Βλέπουν οι νέοι μας την Ορθοδοξία σαν… ούφο; - Απαντήσεις στους ισχυρισμούς του π. Βασιλείου Θερμού

Βλέπουν οι νέοι μας την Ορθοδοξία σαν… ούφο; - Απαντήσεις στους ισχυρισμούς του π. Βασιλείου Θερμού

Ελευθέριος Ανδρώνης

Ισχύει πράγματι ότι οι ορθόδοξοι ναοί μας, αδειάζουν και ότι οι σημερινοί νέοι βλέπουν την Εκκλησία σαν… ούφο; Αυτά υποστηρίζει σε ένα – μάλλον καταστροφολογικό άρθρο του - ο γνωστός ιερέας, π. Βασίλειος Θερμός, προκαλώντας έντονες συζητήσεις στο διαδίκτυο.

Πραγματικά, εάν κανείς προσγειωνόταν με… ούφο για πρώτη φορά στην Ελλάδα, διαβάζοντας το συγκεκριμένο άρθρο θα σχημάτιζε την εντύπωση ότι η Ορθοδοξία έχει σχεδόν ξοφλήσει! Είκοσι αιώνες πολέμων, διωγμών, επιδρομών, αιρέσεων και κατακτητικών ζυγών δεν κατάφεραν να στερήσουν ούτε δράμι από την αιώνια δόξα της Ορθοδοξίας και ξαφνικά τώρα ανακαλύψαμε ότι… χανόμαστε!

Πάμε όμως να δούμε τα - αλλού προβληματικά και αλλού ακατανόητα - σημεία στο άρθρο του πατρός Θερμού:

«Γιατί ο λαός εγκαταλείπει σταδιακά την Εκκλησία; Μήπως διότι η Εκκλησία μας, όπως είναι τώρα, αποτελεί απλώς ένα απομεινάρι του παρελθόντος; Μήπως επειδή δεν υπάρχει η βούληση να αλλάξει;».

Πάτερ μου καλέ, αποκαλείτε απομεινάρι του παρελθόντος την Εκκλησία; Τι είναι η Εκκλησία κατά την άποψη σας, κοινωνικό ίδρυμα που το μάρκετινγκ του βγήκε εκτός μόδας; Μουσείο που ξέχασε να κάνει ανακαίνιση; Είναι δυνατόν να εκφραζόμαστε έτσι για το ιερό οικοδόμημα ενός εσταυρωμένου Χριστού που κρατάει στο χέρι του το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μας; Δηλαδή η ευαγγελική αλήθεια ότι: «Ιησούς Χριστός χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας», δεν ισχύει; Δεν μας τα είπε καλά ο Παύλος;

Που ακριβώς είδατε πάτερ να εγκαταλείπει ο λαός την Εκκλησία; Διότι εμείς παρατηρούμε το ακριβώς αντίθετο: τα εκκλησιάσματα να πυκνώνουν και μάλιστα να προσελκύουν όλο και περισσότερο νέο κόσμο. Εκτός και αν εννοείτε τους ναούς σε περιοχές που μαστίζονται από τη δημογραφική κρίση, οπότε η αιτία της ερήμωσης είναι άλλη.

Εμείς βλέπουμε ότι στις προσκυνήσεις ιερών εικόνων και στις ιερές πανηγύρεις γίνεται το αδιαχώρητο. Η σειρά του (καθόλου ανανεωτικού) Αγίου Παϊσίου έγινεμια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης. Η ταινία του (επίσης καθόλου ανανεωτικού) Αγίου Νεκταρίου προσέγγισε τα 400.000 εισιτήρια εν μέσω πανδημίας, κατατασσόμενη στις κορυφαίες κινηματογραφικές επιτυχίες του 21ου αιώνα. Έχουν τέτοια απήχηση τα «απομεινάρια του παρελθόντος»; Ή μήπως η δογματική αφοσίωση αυτών των δύο Αγίων μείωσε την ακτινοβολία τους προς το κοινό; Το αντίθετο!

