Ιεροκατήγορος και αχάριστος και ο Φώτης Κόντογλου;

 Τα σκάνδαλα των ρασοφόρων μας είναι η σπουδαιότερη αιτία που πληθαίνουν οι αιρετικοί, και μάλιστα, αυτοί οι νέοι προσύλητοι γίνονται φανατικώτατοι μέσα στην αίρεση που προσχωρούν, αηδιασμένοι από τους ανάξιους ιερωμένους μας. Για τούτο πρέπει να τρέμουν οι κληρικοί μην τυχόν ακουσθή το παραμικρό σε βάρος τους, γιατί οι ψυχές που χάνονται θα ζητηθούν μια μέρα απ' αυτούς... Πάντα, σε κάθε εποχή, υπήρχαν οι ανάξιοι κληρικοί, κοντά στους αγίους ρασοφόρους. Αλλά σήμερα το πράγμα εχειροτέρεψε κατά πολύ. Μία από τις πολλές αιτίες αυτής της θλιβερής καταστάσεως είναι ότι γίνονται συχνά κληρικοί κάποιοι άνθρωποι που δεν έχουν κλίση στην θρησκεία  και που γι' αυτούς το ρασοφορείν είναι ένα επάγγελμα... Ο ευλαβής Λαός μας δεν αισθάνεται την ανάγκη να ακούη βαθυστόχαστες θεολογίες με πανεπιστήμια και με διπλώματα, ούτε παγκόσμια συμβούλια και ''διαλόγους''. Ο πόθος του είναι να ακούση  ότι υπάρχει κάποιος ρασοφόρος, ιερεύς ή καλόγερος, που έχει καθαρή ζωή, ας είναι και αγράμματος. Τόση είναι η διψα του για αγιότητα, που φτάνει να είναι ένας ιερωμένος μονάχα ενάρετος, και τον λένε άγιον.

Πηγή

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Βοηθείστε μόνοι σας τον εαυτό σας… εμείς οι κληρικοί σήμερα ΔΕΝ μπορούμε να σας βοηθήσουμε

Ιεροκατήγορος και αχάριστος ο π. Αθανάσιος; Μάλιστα αυτά τα είπε το 1981, σήμερα τί θα έλεγε; Φανταστείτε δε να τα έλεγε αυτά λαϊκός, τι θα γινόταν.

