Ευχαριστίες στον π. Δημήτριο Αθανασίου

             

Ἔχει δημοσιευθεῖ στὸ ἱστολόγιο "Ομολογία" (ἐδῶ) μία ἀνακοίνωση τοῦ π. Δημητρίου Ἀθανασίου, χημικοῦ, στὴν ὁποία ὁ π. Δημήτριος κατά την γνωστή του τακτική ἐξαπολύει ἕνα κρεσέντο χαρακτηρισμῶν καὶ ὕβρεων ἐναντίον μου, διότι ἐνῶ αὐτός ἔχει τέτοια ἀναγνωσιμότητα ἐγώ, παρότι λαϊκὸς καὶ ὅτι ἄλλο μοῦ προσάπτει, τόλμησα νὰ τὸν ἐλέγξω για πράγματα ποὺ ὁ ἴδιος δὲν κάνει: Δηλ. ἐνῶ ὁ ἴδιος μιλάει μὲν ἐπιφανειακὰ καὶ ἐπιστημονικὰ γιὰ τὸν Οἰκουμενισμό, γιὰ τὶς οἰκουμενιστικὲς δραστηριότητες τοῦ μητροπολίτου του Ἄρτης Καλλινίκου, τῆς συμπροσευχῆς του μὲ οἰκουμενιστὲς καὶ σχισματικοὺς τῆς Οὐκρανίας (ἐδῶ) κι (ἐδῶ), μὲ ξεκάθαρους αἱρετίζοντες ἐπισκόπους, ὅπως ὁ Μεσσηνίας (ἐδῶ) κλπ. ἀλλὰ καὶ τοῦ προκατόχου του Ἰγνατίου ποὺ ὑπέγραψε στὸ Κολυμπάρι ὄλες τὶς προδοτικὲς γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία ἀποφάσεις (ἐδῶ) ὁ κατὰ τὰ ἄλλα λαλίστατος κατήγορός μου τηρεῖ παρατεταμένη σιγὴ ἀσυρμάτου γιὰ λόγους εὐνόητους.

Τὸν εὐχαριστῶ πολὺ γιὰ τὸν χρόνο ποὺ ἀφιέρωσε ἐναντίον μου καὶ τοῦ εὔχομαι ἀκόμα μεγαλύτερη ἀναγνωσιμότητα, ἡ ὁποία, ὅπως ὁ ἴδιος γράφει, τὸν χαροποιεῖ ἀφάνταστα.

Α.Τ.

Διέκοψε ο άγ. Ιουστίνος Πόποβιτς το μνημόσυνο του Σέρβου Πατριάρχη Γερμανού λόγω του Οικουμενισμού; Η απάντηση είναι ναι!

Παρουσιάζουμε τὴν μαρτυρία τοῦ Χωροεπισκόπου Νοβο-Μπρντὸ καὶ Παννονίας Μαξίμου τῆς ἐπισκοπῆς Ράσκας-Πριζρένης στὴν ἐξορία, στὴν ὁποία ἀποδεικνύεται μὲ λεπτομέρειες ὅτι ὁ ἄγ. Ἰουστῖνος Πόποβιτς εἶχε πράγματι διακόψει τὸ μνημόσυνο τοῦ Σέρβου πατριάρχη Γερμανοῦ ὡς Οἰκουμενιστοῦ. Ὁ Μάξιμος δίνει τὴν πληροφορία αὐτὴ στὰ πλαίσια μίας ἀπάντησής του στὸν ἀρχιμανδρίτη Νικόδημο Μπογκοσάβλιεβιτς, ὁ ὁποῖος κατηγορεῖ τοὺς ἀποτειχισμένους ὡς αἱρετικοὺς δαστρεβλώνοντας τὸν 15ο Κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Αὐτὴ ἡ πληροφορία ἐπιβεβαιώνει καὶ τὸ τότε ἄρθρο τοῦ Ο.Τ. καὶ ἀποστομώνει ὅσους ἄνευ ἀποδείξεων ὑποστηρίζουν ὅτι τάχα ὁ Ἅγιος δὲν ἀποτειχίστηκε, γιὰ νὰ πνίξουν τὶς ἀντιδράσεις τοῦ ποιμνίου ἐναντίον τῶν οἰκουμενιστικῶν αἱρετικῶν διδασκαλιῶν κα καινοτομιῶν. Λέει μεταξὺ ἄλλων ὁ Μάξιμος (τὸ σχόλιο συνεχίζεται μετὰ τὸ κείμενο): 

«Η διάκριση «Συνόδων» και «Πατέρων»

Καταλάβατε, λοιπόν, το μήνυμα· για σας και γι' αυτούς που οδηγήσατε σε πλάνη κάναμε έντονες τις κρίσιμες λέξεις του κανόνα, που σε σκόνη και στάχτη διασκορπίζουν την πλάνη σας ότι χρειάζεται να χωριστεί κανείς από τον προκαθήμενο που κηρύττει μόνο εκείνη την αίρεση που έχει συνοδικά καταδικαστεί. Αυτός είναι ο ισχυρισμός σας, ενώ στον ίδιο τον κανόνα βλέπουμε ότι αρκεί η αίρεση να έχει καταδικαστεί και από τους Πατέρες! Ποιων Πατέρων; Φυσικά, των αγίων Πατέρων. Και ποιος μεταξύ των αγίων Πατέρων καταδίκασε με τον πιο ηχηρό τρόπο την αίρεση του οικουμενισμού; Ο άγιος Ιουστίνος του Τσέλιε (Πόποβιτς)! Αυτός επίσημα αγιοκατατάχθηκε και με αυτή την πράξη της αγιοκατάταξης οι οικουμενιστές, λοιπόν, επικαλέστηκαν την ανάθεμα αυτού του αγίου Πατέρα, ο οποίος την ομολογία του οικουμενισμού τους ονομάζει αναμφίβολα αίρεση. Αλλά μήπως είναι μοναχική φωνή μεταξύ των αγίων Πατέρων; Καθόλου! Ο άγιος Γαβριήλ Γεωργιανός, ο άγιος γέροντας Παΐσιος, ο άγιος Σεραφείμ Σομπόλεφ και πλήθος άλλων σύγχρονων και επίσημα αγιοκαταταγμένων(!) Πατέρων καταδικάζουν αναμφίβολα τον οικουμενισμό ως κακή αίρεση, που πράγματι είναι. Με αυτό είναι φανερό τι είδους και πόση πλάνη διαδίδετε και συγχέετε τους απλόκαρδους χριστιανούς που η συνείδηση τους ωθεί να παλεύουν και να αντιστέκονται στην οικουμενιστική αίρεση και στους φορείς και κήρυκές της, ενώ εσείς με τέτοιο γράψιμό σας παγιδεύετε τη συνείδησή τους. Καταλάβετε, λοιπόν, ότι είστε σε πλάνη και συνετιστείτε!

Η μαρτυρία του επισκόπου Νικοδήμου Μιλάς

Διδασκαλία της Εκκλησίας για την διακοπή εκκλησιαστικής κοινωνίας και τα μυστήρια των αιρετικών Μελετίου (Καλαμαρᾶ), Μητροπ. Νικοπόλεως,. (+2012)

Τι συμπεραίνουμε ξεκάθαρα  από το κείμενο για τους ιερείς που σε καιρούς αιρέσεως μνημονεύουν και κοινωνούν με τους αιρετικούς;

                                                    

Από το ιστολόγιο Ομολογία

Παρουσιάζουμε στη συνέχεια απόσπασμα από θεολογική μελέτη του μακαριστού Μητροπολίτου Νικοπόλεως και Πρεβέζης κυρού Μελετίου , περί των μυστηρίων ,που τελούν αιρετικοί ιερείς, από το βιβλίο του Η Ε ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ.

Τα βασικά σημεία του κειμένου είναι

Α. Η Εκκλησία δεν είναι διοικητικό σωματείο, αλλά ενότητα Πίστης και Αγίου Πνεύματος. Μόνο η αίρεση τη διασπά.

Β. Ο ιερέας παραμένει «πατέρας» και «ποιμένας» μόνο όσο ορθοτομεί την αλήθεια. Αν παρεκκλίνει, θεωρείται «λύκος» και χάνει την πνευματική του ιδιότητα.

Απορίες που πρέπει να απαντηθούν.

Ο π. Δημήτριος Αθανασίου (αν και -παράξενο γιατί- ανεπίγραφο, το ύφος του κειμένου και ο τρόπος γραφής του αναδεικνύει ως συγγραφέα τον π. Δημήτριο) εξέφρασε  απορίες σχετικά με την χειροτονία και την Αποτείχιση του π. Δήμου Σερκελιδη, αλλά και «τις αοριστίες και τα γλωσσικά τερτίπια» του π. Θεοδώρου Ζήση σχετικά με αυτές (εδώ). Οι απορίες είναι εύλογες και πρέπει να απαντηθούν, όταν μάλιστα αυτές εκφράζονται από ιερέα. Διότι δεν αρκεί η τυφλή και αδιάκριτη επαινο- υμνολογία που εκφράζεται από πολλούς. Χρειάζεται και η ακριβής περιγραφή των γεγονότων προς εξεύρεση της αλήθειας και αποφυγή σκανδαλισμού. 

Απορίες και αντιφατικές πρακτικές στο Μυστήριο της Ιερωσύνης και την Αποτείχιση 

 

Tα δύο  videos  που κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο και έχουν  σχέση με την περίπτωση του επισκόπου Τυχικού και τους αποτειχισμένους και με τα οποία  θα ασχοληθούμε στην συνέχεια είναι τα εξής:

Το πρώτο είναι το video του π.Δ.Σ με τίτλο: «Η Απολογία Μου: Η Αλήθεια για τον Μητροπολίτη Τυχικό (https://www.youtube.com/watch?v=dxa4DCWONr4).

Το δεύτερο video  έχει   σχετική συνέντευξη του π.Θ.Ζ με τίτλο:  «Ο π.Θεόδωρος Ζήσης σχολιάζει τις εκκλησιαστικές εξελίξεις στην Κύπρο στον Βασ. Κοντογουλίδη - Fm100 («https://www.youtube.com/watch?v=wr9qvevNsug)

Παρακολουθώντας τα λεγόμενα στα videos  δημιουργούνται πολλές απορίες που έχουν σχέση και με την αποτείχιση, το μυστήριο της ιερωσύνης  και με την εκκλησιαστική πρακτική του π.Δ.Σ. Θεωρούμε απαραίτητο να ξεκαθαριστούν τα παρακάτω, επειδή φαίνεται ότι εγκαινιάζεται ένα νέο μοντέλο αποτείχισης που ξεφεύγει από τα όρια της Αγιοπνευματικής ιεροκανονικής αποτείχισης.