Ο π. Βασίλειος αναφέρει αλλού:

Νοέλια Καστίγιο: Το σπασμένο εξάρτημα μιας απάνθρωπης μηχανής

Νοέλια Καστίγιο: Το σπασμένο εξάρτημα μιας απάνθρωπης μηχανής

Η κρατική ευθανασία της Νοέλια αποτελεί το απόγειο ενός θεσμοθετημένου σκοταδισμού, όπου η απόγνωση των θυμάτων βαφτίζεται προοδευτικό δικαίωμα στην αυτοκτονία

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Όταν η κρατική δολοφονία ενός αθώου και βασανισμένου πλάσματος παρουσιάζεται ως απόγειο «δημοκρατικής» πράξης, τότε μπορούμε με κάθε επισημότητα να κάνουμε λόγο για θεσμοθετημένη σατανοκρατία.

Οι φούρνοι των Ναζί άνοιξαν ξανά και τα νέα ιατρικά «Άουσβιτς» που σπρώχνουν τις μάζες στους κοινωνικούς θαλάμους της ευθανασίας, λειτουργούν με το προκάλυμμα της «συμπόνιας» όσο θερίζουν ζωές με ασπλαχνία. Και με μια παρανοϊκή ερμηνεία της ελευθερίας που ορίζει ότι η αυτόβουλη ανθρωποθυσία είναι αποκορύφωμα «προοδευτισμού». Μόνο που τώρα πλέον οι ανθρωποθυσίες δεν γίνονται στους βωμούς των Μάγιας και των Αζτέκων, αλλά στον ιατρικό βωμό του χρήματος και της εωσφορικής πολιτικής μείωσης του πληθυσμού.

Η συγκλονιστική υπόθεση της 25χρονης Νοέλια Καστίγιο στην Ισπανία, ξεμπρόστιασε με τον πιο ωμό τρόπο τη σατανική βιομηχανία του υποβοηθούμενου θανάτου, που λειτουργεί με καύσιμο τη διαστροφική ατζέντα του δικαιωματισμού. Ένα γλυκύτατο κορίτσι με τραγική ζωή και ακόμα πιο τραγικό θάνατο, χρησιμοποιήθηκε σαν εξάρτημα που σμπαραλιάστηκε από όλο το κακό του κόσμου μας, και έπειτα πετάχτηκε.

Ελλάδα: 46 δημόσια νοσοκομεία δεν κάνουν εκτρώσεις και κάποιοι δημοσιογράφοι… «αφρίζουν» – Εμείς θα πούμε συγχαρητήρια!

Δεν έχει χαθεί εντελώς η τσίπα σε αυτή τη χώρα - Υπάρχουν πολλοί γιατροί που τιμούν τον όρκο του Ιπποκράτη και σέβονται την αγέννητη ζωή

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Καταλαβαίνεις ότι έχει απομείνει κάποια υγεία σε αυτήν την έρμη Ελλάδα, όταν τα 6 στα 10 δημόσια νοσοκομεία που διαθέτουν γυναικολογική κλινική, δηλώνουν ότι δεν αναλαμβάνουν εκτρώσεις. Και καταλαβαίνεις πόσο νοσηρό είναι το δημοσιογραφικό σύστημα που αυτό το ευτύχημα το παρουσιάζει σαν υγειονομικό «μεσαίωνα».

Μεγάλη απήχηση γνωρίζει στο διαδίκτυο ένα ρεπορτάζ γνωστής ενημερωτικής ιστοσελίδας σχετικά με τα νοσοκομεία που εξυπηρετούν ή δεν εξυπηρετούν αμβλώσεις. Σε αυτό το… απόγειο «ποιοτικής» δημοσιογραφίας, μια δημοσιογράφος πήρε… σβάρνα τα δημόσια νοσοκομεία όλης της χώρας, ρωτώντας στο τηλέφωνο αν αναλαμβάνουν τη «διακοπή κύησης» ή σε δικά μας ρεαλιστικά λόγια, τη θανάτωση ενός εμβρύου.

Μάλιστα στην αρχή η δημοσιογράφος προσποιούταν ότι ενδιαφερόταν η ίδια για την επέμβαση, αλλά μόλις άρχισε να λαμβάνει αρνητικές απαντήσεις, ενοχλήθηκε από τη «βία» και την «κατάχρηση εξουσίας (!) που θα υποστεί μία γυναίκα που ζητάει άμβλωση». Είναι δηλαδή «βία» το να συναντήσεις άρνηση από έναν ευσυνείδητο γιατρό που τιμά τον όρκο του Ιπποκράτη, και δεν είναι βία και κατάχρηση εξουσίας το να πολτοποιείται ένα ανυπεράσπιστο πλάσμα με τον σωλήνα αναρρόφησης!