(…) Σήμερα πῶς μποροῦμε νὰ τὸ ποῦμε αὐτό;
Ἀγαπητοί μου προσέξτε! Σήμερα θὰ τὸ λέγαμε στὴν Ἐκκλησία. Θὰ τὸ καταγγείλουμε στὴν Ἐκκλησία. Δηλαδή, πῶς; Ὅταν ἀντιληφθοῦμε πὼς ὑπάρχει κάποιος ποὺ δρᾶ γύρω μας καὶ παγιδεύει τὶς ψυχὲς τῶν πιστῶν τοῦ λαοῦ θὰ πᾶμε νὰ τὸ ποῦμε εἰς τὸν οἰκεῖο ἐπίσκοπο ἢ εἰς στὸν πρεσβύτερο τῆς ἐνορίας μας. Θὰ πᾶμε νὰ ποῦμε:
«Πάτερ ξέρεις; Ξέρεις τί γίνεται ἐδῶ, σὲ ἐκεῖνο τὸ σπίτι ἢ ἐκεῖ, ἐκεῖ;». Θὰ τὸ καταγγείλουμε ἀμέσως.
Βεβαίως σήμερα εἰς στὴν Καινὴ Διαθήκη δὲν ὑπάρχει ὁ λιθοβολισμός, ἀναμφισβητήτως δὲν ὑπάρχει. Στὸν Παλαιὸ Νόμο ὑπῆρχε ὁ λιθοβολισμός. Ἀλλὰ δὲν θὰ διστάσουμε νὰ τὸ καταγγείλουμε, ἔστω καὶ ἂν εἶναι ἡ μάνα μας καὶ ὁ πατέρας μας καὶ τὸ παιδί μας καὶ ἡ γυναίκα μας ἢ ὁ ἄνδρας μας. Νὰ τὸ ξέρετε αὐτὸ τὸ πράγμα. Θὰ τὸ καταγγείλουμε.
Θὰ μοῦ πεῖτε… «Νὰ τὸ καταγγείλουμε… Σὲ ποιὸν εἴπατε; Στὸν Ἐφημέριό μας κλπ. Μάλιστα…».
Δυστυχῶς! Δὲν εἶναι σήμερα ἐκεῖνοι, οἱ Ταγοὶ τῆς Ἐκκλησίας μας, σὲ θέση νὰ βοηθήσουν τὸ ποίμνιο καὶ τὸ ἀφήνουν νὰ κατασπαράζεται. Αὐτὸ εἶναι τὸ θλιβερό. Τί νὰ σᾶς πῶ ἄλλο; Τί νὰ σᾶς πῶ ἄλλο; Πολλὲς φορὲς βλέπουμε νὰ δροῦν οἱ ἐχθροί τῆς Πίστεως, οἱ ἐχθροί τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ εἰσαγάγουν νέες θεότητες καὶ λατρεῖες καὶ νὰ μὴν μποροῦμε νὰ κάνουμε τίποτα. Σὲ ποιὸν νὰ πᾶς νὰ τὸ πεῖς; Σὲ ποιὸν νὰ πᾶς νὰ τὸ καταγγείλεις; Ποιὸς θὰ σὲ ἀκούσει; Αὐτὸ εἶναι τὸ δυστύχημα.
Τὸ λέγω ἄλλη μιὰ φορά. Ἀγαπητοί μου, πονάει ἡ ψυχή μου ποὺ σᾶς τὸ λέγω αὐτὸ τὸ πράγμα. Πονάει ἡ ψυχή μου. Ἔρχονται ἄνθρωποι καὶ μοῦ λένε, «πάτερ αὐτό, πάτερ ἐκεῖνο, τί νὰ κάνουμε;» καὶ δὲν ἔχω τὸν τρόπο νὰ τοὺς βοηθήσω, νὰ τοὺς πῶ πηγαίνετε… Ποῦ νὰ πᾶτε; Σὲ ποιόν; Ποῦ;
Δυστυχῶς, δὲν εἶναι σὲ θέση οἱ ἐφημέριοί μας, καὶ ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι ἀπὸ τὸν Χριστὸν τεταγμένοι νὰ βοηθήσουν τὸ ποίμνιον. Δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ βοηθήσουν. Πεῖτε ἀπὸ ἄγνοια, πεῖτε ἀπὸ ἀδιαφορία, πεῖτε διότι καὶ αὐτοὶ παρασύρονται κάποτε; Ἀκούει κανεὶς γνῶμες γύρω ἀπὸ τέτοια θέματα, ποὺ νὰ τραβάει τὰ μαλλιά του.
Θὰ πῶ κάτι ποὺ σᾶς τὸ ΄χῶ πεῖ καὶ πέρισυ.
Ἀγαπητὸ ποίμνιον, βοηθεῖστε ἐσεῖς τὸν ἑαυτό σας. Μελετᾶτε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ καὶ βοηθήσατε ἐσεῖς τὸν ἑαυτόν σας. Ἐμεῖς, δὲν μποροῦμε νὰ σᾶς βοηθήσουμε. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ κάποτε σᾶς ρίπτουμε καὶ ἐμεῖς, -εἴτε τὸ καταλαβαίνουμε, εἴτε δὲν τὸ καταλαβαίνουμε-, σᾶς ρίπτουμε καὶ ἐμεῖς εἰς τὰ χέρια τῶν ἐχθρῶν. Ναί! Γιατί καὶ ἐμεῖς ὡς ταγοί, ὡς κληρικοί, ἔχουμε γίνει θύματα αὐτῶν τῶν καταστάσεων. Ναί! Μὴν σᾶς κάνει ἐντύπωση. Δὲν θὰ ‘θελα νὰ σᾶς βάλλω τὴν ὑποψία γιὰ κείνους ποὺ σᾶς ποιμένουν, ἀλλά, δὲν θὰ΄θελα ὅμως νὰ σᾶς ἀφήσω καὶ ξένοιαστους, καὶ νὰ πεῖτε:
«Ἔ! ἔχουν τὸν λόγον ἄλλοι, αὐτὸ ποὺ θὰ μᾶς ποῦν, αὐτὸ θὰ κάνουμε».
Ὄχι! Νὰ ΄μαστε ξυπνητοὶ ἄνθρωποι, νὰ μελετοῦμε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ προστατέψουμε τὸν ἑαυτό μας. Διότι σήμερα, δὲν σᾶς προστατεύουν ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι τεταγμένοι γιὰ νὰ σᾶς προστατέψουν. (…)
(…) Κατὰ τὰ ἄλλα… Δὲν ξέρω… πολλὰ λέγονται καὶ ἀκούγονται. Ἡ ἐποχὴ μας ἔχει χαλάσει τοὺς ἀνθρώπους. Εἴμαστε χαλασμένοι πλέον ἄνθρωποι. Ἅμα λοιπὸν δὲν ξέρεις μερικὰ πράγματα, πῶς θὰ προστατέψεις ἀδελφέ μου, τὴν ὑγεία σου, καὶ τὴ ζωή σου.
Ἔτσι καὶ ἐδῶ, ἀγαπητοί μου, μελετᾶτε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἅμα συναντήσετε τὴν ἀδιαφορία ἐκ μέρους ἡμῶν, τότε νὰ πεῖτε:
«Ὄχι πάτερ! Δὲν εἶναι τὰ πράγματα ἔτσι. Εἶναι ἀλλιώτικα, καὶ ἐὰν ἐσὺ τὰ λὲς ἔτσι, ἐγὼ τουλάχιστον, θὰ προστατέψω τὸν ἐαυτόν μου». Καὶ ὄχι μόνον τὸν ἐαυτόν σας, ἀλλὰ νὰ προστατέψετε καὶ τοὺς παραπέρα, τοὺς πλαϊνούς σας, διότι εἶναι ἀνάγκη ἀγαπητοί μου, ἔτσι νὰ γίνει.