Ἀπάντηση στὸν ἐκπρόσωπο τύπου τῶν ἀνωνύμων Φιλοαθωνιτῶν

Ἔχει δημοσιευθεῖ στὸ ἱστολόγιο "Ομολογία" μία ἀνακοίνωση τοῦ π. Δημητρίου Ἀθανασίου, χημικοῦ, στὴν ὁποία ὁ π. Δημήτριος κατά την γνωστή του τακτική κατηγορεῖ τοὺς ἄλλους γιὰ πράγματι ποὺ ὁ ἴδιος δὲν κάνει: Π.χ. κατηγορεῖ μὲ ἀπαξιωτικοὺς χαρακτηρισμοὺς καὶ εἰρωνεῖες τοὺς Περιστεριῶτες  πιστούς, γιατὶ μιλοῦν μόνο γιὰ τὴν ἀπομάκρυνση τοῦ Σταυροῦ, ἐνῶ δὲν μιλοῦν γιὰ τὶς συνεχόμενες οἰκουμενιστικὲς δραστηριότητες τοῦ Μητροπολίτου Περιστερίου, ἐνῶ ὁ ἴδιος μιλάει μὲν ἐπιφανειακὰ γιὰ τοὺς ἄλλους, ἀλλὰ γιὰ τὶς οἰκουμενιστικὲς δραστηριότητες τοῦ μητροπολίτου του Ἄρτης Καλλινίκου,  τῆς συμπροσευχῆς του μὲ οἰκουμενιστὲς καὶ σχισματικοὺς τῆς Οὐκρανίας (ἐδῶ) κι (ἐδῶ), μὲ ξεκάθαρους αἱρετίζοντες ἐπισκόπους, ὅπως ὁ Μεσσηνίας (ἐδῶ) κλπ. ἀλλὰ καὶ τοῦ προκατόχου του Ἰγνατίου ποὺ ὑπέγραψε στὸ Κολυμπάρι ὄλες τὶς προδοτικὲς γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία ἀποφάσεις (ἐδῶ) ὁ λαλίστατος κατήγορος τηρεῖ παρατεταμένη σιγὴ ἀσυρμάτου.

Τώρα ὁ π. Δημήτριος γίνεται (δυστυχῶς διότι πρόκειται γιὰ ἱερέα) ἀκόμα πιὸ θρασύς: Παρουσιάζει μία ἐπιστολὴ ἀνωνύμων (κανεὶς δὲν γνωρίζει ποιοί εἶναι αὐτοὶ οἱ φίλοι Ἀθωνῖτες ἢ ἂν ὑπάρχουν καὶ ποιούς σκοποὺς ὑπηρετοῦν, ἀντιθέτως μπορεῖ νὰ εἰκασθεῖ ὅτι ἴσως νὰ τὴν ἔγραψε ὁ ὁποιοσδήποτε, ἀκόμα καὶ ὁ ἴδιος) τὴν ὁποία ὁ ἴδιος ΔΕΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΕΙ (!!!) ἀλλὰ ἀπαιτεῖ νὰ τὴν δημοσιεύσουν οἱ ἄλλοι ὡς ἀπόδειξη δικαιοσύνης καὶ αὐτοανακηρύσσεται ἐκπρόσωπος τὐπου τῶν ἀνωνύμων αὐτῶν μᾶλλον ἐπειδὴ δικαιώνουν τὶς θέσεις του. Δὲν ἀρκεῖται μάλιστα μόνο σ' αὐτό, ἀλλὰ ὡς νέος Big Brother παρακολουθεῖ ποιά ἱστολόγια ἀνάρτησαν τὴν ἐπιστολή καὶ ποιά ὄχι και δημοσιεύει κάθε φορὰ ὀνομαστικὰ τὸν ἀριθμό τους.

Ὁ ἴδιος ὅμως, ἄκουσον ἄκουσον, συνεχίζει νὰ ἀρνεῖται νὰ δημοσιεύσει τὴν ἐπιστολὴ τόσο στὸ ἱστολόγιο "Ομολογία" ὅσο καὶ στὸ δικό του ἱστολόγιο "Θησαυρός Γνώσεων και Ευσεβείας" χωρίς ὅμως νὰ βάζει τα ἱστολόγια αὐτὰ στὴν λίστα τῶν ἱστολογίων ποὺ ἀρνοῦνται νὰ δημοσιεύσουν τὴν ἐπιστολὴ τῶν ἀνωνύμων Ἀθωνιτῶν Φίλων, ἡ ὁποία ἐκτὸς τῶν ἄλλων περιέχει καὶ πολλὰ θεολογικὰ λάθη. Φυσικὰ μέσα στὶς πλεκτάνες του δὲν πρόσεξε τὴν ἀνακολουθία του.

Ἐμεῖς λοιπόν, ὡς ἱστολόγιο δημοσιεύουμε μὲ μία ἐλάχιστη παραλλαγὴ τὴν δικαιολογία τοῦ ἴδιου τοῦ π. Ἀθανασίου (ἐδῶ) ὡς ἄρνηση δημοσίευσης καὶ τὸν παρακαλοῦμε νὰ μὴν ἀναφέρει τὸ ἱστολόγιό μας (ὅπως πράττει καὶ μὲ τὰ δικά του) στὴν "μαύρη λίστα" του:

"Επειδή το κείμενο των Αθωνιτων Φίλων δεν στάλθηκε στο ιστολόγιο δεν μπορούμε να δημοσιεύσουμε την απάντηση. Εξ άλλου δεν επιθυμούμε να εμπλακούμε στο θέμα  με αφορμή  το άρθρο ενός Αγιορείτη μοναχού. Οι λόγοι είναι πολλοί."

Απάντηση του π. Δημητρίου Αθανασίου στον κ. Παναγιώτη Σαρρή

Για λόγους δικαιοσύνης δημοσιεύουμε την απάντηση του π. Δημητρίου Αθανασίου στον κ. Παναγιώτη Σαρρή, ώστε ο αναγνώστης να βγάλει τα συμπεράσματα του. 

Οφειλόμενη απάντηση στον κ. Παναγιώτη Σαρρὴ (Θεολόγο – Οικονομολόγο)

Εισαγωγικά

Επειδή το κείμενο που ασκεί κριτική ο κ.Σαρρής δημοσιεύτηκε και στο ιστολόγιο ΟΜΟΛΟΓΙΑ δημοσιεύουμε την οφειλόμενη απάντηση :

---------------------------------------------------------------------------------

πρωτοπρεσβυτέρου  Δημητρίου  Αθανασίου (χημικού)

Κύριε Παναγιώτη  Σαρρή,

Με έκπληξη διάβασα άρθρο σας με τίτλο «Απάντηση στον π.Δημήτριο Ἀθανασίου για τις τοποθετήσεις του  περί των αντιδρώντων πιστών για το θέμα του Εσταυρωμένου/Σταυρού/» που δημοσιεύτηκε στις 21 Νοεμβρίου 2024 στις παρακάτω  ηλεκτρονικές  διεύθυνσεις:

1.https://tasthyras.wordpress.com/2024/11/21/%ce%b1%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b7-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%80-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%ae%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%bf-%e1%bc%80%ce%b8%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%83%ce%af%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%b9/#more-104210

2. https://aktines.blogspot.com/2024/11/blog-post_649.html

Η έκπληξή μου οφείλεται στο γεγονός ότι επιλέξατε να σχολιάσετε  θέσεις μου (που υπήρχαν σε άρθρα μου τα οποία δημοσιεύτηκαν στο προσωπικό μου ιστολόγιο) σε  άλλα ιστολόγιο  στα οποία δεν έχουν δημοσιευτεί (ούτε επιθυμώ να δημοσιευτούν) οι απόψεις μου  σχετικά με τη  λειτουργική θέση του Εσταυρωμένου στο ιερό βήμα. Αυτό και μόνο αποτελεί μεγάλο ατόπημά σας, γιατί απλούστατα ο αναγνώστης που σας διαβάζει δεν ξέρει για τι μιλάτε. Είναι πιθανόν τακτική σας να ρίχνετε λάσπη στον ανεμιστήρα και όπου πάει.

Λογικό και ηθικό ήταν να στείλετε τις απόψεις σας στο δικό μου ιστολόγιο, που χρησιμοποιείτε ως πηγή, ώστε ο διάλογος να γίνει στο χώρο, όπου πρέπει και όχι σε άλλους χώρους με τους οποίους δεν επιθυμώ να συνεργάζομαι για πολλούς και διαφόρους σοβαρούς λόγους.

 Για καλύτερη ενημέρωση του αναγνώστη επαναλαμβάνω τι έγραψα, για να καταλάβει περί τίνος ασχολείσθε στο άρθρο σας.

Ἀπάντηση στὸν π. Δημήτριο Ἀθανασίου γιὰ τὶς τοποθετήσεις του περὶ τῶν ἀντιδρώντων πιστῶν γιὰ τὸ θέμα τοῦ Ἐσταυρωμένου/Σταυροῦ

Παναγιώτης Σαρρὴς, Θεολόγος - Οἰκονομολόγος

π. Δημήτριε,

Μὲ μεγάλη λύπη βλέπουμε ἕναν ἱερέα/ποιμένα, ἕναν χριστιανό, ἕναν ἀγωνιστὴ στὰ θέματα πίστεως νὰ γράφει κείμενα μὲ τέτοιο ὕφος ἀπέναντι σὲ ἄλλους χριστιανούς, ἀδελφούς, πιστοὺς ποὺ ὁμολογοῦν, ἀγωνίζονται γιὰ τὴν ὀρθόδοξη πίστη καὶ γι’αυτό λοιδοροῦνται, χλευάζονται, δέχονται ποικιλόμορφο πόλεμο καθημερινὰ καὶ διὰ ζώσης (μὴ ξεχνᾶτε ὀτι διαμένουν, κινοῦνται καὶ ἐργάζονται στὴν περιοχὴ τοῦ προβλήματος σὲ μιὰ πόλη ποὺ διατηρεῖ ἀκόμα τὸ "περιβάλλον τῆς γειτονιᾶς").

