Πώς μπορείτε να γράφετε για τον Άγιο, αφού δεν τον μιμείστε ούτε στο ελάχιστο; Πώς μιλάτε για ηττοπάθεια, όταν εσείς πρώτα παραδώσατε τα όπλα;

άγ. Μάρκος ο Ευγενικός: «Λέγω περί του Πατριάρχου… ούτε βούλομαι ούτε δέχομαι την αυτού ή την των αυτού κοινωνίαν το παράπαν, ουδαμώς, ούτε επί της ζωής μου ούτε μετά θάνατον …. ώσπερ παρά πάσαν μου την ζωήν ήμην κεχωρισμένος απ’ αυτών, ούτω και εν τω καιρώ της εξόδου μου, και έτι και μετά την εμήν αποβίωσιν αποστρέφομαι αυτών την κοινωνίαν και ένωσιν, και εξορκών εντέλλομαι, ίνα μηδείς εξ αυτών προσεγγίση ή εν τη εμή κηδεία ή τοις μνημοσύνοις μου … ώστε συμφορένειν επιχειρήσαι και συλλειτουργείν τοις ημετέροις»! Σε τί μιμείστε τον Άγιο, κύριοι του Ο.Τ.;

Ὁ Μᾶρκος Εὐγενικὸς καὶ ὁ Βησσαρίων

                  

Ὁ Μᾶρκος Εὐγενικὸς καὶ ὁ Βησσαρίων

Κατερίνα Παπαθωμᾶ-Μαστοροπούλου

Στὶς 19 Ἰανουαρίου ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τιμᾶ τὴ μνήμη τοῦ Ἁγ. Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ, Μητροπολίτη Ἐφέσου. Πόσοι ἆραγε ἀπὸ τοὺς Νεοέλληνες γνωρίζουν κάτι γιὰ τὴν κορυφαία αὐτὴ ἀντιστασιακὴ μορφὴ τοῦ 15ου αἰώνα; Τὸ συγκλονιστικὸ μήνυμα ποὺ ἐκπέμπει τὸ παράδειγμά του εἶναι ἰδιαίτερα ἐπίκαιρο στὶς ἡμέρες μας. Οἱ συνθῆκες τότε, λίγο πρὶν ἀπὸ τὴν Ἅλωση, ἔχουν οὐσιαστικὲς ὁμοιότητες μὲ τὸ κλῖμα ποὺ ζοῦμε σήμερα. Ὁ τουρκικὸς κίνδυνος ποὺ εἶχε ἀρχίσει πολλὰ χρόνια νωρίτερα (τὸ 1071 στὸ Ματζικὲρτ) ἔφτανε στὸ ἀποκορύφωμά του, ἀπειλώντας πλέον καὶ τὴν ἴδια τὴν Ἀκρόπολη τῆς Ρωμιοσύνης, τὴν «Πόλη».

Οἱ κάτοικοι ἔβλεπαν «ἐμπρὸς γκρεμὸ καὶ πίσω ρέμα». Οἱ ἰθύνοντες, καταπίνοντας τὸν πόνο καὶ τὴν ὀργὴ ποὺ εἶχε προκαλέσει ἡ Δ΄ Σταυροφορία (ἡ ὁποία διέλυσε τὸ 1204 τὸ ἑλληνόφωνο ἀνατολικὸ-ρωμαϊκὸ κράτος, τὸ «Βυζάντιο») ἔβλεπαν ὅτι ἡ μόνη ἐλπίδα βοήθειας θὰ μποροῦσε νὰ προέλθει ἀπὸ τὴ (μισητὴ στὸν λαό) Δύση. Ἡ Δύση ὅμως ἐκπροσωπούμενη ἀπὸ τὸν παντοδύναμο Πάπα ἔθετε σκληροὺς ὅρους: Ὡς προϋπόθεση τῆς ὅποιας βοήθειας ἀπαιτοῦσε τὴν «Ἕνωση» τῶν δύο Ἐκκλησιῶν, τουτέστιν τὴν πλήρη ὑποταγὴ τῆς Ὀρθόδοξης Ἀνατολῆς. Οἱ πολύμηνες ἐργασίες τῆς Συνόδου ἔγιναν ἀρχικὰ στὴ Φερράρα καὶ στὴ συν­έχεια στὴ Φλωρεντία (1439), τὴν πόλη-σύμβολο ποὺ ζοῦσε στὸ ἀποκορύφωμα τῆς Ἀναγέννησης. Οἱ ταπεινώσεις καὶ οἱ ἀπάνθρωπες ταλαιπωρίες ποὺ ὑπέστησαν τὰ μέλη τῆς πολυπρόσωπης βυζαντινῆς ἀντιπροσωπίας εἶναι ἀδιανόητες.

