Ἐρωτήματα πρὸς τοὺς διαδικτυακά "λαλίστατους" καὶ θεωρούμενους ὡς εὐσεβεῖς κληρικοὺς ποὺ πρέπει νὰ ἀπαντηθοῦν, ἂν πράγματι ἐνδιαφέρονται γιὰ τὸ ποίμνιο καὶ τὴν σωτηρία του.

Ἡ συζήτηση περὶ εὐσεβείας, αἱρέσεως καὶ ἀσεβείας χωρὶς τὰ ὀνόματα τῶν αἱρετικῶν κι ἀσεβῶν ἀποτελεῖ συγκάλυψη τῶν ἐνόχων καὶ ἀγῶνα χωρὶς οὐσία, τοὐτέστιν ὀμελέτα χωρὶς αὐγά.

"Εἰ δε οἶδας τά δένδρα δοκιμάζειν ἀπό τῶν καρπῶν, ποῖά ἐστι τῆ φύσει, τῆ γεύσει, τῆ πιότητι, πολλῶ μᾶλλον ἀπό τῶν ἔργων ὀφείλεις δοκιμάζειν τους Χριστεμπόρους, ὅτι, φοροῦντες φημάριον εὐλαβείας, ψυχήν κέκτηνται διαβολικήν. Εἰ δέ καί ἀπό ἀκανθῶν οὐ συλλέγεις σταφυλάς, ἤ ἀπό τριβόλων σῦκα, τί ὑπολαμβάνεις, ὅτι ἀπό παραβατῶν ἔχεις τι ἀγαθόν ἀκοῦσαι, ἤ ἀπό προδοτῶν μαθεῖν τι χρήσιμον; Ἐκείνους τοίνυν ἀποστρέφου ὡς λύκους Ἀραβικούς, καί ἀκάνθας παρακοῆς, καί τριβόλους ἀδικημάτων, καί δένδρα πονηρά". Μ. Αθανάσιος Περί Ψευδοπροφητών, ΒΕΠΕΣ 33, 197

Τοῦ Ἀδαμαντίου Τσακίρογλου

Εἶναι πιὰ δυστυχῶς παντελῶς εὐδιάκριτο καὶ φανερὸν τοῖς πάσι, ὅτι πολλοί "εὐσεβεῖς" κληρικοί, ἰδίως αὐτοί, ποὺ ἐμφανίζονται διδάσκοντες, στὶς ἐφημερίδες, στὶς ἡμερίδες καὶ στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης (Facebook, Instagram, κλπ.), μιλοῦν μὲ βαρύγδουπες, πολλὲς φορὲς "κουλτουριάρικες" ἐκφράσεις περὶ Ἐκκλησίας, Ὀρθοδοξίας, πλάνης καὶ αἱρέσεως, ἀναφερόμενοι ὅμως πάντα γενικὰ καὶ ἀόριστα γιὰ τὰ σοβαρὰ φαινόμενα ποὺ λυμαίνονται τὴν Ἐκκλησία καὶ χωρὶς  νὰ ὀνομάζουν τὸν ἑκάστοτε ἔνοχο, δηλ. ὀνοματοκρυπτοῦν. Ἔτσι

μιλοῦν γιὰ αἵρεση καὶ δὲν ὀνομάζουν τὸν αἱρετικό,

μιλοῦν γιὰ ἐκκοσμίκευση καὶ δὲν ὀνομάζουν τὸν ἐκκοσμικευμένο

μιλοῦν γιὰ ἀποστασία καὶ δὲν ὀνομάζουν τὸν ἀποστάτη,

μιλοῦν γιὰ βλασφημία καὶ δὲν ὀνομάζουν τὸν βλάσφημο,

μιλοῦν γιὰ μεταπατερικὴ θεολογία, καὶ δὲν ὀνομάζουν τοὺς μεταπατερικοὺς κληρικοὺς καὶ θεολόγους,

μιλοῦν γιὰ σκάνδαλα καὶ δὲν ὀνομάζουν τοὺς σκανδαλοποιούς.

