Ἡ ἀλήθεια εἶναι ἐπαναστατική!

 

                            Ἡ ἀλήθεια εἶναι ἐπαναστατική!

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Ποτὲ ἄλλοτε, καλοί μου φίλοι, δὲν ἐπικρατοῦσε τόσο πολὺ τὸ ψέμα, ὅσο σήμερα. Ἡ ὑπερπληροφόρηση, μὲ τὴν ὁποία ζοῦμε πλέον, ἔχει ἀλλάξει ὅλα τὰ δεδομένα. Οἱ ἀνακρίβειες, οἱ ὑπερβολές, τὰ κατασκευασμένα γεγονότα, οἱ ἀνυπόστατες φῆμες, ἡ παραπληροφόρηση κ.λπ. κυριαρχοῦν πλέον παντοῦ. Καὶ κατακλυσμιαῖα στὸ διαδίκτυο καὶ τὰ μέσα ἐνημέρωσης. Τόσο πολὺ ποὺ ἡ ἐποχή μας νὰ χαρακτηρίζεται ὡς ἐποχὴ τῆς … μετα-ἀλήθειας, ὅπως ἔχουμε πεῖ καὶ σὲ ἄλλο μας κείμενο. [1]

Ἔτσι οἱ ψεύτικες εἰδήσεις (γνωστὲς καὶ ὡς fake news), οἱ κακόβουλες ἱστοσελίδες (γνωστὲς ὡς bad sites), οἱ κακόβουλες διαφημίσεις (γνωστὲς ὡς bad ads) κ.λπ., ἀλλὰ καὶ τὴν ψευδοϊατρικὴ (γνωστὴ ὡς «ἐναλλακτικὴ ἰατρική»), οἱ ἀποκαλούμενες «μεταμοντέρνες θρησκεῖες», οἱ ἀποκρυφιστικὲς μέθοδοι καὶ πρακτικὲς κ.λπ. ἀποτελοῦν τὸ εὐρύτερο τοπίο.

Ἀλλὰ καὶ ἐμεῖς οἱ ἴδιοι πολλὲς φορὲς συμμετέχουμε σ’ αὐτὴ τὴν διαδικασία εἴτε πράττοντας παρόμοια, εἴτε μεταδίδοντας αὐτὴ τὴν κατάσταση ἀκόμη καὶ ἄθελά μας, εἴτε χρησιμοποιώντας τὸ ψέμα ὡς… διέξοδο!

Καὶ ὅμως τὸ ἐπαναστατικὸ δὲν εἶναι τὸ ψέμα, οὔτε καὶ ἡ ποικιλόμορφη διάδοσή του, ἀλλὰ αὐτὴ τούτη ἡ ἀλήθεια. Ὁ Τζὼρτζ Ὄργουελ γράφει τοῦτο: «Σὲ μίαν ἐποχὴ ποὺ κυριαρχεῖ τὸ ψέμα, ἡ ἀλήθεια θεωρεῖται ἐνέργεια ἐπαναστατική»!! Καὶ νὰ γιατί εἶναι ἐπαναστατική…

* * *

Πρῶτα – πρῶτα στὴν ἀλήθεια συναντᾶ κανεὶς ὅλες τὶς ἀρετές. Τονίζει ὁ Ἅγ. Νεκτάριος: «Στὴν ἀλήθεια διαλάμπει ἡ εὐγένεια, ἡ ἀθωότητα, ἡ ἁπλότητα, ἡ καλωσύνη, ἡ εὐσέβεια. Ἡ ἀρετὴ τὴ στόλισε, ἐνῶ ἡ ἁγιότητα χύθηκε πάνω της». Γι’ αὐτὸ καὶ κατὰ τὸν Μ. Βασίλειο «εἶναι τὸ μεγαλύτερο ἀγαθό». Πῶς, λοιπόν, νὰ μὴ εἶναι ἐπαναστατική;