Ὅλοι πλὴν ἑνός, ὑπέκυψαν τελικὰ στὶς πιέσεις, μπροστὰ στὸν ἔσχατο κίνδυνο. Μόνο ὁ Μητροπολίτης Ἐφέσου Μᾶρκος ὁ Εὐγενικὸς ἀντέστη μέχρι τέλους καὶ δὲν ὑπέγραψε τὸ τελικὸ κείμενο. Λέγεται ὅτι ὁ Πάπας ρώτησε ἀγωνιωδῶς: Ὁ Μᾶρκος ὑπέγραψε; Ὄχι, τοῦ ἀπάντησαν. Τότε, οὐδὲν ἐποιήσαμεν! Ὁ γενναῖος αὐτὸς ἄνθρωπος στὶς κρίσιμες ἐκεῖνες ὧρες κράτησε οὐσιαστικὰ μόνος στοὺς ὤμους του τὴν ἀλήθεια τῆς ὀρθόδοξης πίστης καὶ τὴν ἀξιοπρέπεια τῆς ρωμιοσύνης. Καὶ ὅμως, ὄχι ἀσφαλῶς τυχαῖα, τὰ γυμνασιακὰ βιβλία παρασιωποῦ­σαν τὴν ἐκπληκτικὴ αὐτὴ μορφὴ καὶ μᾶς πρόβαλλαν ἕνα ἄλλο διακεκριμένο μέλος τῆς βυζαντινῆς ἀντιπροσωπίας, τὸν Μητροπολίτη Τραπεζοῦντος Βησσαρίωνα, ὁ ὁποῖος καὶ «ἀνταμείφθηκε» μὲ τὸν τίτλο τοῦ Καρδιναλίου τῆς Παπικῆς Ἐκκλησίας.

Σήμερα οἱ τουρκικὲς ἀπειλὲς βρίσκονται καὶ πάλι πρὸ τῶν πυλῶν τῆς πατρίδας μας στὸ Αἰγαῖο. Πάλι, ὅπως στὰ μέσα τοῦ 15ου αἰώνα, στρεφόμαστε ὡς ἱκέτες στὴ βοήθεια τῶν ἰσχυρῶν «ἀδελφῶν» τῆς δυτικῆς πολιτιστικῆς οἰκογένειας.

Ἐπαφιέμεθα στὶς «εὐγενεῖς» πιέσεις τους. Γιατί ἡ «προστασία» τους ἀπαιτεῖ ἰσχυρὰ ἀνταλλάγματα: τὴν πλήρη ὑποταγὴ στὰ γεωπολιτικά τους σχέδια.

Ἡ ἡρωικὴ μαρτυρία τοῦ Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ πρέπει νὰ μᾶς προβληματίσει καὶ νὰ ἀποτελέσει φωτεινὸ ὁδοδείκτη στὴν ἀνάσχεση τῆς ἡττοπαθοῦς ἐνδοτικότητάς μας.

Εφημερίδα Ορθόδοξος Τύπος

Να γιατί προχωράει η αίρεση: Τί απέγινε η ανακοίνωση διαπίστωση του Ο.Τ. από το 2014;

2014! Ο.Τ. Και π. Δ. Τάτσης: Είναι καιρός να καταπολεμηθεί ο παναιρετικός Οικουμενισμός!!! 

Ἡ παναίρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Πηγή: Ὀρθόδοξος Τύπος, 26/12/14 

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ στοχεύουν στήν ἕνωση τῶν «ἐκκλησιῶν» χωρίς νά πολυσκέφτονται ὅτι κάτι τέτοιο εἶναι σχεδόν ἀδύνατο, ὅσο οἱ ἑτερόδοξοι ἐμμένουν στίς αἱρετικές τους διδασκαλίες. Αὐτοί ὅμως ἐπιμένουν καί προσπαθοῦν μέ τή διατύπωση πολλῶν θεωριῶν νά ξεπεράσουν τά ἐμπόδια καί νά ἀμβλύνουν τίς δογματικές διαφορές. Τελικά ὅλες οἱ προσπάθειες καταλήγουν σέ ναυάγιο, γιατί δέν ὑπάρχει ἁγνή πρόθεση καί πραγματική μετάνοια.

