Προτροπή των Αγίων Πατέρων για πρόοδο προς την τελειότητα και για την ασθένεια της εποχής μας:

Το μεγάλο κακό που κάνουν οι αμέτρητοι έπαινοι και τα πολλά δώρα στους μοναχούς/γέροντες.

Ας τα ακούσουν αυτά και κάποιοι ιερείς και γέροντες του διαδικτύου που διακπληκτίζουν δημόσια, όποιον τους πει κάτι που δεν τους αρέσει, και επιζητούν με κάθε τρόπο κολακείες και αναγνωρίσεις.

                                ΜΕΓΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ

33. Μας διηγήθηκε ο αββάς Ησαΐας ότι, όταν κάποτε ασκήτευε κοντά στον αββά Μακάριο, πήγαν επτά αδελφοί από την Αλεξάνδρεια με διάθεση να τον δοκιμάσουν και του είπαν: «Πες μας, πάτερ, πως θα σωθούμε;» Κι εγώ (λέει ο αββάς Ησαΐας) πήρα ένα διπλωμένο δελτάριο, κάθισα παράμερα κι έγραφα όσα έβγαιναν απ’ τα χείλη τους.

Ο Γέροντας, αφού αναστέναξε, άνοιξε το στόμα του το φωτισμένο και είπε: «Αδελφοί μου, ο καθένας από σας ξέρει πως σώζεται, αλλά δεν θέλουμε να σωθούμε».

Κι εκείνοι του αποκρίθηκαν: «Πολύ το θέλουμε να σωθούμε, αλλά δεν μας αφήνουν οι πονηροί λογισμοί τι να κάνουμε;»

Τότε ο Γέροντας είπε: «Αν είστε μοναχοί, γιατί τριγυρίζετε με κοσμικούς ή πλησιάζετε όπου μένουν κοσμικοί; Αυτοί που απαρνήθηκαν τον κόσμο και φόρεσαν το άγιο σχήμα και κυκλοφορούν ανάμεσα σε κοσμικούς, εξαπατούν τον εαυτό τους. Πάει χαμένος ο κόπος τους. Γιατί τι άλλο θα κερδίσουν απ’ τους κοσμικούς, παρά μόνο τη σαρκική ανάπαυση; Εκεί όμως που υπάρχει σαρκική ανάπαυση, δεν μπορεί να κατοικήσει φόβος Θεού, προπαντός στον μοναχό.

Για ποιον λόγο ονομάζεται μοναχός; Γιατί μόνος μιλάει στον Θεό νύχτα και μέρα...

Μοναχός που περνάει τον καιρό του με κοσμικούς, αυτές τις αρετές κερδίζει.  Προπάντων όταν πρωτοξεκινάει, παρουσιάζεται κατ’ αυτόν τον τρόπο: Είναι εγκρατής στη γλώσσα, νηστεύει και ταπεινώνει τον εαυτό του, ώσπου να γίνει γνωστός και να διαδοθεί η φήμη του ότι ο τάδε μοναχός είναι δούλος του Θεού.

Κι αμέσως υποκινεί ο Σατανάς τους κοσμικούς να του φέρουν ότι χρειάζεται και από κρασί και από λάδι και χρήματα και από κάθε είδος λέγοντας “ο άγιος, ο άγιος”.

Ιερός Χρυσόστομος: Ανατροπή όταν δεν ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ τον ΕΛΕΓΧΟ των ελάχιστων, αλλά και δεν ΕΛΕΓΧΟΥΜΕ! για να μην γίνουμε δυσάρεστοι

"Ἂν λοιπὸν κάποιος σὲ συμβουλεύει κάτι ἀπὸ τὰ πρέποντα, ἔστω κι ἂν εἶναι δοῦλος, δέξου τὴν παραίνεση· ἂν ὅμως συμβουλέψει κάτι ἀπὸ τὰ ὀλέθρια, ἔστω κι ἂν κατέχει πάρα πολὺ μεγάλο ἀξίωμα, ἀπόρριψε τὴ γνώμη του"

«Γιατὶ εἶδα», λέγει «ἕναν ἄνθρωπο ποὺ φαντάστηκε τὸν ἑαυτό του ὅτι εἶναι σοφός, μεγαλύτερη ὅμως ἐλπίδα γιὰ διόρθωση ἔχει ὁ ἀνόητος παρὰ αὐτός». Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Παῦλος λέγει· «μὴ θεωρεῖτε τοὺς ἑαυτούς σας σοφούς». Γιατί, κι ἂν ἀκόμα εἶσαι ἄπειρες φορὲς σοφὸς καὶ βλέπεις ἀμέσως τὰ σωστά, εἶσαι ὅμως ἄνθρωπος κι ἔχεις ἀνάγκη ἀπὸ σύμβουλο.

Εἶδον γάρ, φησίν, ἄνθρωπον δοκοῦντα σοφὸν εἶναι παρ' ἑαυτῷ, ἐλπίδα δὲ ἔχει μᾶλλον ὁ ἄφρων αὐτοῦ. Διὰ τοῦτο καὶ Παῦλος λέγει, Μὴ γίνεσθε φρόνιμοι παρ' ἑαυτοῖς. Κἂν γὰρ μυριάκις εἶ σοφὸς, καὶ τὰ δέοντα συνορῶν, ἀλλ' ἄνθρωπος εἶ, καὶ χρείαν ἔχεις συμβούλου.

Εἶναι μεγάλο ἀγαθὸ νὰ μπορεῖ κανεὶς νὰ ὑποφέρει τοὺς ἐλέγχους, εἶναι μεγάλο ἀγαθὸ νὰ μπορεῖ νὰ ἐλέγχει· αὐτὸ εἶναι ἀπόδειξη πολὺ μεγάλης φροντίδας...

Μέγα ἀγαθὸν ἐλέγχους δύνασθαι φέρειν, μέγα ἀγαθὸν δύνασθαι ἐλέγχειν· τοῦτο κηδεμονίας μεγίστης.

Πές μου, βλέπεις τὸν ἀδελφό σου νὰ πέφτει στὸ γκρεμό, νὰ ἔχει παραμελήσει τὴ ζωή του, νὰ μὴ βλέπει τὸ σωστό, καὶ δὲν ἁπλώνεις τὸ χέρι σου γιὰ βοήθεια; Δὲν τὸν σηκώνεις ἀπὸ κάτω; Δὲν τὸν κατηγορεῖς καὶ δὲν τὸν ἐλέγχεις; ἀλλὰ προτιμᾶς ἀπὸ τὴ σωτηρία του νὰ μὴ συγκρουσθεῖς μαζί του καὶ νὰ μὴ φανεῖς ἐνοχλητικός; Καὶ ποία συγγνώμη θὰ ἔχεις ἀπὸ τὸ Θεό; Ποιά ἀπολογία;