Ας σταθούμε κι εμείς νοερά στην όχθη του ευλογημένου Ιορδάνη

 

                          

«Ὁ Ἰορδάνης ἐστράφη εἰς τὰ ὀπίσω θεασάμενος τὸ πῦρ τῆς Θεότητος σωματικῶς κατερχόμενον καὶ εἰσερχόμενον ἐπ’ αὐτόν». Αυτή η όμορφη φράση περιέχεται στην ευχή του αγιασμού των υδάτων, όπου ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Σωφρόνιος, εμπνέεται από τον στίχο του Προφητάνακτος Δαβίδ: «Ἡ θάλασσα εἶδε καὶ ἔφυγεν, ὁ Ἰορδάνης ἐστράφη εἰς τὰ ὀπίσω» (Ψαλμ. ριδ, 3).

 Το θαύμα της αναστροφής των υδάτων του Ιορδάνη ποταμού όπου βαπτίστηκε ο Χριστός, είναι μια ακόμα ουράνια υπογραφή για την απαρασάλευτη αλήθεια του Ευαγγελίου. Τα νερά του πιο τιμημένου ποταμού που χαράκωσε ποτέ την επιφάνεια της γης, πηγαίνουν αντίθετα στη φυσική φορά τους κάθε χρόνο στον αγιασμό των υδάτων την ημέρα των Θεοφανείων.

Ο Ιορδάνης εστράφη προς τα οπίσω, γιατί – όπως μας πληροφορεί το φωτισμένο πνεύμα του Χρυσοστόμου – σταματά να εκβάλλει στη Νεκρά Θάλασσα ως σημείο θεολογικό. Η Νεκρά Θάλασσα είναι το ανθρώπινο γένος που επί χιλιετίες πορευόταν στον Άδη. Αλλά με τον ερχομό του Μεσσία Χριστού, ο ποταμός των γενεών ανεστράφη προς τη ζωή και την ανάσταση, έπαψε να γεμίζει την απύθμενη δεξαμενή του θανάτου και ξεκίνησε να αρδεύει τη Βασιλεία των Ουρανών με σεσωσμένες ψυχές.

Η Σφαγή των Νηπίων από τον Ηρώδη: Όταν ο άνθρωπος κατηγορεί τον Θεό για τα δικά του εγκλήματα

Η Σφαγή των Νηπίων από τον Ηρώδη: Όταν ο άνθρωπος κατηγορεί τον Θεό για τα δικά του εγκλήματα

Αντί να φορτώνουμε στον Θεό τις θηριωδίες του ανθρώπου, ας ψάξουμε τους «Ηρώδηδες» που σκορπίζουν τον θάνατο ως την εποχή μας

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Ένας από τους πιο κλασσικούς εξυπνακισμούς που επιστρατεύουν ανέκαθεν οι θεομάχοι, αφορά το δραματικό ιστορικό γεγονός που η Εκκλησία μας μνημονεύει σήμερα, 29 Δεκεμβρίου. Τη σφαγή των 14.000 νηπίων από τον ημιπαράφρονα βασιλιά της Ιουδαίας, Ηρώδη τον Μέγα (73 – 4 π.Χ.), όπου το «μέγας» θα μπορούσε να δικαιολογηθεί μόνο αν ακολουθηθεί από τη λέξη «αντίχριστος».

Βλέποντας τον Χριστό ως απειλή για την κληρονομική βασιλεία του, ο αιμοσταγής Ηρώδης έδωσε εντολή να φονευθούν όλα τα νήπια της Βηθλεέμ και των περιχώρων, από 2 ετών και κάτω.

Όσοι ζητούν να επινοήσουν «αδικίες» του Θεού για να ανακουφίσουν τις δικές τους, διερωτώνται υποκριτικά γιατί επίτρεψε ο Χριστός να γίνει μια τέτοια ανήκουστη σφαγή «για χάρη του», ενώ ο ίδιος βγήκε θαυματουργικά αλώβητος. Τι Θεός είναι αυτός – λένε- που ανέχθηκε μια τέτοια θηριωδία για να επιβιώσει μόνο Εκείνος.