Ἔπειτα εἶναι πανίσχυρη καὶ ἀκαταμάχητη. Ὅπως ἀναφέρει ἡ Ἁγ. Γραφὴ «ζεῖ καὶ νικᾶ» (Ἰερ.4,2). Κατὰ τὸν ἱ. Χρυσόστομο «Δὲν ὑπάρχει τίποτα σαφέστερο, ἁπλούστερο, καθαρότερο καὶ ἰσχυρότερο ἀπὸ τὴν ἀλήθεια», γι’ αὐτὸ καὶ «πάντα ἀποστομώνει τοὺς ἐχθρούς». Ἐπιπλέον τονίζει τοῦτο: «Ὅσο ἰσχυρὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια, τόσο ἀσθενὲς εἶναι τὸ ψέμα. Γιατί ἡ μὲν ἀλήθεια ἂν καὶ πηγαίνει μὲ τὸ μέρος τῶν τυχόντων, καθιστᾶ αὐτοὺς λαμπρούς, ἐνῶ τὸ ψέμα ἂν καὶ βρίσκεται μὲ τὸ μέρος τῶν ἰσχυρῶν, παρουσιάζει αὐτοὺς ἀσθενεῖς»! Κατὰ τὸν Ἅγ. Κύριλλο Ἀλεξανδρείας «Εἶναι ἀξιοθαύμαστη τῆς ἀληθείας ἡ δύναμη». Γι’ αὐτὸ κατὰ τὸν ἴδιο «πάντοτε νικᾶ»! Κατὰ τὸν Ἀριστοτέλη «Τὸ ἀληθινὸ καὶ τὸ δίκαιο ἔχουν ἐκ φύσεως μεγαλύτερη δύναμη ἀπ’ τὸ ψέμα καὶ τὸ ἄδικο». Πῶς, λοιπόν, νὰ μὴ εἶναι ἐπαναστατική;

Εἶναι τὸ ἴδιο τὸ φῶς, κάποτε δὲ καὶ ἀπόλυτα ἐκτυφλωτικό! Γι’ αὐτὸ καὶ εἶπαν: «Τὸ φῶς τῆς ἀληθείας ὅσους δὲν φωτίζει, τοὺς τυφλώνει»! Γράφει ὁ Οὑγκώ: «Ἡ ἀγάπη τῆς ἀλήθειας εἶναι ἀγάπη τοῦ φωτός». Κατὰ τὸν ἱ. Χρυσόστομο «Ἡ ἀλήθεια διαλάμπει ἀπὸ παντοῦ, ἀκόμη καὶ μὲ ἐκεῖνα ποὺ κάνουν καὶ πάσχουν οἱ ἀντίθετοι»! Πῶς, λοιπόν, νὰ μὴ εἶναι ἐπαναστατική;

Λόγος γιά τό ψέμα

                              

Ἅγιος Δωρόθεος

ΕΠΙΣΤΟΛΗ Θ΄

Θέλω νά σᾶς θυμίσω, ἀδελφοί μου, λίγα γιά τό ψέμα. Γιατί δέν βλέπω νά πολυφροντίζετε νά κρατᾶτε τή γλώσσα σας καί γι᾿ αὐτό εὔκολα παρασυρόμαστε σέ λάθη. Βλέπετε, ἀδελφοί μου, ὅτι γιά κάθε πράγμα, ὅπως πάντα σᾶς λέω, παίζει ρόλο ἡ συνήθεια καί στό καλό καί στό κακό. Χρειάζεται λοιπόν μεγάλη προσοχή καί ἄγρυπνη φροντίδα, γιά νά μήν μᾶς ξεγελάει τό ψέμα. Γιατί κανένας ἀπ᾿ αὐτούς πού λένε ψέματα δέν ἑνώθηκε μέ τό Θεό. Τό ψέμα δέν ἔχει καμιά σχέση μέ τό Θεό. Γιατί εἶναι γραμμένο: «Τό ψέμα πηγάζει ἀπό τόν πονηρό». Καί σ᾿ ἄλλο σημεῖο ἔχει γραφτεῖ ὅτι: «Ὁ διάβολος εἶναι ψεύτης καί πατέρας τοῦ ψεύδους» (Ἰωάν. Η΄: 44). βλέπετε λέει τό διάβολο πατέρα τοῦ ψεύδους. Ἡ δέ ἀλήθεια εἶναι ὁ Θεός. Γιατί Αὐτός λέει: «Ἐγώ εἶμαι ἡ ὁδός καί ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζωή» (Ἰωάν. Δ΄: 16). Καταλαβαίνετε λοιπόν ἀπό Ποιόν χωριζόμαστε καί μέ ποιόν δενόμαστε μέ τό ψέμα. Εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι δενόμαστε μέ τό διάβολο. Ἄν πραγματικά θέλουμε νά σωθοῦμε, ἔχουμε ὑποχρέωση μέ ὅλη τή δύναμη καί μέ κάθε φροντίδα ν᾿ ἀγαπᾶμε τήν ἀλήθεια καί νά φυλαγόμαστε ἀπό κάθε εἴδους ψέμα, γιά νά μήν μᾶς χωρίσει ἀπό τήν ἀλήθεια καί τή ζωή.

