Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κρίση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κρίση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη: Κρίσις, ἔλεγχος, κατάκρισις

          

Κρίσις, ἔλεγχος, κατάκρισις Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη

(Ἀποσπάσματα ἀπό ὁμιλία, πού ἔγινε στήν Φλώρινα τήν 24.2.1985)

Ἡ κρίσις εἶνε προνόμιο τοῦ ἀνθρώπου. Μόνο αὐτός, μὲ τὸ μυαλὸ ποὺ τοῦ 'δωσε ὁ Θεός, κρίνει, κάνει διάκρισι, ξεχωρίζει. Ἐξετάζει, βγάζει συμπεράσματα καὶ ἀποφασίζει. Κοσκινίζει τὰ πράγματα καὶ διακρίνει μεταξὺ φωτὸς καὶ σκότους, ἀληθείας καὶ ψεύδους, δικαίου καὶ ἀδικίας, ἀγάπης καὶ μίσους, Χριστοῦ καὶ σατανᾶ. Προσὸν τοῦ ἀνθρώπου ἡ κρίσις. Δυστυχῶς ὅμως δὲν λειτουργεῖ πάντοτε ὀρθά. Ὅταν ἡ κρίσις γίνεται ἐμπαθής, τότε σφάλλει.

Ἑπομένως ἡ κρίσις δὲν εἶνε κατάκρισις. Ὅπως ἐπίσης καὶ ὁ ἔλεγχος δὲν εἶνε κατάκρισις.


Τί θὰ πῇ ἔλεγχος; Ἔλεγχος θὰ πῇ παρατήρησις ἢ ὑπόδειξις ἢ ἐπίπληξις, ποὺ πρέπει νὰκάνουμε σὲ κάποιον ἀδελφό μας ἐὰν ἔχουμε ἀγάπη. Τὸ λέει ὁ Χριστός• Βλέπεις τὸν ἄλλο νὰ σφάλλῃ; Ἂν λοιπὸν τὸν ἀγαπᾶς, πλησίασέ τον καὶ ὑπόδειξέ του ποῦ σφάλλει. Σὲ ἄκουσε; τὸν ἔσωσες• δὲν σὲ ἄκουσε; ἔ, αὐτὸς θὰ ἔχῃ τὸ κρίμα (βλ. Ματθ. 18,15-17). Ὁ ἔλεγχος λοιπὸν ὄχι μόνο ἐπιτρέπεται ἀλλὰ καὶ ἐπιβάλλεται ὡς ἱερὸ καθῆκον. Πότε; Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἔχῃ κάποια ἐξουσία (γονέας, δάσκαλος, ἀξιωματικός, ἐπίσκοπος, παπάς κ.ἄ.) καὶ ἀπὸ αὐτὸν ἐξαρτῶνται ἄλλοι.

Επιτρέπεται να κρίνουμε;


Ο μακαριστός θεολόγος και φιλόλογος Νικόλαος Σωτηρόπουλος, ο οποίος αδίκως αφορίσθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, επειδή έλεγξε τις βλάσφημες διδασκαλίες του τότε Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας +Στυλιανού ξεκαθαρίζει στην ακόλουθη ομιλία με τίτλο: «Επιτρέπεται να κρίνομε;», αν και πότε επιτρέπεται να κρίνουμε και παράλληλα συντρίβει τις προσωπικές και αυθαίρετες διδασκαλίες που λένε π.χ. μην μιλάτε, μην κρίνετε, μόνο αγάπη κλπ.  

Ακουλουθούν αποσπάσματα της ομιλίας:

"Ένας λόγος λέει: “Μή κρίνετε, ἵνα μὴ κριθῆτε” Ποιος είπε αυτό τον λόγο; Ο Κύριος. Πότε ειπώθηκε αυτός ο λόγος; Στην Επί του Όρους Ομιλία. Πού περιέχεται αυτός ο λόγος; Στον Ευαγγελιστή Ματθαίο.

Πώς χρησιμοποιείται αυτός ο λόγος; Πολλοί κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί χρησιμοποιούν αυτό τον λόγο. Πώς τον χρησιμοποιούν; Ως επιχείρημα εναντίον εκείνων οι οποίοι κρίνουν και ελέγχουν ιδίως κληρικούς. Είπες π.χ. ή έγραψες ότι αυτή ή εκείνη η ενέργεια του Επισκόπου, του Αρχιεπισκόπου, του κληρικού γενικώς είναι εσφαλμένη, είναι αμαρτωλή, είναι ασεβής; 

Πολλοί θα βρεθούν και θα πουν αμέσως: «Δεν επιτρέπεται ο χριστιανός να κρίνει. Ο Κύριος είπε: «Μή κρίνετε, ἵνα μὴ κριθῆτε». Όσοι κρίνουν δεν έχουν αγάπη, έχουν εγωισμό και σκληρότητα και σκανδαλίζουν με την κριτική τους και ζημιώνουν την Εκκλησία και θα κολαστούν». […]

[09:16] Δεν επιτρέπεται πραγματικώς να κρίνει ο Χριστιανός;

Για όσους κοιμίζουν το ποίμνιο, παρερμηνεύοντας εσκεμμένα τις Γραφές:

Πῶς πρέπει νά ἐννοοῦμε τό «Μη κρίνετε, γιά νά μή κριθεῖτε»; 

Εἶναι ὅμως ἀπαραίτητο νὰ ὑπερασπίζεσαι τις κρίσεις τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ μὴν ἀπολαύσεις μαζί μ' αὐτὲς τὴν ὀργή του.


ΕΡΩΤΗΣΗ 70ή: Πῶς πρέπει νὰ ἐννοοῦμε τό «Μη κρίνετε, γιὰ νὰ μὴ κριθεῖτε»; (Ματθ. 7,1).
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ὅταν ὁ Κύριος λέγει, ἄλλοτε «Μὴ κρίνετε, γιὰ νὰ μὴ κριθεῖτε», καὶ ἄλλοτε, «Να κρίνετε δίκαια», ( Ἰω. 7,24) δέν μᾶς ἀπαγορεύει γενικά να κρίνουμε, ἀλλὰ μᾶς διδάσκει νὰ γνωρίζουμε τὴ διαφορὰ τῆς κρίσης. Ὥστε, ἐὰν κάτι δὲν εἶναι φανερό, νὰ μὴ κατακρίνουμε τὸν ἀδελφό, ὅπως λέγει ὁ Ἀπόστολος γι' αὐτούς· 
«Νὰ μὴ βιάζεστε νὰ κρίνετε καὶ να βγάζετε ἀποφάσεις, μέχρι νὰ ἔρθει ὁ Κύριος ποὺ θὰ φωτίσει ὅ,τι εἶναι κρυμμένο στο σκοτάδι καὶ θὰ φανερώσει τις προθέσεις τῶν καρδιῶν». (Α' Κορ.4,5) 
Εἶναι ὅμως ἀπαραίτητο νὰ ὑπερασπίζεσαι τις κρίσεις τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ μὴν ἀπολαύσεις μαζί μ' αὐτὲς τὴν ὀργή του.

