Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα οσ. Εφραίμ ο Σύρος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα οσ. Εφραίμ ο Σύρος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

«Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν...».

γαπητ, Χριστιανς ε δι τς χριτος το Θεο; Τρησον τς ντολς το Κυρου μν ησο Χριστο, κα σωθσ· γγραπται γρ· τι π' ληθεας καταλαμβνομαι, τι οκ στι προσωπολπτης Θες, λλ' ν παντ θνει φοβομενος ατν κα ργαζμενος δικαιοσνην, δεκτς ατ στιν.

Ε δ βολει κα π τν κριβ βον τν μοναχν λθεν, πως κα τν κρειττνων πιτχς, ἐὰν μ θς ν τ λογισμ σου, τι δη μετστης το βου τοτου, κα γσ τν κσμον τοτον κα τν δξαν ατο, σπερ σκηνν καταλελυμνην, ο δνασαι νικσαι τ πθη τ γϊνα κα τς κοσμικς πιθυμας, ατινες βυθζουσι τος νθρπους ες λεθρον τς σαρκς κα πλειαν· ψευδς γρ επν·

εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὑτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι. Ὁ γὰρ θέλων τὴν ψυχὴν αὑτοῦ εὑρεῖν, ἀπολέσει αὐτήν· ὁ δὲ ἀπολέσας αὐτὴν ἕνεκεν ἐμοῦ, εὑρήσει αὐτήν. Τί γὰρ ὠφεληθήσεται ἄνθρωπος, ἐὰν ὅλον τὸν κόσμον κερδήσῃ, τὴν δὲ ψυχὴν αὑτοῦ ζημιωθῇ; Ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὑτοῦ;

Ο γρ στι κπος βαλεν θεμλιον, λλ τ κτελσαι τν οκοδομν. σ γρ ψοται οκοδομ, τοσοτ πλεω κπον παρχει τ οκοδομοντι, χρι τς τελεισεως το ργου. κοσωμεν τς σωτηριδους φωνς τς λεγοσης·

Περί Συντελείας και περί Αντιχρίστου..., ΛΟΓΟΣ ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ

ΛΟΓΟΣ ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ 

Περί της Συντελείας του κόσμου και περί Αντιχρίστου
και εις την Δευτέραν Παρουσίαν του Κυρίου μας

 


 

Ευλόγησον Πατερ.

Πως εγώ ο ελάχιστος και αμαρτωλός Εφραίμ, και πλήρης πλημμελημάτων, θέλω δυνηθή να διηγηθώ τα υπέρ την δύναμίν μου!

Αλλ’ επειδή ο Σωτήρ δια της ευσπλαχνίας του τούς αγραμμάτους σοφίαν εδίδαξε, και δι’ αυτών τούς απανταχού πιστούς κατεφώτισε, θέλει ενδυναμώσει και ημών την γλώσσαν προς ωφέλειαν και οικοδομήν, και εμού του λέγοντος και πάντων των ακροατών.

Θα λαλήσω δε με οδύνας, και θα είπω με στεναγμούς, περί της συντελείας του κόσμου τούτου, και περί του αναιδεστάτου και φοβερού Δράκοντος, όστις μέλλει να ταράξη πάσαν την υπό τον ουρανόν κτίσιν, και να εμβάλη δειλίαν, και ολιγωρίαν, και δεινήν απιστίαν εις τας καρδίας των ανθρώπων, και να ποιήση τέρατα και σημεία και φόβητρα, ώστε, εάν δυνηθή, να πλανήση και τούς εκλεκτούς, και να απατήση πάντας δια ψευδών σημείων, και δια φανταστικών τεράτων, υπό αυτού γενομένων. Διότι κατά συγχώρησιν του αγίου Θεού λαμβάνει εξουσίαν ν’ απατήση τον κόσμον, διότι επληθύνθη η ασέβεια του κόσμου, και πανταχού διάφορα κακά πράττονται. Και επειδή οι άνθρωποι ηθέλησαν να απομακρυνθώσιν από του Θεού, και ν’ αγαπήσωσι τον Πονηρόν, δια τούτο ο άχραντος Δεσπότης συνεχώρησε να δοκιμασθώσι δια πνεύματος αποπλανήσεως.

Μέγας είναι ο αγών, αδελφοί, μάλιστα δε εις τούς πιστούς, κατά τούς καιρούς εκείνους, όταν γίνωνται σημεία και τέρατα υπ’ αυτού του Δράκοντος εν πολλή εξουσία· όταν πάλιν δεικνύει εαυτόν ως θεόν δια φοβερών φαντασμάτων, και ίπταται εις τον αέρα, και πάντες οι δαίμονες σηκώνονται εις τον αέρα, ως άγγελοι, έμπροσθεν του τυράννου· διότι φωνάζει μετά δυνάμεως, αλλάσσων μορφάς, και εκφοβίζων καθ’ υπερβολήν άπαντας τούς ανθρώπους· τότε, αδελφοί, ποιός θέλει ευρεθή τετειχισμένος, και μένων ασάλευτος, εάν δεν έχη το σημείον εν τη ψυχή του, δηλαδή την αγίαν παρουσίαν του μονογενούς Υιού του Θεού ημών;