Οἱ ἑτερόδοξοι ἀρνοῦνται ὅτι εἶναι αἱρετικοί, πού πρέπει νά ἐπιστρέψουν στή μία Ἐκκλησία. Παρόλη τήν κατά κόσμον σοφία τους, ἐπιμένουν στήν πλάνη καί τή διαστροφή τῆς διδασκαλίας τοῦ Χριστοῦ.

Ἐκεῖνα πού δέχονται καί κατανοοῦν οἱ ἁπλοί πιστοί, οἱ θεολόγοι τά ἀναλύουν μέ τό δικό τους περήφανο μυαλό καί βγάζουν αἱρετικά συμπεράσματα. Σκέφτονται καί ξανασκέφτονται καί ἐμφανίζουν τό ἄσπρο μαῦρο, γιατί εἶναι παιδιά τοῦ σκότους. Ἔφτασαν στό σημεῖο νά δέχονται τόν πάπα ὡς ἡμίθεο καί νά ὑποκλίνονται μπροστά του. Ἐργάζονται γιά νά ὑποστηρίξουν τό ψέμα καί νά συσκοτίσουν τήν ἀλήθεια. Ἔχουν γίνει πειθαρχικά ὄργανα τοῦ διαβόλου, χωρίς νά τό συνειδητοποιοῦν. Καί ἀπό τήν ἄλλη ἐπιδιώκουν θεολογικούς διαλόγους, γιά νά παραπλανήσουν τούς Ὀρθοδόξους. Δυστυχῶς, βρίσκουν ἀνταπόκριση ἀπό μιά μικρή ὁμάδα «ὀρθοδόξων» θεολόγων καί γίνεται ὁ ὀλέθριος θόρυβος πώς τάχα πλησιάζει ἡ ἡμέρα τῆς ἕνωσης τῶν «ἐκκλησιῶν».

Ἀνερυθρίαστος ἀνακοίνωσις τοῦ Σεβ. Ἰταλίας

Tραγικό: Ο "Ορθόδοξος Τύπος" επισημαίνει ότι οι οικουμενιστικές συμπροσευχές κατήντησαν φυσιολογικό φαινόμενο στην Εκκλησία, όταν αυτός, μεταξύ άλλων, πολέμησε τον μοναδικό τρόπο αντίδρασης σε αυτές, την διακοπή κοινωνίας με τους οικουμενιστές. Και έτσι αντί να εξαφανιστούν οι προσευχές συνεχίζονται... φυσιολογικά.

 

Ὁ Σεβ. Ἰταλίας, ποὺ εἶχε δηλώσει ὅτι Πατριάρχης του εἶναι ὁ Πάπας Ρώμης κ. Φραγκίσκος, συμπροσευχήθη μὲ αὐτὸν, ἀλλὰ καὶ ἐξέδωσε καὶ τὸ ἀκόλουθον βραχὺ ἀνακοινωθέν, ὡς ἡ οἰκουμενιστικὴ συμπροσ­ευχὴ νὰ εἶναι ἀπολύτως φυσιολογική:

«25.1.2022: Συμμετοχὴ τοῦ Μητροπολίτου μας Πολυκάρπου στὸν Πανηγυρικὸ Ἑσπερινὸ ὑπὸ τὴν προεδρία τῆς Ἁγιότητας τοῦ Πάπα Φραγκίσκου στὴν Πατριαρχικὴ Βασιλική τοῦ San Paolo fuori le Mura στὴ Ρώμη μὲ τὴν εὐκαιρία τοῦ κλεισίματος τῆς Ἑβδομάδας Προσευχῆς γιὰ τὴ Χριστιανικὴ Ἑνότητα φέτος».

Ἀνερυθρίαστος ἀνακοίνωσις τοῦ Σεβ. Ἰταλίας - Ορθόδοξος Τύπος (orthodoxostypos.gr)

πηγή

Ο "ΟΡΘ. ΤΥΠΟΣ" ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΟΝ ΑΝΤΟΡΘΟΔΟΞΟ ΔΟΝΚΙΧΩΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΩΝ!

