Ο Θεός φωτίζει όλους το ίδιο.

Ο Θεός δεν φωτίζει άλλον περισσότερο και άλλον λιγότερο. Φωτίζει όλους το ίδιο!

          

Ο Θεός δεν φωτίζει άλλον περισσότερο και άλλον λιγότερο. Φωτίζει όλους το ίδιο! Είναι σαν τις ακτίνες του ηλίου, που μας φωτίζουν όλους το ίδιο.

Το πρόβλημα λοιπόν βρίσκεται σε εμάς, κατά πόσο εμείς είμαστε δεκτικοί φωτισμού! Και αυτό εξαρτάται από την πίστη μας και την ζωή που κάνουμε.

Γι’ αυτό οι άνθρωποι, αν και ”κολυμπάνε” μέσα στη Χάρη του Θεού, που είναι πανταχού παρών, δεν νοιώθουν όλοι τη Χάρη. Διότι άλλοι δεν πιστεύουν στον Χριστό και άλλοι που Τον πιστεύουν δεν διάγουν Ορθόδοξα.

Όσοι δεν νιώθουν τη Χάρη του Θεού είναι ταλαίπωροι. Και ο πιο ταλαίπωρος όλων είναι ο διάβολος που δεν βιώνει καθόλου Χάρη Αγίου Πνεύματος!

Ο άνθρωπος μπορεί να καταλάβει, από το εάν και κατά πόσο βιώνει τη Χάρη του Θεού μέσα του, από την πνευματική κατάσταση στην οποία βρίσκεται.

Όλοι οι βαπτισμένοι μεταφέρουν μέσα τους τη Χάρη λίγο ή πολύ, η οποία κατά την προσευχή γίνεται αισθητή και παρηγορεί τον άνθρωπο.

Δημήτρης Παναγόπουλος

Πηγή 

Χαράσσονται βαθιά

Οι χριστιανοί έχουν χρέος, σύμφωνα με την εντολή του Κυρίου, να γίνουν άγιοι και τέλειοι. Η τελειότητα και η αγιότητα χαράσσονται πρώτα βαθιά στην ψυχή του χριστιανού, και από εκεί τυπώνονται και στις σκέψεις του, στις επιθυμίες του, στα λόγια του, στις πράξεις του. Έτσι, η χάρη του Θεού, που υπάρχει στην ψυχή, ξεχύνεται και σ’ όλο τον εξωτερικό χαρακτήρα.

Άγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως

Πηγή

Με ποιόν τρόπο δίνεται η χάρη του Θεού

Επειδή κάποιοι ερμηνεύουν αυθαίρετα το που υπάρχει και πως χαρίζεται η Χάρη του Θεού.

    

Η χάρη του Θεού, οι καρποί της και η ανθρώπινη προσπάθεια για την πνευματική προκοπή.~ Με αφορμή τα παρακάτω λόγια από τις Κατηχήσεις του Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων ας προσέξουμε με ποιόν τρόπο δίνεται η χάρη του Θεού και πως λειτουργεί συνδυαστικά με την ανθρώπινη προσπάθεια.

«Ώσπερ γαρ οι μέλλοντες στρατεύειν ερευνώσιν τας ηλικίας και τα σώματα των στρατευομένων, ούτω και ο Κύριος στρατολογών τας ψυχάς ερευνά τας προαιρέσεις. Καν μεν υπόκρισιν εύρη κρυπτομένην, απέβαλε τον άνθρωπον ως της αληθούς στρατείας ανεπιτήδειον. Ει δε άξιον καταλάβη, τουτω δίδωσιν ετοίμως την χάριν… όπου βλέπει την αγαθήν προαίρεσιν, εκεί δίδωσιν την σωτηριώδη σφραγίδα, την θαυμασίαν, ην τρέμουσιν δαίμονες και γιγνώσκουσιν άγγελοι… τοις ουν λαμβάνουσιν την πνευματικήν ταύτην σφραγίδα και σωτήριον χρεία και της οικείας προαιρέσεως». Όπως εκείνοι που πρόκειται να τοποθετήσουν στρατιώτες, εξετάζουν τις ηλικίες και τη σωματική διάπλαση όσων στρατευθούν, με τον ίδιο τρόπο και ο Κύριος αξιοποιώντας τις ψυχές, εξετάζει τις προσωπικές διαθέσεις του καθενός. Αν βρει να υποκρύπτεται υποκρισία, τότε αποβάλλει τον υποκριτή ως ακατάλληλο να ενταχθεί στην αληθινή παράταξή Του. Αν δει ότι ένας άνθρωπος είναι άξιος, σ’ αυτόν δίνει την σφραγίδα της σωτηρίας, εκείνη που τρέμουν οι δαίμονες και καλά αναγνωρίζουν οι άγγελοι. Όσοι πάρουν αυτή την πνευματική σφραγίδα, χρειάζονται εξίσου τη σωτηριώδη χάρη του Κυρίου άλλα και την προσωπική τους προαίρεση να ενεργήσει.

Τα λόγια αυτά με την πνευματική διάσταση νοούμενα, καθιστούν σαφές ότι ο Άγιος Τριαδικός Θεός δεν εμπαίζεται και δεν δίνει τη χάρη Του σε κάποιον ο οποίος τηρεί στάση εμπαικτική απέναντι στα θεία. Ο Θεός γνωρίζει την προαίρεση του κάθε ανθρώπου κι επομένως εκείνος που θα νόμιζε ότι θα μπορούσε να θέσει τη χάρη του Θεού υπό δοκιμασία, τότε αυτός απατάει τον εαυτό του και αγνοεί τη δύναμη του Θεού. Παρατηρείται πολλές φορές τέτοια επιπολαιότητα στους ανθρώπους, να νομίζουμε ότι ο Θεός θα μας βοηθήσει χωρίς εμείς να αγωνιστούμε. Ξεχνούμε ότι η πνευματική προκοπή είναι συνδυασμός χάριτος και προσωπικού έργου.