Υπάρχουν 4 γνώμες για μένα, όπως και για κάθε άνθρωπο:

      

α) Μία γνώμη είναι τι λέει ο κόσμος για μένα. Τί μας ενδιαφέρει, τί λέει ο κόσμος. Εσείς τώρα με ακούτε και δημιουργείται μια γνώμη για μένα. Αν σας βάλουν να εκδώσετε ένα πιστοποιητικό για τον Παναγόπουλο, το πιστοποιητικό σας δεν περνάει πουθενά. Δεν χρειάζεται πουθενά. Είτε με στείλετε στην κόλαση, είτε με στείλετε στον Παράδεισο. Δεν μπορείτε να με στείλετε πουθενά.

β) Μια άλλη γνώμη είναι τι λένε οι συγγενείς μου για μένα. Οι συγγενείς μου και οι φίλοι μου, με ξέρουν καλύτερα από τον κόσμο και μπορούν και αυτοί να συντάξουν ένα πιστοποιητικό γνώμης για μένα. Και εντούτοις και αυτό δεν περνάει πουθενά!

γ) Μια τρίτη γνώμη είναι η γνώμη η δική μου για τον εαυτόν μου. Εγώ ξέρω και κρυφά πράγματα για τον εαυτό μου που δεν τα ξέρει κανείς, ούτε και οι συγγενείς μου. Και εγώ μπορώ να έχω μια γνώμη. Όμως αυτό δεν περνάει πουθενά, δεν έχει καμμία ισχύ.

Τότε τίνος γνώμη περνάει; Περνάει η τέταρτη γνώμη…

Τραγικὸς καὶ ἀδιόρθωτος π. Σάββας Ἁγιορείτης καὶ ὅλοι ὅσοι συνεχἰζουν νὰ ἐθελοτυφλοῦν...

Τραγικὸς π. Σάββας Ἁγιορείτης! Ἀρνούμενος νὰ ἀλλάξει, συνεχίζει νὰ διαστρεβλώνει τὴν ἐκκλησιαστικὴ διδασκαλία γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὴν χλιαρή, μόνο μὲ λόγια στάση του κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Τί νόημα ἔχουν π. Σάββα τα λόγια καὶ ἡ κρίση, ἂν δὲν συνοδεύονται ἀπὸ τὶς ἀνάλογες πράξεις; Δηλ. θὰ κρίνεις ὅτι κάποιος εἶναι ἀνήθικος καὶ ἀπατεώνας καὶ παρόλα αὐτὰ θὰ συνεχίσεις νὰ ἔχεις σχέσεις μαζί του; Γιατὶ δὲν ἀναφέρεις τὰ πραγματικὰ γεγονότα τῆς ἐποχῆς τοῦ Νεστορίου ποὺ ὄχι μόνο (σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν λανθασμένη στάση σου) δικαιώνουν ὅσους προχωροῦν στὴν ἀποτείχιση, ἀλλὰ καὶ δείχνουν, ὅτι αὐτὴ εἶναι ὁ μόνος δρόμος ὀρθῆς καταπολέμησης κάθε αἱρέσεως. 

Γράφει ὁ ἐκκλησιαστικὸς συγγραφέας Σωζομενός γιὰ τὰ γεγονότα τῆς ἐποχῆς τοῦ Νεστορίου:

"Ἀπὸ τότε λοιπὸν καὶ ὕστερα, ἄρχισαν νὰ γίνωνται φιλονικίες περὶ τούτου ἀνάμεσα εἰς τὸν λαόν, καὶ διαιρέσεις· ὅτι, ἄλλοι μὲν ἐναντιώνοντο εἰς τὴν αἵρεσιν τοῦ Νεστορίου, καὶ τὸν ἀπεστρέφοντο· ἄλλοι δὲ ἐσυγκοινώνουν μὲ αὐτόν, καὶ ἐδέχοντο τὴν δυσσέβειάν του. (σσ. ἄρα οἱ Ὀρθόδοξοι ἦταν ὅσοι διέκοψαν τὴν κοινωνία μὲ τὴν αἵρεση καὶ ὄχι ὅσοι "ἐδέχοντο τὴν δυσσέβειάν του" Σημειώνεται δὲ ὁ κόλαφος ἐναντίον ὅσων διαστρεβλώνουν τὴν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας: Ὁ λαός, οἱ λαϊκοί πρωτοστάτησαν στὴν καταπολέμηση τῆς αἱρέσεως.). Οὐ μόνον δὲ εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν ἐγίνοντο αὐταῖς ᾑ διαίρεσες, ἀλλὰ καὶ εἰς ὅλην σχεδὸν τὴν Οἰκουμένην, καὶ εἰς κάθε τάγμα τῶν Ὀρθοδόξων· ἐπειδὴ ὁ ἀνθρωπολάτρης Νεστόριος ὁμοῦ μὲ τοὺς ἀκολούθους του, ἔγραψεν εἰς βιβλία τὴν αἵρεσίν του, καὶ τὰ διέσπειρε πανταχοῦ, ἕως καὶ εἰς αὐτὰς τὰς ἐρήμους, ὅπου ἑκατοίκουν Μοναχοί· καὶ τόσους πολλοὺς ἐτράβιξεν ὁ τρισκατάρατος εἰς τὴν πλάνην ταύτην, κληρικούς, Μοναχοὺς τέ, καὶ λαϊκούς, ὥστε ὁποῦ, καθὼς πρότερον ὁ Ἄρειος ἔσχισε τὸν ἄνωθεν ὑφαντὸν χιτῶνα τοῦ Χριστοῦ· ἔτζι καὶ ὁ Νεστόριος ἔσχισεν ὅλον τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας εἰς πολλὰ μέρη (σσ. ἄρα τὸν χιτῶνα τοῦ Χριστοῦ τὸν σχίζουν οἱ ἑκάστοτε αἱρετικοί, δηλ. τώρα οἱ Οἰκουμενιστὲς καὶ ὄχι ὅπως κακοδιδασκαλοῦν ὁ π. Σάββας καὶ οἱ ὅμοιοί του ὅσοι διακόπτουν τὴν κοινωνία μὲ τὴν αἵρεση)..