Ἐκ πρώτης ὄψεως φαίνεται (καὶ εἶναι) σημαντικὸ τὸ ἄρθρο τοῦ κ. Γ. Ζερβοῦ ποὺ παραθέτουμε στὴν συνέχεια, γι’ αὐτὸ καὶ κάποιοι τὸ ἐπήνεσαν. Ὁ συντάκτης (καὶ οἱ τοῦ «Ὀρθόδοξου Τύπου»), ὁμιλοῦν γιὰ προδοσία τῆς Πίστεως καὶ δηλώνουν ὅτι γνωρίζουν τοὺς προδότες. Ὅμως, οὐδὲν νέο μᾶς λέγουν. Τὰ ἴδια ἔχουν γραφεῖ στὸν «Ὀρθόδοξο Τύπο» ἑκατοντάδες φορές. Τὸ μόνο καινούργιο ποὺ προστίθεται στὸ ἄρθρο αὐτὸ εἶναι ὅτι τὰ πράγματα ἔχουν προχωρήσει πολύ.

Καὶ ἐνῶ μᾶς πληροφοροῦν ὅτι ἡ προδοσία ἔχει φτάσει στὸ «παρὰ πέντε», ἀποφεύγουν τὴν αὐτοκριτική, δὲν μᾶς λέγουν :

Ποιός ἄφησε καὶ ἀφήνει τοὺς προδότες νὰ δροῦν σχεδὸν ἀνενόχλητοι; Ποιοί ἀρνοῦνται νὰ ἐφαρμόσουν τὴν μόνη θεοπαράδοτη ἐνέργεια ποὺ φοβοῦνται οἱ Οἰκουμενιστές, καὶ ἡ ὁποία θὰ ἀνέκοπτε τὴν «πρόοδο» τῶν αἱρετικῶν;

Ποιοί δηλ. ἀρνοῦνται νὰ προχωρήσουν -ἂν θέλετε, ἔστω καὶ προαιρετικά- στὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστές, στὴν Διακοπὴ τοῦ Μνημοσύνου τους;

Καλοῦν, λοιπόν, σὲ ἐγρήγορση γιὰ τὴν δυναμικὴ ἀντιμετώπιση τῶν Οἰκουμενιστῶν (μὲ ποιό τρόπο), ἀλλὰ ἡ ἐνέργεια αὐτὴ (ἂν ἐννοοῦν τὴν ἁγιοπατερικὴ Παράδοση τῆς Διακοπῆς τοῦ Μνημοσύνου καὶ τῆς Ἀποτείχισης;)  θὰ γίνει  μ ε τ ὰ  τὴν τελικὴ προδοσία!!!

Δηλώνουν, ἐπίσης, πὼς γνωρίζουν ὅτι ἡ «Ἕνωσις θὰ γίνη» παρὰ τὶς ἀντιδράσεις, ἀλλὰ περιμένουν  νὰ  γίνει πρῶτα  ἡ «Ἕνωση»  καὶ μετὰ νὰ ἀντιδράσουν!!!

Γνωρίζουν ὅτι τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἔχει "βουλιάξει" στὴν αἵρεση, καὶ τὸ γράφουν:

Τὸ Πατριαρχεῖο «ἔχει καταργήσει τὸ Πιστεύω (τὸ Σύμβολον) τῆς Πίστεως, ἀφοῦ ἀναγνωρίζει πολλὰς ἀδελφάς, χριστιανικάς, αἱρετικὰς ἐκκλησίας, ἐνῶ τὸ σύμβολον τῆς Πίστεως ὁμιλεῖ διὰ Μίαν, αὐτὴν τῆς Ἁγίας Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας»,

μὰ παραμένουν ἐν κοινωνίᾳ μὲ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστές, παρὰ τὴ διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων.

Προτρέπουν «νὰ σημάνη συναγερμὸς» ἀπὸ τοὺς Ἁγιορεῖτες, ἀλλὰ κατ’ αὐτοὺς συναγερμὸς σημαίνει τὸ Ἅγιον Ὄρος νὰ τοὺς μιμηθεῖ στὸν χαρτοπόλεμο, δηλαδή (γράφουν στὸ ἄρθρο ποὺ ἀκολουθεῖ),  «τὸ Ἅγιον Ὄρος, ὡς Ἀκρόπολις τῆς Ὀρθοδοξίας ὀφείλει πλέον (σ.σ. ἁπλῶς) νὰ λαμβάνη θέσιν τακτικώτερα  διὰ θέματα πίστεως»!!! Ὄχι νὰ διακόψει —ὅπως ἔκανε τὸ 1970— τὸ Μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχη, διακοπὴ ποὺ προκάλεσε πανικὸ στὸ Φανάρι καὶ ἐξετράπη τότε σὲ ἀπειλὲς καὶ διωγμούς!

