Κύριε σώσον ημάς από τους "ευσεβείς"! Ερώτηση μιας και διαβάζουμε την ιστορία των Αποστόλων: Οι Απόστολοι θα προσέφεραν Κοράνια και θα ζητούσαν την φιλία των αρνητών του Χριστού;

Ὁ Ἅγ. Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης σχετικὰ μὲ τὴν κατάσταση ποὺ ἐπικρατεῖ στὴν Ἐκκλησία

Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

«Τιμὴ Ἁγίων, μίμησις Ἁγίων». Αὐτὴ εἶναι ἡ διδαχὴ τῆς Ἐκκλησίας μας σχετικὰ μὲ τὸν τρόπο ποὺ πρέπει νὰ τιμοῦμε τοὺς Ἁγίους Της: «μιμηταί μου γίνεσθε, καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ. Ἐπαινῶ δὲ ὑμᾶς, ὅτι πάντα μου μέμνησθε καὶ καθὼς παρέδωκα ὑμῖν τὰς παραδόσεις κατέχετε» (Α΄ Κορ. 11). Νὰ μιμηθοῦμε λοιπὸν τοὺς Ἁγίους μας σημαίνει ὄχι μόνο νὰ ἔχουμε συνέχεια στὴν μνήμη μας τὸν τρόπο ποὺ ζοῦσαν, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀκολουθοῦμε καὶ νὰ ἐφαρμόζουμε τὶς διδαχές τους, ὅπως αὐτοὶ μᾶς τὶς παρέδωσαν. Ἰδίως σήμερα μὲ τὴν ἐπικράτηση τῆς παναίρεσης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τὴν σύγχυση καὶ τὴν χαώδης κατάσταση τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐπικαιρότητας ὁ λόγος τῶν Ἁγίων καὶ ἡ παραδοχή του ἐκ μέρους μας εἶναι παραπάνω ἀπὸ ἐπιτακτική. Τί θὰ ἔλεγαν γιὰ τὴν σημερινὴ χαοτικὴ ἐκκλησιαστικὴ κατάσταση, ἂν ζοῦσαν σήμερα οἱ Ἅγιοι μας;

Ἂς πάρουμε ἕνα παράδειγμα ἀπὸ τὶς ἐπιστολές τοῦ Ἁγ. Ἰσιδώρου τοῦ Πηλουσιώτου, ὁ ὁποῖος ἤδη ἀπὸ τὴν ἐποχή του καὶ ἐνῶ ἀκόμα ζοῦσε, φαινόταν ὁμολογουμένως νὰ εἶναι αὐτὸ ποὺ ἀναφέρει χαρακτηριστικὰ ὁ ὑμνογράφος: «Βίβλος γνώσεως διδασκαλίας, πλούτῳ πίστεως συντεταγμένη, τῷ πανάγνῳ ἀνεδείχθης ἐν πνεύματι, ἀνακαλύπτων τὰ θεῖα τοῖς χρῄζουσι καὶ τὴν ζωήν θησαυρίζων τοῖς θέλουσι». Ἡ γλώσσα τοῦ ἁγίου εἶναι γεμάτη ἀγάπη, εἶναι παραινετική, συμβουλευτική, ἀλλὰ παράλληλα καυστικὴ καὶ ἀκριβοδίκαιη, μὴ λαμβάνοντας ὑπόψη ἀξιώματα καὶ σκοπιμότητες, ἀλλὰ ἀποσκοπώντας μόνον στὴν σωτηρία τῶν ψυχῶν καὶ στὴν δόξα τῆς Ἐκκλησίας. Ὡς κείμενο χρησιμοποιῶ τὴν νεοελληνικὴ μετάφραση τῶν ἐπιστολῶν του ἀπὸ τό: Ἰσιδώρου Πηλουσιώτου, Ἅπαντα τὰ ἔργα, ἐκδ. «Τὸ Βυζάντιον», Θεσσαλονίκη, 2000.