(π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος)
22η Ὁμιλία στό Δευτερονόμιον – 2/11/81)

Ο ιερέας που υπερασπίζεται αυτούς που κατηγορεί ο άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος!

δεν είναι η ιερωσύνη υπαίτια για τα ανωτέρω κακά, αλλά εμείς, οι οποίοι, όσον βέβαια αφορά σ᾿ εμάς, τη μολύναμε με τόσες αναισχυντίες, βάζοντας στις τάξεις του κλήρου τυχαίους ανθρώπους. 

Τοῦ Ἀδαμαντίου Τσακίρογλου

Ὁ γνωστὸς γιὰ τὴν ἀρθρογραφία του στὸ Ἰντερνὲτ π. Παντελεήμων Κροῦσκος δημοσίευσε σχόλιο σχετικὰ μὲ τὸν ἐπίσκοπο ποὺ πιάστηκε ὡς ἐπιδειξίας. Σ' αὐτὸ ὁ π. Παντελεήμων ἀντὶ νὰ ἐκφράσει τὴν ἀγανάκτησή του γιὰ τὴν πτώση τῶν σημερινῶν ἰεραρχῶν, ἐπιτέθηκε κατὰ πάγια τακτική του στοὺς πιστοὺς λέγοντας μὲ τὸ γνωστό του ὕφος τὰ ἑξῆς:

 

Βλέπω με πόσα κοσμητικά επίθετα στολίζουν επίσκοπο που ήταν επιδειξίας. Δεν τον πιάσανε να κλέβει ή να πορνεύει, για να τον κατηγορειτε. Κανένας άνθρωπος στα λογικά του, ειδικά άνθρωπος που εξαρτάται και που προστατεύει την εικόνα του, δεν θα έκανε τέτοια πράξη έτσι ψυχρά. Ο άνθρωπος χρειάζεται ιατρική βοήθεια προφανώς. Έχει θέμα ψυχιατρικό! Τους πατέρες σας δεν τους αγαπάτε . Στους παπάδες δεν συγχωρείτε τίποτα. Περιμένετε να πέσουν για να ορμήσετε. Από εμας όμως περιμένετε να συγχωρούμε και να συμπαθούμε αμαρτίες, αποκλίσεις, ανωμαλίες άνευ όρων. Για φαντάσου ο βιολογικός πατέρας ή ο γιος σου να έκανε το ίδιο! Τα ίδια θα λέγατε;

