«Κρατείτε τας παραδόσεις»

Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΚΑΙ Η ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ

                                «Κρατειτε τας παραδοσεις»
                      

Aπο το βιβλίο Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου «ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδ. Β΄, 2008, σελ. 71-73

«Στήκετε και κρατείτε τας παραδόσεις…»

Οι προτεστάντες δεν παραδέχονται την Παράδοση της Εκκλησίας. Μόνο το Ευαγγέλιο κρατούν. Εμείς, κοντά στο Ευαγγέλιο, κρατούμε και την Παράδοση της Εκκλησίας.

Όλα όσα έχουμε στην Εκκλησία, δεν είναι μόνο από την Αγία Γραφή, αλλά είναι και εκ του προφορικού λόγου, που μεταδόθηκαν σε εμάς από γενεά σε γενεά.

Ως επί παραδείγματι το Ευαγγέλιο δε γράφει πουθενά ότι πρέπει οι Χριστιανοί να κάνουμε το σταυρό μας. Αλλά το λέει η ιερά Παράδοση, που μας φύλαξε και το Ευαγγέλιο. Από την πρώτη στιγμή που παρουσιάστηκε ο χριστιανισμός μέχρι σήμερα οι Χριστιανοί έκαναν το σταυρό τους. Εκ της ιεράς Παραδόσεως έχουμε το ότι πρέπει να κτίζονται οι εκκλησίες μας με το ιερό προς ανατολάς. Εκ της ιεράς Παραδόσεως έχει η Εκκλησία μας και πολλά άλλα πράγματα.

Πρέπει να προσέχουμε, γιατί υπάρχουν και παραδόσεις ειδωλολατρικές. Ότι είναι αντίθετο με το Ευαγγέλιο, το απορρίπτει…

Κρατούμε το Ευαγγέλιο και την ιερά Παράδοση, ως μοναδικές πηγές της πίστεως μας. Όλα τα άλλα τα απορρίπτουμε.

Ιερά Παράδοσις – το Πηδάλιο

Οι Τρεις Ιεράρχες στον 20ο αιώνα († Μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης)

Δεν αξιούμεν να ίδωμεν Βασιλείους, Χρυσοστόμους, Γρηγορίους... Θέλομεν όμως Βασιλειανούς, Χρυσοστομικούς, Γρηγοριανούς τους Ποιμένας μας. Να ακολουθούν τα ίχνη των... εις την Πατερικήν πνευματικότητα, ώστε να μη απομακρύνωνται από την Ορθόδοξον διδασκαλίαν.

Σήμερον διατί συνταράσσεται η ποίμνη του Χριστού; Διότι Ποιμένες τινές, διατελούντες από πολλού εν διαστάσει με το πνεύμα των Αγίων Πατέρων, (ως ο Αθηναγόρας) εφευρίσκουν, εν τη συγχύσει των, νέας οδούς διά την Εκκλησίαν, εκ των προτέρων καταδεδικασμένας.

(“Ορθόδοξος Τύπος”, 1969)

Συνήθως, όταν πρόκειται να ομιλήσωμεν διά τους Αγίους της Εκκλησίας, συμβαίνει να μεταφερώμεθα εις την εποχήν των. Και, παρασυρόμενοι από το κλίμα του παρελθόντος, να νομίζωμεν, ότι ανήκουν μόνον εις τον αιώνα των.

Παρ’ ότι και τώρα τους τιμώμεν, έχομεν την εντύπωσιν, ότι ο βίος των, τα έργα των, η διδαχή των, ισχύουν μόνον διά την εποχήν των.

Εν τούτοις, οι άγιοι «εις τον αιώνα ζώσι». Διότι η ζωή των και η διδαχή των περιέχει την αιωνίαν αλήθειαν του Θεού. Και ως τοιαύτη παραμένει άφθαρτος από τον χρόνον και τας μεταβολάς του κόσμου.

Αυτό έχει εφαρμογήν εις την πληρότητά του διά τους «Τρεις Ιεράρχας». Ό,τι τους έκαμε μεγάλους εις την εποχήν των, το ίδιον τους καθιστά μεγάλους ύστερα από δέκα πέντε αιώνας και μέχρισυντελείας του κόσμου. Καμμία εγκοσμία μεταλλαγή, δεν ημπορεί να ανατρέψη την θέσιν που κατέχουν οι «Τρεις Ιεράρχαι» εν τη Εκκλησία…