«Ξεχνοῦν» ἐντέχνως ὅτι τὸ ζητούμενο ἐν προκειμένῳ δὲν εἶναι πιὰ τὸ ἂν ὐπάρχει ἡ αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Τοῦτο τὸ ἀποδέχονται ὅλοι οἱ συνειδητοποιημένοι Ὀρθόδοξοι ἐδῶ καὶ δεκαετίες, μὲ πρώτους ὅλους τοὺς Αγίους τῶν τελευταίων 70 χρόνων.

Ξεχνοῦν ἐπίσης, ὅτι τὸ ἀπαραίτητο καὶ ἐπεῖγον δὲν εἶναι τόσο ἡ ἐνημέρωση γιὰ κάποιο φάντασμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς ἀποστασίας μὲ μάλιστα ὑψηλοὺς καὶ κάποιες φορὲς ἐσκεμμένως δυσνόητα ἐκφρασμένους θεολογικοὺς ὅρους, ποὺ οἱ πολλοὶ δὲν κατανοοῦν καθὼς ἀφέθηκαν ἀπὸ τοὺς πνευματικούς τους ἀκατήχητοι ἐδῶ καὶ καιρό.

Τὸ ζητούμενο καὶ σημαντικὸ εἶναι νὰ μάθει τὸ ποίμνιο, ποιοί εἶναι αὐτοὶ οἱ κληρικοί, ἱερεῖς καὶ ἐπίσκοποι, ποὺ κακοδιδασκαλοῦν καὶ ἔτσι ὁδηγοῦν τὸ ἀπληροφόρητο ποίμνιο στὴν πλάνη. Ἐπίσης πρέπει τὸ ποίμνιο νὰ μάθει, γιατὶ ἡ Ἱ. Σύνοδος καὶ ὁ ἑκάστοτε ἐπίσκοπος δὲν καλοῦν τοὺς διαστρεβλώνοντες τὴν πίστη κληρικοὺς στὴν τάξιν καὶ ἂν αὐτοὶ δὲν διορθώνονται, γιατὶ δὲν τοὺς τιμωροῦν, ὅπως ὁρίζουν οἱ ἐκκλησιαστικοὶ νόμοι.

Ὅσοι γνωρίζουν καὶ τοὺς ἐνόχους καὶ τὸ γιατὶ δὲν τιμωροῦνται, ἀλλὰ δὲν μιλοῦν κρατώντας τὴν στάση μίας ἄτυπης ὀμερτᾶς δὲν ἔχουν καμία δικαιολογία καὶ εἶναι ἔνοχοι, διότι ἀποδεικνύουν μὲ τὴν στάση τους, ὅτι παρότι ποιμένες δὲν νοιάζονται γιὰ τὸ ποίμνιο.

Ἀποκρύπτουν ἀπὸ τὸ ποίμνιο δηλ. τὴν Ἐκκλησία (Ἐκκλησία δὲν εἶναι μόνο οἱ ρασοφόροι καὶ οἱ ναοὶ δὲν ἀποτελοῦν ἰδιοκτησία τους)  ὅτι ἡ αἵρεση, ἡ ἐκκοσμίκευση, ἡ προδοσία, εἶναι ἐνσαρκωμένες, ἔχουν ὀνόματα καὶ ὑπόσταση, ἔχουν σχέδιο πρὸ πολλοῦ σχεδιασμένες ἐνέργειες καὶ μελετημένες ἀποφάσεις. Γι’ αὐτὸ τὸν λόγο οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας πάντα κατονόμαζαν τοὺς αἱρετικοὺς καὶ συμβούλευαν τοὺς πιστούς, ὅσο πιὸ γρήγορα γίνεται νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ αὐτούς, ἂν θέλουν νὰ σωθοῦν.

Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας δὲν ἔκαναν κάποια ἡμερίδα, δὲν μιλοῦσαν στὸ Facebook καὶ στὸ Tik Tok γιὰ νὰ συγκινήσουν καὶ νὰ λάβουν ἐπαίνους, κοινῶς λάϊκς. Δὲν ἔγραφαν κάθε τόσο τάχα θεολογικὰ ἄρθρα γενικὰ καὶ ἀόριστα, γιὰ νὰ χαϊδεύουν αὐτιά. Δὲν ὀνοματοκρυπτοῦσαν. Ἀντιθέτως ξεκάθαρα καὶ μὲ τρομερὸ κόστος (καταδίκες, ἐξορίες κλπ.) ἔλεγαν στοὺς πιστούς, ποιοί εἶναι (πρέπει νὰ σημειωθεῖ: πρὶν τὴν συνοδική τους καταδίκη) οἱ χριστέμποροι, οἱ ἀσεβεῖς κληρικοί, οἱ ἔνοχοι καὶ αἱρετίζοντες, οἱ προβατόσχημοι λύκοι. Δὲν τοὺς προστάτευαν μὲ τὴν σιωπή τους λόγω μίας τάχα εὐσεβείας, ἀλλὰ τοὺς κατονόμαζαν ξεκάθαρα καὶ μὲ κάθε αὐστηρότητα, διότι ἡ φροντίδα τους ἦταν τὸ ποίμνιο καὶ ὄχι ἡ προσωπική τους ἀνάδειξη:

(Ανώνυμοι;) Ἱερεῖς ὑπέρ τῆς καύσεως τῶν νεκρῶν;

Γιατί δεν λέτε, πάτερ, τα ονόματα των ιερέων, που κακοδιδασκαλούν ώστε να προφυλαχθούν οι πιστοί; Υπάρχει στην Εκκλησία ομερτά;

Ἱερεῖς ὑπέρ τῆς καύσεως τῶν νεκρῶν;

Τοῦ Πρεσβυτέρου π. Γερασίμου Βουρνᾶ

   Τά μέσα μαζικῆς ἐνημέρωσης τῆς Πατρίδας μας ἔχουν ἐπιλέξει νά προωθοῦν ὅ,τι ἀνήθικο, ἄσχημο καί φαῦλο ὑπάρχει. Ἀντιθέτως, ὁ,τιδήποτε ἀνορθώνει τόν ἄνθρωπο, τοῦ χαρίζει αἰσιοδοξία, γνώση, ἦθος, ἐνεργοποιεῖ τό νοῦ καί τήν καρδιά του, οἱ ἄρχοντες καί προπαγανδιστές τοῦ κόσμου τούτου ἐπιχειροῦν νά τό ἀφανίσουν.

  Ἔτσι, καί στήν περίπτωση τῆς καύσης τῶν νεκρῶν, ἐντελῶς… “ἀμερόληπτα”, ἀνασύρονται ἀπό τά μέσα παραπληροφόρησης ἀπόψεις ἀπαράδεκτες ἀκόμη καί ἀπό παιδιά τοῦ νηπιαγωγείου! Μιά τέτοια περίπτωση δημοσιεύτηκε στό διαδίκτυο τελευταῖα καί ἀφορᾶ σέ κάποιον Κληρικό, ὁ ὁποῖος ὑπερασπίζεται τήν καύση τῶν νεκρῶν. Ἄς δοῦμε μερικά ἀπό τά γραφόμενα του:

  Κατ’ ἀρχάς ἀναφέρει ὅτι, ὅταν παλαιότερα βρέθηκε στό ἐξωτερικό, ὁ τοπικός Ἐπίσκοπος τοῦ ἔδωσε ὁδηγία νά τελέσει κηδεία ἀνθρώπου, τοῦ ὁποίου τό σῶμα ἐπρόκειτο νά καεῖ. Ὑποστηρίζει μάλιστα ὅτι τοῦ εἶπε μεταξύ ἄλλων: «τό πῶς θά τό διαχειριστεῖ (ἐνν. τό νεκρό σῶμα) ἡ οἰκογένεια καί ποιά ἦταν ἡ ἐπιθυμία τοῦ ἀνθρώπου ἐν ζωῇ, δέν εἶναι δική μας ὑπόθεση».