π.Παντελεήμων Κρ./Facebook κι ἐδῶ

Ἐμεῖς ἐρωτοῦμε τον π. Παντελεήμωνα: Ποὺ τὸ ξέρετε, πάτερ, καὶ τὸ λέτε μὲ τόση σιγουριά, ὅτι ὁ ἐπίσκοπος αὐτὸς ἔχει ψυχολογικὰ προβλήματα; Εἶστε ψυχολόγος; Εἶναι ὁ ἐπίσκοπος γνωστός σας; Εἶστε σίγουρος, ὅτι ἐκτὸς τῆς ἐπιδείξεώς του δὲν προχώρησε καὶ σὲ ἄλλες ἀναισχυντίες καὶ μάλιστα σὲ παιδιά; Δὲν σᾶς σοκάρει, ὅτι ὁ μητροπολίτης αὐτός "προσέγγιζε παιδιά, γυναίκες, άνδρες και ηλικιωμένους, αδιαφορώντας πλήρως για τις έντονες επιπλήξεις που δεχόταν από τους παριστάμενους." (ἐδῶ) γεγονός ποὺ μᾶλλον σεξουαλικὴ διαστροφὴ παρὰ ψυχολογικὰ προβλήματα δείχνει, Ἀλλὰ κι ἂν ὑποθέσουμε ὅτι ἔχει ψυχολογικὰ προβλήματα, τότε γιατί τὸν ἔκαναν ἐπίσκοπο; Πὼς εἶναι δυνατὸν ἕνας ἄνθρωπος μὲ τέτοιες ἐνέργειες νὰ γίνεται ἱεράρχης; Διότι θὰ συμφωνήσετε, ὅτι τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο ποτὲ δὲν θὰ διάλεγε ἕναν τέτοιο ἄνθρωπο γιὰ ἐπίσκοπο, ἀλλιῶς βλασφημοῦμε! Ἄρα ἡ χειροτονία του εἶναι ξεκάθαρα προϊὸν ἀνθρώπινης ἐπιλογῆς καὶ σκοπιμότητας, ἡ ὁποία ἐδῶ καὶ πολὺ καιρὸ ταλανίζει τὴν Ἐκκλησία σύμφωνα μὲ πολλὲς καταγγελίες ἀνωτέρων πνευματικὰ ἀνθρώπων ἀπὸ μένα. Αὐτὸ δὲν βλάπτει τὴν Ἐκκλησία; Σᾶς φταῖνε οἱ πιστοί, οἱ ὁποῖοι στὴν πλειοψηφία τους δὲν κουτσομπολεύουν, ἀλλὰ θλίβονται ἀφάνταστα μὲ αὐτὰ τὰ περιστατικὰ καὶ δὲν σᾶς φταῖνε ὅσοι ἀνεβάζουν τέτοιους ἀνθρώπους (ἂς ὑποθέσουμε ψυχολογικὰ ἀσθενεῖς) στὸν ἐπισκοπικὸ θρόνο; Καὶ γιὰ νὰ μὴν νομίζετε ὅτι κάνουμε τοὺς ἔξυπνους, ἂς ἀκούσουμε τὸν ἄγ. Χρυσόστομο, ποὺ καθαίρεσε τέτοιου εἴδους ἐπισκόπους καὶ γι' αὐτὸ διώχθηκε. Λέει ὁ ἱερὸς πατήρ σχετικὰ μὲ τὶς κατηγορίες του ἐναντίον ἀναξἰων κληρικῶν: 