Ὑπάρχουν δέ τρεῖς διαφορετικοί τρόποι γιά νά πεῖ κανείς ψέματα.

Ὁ ἕνας εἶναι τό νά πεῖ κανείς ψέματα μέ τό νοῦ του, ὁ ἄλλος τό νά πεῖ ψέματα μέ λόγια καί ὁ τρίτος τό νά πεῖ ψέματα μέ ὁλοκληρη τή ζωή του. Ἐκεῖνος πού μέ τό νοῦ του λέει: «Γιά μένα λένε». Καί ἄν σταματήσουν νά μιλᾶνε, πάλι ὑποψιάζεται ὅτι σταμάτησαν γι᾿ αὐτόν. Ἄν τοῦ πεῖ κανείς μιά κουβέντα, ὑποψιάζεται ὅτι τήν εἶπε ἐπίτηδες γιά νά τόν στενοχωρήσει. Καί μ᾿ ἕνα λόγο, σέ κάθε πράγμα ἔτσι ὑποψιάζεται τόν ἀδελφό του, λέγοντας: «Γιά μένα τό᾿ κανε αὐτό, γιά μένα τό᾿ πε ἐκεῖνο. Γι᾿ αὐτό τό λόγο ἔκανε τοῦτο τό πράγμα».

Αὐτός εἶναι πού μέ τό νοῦ του λέει ψέματα. Γιατί δέν λέει τίποτα ἀληθινό, ἀλλά ὅλα εἶναι βασισμένα στίς ὑποψίες. Ἀπ᾿ αὐτό τό λόγο λοιπόν γενιοῦνται περιέργειες, καταλαλιές, κρυφακούσματα, διαμάχες, κατακρίσεις. Τυχαίνει καμιά φορά νά ὑποψιαστεῖ κάποιος κάτι καί τά πράγματα ν᾿ ἀποδείξουν ὅτι ἦταν ἀληθινό. Καί γι᾿ αὐτό ἀκριβῶς ἰσχυρίζεται ὅτι, ἐπειδή θέλει νά διορθώσει τόν ἑαυτόν του, πάντοτε κινεῖται μέ καχυποψία καί περιέργεια, κάνοντας τήν ἀκόλουθη σκέψη: «Ἄν μιλάει κανείς ἐναντίον μου κι ἐγώ τόν ἀκούσω, θά καταλάβω ποιό εἶναι τό σφάλμα πού μέ κατηγορεῖ καί θά διορθωθῶ».

Ἄλλο ἕνα φοβερὸ "ψέμα τῶν ἐπισκόπων" με σωτηριολογικὲς ἐπιπτώσεις, ποὺ δὲν ἀποκαλύπτει ἕνας "πλανεμένος" λαϊκός, ἀλλὰ ἕνας ἀναγνωρισμένος (καὶ ἀπὸ τοὺς ἐπισκόπους) ἱερέας.

"Τρομοκρατική - κατευθυνόμενη θεολογία" και Εγκεφαλικός Θάνατος, τοῦ μακαριστοῦ π. Κων. Στρατηγόπουλου

Μ. Βασίλειος: «Ἐν τῇ γενέσει τῶν ζώων ἡ καρδία πρώτη καταβληθεῖσα παρὰ τῆς φύσεως... ὄχι μόνο πρώτη πλάττεται ἐξ ὅλων τῶν μελῶν, ἀλλὰ καὶ ὕστερον ὅλων νεκροῦται... Ἐν τῷ ἐγκεφάλῳ δὲ ὡς ἐν ὀργάνῳ εὑρίσκεται οὐχὶ ἡ οὐσία καὶ ἡ δύναμις τοῦ νοός, ἀλλὰ τῆς ψυχῆς»

Αὐτὰ εἶναι τά συμπεράσματα τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου σὲ ὁμιλία του γιὰ τὴν ἀξιοπιστία τῆς Ἱ. Συνόδου καὶ τῶν Ἐπισκόπων, τῶν ὁποίων τοῦ χοροῦ κορυφαῖος ἐστι ὁ "Σωτηρικός" Μεσογαίας Νικόλαος.

