Οι Άγιοι μας διδάσκουν και μας προειδοποιούν, αλλά οι σημερινοί Χριστιανοί… «γνωρίζουν» καλύτερα!!!
«Ἡ κακία μιμεῖται τὴν ἀρετή, καὶ τὸ ζιζάνιο προσπαθεῖ νὰ παρουσιαστεῖ σὰν σιτάρι. Ἐξωτερικὰ βέβαια ἐξομοιώνεται μὲ τὸ σιτάρι, ἀλλὰ οἱ ἔμπειροι τὸ ξεχωρίζουν ἀπὸ τὴ γεύση του. Καὶ ὁ διάβολος παρουσιάζεται σὰν ἄγγελος φωτεινός, ὄχι γιατί θέλει νὰ γυρίσει ἐκεῖ ὁποὺ ἦταν (διότι, ὅπως τὸ ἀμόνι, ἔχει ἄκαμπτη καρδιὰ καὶ ἡ προαίρεσή του εἶναι ἀμετανόητη), ἀλλὰ γιὰ νὰ τυλίξει μὲ τὸ σκοτάδι τῆς ἀβλεψίας καὶ τὴ μολυσματικὴ κατάσταση τῆς ἀπιστίας ἐκείνους ποὺ ζοῦν ἰσάγγελη ζωή. Πολλοὶ λύκοι περιφέρονται μὲ ἔνδυμα προβάτου, ποὺ ἔχουν βέβαια ἐνδύματα προβάτων, ἀλλὰ καὶ νύχια καὶ δόντια. Καὶ ἔτσι, φορῶντας τὸ δέρμα τοῦ ἄκακου ζώου καὶ ἐξαπατῶντας μὲ τὴν ἐμφάνισή τους τοὺς ἀθώους, χύνουν μὲ τὰ δόντια τους τὸ φθοροποιὸ δηλητήριο τῆς ἀσέβειας.
Ἔχουμε λοιπὸν ἀνάγκη ἀπὸ τὴ Θεία Χάρη, ἀπὸ νηφάλια διάνοια καὶ ἀπὸ ἄγρυπνα μάτια, ὥστε οὔτε τὸ ζιζάνιο νὰ τὸ φᾶμε γιὰ σιτάρι, καὶ ἀπὸ τὴν ἄγνοιά μας νὰ ὑποστοῦμε βλάβη, οὔτε νὰ ἐκλάβουμε τὸν λύκο ὡς πρόβατο καὶ νὰ ἁρπαχτοῦμε ἀπὸ αὐτόν, οὔτε νὰ ἐξαπατηθοῦμε καὶ νὰ θεωρήσουμε ἀγαθὸν ἄγγελο τὸν καταστροφέα διάβολο, καὶ νὰ τὸν ἀφήσουμε νὰ μᾶς καταπιεῖ. Διότι «τριγυρίζει σὰν λιοντάρι βρυχόμενο, ψάχνοντας νὰ βρεῖ κάποιον γιὰ νὰ τὸν καταπιεῖ». Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ Ἐκκλησία συμβουλεύει, γι’ αὐτὸ ὑπάρχουν καὶ τὰ σχολεῖα αὐτά, γι’ αὐτὸ γίνονται τὰ ἀναγνώσματα.