Ταῦτα πάντα μαθῶν εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν ὁ Ἅγιος Κύριλλος, ὑπερβολικὰ ἐλυπήθη. Καὶ καθ᾿ ὃ μὲν δοῦλος πιστὸς τοῦ Χριστοῦ, καὶ τῆς Θεοτόκου, ἀρματώθη διὰ νὰ πολεμήσῃ ὑπὲρ τῆς τιμῆς αὐτῶν· καθ᾿ ὃ δὲ ποιμὴν ἀληθινός, ἑτοιμάσθη διὰ νὰ ἀποδιώξῃ τὸν νοητὸν λύκον ἀπὸ τὴν μάνδραν τῶν λογικῶν προβάτων. Καὶ πρῶτον μὲν ἔγραψε γράμματα πρὸς τὸν Νεστόριον συμβουλευτικά, μὲ τὰ ὁποῖα, ἐν ἀγάπῃ ἀδελφικῇ, τὸν ἐσυμβούλευε νὰ παραιτήσῃ τὰ τοιαῦτα αἱρετικὰ φρονήματα, καὶ μὲ τὴν μεταβολήν του εἰς τὴν εὐσέβειαν. νὰ διορθώσῃ ἐκείνους ὁποῦ πρότερον ἐτράβηξεν εἰς τὴν δυσέβειαν. Ὁ δὲ δυσσεβὴς Νεστόριος λαμβάνοντας τὰ γράμματα τοῦ Ἁγίου, ὄχι μόνον δὲν ἐδιωρθώθη, ἀλλὰ καὶ χειρότερος ἔγινε, καὶ ἐσπούδαζε νὰ ἐξαπλώσῃ πλατύτερα τὴν αἵρεσίν του· καὶ τοὺς μὲν ἐναντιωμένους εἰς τὴν πλάνην τοῦ Κληρικούς τε καὶ Μοναχούς, ἐβασάνιζε διαφόρως· κατὰ δὲ τοῦ θείου Κυρίλλου, ἐθυμώνετο μὲ μεγάλην ὑπερηφάνιαν· ὠνόμαζεν αὐτὸν αἱρετικόν, καὶ πολλὰς ψευδεῖς καὶ ἀδίκους συκοφαντίας ἔλεγε κατ᾿ αὐτοῦ, καὶ τὰς διέσπειρεν εἰς τὸν λαόν .

Ὅθεν ὁ Ἅγιος Κύριλλος βλέποντας ἀδιόρθωτον τὸν Νεστόριον, ἔγραψε πρὸς αὐτὸν αὐστηρῶς, στηλιτεύοντας τὴν αἵρεσίν του· ἔγραψε δὲ καὶ εἰς τὸν κλῆρον τῆς Κωνσταντινουπόλεως, καὶ εἰς τὸ Παλάτιον τοῦ Βασιλέως· ἔπειτα ἔγραψε καὶ εἰς τὸν Πάπαν Κελεστίνον, καὶ εἰς τοὺς ἄλλους Πατριάρχας· ὁμοίως ἔγραψε καὶ εἰς διαφόρους πόλεις καὶ χώρας πρὸς τοὺς Ἐπισκόπους, καὶ ἡγεμόνας, καὶ ἄρχοντας· ἀλλὰ καὶ εἰς πολλοὺς Ἐρημίτας καὶ Μοναχοὺς δὲν ἀμέλησε νὰ γράψῃ ὁ τριμακάριστος, ἀποδείχνοντας ἀπὸ τὰς θείας Γραφάς, πόσον ὀλεθρία καὶ ψυχοβλαβὴς εἶναι ἡ πλάνη τοῦ Νεστορίου, καὶ παρακινώντας ὅλους ἁπλῶς, νὰ φυλάττωνται ἀπὸ τὴν αἵρεσιν ταύτην, ὡσὰν ἀπὸ φαρμάκι θανατηφόρον(σσ. ἄρα ἡ κοινωνία μὲ τὴν αἵρεση εἶναι φαρμάκι θανατηφόρο καὶ οἱ ἀληθινοὶ  ποιμένες ἀγωνίζονται νὰ τὴν καταπολεμήσουν καὶ νὰ σώσουν τοὺς πιστούς καὶ ὄχι ὅπως ὁ π. Σάββας καὶ οἱ ὅμοιοί του. Πουθενὰ δὲν ἀναφέρεται ὅτι αὐτοὶ  ποὺ πολέμησαν τὴν αἵρεση ἦταν μόνο ὅσοι ἦταν ἀπελευθερωμένοι ἀπὸ τὴν ἁμαρτία ἢ ἔμπειροι στὸν πνευματικὸ πόλεμο ἢ προχωρημένοι γνῶστες τῆς νοερᾶς προσευχῆς ἢ ὅτι δὲν κατέκριναν ἢ ὅ,τι ἄλλο χρησιμοποιοῦν ὡς δικαιολογία ὅσοι ἀρνοῦνται νὰ διακόψουν τὴν κοινωνία μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές)." (ἐδῶ).

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Αρχιμ. Σάββας Αγιορείτης

ΟΦΕΙΛΕΙΣ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΕΙΣ, ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΚΡΙΝΕΙΣ.

Έδιωξαν τον Χριστό από τα σχολεία και ιδού το αποτέλεσμα: 9.000 περιστατικά σχολικής βίας.

Κοινωνική «επιδημία» η βία των ανηλίκων: 9.000 περιστατικά φέτος – Μαθητές βλέπουν με τρόμο το σχολείο τους!

Κοινωνική «επιδημία» η βία των ανηλίκων: 9.000 περιστατικά φέτος – Μαθητές βλέπουν με τρόμο το σχολείο τους! 

Κοινωνική «επιδημία» η βία των ανηλίκων: 9.000 περιστατικά φέτος – Μαθητές βλέπουν με τρόμο το σχολείο τους!

Βία ανηλίκων: Η κυβέρνηση αδιαφορεί για τις πραγματικές αιτίες και νομίζει ότι θα αντιμετωπίσει το φαινόμενο με ποινές

Συντάκτης: Παντελής Λαμψιώτης

Την ώρα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης νομίζει ότι αρκεί να… συμμορφώσει τη μαθητική νεολαία η απαγόρευση χρήσης κινητού στα σχολεία και η τοποθέτηση locker (φοριαμός λέγεται στα ελληνικά) για να κλειδώνουν τα smartphones, η μάστιγα της βίας μεταξύ ανηλίκων όχι μόνο δεν υποχωρεί, αλλά γίνεται όλο και χειρότερη. Και μάλιστα με γεωμετρική πρόοδο.