Κάποιοι Ἐπίσκοποι, μάλιστα, κάνοντας προπαγάνδα ὑπὲρ τῶν μεταμοσχεύσεων, ἔχουν γίνει καὶ δωρητὲς τοῦ ἄχρηστου πλέον σώματός τους, ἀφοῦ μετὰ τὰ 70 χρόνια τὰ ὄργανα δὲν... χρησιμοποιοῦνται γιὰ μεταμοσχεύσεις!

Στὴ συνέχεια ἡ ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου γιὰ τὴν ἀπάτη τοῦ Ἐγκεφαλικοῦ Θανάτου ἀπὸ μιὰ «Κατευθυνόμενη καὶ Τρομοκρατικὴ θεολογία»!

«Δὲν ξέρω ἂν οἱ κύριοι Καθηγητές, ἔχουν γνώμη γιὰ τί σημαίνει κατευθυνόμενη ἐπιστήμη. Δὲν ξέρω κατὰ πόσον σ’ αὐτὴ τὴν εὐλογημένη ἐνασχόλησή τους μὲ τὸ θέμα τοῦ Ἐγκεφαλικοῦ Θανάτου ὑπέστησαν κάποια βία, κάποια ἀπειλή, ἢ ἀπειλὴ τουλάχιστον γιὰ τὴν κατευθυνόμενη ἐπιστήμη. Ἂν ἔχει γίνει θἆταν τραγικό. Ἂν ὅμως ὑπάρχει κατευθυνόμενη θεολογία, εἶναι τραγικότερο.

Καὶ στὴν περίπτωση αὐτή, ἐδῶ καὶ εἴκοσι χρόνια ...κάτι μύριζε βρώμικα. Κι ἐδῶ ὑπῆρχε προσπάθεια κατευθυνόμενης θεολογίας ἢ –νὰ πῶ κάτι χειρότερο;– Τρομοκρατικῆς θεολογίας! Καὶ κυριολεκτῶ. Ἔτσι γίνεται θεολογία;

Δὲν ξέρω τί γίνεται στὴν Ἰατρική (γίνεται μιὰ τραγωδία, ἀπ’ ὅ,τι φαίνεται), ἀλλὰ δὲν εἴμαστε ἁρμόδιοι νὰ παρέμβουμε μὲ κριτήρια ἐπιστημονικά.

Ἀλλὰ ἂν αὐτὸ συμβαίνει, ἂν ὑπάρχει μία ἀπόφαση γι’ αὐτὰ τὰ θέματα, καὶ οἱ ἄνθρωποι σκοτώνονται ἐν ὀνόματι κάποιου κριτηρίου Ἐγκεφαλικοῦ Θανάτου, ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἕνα λόγο, καὶ δὲν μπορεῖ μιὰ κακοδοξία νὰ περάσει μέσ’ στὴν Ἐκκλησία. Γιατὶ ἔχουμε εὐθύνη ἐμεῖς, νὰ μὴν περάσει μιὰ κακοδοξία στὴν Ἐκκλησία μέσα. Κι αὐτὴ ἦταν ἡ εὐθύνη μας, ποὺ προσπαθήσαμε νὰ τὴν προσδιορίσουμε μελετώντας τὰ κείμενα ποὺ ὅρισαν οἱ ἐκκλησιαστικοὶ παράγοντες, ὄχι γιατροί.

Περί οργής, ψέματος, διακρίσεως

            

Αββάς Ησαΐας.

(Επιμέλεια Στέλιος  Κούκος)

Αββάς  Αγάθων  

Είπε:

–  Ο άνθρωπος που οργίζεται δεν είναι δεκτός από τον Θεό ακόμα κι αν αναστήσει νεκρό. 

*****

Άγιος Ησαΐας ο Αναχωρητής  

Η οργή είναι πάθος του νου φυσιολογικό. Και χωρίς την οργή δεν εξαγνίζεται ο άνθρωπος – αν δεν οργισθεί με όλες τις αμαρτίες που του υποβάλλει μέσω των ανθρώπων ο πονηρός. 