Ο σκοτισμός του νου τους είναι τέτοιος που δεν τους επιτρέπει να δουν ότι το ερώτημα έχει νόημα μόνο αν αντιστραφεί: Τι ανθρωπότητα είναι αυτή που έφτασε να εξοντώσει 14.000 παιδάκια από δαιμονική λύσσα εναντίον του Χριστού; 

Το «γιατί» που κραυγάζει η θέα του Εσταυρωμένου, απαντάται μόνο με το «συγγνώμη»

Μεγάλη Πέμπτη: Το «γιατί» που κραυγάζει η θέα του Εσταυρωμένου, απαντάται μόνο με το «συγγνώμη»

Σώπασε και άκου τα ουράνια μηνύματα του Γολγοθά - Το Μυστήριο της Εσταυρωμένης Αγάπης αναβλύζει μια σιωπή που κραυγάζει τα πάντα

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Από όλων των λογιών τις σιωπές που γνώρισε ο άνθρωπος, η σιωπή στη θέα του Εσταυρωμένου είναι εκείνη που παραλύει κάθε εσωτερικό αντίλογο. Είναι εκείνη που βουβαίνει περισσότερο την ψυχή, νιώθοντας μια δυσβάστακτη ενοχή για το μέγα άδικο. Και μια κατάπληκτη απορία, πώς γίνεται να σταυρώσαμε την ενσαρκωμένη Αγάπη.

Στη θέα του Εσταυρωμένου, ο πιστός άνθρωπος νιώθει την ψυχή του να συστέλλεται, να κουρνιάζει σαστισμένη στο καταφύγιο της καρδιάς όπως κρύβονται τα ζώα και τα πουλιά στον εκκωφαντικό ήχο της βροντής. «Φωνή της βροντής σου εν τω τροχώ, έφαναν αι αστραπαί σου τη οικουμένη, εσαλεύθη και έντρομος εγενήθη η γη», διαλαλεί ο Ψαλμωδός από το περίσσευμα της χάριτος.

Τα βαριά σύννεφα της Μεγάλης Πέμπτης είναι πάντα ορατά στην ψυχή, ακόμα και όταν ο φυσικός ουρανός είναι ηλιόλουστος. Ο πνευματικός ουρανός βρέχει άδικο και η γη ρουφά με πίκρα αυτή την ασύλληπτη ανομία.

«Σήμερον κρεμάται επί ξύλου ο εν ύδασι την γην κρεμάσας», ψέλνει πένθιμα ο ιερέας περιφέροντας τον εσταυρωμένο Χριστό στο ναό και σε κάθε γωνιά της γης, σε κάθε γωνιά της συνείδησης. Στρέφουμε το βλέμμα ψηλά στην άκρα ταπείνωση του Θεανθρώπου και έρχεται ένα κύμα σιωπής βαρύ, που κλείνει μέσα του την κραυγή ολάκερης της πλάσης.

«Κοίταξε τι έκανες άνθρωπε», ίσως είναι ο μόνο μύχιος ψίθυρος που θα ανέβει στη διάνοια: «Κοίταξε τι έκανες άνθρωπε, με τις αμαρτίες σου».

Η δαρβινική ευγονική της νεοφιλελεύθερης/μηδενιστικής και φευ ορθόδοξης (;) Ελλάδας που θα ζήλευαν και οι Ναζί.

Εκτρώσεις: Φρίκη με τον ρατσισμό των πάνελ για τα αγέννητα ΑμΕΑ – «Να αφήνουμε τα μωρά με σύνδρομο Down και αυτισμό να γεννιούνται;»

Και όμως οι Έλληνες είναι κάθε μερά μπροστά από τα πάνελ των καναλιών.

Εκτρώσεις: Φρίκη με τον ρατσισμό των πάνελ για τα αγέννητα ΑμΕΑ – «Να αφήνουμε τα μωρά με σύνδρομο Down και αυτισμό να γεννιούνται;»

Δεν χωράει ανθρώπινος νους τις αθλιότητες που ακούστηκαν σε εκπομπή του Alpha - Τύφλα να 'χει η ευγονική των Ναζί!

