Ο Κυθήρων αποκαλύπτει ότι δεν μνημονεύει τον ψευδαρχιεπίσκοπο Επιφάνιο Ουκρανίας και δεν κοινωνεί με όσους συλλειτουργούν μαζί του.

Η εγγραφή του διώκτη των Χριστιανών στην Ουκρανία Επιφανίου στα δίπτυχα έγινε με δικτατορικό τρόπο και όχι με ψηφοφορία. Έτσι αντικανονικά λειτουργούν οι Οικουμενιστές που έχουν διαλύσει τα πάντα στην Εκκλησία.

ΕΚΡΗΞΗ του μητροπολίτη Κυθήρων για τις φρικαλεότητες στην Εκκλησία του Ονούφριου- ΟΥΚΡΑΝΙΑ

             

Η αφάνταστη υποκρισία του μητρ. Κυθήρων Σεραφείμ! Σχολιασμός της νέας τοποθέτησής του.

Ὁ μητρ. Κυθήρων Σεραφεὶμ (τὸν ὁποῖο τὰ ἀντιοικουμενιστικὰ ἱστολόγια παρουσιάζουν σὲ φωτογραφία μέσα σὲ φῶς λὲς καὶ εἶναι ἅγιος!!!) στὸ παρακάτω ἄρθρο του ἐκφράζει τὴν ἀνησυχία τοῦ σχετικὰ μὲ ὅσα συνέβησαν στὴν συνάντηση Πάπα καὶ Βαρθολομαίου στὴν Νίκαια καὶ τονίζει ὅτι σήμερα «εἶναι ἀπαραίτητη μία νέα «Ἔκδοσις ἀκριβής τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως» διά νά καταδειχθῆ τί εἶναι Ὀρθόδοξο καί τί δέν εἶναι, τί εἶναι Ἐκκλησιαστικό καί τί δέν εἶναι, τί εἶναι Ἱεροκανονικό καί τί δέν εἶναι, τί εἶναι Ὀρθόδοξος Παράδοσις καί Παρακαταθήκη καί τί δέν εἶναι καί τέλος τί εἶναι «ὑγιαίνουσα διδασκαλία» καί τί εἶναι αἵρεσις, κακοδοξία καί ἑτεροδιδασκαλία». Κι ἐμεῖς ὡς ἀφελεῖς ἀλλὰ ἀποροῦντες πιστοὶ ρωτᾶμε: 

Α) Δὲν γνωρίζετε σεβασμιώτατε, ἀπὸ τοὺς Ἱ. Κανόνες, τὶς ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν καὶ Τοπικῶν Συνόδων, τὶς διδαχὲς τῶν Ἁγίων καὶ τὴν Ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία τί εἶναι ὀρθόδοξο, ἐκκλησιαστικὸ ἱεροκανονικὸ καὶ τί δὲν εἶναι; Ὅταν δώσατε τὶς ὑποσχέσεις σας ὡς ἐπίσκοπος, δὲν γνωρίζατε τί πρέπει νὰ ὑπερασπίσετε; Δὲν ξέρετε ἀπὸ τοὺς Ἁγίους τί εἶναι ὑγιαίνουσα διδασκαλία, τὴν ὁποία ὡς ἐπίσκοπος παραλάβατε, καὶ τί εἶναι αἵρεση καὶ κακοδοξία; Δὲν γνωρίζετε ὅτι ὅλοι οἱ Ἅγιοι τῶν τελευταίων 500 αἰώνων καταδίκασαν τὸν Παπισμὸ ὡς αἵρεση, τὸν δὲ Οἰκουμενισμὸ ὡς Παναίρεση καὶ προειδοποίησαν γιὰ τὴν προδοσία τῶν κληρικῶν ποὺ βιώνουμε σήμερα; Δὲν γνωρίζετε ὅτι κανεὶς Ἅγιος δὲν εἶχε κοινωνία οὔτε μὲ τὴν ὅποια αἵρεση, οὔτε μὲ τοὺς Ὀρθόδοξους ποὺ αἰρέτιζαν καὶ κακοδοξούσαν; Τότε πρὸς τί ὁ σχολιασμός σας; Μήπως γιὰ νὰ δικαιολογήσετε τὴν δειλία σας ρίχνοντας στάχτη στὰ μάτια τοῦ ποιμνίου; 

Β) Μιλᾶτε λὲς καὶ αὐτὰ γίνονται γιὰ πρώτη φορά. Αὐτοὶ δὲ ποὺ σᾶς ἁγιοποιοῦν  κάνουν ὡσὰν νὰ μὴν γνωρίζουν ὅτι συνέχεια λέτε τὰ ἴδια καὶ τὰ ἴδια, γνωρίζετε ποιοί εἶναι οἱ αἱρετικοὶ καὶ οἱ κακοδοξοῦντες, ἀλλὰ δὲν κάνετε τίποτα. Σᾶς ξαναθυμίζουμε λοιπόν: Γιὰ τὶς σχέσεις Βαρθολομαίου καὶ τοῦ προηγούμενου Πάπα Φραγκίσκου ἀπαντήσατε σὲ ἐρώτηση ποὺ σᾶς ἔγινε:

« Ποιά εἶναι ἡ ἄποψή σας γιά τούς διαχριστιανικούς διαλόγους καί τίς συχνές ἐπαφές τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη μέ τόν Πάπα;

Ἀπάντησις : Ὁμολογουμένως, οἱ διαχριστιανικοί διάλογοι, τόσο μέ τούς Ρωμαιοκαθολικούς, πού ἐπιμένουν στήν διατήρησι τῆς Οὐνίας καί τίς αἱρετικές τους ἀποκλίσεις ἀπό τά ὀρθόδοξα δόγματα καί τήν ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία, ὅσο καί μέ τούς Ἀγγλικανούς, μέ τήν χειροτονία γυναικῶν σέ «ἱερεῖς» καί «ἐπισκόπους» καί τίς διάφορες αἱρέσεις τους, διέρχονται βαθειά κρίσι καί καρκινοβατοῦν, ἐπειδή, προφανῶς, δέν γίνονται ἐν φόβῳ Θεοῦ καί ὡς κατενώπιον Κυρίου Παντοκράτορος… Δέν τολμοῦν νά ἀποπτύσουν τίς αἱρετικές τους θέσεις καί διδασκαλίες καί νά ἀσπασθοῦν τά ὀρθόδοξα δόγματα καί τήν κοινή ἀνόθευτη ὀρθόδοξη παράδοσι τῶν 9 πρώτων χριστιανικῶν αἰώνων.

Οἱ ἐπαφές τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μέ τόν Πάπα… Ὅταν, ὅμως, ἐξελίσσονται σέ συμπροσευχές, ὄχι ἁπλῶς σέ ἕνα σπίτι -πού κι' αὐτό καταδικάζει ὁ 10ος Ἀποστολικός Κανών, ὁρίζων ὅτι «εἴ τις ἀκοινωνήτῳ κἄν ἐν οἴκῳ συνεύξηται, οὗτος ἀφοριζέσθω»-, ἀλλ' εἴτε κατά τήν Θρονικήν ἑορτήν τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ἤ σέ λατρευτική ἐκδήλωσι τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν στή Ρώμη, προεξάρχοντος τοῦ Πάπα, ὑπάρχει σοβαρό κανονικό πρόβλημα, διότι αὐτές οἱ ἐκδηλώσεις εἶναι κάτι περισσότερο ἀπό συμπροσευχή, καί ὑπολείπονται, βεβαίως, τῆς πλήρους συλλειτουργίας, πού προϋποθέτει τό κοινόν ποτήριον.

Ὅμως, οἱ ἐν ὥρᾳ λατρείας συμπροσευχές ἐγγίζουν τά κράσπεδα τῆς συλλειτουργίας, ἀφοῦ ὁ Πατριάρχης εὐλογεῖ τόν ρωμαιοκαθολικό διάκονο πρός τῆς ἀναγνώσεως τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου καί ὁ Πάπας τόν Ὀρθόδοξο. Εἰσέρχεται ὁ ἡγέτης τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν διά τῆς Ὡραίας Πύλης στό Ἱερό Βῆμα. Εἰρηνεύουν ἀμφότεροι τό ἀλλότριο γι΄ αὐτούς ποίμνιο, ἀνταλλάσσουν τόν λειτουργικό ἀσπασμό καί συμπροσευχόμενοι ἀπαγγέλλουν στό ἀλλότριο χριστιανικό πλήρωμα τό Σύμβολο τῆς πίστεως καί τήν Κυριακή προσευχή. Καί ταῦτα, ἐνῷ ὑφίστανται ἀβυσσαλέες δογματικές καί ἐκκλησιολογικές διαφορές καί γίνονται ἑκατέρωθεν προσπάθειες νά γεφυρωθοῦν μέ τήν «ἀγαπολογία» καί ὄχι μέ τήν ἀκραιφνῆ θεολογία καί ἐκκλησιολογία, τήν Ἀποστολική καί Ἁγιοπατερική καί τά δεδομένα τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως.» (Εδώ). 

Μάλιστα τὸ 2014 ὄχι μόνο εἴχατε πεῖ τὰ ἴδια, ὄχι μόνο ξεκάθαρα δείξατε ὅτι γνωρίζετε, τί διδάσκει ἡ Ἐκκλησία μας (ἄρα δὲν χρειάζεται ἀνανέωση διδασκαλίας Της), ποιός εἶναι αἱρετικός, ἀντικανονικός, ἀντιεκκλησιαστικὸς καὶ ἐκτὸς Ἐκκλησίας ἀλλὰ δηλώσατε ξεκάθαρα, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ διακοπὴ ἐκκλησιαστικὴ κοινωνίας μὲ ὅλους αὐτοὺς ποὺ δὲν λαμβάνουν ὑπόψη τὰ παραπάνω δηλ. τοὺς Οἰκουμενιστές:  « Γιά το πολύ σοβαρό αυτό θέμα των συμπροσευχών με τους ετεροδόξους και τους ετεροθρήσκους προστρέχουμε και αναζητούμε την θέσι της Αγίας μας Εκκλησίας, η οποία διατυπώνεται και εκφράζεται από τους Θείους και Ιερούς Κανόνας της Αγιωτάτης ημών Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Οι Άγιοι και Θεοφόροι Πατέρες μας απεφάνθησαν διά των Αγίων Οικουμενικών Συνόδων, ως και διά των υπ’ αυτών αναγνωρισθεισών Τοπικών (Συνόδων) και Κανόνων Αγίων Πατέρων, διά τα σπουδαία αυτά κανονικά και εκκλησιολογικά θέματα και η συμμόρφωσις προς τις επιταγές των Ιερών αυτών Κανόνων είναι υποχρεωτική και ανυπέρθετη.

Κατά τους Θείους και Ιερούς Κανόνας οι ακοινώνητοι, οι αιρετικοί και οι εθνικοί θεωρούνται ότι είναι εκτός της Μιάς Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας. Με αυτούς δηλ. δεν επιτρέπεται η εκκλησιαστική κοινωνία.

…διότι εάν εκκλησιάζωνται με τους πιστούς οι τοιούτοι και υπάρχει εκκλησιαστική κοινωνία με αυτούς, χωρίς προηγουμένως να ανανήψουν και να αποπτύσουν την αίρεσι, την πλάνη και την κακοδοξίαν των, τότε, κατεχόμενοι από το πνεύμα της πλάνης, της αιρέσεως και της κακοδοξίας, δεν θα αφυπνισθούν ποτέ πνευματικά και ημείς οι Ορθόδοξοι πιστοί, λαικοί και κληρικοί, έχουμε μεγάλη ευθύνη γι’ αυτό και κοινωνούμε εν προκειμένω «αμαρτίαις αλλοτρίαις.

Οι παπικοί, για να απαντήσω στην ερώτησί σας, κατά τους Ιερούς Κανόνας, τις αποφάσεις Πατριαρχικών συνόδων της β’ χριστιανικής χιλιετίας και την διδασκαλία Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας μας (όπως του Μ.Φωτίου, του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού κ.λπ., θεωρούνται ακοινώνητοι και αιρετικοί

Γιά τους ακοινωνήτους και αιρετικούς οι Ιεροί Κανόνες, ενδεικτικώς, ορίζουν τα εξής: Όποιος συμπροσεύχεται με ακοινώνητο, ακόμη και σε ένα σπίτι, ας αφορίζεται (10ος Αποστολικός). Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος ή Διάκονος εάν συμπροσευχήθηκε μόνο με αιρετικούς, ας αφορίζεται. Αν όμως επέτρεψε σ’ αυτούς να κάνουν κάτι (να ιερουργήσουν) ως κληρικοί, ας καθαιρείται (45ος Αποστολικός). Να μην επιτρέπεται στους αιρετικούς να εισέρχωνται στον οίκο του Θεού, εφ’ όσον επιμένουν στην αίρεσι (6ος Κανών της εν Λαοδικεία Συνόδου).

Εκείνους που επιστρέφουν από τις αιρέσεις, είτε ήσαν κατηχούμενοι, είτε πιστοί κατ’ αυτούς, να μην τους προσδέχεσθε, πριν αναθεματίσουν κάθε αίρεσι, και κατ’ εξοχήν αυτήν (την αίρεσιν), στην οποία ήσαν αιχμάλωτοι (7ος Κανών της εν Λαοδικεία Συνόδου). Δεν πρέπει να παίρνουμε ευλογίες από τους αιρετικούς, οι οποίες είναι αλογίες μάλλον, παρά ευλογίες (32ος Κανών της εν Λαοδικεία Συνόδου). Καί ότι δεν πρέπει με αιρετικούς ή σχισματικούς να συμπροσευχόμαστε (33ος Κανών της εν Λαοδικεία Συνόδου).

Όσο για τις συμπροσευχές με τους αλλοθρήσκους οι Ιεροί Κανόνες διατάσσουν τα εξής : Όποιος Επίσκοπος, ή Πρεσβύτερος, ή Διάκονος, ή γενικά από τον κατάλογο των Κληρικών, νηστεύει με τους Ιουδαίους, ή εορτάζει μαζί τους, ή δέχεται από αυτούς τα της εορτής των (δηλ. άζυμα) ή κάτι παρόμοιο ας καθαιρείται. Αν δε είναι λαικός, ας αφορίζεται (7ος και 70ος Αποστολικός, 37ος και 38ος Κανών της εν Λαοδικεία Συνόδου). Δεν πρέπει με τους εθνικούς (ειδωλολάτρες) να συνεορτάζουμε και να κοινωνούμε με την αθεότητά τους (39ος Κανών της εν Λαοδικεία Συνόδου). Καί, αν κάποιος Χριστιανός μεταφέρη λάδι σε ιερό εθνών (μη χριστιανικό ναό), ή σε συναγωγή Ιουδαίων, στις γιορτές τους, ή ανάβει λυχνάρια, ας αφορίζεται (71ος Αποστολικός).

Μετά την δειγματοληπτική παράθεσι των ως άνω Ιερών Κανόνων είναι προφανές το τι πρέπει και τι δεν επιτρέπεται να γίνεται μέσα στον εκκλησιαστικό χώρο. Οι συμπροσευχές και η είσοδος ακοινωνήτων και αιρετικών από την Ωραία Πύλη του Ορθοδόξου Ναού δεν συγχωρούνται, ούτε φυσικά κάτι το περισσότερο από αυτό π.χ. η ευλογία του ορθοδόξου ποιμνίου από αυτούς, η ανάγνωσις του Ιερού Ευαγγελίου εν ώρα Θ. Λατρείας από διάκονο των παπικών κ.λπ.). Ούτε πρέπει να γίνωνται συμπροσευχές με ετερόδοξους και ετεροθρήσκους, σαν κι αυτές που έγιναν στους κήπους του Βατικανού ανήμερα της Πεντηκοστής του λήγοντος έτους 2014…» (Εδώ).