Και όταν τον ανακάλυψε ο Ιώβ έβρισε τους εχθρούς του με τα λόγια αυτά: «άτιμοι και διεφθαρμένοι που δεν έχετε τίποτε καλό, που δεν σας θεωρώ άξιους ούτε για σκύλους των ποιμνίων μου».

Εκείνος που θέλει να κατορθώσει την κατά φύσιν οργή ξεριζώνει όλα τα δικά του θελήματα μέχρι να υψωθεί στη φυσική κατάσταση του νου.

*****

Αββάς  Αλώνιος  

Ρώτησε κάποτε ο αββάς  Αγάθων τον αββά  Αλώνιο:

– Πώς θα μπορούσα να συγκρατήσω τη γλώσσα μου να μη λέει ψέματα;

Και ο αββάς  Αλώνιος του απαντά:

– Αν δεν ψεύδεσαι, θα κάνεις πολλές αμαρτίες.

Εκείνος τότε είπε:

– Τι εννοείς;

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: Πώς είναι δυνατόν να γίνεται σεβαστό το ψέμα

                                   

Στήν αγορά της ζωής, μικρά μου μυρμηγκάκια, στέκονταν οι πωλητές του λόγου, οι υποκριτές με την κυρτή ράχη και τη δουλική μάσκα στο πρόσωπο, που έκρυβε αχόρταγη όρεξη για εξουσία.

– Τι έχετε σήμερα στην ημερήσια διάταξη; Τους ρώτησα εγώ.

– Το σεβασμό στις πεποιθήσεις των άλλων, απάντησαν εκείνοι με υποκριτικό χαμόγελο, στο οποίο διαγράφονταν ολόκληρη η γατοφιλοσοφία τους.

– Και πάνω σε τι βασίζετε αυτό το αστείο;

– Επάνω στην προαποφασισμένη θέση της ισότητας όλων. Όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, η πεποίθηση φτιάχνει την ουσία των ανθρώπων, άρα σ’ όλες τις πεποιθήσεις ανήκει ίσος σεβασμός. Αυτό είναι, έτσι δεν είναι; Τόσο προφανής συλλογισμός χωρίς αντιφάσεις, όπως κι εκείνος ο παλιός: όλοι οι άνθρωποι είναι θνητοί, ο Γάιος είναι άνθρωπος, άρα ο Γάιος είναι θνητός…

…Ώ πωλητές του λόγου, ώ υποκριτές, πόσο άνοστη έγινε η ζωή απ’ τη σοφία σας! Πόσο βαριά και ασφυκτική έγινε η ατμόσφαιρα από τη λιπαρή σοφία σας για όλα τα πνεύματα που έχουν συνηθίσει στον αιθέρα και στο φως! Δεν βλέπετε, πόσες τρυφερές ψυχές φεύγουν από τη ζωή, όπου εσείς κυριαρχήσατε; Άραγε δεν ακούτε τους ρόγχους των αυτόχειρων που πληθαίνουν όσο ποτέ, ώ δολοφόνοι, με το ελεεινό πρόσωπο, άραγε δεν ακούτε; Ή μόνο καμώνεστε ότι δεν τους ακούτε;

Γιὰ τὸ ψέμα καὶ τὴ δολιότητα

Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης

Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, προσέχετε, ὅσο μπορεῖτε, νὰ μὴ λέτε ψέματα, γιατί τὸ ψέμα εἶναι ἔφεύρεση τοῦ διαβόλου καὶ ὁ διάβολος εἶναι ὁ πατέρας τοῦ ψεύδους.