Κάνετε, δυστυχῶς, πολλὲς ὑποθετικὲς ἐρωτήσεις καὶ εἰκασίες, ὅσον ἀφορᾶ τοὺς πιστοὺς ποὺ διαμαρτύρονται στὸ Περιστέρι, γιὰ νὰ ἐξυπηρετήσουν τὸ σκεπτικό σας. Ὅμως δὲν ἰσχύουν.

Οἱ πιστοὶ (αὐτοὶ ποὺ γνωρίζουμε... δὲν ἀκούσαμε, δὲ διαβάσαμε, οὔτε μᾶς εἶπαν, οὔτε ὑποθέτουμε,... ἀλλὰ γνωρίζουμε) δὲν «ἀγνοοῦν», δὲν «ἀδιαφοροῦν» γιὰ ὅλες τὶς κακοδοξίες τοῦ Ἐπισκόπου τους (καὶ γιὰ ὅλα τὰ θέματα πίστεως ἐν γένει), ἀντιθέτως ἔχουν καὶ γιὰ αὐτὰ διαμαρτυρηθεῖ γραπτῶς καὶ προφορικῶς καὶ μάλιστα ἔχουν ἐλέγξει κατὰ πρόσωπο(!).

Ἂς μὴν κρίνουμε μόνο ἀπὸ τὸ τί ἔχει πάρει ἔκταση σὲ ἐπίπεδο δημοσιεύσεων-διαδικτύου ἢ τὸ τί ἔχει πέσει στὴν ἀντίληψή μας.

Ἐνδεικτικὰ σᾶς ἀναφέρουμε ὅτι ἀπὸ τοὺς πιστοὺς αὐτοὺς ὁ Μητροπολίτης Περιστερίου:

- ἔχει ἐλεγχθεῖ στὴν ὁμιλία του στὸ ἐπισκοπεῖο γιὰ τὸ ὅτι ἔβαλε αἱρετικοὺς στὴν ἐπισκοπὴ (γιὰ ἕνα ἀπὸ τὰ συνέδρια ποὺ ἀναφέρεστε).

- ἔχει ἐλεγχθεῖ μὲ δημοσίευμα γιὰ συλλείτουργο/συμπροσευχὴ μὲ Λουθηρανοὺς στὸ Κάϊρο[2] .

- ἔχει ἐλεγχθεῖ διὰ ζώσης , πρόσωπο πρὸς πρόσωπο, καὶ δημοσίως σὲ ἱερὸ ναὸ γιὰ τὸ θέμα τῶν ὁμοφυλοφίλων.

- ἔχει ἐλεγχθεῖ γιὰ τὸ Οὐκρανικό, γιὰ τὰ συλλείτουργα καὶ τὶς συμπροσευχὲς ἀπὸ ἀδελφοὺς καὶ σὲ δημόσιο διάλογο ἐνώπιον τοῦ Δημάρχου Περιστερίου.

Ἐπίσης ἐνδεικτικὰ σᾶς ἀναφέρουμε ἄλλες ἐνέργειες τῶν πιστῶν αὐτῶν:

- ἔχουν ἐλέγξει σὲ ναοὺς πολιτικοὺς ποὺ ψήφισαν τὸν νόμο τῆς αἰσχύνης.

- ἔχουν κάνει δράση ἐνημέρωσης-εὐαισθητοποίησης γιὰ τὸ παραπάνω θέμα, μὲ μοίρασμα σχετικῶν φυλλαδίων σὲ γονεῖς/κηδεμόνες.

- ἔχουν μοιράσει φυλλάδια μὲ κατηχητικὸ περιεχόμενο.

- ἔχουν ἐλέγξει τὴν ἀπεικόνιση τοῦ ἱεροῦ προσώπου τῆς Παναγίας μὲ βιολί (!) σὲ ἑορταστικὴ ἐκδήλωση ποὺ ἔλαβε χώρα στὸ ἐπισκοπεῖο [3]

- ἔχουν διοργανώσει διαμαρτυρία πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη.

- ἔχουν ἐλέγξει, τὴν δυτικόφερτη διεξαγωγὴ συναυλιῶν μὲ ὕμνους στοὺς ναούς

- ἔχουν μοιράσει φυλλάδιο, τὸ ὁποῖο ἔχει δημοσιευθεῖ καὶ ἔχει γίνει καὶ ὁμιλία[4], μὲ θέματα : Οὐκρανικό, περίοδος πανδημίας, Ἑορτασμὸς Πάσχα 2025 κ.α., ἀπὸ τὸ καλοκαίρι τοῦ 2022.

Θὰ ἀρκεστοῦμε σὲ αὐτά, δειγματοληπτικά, χωρὶς νὰ πᾶμε περισσότερο, χρονικά, πίσω.

Οἱ πιστοί, οὔτε ἀκατήχητοι εἶναι οὔτε ἀγνοοῦν πράγματα (αὐτοὶ ποὺ ξέρουμε (!) ἐμεῖς).

Ἴσα ἴσα ἡ δογματικὴ συνείδηση τοῦ πιστοῦ λαοῦ, μὲ τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ, λειτούργησε.

Μποροῦμε νὰ μποῦμε στὴν ἐπιχειρηματολογία περὶ δυτικῆς παράδοσης ἀλλὰ ἔχει γίνει ἀπὸ ἀδελφοὺς ἀναλυτικὰ[5] καὶ δὲ θὰ ἀφιερώσουμε ἐπὶ τοῦ παρόντος χρόνο καὶ χῶρο, ἄλλωστε δὲν εἶναι σκοπός μας μιὰ ἐκτενὴς ἀπάντηση.

Δὲν μποροῦμε ὅμως νὰ μὴν ἀναφερθοῦμε σὲ αὐτὸ ποὺ εἶναι καὶ τὸ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ καὶ δὲν ἀναφέρετε στὰ δύο ἄρθρα σας ποὺ ἔχω ὑπόψιν μου (9/9/2024 καὶ 14/11/2024) ἀλλὰ καὶ γενικὰ ἔχει περάσει ἀπὸ πολλοὺς (οἱ ὁποῖοι ἔχουν πάρει καὶ δημόσια θέση) ἀπαρατήρητο.

Πουθενὰ δὲ γίνεται μνεία στὸ ὅτι αὐτὴ ἡ «διόρθωση» τοῦ «λάθους», μὲ τὸν Ἐσταυρωμένο πίσω ἀπὸ τὴν Ἁγ. Τράπεζα, ἀπὸ τὸν Περιστερίου, ἔχει συνοδευτεῖ ἀπὸ μὴ ὀρθόδοξη διδασκαλία περὶ Ἐσχάτων. Μιὰ «ἐσχατολογία» ποὺ διαφαίνεται νὰ πηγάζει ἀπὸ τὶς διδασκαλίες τοῦ Περγάμου Ζηζιούλα (ἀπὸ τοῦ ὁποίου τὶς διδασκαλίες προέρχεται καὶ ἡ τάση τῶν τελευταίων δεκαετιῶν γιὰ πρωτεῖο καὶ στὴν Ὀρθοδοξία ὡς ἀπότοκο τοῦ ἐπισκοποκεντρισμοῦ καὶ τοῦ κληρικαλισμοῦ, ποὺ ἔχει παρεισφρήσει ἀπὸ τὴ Δύση ἐδῶ καὶ 60+ χρόνια). Αὐτή ἡ θεολογικὴ θέση τοῦ Ἐπισκόπου δὲν εἶχε καμία Πατερικὴ κατοχύρωση ἐνῷ ἔχει ἐλεγχθεῖ μὲ ἐργασία ἀπὸ πιστὸ θεολόγο, τὸν ἀδελφὸ κ.Τουλουμτσή[6].

Δηλαδή, γιὰ νὰ τὸ κάνουμε πιὸ ξεκάθαρο, ὁ Περιστερίου ἔχει θεολογήσει ἐπὶ τῆς μὴ ὑπάρξεως τοῦ Ἐσταυρωμένου πίσω ἀπὸ τὴν Ἁγ.Τράπεζα καὶ κατὰ συνέπεια τὸ ἔχει δογματίσει, καθιστῶντας ὅσους ἔχουν Ἐσταυρωμένο/Σταυρὸ ἐκεῖ νὰ θεωροῦνται (κατὰ τὸν Περιστερίου) θεολογικά-δογματικὰ λάθος(!).

Ἄρα δὲν ἰσχύει αὐτὸ ποὺ λέτε ὅτι δὲν εἶναι δογματικὸ θέμα, πλέον.

Μπορεῖ ἡ θέση τοῦ Ἐσταυρωμένου νὰ μὴν ἦταν δογματικὸ θέμα ἀλλὰ δυστυχῶς ὁ Περιστερίου μὲ τὴ «θεολογία» ποὺ διατύπωσε, γιὰ νὰ ὑποστηρίξει (στὴν ὁμιλία του στὸ ἐπισκοπεῖο, 14.05.2023, καὶ ἔπειτα) τὴν κίνηση του, τὸ ἔχει ἀναγάγει σὲ δογματικὸ καὶ ἀντίστοιχα πρέπει νὰ ἀπαντηθεῖ καὶ ἀντιμετωπιστεῖ ἀπὸ τὴ θεολογία.

Τονίζουμε, ὅτι κανεὶς δὲν ἔχει δογματίσει ἐπὶ τῆς ὑποχρεωτικῆς τοποθέτησης τοῦ Ἐσταυρωμένου πίσω ἀπὸ τὴν Ἁγ.Τράπεζα ἀλλὰ ἀντιθέτως τώρα ὁ Περιστερίου ἔχει δογματίσει γιὰ τὴν μὴ ὕπαρξή Του.

Ὅσα σᾶς ἀναφέρουμε ἔχουν φιλτραριστεῖ ἀπὸ θεολόγους μὲ εἰδικότητα στὴν δογματική, ἀπὸ πνευματικοὺς πατέρες μὲ ἐμπειρία σὲ θεολογικὰ ζητήματα, ἀκόμα καὶ ἐπισκόπους καὶ πολλοὺς ἄλλους.

Ἐξίσου σημαντικό, τὸ ὁποῖο δὲν σχολιάζετε, εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι ἔχει ἀφαιρεθεῖ γενικὰ ὁ Σταυρὸς/ Ἐσταυρωμένος πίσω ἀπὸ τὴν Ἁγ.Τράπεζα ὄχι μόνο αὐτὸς μὲ τὸ ἀποσπώμενο Σῶμα τοῦ Χριστοῦ.