Ἐπαναλαμβάνεστε συνέχεια, σεβασμιώτατε, καὶ λέτε τὰ ἴδια καὶ τὰ ἴδια, χωρὶς νὰ κάνετε ἀπολύτως τίποτα. ἀντιθέτως συγκαλύπτετε μὲ τὴν στάση σας τοὺς ἐνόχους.  Σταματῆστε, λοιπόν, τὴν ὑποκρισία εἰς βάρος τοῦ ποιμνίου. Κι ἂν δὲν πρόκειται γιὰ ὑποκρισία, τότε πρόκειται γιὰ δειλία ποὺ κι αὐτὴ δὲν ἁρμόζει σὲ ὀρθόδοξο ἐπίσκοπο καὶ ἀποτελεῖ μεγάλη ἁμαρτία. Ἡ πίστη καὶ οἱ δηλώσεις ἐπισκόπου δὲν εἶναι μέσο ἀκροαμματικότητας καὶ δημοφιλίας ἀλλὰ ὁμολογία Πίστεως καὶ πιθανότατα ἐπιφέρουν κόστος, τὸ ὁποῖο ὅμως πράγματι τότε ἴσως σᾶς ὁδηγήσουν στὴν ἁγιότητα! 

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ: “ἐπιχειρεῖται νά καταρριφθῆ τό ἀσάλευτο δόγμα τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας.”

                        

Πόσο τραγικό είναι να διδάσκεις το ορθό και παράλληλα δια των πράξεων σου να το αρνείσαι!

Π. Παύλε, λέτε το του Παύλου: «Αλλά και εάν ημείς ή άγγελος εξ’ ουρανού ευαγγελίζηται υμίν παρ’ ό ευηγγελισάμεθα υμίν ανάθεμα έστω», (Γλ. 1,8) και παράλληλα εσείς και ο μητροπολίτης σας συλλειτουργείτε και κοινωνείτε αποκαλώντας «ορθοτομούντες» τον λόγο του Θεού αυτούς που ο Παύλος αναθεματίζει. Δεν σας φοβίζει το ψέμα μπροστά στο φοβερό βήμα του Θεού; Εκτός αν για εσάς οι Οκουμενιστές ευαγγελίζουν σύμφωνα με τον Παύλο!!!

Ο προσωπικός μας αγώνας για τη νέκρωση του παλαιού ανθρώπου καταργεί το χρέος μας να ελέγχουμε την αίρεση και να αγωνιζόμαστε για την καταπολέμησή της;

 

Ο προσωπικός μας αγώνας για τη νέκρωση του παλαιού ανθρώπου καταργεί το χρέος μας να ελέγχουμε την αίρεση και να αγωνιζόμαστε για την καταπολέμησή της;

Εν Κυθήροις τη 27η Μαΐου 2025

   Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου- συγγραφέως -Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

   Θεωρήσαμε χρέος μας να αναδημοσιεύσουμε στην παρούσα χρονική συγκυρία παλαιότερη ανακοίνωσή μας με τον παραπάνω τίτλο (και με ημερομηνία 21.8.2024), με αφορμή πρόσφατη δημοσίευση υψηλόβαθμου κληρικού. Την αναδημοσιεύουμε παρά κάτω με μικρές προσθήκες και τροποποιήσεις.     

***

    Πριν από ένα μήνα περίπου, γύρω στα μέσα Ιουλίου ε.ε. (2024), η αγία μας Εκκλησία εόρτασε τη  μνήμη των αγίων και θεοφόρων Πατέρων που συγκρότησαν την Δ΄  Οικουμενική Σύνοδο, προβάλλοντας αυτούς ως πρότυπα προς μίμηση τόσο για την αγία και ενάρετη ζωή τους, όσον επίσης και για τους αντιαιρετικούς των αγώνες κατά της αιρέσεως του Μονοφυσιτισμού. Μετά από μερικές ημέρες, την δευτέρα Κυριακή του Οκτωβρίου, θα εορτάσει, συν Θεώ, τη μνήμη των αγίων και θεοφόρων Πατέρων που συγκρότησαν την Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδο, προβάλλοντας αυτούς για τους ίδιους ως άνω λόγους, ως πρότυπα προς μίμηση. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός, ότι παρόμοιες εορτές έχει καθιερώσει η Εκκλησία μας εκτός από τις δύο παραπάνω και άλλες δύο φορές, (σε ημέρες Κυριακών),  κατά την διάρκεια του εκκλησιαστικού έτους, θέλοντας έτσι, μέσω των επανειλημμένων αυτών εορτών,  να επιστήσει την προσοχή προ του κινδύνου της αιρέσεως, η οποία από μόνη της έχει την δύναμη να οδηγήσει τον άνθρωπο στην απώλεια.

    Ωστόσο σήμερα στην εποχή μας, εποχή γενικής αποστασίας και θρησκευτικού συγκρητισμού, οι αντιαιρετικοί αγώνες των αγίων Πατέρων μας κατανοούνται και ερμηνεύονται δυστυχώς με ένα τρόπο διαφορετικό, μ’ ένα τρόπο ξένο προς την παράδοση της Εκκλησίας μας. Καλλιεργείται σήμερα από κάποιους θεολογικούς κύκλους, ακόμη και από Επισκόπους, η ιδέα και η αντίληψη ότι οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας αγωνίστηκαν εναντίον των αιρετικών επειδή ακριβώς ήταν άγιοι. Είχαν φθάσει σε μεγάλα μέτρα αρετής και αγιότητος και είχαν βιώσει τα δόγματα της πίστεως και ως εκ τούτου αυτοί και μόνοι ήταν άξιοι και ικανοί να διεξάγουν αντιαιρετικούς αγώνες. Εμείς σήμερα, ως αμαρτωλοί και εμπαθείς, μη έχοντες τα μέτρα της αγιότητός των, δεν είμαστε οι αρμόδιοι να ασκήσουμε έλεγχο προς την αίρεση και τους αιρετικούς, αλλά οφείλουμε να στρέψουμε την προσοχή μας προς τους εαυτούς μας. Να προσπαθούμε συνεχώς να βρισκόμαστε εν μετανοία, με σκοπό την  κάθαρση της ψυχής μας από τα πάθη. 

Επιτέλους κάποιος ιερέας τολμάει να πει την αλήθεια! π. Παύλος Καλλίκας: Τα «ΚΑΚΩΣ ΕΛΑΛΗΣΑ» του Κυθήρων.

Επιτέλους κάποιος ιερέας τολμάει να πει την αλήθεια σχετικά με τους «ευσεβείς» επισκόπους, την οποία τόσα χρόνια  επισημαίνουμε και δημοσιεύουμε από αυτό το ιστολόγιο και γι’ αυτό κατηγορηθήκαμε πολλάκις (ιδίως ο μακαριστός Παν. Σημάτης) ως ακραίοι, επιθετικοί και διασπαστικοί, ενώ εμείς αρνούμασταν να είμαστε κατά το λαϊκόν και με τον αστυφύλακα και με τον χωροφύλακα, όπως συνήθως δυστυχώς συμβαίνει. 

4-5-2025

 

Στις 7 Απριλίου 2025 η Μητρόπολη Κυθήρων «ανέβασε» στην επίσημη ιστοσελίδα της και στον τοπικό τύπο ένα άρθρο με τίτλο: «Ὀφειλομένη ἀπάντησις εἰς τόν Αἰδεσιμολ. Πρεσβύτερον π. Παῦλον Καλλίκαν» (https://imkythiron.gr/index.php/eidiseis/teleftaia-nea/6401-ofeilomeni-apantisis-eis-ton-aid-presvyteron-p-pavlon-kallikan). 

 

Το άρθρο αυτό υπογράφεται ως «Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως». Κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι συντεταγμένο από τον ίδιο τον Μητροπολίτη Κυθήρων, ο οποίος δεν θέλησε να βάλει την υπογραφή του (ίσως για δικούς του λόγους). Ο προσεκτικός αναγνώστης του κειμένου ωστόσο είναι εύκολο να το καταλάβει. 

 

Το άρθρο αυτό («εκ της Ιεράς Μητροπόλεως») επιχειρεί να δώσει απαντήσεις από την πλευρά του δεσπότη και να καταδείξει την στάση του ως προς την Αποτείχισή μου. Πρόκειται για ένα σημαντικό – αποδεικτικό άρθρο, το οποίο, αν και σκιωδώς, δείχνει ότι ο μητροπολίτης Κυθήρων (εις το εξής μητ. Κ.) με ανεχόταν όλα αυτά τα χρόνια στα θέματα που θα αναδείξουμε παρακάτω, κάτι που ποτέ δεν μου το έδειξε, και ίσως εξυπηρετούσε αυτό κάποια σκοπιμότητα στο ευρύτερο «παραδοσιακό» κοινό, που τον παρακολουθούσε και τον παρακολουθεί. 

 

Θέλοντας να εκπληρώσω την επιθυμία, παράκληση και πρόκληση του ιδίου μητ. Κ., όπως την διατυπώνει στο εν λόγω άρθρο: «… πρέπει νά ἐφαρμόζεται ὁ λόγος τοῦ Κυρίου μας· «εἰ κακῶς ἐλάλησα, μαρτύρησον περί τοῦ κακοῦ, εἰ δέ καλῶς, τί μέ δέρεις;», συνέταξα το μακροσκελές αυτό άρθρο. Την μαρτυρία μου. Γνωρίζω ότι ο αναγνώστης θα κουρασθεί, αλλά είναι μια ευκαιρία να ξεκαθαρίσω για ακόμη μια φορά την θέση και τους λόγους της Αποτείχισής μου, και να απαντηθούν τα σχόλια καλόπιστων αναγνωστών. Να καταδείξω την ασυνέπεια και την κακή οικονομία που δέρει τον μητ. Κ.. Η διακονία μου επί 9,5 χρόνια στην Μητρόπολη με βοήθησε στο να έχω ιδία αντίληψη των τεκταινομένων του στα θέματα της Πίστεως (στα οποία και μόνο αναφέρομαι), χωρίς να είμαι απλά ένας αναγνώστης κάποιων εγκυκλίων του. 

 

Προλογικά και πριν δούμε τα «ΚΑΚΩΣ ΕΛΑΛΗΣΑ» του ΚΥΘΗΡΩΝ θα ήθελα να επισημάνω τα εξής προς τους αγαπητούς αναγνώστες: 

 

1. Μην συγχέουν το προσηνές, απλό, καταδεχτικό, μειλίχιο και φιλακόλουθο του μητ. Κ. με το φρόνημα του στα της Πίστεως. Άλλο το ένα (το οποίο και δεν έχουμε καθήκον να εξετάσουμε, άλλο το άλλο. Άλλωστε, «Οὐ γὰρ προσώποις τὸν Χριστιανισμόν, ἀλλὰ πίστει χαρακτηρίζεσθαι» (Άγιος Γρηγόριος Θεολόγος, Ἐπιτάφιος εἰς τὸν Μ. Βασίλειον). Και αλλού:« Πας ο λέγων παρά τα διατεταγμένα, καν αξιόπιστος η, καν νηστεύει, καν προφητεύει, καν παρθενεύει, καν σημεία ποιεί, λύκος συ φαινέσθω, προβάτων φθοράν κατεργαζόμενος» (Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος). Δεν εξετάζεται υπ’ εμού σε καμία των περιπτώσεων ο προσωπικός χαρακτήρας του Κυθήρων, αλλά το εκκλησιολογικό του φρόνημα στα θέματα που θα θίξω παρακάτω.. 

2. Οι αναγνώστες ας μην απολυτοποιούν τα επί 8ετίας περίπου γραπτά αγωνίας του για την ορθόδοξη πορεία της Εκκλησίας αδιαφορώντας για τα υπ΄ αυτού πραττόμενα.Θα καταδείξω με αληθινά περιστατικά ότι υπάρχει ΑΣΥΝΕΠΕΙΑ λόγων και πράξεών του. Η απουσία των πράξεων, αποδεικνύουν την αληθοφάνεια των λόγων του, και όχι την αλήθεια αυτών. 

3. Μην πιστεύουμε ότι στις μέρες μας, ημέρες πασιφανούς πνευματικής κατρακύλας της πλειονοψηφίας των ταγών της Εκκλησίας, αρκεί πλέον το να γράφουμε 5 αράδες λιβανίζοντας με τίτλους και ψευτο - ευγένειες τους προϊσταμένους μας και συγχρόνως να έχουμε την ψευδαίσθηση ότι τους «ελέγχουμε». Οι τελευταίοι μάλλον … γεμίζουν τα συρτάρια τους, αν δεν γεμίζουν τον κάλαθό τους. 

4. Δεν ισχύει αυτό που πολύ λένε ότι πιέζω τον μητ. Κ. στην Αποτείχιση. Δεν το κάνω. Οι λόγοι είναι δύο: α. Κανείς δεσπότης δεν μπορεί να πιεστεί σε αυτό το θέμα, λόγω της επάρατης νόσου του επισκοποκεντρισμού, που ως γάγγραινα έχει πληγιάσει την διοικούσα εκκλησία, αλλά και αν σε περίπτωση πρέπει να τον πίεζε κάτι, δεν είμαι εγώ, αλλά είναι αυτά τα ζοφερά γεγονότα αποστασίας και αιρετικής ομολογίας, που εξόφθαλμα πλέον λέγονται και πράττονται, και τα οποία καταλαβαίνει και η κουτσή Μαρία (κατά την γνωστή λαϊκή ρήση), και που δεν χρειάζεται να είναι κανείς πλέον θεολόγος για να τα καταλάβει. 5. Μην κάνουν οι αναγνώστες το συχνό και ανόητο λάθος να τοποθετούν - καθρεφτίζουν τον Κυθήρων έναντι των πολλών οικουμενιστών δεσποτάδων, που δυστυχώς διαθέτει η Ελλαδική Εκκλησία. Άλλωστε, ο «Ιησούς Χριστός χθες και σήμερον ο Αυτός και εις τους αιώνας». Ας τον τοποθετήσουν, λοιπόν, έναντι ομολογητών Επισκόπων και Αγίων, που έχει πολλούς να επιδείξει η Εκκλησιαστική μας παράδοση, αλλά και ενώπιον του Ευαγγελίου, αν θέλουν να είναι σωστοί και συνεπείς. Δεν συμβιβαζόμαστε με κάτι λιγότερο. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι οι σημερινοί Οικουμενιστές με αρχηγό τον Βαρθολομαίο χρόνια προσπαθούν να τους εκτοπίσουν αυτούς τους Αγίους, για να μην έχουν μέτρο σύγκρισης οι πιστοί. Ο Νικόλαος Σωτηρόπουλος δικαίως απεκάλεσε τον Βαρθολομαίο «αρχιοικουμενιστήν καί αρχιπροδότην τῆς Πίστεως», λέγοντας ότι «απ’ όλους τούς αἱρετικούς μέχρι τόν σημερινό αιώνα, 21ο αιώνα, δεν υπήρξε αιρετικός τόσο μεγάλος όσον ο Βαρθολομαίος». 

6. Δεν υπάρχει μικρή ή μεγάλη αίρεση. Είτε λίγο αιρετικός είτε πολύ αιρετικός κατατάσσεται στους αιρετικούς, όπως συμπληρώνει και ὁ Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, ότι «οὐ μικρὸν ἐν τοῖς περὶ Θεοῦ τὸ παραμικρόν». Γράφει επὶ λέξει ο Άγιος Μάρκος: «Οὐδέποτε διὰ μεσότητος, ἄνθρωπε, τὰ ἐκκλησιαστικὰ διωρθώθη· μέσον ἀληθείας καὶ ψεύδους οὐδέν ἐστιν· ἀλλ᾽ ὥσπερ τὸν τοῦ φωτὸς ἔξω γενόμενον ἐν τῷ σκότει εἶναι ἀνάγκη, οὕτω τὸν τῆς ἀληθείας μικρὸν παρεκκλίναντα τῷ ψεύδει λοιπὸν ὑποκεῖσθαι φαίημεν ἂν ἀληθῶς». 

