καὶ τὸ ἀφήνουν νὰ κατασπαράζεται. Αὐτὸ εἶναι τὸ θλιβερό. Τί νὰ σᾶς πῶ ἄλλο; Τί νὰ σᾶς πῶ ἄλλο; Πολλὲς φορὲς βλέπουμε νὰ δροῦν οἱ ἐχθροί τῆς Πίστεως, οἱ ἐχθροί τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ εἰσαγάγουν νέες θεότητες καὶ λατρεῖες καὶ νὰ μὴν μποροῦμε νὰ κάνουμε τίποτα. Σὲ ποιὸν νὰ πᾶς νὰ τὸ πεῖς; Σὲ ποιὸν νὰ πᾶς νὰ τὸ καταγγείλεις; Ποιὸς θὰ σὲ ἀκούσει; Αὐτὸ εἶναι τὸ δυστύχημα.
Τὸ λέγω ἄλλη μιὰ φορά. Ἀγαπητοί μου, πονάει ἡ ψυχή μου ποὺ σᾶς τὸ λέγω αὐτὸ τὸ πράγμα. Πονάει ἡ ψυχή μου. Ἔρχονται ἄνθρωποι καὶ μοῦ λένε, «πάτερ αὐτό, πάτερ ἐκεῖνο, τί νὰ κάνουμε;» καὶ δὲν ἔχω τὸν τρόπο νὰ τοὺς βοηθήσω, νὰ τοὺς πῶ πηγαίνετε… Ποῦ νὰ πᾶτε; Σὲ ποιόν; Ποῦ;
Δυστυχῶς, δὲν εἶναι σὲ θέση οἱ ἐφημέριοί μας, καὶ ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι ἀπὸ τὸν Χριστὸν τεταγμένοι νὰ βοηθήσουν τὸ ποίμνιον. Δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ βοηθήσουν. Πεῖτε ἀπὸ ἄγνοια, πεῖτε ἀπὸ ἀδιαφορία, πεῖτε διότι καὶ αὐτοὶ παρασύρονται κάποτε; Ἀκούει κανεὶς γνῶμες γύρω ἀπὸ τέτοια θέματα, ποὺ νὰ τραβάει τὰ μαλλιά του.
Θὰ πῶ κάτι ποὺ σᾶς τὸ ΄χῶ πεῖ καὶ πέρισυ.
Ἀγαπητὸ ποίμνιον, βοηθεῖστε ἐσεῖς τὸν ἑαυτό σας. Μελετᾶτε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ καὶ βοηθήσατε ἐσεῖς τὸν ἑαυτόν σας. Ἐμεῖς, δὲν μποροῦμε νὰ σᾶς βοηθήσουμε. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ κάποτε σᾶς ρίπτουμε καὶ ἐμεῖς, -εἴτε τὸ καταλαβαίνουμε, εἴτε δὲν τὸ καταλαβαίνουμε-, σᾶς ρίπτουμε καὶ ἐμεῖς εἰς τὰ χέρια τῶν ἐχθρῶν. Ναί! Γιατί καὶ ἐμεῖς ὡς ταγοί, ὡς κληρικοί, ἔχουμε γίνει θύματα αὐτῶν τῶν καταστάσεων. Ναί! Μὴν σᾶς κάνει ἐντύπωση. Δὲν θὰ ‘θελα νὰ σᾶς βάλλω τὴν ὑποψία γιὰ κείνους ποὺ σᾶς ποιμένουν, ἀλλά, δὲν θὰ΄θελα ὅμως νὰ σᾶς ἀφήσω καὶ ξένοιαστους, καὶ νὰ πεῖτε:
«Ἔ! ἔχουν τὸν λόγον ἄλλοι, αὐτὸ ποὺ θὰ μᾶς ποῦν, αὐτὸ θὰ κάνουμε».
Ὄχι! Νὰ ΄μαστε ξυπνητοὶ ἄνθρωποι, νὰ μελετοῦμε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ προστατέψουμε τὸν ἑαυτό μας. Διότι σήμερα, δὲν σᾶς προστατεύουν ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι τεταγμένοι γιὰ νὰ σᾶς προστατέψουν. (…)
(…) Κατὰ τὰ ἄλλα… Δὲν ξέρω… πολλὰ λέγονται καὶ ἀκούγονται. Ἡ ἐποχὴ μας ἔχει χαλάσει τοὺς ἀνθρώπους. Εἴμαστε χαλασμένοι πλέον ἄνθρωποι. Ἅμα λοιπὸν δὲν ξέρεις μερικὰ πράγματα, πῶς θὰ προστατέψεις ἀδελφέ μου, τὴν ὑγεία σου, καὶ τὴ ζωή σου.
Ἔτσι καὶ ἐδῶ, ἀγαπητοί μου, μελετᾶτε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἅμα συναντήσετε τὴν ἀδιαφορία ἐκ μέρους ἡμῶν, τότε νὰ πεῖτε:
«Ὄχι πάτερ! Δὲν εἶναι τὰ πράγματα ἔτσι. Εἶναι ἀλλιώτικα, καὶ ἐὰν ἐσὺ τὰ λὲς ἔτσι, ἐγὼ τουλάχιστον, θὰ προστατέψω τὸν ἐαυτόν μου». Καὶ ὄχι μόνον τὸν ἐαυτόν σας, ἀλλὰ νὰ προστατέψετε καὶ τοὺς παραπέρα, τοὺς πλαϊνούς σας, διότι εἶναι ἀνάγκη ἀγαπητοί μου, ἔτσι νὰ γίνει.