Ειδικά στις πιο φτωχές περιοχές, το φαινόμενο του bullying και η εγκληματικότητα των νέων, τείνουν να γίνουν ο κανόνας από εξαίρεση που ήταν κάποτε. Το σχολείο, από «λιμάνι» ασφάλειας που θα έπρεπε να είναι, σήμερα έχει γίνει κέντρο βίας και εφιάλτης για τα φιλήσυχα παιδιά.

Κρίσις της αρχιερατικής αυτοσυνειδησίας

 κρίση στη ζωή της Εκκλησίας, είναι βαθύτερη από το επιφαινόμενο της ανθρωπίνης διαφθοράς"
του αείμνηστου Ιωάννου Κορναράκη
Ομ. Καθηγητού Παν. Αθηνών

Κρίσις της αρχιερατικής αυτοσυνειδησίας


Η κρίση, η οποία έχει εκσπάσει στους κόλπους της Εκκλησίας, είναι πρωτίστως κρίση της αρχιερατικής αυτοσυνειδησίας! Προτάσσεται βέβαια και προβάλλεται, κατά τις ημέρες αυτές, που οι αποκαλύψεις ποικίλων σκανδάλων συγκλονίζουν τις συνειδήσεις του πληρώματος της Εκκλησίας, ως κρίση, η διαφθορά, η οποία έχει εισδύσει στη ζωή και στον τρόπο λειτουργίας της Εκκλησίας. Αλλά το υπόβαθρο της διαφθοράς αυτής και η αδυναμία της διοικούσης Εκκλησίας να προχωρήσει σε ουσιαστική αυτοκάθαρση, έχουν το αρχικό τους αίτιο στην κρίση της επισκοπικής αυτοσυνειδησίας, η οποία δείχνει να είναι αποξενωμένη από τη συνεργία της με το Άγιο Πνεύμα, δηλ. από τη χάρη του συγκροτούντος τον θεσμό της Εκκλησίας Παρακλήτου Πνεύματος! Αλλά ποια είναι επιγραμματικά τα γεγονότα, που βεβαιώνουν την αποξένωση αυτή;

α) Η παγία τακτική να μαθαίνει το πλήρωμα της Εκκλησίας τα ονόματα των μελλόντων να αναδειχθούν στο επισκοπικό αξίωμα κληρικών, πολύ προ της ημέρας της εκλογής τους! Η παρασκηνιακή δραστηριότητα των αρμοδίων εκκλησιαστικών παραγόντων να αναδειχθούν στο αξίωμα αυτό πρόσωπα, όχι της εκλογής του Αγίου Πνεύματος, αλλά των προσωπικώντους συμφερόντων, περιθωριοποιεί την μετοχή του Αγίου Πνεύματος στη θέση του θεατού των συμβαινόντων, κατά την ανθρωπίνως μεθοδευμένη εκλογή. Με τον τρόπο αυτό οι περισσότερες εκλογές επισκόπων έχουν γίνει ερήμην του Αγίου Πνεύματος!

Περί του ότι η συνείδηση του ανθρώπου, κάνει την κατηγορία και την απόφαση. Και η δικαιοσύνη του Θεού, την κρίση και την εκδίκηση.

 


Ηλίας Μηνιάτης: [Λόγοι και Διδαχές].  Μέρος Β΄.

Περί του ότι η συνείδηση του ανθρώπου, κάνει την κατηγορία και την απόφαση. Και η δικαιοσύνη του Θεού, την κρίση και την εκδίκηση.

ΜΕΡΟΣ Β΄

O προφήτης Δανιήλ στο ζ’. και ο Θεολόγος Ιωάννης στο κ’. κεφάλαιο της αποκαλύψεως λένε: ότι την ημέρα της Κρίσεως ανοίγονται βιβλία. Αυτά είναι εκείνα, στα οποία είναι γραμμένα όσα κάναμε σε όλη μας την ζωή. Και μου φαίνεται πως να είναι δύο. Στο ένα είναι όσα κάναμε κακά, οι αμαρτίες μας. Στο άλλο όσα κάναμε καλά, οι αρετές μας.

Πρώτο ανοίγεται εκείνο, όπου περιέχει τις αμαρτίες μας. Σε ένα μέρος του βιβλίου είναι γραμμένη η αμαρτία όπου κάναμε, με όλες τις περιστάσεις, του προσώπου, του καιρού, του τόπου, και των λοιπών. Αν και ίσως αντικρυστά, είναι σημειωμένο, ότι την αμαρτία εκείνη την εξομολογηθήκαμε, ότι μετανοήσαμε, ότι κάναμε την πρέπουσα πληρωμή με προσευχές, με νηστείες, με ελεημοσύνες, σύμφωνα με τον κανόνα, που μας έδωσε ο πνευματικός και ή δικαιοσύνη του Θεού δεν μας ζητεί λογαριασμό για την αμαρτία εκείνη.

Είναι γραμμένο το χρέος, μα είναι σημειωμένη και η πληρωμή. Γι’ αυτό όταν στην παρούσα ζωή κάνουμε μία καλή εξομολόγηση, ας μη φοβόμαστε στην μέλλουσα Κρίση. Έτσι μας παρηγορεί, των αμαρτωλών η παρηγορία, ο θείος Χρυσόστομος:  «ὅταν γὰρ ἐν τῇ παρούση ζωῇ, δια τῆς ἐξομολογήσεως, ἀπονίψασθαι τὰ πλημμελημένα δυνηθώμεν, άπιμεν ἐκεῖ καθαροὶ τῶν ἁμαρτημάτων».

Ελέγχει από τον Ουρανό ο Νικόλαος Σωτηρόπουλος και τον νυν Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας.

Οι επίσκοποι παρερμηνεύουν τις Γραφές και διδάσκουν κατά το δοκούν και το δικό τους συμφέρον.