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Θεώρησα απαραίτητο να γραφτεί ένα συμπληρωματικό άρθρο για τις αμβλώσεις, όταν άκουσα μια φρικιαστική κουβέντα σε πάνελ «πρωινάδικου» που αυτές τις μέρες είχε αναλάβει την υπεράσπιση της θανάτωσης των αγέννητων παιδιών.

Στα πλαίσια του γενικότερου «δαιμονισμού» τους για όσα ορθότατα είπε ο Άρης Σερβετάλης, ακούστηκε μια «πανελίστρια» να λέει το εξής απίστευτο:

«Άρα να μην κάνουμε και προγεννητικό έλεγχο, να μην κάνουμε αμνιοπαρακέντηση και να αφήνουμε όλα τα μωρά με σύνδρομο Down και αυτισμό να γεννιούνται, εντάξει τι να πούμε…»

Πραγματικά, τι να πούμε με μια τόσο αηδιαστική δήλωση; Με μία πρόταση αποκαλύφθηκε όλη η σαπίλα της μισανθρωπίας τους. Μάλιστα η παρουσιάστρια της εκπομπής που εμφανίζεται και ως… υπερασπίστρια των δικαιωμάτων, συμφώνησε απόλυτα με τη ρατσιστική προτροπή θανάτωσης των ΑμΕΑ, συμπληρώνοντας «σωστά – σωστά»!

Ξεκινάμε με το ότι ο αυτισμός δεν μπορεί να εντοπιστεί με προγεννητικό έλεγχο, αλλά παρά την αμάθεια της πανελίστριας πιάσαμε το νόημα της απέχθειας της.

Φανταστείτε…

Φανταστείτε να είστε κάποιος αυτιστικός που παρακολουθεί τηλεόραση και ακούει αυτήν την τρισάθλια τοποθέτηση. Ότι σου αξίζει ο θάνατος και ο μόνος λόγος που ζεις σήμερα είναι ότι τους «ξέφυγες» και γεννήθηκες.

(†) Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης- Ένας σύγχρονος «Πατροκοσμάς» και λέοντας της Ορθοδοξίας [28 Αυγούστου 2010]

(†) Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης- Ένας σύγχρονος «Πατροκοσμάς» και λέοντας της Ορθοδοξίας [28 Αυγούστου 2010]

 

Πέρασαν 14 χρόνια από τη μέρα που ο Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης άφησε την τελευταία του πνοή

Ελευθέριος Ανδρώνης

Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης: Σαν σήμερα, στις 28/8/2010, αναχώρησε για τους ουρανούς η αγία και ηρωική ψυχή του Μητροπολίτη Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας Αυγουστίνου Καντιώτη, του νέου «Κοσμά του Αιτωλού», όπως τον αποκαλούσε ο Ορθόδοξος λαός, εξυμνώντας τον για την απαράμιλλη αγωνιστικότητα που επέδειξε σε ολόκληρο τον βίο του, άλλα και για το προφητικό χάρισμα που διέθετε.

Έφυγε πλήρης ημερών σε ηλικία 103 ετών.

Ήταν ένας πραγματικός πνευματικός ηγέτης με όλη τη σημασία της λέξης. Η ζωή του πατρός Αυγουστίνου ήταν ένας διαρκής και ακάματος αγώνας για την πίστη. Για τα υψηλά ιδανικά. Για την Ελλάδα και την Ορθοδοξία.

Ήταν δεινός ρήτορας. Τα πύρινα κηρύγματα του έσειαν τα ακροατήρια. Πλήθη λαού έσπευδαν να τον ακούσουν και ακόμα και στα Εξάρχεια, στο κτίριο της αδελφότητας του Σταυρού όπου κήρυττε, γέμιζαν οι δρόμοι ασφυκτικά με κόσμο. Όπου και αν μιλούσε, στην Αθήνα, στη Φλώρινα και σε όλη την Ελλάδα, χιλιάδες κόσμος τον ακολουθούσε.

Έβλεπες έναν μικρόσωμο ιερέα, με ταλαιπωρημένο ράσο, με σκονισμένα άρβυλα και μεγάλα μυωπικά γυαλιά να ανεβαίνει στον άμβωνα και να μεταμορφώνεται σε γίγαντα, να γίνεται το στόμα του πύρινη ρομφαία που ορθοτομούσε τον λόγο της Αληθείας.