Ἐρωτήματα πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς κληρικοὺς ποὺ πρέπει νὰ ἀπαντηθοῦν, ἂν πράγματι ἐνδιαφέρονται γιὰ τὸ ποίμνιο καὶ τὴν σωτηρία του.

"Εἰ δε οἶδας τά δένδρα δοκιμάζειν ἀπό τῶν καρπῶν, ποῖά ἐστι τῆ φύσει, τῆ γεύσει, τῆ πιότητι, πολλῶ μᾶλλον ἀπό τῶν ἔργων ὀφείλεις δοκιμάζειν τους Χριστεμπόρους, ὅτι, φοροῦντες φημάριον εὐλαβείας, ψυχήν κέκτηνται διαβολικήν. Εἰ δέ καί ἀπό ἀκανθῶν οὐ συλλέγεις σταφυλάς, ἤ ἀπό τριβόλων σῦκα, τί ὑπολαμβάνεις, ὅτι ἀπό παραβατῶν ἔχεις τι ἀγαθόν ἀκοῦσαι, ἤ ἀπό προδοτῶν μαθεῖν τι χρήσιμον; Ἐκείνους τοίνυν ἀποστρέφου ὡς λύκους Ἀραβικούς, καί ἀκάνθας παρακοῆς, καί τριβόλους ἀδικημάτων, καί δένδρα πονηρά". Μ. Αθανάσιος Περί Ψευδοπροφητών, ΒΕΠΕΣ 33, 197

                                                              Τοῦ  Ἀδαμάντιου  Τσακίρογλου

Ἡ συζήτηση περὶ αἱρέσεως καὶ ἀσεβείας χωρὶς τὰ ὀνόματα τῶν αἱρετικῶν κι ἀσεβῶν ἀποτελεῖ συγκάλυψη καὶ ἀγῶνα χωρὶς οὐσία, τοὐτέστιν ὀμελέτα χωρὶς αὐγά.

Εἶναι πιὰ δυστυχῶς παντελῶς εὐδιάκριτο καὶ φανερὸν τοῖς πάσι, ὅτι οἱ "εὐσεβεῖς" κληρικοί, ἰδίως αὐτοί, ποὺ ἐμφανίζονται διδάσκοντες στὶς ἡμερίδες καὶ στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης (Facebook, Instagram, κλπ.) μλοῦν μὲ βαρύγδουπες, πολλὲς φορὲς "κουλτουριάρικες" ἐκφράσεις περὶ ὁμολογίας, Ὀρθοδοξίας, αἱρέσεως, μιλοῦν πάντα γενικὰ γιὰ τὰ σοβαρὰ φαινόμενα ποὺ λυμαίνονται τὴν Ἐκκλησία, χωρὶς ὅμως νὰ ὀνομάζουν τὸν ἑκάστοτε ἔνοχο. Ἔτσι

μιλοῦν γιὰ αἵρεση καὶ δὲν ὀνομάζουν τὸν αἱρετικό,

μιλοῦν γιὰ ἐκκοσμίκευση καὶ δὲν ὀνομάζουν τὸν ἐκκοσμικευμένο

μιλοῦν γιὰ ἀποστασία καὶ δὲν ὀνομάζουν τὸν ἀποστάτη,

μιλοῦν γιὰ μεταπατερικὴ θεολογία, καὶ δὲν ὀνομάζουν τοὺς μεταπατερικοὺς κληρικοὺς καὶ θεολόγους,

μιλοῦν γιὰ σκάνδαλα καὶ δὲν ὀνομάζουν τοὺς σκανδαλοποιούς.

«Ξεχνοῦν» ἐντέχνως ὅτι τὸ ζητούμενο ἐν προκειμένῳ δὲν εἶναι πιὰ τὸ ἂν ὐπάρχει ἡ αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Τοῦτο τὸ ἀποδέχονται ὅλοι οἱ συνειδητοποιημένοι Ὀρθόδοξοι ἐδῶ καὶ δεκαετίες, μὲ πρώτους ὅλους τοὺς Αγίους τῶν τελευταίων 70 χρόνων.