Όταν ίδη την απερίγραπτον εκείνην θλίψιν, η οποία γίνεται πανταχού εις πάσαν ψυχήν, η οποία δεν έχει τελείως παραμυθίαν, ούτε πάλιν άνεσιν εν γη και θαλάσση· όταν ίδη ότι συνταράσσεται ο σύμπας κόσμος, και φεύγει έκαστος δια να κρυβή εις τα όρη, και άλλος μεν αποθνήσκει της πείνης, άλλος δε λιώνει ως κερί εν δεινή θλίψει, και ουδείς υπάρχει ο ελεών· όταν ίδη άπαντα τα πρόσωπα δακρύοντα, και μετά πόθου ερωτώντας τούς ανθρώπους, μήπως ακούεται λόγος Θεού επί της γης; και ακούη ουδαμού.

Υπέροχος ύμνος οσ. Εφραίμ του Σύρου στην Παναγία

 Δέσποινα, ὑπεραγία Θεοτόκε 

      maica-domnului-icoana-de-la-man-neamt[2]       

                                                                     chamomile2[1]

Δέσποινα, περαγία μου Θεοτόκε, κεχαριτωμένη Θεογεννήτρια, περευλογημένη θεοχαρίτωτε Θεομτορ, δοχεον τς στέκτου Θεότητος το μονογενος Υο το θανάτου κα οράτου Πατρός, θρόνε πυρίμορφε, τν τετραμόρφων περενδοξοτέρα, πάναγνε, πανάχραντε, πανάσπιλε, παναμόλυντε, παναμώμητε, πανύμνητε, πανάφθορε, παμμακάριστε, πανακήρατε, πάνσεπτε, πάντιμε, παντευλόγητε, παντομνημόνευτε, παμπόθητε, παρθένε τ ψυχ κα τ σώματι κα τ νοΐ, καθέδρα Βασιλέως το π τν Χερουβείμ, κλίμαξ πουράνιε, δι’ ς ο π γς ες ορανος νατρέχομεν, νύμφη Θεο, δι’ ς ατ κατηλλάγημεν·

κατανόητον θαμα, νερμήνευτον κουσμα, μυστηρίου θείου ποκεκρυμμένου φανέρωσις, καταμάχητος προστασία, ντίληψις κραταιά, ζωοδόχε πηγή, πέλαγος νεξάντλητον τν θείων κα πορρήτων χαρισμάτων κα δωρεν, ψος τν πουρανίων κα σωμάτων Δυνάμεων κα τν Σεραφεμ ψηλοτέρα, βάθος τν ποκρύφων νοημάτων τ νεξερεύνητον, κοιν φιλοτιμία τς φύσεως, πάντων τν καλν χορηγία, μετ τν Τριάδα πάντων τν ποιημάτων Δέσποινα, μετ τν Παράκλητον λλος Παράκλητος, κα μετ τν μεσίτην Χριστν μεσίτρια το κόσμου παντός, τ χημα λίου το νοητο, τ δοχεον το φωτς το ληθινο το φωτίζοντος πάντα νθρωπον ρχόμενον ες τν κόσμον, φέρουσα ν γκάλαις τν τ ήματι τ πάντα φέροντα·

Τ σπιλον νδυμα το ναβαλλομένου φς ς μάτιον, γέφυρα κόσμου παντς πρς τν περκόσμιον ορανν μς νάγουσαπερτέρα τν Χερουβείμ, συγκρίτως περενδοξοτέρα τν Σεραφείμ, κα τιμιωτέρα πάσης τς κτίσεως· γγέλων γλάϊσμα, νθρώπων διάσωσμα, κλες ες τν ορανν μς εσάγουσα, μήτηρ κα δούλη το δύτου λίου, αγ τς ληθινς κα μυστικς μέρας, τς νεξιχνιάστου το Θεο φιλανθρωπίας βυσσος, τιμιωτέρα τς δέμ, τς παγγελίας γ γία, τς χάριτος ρμα τ θεον κα πολυώνυμον, τς ληθινς πίστεως στερρότατον ρεισμα, χωρίον το χωρήτου τ ερυχωρότατον, μπελος ληθιν τν καρπν τς ζως βλαστήσασα, λαία κατάκαρπος τς ψυχς τν πιστν λαρύνουσα, σκέπη το κόσμου παγκόσμιος, θύρα το πρ νον σεπτο μυστηρίου, κτς το νοητο λίου Χριστο, τριαδικν χαρίτων πλήρωμα, ς τ δευτερεα τς Θεότητος φέρουσα, στραπ τς ψυχς τν πιστν καταλάμπουσα, τν μαρτωλν καταλλαγή, τν στώτων σφάλεια, τν πιπτόντων νάκλησις, τν ῥᾳθυμούντων διέγερσις, τν εεκτούντων σχύς, τν κκλησιν μόνοια, τν στρατοπέδων ετυχία, τν καλν πάντων χορηγία, ενομία τν πόλεων, τς οκουμένης ερήνη, καρτερία τν σκητν, νδρεία τν θλητν·