Όλα θα τα αλλάξουν. Δεν θα αφήσουν τίποτα όρθιο.

Τὸ Μέγα Σχίσμα

Μέγα Σχίσμα ἢ μέγα λάθος;

Μὲ αὐτὸ τὸν ἐντυπωσιακὸ τίτλο διαβάσαμε στὸ Ἱστολόγιο «Φῶς Φαναρίου» (13.1.2025) τὴν εἴδηση ὅτι ἐπρόκειτο, μετὰ ἀπὸ πρόταση τοῦ Καθηγητῆ τῆς Καθολικῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Γκρὰτς Αὐστρίας, Γρηγόριου Λαρεντζάκη, νὰ διεξαχθεῖ στὶς 16 καὶ 17 Ἰανουαρίου 2025 διεθνὲς συνέδριο στὴν Αὐστρία, γιὰ νὰ ἐπανεξετάσει ἂν ἔγινε τὸ 1054 «Σχίσμα» μεταξὺ τῆς Ἀνατολικῆς καὶ Δυτικῆς Ἐκκλησίας.

Ὁ Καθηγητὴς θεωρεῖ ὅτι τὸ 1054 στὴν Κωνσταντινούπολη δὲν ἔγινε τὸ λεγόμενο «Μέγα Σχίσμα» τῶν Ἐκκλησιῶν Ἀνατολῆς καὶ Δύσεως, δὲν καταδίκασε ἡ μία Ἐκκλησία τὴν ἄλλη, ἀλλὰ ἐπιδεινώθηκαν οἱ σχέσεις τους. Ἀλληλοαναθεματίσθηκαν κάποια πρόσωπα, ὁ Καρδινάλιος Οὐμβέρτος καὶ ὁ Πατριάρχης Μιχαὴλ Κηρουλάριος, ὄχι οἱ Ἐκκλησίες. Οἱ ἰδέες του αὐτές, ὑποστηρίζεται, ἀξιολογήθηκαν ὡς πολὺ σημαντικές, γι᾿ αὐτὸ καὶ κρίθηκε ἀναγκαῖο νὰ ἐρευνηθοῦν ἀπὸ εἰδικὸ συνέδριο.

Τὸ θέμα ἔχει ὁρισθεῖ ὡς ἑξῆς: «1054 – ἔγινε πράγματι τὸ ‘‘Σχίσμα’’ μεταξὺ τῆς Ἀνατολικῆς καὶ Δυτικῆς Ἐκκλησίας;»

Ὁ Καρδινάλιος Kurt Koch, Πρόεδρος τοῦ Ποντιφικοῦ Συμβουλίου γιὰ τὴν ἑνότητα τῶν Χριστιανῶν καὶ Συμπρόεδρος τοῦ ἐπίσημου Θεολογικοῦ Διαλόγου μεταξὺ τῆς Καθολικῆς καὶ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καὶ εἰσηγητὴς στὸ συνέδριο, ἔχει βεβαιώσει ἤδη ὅτι ἀποδέχεται τὸ συμπέρασμα τῶν ἐρευνῶν τοῦ κ. Λαρεντζάκη.

Καὶ λένε ὅτι, ἐὰν γίνει ἀποδεκτὴ ἡ ἰδέα ὅτι δὲν ὑπῆρξε Σχίσμα τὸ 1054, ὁ Οἰκουμενικὸς Διάλογος γιὰ τὴν ἑνότητα τῶν Ἐκκλησιῶν θὰ λάβει ἐντελῶς νέα προοπτικὴ ἐπιτυχίας.

Μέχρι τὴ στιγμὴ ποὺ γράφονται αὐτὲς οἱ γραμμές, δὲν ἔχουν γίνει γνωστὰ τὰ συμπεράσματα τοῦ συνεδρίου. Ὅμως ὁ σκοπός του ἔχει ἤδη γίνει φανερός: Ἀφοῦ οἱ ἐπίσημοι θεολογικοὶ διάλογοι ἔχουν ἀποτύχει παταγωδῶς, ἔχει ἐπιλεγεῖ ἡ ὁδὸς τῆς ἀμφισβητήσεως τῶν ἱστορικῶν στοιχείων, ὥστε ὁ δρόμος γιὰ τὴν πολυδιαφημιζόμενη ἑνότητα νὰ παρακάμψει τὰ θεολογικὰ ἀδιέξοδα.

Οι Οικουμενιστές αποδoμούν και διαστρέφουν την ορθόδοξη δογματική! Ένα βήμα πριν την "ένωση των Εκκλησιών"!

 ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ «Η ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ» και Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ

ΟΙ  ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ  ΕΝΩΣΕΩΣ

ΤΩΝ  ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ

 

Του Παναγιώτη Σημάτη 

 Οι Οικουμενιστές δεν θεωρούν τις δημόσιες ανοιχτές εκδηλώσεις τους, τα συνέδριά τους, τις ημερίδες τους ως ενημερωτικές φιλολογικές εκδηλώσεις ανταλλαγής απόψεων, αλλά ως θεολογικά ντοκουμέντα, λιθαράκια με τα οποία κτίζεται σιγά-σιγά το εξαμβλωτικό οικουμενιστικό οικοδόμημά τους. Ότι δηλ. ειπωθεί στα συνέδρια αυτά, τα θεωρούν ως δεδομένα, τα οποία επικαλούνται και στα οποία στηρίζονται για τα περαιτέρω, όπως αποκαλύπτεται και στην πρόσφατη «Δημόσια ανοιχτή εκδήλωση του Μεταπτυχιακού προγράμματος “Ορθόδοξη Οικουμενική Θεολογία”».

Βέβαια η έπαρση, η μεγαλοστομία και ο μεγαλοϊδεατισμός των Οικουμενιστών και το ακαδημαϊκό ένδυμα των αντιευαγγελικών ιδεών τους, δεν τους γλυτώνει από την αυτογελοιοποίηση, όταν κανείς συγκρίνει τις κούφιες περιεχομένου σοβαροφανείς προτάσεις τους με τον μεστό θεολογικό και ποιμαντικό λόγο των Αγίων Πατέρων. Οι περισσότεροι από τους Οικουμενιστές στηρίζουν τα επιχειρήματά τους σε σύγχρονους μεταπατερικούς ή ετερόδοξους θεολόγους, σε αποφθέγματα του Αθηναγόρα και του Βαρθολομαίου, σε Εγκυκλίους ή αποφάσεις του Πάπα ή του Π.Σ.Ε.