(π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος)
22η Ὁμιλία στό Δευτερονόμιον – 2/11/81)

Ἑρμηνεύοντας τὶς Γραφὲς

                                 

Ἅγιος Αὐγουστῖνος

Κύριε, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοεῖς αὐτὰ πού σοῦ λέω ἢ νὰ βλέπεις μόνο γιὰ ὁρισμένο χρόνο αὐτὰ πού γίνονται στὸ χρόνο;

Τότε γιατί σοῦ τὰ διηγοῦμαι ὅλα τόσο ἐξαντλητικά; Ὄχι βέβαια γιὰ νὰ τὰ μάθεις ἀπὸ μένα, ἀλλὰ γιὰ νὰ κάνω τὴν καρδιά μου καὶ τὴν καρδιὰ αὐτῶν ποὺ μὲ διαβάζουν νὰ ξυπνήσει καὶ νὰ νιώσει λαχτάρα, καὶ ὅλοι μαζὶ νὰ ποῦμε: «μέγας Κύριος καὶ αἰνετὸς σφόδρα».

Τὸ εἶπα καὶ τὸ λέω ξανά: τὰ διηγοῦμαι αὐτὰ ἀπὸ ἀγάπη γιὰ τὴν ἀγάπη σου. Γιατί καὶ ὅταν προσευχόμαστε, ἡ ἀλήθεια λέει: «ὁ πατέρας σας γνωρίζει αὐτὸ ποὺ χρειάζεστε πρὶν τοῦ τὸ ζητήσετε». Ὅταν παραδεχόμαστε ἐνώπιόν σου τὴν ἄθλια ὕπαρξή μας μὲ τὴν ἐξομολόγηση, ὅταν σὲ εὐγνωμονοῦμε γιὰ τὸ ἔλεος ποὺ μᾶς ἔδειξες, σοῦ ἀνοίγουμε τὴν καρδιά μας γιὰ νὰ ὁλοκληρώσεις μέσα μας τὸ ἔργο σου καὶ νὰ μᾶς λυτρώσεις. Τὸ κάνουμε γιὰ νὰ σωθοῦμε ἀπὸ τὴ δυστυχία καὶ νὰ βροῦμε σὲ σένα τὴν εὐτυχία. Γιατί ἐσὺ μᾶς κάλεσες νὰ γίνουμε «πτωχοὶ τῷ πνεύματι», νὰ γίνουμε πράοι, νὰ κλαῖμε, νὰ πεινᾶμε καὶ νὰ διψᾶμε γιὰ δικαιοσύνη, καὶ νὰ εἴμαστε ἐλεήμονες, ἁγνοὶ καὶ εἰρηνικοί.

Νὰ λοιπὸν πού σοῦ διηγήθηκα πολλά· τόσα μπόρεσα, καὶ τὸ θέλησα γιατί ἐσὺ πρῶτος τὸ θέλησες, κι ὁ σκοπός μου ἦταν ἕνας: νὰ σοὺ ἐξομολογηθῶ, Κύριε καὶ Θεέ μου, «ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τὸν αἰώνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ».

Ο ιερέας που υπερασπίζεται αυτούς που κατηγορεί ο άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος!

δεν είναι η ιερωσύνη υπαίτια για τα ανωτέρω κακά, αλλά εμείς, οι οποίοι, όσον βέβαια αφορά σ᾿ εμάς, τη μολύναμε με τόσες αναισχυντίες, βάζοντας στις τάξεις του κλήρου τυχαίους ανθρώπους. 