Αυτό το ασύλληπτο γεγονός που έλαβε χώρα στον Ιορδάνη, αενάως ποτίζει και ευλογεί τους αιώνες με τη χάρη των Θεοφανείων.

Ελευθέριος Ανδρώνης

«Ό Θεός-Πατήρ αποκαλύφθηκε στην αίσθηση της ακοής, το Άγιο Πνεύμα αποκαλύφθηκε στην αίσθηση της όρασης και ό Υιός αποκαλύφθηκε στην αίσθηση της αφής. Ό Πατήρ πρόφερε την μαρτυρία Του για τον Υιό, ό Υιός βαπτίστηκε μέσα στο νερό και το Άγιο Πνεύμα με την μορφή περιστεράς πέταξε πάνω από το νερό», γράφει για τα άγια Θεοφάνεια στον πρόλογο της Αχρίδος, o αποκαλούμενος και «Σέρβος Χρυσόστομος» – Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, αποκαλύπτοντας με τον φωτισμό του τον πλούτο νοημάτων και συμβολισμών που υπάρχουν σε αυτήν την μεγάλη εορτή της Ορθοδοξίας.

Και συνεχίζει παρακάτω:

«O Κύριος πήρε επάνω Του τις αμαρτίες του ανθρωπίνου γένους, πέθανε κάτω άπ’ αυτές (κατάδυση στο Βάπτισμα) και αναστήθηκε (ανάδυση μέσα απ’ το νερό). Πρέπει να πεθάνουμε ως προς τον παλαιό αμαρτωλό άνθρωπο και ν’ αναστηθούμε ως κεκαθαρμένοι, ανακαινισμένοι και αναγεννημένοι άνθρωποι. Αυτός είναι ο Σωτήρας μας και αυτός είναι ο δρόμος της σωτηρίας. Ή εορτή των Θεοφανείων λέγεται επίσης εορτή των Φώτων. Το γεγονός πού έλαβε χώρα στον Ιορδάνη ποταμό μάς φωτίζει, αποκαλύπτοντας μας τον Θεό ώς Τριάδα Όμούσιον και Αδιαίρετον. Αυτός είναι ό ένας τρόπος τού φωτισμού μας. Ό δεύτερος είναι ότι ό καθένας μας κατά την βάπτισή του στο νερό φωτίζεται- έτσι μάς υιοθετεί ό Πατήρ των Φώτων, με την χάρη τού Υιού και τη δύναμη τού Αγίου Πνεύματος».

Αμόλυντος από κάθε αμαρτία, ο Χριστός ως νέος Αδάμ που αναδημιουργεί τον κόσμο, κατέρχεται στον υδάτινο «τάφο» του Ιορδάνη ποταμού προτυπώνοντας την κάθοδό Του στη φυλακή του Άδη, μετά το μαρτύριο του Σταυρού. Αφού συντρίβει τις αλυσίδες των ψυχών και ληστεύει την περιουσία του Άδη, ο Χριστός αναδύεται και πάλι νικητής μέσα από τον ωκεανό αμαρτιών της ανθρωπότητας, προαναγγέλλοντας την ένδοξη Ανάστασή Του και το εξαγνιστικό λουτρό που θα καθαρίσει τον άνθρωπο από την αμαρτία, μέσα από το Μυστήριο της μετάνοιας και εξομολόγησης.

Ζωοδότης ποταμός είναι η παρουσία του Χριστού στη ζωή μας. Εισχωρεί σε όλους τους άνυδρους τόπους, στις ερήμους των ψυχών, στα όρη των εγωισμών, στα φαράγγια των διχασμών, στις πεδιάδες των κοιμισμένων συνειδήσεων και στα δάση των ξεστρατισμένων ανθρώπων.

Το νερό της Θείας ευλογίας κυλάει ήσυχα και καθαγιάζει τις δεκτικές ψυχές. Το ποτάμι του Χριστού έχει πάντα φιλόξενες τις όχθες του για να ξεδιψάσει τους προσκυνητές της ζωής.

«Ό κόσμος αρχίζει με το νερό- το Ευαγγέλιο αρχίζει με τον Ιορδάνη», λέει ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων. Η κοιτίδα της υλικής ζωής στη γη είναι το νερό και η κοιτίδα της πνευματικής ζωής και όλου του σύμπαντος, είναι η Τριαδική Θεότητα που φανερώθηκε στα νάματα του Ιορδάνη.