Περὶ ὁμονοίας καὶ γιὰ ὅσους λόγῳ ἀνθρωπίνων παθῶν δὲν μποροῦν νὰ ὁμονοήσουν.

Αυτοί είναι οι κατά τους χαρτοπολεμικούς οι "ευσεβείς" ποιμένες!

ΦΡΙΞΟΝ ΗΛΙΕ ΣΤΕΝΑΞΟΝ ΓΗ! Ναυπάκτου Ιερόθεος: «Δεν υπάρχει τρίτο φύλο. Δύο είναι τα φύλα, και πολλοί σεξουαλικοί προσανατολισμοί.»!! Η αμαρτία λέγεται πια σεξουαλικός προσανατολισμός, όπως και η αίρεση Εκκλησία. Δεν μας λέει όμως, ποιοί είναι οι υποτιθέμενοι πολλοί σεξουαλικοί προσανατολισμοί; Αν η πολιτεία δεν πρέπει να νομιμοποιήσει όλους, ποιούς κατά την γνώμη του πρέπει να νομιμοποιήσει;

«Ξέρουμε, και βιολογικά, εκτός από μερικές ελάχιστες ανωμαλίες γενετικές, ξέρουμε ότι υπάρχουν δύο φύλα και πάρα πολλοί σεξουαλικοί προσανατολισμοί. Αυτό είναι πολύ σημαντικό να το ξέρουμε. Δεν υπάρχει τρίτο φύλο. Δύο είναι τα φύλα και πολλοί σεξουαλικοί προσανατολισμοί. Τώρα, εάν αρχίσει η Πολιτεία να νομιμοποιεί όλους τους σεξουαλικούς προσανατολισμούς, τότε δεν θα βρούμε πουθενά άκρη.»

             

πηγή

Τέσσερις κίνδυνοι δια την Ορθοδοξία.

                                            

Ἀρχιμανδρίτης Σπυρίδων Μπιλάλης (1918 -1974)

Ἡ πατροπαράδοτος Ἀλήθεια τῆς ἐν Χριστῷ θείας Ἀποκαλύψεως κινδυνεύει νά ἀλλοιωθῆ εἰς τάς ψυχάς τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν ἀπό τήν αἵρεσιν.

Ἐκεῖνο πού δέν κατόρθωσεν ὁ Νέρων καί οἱ ἄλλοι διῶκται, θά τό ἐπετύγχανον αἱ αἱρέσεις, ἐάν τελικῶς ἐπεκράτουν.

Πρῶτος λοιπόν κίνδυνος τῆς παραποιήσεως τῆς πατρώας πνευματικῆς κληρονομιᾶς εἶναι ἡ αἱρετική διδαχή, ἡ ὁποία εἰσέρχεται σήμερον εἰς τήν Ἑλλάδα μετά πάσης εὐκολίας.

Διά τοῦτο ὁ ἀντιαιρετικός ἀγών ἀποτελεῖ ἕν τῶν κυριωτέρων καθηκόντων τοῦ Χριστιανοῦ. Ὅ,τι χρειάζεται διά τήν σωτηρίαν τῆς ψυχῆς μας τό ἔγραψαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες. Ἡμεῖς, ἐάν δυνάμεθα νά γράφωμεν τό καλόν, ὀφείλομεν νά γράφωμεν σχεδόν μόνον ἀντιαιρετικά.

Ἀναμφιβόλως, ἕν τῶν μεγαλυτέρων ἁμαρτημάτων, πού συντελεῖται εἰς τήν ἐποχήν μας ἐντός τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ὅτι χωρίζεται ὁ βίος ἀπό τοῦ δόγματος, ἡ ἀγάπη ἀπό τῆς πίστεως, ἡ Ἐκκλησία ἀπό τῆς Θεολογίας, κατά τήν ψευδοδιδασκαλίαν τῆς αἱρέσεως τοῦ οἰκουμενισμοῦ. Καί αὐτός εἶναι ὁ δεύτερος κίνδυνος τῆς Ὀρθοδοξίας.