Παλαιότερα οἱ μοναχοὶ πρωτοστατοῦσαν στὴν ἀντιμετώπιση τῆς κάθε αἱρέσεως καὶ δὲν ἐπέτρεπαν τὴν ἀλλαγὴ οὔτε μίας κεραίας στὸ δόγμα. Ὡς τελευταῖο παράδειγμα ἔχουμε τὴν διακοπὴ μνημόνευσης τοῦ πατριάρχου Ἀθηναγόρα, ἀπ' ὅλες τὶς μονὲς τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Τώρα Ἁγιορεῖτες δέν καταλαβαίνουν, τό γιατί πρέπει ὅλοι οἱ Ἁγιορεῖτες νά θεωροῦνται ἀκοινώνητοι ἀπό ἑκατοντάδες ἐπισκόπους καί πολλές δεκάδες ἑκατομμύρια πιστούς τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας, μόνο καί μόνο ἐπειδὴ δὲν διαχωρίζουν φανερά τή θέση τους ἀπό αὐτή τοῦ πατριάρχου Βαρθολομαίου!!! Μάλιστα στὸ ἀκόλουθο ἄρθρο ὁ λόγος εἶναι μόνο περὶ τοῦ Οὐκρανικοῦ σχίσματος. Γιὰ τὴν κατὰ τοὺς Ἁγίους παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ποὺ εἶναι, ὅπως λέει ἡ Ἐκκλησία μας, χειρότερη ἀπὸ τὸ σχίσμα, οὔτε λόγος δὲν γίνεται. Στὸ Ἅγιο Ὄρος Οἰκουμενισμὸς δὲν ὑπάρχει!
ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΜΟΣΧΑΣ ΜΕ ΑΙΤΗΜΑ ΤΗΝ ΑΡΣΗ ΤΗΣ ΑΚΟΙΝΩΝΗΣΙΑΣ
Συμπληρώθηκαν ἤδη τέσσερα ἔτη ἀπό τίς τραγικές ἐκεῖνες ἀποφάσεις τοῦ Φαναρίου(11/10/2018) πού δημιούργησαν τό Οὐκρανικό ἐκκλησιαστικό ζήτημα καί προκάλεσαν τή διακοπή τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας μέ τό ΠατριαρχεῖοΚωνσταντινουπόλεως [1], στό ὁποῖο ὑπάγονται καί οἱ Ἁγιορεῖτες. Ἐνδεικτική τῆς ἀνησυχίας πού προξενεῖ ἡ παράταση τοῦ ὅλου ζητήματος εἶναι καί ἡ ἐπιστολή πού παρατίθεται κατωτέρω.
Τήν ἔγραψε κάποιος Ἁγιορείτης πού ἁπλά δέν καταλαβαίνει τό γιατί πρέπει ὅλοι οἱ Ἁγιορεῖτες (πλήν Ρωσικοῦ) νά θεωρούμαστε ἀκοινώνητοι ἀπό ἑκατοντάδες ἐπισκόπους καί πολλές δεκάδες ἑκατομμύρια πιστούς τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας, μόνο καί μόνο γιά νά μή διαχωρίσουμε φανερά τή θέση μας ἀπό αὐτή τοῦ πατριάρχου Βαρθολομαίου στό συγκεκριμένο ζήτημα (καί μάλιστα ἀφοῦ ὁρισμένες μονές καί ἡγούμενοι δέν δίστασαν νά ταυτιστοῦν ἀπόλυτα μαζί του, συλλειτουργώνταςμέ τούς σχισματικούς καί ἐκθέτοντας ἔτσι καί ἐμᾶς τούς ὑπολοίπους).