7. Πολλοί, εσκεμμένως αλλά και συκοφαντικώς κινούμενοι, θεωρήσαν ότι η Αποτείχισή μου έγινε λόγω προσωπικών θεμάτων με τον εν λόγω μητ. Κ. Αυτό το έκαναν με το σκεπτικό να μειώσουν την Αποτείχισή μου και να θεωρηθεί ότι υπάρχει προσωπική κόντρα. ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ ΕΠ ΟΥΔΕΝΙ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ. Οι σχέσεις μας σε Μητροπολιτικό – Εφημεριακό - προσωπικό επίπεδο ήταν άριστες. Και το στηρίζω με τα εξής: Α. Από την πρώτη στιγμή που πάτησα το πόδι μου στα Κύθηρα ως λαϊκός (2015), μέχρι και 2 μέρες πριν την Αποτείχισή μου (εορτή Χριστουγέννων Κατηχητικών Σχολείων) υπηρέτησα με την Χάρη του Θεού με όλες μου τις δυνάμεις την Ι. Μητρόπολη Κυθήρων σε κάθε επίπεδο. Στήριξα προσωπικά τον μητ. Κ. σε πολύ δύσκολες στιγμές του (όσο κανείς άλλος Ιερέας των Κυθήρων), τόσο ενώπιον της Συνόδου, όσο και ενώπιον του δικαστηρίου (είτε με άρθρα, είτε με την παρουσία μου). Οι έχοντες γνώση καταλαβαίνουν. Δεν θα επεκταθώ. 

Β. Τη παραπάνω θέση μου αναγκάζεται να αποδεχθεί φειδωλώς και ακροθιγώς και το εν λόγω άρθρο της Μητροπόλεως, το οποίο και γράφθηκε μετά την Αποτείχισή μου: «… Ὁ π. Παῦλος, ὁμολογουμένως, ἦταν ἀφοσιωμένος στίς τρεῖς ἐνορίες του, οἱ ὁποῖες καί ἦταν εὐχαριστημένες μαζί του. Εἶχε πρόγραμμα ἐξυπηρετήσεως των καί ὁ ἐκκλησιασμός τῆς Κυριακῆς καί τῶν διαφόρων Ἑορτῶν γίνονταν μέ τήν συμμετοχή καί τῶν τριῶν Ἐνοριῶν, ὅπου καί ἄν λειτουργοῦσε ὁ Ἱερεύς». 

Γ. Από την άλλη πλευρά θέλοντας ο μητ. Κ. να ενισχύσει το συναίσθημα και να παραπλανήσει τον αναγνώστη του άρθρου του («εκ της Ιεράς Μητροπόλεως»), ότι πρόκειται τάχα περί αδικίας στο πρόσωπό του, και συνάμα αγνωμοσύνης του γράφοντος προς αυτόν, σημειώνει στο τέλος απευθυνόμενος σε εμένα: «… πού ἀπό τήν νεότητά του (στήν ἄλλη Ἱερά Μητρόπολι Ὕδρας καί Αἰγίνης τόν ἐγνώρισε), τόν ἐστεφάνωσε καί τόν ἐχειροτόνησε μόνο καλά τοῦ ἔκαμε σέ ὅλα αὐτά τά χρόνια καί ποτέ δέν σκέφτηκε νά τοῦ στερήση τήν ἐφημεριακή θέσι (γιά ποιό ὄφελος; ἄλλωστε) καί τόν ἐπιούσιο ἄρτο τῆς πολύτεκνης ἀγαπητῆς οἰκογένειάς του». 

Το παραπάνω είναι ενδεικτικό για να καταλάβει ο αναγνώστης, ότι δυστυχώς ο μητ. Κ. δεν θέλει να πάρει στα σοβαρά τους λόγους της Αποτείχισής μου, και τους αντιπαρέρχεται σκαιωδώς και αδιάφορα, παρότι οι λόγοι αυτοί, του είχαν επισημανθεί διεξοδικώς και ενδελεχώς με σοβαρά θεολογικά επιχειρήματα και παραπομπές υπό άλλου Ιερέως της Μητροπόλεως από το 2019! Δεν υπήρχε άγνοια λοιπόν από μέρους του, ως προφασίζεται. Μήπως θεωρεί ότι από το 2019 μέχρι σήμερα δεν έχει αλλάξει και κάτι; Δεν έχει προχωρήσει βαθύτερα έτι και έτι η σήψη και η αίρεση; Μάλλον για τον μητ. Κ. «σαν να μην πέρασε μια μέρα»! Αυτό αποδεικνύεται από τα γραφόμενα του στο εν λόγω άρθρο : «… Ὑπῆρξε μία παρόμοια περίπτωσις μέ τόν πρίν ἀπό τόν π.Παῦλο Ἱερέα τῆς Ἐνορίας Καρβουνάδων. Τότε ὁ προκάτοχός του Ἱερεύς ἀποτειχίσθηκε γιά τόν ἴδιο λόγο ἀπό τόν Μητροπολίτη του…». Ίσως, για αυτό λοιπόν και καταφεύγει σε τέτοιους βερμπαλισμούς και συναισθηματισμούς («τον στεφάνωσε, τον χειροτόνησε μόνο καλά του έκαμε…») εντελώς δηλ. άσχετους με το θέμα μας, περί του οποίου και ελέγχεται εδώ.
 

ΤΑ «ΚΑΚΩΣ ΕΛΑΛΗΣΑ» ΤΟΥ ΚΥΘΗΡΩΝ 

 

Παρακάτω θα αναφερθώ σε πραγματικά γεγονότα στα οποία ήμουν ο ίδιος μάρτυς, (και έτσι ακριβώς θα τα μεταφέρω). Αυτά είναι ενδεικτικά του φρονήματος του Κυθήρων και της επαμφοτερίζουσας και «διπλωματικής» στάσης του, γι’ αυτό και αιρετίζουσας και κατακριτέας. Το πρώτο κεφάλαιο είναι η περί Οικουμενισμού αιρετίζουσα στάση του Κυθήρων, το δεύτερο η περί Αποτειχίσεως και το τρίτο η στάση του περί των γεγονότων και προσώπων του επαίσχυντου νόμου περί των ομοφυλόφιλων. Για κάποιους θα είναι ψιλά γράμματα και πταίσματα. Κυρίως, για αυτούς που η ιερατική τους συνείδηση αποκλειστικά στα θέματα της Πίστεως (και όχι ως έτυχε) δεν καθορίζεται από την εκκλησιαστική ζωή και δεν οριοθετείται από την κανονική μας παράδοση. Αυτή η άμβλυνση της ιερατικής συνειδήσεως των κατηγόρων μου, επισυμβαίνει όταν οι παραπάνω έχουν εμπειρίες εκκοσμικευμένης «εκκλησιαστικής ζωής». Προτείνω, αν υποθετικά τύχει κάποιος τέτοιος ρασοφόρος (ή και λαϊκός) να διαβάζει αυτές τις αράδες, ας μην μπει στον κόπο να συνεχίσει την ανάγνωση. Χαμένη ώρα για αυτόν. 

π. Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος, ἀπὸ ὑπερασπιστὴς τῆς εὐσεβείας σὲ ὑπερασπιστὴ τῆς διψυχίας. Μία ἀπόδειξη καὶ παράλληλα ὑπεράσπιση τοῦ π. Παύλου Καλλίκα.

 

«Με γενναιότητα ξεκίνα κάθε ενάρετο έργο και μην προχωρήσεις σε αυτά με διψυχία». Είμαστε δίψυχοι, όταν έχουμε δισταγμό, άγχος, φόβο, αναβλητικότητα, παλιμβουλία. (Άγιος Ισαάκ ο Σύρος).

Τοῦ Ἀδαμαντίου Τσακίρογλου

Ἀκόμα δὲν στέγνωσε τὸ μελάνι ἀπὸ τὴν δήλωση ἀποτειχίσεως τοῦ π. Παύλου Καλλίκα καὶ ἐμφανίζονται οἱ ὑπερασπιστὲς τῆς "ἀληθείας" γιὰ νὰ ἐπαναφέρουν τὸν π. Παῦλο στὸν "σωστὸ δρόμο". Ἔτσι γίνεται πάντα. Πρῶτος καὶ καλύτερος ὁ π. Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος, ὁ ὑπεύθυνος ἐκλογικοῦ ἀγῶνος τῆς "Νίκης" ποὺ ἀπὸ "ἀγάπη στὴν Ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ" ἀπαγόρευε στοὺς Χριστιανοὺς νὰ ψηφίσουν ἄλλα κόμματα "γιὰ νὰ μὴν ἁμαρτάνουν", μὴ λέγοντας ὅμως ὅτι ὁ γιός του κατέβαινε στὶς ἐκλογὲς μὲ τὴν Νίκη (ἐδῶ).

Ὁ π. Ἀναστάσιος,  λοιπόν, ἀνάρτησε στὸ ἱστολόγιο "τὰς Θύρας",  τὸ ἑξῆς σχόλιο (ἐδῶ): 

Όλα τα ζητήματα στην εκκλησιαστική ζωή εξαρτώνται από συγκεκριμένες προϋποθέσεις που έχει καθορίσει η Εκκλησία, που αν δεν πληρούνται υπάρχει σοβαρότατο πνευματικό πρόβλημα. Το αυτό συμβαίνει και με τη διακοπή του μνημοσύνου του αιρετίζοντος επισκόπου: η Εκκλησία έχει καθορίσει στον 15ο κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου (ΑΒ-15) επί Αγ. Φωτίου συγκεκριμένες περιοριστικά αναφερόμενες προϋποθέσεις για να μην θεωρηθεί η αποτείχιση σχίσμα, αλλά να είναι επαινετή.

4. Διερωτώμαι:

i. Ποια “αἵρεσιν παρὰ τῶν ἁγίων Συνόδων ἢ Πατέρων κατεγνωσμένην” κήρυξε ο Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ, όπως προβλέπει ο ΑΒ-15 για να είναι η αποτείχιση εκκλησιολογικά αποδεκτή; Ασφαλώς καμία!

ii. Κήρυξε την πιο πάνω αίρεση “επ’ εκκλησίας”, δηλαδή επίσημα, ο Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ, όπως προβλέπει ο ΑΒ-15 για να είναι η αποτείχιση εκκλησιολογικά αποδεκτή; Ασφαλώς όχι!

iii. Κήρυξε την πιο πάνω αίρεση “γυμνή τη κεφαλή”, δηλαδή απροκάλυπτα, ο Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ, όπως προβλέπει ο ΑΒ-15 για να είναι η αποτείχιση εκκλησιολογικά αποδεκτή; Ασφαλώς όχι!

iv. Είναι “ψευδεπίσκοπος” και “ψευδοποιμένας” ο Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ, όπως προβλέπει ο ΑΒ-15 για να είναι η αποτείχιση εκκλησιολογικά αποδεκτή; Ασφαλώς όχι!

5. Εκφράζω το βαθύτατο σεβασμό, την εκτίμηση και τη συμπαράστασή μου στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κυθήρων Σεραφείμ.

Θὰ ἀποδειχθεῖ λοιπόν, ὅτι ὁ π. Ἀναστάσιος ἐσκεμμένα καὶ συνειδητὰ γιὰ μία ἀκόμα φορὰ δὲν ὑπερασπίζεται ἀλλὰ κρύβει τὴν ἀλήθεια, χρησιμοποιόντας μάλιστα τὰ ἴδια του τὰ κείμενα:

α) Ὅσον ἀφορᾶ τὸν ἰσχυρισμό, ὅτι ὁ Κυθήρων Σεραφεὶμ δὲν κηρύττει αἵρεση, ἄρα εἶναι παράνομη ἡ διακοπὴ μνημονεύσεως του. Ναί, ὁ Κυθήρων δὲν κηρύττει αἵρεση, ἀλλὰ μνημονεύει, κοινωνεῖ καὶ ἀναγνωρίζει ὡς "ὀρθοτομοῦντες" ὅσους κηρύττουν τὴν αἵρεση καὶ ἐφαρμόζει τὶς ἀποφάσεις τους. Εἴδατε π. Ἀναστάσιε, πουθενὰ δήλωση τοῦ Κυθήρων ὅτι ἀποχωρεῖ ἀπὸ τὸ Π.Σ.Ε., μιᾶς καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἀνήκει σ' αὐτό; Εἴδατε π. Ἀναστάσιε πουθενὰ ἀπὸ τὸν Κυθήρων δήλωση καταδίκης τόσο τῶν ἀποφάσεων τοῦ Κολυμπαρίου ἀλλὰ καὶ τῶν κληρικῶν ποὺ τὶς πῆραν; διότι οἱ ἀποφάσεις δὲν παίρνονται ἀπὸ μόνες τους, οἱ ἄνθρωποι καὶ τὶς σχεδιάζουν καὶ τὶς ἐφαρμόζουν; Εἴδατε π. Ἀναστάσιε πουθενὰ ἀπὸ τὸν Κυθήρων δήλωση καταδίκης ὅσων κληρικῶν κοινωνοῦν μὲ τοὺς ουκρανοὺς καὶ σκοπιανοὺς σχισματικούς; Πουθενά!  Ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία ποὺ τὴν ξέρετε πολὺ καλὰ ἀναδεικνύει γι' αυτὸ τὸν λόγο τὸν Κυθήρων ἄξιο διακοπῆς τῆς μνημοσεύσεώς του:

Ὁ ὅσιος καὶ θεοφόρος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης διέκοψε τὴν μνημόνευση τοῦ τότε Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Ταρασίου, ἐπειδὴ δὲν τιμώρησε τὸν παρανομήσαντα ἱερέα Ἰωσήφ, ποὺ πάντρεψε τὸ μοιχειανικὸ ζεῦγος τοῦ αὐτοκράτορα Κωνσταντίνου Στ΄ μὲ τὴν παλλακίδα Θεοδότη. Ἐπίσης, διέκοψε τὴν μνημόνευση καὶ τοῦ ἑπόμενου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Νικηφόρου Α΄, ἐπειδὴ ὑποχώρησε στὴν ἐπιθυμία τοῦ αὐτοκράτορα Νικηφόρου καὶ ἀποκατέστησε μὲ «σύνοδο», τὸν παρανομήσαντα καὶ αὐλοκόλακα ἱερέα Ἰωσήφ, ὁ ὁποῖος εἶχε καθαιρεθεῖ ἐπὶ τῆς βασιλίσσης Εἰρήνης. Ὑπενθυμίζω ὅτι καὶ οἱ δύο ἁγιοκατατάχθηκαν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. 

Σᾶς ἐρωτῶ λοιπόν: Κήρυξαν αἵρεση οἱ δύο Ἅγιοι; Μὰ φυσικά, ὄχι! Ἦταν ὁ ἅγ. Θεόδωρος ἐχθρὸς τῆς ἀληθείας ἐπειδὴ διέκοψε τὸ μνημόσυνό τους; Ἀντιθέτως μὲ ἐσᾶς ἦταν μέγας ὑπερασπιστής της. Ποῦ λοιπόν τὸ παράπτωμα τοῦ π. Παύλου;

Σχετικὰ μὲ τὴν ἑλληνικὴ ἱεραρχία ποὺ ἀναγνωρίζει καὶ κοινωνεῖ μὲ τοὺς σχισματικούς, οὐκρανοὺς καὶ σκοπιανούς. Ἐσεῖς ὁ ἴδιος, ὅταν μιλούσατε γιὰ εὐσέβεια γράψατε (ἐδῶ):

Ἡ μὲν αἵρεση ἀλλοιώνει καὶ τελικὰ καταστρέφει τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἀλήθεια, ἐνῶ τὸ σχίσμα προσβάλλει τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἑνότητα. Ἀμφότερες βέβαια οἱ καταστάσεις ὁδηγοῦν τοὺς ἐμπνευστὲς καὶ τοὺς ὀπαδοὺς τους ἐκτὸς Ἐκκλησίας, στὴν ἀπώλεια. Εἶναι χαρακτηριστικὴ ἡ φράση τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου «τοῦ εἰς αἵρεσιν ἐμπεσεῖν τὸ τὴν Ἐκκλησίαν σχίσαι οὐκ ἔλαττον ἐστὶ κακὸν»[2], ποὺ ὑποδηλώνει ὅτι ἡ προσβολή τῆς ἑνότητας τῆς Ἐκκλησίας εἶναι σοβαρότατο ἐκκλησιαστικὸ ἔγκλημα. Μάλιστα, γιὰ νὰ τονίσει τήν σοβαρότητα τοῦ σχίσματος φτάνει στὸ σημεῖο νὰ πεῖ ὅτι «οὐδὲν οὕτω παροξύνει τὸν Θεόν, ὡς τὸ Ἐκκλησίαν διαιρεθῆναι… οὐδὲ μαρτυρίου αἷμα ταύτην, ἒφησε, δύνασθαι τήν ἁμαρτίαν ἐξαλείφειν»[3] . oὒτε τὸ αἷμα τοῦ μαρτυρίου δὲν ἐξαλείφει τήν ἁμαρτία τοῦ σχίσματος!