Περιμένουν, δηλαδή, νὰ γίνει πρῶτα τὸ ἔγκλημα καὶ μετὰ νὰ ...θάψουν διαμαρτυρόμενοι τὸ πτῶμα!!!

Ἀντὶ νὰ ξυπνήσουν τὸ Λαὸ τοῦ Θεοῦ, νὰ τὸν παροτρύνουν νὰ ἀπομακρυνθεῖ ΑΜΕΣΑ ἀπὸ τοὺς παναιρετικοὺς Οἰκουμενιστές, τὸν ἀφήνουν μισοκοιμισμένο, ὥστε νὰ δοθεῖ χρόνος στοὺς Οἰκουμενιστὲς νὰ πραγματοποιήσουν τὰ σχέδιά τους!

Γιὰ πέστε μας κ. Ζερβέ, ἡ Διακοπὴ Μνημοσύνου καὶ ἡ Ἀποτείχιση διδάσκονται ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Πατέρες; Ναὶ ἢ ὄχι; Γιατί, λοιπόν, τὴν διαγράφετε; Γιατί, μάλιστα, πολεμεῖτε ἐκείνους ποὺ τὴν ἐφαρμόζουν, ἔστω προαιρετικά;

Λοιπόν, θὰ ἀπομακρυνθεῖτε ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς, ἀφοῦ πρῶτα γίνει ἡ «Ἕνωση»;

Μὰ τότε, μιὰ τέτοια ἀπομάκρυνση (γιὰ ὅσους μὲ εὐθύνη σας θὰ ἔχουν ἀπομείνει Ὀρθόδοξοι) δὲν θὰ εἶναι θυσιαστικὴ ὁμολογιακὴ παρουσία, ἀλλὰ μοιρολατρικὴ ἀποδοχὴ τῆς ἧτττας!

Ἡ Πατερικὴ λύση (ἐσεῖς τὴν πρεσβεύατε πρότινος), εἶναι μία, ἐδῶ καὶ τώρα:

Ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστὲς

καὶ σύγκληση Συνόδου γιὰ τὴν καταδίκη τους.

Ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ συντάκτου σας, ἀδελφοὶ καὶ Πατέρες τοῦ «Ὀρθόδοξου Τύπου», ὅτι ὑπάρχουν ἀκόμα πολλοὶ ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι, ἀποτελεῖ λανθασμένη προσωπική του ἐκτίμηση. Γιὰ νὰ εἴμαστε πιὸ εἰλικρινεῖς, συνειδητὴ παραπληροφόρηση, ἀφοῦ ὄχι μόνο δεκάδες ἄρθρα τοῦ "Ο.Τ." τὴν ἀνατρέπουν, ἀλλὰ συγκεκριμένα ἀρθρογράφοι σας (σὰν τὸν π. Θεόδωρο Ζήση) ἔχουν μιλήσει  κι ἔχει πεῖ τὰ ἀκριβῶς ἀντίθετα (αὐτὰ ποὺ κι ἐδῶ ὑποστηρίζονται). Εἶπε πρὶν 3 χρόνια:

«Ὑπάρχει μία παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ...καὶ δὲν κάθονται οἱ Ἀρχιερεῖς μας καὶ οἱ ἐπίσκοποι ποὺ ἐτάχθησαν νὰ τὰ ἀντιμετωπίζουν αὐτά, γιὰ νὰ μᾶς βγάλουν μέσα ἀπὸ αὐτὴν τὴν παναίρεση καὶ νὰ ποῦν «ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε», πόσο καιρὸ θὰ καθόμαστε; Λοιπόν, ἡ Ἐκκλησία σήμερα, ἡ οἰκουμενιστικὴ Ἐκκλησία, ἡ διοικοῦσα Ἐκκλησία εἶναι μὲ τὴν πλάνη (Κατερίνη, 28 Μαρτίου 2011). http://aktines.blogspot.com/2011/03/blog-post_3192.html