Ἑπομένως, ὅσοι εἶναι ψεῦτες, ἔχουν πατέρα τους τὸν διάβολο καὶ μοιάζουν μ’ αὐτὸν καὶ τὸν ἔχουν πατέρα, καθὼς τὸ ἀναφέρει καὶ ὁ Κύριός μας στὴν Ἁγία Γραφή, λέγοντας: «Ὁ πατέρας ποὺ ἔχετε ἐσεῖς εἶναι ὁ διάβολος, κι ὅσα ἐπιθυμεῖ ὁ πατέρας σας, αὐτὰ θέλετε νὰ κάνετε. Ἐκεῖνος ἐξαρχῆς ἦταν ἀνθρωποκτόνος καὶ δὲν μπόρεσε νὰ σταθεὶ μέσα στὴν ἀλήθεια, γιατί δὲν ὑπάρχει μέσα του τίποτε τὸ ἀληθινό. Ὅταν λέει ψέματα, ἐκφράζει τὸν ἑαυτό του, γιατί εἶναι ψεύτης καὶ εἶναι ὁ πατέρας τοῦ ψεύδους (Ἰωαν.8,44) Ἀντίθετα, ὅσοι λένε τὴν ἀλήθεια, ἔχουν ὡς πατέρα τους τὴν Ἀλήθεια, ποὺ εἶναι ὁ Θεὸς καὶ ὁ Ἰησοῦς Χριστός. Καὶ εἶναι γεννημένοι ἀπὸ τὴν Ἀλήθεια, καθὼς μᾶς λέει ὁ «ἀγαπημένος» μαθητὴς Ἰωάννης : «Παιδιά μου, ἂς μὴν ἀγαπᾶμε μὲ λόγια καὶ ὡραῖες φράσεις, ἀλλὰ μὲ ἔργα καὶ ἀγάπη ἀληθινή. Ἀπ’ αὐτὸ θὰ καταλάβουμε ὅτι εἴμαστε παιδιὰ τῆς ἀλήθειας» (Ἀ΄ιωάν.3,18).

Ἐσεῖς εἶσθε Χριστιανοὶ καί, μέ τη Χάρη τοῦ Ἁγίου Βαπτίσματος, ἀπογυμνωθήκατε ἀπὸ τὸν παλαιὸ ἄνθρωπο καὶ ἐνδυθήκατε τὸν Χριστό, ποὺ εἶναι ἡ ἀλήθεια, ὅπως τὸ λέει καὶ ὁ Ἴδιος: «Ἐγὼ εἶμαι ἡ ὁδός, ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή» (Ἰωάν.14,6). Πῶς τολμᾶτε λοιπὸν νὰ ἀφήνετε τὴν ἀλήθεια καὶ νὰ προτιμᾶτε τὸ ψεῦδος; Δὲν σκέπτεσθε ὅτι μὲ τίς ψευδολογίες σας αὐτὲς ξεντύνεστε τὸν Χριστό, τὸν νέο ἄνθρωπο, καὶ ἐνδύεσθε πάλι τὸν παλαιὸ ποὺ φθείρεται καὶ χάνεται; Δὲν ἀκοῦτε πῶς σᾶς συμβουλεύει ὁ μακάριος ἀπόστολος Παῦλος, νὰ μὴ λέτε ψέματα ὁ ἕνας στὸν ἄλλον, ἀλλὰ νὰ πετάξετε ἀπὸ πάνω σας τὸν παλαιὸ ἄνθρωπο, τοῦ ὁποίου τὸ κύριο χαρακτηριστικὸ εἶναι τὸ ψεῦδος, καὶ νὰ ἐνδυθεῖτε τὸν νέο, τοῦ ὁποίου ἴδιο εἶναι ἡ ἀλήθεια; «Μὴ λέτε ψέματα ὁ ἕνας στὸν ἄλλον, ἀφοὶ βγάλατε ἀπὸ πάνω σας τὸν παλαιὸ ἀμαρτωλὸ ἑαυτό σας μὲ τίς συνήθειές του, καὶ ντυθήκατε τὸν καινούργιο ἄνθρωπο, ποὺ ἀνανεώνεται συνεχῶς, σύμφωνα μὲ τὴν εἰκόνα τοῦ Δημιουργοῦ του, ὥστε μὲ τὴ νέα ζωὴ νὰ φθάσει στὴν τέλεια γνώση τοῦ Θεοῦ» (Κολ. 3,9).

Όλοι οι αιρετικοί ψεύδονται. Γιατί ο πατρ. Βαρθολομαίος να αποτελεί εξαίρεση;