"Και ας μη νομίση κάποιος ότι όλους τους κληρικούς τους υποβάλλω στις ανωτέρω κατηγορίες (πόθος για τη δόξα , διδασκαλίες σχετικές με τη σωματική απόλαυση, δουλικές κολακείες, ασελγείς ερωτικές πράξεις, καταφρόνηση των πτωχών, εξυπηρέτηση των πλουσίων, αλόγιστες και επιβλαβείς τιμές, χάρες που αποβαίνουν επικίνδυνες τόσο για τους παρέχοντες, όσο και για τους δεχομένους αυτές, δουλοπρεπής φόβος, αναίρεση της ειλικρίνειας, επίδειξη ψευδούς και υποκριτικής ταπεινοφροσύνης,), διότι υπάρχουν πολλοί οι οποίοι ξέφυγαν από τα δίχτυα αυτά και είναι μάλιστα περισσότεροι από τους παγιδευθέντες. Βέβαια, εγώ δεν φθάνω σε σημείο παραφροσύνης, ώστε να θεωρήσω υπεύθυνη την ιερωσύνη για όλα αυτά τα κακά! Δεν ευθύνεται ο σίδηρος για τους φόνους, ούτε το κρασί για τη μέθη, ούτε η δύναμη για την υβριστική συμπεριφορά. Για τα προαναφερθέντα δεινά ευθύνονται εκείνοι οι οποίοι δεν χρησιμοποιούν ορθά τις χορηγούμενες από τον Θεό δωρεές· αυτούς θεωρούν υπαίτιους και τιμωρούν οι νουνεχείς. Έτσι και η ιερωσύνη δικαίως θα μας εγκαλέση, όταν δεν τη μεταχειριζόμεθα ορθά. Πράγματι, δεν είναι η ιερωσύνη υπαίτια για τα ανωτέρω κακά, αλλά εμείς, οι οποίοι, όσον βέβαια αφορά σ᾿ εμάς, τη μολύναμε με τόσες αναισχυντίες, βάζοντας στις τάξεις του κλήρου τυχαίους ανθρώπους. Οι τελευταίοι, μη γνωρίζοντες καλά ούτε και τον δικό τους ψυχικό κόσμο και αφού συνειδητοποιήσουν καλά το ύψος της ιερατικής αποστολής, εν τούτοις δέχονται πρόθυμα το παραχωρούμενο αξίωμα, όταν όμως έρχεται η στιγμή να ασκήσουν τα καθήκοντά τους σκοτίζονται από την απειρία τους και επιφέρουν μύρια κακά στο εμπιστευμένο σ᾿ αυτούς ποίμνιο" (ἐδῶ).

Τὰ λόγια τοῦ Ἁγίου ἀποτελοῦν κόλαφο ἐνάντια σὲ ὅσα ἐσεῖς μὲ περισσὴ δοκισησοφία λέτε. Εἶναι ἀχάριστος ἀπέναντι στοὺς παπάδες ὁ Χρυσόστομος; Ὅ μὴ γένοιτο! Ξεπέρασε τὰ ὅρια ὁ Χρυσόστομος; Ἂν εἶναι δυνατόν. Κι ὅμως λέει αὐτὰ ποὺ σήμερα πολλοὶ λαϊκοὶ τονίζουν, μιμούμενοι τὸν Ἅγιο, ἐνῶ οἱ κληρικοὶ ἐθελοτυφλοῦν. Ὅταν οἱ ἱερεῖς παραφέρονται καὶ ξεχνοῦν ἠ κακομεταχειρίζονται τὸ ἀξίωμα τους «αυτούς θεωρούν υπαίτιους και τιμωρούν οι νουνεχείς». Καὶ νουνεχὴς σημαίνει λογικός, ἔξυπνος, αὐτὸς ποὺ ἔχει νοῦ. Δὲν κατηγοροῦν τὴν ἱερωσύνη οἱ λαϊκοί, ἀλλὰ αὐτοὺς ποὺ τὴν κακομεταχειρίζονται καὶ φθοροποιοῦν κι ἄλλους. Ἒσεῖς, πάτερ μπορεῖτε να ὑπερασπίζεστε αὐτοὺς ποὺ ὁ Ἅγιος κατηγορεῖ. 