Ἐπίσης τὸ ἀπαραίτητο καὶ ἐπεῖγον δὲν εἶναι τόσο ἡ ἐνημέρωση γιὰ κάποιο φάντασμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς ἀποστασίας μὲ μάλιστα ὑψηλοὺς καὶ κάποιες φορὲς ἐσκεμμένως δυσνόητα ἐκφρασμένους θεολογικοὺς ὅρους, ποὺ οἱ πολλοὶ δὲν κατανοοῦν καθὼς ἀφέθηκαν ἀπὸ τοὺς πνευματικούς τους ἀκατήχητοι ἐδῶ καὶ καιρό.

Ἡ μεγάλη πληγὴ τῆς ἐποχῆς μας: Ἡ ὀνοματοκρυπτία.

Στὸ ἀκόλουθο κείμενο ὁ  π. Διονύσιος Τάτσης, ἀρθογράφος τοῦ "Ὀρθόδοξου Τύπου" ἀσκεῖ κριτική στὴν αὐξανόμενη ἐκκοσμίκευση στὴν Ἐκκλησία, στὴν δημόσια προβολή τῶν διαφόρων εκκλησιαστικῶν ταγῶν, ἀλλά κυρίως στὴν συνεργασία τους εις βάρος τῆς εὐσεβείας μὲ διάφορους ἀμφιλεγόμενους φορεῖς τοῦ δημοσίου καὶ ὄχι μόνο βίου. Ἀναφέρει σχετικά:

"Προκλητικὴ ἦταν πρὸ ἡμερῶν ἡ φιέστα ποὺ διοργανώθηκε ἀπὸ μία Μητρόπολη τῆς Ἀττικῆς ἐντός τοῦ μητροπολιτικοῦ ναοῦ, μὲ τὴν παρουσία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου κ. Ἱερωνύμου, τοῦ οἰκείου ἱεράρχου καὶ ἄλλων ἀδελφῶν του, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ πλειάδα λαμπροφορεμένων ἀρχιμανδριτῶν καὶ πρεσβυτέρων, γιὰ νὰ παρασημοφορηθεῖ ὁ ἰδιοκτήτης ἑνὸς τηλεοπτικοῦ σταθμοῦ, γιὰ τὴν οἰκονομική του συμπαράσταση στὸ ἔργο τῆς Μητροπόλεως".

Καὶ ἐρωτοῦμε: Γιατὶ δὲν ἀναφέρει ὁ π. Διονύσιος το ὄνομα τῆς Μητροπόλεως καὶ τοῦ ἐπιχειρηματία; 

Γιατὶ δὲν γράφει, ὅπως ἁρμόζει σὲ ἱερέα ποὺ κηρύττει τὴν ἀλήθεια, ὅτι πρόκειται γιὰ τὸν Μητροπολίτη Πειραιῶς Σεραφεὶμ ποὺ βράβευσε τὸν κ. Μαρινάκη (ἐδῶ), ἄνθρωπο, ποὺ ἀνάλογα μὲ τὰ ἀκόλουθα λόγια τοῦ π. Διονυσίου, λόγω τοῦ βίου του δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχει καμία προβολή, δημόσια καὶ οἰκονομικὴ σχέση μὲ τὴν Εκκλησία (ἡ λέξη σκάνδαλο δὲν ὑπάρχει στὸ λεξιλόγιο τῶν συγχρόνων μητροπολιτῶν);