Τὸ φερέφωνο καὶ ἱεροεξεταστήριο τοῦ πατριαρχείου "Φως Φαναρίου" (ἐδῶ) δὲν χάνει κάθε εὐκαιρία νὰ διαφημίζει τὸν Πατριάρχη ὡς δῆθεν φιλειρηνιστὴ καὶ οἰκολόγο. Ἔτσι ἀπὸ τὸ χθεσινὸ μήνυμα τοῦ Βαρθολομαίου τονίζεται βαρύγδουπα ἡ ρήση του: “Κάθε πολεμική ενέργεια είναι και πόλεμος κατά της κτίσεως”. Τὸ ὅτι ἡ μνήμη τῶν Πατριαρχικῶν εἶναι ἐκλεκτικὴ καὶ παρουσιάζει πολλὰ κενὰ, τὸ γνωρίζουμε. Διότι ἂν ὁ κάθε πόλεμος κατὰ τὸν Βαρθολομαῖο εἶναι "πόλεμος κατὰ τῆς κτίσεως" τότε πῶς εὐλόγησε τὸν πόλεμο, μᾶλλον τὴν παράνομη εἰσβολὴ τῶν Τούρκων (διότι οἱ Τοῦρκοι πάντα παράνομα λειτουργοῦν), στὸ Κουρδιστὰν καὶ στὴν Συρία λέγοντας «Προσευχόμαστε εσείς και οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις να οδηγηθείτε σε επιτυχία στην επιχείρηση Κλάδος Ελαίας» (ἐδῶ); Ὑπενθυμίζουμε ὅτι ἡ Τουρκία ἔχει εἰσβάλει παράνομα στὴν Συρία, ὑποτίθεται γιὰ νὰ προστετεύσει τὸ ἔδαφός της (ὅπως ἰσχυρίζεται καὶ ἡ Ρωσία). Αὐτὸς δὲν εἶναι πόλεμος; Ἐδὼ δὲν εὐλογεῖ ὁ Βαρθολομαῖος τὶς Τ.Ε.Δ. ὅπως ὁ Κύριλλος τὶς ρώσικες; Ἐκεῖ δὲν καταστρέφεται τὸ περιβάλλον; Ἐκεῖ δὲν σκοτώνονται ἀθῶοι (ἂν καὶ τὸ περιβάλλον γιὰ τὸν Βαρθολομαῖο εἶναι σημαντικότερο ἀπὸ τὴν ζωὴ κάποιων "ξεβράκωτων", ὅπως συνηθίζει νὰ λέει, Κούρδων ἢ Σύρων); Στὴν Συρία καὶ τὸ Κουρδιστὰν δὲν ὑφίστανται ἀνυπολόγιστες ἀπώλειες;

Ἀλλὰ ὅπως εἶναι γνωστό, ὅλοι οἱ αἱρετικοὶ ψεύδονται. Γιατὶ ὁ πατρ. Βαρθολομαῖος (ὅπως καὶ ὁ Κύριλλος καὶ ὅλοι οἱ Οἰκουμενιστές) νὰ ἀποτελεῖ ἐξαίρεση;

                                                       

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Οικουμενικός Πατριάρχης: “Κάθε πολεμική ενέργεια είναι και πόλεμος κατά της κτίσεως”

Mε ιδιαίτερη λαμπρότητα, σύμφωνα με την μακραίωνη εκκλησιαστική τάξη και παράδοση, εορτάστηκε την Παρασκευή, 1η Σεπτεμβρίου, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, η αρχή της Ινδίκτου... Η Μητέρα Εκκλησία έχει αφιερώσει την ημέρα αυτή, από το 1989, και στην προσευχή υπέρ της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος...

Ο Πατριάρχης αναφέρθηκε στις επιπτώσεις του εν εξελίξει πολέμου στην Ουκρανία στο τοπικό οικοσύστημα και γενικότερα στο φυσικό περιβάλλον, καλώντας ακόμη μία φορά να τερματιστεί αμέσως ο πόλεμος.

Αυτός που λέει ψέματα στον εαυτό του είναι αυτός που προσβάλλεται πρώτος.

 

Το κυριότερο είναι να μη λέτε ψέματα στον ίδιο τον εαυτό σας....

  Αυτός που λέει ψέματα στον εαυτό του και πιστεύει στο ίδιο του το ψέμα, φτάνει στο σημείο να μη βλέπει καμιάν αλήθεια ούτε μέσα του, ούτε και στους άλλους — κι έτσι χάνει κάθε εκτίμηση για τους άλλους και κάθε αυτοεκτίμηση.

Γιὰ τὸ ψέμα καὶ τὴ δολιότητα

 

                            

Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης

Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, προσέχετε, ὅσο μπορεῖτε, νὰ μὴ λέτε ψέματα, γιατί τὸ ψέμα εἶναι ἔφεύρεση τοῦ διαβόλου καὶ ὁ διάβολος εἶναι ὁ πατέρας τοῦ ψεύδους.