Οὐδέποτε τὸ θέμα μας ἦταν τὸ ἀποσπώμενο Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, αὐτὸ κάθε αὐτό , ἀλλὰ ὁ Σταυρός/Ἐσταυρωμένος.

Καὶ μιὰ ἐπισήμανση ἐδῶ. Θεολογικὰ ὁ Σταυρὸς δὲν χωρίζεται ἀπὸ τὸν Ἐσταυρωμένο.

Συνεπῶς, ἐφόσον ἡ συζήτηση ἔχει περάσει σὲ θεολογικὸ ἐπίπεδο καὶ δὲν ἀποτελεῖ ἁπλῶς ἕνα «χωροταξικὸ» θέμα, δὲ μποροῦμε νὰ κάνουμε λόγο γιὰ ἕνα «ἀντικείμενο» καὶ ἔτσι νὰ λέγεται ὅτι εἶναι ἄλλο ὁ «Σταυρὸς» σκέτος καὶ ἄλλο ὁ «Ἐσταυρωμένος» (ὅπως γράφετε).

Ἡ Πατερικὴ θεολογικὴ θέση εἶναι ὅτι μὲ τὸν Σταυρὸ συνεπινοεῖται καὶ ὁ Ἐσταυρωμένος.

Ἔτσι, ὅσα λέτε περὶ λατινικῆς θεολογίας ποὺ ἀναπαράγονται, καταρρίπτονται στιγμιαίως, ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ ὅλη ἐπιχειρηματολογία τῶν πιστῶν, σὲ ἐπίπεδο θεολογίας δὲν ἔχει τὸ παραμικρὸ στοιχεῖο ἀπὸ τὴν λατινικὴ θεολογία περὶ Σταυρώσεως κ.λ.π., ἀλλὰ εἶναι ὀρθόδοξη-πατερική.

Σημειώνουμε, ὅτι στὴ Μητρόπολη πλέον δὲν ὑπάρχει οὔτε Ἐσταυρωμένος μὲ ἁγιογράφηση, οὔτε Σταυρὸς μόνος του, οὔτε Σταυρὸς λιτανείας.

Ἀκόμη δὲν σχολιάζετε καθόλου, ὅσα βλάσφημα γράφονται στὴν ἐγκύκλιο τοῦ Περιστερίου, πάλι γιὰ νὰ τεκμηριώσει τὴν ὅλη «φιλοσοφία» καὶ τὸ ἐγχείρημά του. Ἀντίστοιχα ἀπὸ τοὺς πιστοὺς ἔχουν γίνει εἰδικὲς μελέτες ἀντιρρητικὲς ἐπὶ τῆς ἐγκυκλίου ἐνῷ ἔχουν κατατεθεῖ αἰτήματα (τηρῶντας τὶς προβλεπόμενες ἐκκλησιαστικὲς διαδικασίες) στὴν Συνοδικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῶν Νομοκανονικῶν καὶ δογματικῶν ζητημάτων.

Αὐτὸ ποὺ ἐπιχειρεῖ ὁ Περιστερίου εἶναι νὰ μᾶς «δείξει» ὅτι δὲν εἶναι οἰκουμενιστὴς καθότι «διορθώνει μιὰ παράδοση δυτικῶν». Και δεν υποστηρίζουν οι εὐσεβεῖς πιστοί , όπως τοὺς καταλογίζετε στὸ ἕνα κείμενο σας, λατινικὴ θεολογία γιὰ νὰ κάνουν ἀντι-οἰκουμενιστικὸ ἀγῶνα.

Ἐπίσης, στὰ δύο κείμενά σας δὲ γίνεται λόγος καθόλου γιὰ τὸν τρόπο ποὺ ἐφαρμόσθηκε ἡ ἀποβολὴ τοῦ Ἐσταυρωμένου. Τρόπος ποὺ ἐπιβεβαιώνει καὶ ὑπερθεματίζει τὸν ἐπικρατούμενο ἐπισκοποκεντρισμό, γιὰ τὸν ὁποῖον ἐγκαλεῖτε τοὺς πιστοὺς ὅτι δὲν τὸν ἔχουν ἐλέγξει!

Γεγονὸς ποὺ δὲν ἰσχύει, καθὼς τόσο ἄμεσα ὅσο καὶ ἔμμεσα ἔχει ἐλεγχθεῖ ὁ τρόπος ἐνεργείας τοῦ ἐπισκόπου καὶ τῶν ἱερέων, ἀφοῦ ἀποτελεῖ μιὰ βιούμενη πραγματικότητα γιὰ αὐτοὺς καὶ ὄχι ἁπλῶς μιὰ θεωρητικὴ θέση.

«Ὁ παραλογισμὸς σὲ ὅλο του τὸ μεγαλεῖο» (ἐπιτρέψτε μας τὸ λογοπαίγνιο δανειζόμενοι τη δική σας ἔκφραση).

Ἐπειδὴ θεωροῦμε ὅτι δὲν ἔχει νόημα νὰ ἀσχοληθοῦμε περισσότερο μὲ τὰ φιλικὰ πυρὰ ποὺ δεχθήκαμε, θὰ κλείσουμε αὐτὴ τὴ σύντομη τοποθέτηση ὅπως τὴν ξεκινήσαμε.

Ὑικὰ καὶ ἀδελφικὰ, σᾶς ἐκφράζουμε ὅτι μᾶς λυπεῖ ἕνας πατέρας/ποιμένας, ἕνας ἀδελφός, νὰ γράφει κείμενο/α μὲ τέτοιο ὕφος ἀπέναντι σὲ ἀδελφοὺς χριστιανούς/λογικὸ ποίμνιο, κάνοντας πολλὲς παρακινδυνευμένες ὑποθέσεις ἐργασίας ποὺ μποροῦν νὰ τὸν ὁδηγήσουν ὄχι μόνο σὲ ἐπισφαλῆ συμπεράσματα ἀλλὰ ἀκόμα καὶ στὸ νὰ ἀδικήσει ἀνθρώπους.

Σὲ ἄλλο θέμα, ἔχουμε δεῖ ὅτι ἔχετε κάνει ἐμπεριστατωμένη ἔρευνα καὶ ὀρθῶς δὲν βιαστήκατε νὰ πάρετε θέση, ἐδῶ βλέπουμε μιὰ ἐντελῶς ἄλλη ἀντιμετώπιση. Μᾶς προβληματίζει τόσο τὸ ὕφος ὅσο καὶ ἡ εὐκολία μὲ τὴν ὁποία χαρακτηρίζετε πιστοὺς χωρὶς νὰ βάζετε οὔτε ἕναν λογισμὸ ὅτι μπορεῖ νὰ μὴν ἔχετε σωστὴ εἰκόνα γιὰ νὰ κρίνετε.

Καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει , ἀναρωτιόμαστε ποιός εἶναι ὁ σκοπός τοῦ νὰ προβεῖτε σὲ αὐτὴ τὴν «ἐπίθεση» καὶ νὰ μὴ μείνετε μόνο στὰ ἐπιχειρήματα γιὰ τὸ θέμα; Προστίθεται ἄλλο ἕνα χτύπημα, καὶ μάλιστα ἀπὸ ρασοφόρο, σὲ αὐτὸ τὸ εὐσεβὲς συνειδητὸ ἐκκλησίασμα ποὺ χρόνια τώρα δίνει ἀγῶνες ὁλομόναχο.

Σεβαστὲ π.Δημήτριε, ἐμεῖς δὲν ἔχουμε νὰ ἀποδείξουμε κάτι στοὺς ἀνθρώπους, ὁ Κύριος οἶδε. Ἤδη μᾶς φέρατε στὴ δύσκολή θέση νὰ περιαυτολογήσουμε καὶ νὰ ἀποκαλύψουμε πράγματα, ἀλλὰ γιὰ χάρη τῶν ἀδελφῶν, ποὺ τοὺς γνωρίζουμε (!), εἴπαμε τὰ παραπάνω.

Ὅπως εἶναι κατανοητό δὲ γίνεται νὰ ἀπαντᾶμε σὲ κάθε τι ποὺ γράφεται στὸ διαδίκτυο, ἀλλὰ ἐπειδὴ τυγχάνει νὰ ξέρουμε χρόνια τὸ μπλὸκ θεωρήσαμε ὅτι ἔπρεπε νὰ δοθεῖ μιὰ ἀπάντηση μετὰ ἀπὸ τὰ δύο, ὅμοιου ὕφους, ἄρθρα σας μὲ σχόλια πρὸς τοὺς ἀντιδρῶντες πιστούς.

Καλό καὶ εὐλογημένο ὑπόλοιπο Σαρακοστής

Μὲ ἐν Χριστῷ καὶ ἀδελφικὴ ἀγάπη

Παναγιώτης Σαρρὴς, Θεολόγος - Οἰκονομολόγος

---

[1] https://fdathanasiou.wordpress.com/2024/11/07/σχολιάζοντας-νέες-απόψεις-που-αφορού/.
  https://fdathanasiou.wordpress.com/2024/09/09/ο-εσταυρωμενοσ-και-η-θεση-του-στο-ιερ/

[2] https://aktines.blogspot.com/search?q=ακριβός+στα+πίτουρα

[3] https://tasthyras.wordpress.com/2024/01/31/βλάσφημη-απεικόνιση-της-παναγίας-από/

[4] https://www.youtube.com/watch?v=EvXdDuILhB0&t=1222s

[5] Λίτινας Ι.(2023). Ο Εσταυρωμένος στο Ιερό Βήμα: Μελέτημα περί της επιχειρούμενης αποβολής Του. https://aktines.blogspot.com/2023/05/blog-post_379.html.
Λίτινας Ι.(2024). Νέα μορφή εικονομαχίας η αποβολή του Εσταυρωμένου και του Σταυρού λιτανειών ·         https://tasthyras.wordpress.com/2024/03/24/λόγος-ἀπολογητικός-πρός-τούς-διαβάλλ/ ·

[6] Τουλουμτσής Β. (2023). Η ενότητα Σταυρού και Ανάστασης στο «ενιαίον» της θείας Οικονομίας και στο «διαιρετικόν» της προτεσταντικής εσχατολογίας. https://orthodoxostypos.gr/η-ενότητα-σταυρού-και-ανάστασης-στο/.