  Ἂν ὅμως, πράγματι ὑπάρχουν Ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι, ποῦ κρύβονται αὐτοὶ τόσα χρόνια, τὴν στιγμὴ ποὺ βρισκόμαστε σὲ χρόνους κινδυνευούσης Πίστεως (κατὰ τὶς δικές σας ἐκτιμήσεις); Γιατί αὐτοὶ δὲν ζητοῦν τὴν πραγματοποίηση Συνόδου;

    Τί περιμένουν;

Τὸ ἄρθρο τοῦ κ. Ζερβοῦ:

ΤΟ ΦΑΝΑΡΙΟΝ «ΣΠΕΥΔΕΙ ΤΑΧΕΩΣ»

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑΝ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

Συναγερμός: Βαδίζομεν ὁλοταχῶς πρὸς τὴν «ἕνωσιν» μὲ τοὺς Παπικούς

Αὕτη θὰ εἶναι εἰς ἐπίπεδον κορυφῆς, ἄνευ παραιτήσεως τῶν Παπικῶν ἀπὸ τὰς αἱρέσεις των καὶ τὰς κακοδοξίας των.

ΑΠΟ ΕΤΩΝ εἶναι γνωστὸν τὸ «δόγμα τῆς θρησκευτικῆς Γεωπολιτικῆς»: Ψευδένωσις τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν μὲ ὅλας τὰς Χριστιανικὰς αἱρέσεις (Παπισμόν, Ἀγγλικανισμόν, Κόπτας κ.λπ.).

Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος ἐργάζεται πυρετωδῶς πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν. Ἐν ὄψει τῆς ἐπικειμένης συναντήσεώς του μὲ τὸν Πάπαν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα, τὴν 24ην Μαΐου, μετὰ τοῦ ὁποίου θὰ συμπροσευχηθῆ, καταφρονῶν διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν τοὺς Ἱεροὺς Κανόνας, διαρρέεται ὅτι ἡ «Ἕνωσις θὰ γίνη» παρὰ τὰς ἀντιδράσεις.

Ἡ «Ἕνωσις» ὅμως θὰ γίνη ἄνευ τῆς παραιτήσεως τῶν πλανεμένων Χριστιανῶν ἀπὸ τὰς αἱρέσεις των καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐπιστροφῆς εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν. Ἡ Ἀλήθειά της θυσιάζεται εἰς τὰς προσωπικὰς φιλοδοξίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου καὶ εἰς τὸν βωμὸν τῶν σκοπιμοτήτων τῶν «ὑπογείων ρευμάτων» τῆς Ἀμερικῆς.

Εἰς τὴν «ψευδένωσιν» θὰ ἐπιχειρηθῆ νὰ δοθῆ χαρακτὴρ μὴ Προδοσίας τῆς Πίστεως:

Ἑνότης εἰς τὴν κορυφὴν ὄχι ὅμως καὶ εἰς τὴν βάσιν.

Τὸ δόγμα αὐτὸ λέγει: Ἕνας ὁ Χριστός, πολλὰ τὰ χριστιανικὰ δόγματα, πολλαὶ αἱ χριστιανικαὶ πίστεις, πολλαὶ αἱ μορφαὶ τῆς Ἱερωσύνης, πολλαὶ καὶ διαστρεβλωτικαὶ ὄψεις τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ.

Ὁμιλοῦμεν διὰ ἐπικειμένην μεγάλην προδοσίαν τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως ὑπὸ τῶν κεφαλῶν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Οἱ πολιτικοὶ ἐλεηλάτησαν τὴν Ἑλλάδα οἰκονομικῶς, ἐθνικῶς, κοινωνικῶς, θεσμικῶς, νομικῶς, πνευματικῶς καὶ οἱ ταγοὶ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἑτοιμάζονται νὰ συμπεριφερθοῦν ὡς ὁ Ἰούδας ἔναντι τοῦ Χριστοῦ.