Ἄρα κατὰ τὰ λεγόμενα σας, οἱ ἱεράρχες ποὺ εἶναι "ἐμπνευστὲς καὶ ὁπαδοὶ τοῦ σχίσματος εἶναι ἐκτὸς Ἐκκλησίας"! Ὅταν κάποιος, ὅπως ὁ Κυθήρων, παρότι γνωρίζει, κοινωνεῖ καὶ μνημονεύει ἀνθρώπους πού, ἐσεῖς τὸ λέτε, εἶναι ἐκτὸς Ἐκκλησίας, μπορεῖ νὰ μνημονεύεται ὡς ὀρθόδοξος; Μὰ φυσικά, ὄχι!

Στὸ ἴδιο κείμενο ἀναφερόμενος στὸν ἅγ. Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο καὶ τοὺς "Ἰωαννίτες" λέτε καὶ τὰ ἀκόλουθα:

Ὅπως πολὺ συνοπτικὰ εἴδαμε ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος οὐδέποτε ἀποδέχθηκε τὶς ἀποφάσεις τῶν συνόδων Δρυὸς καὶ Κωνσταντινουπόλεως ποὺ τὸν καθαίρεσαν καὶ ἀφόρισαν. Τὴν ἰδία στάση τήρησε καὶ μέρος τοῦ πιστοῦ λαοῦ τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ ἀρνήθηκε τὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ τοὺς διαδόχους του. Ἔτσι δημιουργήθηκε στὴν Βασιλεύουσα τὸ “σχίσμα” τῶν Ἰωαννιτῶν. Καὶ ὅμως ὁ Ἰωάννης ἀντὶ νὰ ἐπιπλήξει τοὺς πιστοὺς γιὰ τὴ ”σχισματικὴ” τους συμπεριφορὰ τοὺς ἐπαινεῖ ἰδιαιτέρα καὶ τοὺς ἐνθαρρὺνει νὰ τὴν συνεχίσουν! Ὅμως, πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ κατ’ ἐξοχὴν ὑπερασπιστὴς τῆς κανονικῆς τάξεως, ὁ διαπρύσιος κήρυκας τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητας καὶ σφοδρὸς πολέμιος τοῦ σχίσματος νὰ ἐπαινεῖ καὶ οὐσιαστικὰ νὰ ἐνθαρρύνει τὸ “σχίσμα” τῶν πνευματικῶν του παιδιῶν;... Εὔστοχα ἐπισημαίνει ὁ μελετητὴς τοῦ ἱεροῦ Πατρὸς καὶ ἐκφραστὴς τοῦ χρυσοστομικοῦ ἤθους, πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης, ἀναφερόμενος στὴ χρυσοστομική ἑρμηνεία τοῦ Παύλειου «ἓν σῶμα καὶ ἓν πνεῦμα» (Ἐφεσ. 4, 4)[49]: «Πιστεύει ὁ αὐθεντικὸς ἑρμηνευτὴς τοῦ Παύλου, … ὅτι καλῶς ὁ Ἀπόστολος μετὰ τὸ “ἓν σῶμα” ἔθεσε καὶ τὸ “ἓν πνεῦμα”, γιὰ νὰ δείξει ὅτι … δὲν ἀρκεῖ νὰ εἶναι κανεὶς ἐνσωματωμένος στὴν Ἐκκλησὶα, στὸ “ἓν σῶμα”, χρειάζεται νὰ ἔχει καὶ τὸ πνεῦμα τῆς Ἐκκλησίας, καὶ αὐτὸ ἰσχύει … ὄχι μὲ τοὺς αἱρετικοὺς… ἀλλὰ μὲ ὅσους Ὀρθοδόξους ἀνήκουν στὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, δὲν ἔχουν ὅμως τὸ πνεῦμα τῆς Ἐκκλησίας καὶ εἶναι φίλοι τῶν αἱρετικῶν».

Σᾶς ἐρωτῶ λοιπόν: Ὅταν κάποιος δὲν καταδικάζει ἀλλὰ κοινωνεῖ καὶ συμπροσεύχεται μὲ ἀποδεδειγμένους Οἰκουμενιστὲς καὶ ὁπαδούς τους, εἶναι "φίλος τῶν αἱρετικῶν". Ἄρα κατὰ τὴν διδασκαλία τοῦ ἁγ. Χρυσοστόμου, ποὺ ΕΣΕΙΣ παραθέσατε δὲν ἀπαγορεύεται ἡ μνημόνευσή τους; Ποῦ λοιπόν τὸ παράπτωμα τοῦ π. Παύλου; Καὶ ἀντίθετα μὲ τὸν Ἅγιο ἀντὶ ἐσεῖς οὺς ἐπαινέσετε ἰδιαιτέρα καὶ νὰ ἐνθαρρύνετε νὰ τὴν συνεχίσει, ἐσεῖς ἐπιπλήτετε τὸν π. Παῦλο. Νὰ καταγγείλετε λοιπόν, δίπλα στὸν ἅγ. Θεόδωρτο τὸν Στουδίτη καὶ τὸν ἅγ. Ἰωάννη ὡς ἐχθρὸ τῆς ἀλήθειας!

Ὅσον ἀφορᾶ τὸν δῆθεν ρητορικό σας ἐρώτημα Είναι “ψευδεπίσκοπος” και “ψευδοποιμένας” ο Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ, όπως προβλέπει ο ΑΒ-15 για να είναι η αποτείχιση εκκλησιολογικά αποδεκτή; Ασφαλώς όχι! ὁ π. Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος, δηλ. ἐσεῖς ὁ ἴδιος, σᾶς ἀναιρεῖ (εἶναι νὰ κλαίει κανείς, ποὺ φθάνει ὁ ἄνθρωπος ὅταν εἶναι δίψυχος). Λέτε λοιπόν συνεχίζοντας στὸ παραπάνω κειμενό σας:

Μὲ ἂλλα λόγια, γιὰ τὸν Ἰωάννη, σὲ σχίσμα βρίσκονται ὅσοι περιφρονοῦν καὶ ἐνεργοῦν ἀντίθετα μὲ τὴν κανονικὴ τάξη καὶ παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας ἀκόμα καὶ ὅταν ἔχουν μὲ τὴν ἀνοχὴ ἢ τὴν συνεπικουρία τῆς κρατικῆς ἐξουσίας ὑψηλὴ θέση στὴν Ἱεραρχία καὶ ἀναγνωρίζονται ὡς ἐκκλησιαστικοὶ ἡγέτες. Ἀντίθετα, δὲν εἶναι σχισματικοὶ ἀλλὰ κανονικὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας ἂξια τιμῆς καὶ σεβασμοῦ ὅσοι ὑπακούουν, σέβονται, τιμοῦν καὶ ἀγωνίζονται γιὰ τὴν κανονικὴ τάξη καὶ παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας ἀκόμα καὶ ἂν εἶναι ὀλίγοι ἢ βρίσκονται σὲ διάσταση καὶ δὲν κοινωνοῦν ἐκκλησιαστικὰ μὲ τοὺς ἔχοντες τοὺς θρόνους ἐπισκόπους οἱ ὁποῖοι οὐσιαστικὰ εἶναι «ψευδεπίσκοποι καὶ ψευδοδιδάσκαλοι» (κανόνας 15ος Πρωτοδευτέρας).

Ἔλεος, πάτερ! Δὲν εἶναι ἡ θεολογία ἡ κλίνη τοῦ Προκρούστη ὅπου κόβουμε καὶ τραβάμε κατὰ τὸ δοκοῦν. Τὸ λέτε ξεκάθαρα:

Ἀντίθετα, δὲν εἶναι σχισματικοὶ ἀλλὰ κανονικὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας ἂξια τιμῆς καὶ σεβασμοῦ ὅσοι ὑπακούουν, σέβονται, τιμοῦν καὶ ἀγωνίζονται γιὰ τὴν κανονικὴ τάξη καὶ παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας ἀκόμα καὶ ἂν εἶναι ὀλίγοι ἢ βρίσκονται σὲ διάσταση καὶ δὲν κοινωνοῦν ἐκκλησιαστικὰ μὲ τοὺς ἔχοντες τοὺς θρόνους ἐπισκόπους οἱ ὁποῖοι οὐσιαστικὰ εἶναι «ψευδεπίσκοποι καὶ ψευδοδιδάσκαλοι» (κανόνας 15ος Πρωτοδευτέρας).

Ποῦ λοιπόν τὸ παράπτωμα τοῦ π. Παύλου;

Οἱ διάδοχοι τῶν ἐπισκόπων τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Δρυός δὲν κήρυξαν αἵρεση, ἀλλὰ ἀναγνώρισαν καὶ κοινωνοῦσαν μὲ τοὺς ἐχθροὺς καὶ διῶκτες τοῦ Χρυσοστόμου, ἄρα καὶ γιὰ ἐσᾶς ἦταν ψευδεπίσκοποι. ἐκτὸς ἂν ὡς διὰ μαγείας οἱ Οἰκουμενιστὲς ποὺ εἶναὶ σε καλύτερη θέση ἀπὸ τοὺς διῶκτες τοῦ ἁγίου καὶ ὡς ἐκ τούτου οἱ συγκοινωνοῦντες μαζί τους δὲν εἶναι ψευδεπίσκοποι. Αὐτὸ ἀπαντᾶ μάλιστα καὶ σὲ ὅσους στὰ σχόλια τοῦ "τὰς θύρας" ἔλεγαν δὲν ὑπάρχουν συγκοινωνοῦντα δοχεῖα.

Οἱ Ἁγιορεῖτες μοναχοὶ στὴν γνωστὴ ἐπιστολή τους ἀναφέρονται στὸ θέμα αὐτὸ καί ὀνομάζουν ὑποδίκους ἔναντι τῶν ἱερῶν Κανόνων ὅσους ἔχουν κοινωνία μὲ αἱρετικοὺς καὶ ἀκοινώνητους.

Λέγουν μεταξὺ ἄλλων: «...«Ὁ ἀκοινωνήτοις συγκοινωνῶν ἀκοινώνητος ἔσται, ὡς συγχέων τόν κανόνα τῆς ἐκκλησίας», καί πάλιν «Ὁ αἱρετικόν δεχόμενος τοῖς αὐτοῦ ἐγκλήμασιν ὑπόκειται». Ἐν ὅσοις γοῦν οὗτοι ἐγκαλούμενοι ὑπό εὐθύνας εἰσί, τοῖς αὐτοῖς ἅπασι καί ἡμεῖς, εἰ καταδεξοίμεθα, παρά τῶν θείων κανόνων τῶν ἐν Πνεύματι ἀποφαινομένων ὑπόδικοι γινόμεθα». Εἶναι οἱ Οἰκουμενιστὲς αἱρετικοί; Ναί!  Ἄρα ὅποιος τοὺς δὲχεται καὶ δὲν διακόπτει τὴν κοινωνία μαζί τους ὑπόκειται στίς ἴδιες κατηγορίες μ’ αὐτούς!

Στὴν ἴδια ἐπιστολή (Ἐπιστολή…, στίχ. 9-23, σ. 399) οἱ ἁγιορεῖτες ἅγιοι Πατέρες ξεκαθαρίζουν καὶ τὸ θέμα τῆς μνημονεύσεως, ὥστε νὰ σωπάσουν ὅσοι μὲ τὰ σχόλιά τους νόθευσαν τὴν ὀρθόδοξη διδασκαλία. Τὴν παραθέτω μεταφρασμένη ὥστε νὰ μὴν ὑπάρχουν γλωσσικὲς παρανοήσεις:

"ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ δεχόταν παλαιόθεν τὴν ἀναφορά τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἀρχιερέως ἐνώπιον τῶν ἁγίων Μυστηρίων ὡς τὴν τελεία (συγ)κοινωνία. Διότι, ἔχει γραφεῖ στὴν ἑρμηνεία τῆς Θείας Λειτουργίας ὅτι ὁ λειτουργός ἀναφέρει τὸ ὄνομα τοῦ Ἀρχιερέως, ὥστε νὰ δείξει ὅτι ὑποτάσσεται στὸν (ἐκκλησιαστικά) ἀνώτερό του, ὅτι εἶναι κοινωνός του καί ὅτι ἔχει δεχθεῖ μέσῳ αὐτοῦ τήν πίστη καὶ τὴν χάρι τῆς ἱερουργίας τῶν Μυστηρίων. Καί ὁ μέγας πατέρας μας καὶ ὁμολογητὴς Θεόδωρος Στουδίτης λέγει τὰ ἑξῆς σὲ κάποιον μέσῳ τῆς τιμίας του ἐπιστολῆς: «Μοῦ εἶπες ὅτι φοβᾶσαι νὰ πεῖς στὸν πρεσβύτερό σου νὰ μὴν ἀναφέρει τόν αἱρεσιάρχη. Σχετικά μ’αὐτό δέν θά διστάσω νά σοῦ πῶ τὸ ἑξῆς˙ ὅτι μολυσμὸ ἔχει ἡ κοινωνία καὶ μόνο, ποὺ τὸν ἀναφέρει, παρ’ ὅλο ποὺ μπορεῖ αὐτός, ποὺ τὸν ἀναφέρει, νὰ εἶναι ὀρθόδοξος». Αὐτὰ λέγει ὁ πατέρας (Θεόδωρος Στουδίτης)».

Αὐτὰ λένε λοιπόν, οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες, ὁ ἅγ. Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, ἡ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀλλὰ ὄχι ὁ π. Ἀναστάσιος! Καὶ μᾶλλον δὲν τὰ λέει, διότι γνωρίζει ὅτι ἂν τὰ δεχθεῖ, θὰ πρέπει νὰ διακόψει κι αὐτὸς τὸ μνημόσυνο τοῦ χειροτέρου ἀπὸ τῶν Κυθήρων μητρ. Πατρῶν. Ἔτσι θεωρεῖ προτιμότερο νὰ ἐπιτεθεῖ στὸν π. Παῦλο ποὺ βρῆκε τὸ σθένος νὰ πράξει, ὅσα ὁ π. Ἀναστάσιος δὲν πράττει.

Ὅταν ὁ π. Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος διώχθηκε γιὰ τὴν ἀνυπακοή του στὰ κυβερνητικὰ ἀντικόβιντ μέτρα, καταδικάσαμε τὸν ἄδικο διωγμό του καὶ τοῦ εὐχηθήκαμε νὰ δικαιωθεῖ. Αὐτὸ εἶναι τὸ δίκαιο. Ὅπως δίκαιο εἶναι καὶ νὰ καυτηριάσουμε τὸ τραγικὸ γεγονός, ὅτι ὁ π. Ἀναστάσιος συγγράφει ὑπέροχα κείμενα, δυστυχῶς ὅμως γιὰ τὸ θεαθῆναι καὶ γιὰ τὴν δημιουργία ἐντυπώσεων. Διότι οὔτε αὐτὸς διακόπτει τὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικοὺς ἢ ἔστω μὲ τοὺς ἐνόχους τοῦ οὐκρανικοῦ σχίσματος, οὔτε παραδέχεται τὴν ἀδυναμία του νὰ τὸ πράξει (θὰ ἦταν μία γενναία στάση) οὔτε καὶ τοὺς πιστοὺς προτρέπει νὰ τὸ πράξουν. Ἀντιθέτως χαρακτηρίζει τοὺς ἀδελφούς του ἱερεῖς ποὺ τὸ κάνουν, ὅπως ὁ π. Παῦλος, ἀντικανονικοὺς καὶ ἀναληθεῖς. Μάλιστα ὁ π. Ἀναστάσιος πράττει καὶ τὸ ἀκόλουθο παράδοξο: Γράφει κείμενα γιὰ τοὺς ἀγῶνες τῶν Ἁγίων καὶ γιὰ τὴν στάση τῶν πιστῶν, ποὺ δὲν εἶχαν ὄχι μόνο ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία, ἀλλὰ καμία ἀπολύτως σχέση μὲ τοὺς ψευδοποιμένες τῆς ἐποχῆς των -μάλιστα διώχθηκαν καὶ μαρτύρησαν καὶ πράττει τὰ ἀντίθετα ἀπὸ ὅσα γράφει!