Μας εστάλη από έναν κάτοικο Περιστερίου

Μας εστάλη το ακόλουθο σχόλιο από έναν πιστό της Ι. Μητρ. Περιστερίου, ο οποίος μάλλον ήθελε να πει κάτι στον π. Δημήτριο Αθανασίου σχετικά με τις απαξιωτικές εκφράσεις του για το διαμαρτυρόμενο υπέρ της παραμονής πίσω από την Αγία Τράπεζα του Εσταυρωμένου ποίμνιο, αλλά, όπως αποδεικνύεται, οι δυσάρεστοι δεν εισακούγονται. Εμείς ως ιστολόγιο έχουμε να παρατηρήσουμε μόνο το εξής (το σχόλιο λέει όλα τα άλλα):  Το επιχείρημα δεν βάζουμε και δεν απαντούμε σε  σχόλια ανωνύμων δεν έχει καμία βάση, όταν όλα τα κείμενα που δημοσιεύει ο π. Δημήτριος συνοδεύονται από σχόλια και ανωνύμων. Άρα βάζουμε μόνο ότι μας συμφέρει.

Αγαπητοί διαχειριστές του ιστολογίου. Είδα την αντιπαράθεση σας με τον π. Δημήτριο Αθανασίου και τα καλά του λόγια για εμάς τους Περιστεριώτες. Αυτό δεν με πείραξε, γιατί συνηθίσαμε να μας κακοχαρακτηρίσουν. Όταν όμως είδα ότι στο πρόσφατο αρθρο «η θέση του Εσταυρωμένου στην Εκκλησία» ο π. Δημήτριος μας λέει ξαφνικά ότι είναι υπέρ της παραμονής του Εσταυρωμένου στο ιερό έμεινα άφωνος, γιατί είναι ξεκάθαρο ότι μας δουλεύει. Έστειλα ένα σχόλιο το οποίο όμως δεν αναρτήθηκε, αφού όπως ο μητροπολίτης μας Γρηγόριος έτσι και ο π. Δημήτριος επιτρέπει ότι τον συμφέρει. Στλνω σε σας το σχόλιο και σας παρακαλώ να το αναρτήσετε εσείς.

Τελικά θα αποφασίσετε τι πρεσβευετε η μας νομίζετε για τόσο χαζούς;

Τωρα

Η άποψη του γράφοντος εκφράστηκε ξεκάθαρα σε προηγούμενο άρθρο, όπου τονίστηκε ότι η θέση του ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ  είναι εντός του ΙΕΡΟΥ ΒΗΜΑΤΑΟΣ παραπλεύρως και πίσω από την Αγία Τράπεζα (στην θέση του διακονικού) σύμφωνα με την άποψη του Αγίου Συμεών Θεσσαλονίκης.

 π.Δ.Α

Ο ίδιος πριν μια βδομαδα

Διαπιστώνουμε από όσα εκτέθηκαν παραπάνω ότι  οι απόψεις του Μητροπολίτη  Περιστερίου είναι απόλυτα σύμφωνες με την Παράδοση 

Ὁ Ἐσταυρωμένος δὲν ἀνήκει μέσα στὸ ἱερό; Τὸ παράλογο τῆς λογικῆς ἱερέων ποὺ κατηγοροῦν τὸ ποίμνιο ὡς καινοτόμο καὶ παράλληλα συμφωνοῦν ἀπόλυτα μὲ τοὺς καινοτόμους.

Μία ὑπεράσπιση τοῦ ἀγῶνος τοῦ ποιμνίου τῆς Ἱ. Μητρόπολης Περιστερίου.

Ὁ π. Δημήτριος Ἀθανασίου σὲ ἄρθρο του ἐνάντια στὶς ἀντιδράσεις τῶν πιστῶν γιὰ τὴν ἀπομάκρυνση τοῦ Σταυροῦ ἀπὸ τὸ ἱερὸ ἀπὸ τὸν μητρ. Περιστερίου Γρηγόριο (ἐδῶ) ἀναφέρει μεταξὺ ἄλλων τὰ ἑξῆς:

«Δυστυχώς, κάποιοι υπερ-ορθόδοξοι αντι-οικουμενιστές θεώρησαν την αντίδραση του λαού για την απομάκρυνση του Εσταυρωμένου από το πίσω μέρος της Αγίας Τράπεζας ως υγιή ορθόδοξη αντίδραση, χωρίς να ερευνήσουν περισσότερο το θέμα. Δυστυχώς, υπάρχουν λατινικές πρακτικές που έχουν εισβάλει στην Ορθόδοξη λατρεία και λόγω έλλειψης σωστής κατήχησης οι περισσότεροι τα αγνοούν».

Γιὰ τὸν π. Δημήτριο, λοιπόν, ὁ λαὸς δὲν ἀντέδρασε ὀρθόδοξα καὶ ὑγιῶς καὶ ὅσοι ὑποστηρίζουν τὸ ἀντίθετο εἶναι κατὰ τὸν π. Δημήτριο εἰρωνικῶς ὑπέρ-ὀρθόδοξοι, μία στὴν πραγματικότητα ὕβριν, τὴν ὁποία χρησιμοποιοῦν οἱ Οἰκουμενιστὲς καὶ οἱ ὁπαδοὶ τοῦ κληρικαλισμοῦ ἐδῶ καὶ δεκαετίες κατὰ κόρον (ἂς ἀκούσει κάποιος π.χ. τὶς ὁμιλίες τοῦ μακαριστοῦ Σωτηρόπουλου, ποὺ καυτηρίαζε συνεχῶς αὐτὸν τὸν χαρακτηρισμό). Εἶναι ἀπορίας ἄξιον, πῶς ὁ π. Δημήτριος χαρακτηρίζει τεκμηριωμένες γνῶμες θεολόγων ὅπως π.χ. ἐδῶ κι ἐδῶ, μητροπολιτῶν ἐδῶ κι ἐδῶ, σεβαστῶν γερόντων, ὅπως π,χ, ὁ π. Σάββας Ἀχιλλέως ποὺ ἔλεγε, ὅτι ὁ Ἐσταυρωμένος πρέπει νὰ εἶναι μέσα στὸ ἱερό (ἐδῶ) καὶ γιὰ νὰ μὴν μακρηγορῶ κι ἄλλων σοβαρῶν ἀνθρώπων τόσο εὔκολα ὡς γνώμη ἀνθρώπων μὲ «έλλειψη σωστής κατήχησης», τὴν ὁποία ὑποννοεῖται κατέχει ὁ ἴδιος.

Οἱ κατηγορίες ὅμως τοῦ π. Δημητρίου ἐναντίον τοῦ λαοῦ δὲν περιορίζονται μόνο ἐκεῖ, ἀλλὰ ἐπεκτείνονται: «Ο Επίσκοπος αυτός είναι υπέρμαχος του ΕΠΙΣΚΟΠΟΚΕΝΤΡΙΣΜΟΥ και προέβη και σε άλλες οικουμενιστικές ενέργειες, για τις οποίες το χριστεπώνυμο πλήρωμα ΑΔΙΑΦΟΡΗΣΕ ΠΛΗΡΩΣ».

Μπορεῖ νὰ ἔχει δίκιο ὁ π. Δημήτριος, ἂν καὶ δὲν εἶναι σὲ θέση νὰ γνωρίζει, ἂν ὅλοι οἱ διαμαρτυρόμενοι πιστοὶ ἀδιαφόρησαν πλήρως στὶς οἰκουμενιστικὲς ἐνέργειες τοῦ ἐπισκόπου τους. Ὅμως πῶς ἐξηγεῖ ὁ π. Δημήτριος τὴν δική του ἀδιαφορία κι ἂν ὄχι ἀδιαφορία, τότε σιγὴ στὶς ἐπισκοποκεντρικές, οἰκουμενιστικές πράξεις καὶ στὴν ἀναγνώριση καὶ τὰ συλλείτουργα μὲ τοὺς Οὐκρανοὺς σχισματικοὺς τοῦ δικοῦ του ἐπισκόπου Ἄρτης; Πὼς ἐξηγεῖ ὅτι δὲν ἀντέδρασε καθόλου στὴν ὑποδοχὴ τοῦ ἀρχιαιρεσιάρχη Βαρθολομαίου στὴν ἐπισκοπή του, λὲς καὶ ἐπρόκειτο περὶ ἑνὸς Ἁγίου; Τί εἶπε ἐναντίον τοῦ ἐπισκόπου του καὶ ποιά κριτικὴ ἄσκησε; Ἀπολύτως καμία! Καμία ἀγανάκτηση καὶ καμία "ἀκριβοδίκαιη ἀνάλυση"! Δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Ὁ π. Δημήτριος δὲν εἶναι μέλος τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας καὶ μάλιστα σὲ θέση ποιμένος; Ἄντί λοιπὸν οἱ ποιμένες μὲ τὸ παράδειγμά τους νὰ διδάσκουν τὸ ποίμνιο, τὸ κατηγοροῦν γιὰ πράγματα ποὺ οἱ ἴδιοι δὲν κάνουν! Γι’ αὐτὸ ἐπικρατεῖ σύγχυση σήμερα καὶ γι’ αὐτὸ ἀκόμα κι ἂν κάνουν λάθος οἱ πιστοί τουλάχιστον τὸ κάνουν ἀπὸ εὐσέβεια. Οἱ ποιμένες ὅμως;

Θὰ παραθέσω δυὸ ἀποδείξεις, γιὰ νὰ γίνει κατανοητό, ὅτι ὁ π. Δημήτριος καλὸ θὰ ἦταν 1) νὰ μὴν ἔχει τόσο γρήγορες ἐτυμηγορίες γιὰ τοὺς ἄλλους καὶ 2) ἂς μὴν παίρνει τόσο εὔκολα θέσεις ὑπὲρ ἀνθρώπων ποὺ σφάλλουν ἐξόφθαλμα. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ πρῶτο (τὸ 1) ὁ π. Δημήτριος ἀναφέρει τὴν παρουσία Σταυρού πίσω ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα ὡς λατινοφερμένη λέγοντας μάλιστα: «αναπαράγουμε την ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ της Σταύρωσης την οποία προβάλλουμε ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΩΣ.(!!!!!;;;;) και ποικιλοτρόπως. Δηλαδή, αγωνιζόμαστε υποτίθεται Ορθοδόξως, για να διατηρήσουμε κάθε ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ στην ορθόδοξη λατρεία. Ο παραλογισμός σε όλο του το μεγαλείο» καὶ συμπεραίνει «Θεωρούμε ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ ΚΑΙ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ την άποψη που διατυπώθηκε σε σχετικό άρθρο ότι ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης με το παρακάτω σχήμα δείχνει τον Τίμιο Σταυρό πίσω από την Αγία Τράπεζα».

