Ηλίας Γ. Σκόνδρας
Δέν ὑπάρχει εγκώμιο που να ταιριάζει στο πρόσωπο και στο έργο της Υπεραγίας Θεοτόκου κα να μη το έχουν χρησιμοποιήσει οι ιεροί υμνογράφοι στην ακολουθία του Ακαθίστου Υμνου.
Ακούμε να χαρακτηρίζουν τη Μητέρα του Θεού με αναρίθμητες συμβολικές λέξεις ή φράσεις, όπως παράδεισον, αστέρα, λιμένα, πόλιν, βάθος, ύψος, στολήν, στοργήν, ιλαστήριον του κόσμου κ.ά.
Ένα ασυνήθιστο εγκώμιο που επέλεξαν για την Παναγία μας είναι το οσφράδιον, που σημαίνει άρωμα ή ευωδία και απαντάται σε τροπάριο του κανόνος ως εξής:Χαίρε [η τέξασα] το οσφράδιον του πάντων Βασιλέως.Μεταφράζεται με δύο τρόπους: Χαίρε συ που γέννησες την ευωδία του Βασιλιά του σύμπαντος ή Χαίρε συ που είσαι η ευωδία του Βασιλιά του σύμπαντος.
Και οι δύο αποδόσεις είναι ορθές, διότι σύμφωνα με την πρώτη οσφράδιο με την απόλυτη έννοια είναι ο Κύριος, ο Υιός και Λόγος του Θεού, που αποτελεί την υπέρτατη πνευματική ευωδία. Σύμφωνα με τη δεύτερη οσφράδιο είναι η Παναγία μας, η οποία μπροστά στο Θεό είναι μοναδική ευωδία, καθότι η Παρθένος Μαριάμ είναι η αγιωτέρα ανθρωπίνη ύπαρξη και αναδίδει ασύγκριτο άρωμα αρετής.
Σε τι χρησίμευε το οσφράδιο και πώς εφαρμόζεται στη Μητέρα του Θεού.