Διότι ὁ Πατρῶν Χρυσόστομος συλλειτουργεῖ μὲ ξεκάθαρα καὶ ἀπροκάλυπτα οἰκουμενιστὲς αἱρετικούς, ὅπως ὁ Μεσσηνίας (ἐδῶ), πράγμα ποὺ οἱ Ἅγιοι (καὶ ὁ π. Ἀναστάσιος) καταδίκασαν καὶ δὲν ἔπραξαν καὶ ὁ π. Ἀναστάσιος τοὺς ἐπαινεῖ γι' αὐτό. Τότε γιατὶ δὲν τοὺς μιμεῖται;

Ὁ Πατρῶν Χρυσόστομος ἀναγνώρισε τοὺς σχισματικοὺς τῆς Οὐκρανίας καὶ συλλειτούργησε μὲ αὐτοὺς (ἐδῶ) πράγμα ποὺ οἱ Ἅγιοι (καὶ ὁ π. Ἀναστάσιος) καταδίκασαν καὶ δὲν ἔπραξαν καὶ ὁ π. Ἀναστάσιος τοὺς ἐπαινεῖ γι' αὐτό. Τότε γιατὶ δὲν τοὺς μιμεῖται;

Ὁ Πατρῶν Χρυσόστομος ἔκλεισε τοὺς ναοὺς καὶ ἀπαγόρευσε τὴν Θ. Λειτουργία ( γι' αὐτὸ καὶ διώχθηκε ὁ π. Ἀναστάσιος ἐδῶ) πράγμα ποὺ οἱ Ἅγιοι  (καὶ ὁ π. Ἀναστάσιος) καταδίκασαν καὶ δὲν ἔπραξαν καὶ ὁ π. Ἀναστάσιος τοὺς ἐπαινεῖ γι' αὐτό. Τότε γιατὶ δὲν τοὺς μιμεῖται;

Ὁ Πατρῶν Χρυσόστομος παρευρίσκεται σὲ ἐκδηλώσεις ὑποστηρικτῶν τῶν ΛΟΑΤΚΙ (ἐδῶ) πράγμα ποὺ οἱ Ἅγιοι (καὶ ὁ π. Ἀναστάσιος) καταδίκασαν καὶ δὲν ἔπραξαν καὶ ὁ π. Ἀναστάσιος τοὺς ἐπαινεῖ γι' αὐτό. Τότε γιατὶ δὲν τοὺς μιμεῖται;

Ἀντιθέτως βρίσκει εὐσεβὲς νὰ κολακεύσει τὸν Κυθήρων καὶ νὰ ἐπιτεθεῖ στὸν π. Παῦλο ἀντὶ νὰ τὸν ἐπαινέσει καὶ νὰ τὸν στηρίξει, ἀκόμα κιἂν δὲν θέλει νὰ τὸν μιμηθεῖ.

Εἶναι τρομερὲς οἱ εὐθῦνες ὅλων μας ἀλλὰ προπάντων τῶν ποιμένων. Γι' αὐτὸ προχωράει καὶ ἡ αἵρεση καὶ τὸ σχίσμα.

Χρειαζομαστε ὡς Ἐκκλησία κάθε π. Παῦλο, κάθε κληρικὸ ποὺ θὰ ἐναντιωθεῖ στὴν κατρακύλα πράττοντας τὸ ἱεροκανονικῶς σωστό. Καὶ ὰς μὴν ξεχνοῦμε: Ὅσο περισσότεροι ἱερεῖς πράξουν τὸ καθῆκον τους, τόσο θὰ λιγοστέψουν τὰ λάθη καὶ οἱ ἕριδες.

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Νέα αποτείχιση ιερέως! Ο π. Παύλος Καλλίκας σε αποτείχιση του Κυθήρων!

Εύγε πάτερ, καλόν αγώνα. Η συμπαράσταση μας είναι δεδομένη, ό,τι κι αν χρειαστείτε!

Η διακοπή μνημόνευσης του ονόματος του Μητροπολίτη Κυθήρων & Αντικυθήρων κ.κ. Σεραφείμ (παπα-Πάυλος Καλλίκας).

        

παπα-Παύλος Καλλίκας

Ιερέας Ι. Μητροπόλεως Κυθήρων και Αντικυθήρων,

σε Αποτείχιση (διακοπή μνημόνευσης) του Κυθήρων.

Αγαπητοί μου αναγνώστες,

ως τελευταίο όπλο και στην ΠΡΑΞΗ πρώτη γενναία αντίδραση κατά της εκκλησιαστικής κατάντιας, στην οποία έχει περιέλθει δεινώς η Ορθόδοξη πατρίδα μας, χρησιμοποίησα την Θεοπαράδοτη και Αγιοπαράδοτη Ιερά Αποτείχιση. Περίμενα στην «οικονομία» αρκετά χρόνια με καρτερία και υπομονή, αγωνιζόμενος δια δημοσίων και ενυπόγραφων άρθρων μου και λόγων μου.

Με την Χάρη του Θεού, ήρθε ο καιρός να περάσω από τα λόγια, στις πράξεις. Η ιερατική συνείδησή μου ΔΕΝ ΣΗΚΩΝΕ ΑΛΛΗ ΑΝΑΒΟΛΗ. Δεν μπορούσε να τα βολέψει άλλο. Θεωρώ μεγάλη υπόθεση την ΣΥΝΕΠΕΙΑ μεταξύ λόγων και πράξεων σε έναν άνθρωπο. Πόσω δε μάλλον σε θέματα Πίστεως. Σε αντίθετη περίπτωση (οπού δηλ. βασιλεύει η ασυνέπεια ή η της μοδός «οικονομία») διαπιστώνουμε ότι ο άνθρωπος καταντά γραφικός και ο αγώνας του κενός, ανερμάτιστος και αναποτελεσματικός. Μόνη «ελπίδα» του το αδιέξοδο. Τα αδιέξοδα.

Ακολουθεί, λοιπόν, η πρώτη δημόσια εμφάνιση της διακοπής μνημόνευσης του Κυθήρων από την ελαχιστότητά μου, τον τελευταίο δηλ. παπαδάκο της μικρότερης Μητροπόλεως, προς ενημέρωση των καλοπροαιρέτων, προς ικανοποίηση των περιέργων και αργόσχολων, και προς έλεγχο των σκανδαλιζομένων και των απανταχού φονταμελιστών «οικονομολόγων».

Η διακοπή μνημόνευσης του Κυθήρων εκφωνήθηκε ενώπιον του ποιμνίου μου στις 22.12.2024 στον Ι. Ναό Αγ. Γεωργίου Καρβουνάδας, και ανακοινώθηκε για τις 25.12.2024. Επιδόθηκε στον Κυθήρων τα Άγια Χριστούγεννα (25.12.2024). Δεν την δημοσίευσα ευρέως τότε, προσμένοντας και ελπίζοντας, όπως γράφω και στο κείμενο της διακοπής, να ακολουθήσει και ο Κυθήρων τον Ομολογιακό αυτόν δρόμο της Αγίας Αποτείχισης. Και αυτό σεβόμενος ο ίδιος, τα όσα υποστήριζε δια της γραφίδος του και δια των Ποιμαντορικών Εγκυκλίων του, χρόνους τώρα. Κάτι τέτοιο μέχρι και την στιγμή αυτήν, δεν φάνηκε. Να δώσει ο Θεός.

Ο εν λόγω επίσκοπος Κυθήρων από το 2016 και μετά συνήθιζε να κλείνει τους λόγους του με τη γνωστή φράση «οι καιροί ου μενετοί», που σημαίνει, σ’ ελεύθερη απόδοση, «οι καιροί δεν περιμένουν, πρέπει να δράσουμε». Παρότι λοιπόν οι καιροί δεν περιμένουν και δεδομένου ότι από τότε (2016) ήδη μετρούμε 9 ΧΡΟΝΙΑ, θα έπρεπε να υπάρξει έντονος εκ μέρους του προβληματισμός, να είχαν γίνει εσωτερικές διεργασίες. Πως γίνεται οι καιροί να τρέχουν με ιλιγγιώδεις ταχύτητες και ο Κυθήρων να περιμένει; Κύριος οίδε. Κύριος γινώσκει τα κρύφια…

Όσο δεν εφαρμόζεται η διακοπή εκκλησιαστικής κοινωνίας με τέτοιου είδους επισκόπους, αυτοί θα γίνονται θρασύτεροι.

Ο Ναυπάκτου Ιερόθεος επικρίνει εμμέσως τον Μητροπολίτη Κυθήρων Σεραφείμ!

«ανδρός επιφανούς και πολλοίς γνωρίμου πλημμέλεια (πόσο μάλλον κακούργημα) κοινήν άπασι φέρει την βλάβην» [Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος]

«οὕτως λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν [επίσκοποι] ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσιν τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς».

Γράφει ο Μέτοικος

Ο Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ είναι Ο ΜΟΝΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ που, στην Ποιμαντορική Εγκύκλιό του για την έναρξη του Ιερού Τριωδίου έκανε σαφές ότι, η Ορθόδοξη Εκκλησία που παρεπιδημεί στα Κύθηρα και Αντικύθηρα «μέχρις ὅτου ἐκδηλωθῇ ἐμπράκτως ἡ ἀληθινή μετάνοιά των [βουλευτών που λύπησαν βαθύτατα και σκανδάλισαν τον ευσεβή Λαό της επισκοπής Του] διά τό ἀτυχῶς πεπραγμένον, δέν θά τούς καλέσῃ εἰς τάς ἐπισήμους ἑορταστικάς ἐκδηλώσεις τῆς Μητροπολιτικῆς [του] Περιφερείας καί θά τούς στερήσῃ τήν Θείαν Κοινωνίαν, ἐάν προσέλθουν καί τό ζητήσουν εἰς ἄλλας λατρευτικάς συνάξεις».

Η επιβολή αυτού του επιτιμίου δεν βρίσκει σύμφωνο τον επίσκοπο Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεο που, σκιασμένως, με το κείμενό του :«Η διαχείριση από την Εκκλησία του νόμου για τον «πολιτικό γάμο των ομοφυλοφίλων» επιτίθεται στον Μητροπολίτη Κυθήρων Σεραφείμ χαρακτηρίζοντας, επί της ουσίας, την απόφασή του για την επιβολή του επιτιμίου της ακοινωνησίας «αποσπασματική, σπασμωδική και μεμονωμένη ενέργεια», γι’ αυτό και ζητά από τα μέλη της Ιεραρχίας «να [μην] γίνονται διασπαστικές ἐνέργειες, μεμονωμένες ἐνέργειες καί ἐπιβολές διαφόρων δημοσίων ἐπιτιμίων σέ ὅσους ψήφισαν τόν νόμο»!

Ο επίσκοπος Ναυπάκτου Ιερόθεος, έχοντας από καιρό εγκολπωθεί την τέχνη της εκκλησιαστικής διπλωματίας, γι’ αυτό και το προσωνύμιό του «ισορροπιστής», αποφαίνεται ότι :«Πάντοτε εἶναι ἐπικίνδυνα τά δύο ἄκρα, ἤτοι ὁ ζηλωτισμός καί ὁ ἐνδοτισμός» ανύποπτος πως, ο Παντεπόπτης Κύριος μπορεί να του πει : «οἶδά σου τὰ ἔργα ὅτι οὔτε ψυχρὸς εἶ οὔτε ζεστός. ὄφελον ψυχρὸς ἦς ἢ ζεστός. οὕτως ὅτι χλιαρὸς εἶ καὶ οὔτε ζεστὸς οὔτε ψυχρός, μέλλω σε ἐμέσαι ἐκ τοῦ στόματός μου».

Νέα εκκλησιαστικά ήθη: Εκφράζει την λύπη του στους διωκόμενους και συνεχίζει να κοινωνεί με αυτούς που αναγνώρισαν και (υπο)στηρίζουν τους διώκτες!

Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ : Ἀπηνής διωγμός στούς Μοναχούς τῆς Λαύρας τοῦ Κιέβου. Θρῆνος καί ὀδυρμός

 

ΔΙΩΓΜΟΣ ΣΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ ΤΗΣ

 ΛΑΥΡΑΣ ΤΟΥ ΚΙΕΒΟΥ

Ἀπηνής διωγμός στούς Μοναχούς τῆς Λαύρας τοῦ Κιέβου

Θρῆνος καί ὀδυρμός

Σεβ. Μητροπολίτου Κυθήρων & Ἀντικυθήρων Σεραφείμ

Ἐθρηνήσαμε πρόσφατα χιλιάδες νεκρῶν μετά τόν συνταρακτικό καί καταστρεπτικό σεισμό στήν ὁμόδοξη Συρία καί Τουρκία. Δέν ἦταν μικρότερος ὁ πόνος καί λιγότερος ὁ θρῆνος γιά τά θύματα τῆς τραγῳδίας τῶν Τεμπῶν.

Καί μαζί μέ αὐτά τά θλιβερά γεγονότα ἔρχεται καί ἕνα ἄλλο πολύ λυπηρό γεγονός πνευματικῆς ὑφῆς καί σημασίας, ὁ προαγγελθείς σκληρός καί ἀδυσώπητος διωγμός διακοσίων Μοναχῶν καί δοκίμων τῆς περιώνυμης Λαύρας τοῦ Κιέβου, κατόπιν διαταγῆς τῶν κρατικῶν ἀρχῶν τῆς Οὐκρανίας. Δέν φθάνει ὁ ἀσίγαστος πόλεμος μεταξύ τῶν ὁμοδόξων λαῶν τῆς Ρωσίας καί τῆς Οὐκρανίας, πού ξεπέρασε τόν ἕνα χρόνο καί «καλά κρατεῖ». Ὁ Ὀρθόδοξος μαρτυρικός λαός τῆς Οὐκρανίας καί ἡ Κανονική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία της ὑπό τόν Μακ. Μητροπολίτη της κ.Ὀνούφριο καί τήν περί αὐτόν Σεπτή Ἱεραρχία διώκεται μέ σκληρό κάι ἀνελέητο τρόπο ἀπό τήν ἡγεσία τῆς ἀντικανονικῆς «Ἱεραρχίας», μέ τό «ξίφος» τῆς κρατικῆς Οὐκρανικῆς ἐξουσίας.