Ἀφοῦ εἶναι ἔτσι, ὅπως τὰ λέτε π. Δημήτριε, τότε δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὀνομάσετε τὸ ποίμνιο ἀκατήχητο, ἀλλὰ παρασυρμένο ἀπὸ "ἀκατήχητους" θεολόγους καὶ μητροπολῖτες, τοὺς ὁποίους ἐσεῖς ὡς εἰδήμων καὶ κατηχημένος θὰ πρέπει δημοσίως νὰ καταγγείλετε, διότι οἱ προαναφερθέντες μητροπολῖτες καὶ θεολόγοι ἔκαναν τραγικὰ λάθη σὲ σημαντικὰ θέματα Πίστεως. Καὶ ἂν πρόκειται περὶ λατινικῆς Καινοτομίας, ὅπως λέτε, τότε γιατί ὁ μακαριστὸς Φουντούλης, τὸν ὁποῖο ἐπικαλεῖσθε, σημειώνει:«…οἰκειοθελῶς τὸ πήραμε, δὲν μᾶς τὸ ἐπέβαλε κανείς. Πουθενὰ μὰ πουθενὰ δὲν ὑπάρχει ἐπιβεβαίωση ὅτι εἶναι παπικὸ ἔθιμο» (ἐδῶ).

Ὅσον ἀφορᾶ τὴν δεύτερην ἀπόδειξη (τὸ 2) λέτε: «Τέλος, συμφωνούμε απόλυτα με τις απόψεις του π.Παύλου Κουμαριανού που υπάρχουν στην εργασία του «Liturgical Problems of HolyWeek», https://www.academia.edu/49355208/Liturgical_Problems_of_Holy_Week. καθώς και με τις παρακάτω θέσεις του ανωτέρω κληρικού, όπως εκφράστηκαν σε διαδικτυακά σχόλια. «Ο Εσταυρωμένος δεν υπήρχε πίσω από την Αγία Τράπεζα, όχι μόνο γιατί οι αρχαίες Ευχές της Θ. Λειτουργίας απευθύνονται στο Πρόσωπο του Θεού Πατρός, αλλά και διότι η Θεία Λειτουργία είναι πρόγευση και εικόνα της Βασιλείας του Θεού, η οποία εγκαινιάστηκε με την Ανάσταση του Χριστού!»

Κατηγορεῖτε λοιπόν τοὺς ἄλλους γιὰ ἀποδοχὴ λατινικῶν καινοτομιῶν, ἐνῶ ἐσεῖς ταυτίζεσθε ἀπόλυτα μὲ τὸν φιλολατῖνο ἀρχιοικουμενιστὴ π. Παῦλο Κουμαριανό. Σᾶς παρουσιάζουμε λοιπὸν τὴν μελέτη τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση σχετικὰ μὲ τὶς εὐχὲς στὴν Θεία Λειτουργία, ποὺ ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ πλειοψηφία τῶν εὐχῶν (ἀρχαίων καὶ μεταγενεστέρων) ἀπευθύνεται κυρίως στὴν Ἁγία Τριάδα καὶ τὸν Χριστὸ καὶ ὄχι στὸν Πατέρα.

Ὁ ἱερεὺς ποὺ ἐπικαλεῖστε καὶ συμφωνεῖτε ἀπολύτως ἀναφέρει τὸν Πατέρα, γιατί εἶναι πιστὸς ὑποστηρικτὴς τῆς ἑνώσεως μὲ τὸν Πάπα καὶ τοῦ λατινοφερμένου αἱρετικοῦ πρωτείου τοῦ Πατρός.

Μάλιστα τὸ ἱστολόγιο «Ὁμολογία» στὸ ὁποῖο ἀρθρογραφεῖτε καὶ τοῦ ὁποίου τὴν εὐθύνη ἔχετε ἀναλάβει, ἔχει καταγγείλει τὸν π. Παῦλο, ἐπειδὴ μετάλαβε λατινικὴ ὅστια καὶ ζητάει τὴν καθαίρεσή του (ἐδῶ). Ἐκεῖ ὁ κληρικὸς αὐτὸς κατηγορεῖται ἀκόμα καὶ ὡς ἀπατεώνας!!! Μὲ τέτοιους συμφωνεῖτε ἀπόλυτα, ἐνῶ διαφωνεῖτε μὲ τὸ εὐσεβὲς ποίμνιο;

Ανταλλαγή κειμένων Ι. Μητρ. Πειραιώς και π. Δημητρίου Αθανασίου (χημικού) για το θέμα της αγιοκατατάξεως της γερόντισσας Γαβριηλίας. Τώρα όμως ξεκαθαρίζεται ότι για την Ι. Μητρόπολη Πειραιώς

 "η μακαριστή όχι μόνο ως αγία δεν μπορεί να θεωρηθεί, αλλά ως ένα πρόσωπο βαθιά διαβρωμένο από την παναίρεση του οικουμενισμού."

Παρουσιάζουμε την ανταλλαγή κειμένων (στο ιστολόγιο "Ακτίνες") μεταξύ του Γραφείου επί των αιρέσεων της Ι. Μητρ. Πειραιώς και του π. Δημητρίου Αθανασίου (χημικού) για το θέμα της κανονικής ή μη κανονικής αγιοκατατάξεως της γερόντισας Γαβριηλίας και καλούμε τον αναγνώστη να βγάλει τα συμπεράσματά του. Εμείς ως ιστολόγιο επισημάναμε πολλάκις ότι η περίπτωση αυτή αγιοκατατάξεως προκαλεί σύγχυση στο ποίμνιο και γιατί αυτοί που την υπερασπίζουν δεν προβάλλουν ορθόδοξα κριτήρια και δεν είναι προσεχτικοί στην επιχειρηματολογία τους, αντιθέτως είναι εριστικοί και καταδικαστικοί, αλλά και αυτοί που την θέτουν υπό αμφισβήτηση, παρουσιάζουν μεν ορθόδοξα κριτήρια, αλλά σε λάθος παραλήπτη. Διότι έχει δίκαιο ο π. Δημήτριος, όταν ρωτάει αυτά που ρωτήσαμε και εμείς: 

"-Ποια στοιχεία προσκόμισε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο για την αμφισβήτηση της αγιότητας της Γερόντισσας, την περίοδο που ήταν γνωστό «τοις πάσι»  η  κινητικότητα για την  αγιοκατάταξη της ;

-Ποιες ενέργειες έχει κάνει μετά την αγιοκατάταξη της γερόντισσας  προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο για την επανεξέταση του θέματος δια της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος;"

Αυτά πρέπει να απαντηθούν, διότι δεν αφορούν μόνο τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές, αλλά ολόκληρο το ορθόδοξο ποίμνιο, το οποίο πάλι απορεί και η σύγχυσή του μεγαλώνει, ενώ παράλληλα ο ίδιος ο π. Δημήτριος το κατηγορεί ξεκάθαρα, ότι δεν είναι πια ορθόδοξο (ο ίδιος φυσικά είναι και καμία ευθύνη δεν φέρει ως ιερέας για την κατάσταση του ποιμνίου). 

Τώρα όμως για πρώτη φορά η Ι. Μητρ. Πειραιώς λέει ξεκάθαρα, ότι η γερόντισσα Γαβριηλία δεν πληρεί τις προϋποθέσεις αγιοκατάταξής της. Χαιρόμαστε γι' αυτήν την, επιτέλους, ξεκάθαρη θέση και ως πιστοί περιμένουμε ότι η Ι. Μητρ. Πειραιώς και στην Ι. Σύνοδο πρέπει να διαμαρτυρηθεί και την ένστασή της στο Πατριαρχείο πρέπει να στείλει και να καταγγείλει δημοσίως, την Ι. Μητρ. Λέρου και Καλύμνου, διότι ακόμα περιμένουμε να δούμε τις αποδείξεις και τα κριτήρια αγιοκατατάξεως, που ζήτησε να του σταλούν το εν λόγω μητροπολιτικό γραφείο, αλλά ακόμα δεν τα πήρε. Φυσικά ο π. Δημήτριος κι αυτό το αφήνει ασχολίαστο και ως τάχα μη άξιον αναφοράς. Το μόνο που μπορούμε να παρατηρήσουμε σ' όλα αυτά, (όπως είναι το δικαίωμά μας) είναι τα εξής:

Οι συγγραφείς του κειμένου της Ι. Μητρ. Πειραιώς είναι ιερείς, άρα ο π. Δημήτριος, δεν μπορεί να επαναλάβει τα περί μη σεβασμού στο ράσο, σε όσους τον ελέγχουν. Οι συγγραφείς του κειμένου της Ι. Μητρ. Πειραιώς είναι ιερείς και επισημαίνουν τον άστοχο, γεμάτο ειρωνία και υποβιβασμού των άλλων, τρόπο γραφής του π. Δημητρίου, που εκτός αυτών συνεχίζει να "αποκρύπτει" κάποια στοιχεία περί του βίου της γερόντισσας και της συγγραφέως, άρα ο π. Δημήτριος καλά θα έπραττε να ασκούσε και κάποια αυτοκριτική, γιατί ως εκ θαύματος πολλαπλασιάζονται αυτοί που δημοσίως το παρατηρούν. Δεν μπορεί να κατηγορεί ο π. Δημήτριος όσους τον ελέγχουν, ως ασεβείς, αγιομάχους, λαοπλάνους και "ιεροκήρυκες του πληκτρολογίου", όταν ο ίδιος κάνει αυτά, που ο ίδιος κατηγορεί τους άλλους .Η κ. Παπανικολάου, που κατά πάγια τακτική του, ο π. Δημήτριος χλευάζει και υποβιβάζει, έγραψε μελέτη πολλών σελίδων προς βοήθεια του ποιμνίου, ως οφείλει ως θεολόγος, και όχι δήθεν ψευτοκήρυγμα του πληκτρολογίου.  Επίσης ο π. Δημήτριος, ενώ είναι λαλίστατος κατά της Μητροπόλεως Πειραιώς, σιγεί στο θέμα των ευθυνών της Μητροπόλεως Καλύμνου και του Πατριαρχείου, και κατά παράξενο τρόπο δεν βλέπει σε καμία από τις τόσες αμφισβητήσεις και αποδείξεις, έστω και μία αλήθεια ή αφορμή αμφιβολίας. 