Γιατὶ δὲν γράφει ὁ π. Διονύσιος ὅτι ὁ Πειραιῶς Σεραφεὶμ βράβευσε ἐκκλησιαστικῶς τὸν (τὸ ὁμολογεῖ ἐμμέσως πλὴν σαφῶς ὁ π. Διονύσιος) γνωστὸ γιὰ τὶς παρανομίες του κ. Μαρινάκη (καὶ τὴν ὁμάδα του τὸν Ὀλυμπιακό!!!), τὸ 2019 (ἐδῶ), τὸ 2021 (ἐδῶ) καὶ τώρα, δηλ. κάθε δύο χρόνια!!!, ἐξυπηρετώντας ἔτσι τὶς πολιτικὲς καὶ ὄχι μόνο βλέψεις τοῦ ἐν λόγω ἐπιχειρηματία (φυσικὰ μὲ τὸ ἀζημίωτο, διότι τὸ χρῆμα ἐν εἴδει δωρεῶν ρέει) ἀλλὰ καὶ τὴν δημοτικότητα καὶ ὅ,τι ἄλλο, Θεός γνωρίζει, τοῦ Πειραιῶς;

Μήπως γιὰ νὰ προστατευθεῖ ὁ "λέων" τῶν εὐσεβοφανῶν ἀντιοικουμενιστῶν Πειραιῶς Σεραφείμ;

Μήπως γιὰ νὰ μὴν διωχθεῖ ὁ Ο.Τ. ἢ ὁ ἴδιος ὁ π. Διονύσιος, ἐπειδὴ ὡς γνωστὸν ὁ Πειραιῶς ὡς σπουδαχθεὶς τὴν Νομικὴν διώκει κατά κόρον;

Μήπως γιὰ νὰ μιλοῦμε περὶ Ὀρθοδοξίας ἀλλὰ νὰ τὰ ἔχουμε καλὰ καὶ μὲ τοὺς δυνατούς;

Αὐτὴ εἶναι ἡ μεγάλη πληγὴ τῆς Ἐκκλησίας μας σήμερα ἡ Ὀνοματοκρυπτία, ἡ ὁποία κοιμίζει συνειδήσεις, οἱ ὁποῖες θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχαν ἀφυπνιστεῖ, εὐσεβολογεῖ ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα ἀποκρύπτει τὴν ἀσέβεια, θέλει νὰ προστατεύσει τὸ ποίμνιο, ἀλλὰ μέσω τῆς ἀνωνυμίας τὸ ἀφήνει βορὰ τῶν ἀνωνύμων λύκων, μιλάει γιὰ αἵρεση, ἀλλὰ ἐμποδίζει τὸν ἀγῶνα ἐναντίον της καὶ γενικὰ μιλάει γιὰ ἀλήθεια, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα τὴν θάβει.

                                                            Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Προκλητικαὶ ἐνέργειαι

 

Προκλητικαὶ ἐνέργειαι

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Οἱ κληρικοὶ καὶ τὰ μέλη τῶν ἐκκλησιαστικῶν συμβουλίων πρέπει νὰ εἶναι προσεκτικοί,  ὅταν μερικοὶ σύλλογοι, ὀργανισμοί, διάφορες ἑταιρεῖες καὶ πλούσιοι ἰδιῶτες προθυμοποιοῦνται νὰ ἐνισχύσουν οἰκονομικὰ τὸ ἔργο τῆς ἐνορίας τους. Τὸ ἴδιο ἰσχύει καὶ γιὰ τοὺς Μητροπολίτες. Δὲν πρέπει νὰ τηροῦν τὸ «κάθε προσφορὰ δεκτή». Εἶναι ὑποχρέωσή τους νὰ πληροφοροῦνται ποιοὶ εἶναι οἱ δωρητὲς καὶ οἱ χορηγοὶ καὶ γιατί προσφέρουν τὰ χρηματικὰ ποσά. Ὅταν οἱ πηγὲς τῶν χρημάτων ποὺ προσφέρονται δὲν εἶναι καθαρὲς καὶ οἱ δωρητὲς στοχεύουν στὴν παραπλάνηση τοῦ λαοῦ καὶ τὴν ἀπόκρυψη τῶν σκοπῶν τους πού εἶναι δόλιοι, πρέπει νὰ γίνονται δεκτά; Ἀναφέρουμε ἐνδεικτικὰ μερικὲς περιπτώσεις.