Στην εκπνοή του Ιούλη μήνα τον Αύγουστο μήνα καρτερώντας, το μήνα μίας ακόμα θεομητορικής γιορτής, το Πάσκαν του Καλοκαιριού, πιο κραυγαλέα, πιο πανηγυρικά, πιο παλμικά η καρδιά μας πρέπει να διαλαλήσει την ευχή:
«Καλή Παναγιά να αξιωθούμε»
«Καλό μήνα», ας λέμε για τους υπόλοιπους μήνες που δεν έχουν στις ημέρες τους εορτές αναστάσιμες και πανηγυρικές.
«Καλή Παναγιά».
Επιχείρησαν με ομιλίες και λόγους κι ερμηνείες πάρα πολλοί να αποσύρουν και να εξαλείψουν από την τακτική συνήθεια της λαϊκής μεταλαμπάδευσης τούτη την ευχή, μα πώς, να μπορέσουν πώς, όταν ετούτη εκφράζεται όχι μόνο ως ευχή, αλλά εκφράζει μαζί κι όλο τον εσωτερικό μας κόσμο, καθώς επιθυμούμε να συμπορευθεί μαζί μας ο πλησίον μας με υγεία και χαρά σε όλη τη διαδρομή των ημερών εκείνων που θα μας φτάσουν να πανηγυρίσουμε την άφθαρτη μετάβαση της Θεοτόκου μας στους ουρανούς, τη δική της μέριμνα να προετοιμαστεί για την Κοίμησή Της, για το μεγαλύτερο γεγονός, δωρίζει τα πράγματα και τα ρούχα Της, αποχαιρετά τις γειτόνισσές Της, συναθροίζει κοντά Της τους πνευματικούς Της γιούς και μαθητές του δικού Της μοναδικού γιου!
Υπέρβαση!Συγχώρεση!
Εξάλειψη του εγώ κι εμείς όπως Εκείνη!
Νηστεία σωματική και καθαρότητα ψυχής!
Προετοιμασία ανά πάσα στιγμή έτοιμη!
Αυτό συμπυκνώνει η σοφή λαϊκή ευχή: «καλή Παναγιά» να αξιωθούμε, εμείς, εγώ κι εσείς να συμπορευθούμε άξια και σωστά ώστε να αξιωθούμε σε αυτή την εορτή!