Σε αυτό το ιστολόγιο έχει ασκηθεί δριμύτατη κριτική ενάντια της Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς για τον πονηρό ρόλο της στον αντιοικουμενιστικό αγώνα. Όμως ό,τι είναι ορθόδοξο πρέπει να λέγεται, όποιος κι αν το λέει. Όπως αποδεχόμαστε τις ορθές αγιοκατατάξεις που ανακηρύχθηκαν από Οικουμενιστές, έτσι ειμαστε διστακτικοί και προσεχτικοί λόγω ελλείψεως αποδείξεων της συγκεκριμένης αγιοκατατάξεως από στοιχεία που παρουσιάζουν αντιοικουμενιστές. Ο Θεός αγιοκατατάσσει και όχι οι άνθρωποι. Οι άνθρωποι απλώς αναγνωρίζουν ή απορρίπτουν, όταν βλέπουν ότι πρόκειται περί πειρασμού εκ δεξιών. Μην ξεχνάμε μάλιστα, ότι πολλοί Οικουμενιστές θεωρούν, άκουσον άκουσον, Άγιο τον Φραγκίσκο της Ασσίζης (π.χ. εδώ), ενώ επιμένουν παρά τις τόσες μελέτες και παρακλήσεις του κατά τον π. Δημήτριο μη ορθοδόξου ποιμνίου να απορρίπτουν τον οσιακής βιωτής π. Φιλόθεο Ζερβάκο! Πρέπει κι εμείς να τον αποδεχθούμε για να μην γίνουμε αγιομάχοι; Αν είναι Αγία η γερόντισσα Γαβριηλία, ο Θεός θα την αποδείξει με τον τρόπο, που μόνο ο Θεός γνωρίζει, όπως απέδειξε τον άγ. Γεώργιο Καρσλίδη παρά τις αρχικές αμφιβολίες και αντιδράσεις.

Ο αναγνώστης ας συμπεράνει μόνος του.

                                                                                                    Α.Τ.

ΑΓΩΝΙΩΔΕΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΔΙΚΑΙΩΣΕΩΣ ΜΙΑ ΑΤΥΧΟΥΣ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΕΩΣ

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 22α Απριλίου 2024.

ΑΓΩΝΙΩΔΕΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΔΙΚΑΙΩΣΕΩΣ ΜΙΑ ΑΤΥΧΟΥΣ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΕΩΣ

(Σχόλιο σε δημοσίευμα κληρικού αναφερόμενο σε πρόσφατη αγιοκατάταξη)

    Σε μια σχετικά πρόσφατη ανακοίνωσή μας με τίτλο: «Ορισμένα ακόμη στοιχεία γύρω από την ταυτότητα των αγίων και τις αγιοκατατάξεις», (6.11.2023),  θεωρήσαμε αναγκαίο να τονίσουμε, ότι ο ηθικισμός δεν αποτελεί τεκμήριο αγιότητος στην Ορθόδοξη πίστη μας. Και ότι δυστυχώς στις τραγικές και εσχατολογικές ημέρες μας, όπου κυριαρχεί το δαιμονικό πνεύμα της παναιρέσεως του Οικουμενισμού, παρατηρείται το θλιβερό φαινόμενο, να παραθεωρείται όλο και περισσότερο η περί αγιότητος διδασκαλία των αγίων Πατέρων μας, όπως και οι απαραίτητες προϋποθέσεις, που απαιτούνται για την αγιοκατάταξη πιστών. Τονίσαμε ακόμη ότι με πολλή λύπη διαπιστώνουμε τις τελευταίες δεκαετίες να υιοθετούνται άλλα κριτήρια αγιοκατατάξεως, δανεισμένα συνήθως από τον Παπισμό με κυρίαρχο αυτό του ηθικισμού, ή της ποικίλης φιλανθρωπικής και κοινωνικής δράσης. Είχαμε πάρει αφορμή από μια πρόσφατη αγιοκατάταξη, αυτή της μακαριστής μοναχής Γαβριηλίας Παπαγιάννη, η οποία προκάλεσε πολλά ερωτηματικά και επιφυλάξεις, εάν πράγματι πληρούνται οι προϋποθέσεις και τα κριτήρια αγιοκατατάξεώς της εξ’ απόψεως ορθοδόξου διδασκαλίας.

    Σε άλλη ανακοίνωσή μας με τίτλο: «Η Ορθόδοξη και η κακόδοξη αντίληψη περί της αγιότητος», (23.10.2023), θεωρήσαμε αναγκαίο να παραθέσουμε συνοπτικά την Ορθόδοξη διδασκαλία περί της αγιότητος και να παρουσιάσουμε τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την αγιοκατάταξη πιστών με βάση τη διδασκαλία μεγάλων αγίων και κορυφαίων Ορθοδόξων θεολόγων της Εκκλησίας μας. Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήξαμε, με βάση τις εν λόγω προϋποθέσεις και τις υπάρχουσες μαρτυρίες από τη ζωή της μακαριστής, είναι ότι δυστυχώς το πρόσωπο αυτό όχι μόνο ως αγία δεν μπορεί να θεωρηθεί, αλλά επί πλέον  υπάρχει μια πληθώρα στοιχείων, που μαρτυρούν ότι υπήρξε ένα πρόσωπο διαβρωμένο από οικουμενιστικές θέσεις.

Σχολιασμός του κειμένου "Απαντώντας σε ενστάσεις για την Αγιοκατάταξη της Γερόντισας Γαβριηλίας"

Δημοσιεύουμε για λόγους δικαιοσύνης την απάντηση του π. Δημητρίου Αθανασίου (χημικού) στις ενστάσεις σχετικά με την Αγιοκατάταξη της Γερόντισσας Γαβριηλίας δημοσιεύοντας πρώτα το ακόλουθο σχόλιο:

α) Γράφει ὁ π. Δημήτριος Ἀθανασίου (χημικός) ὅτι ἀπαντάει, γιατὶ «πολλοί ημιμαθείς ή ανημέρωτοι περί της Αγίας παρασύρονται από τα γραφόμενα και μπαίνουν σε χώρους αγιομαχίας και βλασφημίας του Αγίου Πνεύματος». Μὰ π. Δημήτριε (χημικέ), οἱ ἐνστάσεις προῆλθαν πρωτίστως ἀπὸ τὶς Ι. Μητρ. Πειραιῶς καὶ Γλυφάδος καὶ ἀπὸ ἱερεῖς ὅπως π.χ. ὁ μακαριστὸς π. Σάραντης Σαράντου, ὅπως καὶ ἀπὸ τὴν Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν καὶ ἄλλων θεολόγων. Μὲ βάση αὐτὲς τὶς ἐνστάσεις εἶναι οἱ πιστοὶ σκεπτικοί, ὡς μάλιστα ὀφείλουν στοὺς πονηροὺς καιροὺς ποὺ ζοῦμε καὶ ὄχι ἁγιομάχοι, ὅπως ἐσεῖς τοὺς κατηγορεῖτε. Τὶς γεμᾶτες ἔπαρση ὕβρεις-κατηγορίες σας λοιπόν, νὰ τὶς ἀπευθύνετε στὶς κατ' ἐσᾶς «ἡμιμαθεῖς καὶ ἀνενημέρωτες» μητροπόλεις καὶ στοὺς «βλάσφημους» ἀδελφούς σας ἱερεῖς καὶ ὄχι στὸ ποίμνιο. Ἔχετε δυστυχῶς αὐτὴ τὴν ἔπαρση νὰ ἐκφράζεστε μὲ ἀπαξιωτικοὺς ὅρους, ὅταν ἀπευθύνεστε σὲ λαϊκούς. Γι' αὐτὸ καὶ εἴπατε σὲ ἄλλο ἄρθρο σας χωρὶς νὰ πολυσκεφτεῖτε ὅτι «Ο λαός έπαψε πλέον να αποτελεί τον θεματοφύλακα της πίστεως και η Ορθόδοξη Εκκλησία έγινε ένα φολκλορικό παραδοσιακό μουσείο» (ἐδῶ).

β) Κατὰ γνωστή σας τακτικὴ ἀποσιωπεῖτε στὴν ἀναίρεση σας τὸ γεγονὸς ἀπὸ τὸν βίο τῆς γερόντισσας, ὅτι "το 1960 την εν λόγω γερόντισσα η οποία είχε λάβει ως μοναχή το όνομα «Γαβριηλία» ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας, αυτός που ήρε το 1965 τα αναθέματα προς τον Πάπα Ρώμης και που προκάλεσε τόσο κακό  στην  Ορθόδοξη Εκκλησία,  την έστειλε στην Κοινότητα Taize που βρίσκεται στην περιοχή της Βουργουνδίας στην Ανατολική Γαλλία, όπου εδρεύει η περίφημη «Εκκλησία της Συμφιλίωσης», μια οικουμενιστική εκκλησία στην οποία δεν υπάρχει καμμιά ιεραρχία και συλλειτουργούν μαζί όλα τα προτεσταντικά και ρωμαιοκαθολικά δόγματα.". Καὶ  ἐρωτοῦμε ἐμεῖς ὡς ἡμιμαθεῖς καὶ ἀνενημέρωτοι, π. Δημήτριε (χημικέ), ἐσᾶς ὡς γνώστη καὶ ἐνημερωμένο: Γιατὶ δὲν διαβάζουμε στὸν βίο τῆς γερόντισσας καὶ στὴν διδασκαλία της καμία καταδίκη τέτοιων οικουμενιστικῶν κέντρων καὶ πρακτικῶν; Ποιό ἦταν τὸ σχόλιό της γιὰ τὸ κέντρο αὐτό; Τὸ ἐπιδοκίμασε, τὸ καταδίκασε; Γιατὶ δὲν διαβάζουμε μία συμβουλὴ τῆς γερόντισσας στοὺς πιστούς, νὰ μείνουν μακρυὰ ἀπὸ τέτοια κέντρα. Οἱ Ἅγιοι μπορεῖ νὰ μὴν εἶναι ἀλάθητοι καὶ νὰ κάνουν λάθη, ἀλλὰ στὰ θέματα Πίστεως βρίσκονται σὲ συμφωνία μεταξύ τους. Ἔτσι π.χ. οἱ ἅγιοι Παΐσιος, Πορφύριος, Ἰάκωβος Τσαλίκης, Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ, ὅποιο λάθος κι ἂν ἔκαναν (ἂν ἔκαναν), μίλησαν ὅλοι ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τὸν κατονόμασαν ὡς αἵρεση καὶ προειδοποίησαν τοὺς πιστούς νὰ μὴν πέσουν στὴν παγίδα του. Πεῖτε μας λοιπόν ποὺ ἡ γερόντισσα Γαβριηλία πράττει τὸ ἴδιο;