Κυθήρων Σεραφείμ: Πρωθιεράρχαι προκαλοῦν ἐγκέλαδον

Ὅμως Σεβασμιώτατε, ὅπως ἡ νηστεία χρειάζεται προσευχὴ καὶ πράξεις ἀνάλογες τῆς προσευχῆς, ἔτσι καὶ ἡ ὁμολογία χρειάζεται προσευχὴ καὶ πράξεις ἀνάλογες τῆς ὁμολογίας ποὺ δὲν ἀναλώνονται σὲ μία ἁπλὴ ἀναφορά. Γιὰ φανταστεῖτε ὁ ἅγ. Κύριλλος Ἀλεξανδρείας νὰ ἔλεγε: "αδελφοί μου, πρέπει να ομολογήσουμε ότι ο πατρ. Κων/πόλεως Νεστόριος κακοδοξεί και περιφρονεί την εκκλησιαστική διδασκαλία... ας προσευχηθούμε στον Θεό να αποτρέψει τον σκανδαλισμό των Πιστών". Ἀντιθέτως σὲ ἀπόλυτη συμφωνία μὲ ὅλους τοὺς Πατέρες ὁ άγ. Κύριλλος ἔγραψε σὲ ἐπιστολή του πρὸς τοὺς πιστοὺς τῆς Κων/πόλεως:

«διατηρήστε τους εαυτούς σας ασπίλους και αμώμους, μήτε κοινωνώντας με τον προαναφερόμενο, μήτε προσέχοντάς τον ως διδάσκαλον, αν παραμείνη λύκος αντί ποιμένος και προτιμήση και μετά από αυτήν μας την υπόμνησι να φρονή τα διεστραμμένα. Εμείς δε κοινωνούμε με τους κληρικούς ή λαϊκούς οι οποίοι χάριν της ορθής Πίστεως χωρίσθηκαν ή καθαιρέθηκαν από αυτόν, και δεν επικυρώνουμε την άδικη ψήφο εκείνου, αλλά μάλλον επαινούμε τους πάσχοντας, λέγοντας προς αυτούς εκείνο "εάν ονειδίζεσθε εν Κυρίω, είσθε μακάριοι, διότι το Πνεύμα της δυνάμεως και του Θεού έχει αναπαυθή πάνω σας" (εδώ)

Ἢ φανταστεῖτε ὁ ἅγ. Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, στὸν ὁποῖο ἀφιερώνει ἡ Ἐκκλησία μας τὴν ἑπόμενη Κυριακή, νὰ ἔγραφε: "αδελφοί μου, πρέπει να ομολογήσουμε ότι ο πατρ. Κων/πόλεως Καλέκας είναι οπαδός της δυτικής κακοδοξίας και περιφρονεί την εκκλησιαστική διδασκαλία... ας προσευχηθούμε στον Θεό". Ἀντιθέτως σὲ ἀπόλυτη συμφωνία μὲ ὅλους τοὺς Πατέρες ἔγραψε:

"Εἶναι ἀδύνατο κάποιος νὰ ἐπικοινωνεῖ ἐκκλησιαστικῶς μὲ τὸν Πατριάρχη (Καλέκα) καὶ νὰ εἶναι Ὀρθόδοξος... εἶναι κατὰ συνέπεια ἀδύνατο νὰ ἀνήκει στοὺς εὐσεβεῖς, ὅποιος δὲν ἔχει ἀποχωρισθεῖ ἀπὸ αὐτόν. Ἀντιθέτως, ὅποιος γιὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς εἶναι ἀποχωρισμένος ἀπὸ τὸν Καλέκα, τότε ἀνήκει πράγματι στὸν κατάλογο τῶν Χριστιανῶν καὶ εἶναι ἑνωμένος μὲ τὸν Θεό κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστη" (Ἀναίρεσις ἐξηγήσεως τόμου Καλέκα,13, Ε.Π.Ε. τόμος 3,σελ.670).

Την Τρίτη 22 Νοεμβρίου δικάζεται ο επίσκοπος Κυθήρων Αντικυθήρων Σεραφείμ

Ευχόμαστε στον σεβασμιώτατο Κυθήρων Σεραφείμ οι απαράδεκτες κατηγορίες εναντίον του να πέσουν στο κενό και να δικαιωθεί απέναντι στους άδικους κατηγόρους του.

                                                                        Α.Τ.

 

Αν δεν το ξέρατε σας το λένε οι σημερινοί Επίσκοποι και ιερείς: Τόσοι Άγιοι έκαναν λάθος! Οικουμενισμός δεν υπάρχει, συμπροσευχές και συλλείτουργα δεν συμβαίνουν.

Υπό την προεδρία και του "ευσεβούς" Κυθήρων Σεραφείμ και παρουσία του "λέοντος" Πειραιώς Σεραφείμ, συνδιασκέφτηκαν ασεβείς και "ευσεβείς" μητροπολίτες, επίσκοποι, ιερείς και θεολόγοι, μίλησαν  περί αιρέσεων και δεν έχασαν ούτε μία λέξη για την Παναίρεση του Οικουμενισμού, τίποτα για τον θρησκευτικό συγκρητισμό και για τις φιλενωτικές προσπάθειες των συγχρόνων Ισιδώρων, τίποτα για το Κολυμπάρι. Τόσοι Άγιοι έκαναν λάθος! Οικουμενισμός δεν υπάρχει. Και αφού δεν υπάρχει Οικουμενισμός και το Κολυμπάρι δεν έγινε, ο Αρχιεπίσκοπος δεν υπέγραψε στο όνομά τους αυτά που οι ίδιοι αρνήθηκαν,  συμπροσευχές και συλλείτουργα δεν γίνονται ούτε με αιρετικούς ούτε με σχισματικούς και έτσι όλοι μπορούν απλά να έχουν εκκλησιαστική κοινωνία με όλους άνευ προβλήματος. Φυσικά για τα μάτια του κόσμου καταδικάζουν τους Ιεχωβάδες και τους Πεντηκοστιανούς. Αλλά δεν εξηγούν στον κόσμο, ούτε ντρέπονται τον Θεό, για το γεγονός ότι, παρόλο που τους καταδικάζουν, τους αναγνωρίζουν παράλληλα ως Εκκλησία (βλ. Κολυμπάρι και Π.Σ.Ε. των οποίων είναι επισήμως μέλη), όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλες τις ελληνόφωνες Εκκλησίες του εξωτερικού. Και όμως: Από πολλούς (ανάμεσά τους και ημιαποτειχισμένους) θεωρούνται ομολογητές και ευσεβείς.

Α.Τ.

       

ΛΒ’ Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη Εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών και             Ιερών Μητροπόλεων για θέματα           αιρέσεων και παραθρησκείας.

• Post published

Συνεχίσθηκαν χθες, 19 Οκτωβρίου ε.έ., οι εργασίες της «ΛΒ’ Πανορθοδόξου Συνδιασκέψεως Εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών και Ιερών Μητροπόλεων διά θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας.

Στην πρωινή συνεδρία προέδρευσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Δαμασκηνός. Την πρώτη εισήγηση πραγματοποίησε ο Αιδεσιμολ. Πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Γεωργόπουλος, Επίκουρος Καθηγητής Α.Π.Θ., με θέμα: «Πεντηκοστιανικές προσεγγίσεις στην Αγία Γραφή».

Ο εισηγητής, μεταξύ άλλων, επεσήμανε ότι: «Στους Πεντηκοστιανούς, εκστατικού και ανορθολογικού τύπου φαινόμενα, όπως η λεγόμενη γλωσσολαλιά, παρουσιάζονται ως απόδειξη εμπειρικής επιβεβαίωσης της Βίβλου, ενώ η εκστατικού τύπου “εμπειρία” της φερόμενης ως γλωσσολαλιάς, ανάγει τον υποκειμενισμό σε ερμηνευτικό κριτήριό της με παράλληλη καλλιέργεια ψευδαίσθησης σωτηρίας».

Στη συνέχεια τον λόγο έλαβε ο Αιδεσιμολ. Πρωτοπρεσβύτερος π. Κωνσταντίνος Π. Παπαθανασίου (Δρ Θ.), ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: «Αἱρετικές μεταφραστικές ἀπόπειρες τῶν ἁγιογραφικῶν ἀναγνωσμάτων».

Ἡ δυστυχία του νὰ λὲς τὴν ἀλήθεια, ἀλλὰ νὰ τὴν ἀθετεῖς!

Θαυμάσια ἡ «ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ» τοῦ μητροπ. Κυθήρων κ. Σεραφείμ. Λέγει τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά τους.

Κι ἐδῶ ἔγκειται τὸ δρᾶμα του. Μᾶς διαβεβαιώνει ὅτι ὑπάρχει ἡ αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ «πρὸ 50ετίας περίπου», μᾶς διαβεβαιώνει ὅτι αὐτὴ ἡ παναίρεσις προβάλλεται σήμερα «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ», μᾶς διαβεβαιώνει ὅτι «τὸ κίνημα αὐτὸ εἶναι ὀλέθριο», ἀλλὰ κάνει τὰ ἀντίθετα ἀπὸ ὅ,τι ἔκαναν οἱ Ἅγιοι Πατέρες, τοὺς ὁποίους εὐλαβεῖται.

Οἱ Ἅγιοι ἀπομακρύνονταν ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς πάραυτα ἢ μετὰ κάποιο μικρὸ διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖο προσπαθοῦσαν νὰ μεταπείσουν τοὺς αἱρετικούς. Στὸ διάστημα αὐτὸ τοὺς κατονόμαζαν (γιὰ νὰ μὴν πέσουν στὴν αἵρεση τοῦ ὀνοματοκρυπτισμοῦ -π. Θ. Ζήσης). Ὁ Κυθήρων ἀποφεύγει καὶ νὰ ὀνοματίσει τοὺς ἀρχηγοὺς τῆς Παναιρέσεως, καὶ νὰ τοὺς νουθετήσει-ἐλέγξει κατὰ πρόσωπον. Κοινωνεῖ μὲ αὐτοὺς ποὺ ἔλαβαν αἱρετικὲς ἀποφάσεις στὴν αἱρετικὴ Κολυμπάρια Σύνοδο. Κοινωνεῖ μὲ αὐτοὺς ποὺ ἔσχισαν τὴν Ἐκκλησία λειτουργῶντας μὲ ἀχειροτόνητους καὶ σχισματικούς. (Καὶ τὸ δέχεται αὐτὸ ἡ "Κατάνυξη" ‒ποὺ πρωτοστάτησε σὲ αὐτὸν τὸν ἀγῶνα‒ προβάλλοντας τὴν Ἐγκύκλιό του!).

Καὶ γιατί κοινωνεῖ ἄραγε μαζί τους; Ἐκ δειλίας; Ἐπειδὴ τὸν ἔπεισαν ὅτι τυχὸν ἀποτείχισή του θὰ "ἀναγκάσει" τοὺς Οἰκουμενιστὲς νὰ τὸν καθαιρέσουν καὶ νὰ βάλουν Οἰκουμενιστὴ Ἐπίσκοπο στὴ θέση του; Γιὰ κάποιο ἄλλο λόγο; Ἄγνωστον.

Ὦ, ἁγία Ὁμολογία, ὦ ἁγία καθαίρεση, ποὺ θὰ ἔλεγε ὁ Καντιώτης καὶ ποὺ δέχτηκε ὁ Ν. Σωτηρόπουλος, γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῆς Πίστεως! Ἄν ἔκαναν οἱ Ἅγιοι ὅ,τι ὁ Κηθύρων, δὲν θὰ εἴχαμε σήμερα Ὀρθοδοξία, ὅπως θὰ συμπλήρωνε ὅσιος Φιλόθεος Ζερβάκος.

Ἀγῶνας γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία χωρὶς θυσίες δὲν γίνεται. Καὶ αὐτὸ τὸ ξέρει καλὰ ὁ κ. Σεραφείμ! Κι ἐδῶ ἔγκειται τὸ δρᾶμα του. Ξέρει τί ἔπραξαν οἱ Ἅγιοι, ἀλλὰ δὲν τὸ πράττει! Εὐχόμαστε νὰ τὸ πράξει πρὶν εἶναι πολὺ ἀργά!

 Παναγιώτης Σημάτης

 

Τό σχετικό ἀπόσπασμα ἀπό τήν«ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ» τοῦ μητροπ. Κυθήρων.

Τον Οικουμενισμό και την κακόδοξη Σύνοδο την ξέχασαν!

 Μητροπολίτης Δράμας κ. Παύλος

«Χωρίς τον λαό είναι κολοβωμένη η Θεία Λατρεία.. Ὅταν το καταργούμε (τὸ Σῶμα Χριστοῦ) φέρνουμε το θάνατο»!

Στην εκπομπή «Επικαιρότητα στην Πεμπτουσία» φιλοξενήθηκε από τη δημοσιογράφο Μαρία Γιαχνάκη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δράμας κ. Παύλος ο οποίος αναφέρθηκε στην πανδημία του κορωνοϊού και τα μέτρα που έχουν ληφθεί για το κλείσιμο των Ιερών Ναών.

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΥΘΗΡΩΝ κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΥΘΗΡΩΝ κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ

ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΕ,  ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΜΑΣ  ΑΠΑΙΤΟΥΝ

ΚΑΘΑΡΕΣ  ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ

ΔΕΝ  ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ  Η  ΔΙΓΛΩΣΣΙΑ,

ΣΕ ΚΑΙΡΟ  ΑΙΡΕΣΕΩΣ

Μερικὲς ἑκατοντάδες ἀκαδημαϊκοὶ θεολόγοι, γιὰ χάρη τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐξελίξεώς τους –ὅπως μπορεῖ νὰ συμπεράνει κανεὶς παρακολουθώντας τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἐξέλιξη τῶν πραγμάτων– ἀφήνουν τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη νὰ κακοποιεῖται στὰ χέρια τῶν ὀλίγιστων αἱρετικῶν πανεπιστημιακῶν καθηγητῶν, διακινητῶν τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Καὶ δυστυχῶς, αὐτοὺς τοὺς καθηγητές, οἱ περισσότεροι ἐπίσκοποι τοὺς ὑπολήπτονται ὑπερβολικὰ καὶ μερικοὶ συμπεριφέρονται ἀπέναντί τους μὲ τὸ κόμπλεξ τοῦ μαθητῆ, ἐπειδὴ αἰσθάνονται ἐλλιπεῖς ἀπέναντί τους στὸν τομέα τῆς ἐπιστημονικῆς κατάρτισης, καθόσον τὴν Πίστη τὴν ἀντιλαμβάνονται ὡς ἐξουσία καὶ γνώση καὶ ὄχι κυρίως ὡς θεία ἐμπειρία, καὶ ἐπειδή, ἐπίσης, δὲν εἶναι λίγοι οἱ ἐπίσκοποι ποὺ ἀγνοοῦν στὴν οὐσία τους τὰ δογματικὰ καὶ ἱεροκανονικὰ θέματα.  Ὡς ἐκ τούτου, θεωροῦν ἀδιακρίτως ὅλους σχεδὸν τοὺς πανεπιστημιακοὺς καθηγητές ὡς ὑπηρέτες τῆς ἱερᾶς ἐπιστήμης τῆς θεολογίας καὶ ἐλογιμότατους, καὶ τοὺς προσαγορεύουν μὲ κολακευτικὰ λόγια σὲ διάφορα συνέδρια, ἢ ὅταν τοὺς προσκαλοῦν γιὰ νὰ μιλήσουν στὸ λογικὸ ποίμνιό τους· κι αὐτὸ τὸ κάνουν, ἀσχέτως ἂν οἱ ἐν λόγῳ καθηγητὲς ἔχουν διατυπώσει ὀρθολογικὲς περὶ Πίστεως καὶ Ἐκκλησίας θέσεις, ἢ εἶναι ζηλωτὲς καὶ φανατικοὶ ὀπαδοὶ τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Αὐτὴν τὴν θεολογική/ἀκαδημαϊκὴ ἀνεπάρκεια ἐπισκόπων τινῶν, ἐπανειλημμένως τὴν ἔχουν ἐπιβεβαιώσει πανεπιστημιακοὶ θεολόγοι, ἀφοῦ, ὅταν ἦσαν (οἱ ἐπίσκοποι), φοιτητές, ἐκλιπαροῦσαν τὴν βοήθειά τους, ὥστε νὰ πάρουν τὸ πτυχίο τῆς θεολογίας. Κατὰ τὴν μαρτυρία δὲ τοῦ μητροπολίτη Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεου, ὅταν σὲ συνεδρία Συνόδου προσπάθησε ὁ Ναυπάκτου νὰ ἀναλύσει θεολογικῶς κάποιο θέμα, εἰσέπραξε ἔκπληκτος τὴν διαμαρτυρία συνοδικῶν ἀρχιερέων: «Καλά, τοῦ εἶπαν, γιὰ νὰ ἀκούσουμε θεολογίες ἤρθαμε ἐδῶ;»!