                    

Για τον Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας δεν υπάρχει στην Ορθόδοξη Εκκλησία το ρήμα κρίνω!
«Μη κρίνετε, ἵνα μὴ κριθῆτε· ἐν ᾧ γὰρ κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε, καὶ ἐν ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε μετρηθήσεται ὑμῖν. τί δὲ βλέπεις τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου, τὴν δὲ ἐν τῷ σῷ ὀφθαλμῷ δοκὸν οὐ κατανοεῖς; ἢ πῶς ἐρεῖς τῷ ἀδελφῷ σου, ἄφες ἐκβάλω τὸ κάρφος ἀπὸ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου, καὶ ἰδοὺ ἡ δοκὸς ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σου; ὑποκριτά, ἔκβαλε πρῶτον τὴν δοκὸν ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου, καὶ τότε διαβλέψεις ἐκβαλεῖν τὸ κάρφος ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ τοῦ ἀδελφοῦ σου».
(Μτ. 7, 1-5).
Ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ. Μακάριος σε ανάρτησή του στο Instagram, «στο πλαίσιο των βιντεοσκοπημένων μηνυμάτων πνευματικής ωφελείας και οικοδομής που απευθύνει σε τακτική βάση, για τον επιστηριγμό όλων των πιστών και ιδίως των νεότερων σε ηλικία», αναφέρει μεταξύ άλλων: «Στην Ορθόδοξη Εκκλησία δεν υπάρχει το ρήμα «κρίνω», γιατί υπάρχει το ρήμα «ΑΓΑΠΩ»»! 
Απαντά από τον ουρανό ο μακαριστός και ομολογητής θεολόγος και φιλόλογος Νικόλαος Σωτηρόπουλος, ο αδίκως αφορισθείς από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, επειδή έλεγξε τις κακοδοξίες του τότε Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας +Στυλιανού: 
«Πρέπει να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα, για να μην έρχονται αυτοί που δεν ξέρουν γραφές, δεν ξέρουν θεολογία, τα έχουν συγκεχυμένα τα πράγματα μέσα και μας κλονίζουν σε βασικά μάλιστα πράγματα». 
Επιλέξαμε και παραθέτουμε αποσπάσματα από την ομιλία αριθμός 60 με τίτλο: «Επιτρέπεται να κρίνομε;», με την οποία συντρίβει τις προσωπικές, αυθαίρετες και επικίνδυνες διδασκαλίες του νυν Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας. 

Ἀπὸ ποῦ προέρχεται ἡ σημερινὴ κρίση;

                                                              
                                        Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Μὲ ρωτᾶς, ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, ἀπὸ ποὺ προέρχεται ἡ σημερινὴ κρίση, καὶ τί σημαίνει αὐτή.
Ποιὸς εἶμαι ἐγὼ γιὰ νὰ μὲ ρωτᾶς γιὰ ἕνα τόσο μεγάλο μυστικό; «Μίλα, ὅταν ἔχεις κάτι καλύτερο ἀπὸ τὴ σιωπή», λέει ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος. Ὅμως παρόλο ποὺ θεωρῶ, ὅτι ἡ σιωπὴ εἶναι τώρα καλύτερη ἀπὸ κάθε ὁμιλία, καὶ ὅμως λόγω ἀγάπης πρὸς ἐσένα, θὰ σοῦ ἐκθέσω ἐκεῖνα ποὺ σκέπτομαι περὶ αὐτοῦ ποὺ ρώτησες.
Ἡ κρίση εἶναι ἑλληνικὴ λέξη, καὶ σημαίνει δίκη. Στὴν Ἁγία Γραφὴ αὐτὴ ἡ λέξη χρησιμοποιεῖται πολλὲς φορές. Ἔτσι ὁ ψαλμωδὸς λέει: «διὰ τοῦτο οὐκ ἀναστήσονται ἀσεβεῖς ἐν κρίσει» (Ψάλμ. 1, 5). Σὲ ἄλλο μέρος πάλι λέει: «ἔλεος καὶ κρίσιν ἄσομαι σοί, Κύριε» (Ψάλμ. 100, 1). Ὁ σοφὸς Σολομώντας γράφει, ὅτι «παρὰ δὲ Κυρίου πάντα τὰ δίκαια». (Πάρ. Σόλ. 16, 33). Ὁ ἴδιος ὁ Σωτήρας εἶπε, «ἀλλὰ τὴν κρίσιν πᾶσαν δέδωκε τῷ υἱῷ» (Ἰωάν. 5, 22), ἐνῶ λίγο πιὸ κάτω λέγει πάλι «νῦν κρίσις ἐστὶ τοῦ κόσμου τούτου» (Ἰωάν. 12, 31). Ὁ ἀπόστολος Πέτρος γράφει «ὅτι ὁ καιρὸς τοῦ ἄρξασθαι τὸ κρίμα ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ» (Α' Πετρ. 4, 17).

Πάντα επίκαιρο: ΟΙ ΔΥΟ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ

 Και η τεράστια διαφορά!

Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

ΕΝΑΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΗΤΡΑΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

"ΤΙΣ ΠΤΑΙΕΙ ;" 

ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ 

ὑπὸ πρώην Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου 

Ὁ διαπρεπὴς μετανεοβυζαντινὸς καὶ λαϊκὸς ζωγράφος Ἄρχων Ἁγιογράφος Ἰωάννης Μητράκας, ὁ ὁποῖος ἔχει ἰδιαιτέρως πλούσιο καὶ πρωτοποριακὸ εἰκονογραφικὸ ἀλλὰ καὶ οὐκ ὀλίγον συγγραφικὸ ἔργο, κοσμικοῦ, θρησκευτικοῦ, ἱστορικοῦ, μυθολογικοῦ, ἠθογραφικοῦ, κοινωνικοῦ, ἀλληγορικοῦ καὶ συμβολικοῦ χαρακτῆρος, φιλοτέχνησε κατὰ τὸ 2016 ἕνα λίαν ἐνδιαφέροντα καὶ σημαδιακὸ καὶ διὰ τὰ καθ' ἡμᾶς σήμερον πίνακα, ὑπὸ τὸν τίτλον: "Ἡ σταύρωσις τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τὸ ΔΝΤ καὶ τὸ ΕΤ" ἤ "Τίς πταίει;", διαστάσεων 160 x 120 σὲ τέμπερα πάνω σὲ καμβὰ καὶ ξύλο. 

Κατὰ τὸν καλλιτέχνη: "Στὸ Θέατρο τῆς ζωῆς ὅλοι οἱ θεατὲς βλέπουν τοὺς ἐσταυρωμένους ποὺ εἶναι: στὸ κέντρο ὁ συνταξιοῦχος, δεξιὰ ὁ δημόσιος ὑπάλληλος καὶ ἀριστερὰ ὁ ἰδιωτικὸς ὑπάλληλος. Μπροστά τους, ποὺ ἔχουν ἐστραμμένη τὴν πλάτη τους πρὸς τοὺς ἐσταυρωμένους εἶναι: Μέρκελ, Λαγκάρντ, Σούλτς, Γιουνγκέρ, Σόϊμπλε, Ὀλάντ! Ἀπὸ τὴν δεξιὰ μεριὰ εἶναι οἱ Ἕλληνες πολιτικοί: Τρίπρας, Μητσοτάκης, Βενιζέλος, Σαμαρᾶς, Μεϊμαράκης, Παπανδρέου καὶ Γεννηματᾶ. Ἀποκαμωμένοι μετὰ ἀπὸ πέντε χρόνια λιτότητος καὶ ἀφαίμαξης τῶν οἰκονομικῶν τῶν Ἐλλήνων, βλέπουν τὴν καταστροφή τους χωρὶς νὰ μποροῦν νὰ ἀντιδράσουν. Προσπαθοῦν ἔτσι νὰ περισώσουν τὴν ἀξιοπρέπειά τους". 