γ) Κατηγορεῖτε τοὺς πιστοὺς μὲ τὶς πιὸ ἀπαξιωτικὲς ἐκφράσεις, εἰρωνευόμενος καὶ ἐπαιρόμενος, ὅπως πράξατε στὸ πρόσφατο κείμενό σας (ἐδῶ). Ὅμως δὲν ἐξετάζετε ὡς. σὲ σχέση μ' ἐμᾶς τοὺς ἡμιμαθεῖς καὶ ἀνενημέρωτους, γνώστης καὶ ἐνημερωμένος τὸ γεγονός, ὅτι τὸ ποίμνιο ἐκτὸς τῆς δυσπιστίας ποὺ δημιουργήθηκε ἀπὸ μελέτες Μητροπόλεων, Ἱερέων καὶ θεολόγων σχετικὰ μὲ τὸ θέμα τῆς γερόντισσας Γαβριηλίας, ἔχει σκανδαλιστεῖ καὶ γίνει δύσπιστο ἐξ αἰτίας πολλῶν κριτικῶν μελετῶν καὶ ἐρωτημάτων σχετικὰ μὲ τὴν ἁγιοκατάταξη κάποιων συγχρόνων Ἁγίων π.χ. τὰ δογματικὰ λάθη τοῦ Ἰωσήφ Βατοπαιδινοῦ ποὺ ἀνέδειξε ὁ ἔγκριτος θεολόγος Β. Χαραλάμπους. Γιὰ ὅλα αὐτὰ οἱ μόνοι ὐπεύθυνοι εἶναι οἱ Οἰκουμενιστὲς ποὺ ἔχουν ἀναγάγει τὴν ἁγιοκατάταξη σὲ ἀγῶνα δρόμου καὶ προσωπικῆς ἀνάδειξης καὶ ὄχι οἱ πιστοί. Δὲν σκανδαλίζονται καὶ γίνονται δικαιολογημένα δύσπιστοι οἱ πιστοί. ὅταν ἐνημερώνονται γιὰ τὴν μασωνικὴ καὶ οἰκουμενιστικὴ ἰδιότητα τοῦ Χρυσοστόμου Σμύρνης ποὺ ἔκαναν ἀκόμα καὶ τὸν Χριστόδουλο νὰ ἀναρωτηθεῖ μήπως ὑπάρχει πρόβλημα μὲ τὴν ἁγιοκατάταξή του "Μητροπολίτης Δημητριάδος Χριστόδουλος (ο μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών): «Σκιά ωστόσο στην αγιοκατάταξη του Μητροπολίτου Σμύρνης Χρυσοστόμου έρριψεν η καταγγελία ότι ο μάρτυς Ιεράρχης υπήρξε μασόνος». Η φήμη αυτή όμως, «δεν έχει επιβεβαιωθή. Δεν είναι αρκετή η μαρτυρία των ιδίων των μασόνων ότι ο Ιεράρχης ήτο μέλος των… Εάν ποτέ η Εκκλησία ελέγχουσα τις διδόμενες πληροφορίες ως αληθείς αποφασίσει να διαγράψει τον Χρυσόστομον Σμύρνης από τις δέλτους των αγίων της, τότε υποχρεούμεθα να σταματήσουμε κι εμείς να τον τιμώμεν ως άγιον»!... Όσοι έχουν στοιχεία που αποδεικνύουν τον ισχυρισμόν τους περί της μασονικής ιδιότητος του αγίου… να τα θέσουν υπ’ όψιν της Εκκλησίας και να ζητήσουν την επανεξέταση της υποθέσεως»!!!". Καὶ ρωτοῦσε ὁ μακαριστὸς θεολόγος Παναγιώτης Σημάτης: "Είναι πράγματι εκπληκτικό: Εγνώριζαν οι εισηγητές Αρχιερείς, ο γράψας την ασματικήν ακολουθία του, ολόκληρη η «Σύνοδος, η οποία τον αγιοποίησε, ότι υπήρχαν κατηγορίες δια την μασονικήν του ιδιότητα» και παρά ταύτα τον αγιοποίησε, προκαλώντας εκ των υστέρων τους αμφιβάλλοντας να καταθέσουν τα στοιχεία που έχουν; Δεν έπρεπε εκ των προτέρων εξονυχιστικώς αυτά να ελεγχθούν, να περιμένουν το χρόνο και κυρίως το Θεό να «δείξει» περί της αγιότητος ή όχι του Εθνομάρτυρος Χρυσοστόμου Σμύρνης;"(ἐδῶ). 

Ἔτσι λειτουργεῖ ἡ Ἐκκλησία π. Δημήτριε (χημικέ), ἐξονυχιστικὰ καὶ αὐστηρὰ προσεκτικὰ στὸ θέμα τῆς ἁγιοκατατάξεως καὶ ὄχι ὅπως π.χ. ἡ Ἱ. Μητρόπολη Καλύμνου, ἡ ὁποία μέχρι σήμερα δὲν ἔχει στείλει τὶς σχετικὰ μὲ τὴν ἁγιοκατάταξη τῆς γερόντισσας Γαβριηλίας αὐθεντικὲς πηγὲς καὶ προϋποθέσεις ποὺ ζήτησε ἡ ἱ. Μητρόπολη Πειραιῶς στὶς 06.11.23 "Κατόπιν αυτών ζητήσαμε από τα αρμόδια πρόσωπα, να μας κοινοποιήσουν τις αυθεντικές πηγές, πάνω στις οποίες βασίσθηκαν για την αγιοκατάταξή της. Ζητήσαμε ακόμη να μας ενημερώσουν, εάν έλαβαν υπ’ όψη τους τις προϋποθέσεις, που απαιτούνται για την αγιοκατάταξή της. Προς το παρόν βρισκόμαστε εν αναμονή των απαντήσεών των" (ἐδῶ).

Ὡς ἐκ τούτου παρακαλοῦμε τὸν π. Δημήτριο Ἀθανασίου (χημικό) νὰ ἀφήσει τὴν συνεχὴ ἀπαξίωση καὶ τὶς εἰρωνεῖες ἐναντίον τοῦ ποιμνίου καὶ νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ τὸν σχολιασμὸ καὶ τὴν καταδίκη τῆς συμπροσευχῆς τοῦ μητροπολίτου του Ἄρτης Καλλινίκου μὲ οἰκουμενιστὲς καὶ σχισματικοὺς τῆς Οὐκρανίας (ἐδῶ) κι (ἐδῶ), μὲ ξεκάθαρους αἱρετίζοντες ἐπισκόπους, ὅπως ὁ Μεσσηνίας (ἐδῶ) κλπ. ἀλλὰ καὶ τοῦ προκατόχου του Ἰγνατίου ποὺ ὑπέγραψε στὸ Κολυμπάρι ὄλες τὶς προδοτικὲς γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία ἀποφάσεις (ἐδῶ), γιὰ τὰ ὁποῖα μέχρι στιγμῆς ὁ π. Δημήτριος Ἀθανασίου (χημικός) ὄχι μόνο λαλίστατος καὶ ἀπαξιωτικὸς δὲν εἶναι, ἀλλὰ ποιεῖ κατὰ τὸ λαϊκόν τὴν παχυλὴν νήσσαν.

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Απαντώντας σε ενστάσεις για την Αγιοκατάταξη της Γερόντισας Γαβριηλίας

Νέα έκδοση βιβλίου.

«ΚΑΝΩΝ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟ ΘΕΙΟΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕΝΟΝ ΠΑΝΑΓΙΟΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑ» ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΓΡΑΙΚΟΥ. (Β ΕΚΔΟΣΗ)

                            

Βιβλιοπαρουσίαση

πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου

                              Πρεσβυτέρας Χαρούλας Τσουλιάη

Από τις Εκδόσεις Νεκτάριος Παναγόπουλος εκδόθηκε σε Β ΕΚΔΟΣΗ  το βιβλίo

«ΚΑΝΩΝ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟ ΘΕΙΟΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕΝΟΝ ΠΑΝΑΓΙΟΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑ», ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΓΡΑΙΚΟΥ.

Το βιβλίο  εκδίδεται «προνοία και κόποις» του πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου (Χημικού) και της πρεσβυτέρας Χαρούλας Τσουλιάη (φιλολόγου).

Ο Παρακλητικός κανόνας στο Άγιο Πνεύμα του Οσίου Μαξίμου του Γραικού είναι το μοναδικό κείμενο – παράκληση στο Άγιο Πνεύμα, που υπάρχει στην Ορθόδοξη Υμνογραφία.

Γράφτηκε αρχικά κατά την πρώτη φυλάκιση του Οσίου Μαξίμου στη Μονή Βολοκολάμσκ, κάτω από αυστηρές συνθήκες, με κάρβουνο στον τοίχο του κελιού στην Ελληνική γλώσσα. Μετά την απελευθέρωση του Αγίου και την εν τω μεταξύ εκμάθηση από αυτόν της Ρωσοσλαβονικής γλώσσας μεταγλωττίστηκε στην  τελική του μορφή. Στη μορφή αυτή δόθηκε από τον όσιο στη Λαύρα του Αγίου Σεργίου που το εξέδωσε στη ρωσοσλαβονική γλώσσα. Σ’ αυτή τη μορφή χρησιμοποιείται και σήμερα επίσημα από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία και υπάρχει στο Ρωσικό μηνιαίο του Μαϊου.

Το ρωσοσλαβονικό κείμενο μεταφράστηκε στη νεοελληνική από ειδικό μεταφραστικό κέντρο και μετά από σχετικό έλεγχο της μετάφρασης μεταγράφτηκε στην Ελληνική υμνογραφική γλώσσα από τον υμνογράφο και καθηγητή Αγιολογίας π.Αντώνιο Μάρκου. Η πρώτη έκδοση του συγκεκριμένου βιβλίου έγινε τον Αύγουστο του 2014 .