Τοῦ Ἀδαμαντίου Τσακίρογλου

Ὁ γνωστὸς γιὰ τὴν ἀρθρογραφία του στὸ Ἰντερνὲτ π. Παντελεήμων Κροῦσκος δημοσίευσε σχόλιο σχετικὰ μὲ τὸν ἐπίσκοπο ποὺ πιάστηκε ὡς ἐπιδειξίας. Σ' αὐτὸ ὁ π. Παντελεήμων ἀντὶ νὰ ἐκφράσει τὴν ἀγανάκτησή του γιὰ τὴν πτώση τῶν σημερινῶν ἰεραρχῶν, ἐπιτέθηκε κατὰ πάγια τακτική του στοὺς πιστοὺς λέγοντας μὲ τὸ γνωστό του ὕφος τὰ ἑξῆς:

 

Βλέπω με πόσα κοσμητικά επίθετα στολίζουν επίσκοπο που ήταν επιδειξίας. Δεν τον πιάσανε να κλέβει ή να πορνεύει, για να τον κατηγορειτε. Κανένας άνθρωπος στα λογικά του, ειδικά άνθρωπος που εξαρτάται και που προστατεύει την εικόνα του, δεν θα έκανε τέτοια πράξη έτσι ψυχρά. Ο άνθρωπος χρειάζεται ιατρική βοήθεια προφανώς. Έχει θέμα ψυχιατρικό! Τους πατέρες σας δεν τους αγαπάτε . Στους παπάδες δεν συγχωρείτε τίποτα. Περιμένετε να πέσουν για να ορμήσετε. Από εμας όμως περιμένετε να συγχωρούμε και να συμπαθούμε αμαρτίες, αποκλίσεις, ανωμαλίες άνευ όρων. Για φαντάσου ο βιολογικός πατέρας ή ο γιος σου να έκανε το ίδιο! Τα ίδια θα λέγατε;

π.Παντελεήμων Κρ./Facebook κι ἐδῶ

Ἐμεῖς ἐρωτοῦμε τον π. Παντελεήμωνα: Ποὺ τὸ ξέρετε, πάτερ, καὶ τὸ λέτε μὲ τόση σιγουριά, ὅτι ὁ ἐπίσκοπος αὐτὸς ἔχει ψυχολογικὰ προβλήματα; Εἶστε ψυχολόγος; Εἶναι ὁ ἐπίσκοπος γνωστός σας; Εἶστε σίγουρος, ὅτι ἐκτὸς τῆς ἐπιδείξεώς του δὲν προχώρησε καὶ σὲ ἄλλες ἀναισχυντίες καὶ μάλιστα σὲ παιδιά; Δὲν σᾶς σοκάρει, ὅτι ὁ μητροπολίτης αὐτός "προσέγγιζε παιδιά, γυναίκες, άνδρες και ηλικιωμένους, αδιαφορώντας πλήρως για τις έντονες επιπλήξεις που δεχόταν από τους παριστάμενους." (ἐδῶ) γεγονός ποὺ μᾶλλον σεξουαλικὴ διαστροφὴ παρὰ ψυχολογικὰ προβλήματα δείχνει, Ἀλλὰ κι ἂν ὑποθέσουμε ὅτι ἔχει ψυχολογικὰ προβλήματα, τότε γιατί τὸν ἔκαναν ἐπίσκοπο; Πὼς εἶναι δυνατὸν ἕνας ἄνθρωπος μὲ τέτοιες ἐνέργειες νὰ γίνεται ἱεράρχης; Διότι θὰ συμφωνήσετε, ὅτι τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο ποτὲ δὲν θὰ διάλεγε ἕναν τέτοιο ἄνθρωπο γιὰ ἐπίσκοπο, ἀλλιῶς βλασφημοῦμε! Ἄρα ἡ χειροτονία του εἶναι ξεκάθαρα προϊὸν ἀνθρώπινης ἐπιλογῆς καὶ σκοπιμότητας, ἡ ὁποία ἐδῶ καὶ πολὺ καιρὸ ταλανίζει τὴν Ἐκκλησία σύμφωνα μὲ πολλὲς καταγγελίες ἀνωτέρων πνευματικὰ ἀνθρώπων ἀπὸ μένα. Αὐτὸ δὲν βλάπτει τὴν Ἐκκλησία; Σᾶς φταῖνε οἱ πιστοί, οἱ ὁποῖοι στὴν πλειοψηφία τους δὲν κουτσομπολεύουν, ἀλλὰ θλίβονται ἀφάνταστα μὲ αὐτὰ τὰ περιστατικὰ καὶ δὲν σᾶς φταῖνε ὅσοι ἀνεβάζουν τέτοιους ἀνθρώπους (ἂς ὑποθέσουμε ψυχολογικὰ ἀσθενεῖς) στὸν ἐπισκοπικὸ θρόνο; Καὶ γιὰ νὰ μὴν νομίζετε ὅτι κάνουμε τοὺς ἔξυπνους, ἂς ἀφήσουμε τὸν ἄγ. Χρυσόστομο, ποὺ καθαίρεσε τέτοιου εἴδους ἐπισκόπους καὶ γι' αὐτὸ διώχθηκε. Λέει ὁ ἱερὸς πατήρ σχετικὰ μὲ τὶς κατηγορίες του ἐναντίον ἀναξἰων κληρικῶν: 