Εἰκονογραφικῶς παρουσιάζει μιά "θάλασσα" ποὺ κατακλύει ὁλόκληρο καὶ ἀσφυκτικὰ τὸν πίνακα, παραθετικά, μὲ ἀνθρώπινα κεφάλια ἀνδρῶν, γυναικῶν, παιδίων ποικίλης ἡλικίας καὶ μεγέθους, τὰ μεγάλα τῶν ὁποίων ἀνήκουν στούς "ἐξέχοντας", τοὺς στὰρ! πολιτικοὺς τῆς Εὐρωπαϊκῆς ἀρένας. Ἐδῶ πρέπει νὰ σημειωθεῖ, ὅτι ἡ "πολυκεφαλία" εἶναι ἓν σύνηθες εἰκονογραφικὸ στοιχεῖο στὰ ἔργα τοῦ Μητράκα, εἰκονολογικὸ σύμβολο τῆς δυνάμεως τῶν ἀρχαίων προγόνων μας, παρὰ τὶς αἰώνιες διενέξεις μεταξύ των, "σύμβολο τῆς καταγωγῆς καὶ πνευματικότητος τῶν Ἑλλήνων ποὺ κατάγονται ἀπὸ Ἀρχιερεῖς. Ὀρφέας, Εὔμολπος, Θάμυρις μὰ καὶ Αὐτοκράτορες καὶ Πατριάρχες, ὅπως εἶναι ἡ δυναστεία τῶν Μακεδόνων, θρακικῆς καταγωγῆς καὶ ἄλλοι, καὶ ὄχι ἀπόγονοι δούλων, ὅπως εἶπαν μερικοὶ ἡγέτες ἀδιαντρόπως" (Μητράκας). Οὕτως τὴν συναντῶμεν ἐνδεικτικῶς καὶ εἰς τὰς συνθέσεις: Ἡ παγκόσμια συναυλία τοῦ Ὁρφέα, Ἡ συναυλία στὴ νύχτα τῆς ζωῆς, Ἀλέξανδρος ὁ Κοσμοκράτωρ, Πρόνοια, Σπάρτακος ὁ Θρᾶξ, Ὁ πνευματικὸς Φάρος τῶν Θρακῶν, Ἡ ψυχὴ μου ἀλλιώτεψε κ.ἄ. Τὰ κεφάλια συνήθως ἄσχετα μεταξύ των στρέφονται πρὸς τὰ δεξιά, ἀριστερά, παρίστανται μετωπικῶς ἢ ἔχουν ἐστραμμένα τὰ νῶτα πρὸς τοὺς ἐσταυρωμένους, ὅπως οἱ μεγάλοι πολιτικοὶ ἄνδρες, ἀψηφοῦντες τὰ γενόμενα ὄπισθεν καὶ περὶ αὐτούς. Μερικὰ ἔχουν μιὰ κάπως περίεργη πρὸς τὰ ἄνω, ἀφύσικη κλίση, πρᾶγμα γνωστὸ καὶ ἐκφραστικὸ στὴ βυζαντινὴ εἰκονογραφία, καὶ φοροῦν ποικίλα καλύμματα ὅπως καπέλα, σκουφιά, κάσκες κλπ. Πάντως τὰ πρόσωπά τους φαίνονται θλιμμένα καὶ σκεπτικὰ ἀπὸ τὰ πολλὰ καὶ βασανιστικὰ προβλήματα ποὺ τοὺς ἀπασχολοῦν. Ὑψώνουν δὲ τὰ χέρια πρὸς τὰ ἄνω ἢ καὶ ὁλοκλήρους τοὺς βραχίονάς των σὰν νὰ διαμαρτύρονται, νὰ ζητοῦν βοήθεια ἢ νὰ φασκελώνουν τοὺς ὑπαιτίους. Καὶ αὐτὰ τοὺς ἑνώνουν μεταξύ τους. Οἱ κινήσεις εἶναι πάντως πιὸ ἔντονες πρὸς τὸ κάτω μέρος τοῦ πίνακος. 

Στὸ κέντρο ἐπὶ ἑνὸς κυρτοῦ καὶ γυμνοῦ χώρου ὑψοῦνται τρεῖς λίαν λεπτοὶ καὶ ὑψηλοὶ ὅμοιοι σταυροί, κατὰ τρόπον ἐμφαντικό, συνθετικὰ καὶ χρωματικά. Ἐπ' αὐτῶν σταυροῦνται "παλουκοειδῶς" οὐχὶ ὁ Χριστὸς μεταξὺ τῶν δύο ληστῶν, ἀλλά -Κύριε ἐλέησον- ὁ συνταξιοῦχος ἀναμέσῳ τοῦ δημοσίου καὶ τοῦ ἰδιωτικοῦ ὑπαλλήλου, τοῦτ'ἔστιν αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ὑποφέρουν οἰκονομικὰ ἰδιαιτέρως. Μήπως λοιπὸν ἐδῶ ξανασταυρώνεται ἐν ἐτέρᾳ μορφῇ ὁ Χριστός; (Καζαντζάκης). Οἱ σταυροὶ ἔχουν δελτάρια καὶ ὑποπόδιον, πρὸ τοῦ μεσαίου δὲ ὑψώνεται κλῖμαξ, πιθανῶς μὲ ἕναν ἀνερχόμενο σταυρωτή. Οἱ ἐσταυρωμένοι εἶναι λεπτοί, μορφὲς μανιεριστικές, ἴσως καὶ λόγῳ τῶν μαρτυρικῶν ἐκτροπῶν τῆς καθημερινῆς ζωῆς, ἔχουν κατὰ τὴν μόδαν, γένειον καὶ ἀντιπασοκικῶς εἶναι ἐνδεδυμένοι μέλαν -ἐπισήμως γάρ- κοστοῦμι μὲ γραβάτα. Τὰ χέρια των ὑψώνουν συμμετρικῶς καί "χορευτικά" πρὸς τὰ ἄνω. Ἀτενίζουν δὲ στὸ ἄπειρον, καὶ ἴσως νὰ λένε: Τί νὰ κάνουμε, ἄς "χορέψουμε" λοιπὸν μὲ ἀκίνητο τὸ σῶμα ἐπάνω στὸ σταυρό, ὑποτασσόμενοι ταῖς "ἐπιγείοις δυνάμεσιν". "Χορεύουν" τοῦτ' ἔστι -ὀξυμόρως- ἐν ἀκινησίᾳ! Πάντως εἶναι καλὸ ὅταν τραγουδᾶ καὶ χορεύει ὁ λαός! 