Θὰ μνημονεύσουμε ἀκόμη, μία μαρτυρία θεολόγου-συνεργάτη μας, ὁ ὁποῖος, ὅταν παρότρυνε Μητροπολίτη μὲ ὀρθόδοξο φρόνημα (ἀλλὰ ἐκ φόβου(!) σιωπῶντα) νὰ ἀγωνισθεῖ κατὰ τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἐκεῖνος τοῦ ἀπάντησε: «Θέλω νὰ μιλήσω ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀσχοληθεῖ μὲ τὸ θέμα. Θὰ μὲ κατατροπώσουν». Ὡσὰν ὁ Χριστὸς νὰ μὴν ἔχει πεῖ: «ἐγὼ γὰρ δώσω ὑμῖν στόμα καὶ σοφίαν, ᾗ οὐ δυνήσονται ἀντειπεῖν οὐδὲ ἀντιστῆναι» (Λουκ. 21, 14).

Αὐτοί, λοιπόν, οἱ καθηγητὲς μὲ τὴν ἀκαδημαϊκὴ πανοπλία ὡς ὅπλο, μὲ τὸν ὀρθολογισμὸ καὶ μὲ τὴν συστηματικὴ μέθοδο ὡς ἐφόδιο καὶ τὸν παντεπόπτη ἐπαινετικὸ ὀφθαλμὸ τοῦ Πατριαρχείου ὡς σκέπη –καὶ ὄχι μόνον–, φαντάζουν στὰ μάτια πολλῶν ἐπισκόπων ὡς «αὐθεντίες» καὶ ὡς αὐθέντες, ἐνώπιον τῶν ὁποίων παραλύει κάθε σκέψη ἀντίδρασης τῶν ὀρθοδόξως φρονούντων ἐπισκόπων (στὴν πλειονότητά τους), ἀλλὰ καὶ πολλῶν πιστῶν.

Κρίναμε ἀναγκαία αὐτὴν τὴν εἰσαγωγή, πρὶν παραθέσουμε τὴν ἀνοικτὴ ἐπιστολή ποὺ ἀκολουθεῖ, πρὸς τὸν Μητροπολίτη Κυθήρων κ. Σεραφείμ, σχολιάζοντας τὴν ἐπιστολή ποὺ προσφάτως (23/5/2012) ἀπέστειλε πρὸς τοὺς οἰκουμενιστὲς καθηγητὲς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης, γιατὶ διακρίναμε στὴν ἐπιστολὴ αὐτὴ ἕνα δισταγμὸ νὰ διατυπώσει ξεκάθαρα Ὀρθόδοξο λόγο πρὸς τοὺς πανεπιστημιακοὺς καθηγητές, τοὺς αὐθέντες καὶ «κατακυριεύοντες» τῆς Πίστεως (Α' Πέτρ. 5, 3). Ἡ ἐπιστολή του εἶχε τίτλο «Ὀφειλομένη  ἀπάντησις πρός “θεράποντας τῆς Ἱερᾶς Ἐπιστήμης τῆς Θεολογίας”».

Σεβασμιώτατε,

Ἀσφαλῶς ἀξίζετε ἐπαίνων καὶ συγχαρητηρίων, διότι τολμήσατε –ἐκεῖ ἔχουμε φτάσει!– νὰ ἀπαντήσετε στοὺς κατηγόρους σας οἰκουμενιστὲς καθηγητὲς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ. Τολμήσατε νὰ ἐπιβεβαιώσετε ὅτι, αἱρετικὲς οἰκουμενιστικὲς θεωρίες, διδάσκονται ἀπὸ Ἕλληνες Ἐπισκόπους(!) στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, καί, ἐπίσης, τολμήσατε νὰ καταγγείλετε τὶς αἱρετικὲς ἐνέργειες τοῦ Φαναρίου.

Ὅμως, ἐπειδὴ σὲ καμία περίπτωση δὲν ἐπιτρέπεται ἡ διγλωσσία, ἰδιαιτέρως σὲ καιρὸ αἱρέσεως –καὶ μάλιστα ἐν ὄψει τῆς ἐσχατολογικῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ– διότι ἡ διγλωσσία, ὄχι μόνον ἀκυρώνει τὴν ἀξία ἑνὸς ἀγωνιστικοῦ κειμένου, ἀλλὰ καὶ διότι, διὰ τῆς συγχύσεως ποὺ προκαλεῖ στὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας, ἐνεργεῖ ὑπὲρ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, γι’ αὐτὸ θεωροῦμε πὼς εἶναι ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη, Σεβασμιώτατε, νὰ μᾶς διευκρινίσετε κάποια διφορούμενα σημεῖα τῆς ἀπαντήσεώς σας στοὺς καθηγητές τοῦ Α.Π.Θ. ποὺ δημιουργοῦν εὔλογα ἐρωτήματα. Στὴν παροῦσα ἀνοικτὴ ἐπιστολή μας ἀρκούμαστε νὰ ἐπισημάνουμε ἐνδεικτικὰ μόνον τὰ παρακάτω.

1. Γράφετε, Σεβασμιώτατε, ὅτι πρέπει νὰ ἐνεργήσει ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος γιὰ «τὴν ταχεία κατάργηση τῆς Οὐνίας... καὶ τὴν ἐν καιρῷ ἀναίρεσι ὅλων τῶν κακοδοξιῶν, αἱρετικῶν διδασκαλιῶν καὶ πεπλανημένων δοξασιῶν τῶν ἑτεροδόξων (π.χ. θεωρία τῶν κλάδων, θεωρία περὶ δύο πνευμόνων, θεωρία ὅτι ἐκτὸς Ἐκκλησίας ὑπάρχει Ἐκκλησία, θεωρία περὶ διῃρημένης Ἐκκλησίας καὶ τῆς μὴ ὑπάρξεως μετὰ τὸ σχῖσμα τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας...)».

Μᾶς προκαλεῖ ἀπορία ἡ παραπάνω διατύπωση, Σεβασμιώτατε, γιὰ τοὺς ἑξῆς λόγους:

α) Ὅλες αὐτὲς οἱ αἱρετικὲς θεωρίες ποὺ ἀναφέρετε, ἐκφέρονται ὄχι μόνον ἀπὸ τοὺς ἑτερόδοξους, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοὺς «ὁμόδοξους» συνεπισκόπους σας. Π.χ., ἀπὸ τὸν «ὀρθόδοξο» συνεπίσκοπό σας, τὸν Μεσσηνίας κ. Σαββᾶτο, ὑποστηρίχθηκε ἡ μία ἀπὸ τὶς αἱρέσεις, τὶς ὁποῖες ἐσεῖς ἀποδίδετε σὲ ἑτερόδοξους· κι αὐτὴ εἶναι ἡ «θεωρία περὶ διῃρημένης Ἐκκλησίας», γιὰ τὴν ὁποία πρὸς στιγμὴν καὶ ἀντιδράσατε καὶ τὴν καταγγείλατε.

Ἐπίσης, ἡ «θεωρία τῶν κλάδων, ἡ θεωρία περὶ δύο πνευμόνων καὶ ἡ βαπτισματικὴ θεολογία» διδάσκονται καὶ προωθοῦνται ἀπὸ τὸν Περγάμου κ. Ζηζιούλα καὶ τοὺς περὶ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη οἰκουμενιστὲς Ἐπισκόπους.

Πῶς τώρα, αὐτὲς τὶς αἱρετικὲς θεωρίες, τὶς ἀποδίδετε μόνον στοὺς ἑτερόδοξους; Δὲν εἶναι σὰν νὰ καλύπτετε καὶ ἀθωώνετε τοὺς αἱρετικοὺς «ὁμόδοξους» συνεπισκόπους σας, ποὺ πρεσβεύουν αὐτὲς τὶς κακόδοξες θεωρίες καὶ τὶς διδάσκουν μάλιστα “γυμνῇ τῇ κεφαλῇ” μέσα στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία; Ἐνεργώντας ἔτσι, διεξάγετε καθαρὸ καὶ ἀποτελεσματικὸ ἀγῶνα κατὰ τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Ἔτσι ἔκαναν οἱ Ἅγιοι Πατέρες, τῶν ὁποίων τὴν μνήμη πανηγυρικὰ ἑορτάζουμε; Ἢ μὲ «θυμὸν δικαιότατον ...τοὺς βαρεῖς ἤλασαν, καὶ λοιμώδεις λύκους, τῇ σφενδόνῃ τῇ τοῦ Πνεύματος, ἐκσφενδονήσαντες, τοῦ τῆς Ἐκκλησίας πληρώματος»;

β) Ἐφόσον, λοιπόν, καταγγέλλετε ὅτι ὑπάρχουν πολλὲς αἱρέσεις στὸν ὀρθόδοξο χῶρο, οἱ ὁποῖες διακινοῦνται ἀπὸ αἱρετικοὺς ἐπισκόπους ποὺ εἶναι μέλη τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, πῶς εἶναι δυνατόν, ἐσεῖς ὡς Ὀρθόδοξος καὶ μάλιστα Ἐπίσκοπος νὰ τοὺς ἀνέχεσθε, νὰ συμπράττετε καὶ νὰ συμβιώνετε μὲ τοὺς αἱρετικοὺς αὐτοὺς συνεπισκόπους σας;

Τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ αἱρετίζοντες ἐπίσκοποι δὲν ἔχουν καταδικαστεῖ ἀκόμη ἀπὸ Σύνοδο, αὐτὸ δὲν τοὺς κάνει ὀρθόδοξους. Ἀντίθετα αὐξάνει τὴν εὐθύνη τῶν ὑπόλοιπων Ἐπισκόπων νὰ ἀγωνίζονται, ὥστε νὰ διαφυλάξουν τὸ λογικὸ ποίμνιό τους ἀπὸ τὸ μόλυσμα τῆς αἱρέσεως, καὶ ὄχι νὰ τοὺς ἀποδέχονται, ἐνῶ ἔχουν διαπιστώσει ὅτι διδάσκουν κακόδοξες διδασκαλίες· διότι, μὴ ἀποκαλύπτοντας τὴν αἱρετική τους ἰδιότητα, προκαλοῦν ἐφησυχασμὸ στοὺς πιστοὺς καὶ τοὺς δίδουν τὴν ἐντύπωση ὅτι εἶναι καὶ οἱ αἱρετίζοντες ἀξιόπιστα πρόσωπα, πὼς εἶναι κι αὐτοὶ ποιμένες, ἐνῶ στὴν οὐσία εἶναι ψευδοποιμένες καὶ «λύκοι ἅρπαγες»!!!

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἀγωνίζονταν κατὰ τῶν διδασκόντων κακόδοξα καὶ κατονόμαζαν τοὺς αἱρετικοὺς πρὶν συγκληθεῖ κάποια Σύνοδος γιὰ νὰ τοὺς καταδικάσει, συνιστοῦσαν δὲ στοὺς πιστοὺς νὰ τοὺς ἀποφεύγουν παντὶ τρόπῳ.

2. Ἐν ἀρχῇ τῆς ἀπαντήσεώς σας, Σεβασμιώτατε, δηλώνετε κατὰ τὸν πλέον ἐπίσημο τρόπο, ὅτι: «Οὐδεμία γραπτὴ ἢ προφορική μου μαρτυρία ὑφίσταται, ἡ ὁποία τάσσεται κατὰ τῶν διαχριστιανικῶν μετὰ τῶν ἑτεροδόξων διαλόγων». Μὲ αὐτή σας τὴν τοποθέτηση θέλετε νὰ ἀποσείσετε τὴν κατηγορία ποὺ σᾶς προσῆψαν οἱ καθηγητὲς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης, ἐννοώντας προφανῶς (δι’ αὐτῆς τῆς τοποθετήσεώς σας), ὅτι εἶστε ὑπὲρ τῶν Διαλόγων.

Δὲν κατανοήσατε, ὅμως, Σεβασμιώτατε, ὅτι ἡ ἀπάντησή σας δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀκαδημαϊκοῦ χαρακτῆρος· γιὰ τὴν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ποὺ αὐξάνετε μὲ γεωμετρικὴ πρόοδο, δὲν ἀρκεῖ μιὰ θεωρητικὴ τοποθέτηση γενικὰ γιὰ τοὺς Διαλόγους, ἀλλὰ μιὰ τοποθέτηση γιὰ τοὺς συγκεκριμένους Διαλόγους καὶ τὸν ἀντι-εὐαγγελικὸ τρόπο ποὺ σήμερα διεξάγονται· γιὰ τοὺς Διαχριστιανικοὺς καὶ Διαθρησκειακοὺς Διαλόγους ποὺ μὲ περισσὴ ἀσέβεια πρὸς τὶς ἐντολὲς τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ τὴν διαχρονικὴ Παράδοση τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας πραγματοποιοῦνται.

Ἄρα δὲν σᾶς ἐζητεῖτο ἡ τοποθέτησή σας γιὰ τὸ δέον γενέσθαι, ἀλλὰ ἡ ἐπὶ τοῦ πρακτέου ἐδῶ καὶ τώρα ποιμαντικὴ θέση καὶ καθοδήγησή σας πρὸς τὸ πλήρωμα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ δὲν τοποθετηθήκατε, ἀλλὰ πάλι ἀπαντήσατε δίγλωσσα, προκαλώντας σύγχυση στοὺς πιστούς.

Γράφετε, ὅτι «βασική μου θέσις, ὡς καὶ παντὸς ὀρθοδόξου πιστοῦ, εἶναι ὅτι οἱ ἐν θέματι διάλογοι δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἀπροϋπόθετοι, δηλ. χωρὶς τὰς ἀναγκαίας καὶ ἀπαραιτήτους θεολογικὰς προϋποθέσεις, ὅπερ συμμερίζεται ἀπολύτως καὶ ἡ Ἁγία ἡμῶν Ἑλλαδικὴ Ἐκκλησία. Οἱ διαχριστιανικοὶ διάλογοι δέον νὰ εἶναι τίμιοι, εἰλικρινεῖς καὶ ἀληθινοί».

Ἂς θεωρήσουμε σωστὴ αὐτὴ τὴν θεωρητικὴ τοποθέτησή σας κι ἂς ἔρθουμε στὴν πραγματικότητα, στὸν πόλεμο ποὺ ἔχουν κηρύξει οἱ οἰκουμενιστὲς κατὰ τῆς «εὐσταθείας τῶν ἁγίων τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησιῶν». Ρωτᾶμε:

α) Οἱ διεξαγόμενοι Διάλογοι πραγματοποιοῦνται μὲ «τὰς ἀναγκαίας καὶ ἀπαραιτήτους θεολογικὰς προϋποθέσεις»; Ἀσφαλῶς ὄχι, Σεβασμιώτατε. Ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετο συμβαίνει. Πρῶτον δὲν εἶναι τίμιοι, δὲν εἶναι εἰλικρινεῖς καὶ δὲν εἶναι ἀληθινοί! Μήπως θὰ μᾶς διδάξετε τὸ ἀντίθετο;

Γιὰ θυμηθεῖτε: Ἡ πρώτη προϋπόθεση γιὰ τὴν ἔναρξη τοῦ Διαλόγου ἀθετήθηκε σκανδαλωδῶς. Δὲν θὰ τὸ ἀρνηθεῖτε, γιατὶ εἶναι ἱστορικὸ γεγονός. Δηλαδή, ἐνῶ ἡ Πανορθόδοξος Διάσκεψη τῆς Ρόδου, ποὺ ἀποφάσισε γιὰ τὴν ἔναρξη τοῦ Διαλόγου μὲ τοὺς Παπικούς, ἔθεσε ὡς ἀπαραίτητο ὅρο (προϋπόθεση), ὅτι γιὰ νὰ γίνει ὁ Διάλογος πρέπει νὰ καταργηθεῖ ἡ Οὐνία, ἡ Οὐνία, ὄχι μόνον δὲν καταργήθηκε, ἀλλὰ σὲ πρώτη φάση ἀναβαθμίστηκε, καὶ σὲ δεύτερη φάση οἱ Οὐνῖτες ...συμμετέχουν(!) πλέον στὸν Διαλόγο καὶ μάλιστα ἰσότιμα!!! Θὰ μπορούσαμε νὰ ἀναφέρουμε καὶ πολλὰ ἄλλα, ἀλλὰ μένουμε μόνον σ’ αὐτό, γιὰ νὰ μὴν ἐπεκταθοῦμε πολύ.