"Και ας μη νομίση κάποιος ότι όλους τους κληρικούς τους υποβάλλω στις ανωτέρω κατηγορίες (πόθος για τη δόξα , διδασκαλίες σχετικές με τη σωματική απόλαυση, δουλικές κολακείες, ασελγείς ερωτικές πράξεις, καταφρόνηση των πτωχών, εξυπηρέτηση των πλουσίων, αλόγιστες και επιβλαβείς τιμές, χάρες που αποβαίνουν επικίνδυνες τόσο για τους παρέχοντες, όσο και για τους δεχομένους αυτές, δουλοπρεπής φόβος, αναίρεση της ειλικρίνειας, επίδειξη ψευδούς και υποκριτικής ταπεινοφροσύνης,), διότι υπάρχουν πολλοί οι οποίοι ξέφυγαν από τα δίχτυα αυτά και είναι μάλιστα περισσότεροι από τους παγιδευθέντες. Βέβαια, εγώ δεν φθάνω σε σημείο παραφροσύνης, ώστε να θεωρήσω υπεύθυνη την ιερωσύνη για όλα αυτά τα κακά! Δεν ευθύνεται ο σίδηρος για τους φόνους, ούτε το κρασί για τη μέθη, ούτε η δύναμη για την υβριστική συμπεριφορά. Για τα προαναφερθέντα δεινά ευθύνονται εκείνοι οι οποίοι δεν χρησιμοποιούν ορθά τις χορηγούμενες από τον Θεό δωρεές· αυτούς θεωρούν υπαίτιους και τιμωρούν οι νουνεχείς. Έτσι και η ιερωσύνη δικαίως θα μας εγκαλέση, όταν δεν τη μεταχειριζόμεθα ορθά. Πράγματι, δεν είναι η ιερωσύνη υπαίτια για τα ανωτέρω κακά, αλλά εμείς, οι οποίοι, όσον βέβαια αφορά σ᾿ εμάς, τη μολύναμε με τόσες αναισχυντίες, βάζοντας στις τάξεις του κλήρου τυχαίους ανθρώπους. Οι τελευταίοι, μη γνωρίζοντες καλά ούτε και τον δικό τους ψυχικό κόσμο και αφού συνειδητοποιήσουν καλά το ύψος της ιερατικής αποστολής, εν τούτοις δέχονται πρόθυμα το παραχωρούμενο αξίωμα, όταν όμως έρχεται η στιγμή να ασκήσουν τα καθήκοντά τους σκοτίζονται από την απειρία τους και επιφέρουν μύρια κακά στο εμπιστευμένο σ᾿ αυτούς ποίμνιο" (ἐδῶ).

Τὰ λόγια τοῦ Ἁγίου ἀποτελοῦν κόλαφο ἐνάντια σὲ ὅσα ἐσεῖς μὲ περισσὴ δοκισησοφία λέτε. Εἶναι ἀχάριστος ἀπέναντι στοὺς παπάδες ὁ Χρυσόστομος; Ὅ μὴ γένοιτο! Ξεπέρασε τὰ ὅρια ὁ Χρυσόστομος; Ἂν εἶναι δυνατόν. Κι ὅμως λέει αὐτὰ ποὺ σήμερα πολλοὶ λαϊκοὶ τονίζουν, μιμούμενοι τὸν Ἅγιο, ἐνῶ οἱ κληρικοὶ ἐθελοτυφλοῦν. Ὅταν οἱ ἱερεῖς παραφέρονται καὶ ξεχνοῦν ἠ κακομεταχειρίζονται τὸ ἀξίωμα τους «αυτούς θεωρούν υπαίτιους και τιμωρούν οι νουνεχείς». Καὶ νουνεχὴς σημαίνει λογικός, ἔξυπνος, αὐτὸς ποὺ ἔχει νοῦ. Δὲν κατηγοροῦν τὴν ἱερωσύνη οἱ λαϊκοί, ἀλλὰ αὐτοὺς ποὺ τὴν κακομεταχειρίζονται καὶ φθοροποιοῦν κι ἄλλους. Ἒσεῖς, πάτερ μπορεῖτε να ὑπερασπίζεστε αὐτοὺς ποὺ ὁ Ἅγιος κατηγορεῖ. 

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου