Οφειλόμενη απάντηση στον κο Νικόλαο Πρίντεζη περί της κακοδοξίας
του αλαθήτου αρειανού,νεστοριάζοντος και σαβελλιανού Ρωμαίου επισκόπου.
Γεώργιος Δέδες
Κε Νικόλαε Πρίντεζη,
εγγράψατε προσφάτως, «Δε γνώριζα, ότι ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς και όλοι οι άλλοι Άγιοι Πατέρες σας που επικαλείστε κατείχαν το αλάθητο που εσείς το αρνείστε για τον Επίσκοπο Ρώμης!».
Αρείου η πίστη εις αυτοθελώς αφ΄ εαυτού εγχρόνως υπάρξαντα είδωλο του Θεού Πατρός,“Ἀδύνατα γὰρ αὐτῷ τὸν Πατέρα τε ἐξιχνιάσαι, ὅς ἐστιν ἐφ’ ἑαυτοῦ” [1]
“Ὁ Πατὴρ αὐτὸς, βουλευσάμενος πρότερον, εἶτα θελήσας, οὕτως ὑπάρχει, ἢ καὶ πρὸ τοῦ βουλεύσασθαι; Χρὴ γὰρ, καὶ περὶ τοῦ Λόγου τοιαῦτα τολμῶντας αὐτοὺς, τοιαῦτα καὶ ἀκούειν, ἵνα γνῶσιν, ὅτι ἡ τοι αύτη αὐτῶν προπέτεια καὶ εἰς αὐτὸν τὸν Πατέρα φθάνει.”[2]
Ρωμαίου προθιερέως σαβελλιανού τριαδικού τέρατος,
«κοινοποιηθέντος ἤδη τoῦ χαρακτηρίζοντος αὐτὸν ἰδιώματος, καὶ εἰς ἐν πρόσωπον τῶν δύο συναλειφομένων θεαρχικῶν ὑποστάσεων, καὶ ἀναβλαστήσει πάλιν ἠμῖν ὁ Σαβέλλιος, μᾶλλον δέ τι τέρας ἕτερον ἡμισαβέλλειον»[3],
«Τοῦτ᾿ αὐτό κατασκευάζει καί φανερῶς ἀπαγορεύων κοινάς ἀκτίστους ἐνεργείας εἶναι τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ἐξ ὧν ἁπάντων, διπρόσωπόν τι καί δυσξύμβολον τέρας, Ἀρείου καί Σαβελλίου φέρον εἶδος, ἐφ᾿ ἡμῶν ἀναπέφηνε.» Γρηγορίου Παλαμά Συγγράματα Β΄ σ. 373
η αρειανικώς λατινική πίστη σε ηθελημένη αυθυπαρξία ειδώλου του Θεού Πατέρα,
«pater est a se, quia non est ab alio», « Ὁ Πατέρας εἶναι ἀφ’ ἑαυτοῦ , ἐπειδὴ δὲν εἶναι ἐξ ἑτέρου.»[4],
«Sic igitur vult et se esse, et alia.», «Ἔτσι , λοιπόν, θέλει τόσο τόν ἑαυτό τοῦ , ὅσο καί ἄλλα ὅντα νά ὑπάρχουν.»[5]
«Respondeo dicendum quod Deus non solum se vult, sed etiam alia a se.»,
«Ἀπαντῶ οὕτως, ὁ Θεὸς δὲν θέλει μόνο τὸν ἑαυτὸ τοῦ , ἀλλὰ καὶ ἄλλα ὅντα ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Ἑαυτὸ του»[6] του Ρωμαίου ψευδοὐς επισκόπου κατακρεουργούντος την θεία παράδοση και την αποστολική πίστη των Πατέρων, ενώ τούτοι οι άγιοι και θεοφόροι Πατέρες της Εκκλησίας τηρούν αλώβητη αυτήν την θεία παράδοση και την Αποστολική πίστη.
Τίνος ακούσομε εις πορεία μετανοίας προς την αιώνιον ζωή του ανάρχου Θεού Πατρός, βαδίζοντες επι των βημάτων του Σωτήρος;