Τὰ χρώματα τῶν ἐνδυμάτων των εἶναι ποικίλα: λευκά, μαῦρα, καφέ, κόκκινα, ρόζ, μώβ, πράσινα, κυανοπράσινα, μπλέ. Συχνὰ δὲ ἀπαντοῦν καὶ τὰ γνωστὰ εἰς αὐτὰ τετραγωνίδια, σύμβολα κατὰ τὴν εἰκονολογία τοῦ καλλιτέχνη, τῆς τετραγωνικῆς λογικῆς καὶ σοφίας τῶν ἀρχαίων προγόνων μας. Ἔτσι λοιπὸν καὶ τὸ ἔργον αὐτὸ μαρτυρεῖ καὶ τὴν συνήθη καὶ ἐντυπωσιακὴν εἰκονογραφικὴν εὑρηματικότητα τοῦ ζωγράφου, μὲ τὴν ὁποία καταπιάνεται ἐδῶ σὲ μία τόσο πολιτικὰ θαραλλέα ἀπεικόνιση τῶν ταλαιπωρουμένων συνανθρώπων μας, παντρεύων σοσιαλιστικὲς ἰδέες μὲ χριστιανικὲς τοιαῦτες, πρᾶγμα οὐχὶ ἄηθες ἐν τῷ Πρωτοχριστιανισμῷ καὶ οὐχὶ μόνον. 

Ἄλλωστε, μὲ παρόμοια θέματα κοινωνικῆς φύσεως ἔχει ἀσχοληθεῖ καὶ πολὺ ἐνωρίτερα, ὅπως στοὺς περίφημους ἀνθρακωρύχους, τοὺς μάρτυρας αὐτοὺς τοῦ μόχθου καὶ τοῦ ἱδρώτα, ποὺ παλεύουν μέσα στὰ ἔγκατα τῆς γῆς καὶ δὲν στρογγυλοκάθονται σὰν τοὺς οὐχὶ σπανίως εὐτραφεῖς καὶ συχνάκις μειδιῶντας, ἀβυσσαλέους καρεκλοκενταύρους.

ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΟ: http://fanarion.blogspot.gr/2017/10/blog-post_31.html

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ



«Στον παπα-Κάραν για την κρίση τού κόσμου»
Με ρωτάς, άνθρωπε του Θεού, από που προέρχεται η σημερινή κρίση, και τι σημαίνει αυτή. Ποιος είμαι εγώ για να με ρωτάς για ένα τόσο μεγάλο μυστικό; «Μίλα, όταν έχεις κάτι καλύτερο από τη σιωπή», λέει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Όμως παρόλο που θεωρώ, ότι η σιωπή είναι τώρα καλύτερη από κάθε ομιλία, και όμως λόγω αγάπης προς εσένα, θα σου εκθέσω εκείνα που σκέπτομαι περί αυτού που ρώτησες.
Η κρίση είναι ελληνική λέξη, και σημαίνει δίκη.
Αντικατάστησε τη λέξη «κρίση» με τη λέξη «δίκη» και διάβασε: «Δια τούτο ουκ αναστήσονται ασεβείς εν δίκη» ή «αλλά την δίκην πάσαν δέδωκε τω υιώ» ή «νυν δίκη εστί του κόσμου τούτου» ή ότι «αποδώσουσι λόγον τω ετοίμως έχοντι δικάσαι ζώντας και νεκρούς».
Έως τώρα οι ευρωπαϊκοί λαοί χρησιμοποιούσαν την λέξη «δίκη», αντί για τη λέξη «κρίση», όποτε και να τους έβρισκε κάποια συμφορά. Τώρα η καινούργια λέξη αντικατέστησε την παλιά, και το κατανοητό έγινε ακατανόητο. Όταν γινόταν ξηρασία, πλημμύρα, πόλεμος ή έπεφτε επιδημία, όταν έριχνε χαλάζι, γίνονταν σεισμοί, πνιγμοί και άλλες συμφορές, λέγανε «Θεία δίκη!».

Και αυτό σημαίνει: κρίση μέσα από ξηρασίες, κρίση μέσα από πλημμύρες, μέσα από πολέμους, μέσα από επιδημίες κ.λπ. Και τη σημερινή χρηματοοικονομική δυσκολία ο λαός την θεωρεί ως Θεία δίκη, όμως δεν λέει η δίκη αλλά η κρίση. Έτσι ώστε η δυσκολία να πολλαπλασιάζεται με το να γίνεται ακατανόητη! Εφόσον όσο ονομαζόταν με την κατανοητή λέξη «δίκη», ήταν γνωστή και η αιτία, λόγω της οποίας ήρθε η δυσκολία, ήταν γνωστός και ο Δικαστής, ο Οποίος επέτρεψε την δυσκολία, ήταν γνωστός και ο σκοπός τής επιτρεπόμενης δυσκολίας. Μόλις όμως χρησιμοποιήθηκε η λέξη «κρίση», λέξη ακαταλαβίστικη σε όλους, κανείς δεν ξέρει πια να εξηγήσει ούτε για ποιο λόγο, ούτε από Ποιόν, ούτε ως προς τι. Μόνο σ' αυτό διαφέρει η τωρινή κρίση από τις κρίσεις που προέρχονται από την ξηρασία ή την πλημμύρα ή τον πόλεμο ή την επιδημία ή τους πνιγμούς ή κάποιους άλλους πειρασμούς.
Με ρωτάς για την αιτία τής τωρινής κρίσης, ή της τωρινής Θείας δίκης! Η αιτία είναι πάντα η ίδια. Η αιτία για τις ξηρασίες, τις πλημμύρες, τις επιδημίες και άλλα μαστιγώματα της γενιάς των ανθρώπων είναι η αιτία και για την τωρινή κρίση. Η αποστασία των ανθρώπων από τον Θεό. Με την αμαρτία της Θεοαποστασίας οι άνθρωποι προκάλεσαν αυτή την κρίση, και ο Θεός την επέτρεψε, ώστε να ξυπνήσει τους ανθρώπους, να τους κάνει ενσυνείδητους, πνευματικούς και να τους γυρίσει προς Εκείνον.
Στις μοντέρνες αμαρτίες—μοντέρνα και η κρίση. Και όντως ο Θεός χρησιμοποίησε μοντέρνα μέσα ώστε να το συνειδητοποιήσουν οι μοντέρνοι άνθρωποι: χτύπησε τις τράπεζες, τα χρηματιστήρια, τις οικονομίες, το συνάλλαγμα των χρημάτων. Ανακάτωσε τα τραπέζια στις συναλλαγές σ' όλο τον κόσμο, όπως κάποτε στο ναό των Ιεροσολύμων. Προξένησε πρωτόγνωρο πανικό μεταξύ εμπόρων και αυτών που ανταλλάσσουν το χρήμα. Προκάλεσε σύγχυση και φόβο. Όλα αυτά τα έκανε για να ξυπνήσουν τα υπερήφανα κεφαλάκια των σοφών της Ευρώπης και της Αμερικής, για να έλθουν εις εαυτούς και να πνευματικοποιηθούν. Και από την άνεση και το αγκυροβόλημα στα λιμάνια τής υλικής σιγουριάς να θυμηθούμε τις ψυχές μας, να αναγνωρίσουμε τις ανομίες μας και να προσκυνήσουμε τον ύψιστο Θεό, τον ζωντανό Θεό.
Μέχρι πότε θα διαρκέσει η κρίση; Όσο το πνεύμα των ανθρώπων παραμείνει δίχως αλλαγή. Ώσπου οι υπερήφανοι υπαίτιοι αυτής της κρίσης να παραιτηθούν μπροστά στον Παντοδύναμο. Ώσπου οι άνθρωποι και οι λαοί να θυμηθούν, την ακαταλαβίστικη λέξη «κρίση», να τη μεταφράσουν στη γλώσσα τους, ώστε με αναστεναγμό και μετάνοια να φωνάξουν: «η Θεία δίκη»!
Πες και εσύ, τίμιε πατέρα, η Θεία δίκη, αντί η κρίση, και όλα θα σου γίνουν ξεκάθαρα.
Χαιρετισμούς και ειρήνη

Σημείωση
Το κείμενο προέρχεται από το βιβλίο του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται...», Ιεραποστολικές επιστολές Α', εκδ. «Εν πλω», Αθήνα 2008, σσ. 33-36. Ο τίτλος του πρωτοτύπου είναι: «Στον παπα-Κάραν για την κρίση τού κόσμου»)

 

 

 

Πηγή

 

Ο Γέρων Ιουστίνος Πίρβου για την τεχνολογία και την πολιτική


"Η μόνη κρίση που μας αφορά είναι ότι δεν είμαστε άγρυπνοι φύλακες του Έθνους και της ορθόδοξης παραδόσεώς μας και αφήσαμε να εισχωρήσουν στη χριστιανική κοινωνία λύκοι άρπαγες, είτε πολιτικοί είναι αυτοί είτε εκκλησιαστικοί"

  


Ομιλία του Καλλιντέρη Νικόδημου (νομικού) που εκφωνήθηκε στις 5/3/2023 στην αίθουσα της οδού Ζωοδόχου Πηγής 44 στα Εξάρχεια κατά την παρουσίαση του βιβλίου «Ζωή θυσιαζόμενης αγάπης»

Σεβαστοί Πατέρες,

Αγαπητοί αδελφοί,

Ο Γέρων Ιουστίνος Πίρβου έγινε γνωστός στους περισσότερους από εμάς στις αρχές του 2020 χάρη στο βιβλίο «Ζωή θυσιαζόμενης Αγάπης» των εκδόσεων «Άθως», το οποίο μετέφρασε η προλαλήσασα κ. Χαρά Λιαναντωνάκη!

Λίγες ημέρες πριν από την έναρξη των πρωτόγνωρων καταστάσεων που ζήσαμε τα τελευταία τρία (3) χρόνια επέτρεψε ο Θεός να εντρυφήσουμε στον βίο του σπουδαίου αυτού πνευματικού αναστήματος της ορθόδοξης Ρουμανίας και κυρίως να κρατηθούμε από τις ψυχωφέλιμες διδαχές του.

Κάποιοι από εμάς μελετήσαμε το βιβλίο μεσούντος του πρώτου εγκλεισμού, όταν βιώναμε το αυταρχικό κλείσιμο των ιερών ναών και την απαγόρευση συμμετοχής μας στη θεία λατρεία, την απηνή δίωξη κληρικών, την πρωτοφανή στα ιστορικά στοχοποίηση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας και τον στραγγαλισμό δικαιωμάτων και ελευθεριών των πολιτών με την ταυτόχρονη επιβολή ακραίας προπαγάνδας από την πλειονότητα των ΜΜΕ. Οι κατά Θεόν θαρραλέοι λόγοι του Γέροντος Ιουστίνου που εκπήγαζαν από το γνήσιο αγιοπατερικό του ήθος, λειτούργησαν ως βάλσαμο στις ψυχές μας και απάλυναν τον πόνο που προκαλούσε η «εκκωφαντική» αφωνία των πνευματικών ταγών του τόπου μας…

Άλλο η κρίση και άλλο η κατάκριση.


"Η κατάκριση ως αποτέλεσμα των παθών μας είναι τρομερή αμαρτία. Η κρίση όμως δεν είναι, είναι φυσικό αποτέλεσμα της συμπεριφοράς των άλλων. Ο Χριστιανός δεν είναι υποχρεωμένος ν΄αποδέχεται την αμαρτία ούτε κάτι που δεν του αρέσει στη συμπεριφορά των άλλων.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, επειδή ήλεγχε την κάθε αδικία, ήλεγξε και την βασίλισσα Ευδοξία για τις παρανομίες και τις αδικίες που έκανε, κυρίως επειδή με τυραννικό τρόπο αφαίρεσε τον αγρό μιας χήρας, ονομαζόμενης Καλλιτρόπης.

Γερμανία: Έρχεται η μεγαλύτερη κρίση στην παγκόσμια ιστορία το 2023

 

Όποιος νομίζει ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι ενάντια στα σχέδια της Ν.Τ.Π. είναι αφελής. Αντιθέτως τα επιταχύνει.

Γερμανία: Έρχεται η μεγαλύτερη κρίση στην παγκόσμια ιστορία το 2023, λέει Γερμανός οικονομολόγος.

Η διακοπή των αλυσίδων εφοδιασμού λόγω της ουκρανικής κρίσης θα οδηγήσει σε ελλείψεις λιπασμάτων και θα στερήσει από τους αγρότες τη δυνατότητα να παράγουν, σύμφωνα με τον Matthias Berninger, εκ των επικεφαλής της Bayer AG.