β) Ἡ διδασκαλία σύνολης τῆς Ἁγίας Γραφῆς, Σεβασμιώτατε, ἀλλὰ καὶ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων, θέτει καὶ ἄλλη μία καθοριστικὴ προϋπόθεση γιὰ τοὺς Διαλόγους, ἡ ὁποία δὲν τηρεῖται. Κι αὐτὴ ἡ προϋπόθεση διατυπώνεται καὶ ἐκφράζεται διαυγέστατα στὴ γνωστὴ διδασκαλία τοῦ ἀποστόλου Παύλου: «Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ πρώτην καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ» (Τίτ. γ΄ 10-11). Ἂν μάλιστα θέλετε αὐστηρότερη διατύπωση, θὰ ἀναφέρουμε ἐκείνη τοῦ εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου, ὁ ὁποῖος, ὅταν ὁμιλεῖ γιὰ τὶς σχέσεις μας μὲ τοὺς αἱρετικοὺς διδάσκει: «Μὴ λέγετε αὐτοῖς χαίρειν». Καὶ ὅλοι οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας τίμησαν αὐτὴν τὴν προϋπόθεση καὶ τὴν ἐφάρμοσαν πλήρως καὶ διαχρονικῶς.

Ἀντίθετα, ἐνῶ ἐσεῖς μᾶς διαβεβαιώνετε, ὅτι αὐτὲς τὶς προϋποθέσεις, τάχα, τὶς «συμμερίζεται ἀπολύτως καὶ ἡ Ἁγία ἡμῶν Ἑλλαδικὴ Ἐκκλησία», στὴν πράξη συμβαίνει ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετο. Οἱ Διάλογοι γίνονται καὶ μὲ τὴ συμμετοχὴ τῆς Ἐκκλησίας μας, παρόλο ποὺ οἱ Παπικοὶ καὶ οἱ Προτεστάντες ἔχουν ἀπορρίψει ὄχι μόνο «μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν» ἀλλὰ ἑκατοντάδες νουθεσίες. Καὶ τὸ φοβερότερο (ποὺ ἀποκτᾶ σημασία ὕβρεως πρὸς τὸν Θεόν): ὄχι μόνον δὲν διορθώνουν οἱ Δυτικοὶ τὶς ἤδη ὑπάρχουσες αἱρέσεις τους, ἀλλὰ προσέθεσαν καὶ προσθέτουν συνεχῶς νέες αἱρέσεις!!!

Μπορεῖτε, Σεβασμιώτατε, νὰ μᾶς διαβεβαιώσετε ὅτι ὁ ἀπόστολος Παῦλος καὶ ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, θὰ δέχονταν νὰ συμμετέχουν ἐπὶ δεκαετίες σὲ αὐτὸ τὸ καραγκιοζιλίκι ποὺ λέγονται Διαχριστιανικοὶ Διάλογοι;

Ἀκόμη· οἱ διαλεγόμενοι μαζί μας –τάχα «ἐπὶ ἴσοις ὅροις»– δὲν τηροῦν οὔτε αὐτὸν τὸν ὅρον τῆς ἰσότητος, ποὺ ἀπὸ συγκατάβαση ἀποδέχτηκε ἡ Ἐκκλησία μας (ὅπως ἔπεισαν τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἡγεσία ὅτι πρέπει νὰ κάνει, οἱ οἰκουμενιστὲς “ὀρθόδοξοι” ἐκπρόσωποί μας). Καὶ ἐνῶ ἐμεῖς –κακῶς, κάκιστα– τοὺς δεχτήκαμε ὡς «ἀδελφὴ Ἐκκλησία», αὐτοὶ –ἀνταποδίδοντας «ἀντὶ τοῦ μάννα χολὴ»– μᾶς ὑποβάθμισαν σὲ «Ἐκκλησία μὲ ἐλλείψεις»!

Στὰ πλαίσια τοῦ Διαλόγου ἐπίσης, Σεβασμιώτατε, ξεχνᾶτε ὅτι ἀνάγκασαν παρασκηνιακὰ (παραπλανητικὰ) τὴν Ἐκκλησία μας νὰ γίνει ἱδρυτικὸ μέλος τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν; Κάνουν λάθος ὅσοι ὑποστηρίζουν, ὅτι ἡ ἰσότιμη ἔνταξη τῆς Μίας Ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας σ’ ἕνα Συμβούλιο αἱρετικῶν «ἐκκλησιῶν», ἀκυρώνει πλῆθος εὐαγγελικῶν ἐντολῶν καὶ Ἱερῶν Κανόνων; Ἄραγε, δὲν ἀρνούμεθα –διὰ τῆς ἐντάξεως αὐτῆς– τὴν μοναδικότητα τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὅλη τὴν δισχιλιετῆ ὀρθόδοξη Παράδοση, ὅπως διακήρυξαν οἱ Ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι, ὁ εὐσεβὴς κλῆρος καὶ ὁ λαὸς τὸ 2004 στὴν Θεσσαλονίκη καὶ διαβάζουμε στὰ «Πορίσματα τοῦ Διορθοδόξου Συνεδρίου γιὰ τὸν Οἰκουμενισμό»;

Ἔπειτα· ἀποτέλεσμα τῶν Διαλόγων δὲν εἶναι καὶ ἡ προδοσία τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας στὴν 9η Συνέλευση τοῦ Π.Σ.Ε. στὸ Porto Alegre (2006);  Ξεχνᾶτε ὅτι ἐκεῖ ἀποδεχτήκαμε (χωρὶς ἀντίδραση τῶν παρόντων ἐπισκόπων μας καὶ ἀργότερα τῆς Ἱ. Συνόδου) ὅτι τὴν Ἐκκλησία τὴν ἀποτελοῦν ἀπὸ κοινοῦ οἱ 350 αἱρετικὲς “ἐκκλησίες” τοῦ Π.Σ.Ε.», ἀνάμεσα στὶς ὁποῖες ἀριθμεῖται ὡς ἰσότιμος τῶν αἱρετικῶν καὶ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία; Ξεχνᾶτε ὅτι ἀποδεχτήκαμε ὅτι ἡ πληθώρα τῶν κακοδοξιῶν τῶν “ἐκκλησιῶν” τοῦ Π.Σ.Ε., εἶναι “διαφορετικοὶ τρόποι διατυπώσεως τῆς ἰδίας Πίστης καὶ ποικιλία Χαρισμάτων τοῦ Ἁγίου Πνευματος”!

Ἐνῶ, λοιπόν, αὐτὰ τὰ τραγελαφικὰ γεγονότα συμβαίνουν, μᾶς κρατεῖ ἡ Διοικοῦσα Ἐκκλησία δεμένους, ἐκεῖ στὸ Π.Σ.Ε., καὶ ἔρχεσθε ἐσεῖς τώρα καὶ ἰσχυρίζεσθε ὅτι ἡ «Ἁγία ἡμῶν Ἑλλαδική Ἐκκλησία» (κι ἐσεῖς ποὺ ταυτίζεσθε, ὅπως φαίνεται, μὲ τὴν στάση της) συμμερίζεται τὶς ὀρθόδοξες προϋποθέσεις τοῦ Διαλόγου;

Ἂν συμμεριζόταν ἡ Ἐκκλησία, Σεβασμιώτατε, τὶς ὀρθόδοξες προϋποθέσεις τοῦ διαλόγου, ἁπλούστατα δὲν θὰ συμμετεῖχε στὸ Π.Σ.Ε. Καμία ἀξία δὲν ἔχουν ὅσες διαβεβαιώσεις καὶ ἀνακοινώσεις ἐκδίδονται, ὅταν ἡ πράξη εἶναι ἀντίθετη.

γ) Τέλος, Σεβασμιώτατε, ρωτᾶμε: Δὲν γίνονται κατὰ τοὺς Διαλόγους συμπροσευχές, ποὺ συνιστοῦν κατάφορη  παράβαση τῶν Ἱ. Κανόνων; Γνωρίζετε πολὺ καλὰ ὅτι γίνονται. Καὶ δυστυχῶς, αὐτὸ τὸ «συμμερίζεται ἀπολύτως καὶ ἡ Ἁγία ἡμῶν Ἑλλαδικὴ Ἐκκλησία». Ἄρα,  δὲν συμβαίνει ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετο, ἀπ’ ἐκεῖνα ποὺ ἐσεῖς δηλώνετε; Ἀκόμη καὶ τότε ποὺ ἡ Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας πῆρε ἀπόφαση, νὰ μὴ λάβουν μέρος σὲ συμπροσευχὲς στὴν Κύπρο οἱ ἀντιπρόσωποί μας στὴν Μικτὴ Θεολογικὴ Ἐπιτροπή, ἐνθυμεῖσθε ὅτι, τὴν ἀπόφαση αὐτή, ὁ μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Σαββᾶτος τὴν ἔγραψε «στὰ παλιά του τὰ παπούτσια» καὶ συμπροσευχήθηκε μὲ τοὺς Παπικοὺς καὶ τοὺς Οὐνῖτες στὴν Κύπρο! Καὶ ἡ «Ἁγία ἡμῶν Ἑλλαδικὴ Ἐκκλησία» τὸν ἐτίμησε(!) γι’ αὐτό, διατηρώντας τον, τότε, ὡς ἐκπρόσωπό της στοὺς Διαλόγους, παρὰ τὶς πολλὲς καὶ ἔντονες διαμαρτυρίες καὶ καταγγελίες τῶν μελῶν τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας!

Θὰ ἦταν παράλειψή μας, κλείνοντας, νὰ μὴν ἀναφερθοῦμε μὲ μιὰ πρόταση στὸν Μητροπολίτη Ράσκας Ἀρτέμιο.

Δυστυχῶς ἡ διγλωσσία παρατηρεῖται καὶ ὡς πρὸς τὴν ὑπόθεση τῆς ἄδικης, παράνομης καὶ ἀντικανονικῆς καθαιρέσεώς του, ἡ ὁποία ἀφορᾶ ὄχι μόνο τὸ πρόσωπό του, ἀλλὰ καὶ ὅλη τὴν Ἐκκλησία. Κι ἐσεῖς, τὸν ὑπερασπιστήκατε μὲν δι’ ἐγγράφων σας, ἀρνηθήκατε ὅμως νὰ τὸν συναντήσατε, ὅταν ἦρθε στὴν Ἑλλάδα, «διὰ νὰ μὴ θεωρηθῇ τοῦτο (ὅπως γράψατε) σύμπηξις παρασυναγωγῆς». Ὅμως κάνετε κάτι συγκριτικὰ χειρότερο (καὶ δὲν θέλετε νὰ τὸ ἐξετάσετε μὲ κριτήριο τὴν γραμμὴ τῶν Πατέρων, ἀλλὰ μὲ ἀνθρώπινη συλλογιστική): συλλειτουργεῖτε καὶ συναντᾶστε μὲ ὅλους ἐκείνους τοὺς ἐπισκόπους, οἱ ὁποῖοι συμπροσεύχονται μὲ αἱρετικούς, μνημονεύουν αἱρετικοὺς καὶ διδάσκουν κακοδοξίες, ἐνῶ οἱ αἱρετικοὶ κατὰ τοὺς Πατέρες εἶναι ἀκοινώνητοι. Κι ἀκόμη, μὴ ξεχνᾶτε τὴν ἀπόφαση τῶν Ἐπισκόπων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (στοὺς ὁποίους ἀνήκετε, Ἐγκύκλιος 2913/8-4-2011) διὰ τῆς ὁποίας ἀποδέχεται τὴν καταδικαστικὴ ἀπόφαση κατὰ τοῦ Ἀρτεμίου!

Ἀλήθεια, Σεβασμιώτατε, ἂν δὲν γνωρίζαμε τὴν ἀγαθότητα τῶν προθέσεών σας, θὰ λέγαμε πὼς μᾶς περιπαίζετε. Ὅμως ἡ τοποθέτησή σας ἀποδεικνύει τὴν τεράστια καὶ καταλυτικὴ ἐπιρροὴ ποὺ ὁ Οἰκουμενισμὸς καὶ οἱ οἰκουμενιστὲς ἀσκοῦν ὄχι μόνον στὸ λογικὸ ποίμνιο τοῦ Χριστοῦ (ποὺ ὁ Κύριος σᾶς ἐμπιστεύθηκε), ἀλλὰ καὶ στοὺς εὐσεβεῖς ἐπισκόπους, ὥστε νὰ σᾶς κάνει νὰ βλέπετε μὲ καλὸ λογισμό, κραυγαλέες ἀντι-εὐαγγελικὲς πρακτικές.

Δὲν ἀρκοῦν μόνον τὰ λόγια καὶ τὰ κείμενα, κι αὐτὰ μάλιστα ἄτολμα, ἀσαφῆ, ἐπαμφοτερίζοντα, διπλωματικά. Χρειάζονται κυρίως ἔργα, ὥστε νὰ ἀφυπνιστεῖ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ –ποὺ οἱ προπαγανδιστὲς τῆς πανθρησκείας καὶ τοῦ Ἀντιχρίστου τὸν θέλουν πνευματικὰ νὰ καθεύδει– καὶ νὰ ἀντισταθεῖ ἐνεργὰ κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῶν οἰκουμενιστῶν. Χρειαζόμαστε πνευματικοὺς ταγούς, κατὰ Χριστὸν ὁδηγοὺς καὶ καθοδηγητὲς τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας Του καὶ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας, ὅπως ὑπῆρξαν καὶ ἔπραξαν οἱ ἅγιοι καὶ θεοφόροι Πατέρες μας. Αὐτὸς εἶναι ὁ ρόλος τοῦ Ὀρθοδόξου Ἐπισκόπου, τοῦ εἰς τόπον καὶ εἰς τύπον Χριστοῦ εὑρισκομένου· διότι αὐτὸν τὸν ρόλο ἀνέλαβε ἀπαράσαλευτα νὰ ὑπηρετεῖ μὲ φοβεροὺς ὅρκους καὶ ὑποσχέσεις πρὸς τὸν Κύριο.

Τὰ πράγματα εἶναι ἁπλὰ καὶ καθαρά, ὅπως τὰ λόγια καὶ τὰ ἔργα τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, τῶν ἁγίων Του καὶ τῶν μαρτύρων Του: ἢ μὲ τὸν Χριστὸ ἢ μὲ τὸν Ἀντίχριστο!

Κι ἐπειδή, Σεβασμιώτατε, (παρὰ τὸν ἀμφίσημο λόγο ποὺ χρησιμοποιήσατε στὴν ἐν λόγῳ ἐπιστολή), πιστεύουμε πὼς εἶστε –καὶ προσευχόμαστε νὰ εἶστε– μὲ τὸν Χριστό, μιμηθεῖτε τοὺς ἁγίους Του καὶ ὁδηγεῖστε τὸ λογικὸ ποίμνιό Του στὴν ὁδὸ τῆς Σωτηρίας, ποὺ μόνον ἡ Μία Ἁγία Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία διασφαλίζει κι ὄχι ἡ Οἰκουμενιστικὴ «Ἐκκλησία» ποὺ μὲ ζῆλο μᾶς ἑτοιμάζουν. Αὐτὸ ἐλπίζουμε κι αὐτό, μὲ ἐν Χριστῷ ἀγάπη, προσδοκοῦμε ἀπὸ ἐσᾶς!...

Δι’ εὐχῶν σας

«Φιλορθόδοξος Ἕνωσις “Κοσµᾶς Φλαµιᾶτος”»