Όλα, ακόμα και ο μοναχισμός διαστρεβλώνονται, με ευθύνη οχι μόνο των Οικουμενιστών, αλλά και των Ορθοδόξων που δεν αντιδρούν.
Χειροκροτήστε μας.
«Εν ενί πνεύματι» αυτόπαραμυθίας και αυτοθαυμασμού.
Γράφει ο Μέτοικος
Με καλογερική ταπεινοφροσύνη που, κατά την επιταγή του αββά Αντώνιου, ξεπερνιούνται «όλες οι παγίδες του εχθρού (δηλαδή του διαβόλου) που, είναι απλωμένες πάνω στη γη», ο ηγούμενος Αλέξιος και το πλήρωμα της αγιορείτικης Μονής του Ξενοφώντα, γιόρτασαν το Χρυσό Ιωβηλαίο τους στην ταπεινή αίθουσα του Μεγάρου Μουσικής στην πρωτεύουσα.
Με πρόφαση τη «δοξολογία Θεού» και [τον] ευχαριστήριο απολογισμό για τα πενήντα χρόνια πορείας της αδελφότητας [της Μονής του Οσίου Ξενοφώντα]», ήταν όλοι εκεί «Εν ενί πνεύματι» αυτόπαραμυθίας και αυτοθαυμασμού.
Ο ΠτΔ Κων. Τασούλας με τον βαθυστόχαστο χαιρετισμό του διόρθωσε τους Πατέρες της Εκκλησίας διδάσκοντας στην πανηγυρίζουσα ομήγυρη ότι :«μοναχικός βίος δεν σημαίνει ανενεργό απραξία, αλλά ένταξη των βιοτικών πλευρών της ζωής στην αλήθεια του Χριστού»!
Μετά από αυτή την βαρύνουσας σημασίας θεολογική παρέμβαση του ΠτΔ, προφανώς, είναι παρωχημένη η διδασκαλία του Μεγάλου Βασιλείου πως : «ου δει τον Μοναχόν προσπάσχειν τη από των ανθρώπων δόξη, ούτε αντέχεσθαι τιμής υπερβαλλούσης, αλλά και διορθούσθαι τους ούτω τιμώντας, ή πλέον περί αυτού φρονούντας» και, ασφαλώς, δεν έχει καμιά αξία η «Αποταγή» ως θεμελιώδης προϋπόθεση στην πορεία του Μοναχού από τη γη στον ουρανό.
Ο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος Β΄, καμία σχέση με το «Και πάσης Ελλάδος ρε παιδί μου» σατιρικό έργο του Χάρρυ Κλυνν, τόνισε στον χαιρετισμό του ότι «το ασκητικό ιδεώδες προβάλλει έναν εντελώς άλλο τρόπο ζωής, που συμπυκνώνεται στη φράση ‘’Δεν θα λάβεις πνεύμα αν δεν δώσεις αίμα”» και, εσχάτως… μπόλικο θέαμα.