Οὗτοι βιάζονται νὰ ὁλοκληρώσουν τὴν προδοσίαν τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, εἰς μίαν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλὰς καταρρέει, κυβερνᾶται οὐσιαστικῶς ἀπὸ τὰς ἡγεσίας ξένων χωρῶν καὶ ἡ Ἐκκλησία ἀποβάλλεται σταδιακῶς ἀπὸ τὴν ζωὴν τῶν Ἑλλήνων, ἐνῶ τὸ Κράτος ἀπογαλακτίζεται ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξίαν καὶ ἡ Ὀρθοδοξία καὶ αἱ παραδόσεις της συκοφαντοῦνται ἀπὸ κόμματα, διανοουμένους καὶ δημοσιογράφους. Ἐὰν ὁλοκληρώσουν τὴν προδοσίαν ἑτοιμασθῆτε νὰ σχίσετε τὰς ἀντιπαπικὰς καὶ ἀντιαιρετικὰς σελίδας τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας. Ἡ ἐπικειμένη προδοσία θὰ εἶναι μεγαλυτέρα καὶ ἀπὸ ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐπεχειρήθη εἰς τὴν Φερράραν Φλωρεντίαν καὶ ἡ ὁποία (ψευδένωσις) ἐματαιώθη ὑπὸ τοῦ πιστοῦ λαοῦ, τοῦ ἐντίμου κλήρου καὶ τοῦ Ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ. Ἐκεῖνα τὰ γεγονότα ἠκολούθησεν ἡ ἅλωσις τῆς Κωνσταντινουπόλεως ὑπὸ τῶν Τούρκων, ἡ ὁποία (Κωνσταντινούπολις) εἶχεν ἐξασθενίσει ἀπὸ τὰς συνεχεῖς ἐπιθέσεις καὶ λεηλασίας τῆς Φραγκοκρατίας. Ἡ Ἑλλάς ἄνευ πολέμου καὶ ἐμφυλίου πολέμου εὑρίσκεται εἰς χειροτέραν κατάστασιν ἀπὸ ἐκείνην τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἀπὸ πάσης ἀπόψεως καὶ εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς ἐθνικῆς ζωῆς.

Τοῦτο ὅμως δὲν συγκινεῖ τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην, ὁ ὁποῖος ἐλησμόνησε τὴν ἱστορίαν του καὶ (προφανῶς) τὴν ἐθνικὴν συνείδησίν του. Ἐὰν προχωρήση εἰς τοὺς σχεδιασμούς, ὅπως διαδίδεται, καὶ κάμνη τὴν ψευδένωσιν εἰς ἐπίπεδον κορυφῆς, μὲ ὅλους τοὺς αἱρετικοὺς Χριστιανούς, τότε θὰ ἔχη διαπράξει τὴν μεγαλυτέραν ἀτιμίαν καὶ βλασφημίαν ἐναντίον ὅλων τῶν ἀντιπαπικῶν Ἁγίων, ἀπὸ τὸν Ἅγιον Μᾶρκον τὸν Εὐγενικὸν ἕως τὸν Ἅγιον Νικόδημον τὸν Ἁγιορείτην, τὸν Ἅγιον Κοσμᾶν τὸν Αἰτωλὸν καὶ τὸν Ἅγιον Νεκτάριον.

Ἡ πορεία πρὸς τὴν προδοσίαν τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως ὀφείλει νὰ σημάνη συναγερμόν:

1ον) Εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος, τὸ ὁποῖον ὡς Ἀκρόπολις τῆς Ὀρθοδοξίας ὀφείλει πλέον νὰ λαμβάνη θέσιν τακτικώτερα διὰ θέματα πίστεως. Ὅταν ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης καὶ οἱ «συνοδοιπόροι του» Ἱεράρχες καὶ κληρικοὶ εἰς τὸ Φανάριον καὶ τὴν Ἑλλάδα ἔχουν θέσει ὅλας τὰς προϋποθέσεις διὰ αὐτὴν τὴν προδοσίαν (ἀδελφαὶ Ἐκκλησίαι, νόθευσις μυστηρίων–βαπτίσματος, ἀναγνώρισις ἱερωσύνης κ.λπ.) δὲν δύναται ἡ Ἱερὰ Κοινότης νὰ σιωπᾶ. Οἱ θεοφόροι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας διδάσκουν τὴν ὑπακοή. Διδάσκουν ὅμως καὶ τὴν ἀνυπακοή, ὅταν οἱ Ἐπίσκοποι διδάσκουν αἵρεσιν.

Τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον κάμνει κάτι πολὺ χειρότερον:

Ἔχει καταργήσει τὸ Πιστεύω (τὸ Σύμβολον) τῆς Πίστεως, ἀφοῦ ἀναγνωρίζει πολλὰς ἀδελφάς, χριστιανικάς, αἱρετικὰς ἐκκλησίας, ἐνῶ τὸ σύμβολον τῆς Πίστεως ὁμιλεῖ διὰ Μίαν, αὐτὴν τῆς Ἁγίας Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας.

Τὸ Ἅγιον Ὄρος ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ὁμιλήση καὶ διὰ ἄλλους λόγους: Πρὸς τιμὴν τῶν σφαγιασθέντων Μοναχῶν, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ Πατριάρχου Βέκου, ὁ ὁποῖος «ἔπαιζε» τὸ παιγνίδι τῶν Παπικῶν.

2ον) Εἰς ὅλας τὰς Ἱερὰς Μονάς, αἱ ὁποῖαι εἶναι θεματοφύλακες τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καὶ τῆς Παραδόσεως καὶ αἱ ὁποῖαι ὀφείλουν νὰ κινητοποιήσουν τὸν πιστὸν λαὸν καὶ νὰ ἀναδείξουν τὴν ἐπικειμένην προδοσίαν τῆς Πίστεώς μας.

3ον) Εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία συγκροτεῖται ἀπὸ ἀντιοικουμενιστὰς Ἀρχιερεῖς, Ἀρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν ὁμιλοῦν διὰ τὰ δογματικὰ δημοσίως, ἀλλὰ ἔχουν γνήσιον Ὀρθόδοξον φρόνημα. Εἰς τὰς κρισίμους αὐτὰς περιστάσεις ὀφείλουν νὰ λάβουν δημοσίως θέσιν.

Γνωρίζομεν ὅτι ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀποτελεῖται ἀπὸ Ἀρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ συμπλεύσουν μὲ τὸν Παπισμὸν καὶ δὲν θὰ ἀναγνωρίσουν τὰς αἱρετικὰς χριστιανικὰς Ἐκκλησίας ὡς κανονικάς. Ἕως σήμερον ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἔχει τηρήσει -σχετικῶς- μίαν καλὴν στάσιν ἔναντι τῆς πορείας τοῦ Φαναρίου πρὸς τὴν προδοσίαν τῆς πίστεως. Δὲν γνωρίζομεν, ἐὰν αὕτη ἡ στάσις θὰ τηρηθῆ καὶ εἰς τὸ μέλλον. Ὁ πιστὸς λαὸς καὶ ὁ ἔντιμος κλῆρος ὄφειλε νὰ προετοιμάζεται διὰ αὐτὸ τὸ γεγονός.

Τέλος ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας ἀποτελεῖται καὶ ἀπὸ τοὺς οἰκουμενιστὰς Ἀρχιερεῖς, ὡρισμένοι ἐκ τῶν ὁποίων δὲν ἔχουν «ἱερὸν καὶ ὅσιον» προκαλοῦντες διαρκῶς τὸν πιστὸν λαόν, μὲ τὰς καινοτομίας των, τὰς θέσεις των διὰ τὸν Παπισμόν, τὸν φιλοσιωνισμόν των καὶ τὰς μεθοδικὰς καὶ πλαγίας ὕβρεις των ἐναντίον τῶν Ἁγίων Πατέρων, τοὺς ὁποίους καὶ θέλουν νὰ «περιθωριοποιήσουν».

Οἱ οἰκουμενισταὶ Ἀρχιερεῖς ὁμιλοῦν μόνον διὰ τὸν Ἱδρυτὴν τῆς Πίστεώς μας, τὸν Χριστόν, ἀλλὰ ἀποφεύγουν συστηματικῶς νὰ ὁμιλοῦν διὰ τοὺς Ἁγίους καὶ Θεοφόρους Πατέρας τῆς Πίστεώς μας, οἱ ὁποῖοι τὴν ἑδραίωσαν μὲ τὰς θεοπνεύστους ἀποφάσεις των. (Ἕνας ἐξ αὐτῶν, διὰ νὰ «περάση» τὸ μάθημα τῆς πατρολογίας εἶχε βάλει μέσον τὸν γέροντά του, ὁ ὁποῖος ἦτο Μητροπολίτης).

Γ. ΖΕΡΒΟΣ

«Ὀρθόδοξος Τύπος», 02/05/2014