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου 

Ἀπάντηση στοὺς κληρικοὺς ποὺ κατηγοροῦν τοὺς λαϊκούς, ὅτι μὲ τὸ νὰ τοὺς ἀσκεῖ κάποιος κριτική, αὐτὸ σημαίνει ὅτι δεν σέβεται τὴν ἱερωσύνη.

 

Τοῦ Ἀδαμαντίου Τσακίρογλου

Πρὶν ἀρχίσω πρέπει νὰ τονιστεῖ, ὅσο πιὸ ξεκάθαρα γίνεται, ὁ καθοδηγητικὸς ρόλος τῶν ἱερωμένων στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, καὶ οἱ ἀγῶνες ποὺ ἀνέκαθεν ἔδιναν γιὰ τὴν Πίστη. Ὅμως ὑπάρχει μία προφητεία, ποὺ τὴν γνωρίζουν ὅλοι, λαϊκοὶ καὶ κληρικοί, καὶ ἀνήκει στὸν ἅγιο Κοσμᾶ τὸν Αἰτωλό, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία στὰ ἔσχατα χρόνια «οἱ κληρικοὶ θὰ γίνουν οἱ χειρότεροι καὶ οἱ ἀσεβέστεροι ὅλων»! Καὶ αὐτὴ ἡ προφητεία διαπιστώνουμε μὲ ὀδύνη ὅτι πραγματώνεται σήμερα. Σήμερα βιώνουμε μία (θὰ ἔλεγε κανείς) πανδημία προδοσίας, προδοσίας λαϊκῶν ἀλλὰ καὶ κληρικῶν.

Μία προδοσία ποὺ ἦταν προδιεγραμμένη ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ τὸ ἱερατικὸ σῶμα διαβρώθηκε ἀπὸ τὴν ὕπουλη δράση τῆς Μασονίας, τοῦ Οἰκουμενισμοῦ (καὶ Παπισμοῦ) καὶ τὴν ἐκκοσμίκευση ποὺ εἰσέβαλε ἀνεμπόδιστη καὶ παρὰ τὶς τόσες προειδοποιήσεις ἀγίων ἀνθρώπων στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας, καὶ τὴν ἠθικὴ κατάσταση τῶν κληρικῶν, ἀφοῦ δυστυχῶς τὰ ὀρθὰ κριτήρια ἐκλογῆς τους ἀγνοήθηκαν καὶ τὴν θέση τους πῆραν ἄλλα. Κι ἂν οἱ ὁδηγοί (οἱ ἱερεῖς) εἶναι τυφλοὶ τότε καὶ οἱ ὁδηγούμενοι (οἱ λαϊκοί) θὰ πέσουν μαζί τους στὸν βόθυνο, ὅπως μᾶς διαβεβαίωσε ὁ Κύριος (Ματθ. 15, 14).

Πρὶν ὅμως ἀπαντηθοῦν τὰ περὶ ἱεροκατηγορίας ποὺ ἰσχυρίζονται κάποιοι κληρικοί, πρέπει πρῶτα νὰ ἐξετασθεῖ ποιὰ εἶναι πράγματι ἡ σχέση καὶ ὁ ρόλος κληρικῶν καὶ λαϊκῶν στὴν Ἐκκλησία.

Στὴν ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἡ διαίρεση τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας σὲ δύο τάξεις, τῶν κληρικῶν καὶ τῶν λαϊκῶν, δὲν σημαίνει μία διαφορὰ οὐσίας, ἀλλὰ μία λειτουργικὴ διαφορά, ὅπως συμβαίνει σὲ κάθε ζωντανὸ ὀργανισμό. Τὴν διαφορὰ ἢ ἀλλιῶς διάκριση αὐτὴ τὴν ἐπέβαλε τὸ Ἅγιον Πνεῦμα (βλ. Ἱερωνύμου Κοτσώνη, Ἀρχιεπ. Ἀθηνῶν «Ἡ θέσις τῶν λαϊκῶν ἐντὸς τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ὀργανισμοῦ», Ἀθήνα 1956, σελ. 15).