Μακάρια ήταν τα μάτια όσων βρίσκονταν εκεί και αντίκρυσαν την ασύλληπτη σκηνή όπου ο ισάγγελος Ιωάννης, ο μέγας Προφήτης και ασκητής της ερήμου, εκείνος για τον οποίο ο ίδιος ο Χριστός είπε ότι «δεν γεννήθηκε από γυναίκα άλλος μεγαλύτερος και αξιότερος από τον Ιωάννη», στέκεται έντρομος μπροστά στον Μεσσία, τον Κυβερνήτη και Λυτρωτή του κόσμου. Σκεφτείτε τι φοβερή σκηνή. Ο «αναρχικός» Ιωάννης, μπροστά στον Άναρχο Θεό. Εκείνος ο πύρινος ποταμός πνεύματος που κατακεραύνωνε τις εξουσίες του κόσμου, βρίσκεται παραδομένος στην εξουσία του Παντοκράτορα, αφημένος στο θέλημά Του σαν ένα αρνάκι μπροστά στον Ποιμένα του.

Ο Ιωάννης βαπτίζει τον Χριστό. Η Παλαιά Διαθήκη δίνει το χρίσμα την Καινή Διαθήκη και παραδίδει το στέμμα της πνευματικής εξουσίας στον Κύριο των Γραφών και των αποκεκαλυμμένων αληθειών.

Μέσα στη χορεία των Προφητών της Παλαιάς Διαθήκης, γενιές και γενιές πίσω, όλοι αυτοί οι Άγιοι ψηλάφισαν τον Χριστό με το πνεύμα τους, τον πίστεψαν, τον προφήτεψαν, αλλά δεν τον είδαν σαρκωμένο. Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος είναι εκείνος που είχε την άφατη χαρά και την άφταστη τιμή να δει τον Θεό του σαρκωμένο, να τον βαπτίσει για να εκπληρωθούν τα καθέκαστα του θείου θελήματος, και έτσι να βάλει το πρώτο και τελευταίο λιθαράκι σε ένα πάνσοφο σχέδιο που παρέμενε ανεξιχνίαστο για χιλιάδες χρόνια. Με αυτή τη βάπτιση σήμανε η ώρα μηδέν για να ξεκινήσει ο Υιός του Θεού την κοσμοσωτήρια αποστολή Του.

Αυτό το ασύλληπτο γεγονός που έλαβε χώρα στον Ιορδάνη, αενάως ποτίζει και ευλογεί τους αιώνες με τη χάρη των Θεοφανείων.

Από το «Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε…» αρχίζει να βλασταίνει το δέντρο της Σωτηρίας με την επίγεια δράση του Χριστού, εκείνο που μετά από 3 χρόνια ορθώθηκε ολάνθιστο με τα πασχάλια άνθη της ένδοξης Ανάστασης Του.

sportime.gr

Αυτή η ψευδαίσθηση θα καταρρεύσει σύντομα και με πάταγο

 Ναί, ἀλλά μόνο ἄν παύσουμε νὰ ἐμπιστευόμαστε/ἀνοίγουμε τίς τηλεοράσεις!

Αυτή η ψευδαίσθηση θα καταρρεύσει σύντομα και με πάταγο

Ελευθέριος Ανδρώνης

    Στην πορεία αυτών των δύσκολων εννέα μηνών πανδημικής κρίσης στην Ελλάδα, υπάρχει ένα ποσοστό πολιτών (μειοψηφικό μεν, σημαντικό δε), που είχε και έχει ακόμα τυφλή εμπιστοσύνη στους τρόπους που η κυβέρνηση, η επιστημονική επιτροπή και τα μέσα ενημέρωσης διαχειρίστηκαν αυτήν την εθνική (και παγκόσμια) περιπέτεια.

Ακόμα και ένας πολίτης με μια τέτοια άκαμπτη στάση (που ουσιαστικά εθελοτυφλεί), δεν είναι δυνατόν να μην προβληματίζεται με μια πληθώρα πραγμάτων που βλέπουμε να διαδραματίζονται μέρα με τη μέρα.