Ἑπομένως, ὅσοι εἶναι ψεῦτες, ἔχουν πατέρα τους τὸν διάβολο καὶ μοιάζουν μ’ αὐτὸν καὶ τὸν ἔχουν πατέρα, καθὼς τὸ ἀναφέρει καὶ ὁ Κύριός μας στὴν Ἁγία Γραφή, λέγοντας: «Ὁ πατέρας ποὺ ἔχετε ἐσεῖς εἶναι ὁ διάβολος, κι ὅσα ἐπιθυμεῖ ὁ πατέρας σας, αὐτὰ θέλετε νὰ κάνετε. Ἐκεῖνος ἐξαρχῆς ἦταν ἀνθρωποκτόνος καὶ δὲν μπόρεσε νὰ σταθεὶ μέσα στὴν ἀλήθεια, γιατί δὲν ὑπάρχει μέσα του τίποτε τὸ ἀληθινό. Ὅταν λέει ψέματα, ἐκφράζει τὸν ἑαυτό του, γιατί εἶναι ψεύτης καὶ εἶναι ὁ πατέρας τοῦ ψεύδους (Ἰωαν.8,44) Ἀντίθετα, ὅσοι λένε τὴν ἀλήθεια, ἔχουν ὡς πατέρα τους τὴν Ἀλήθεια, ποὺ εἶναι ὁ Θεὸς καὶ ὁ Ἰησοῦς Χριστός. Καὶ εἶναι γεννημένοι ἀπὸ τὴν Ἀλήθεια, καθὼς μᾶς λέει ὁ «ἀγαπημένος» μαθητὴς Ἰωάννης : «Παιδιά μου, ἂς μὴν ἀγαπᾶμε μὲ λόγια καὶ ὡραῖες φράσεις, ἀλλὰ μὲ ἔργα καὶ ἀγάπη ἀληθινή. Ἀπ’ αὐτὸ θὰ καταλάβουμε ὅτι εἴμαστε παιδιὰ τῆς ἀλήθειας»(Ἀ΄ιωάν.3,18).

Ἐσεῖς εἶσθε Χριστιανοὶ καί, μέ τη Χάρη τοῦ Ἁγίου Βαπτίσματος, ἀπογυμνωθήκατε ἀπὸ τὸν παλαιὸ ἄνθρωπο καὶ ἐνδυθήκατε τὸν Χριστό, ποὺ εἶναι ἡ ἀλήθεια, ὅπως τὸ λέει καὶ ὁ Ἴδιος: «Ἐγὼ εἶμαι ἡ ὁδός, ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή»(Ἰωάν.14,6). Πῶς τολμᾶτε λοιπὸν νὰ ἀφήνετε τὴν ἀλήθεια καὶ νὰ προτιμᾶτε τὸ ψεῦδος; Δὲν σκέπτεσθε ὅτι μὲ τίς ψευδολογίες σας αὐτὲς ξεντύνεστε τὸν Χριστό, τὸν νέο ἄνθρωπο, καὶ ἐνδύεσθε πάλι τὸν παλαιὸ ποὺ φθείρεται καὶ χάνεται; Δὲν ἀκοῦτε πῶς σᾶς συμβουλεύει ὁ μακάριος ἀπόστολος Παῦλος, νὰ μὴ λέτε ψέματα ὁ ἕνας στὸν ἄλλον, ἀλλὰ νὰ πετάξετε ἀπὸ πάνω σας τὸν παλαιὸ ἄνθρωπο, τοῦ ὁποίου τὸ κύριο χαρακτηριστικὸ εἶναι τὸ ψεῦδος, καὶ νὰ ἐνδυθεῖτε τὸν νέο, τοῦ ὁποίου ἴδιο εἶναι ἡ ἀλήθεια; «Μὴ λέτε ψέματα ὁ ἕνας στὸν ἄλλον, ἀφοὶ βγάλατε ἀπὸ πάνω σας τὸν παλαιὸ ἀμαρτωλὸ ἑαυτό σας μὲ τίς συνήθειές του, καὶ ντυθήκατε τὸν καινούργιο ἄνθρωπο, ποὺ ἀνανεώνεται συνεχῶς, σύμφωνα μὲ τὴν εἰκόνα τοῦ Δημιουργοῦ του, ὥστε μὲ τὴ νέα ζωὴ νὰ φθάσει στὴν τέλεια γνώση τοῦ Θεοῦ» (Κολ. 3,9).