Χάθηκε πια το μέτρο! Ο Σεραφείμ Πειραιώς συγκρίνει τον Εφραίμ Βατοπαιδίου με τον απόστολο Παύλο!!!

 «κατανοούμεν ευχερώς ότι τον συνέχει ο πόθος του θείου Αποστόλου των Εθνών, Παύλου, διά την μέριμνά του υπέρ πασών των Εκκλησιών, (Β΄ Κορ. 11,28) και δι’ αυτό αποβαίνει μιμητής του στις έσχατες ημέρες μας».

Ο Καθηγούμενος της ΙΜΜ Βατοπαιδίου Εφραίμ και η «φιλόστοργος μέριμνα πασών των Εκκλησιών»

«φῶς μέν μοναχοῖς ἄγγελοι, φῶς δέ πάντων ἀνθρώπων μοναχική πολιτεία»

(Αγ. Ιωάννου της Κλίμακος, Κλίμαξ, ΚΣΤ΄, PG 88, 1020D)

Υψίστη αρετή είναι η ευγνωμοσύνη και ιδίως εντός του Σώματος της Εκκλησίας. Δεν θα πρέπει ποτέ να λησμονείται ότι η βασική κακία των πρωτοπλάστων ήταν η αγνωμοσύνη στον Οικειότατο Δημιουργό τους, που οδήγησε στην τραγική τους πτώση.

Ευγνωμόνως, λοιπόν, εκ προσώπου του ευαγούς Κλήρου και του φιλοχρίστου Λαου της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, εκφράζουμε θερμότατες ευχαριστίες στον Πανοσιολ. Καθηγούμενο της Ιεράς Μεγίστης Μονης Βατοπαιδίου, κ. Εφραίμ και την περί αυτόν Αδελφότητα, για τις υπεροχικές και δυναμικές ευεργεσίες τους στην επιτέλεση του Ευαγγελικού και κοινωφελούς έργου στο μεγάλο Λιμάνι.

Αυτές οι ευεργεσίες καταδεικνύουν τον φιλόχριστο και ευσυμπάθητο Καθηγούμενο Εφραίμ σαν υλικό και πνευματικό σιτοδότη μέσα στην αυχθμηρή «έρημο» των μεγαλουπόλεων, όπως είναι ο Πειραιάς. Αναλύονται δε στην συνεχή προσφορά τροφίμων για τους ενδεείς και εμπεριστάτους που από όλη την Γη φτάνουν στο μεγάλο λιμάνι, στην παροχή υποτροφιών για παιδιά πολυτέκνων και απόρων οικογενειών, στην ενίσχυση του παιδαγωγικού και κοινωφελούς έργου των Εκπαιδευτηρίων της Ιεράς Μητροπόλεως, που ως Ίδρυμα της Εκκλησίας, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρος προσφέρει ελληνορθόδοξη παιδεία στην διάδοχη γενιά. 

Εκεί κατάντησαν την ιερότητα της Θ. Λειτουργίας και τον μοναχισμό με την επιδειξιομανία τους.

Φωτογραφίες στις πιο ιερές στιγμές της Θείας Λειτουργίας. Ο Πειραιώς Σεραφείμ και ο Εφραίμ Βατοπαιδίου χρησιμοποιούν την Θεία Λειτουργία για την αυτοπροβολή τους. Αντί για κατάνυξη ρεάλιτι.

Όλα για το κέρδος!

Δημοσιεύουν το βιβλίο του Αγίου, αλλά αυτά που διδάσκει ο Άγιος (δείτε παρακάτω στο άρθρο) δεν τα πράττουν, ούτε (προ)φυλάσσουν το ποίμνιο από τους αιρετικούς οικουμενιστές και την ψυχοκτόνο κακοδοξία τους. Διότι λέγει ο Άγιος: "Συμφώνως προς αυτήν την στάσιν, εις τους Ορθοδόξους είναι απηγορευμένη κάθε συμπροσευχή και κάθε λατρευτική επικοινωνία μετά αιρετικών... οφείλομεν και ημείς να τηρήσωμεν την στάσιν του Αγίου Σάββα,  του Αγίου Μάρκου Εφέσου, του Αγίου Κοσμά Αιτωλού, του Αγίου Ιωάννου Κροστάνδης και των λοιπών Αγίων Ομολογητών και Μαρτύρων και Νεομαρτύρων της Ορθοδόξου Εκκλησίας". Δημοσιεύουν βιβλίο για την Ορθόδοξη Αλήθεια και παράλληλα υπερασπίζουν και κοινωνούν με το ψεύδος της αιρέσεως και του σχίσματος. Όλα στον βωμό του κέρδους, του Μαμωνά δηλαδή.

Επανεκδόθηκε και κυκλοφορεί: «Δογματική. Ορθόδοξη Φιλοσοφία της Αλήθειας»

Επανεκδόθηκε και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις της Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου το έργο του Οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς υπό τον τίτλο: «Δογματική. Ορθόδοξη Φιλοσοφία της Αλήθειας». Το έργο του Αγίου Ιουστίνου δεν είναι άγνωστο στο ελληνικό κοινό, αφ’ ενός διότι πολλά από τα κείμενα και έργα του έχουν μεταφραστεί στην γλώσσα μας, και αφ’ ετέρου επειδή τόσο ο ίδιος όσο και πολλά από τα πνευματικά του τέκνα έχουν σπουδάσει στην Ελλάδα και διατηρούν με τον ελληνόφωνο κόσμο σχέσεις αδελφικές.

Το συγκεκριμένο έργο της Δογματικής του Αγίου Ιουστίνου πρόκειται για ένα εγχειρίδιο Δογματικής φοιτητών της Θεολογίας, αλλά στην ουσία του αποτελεί μία βιωματική δογματική, η οποία ως πυρήνα της έχει την αγάπη και το ολοκληρωτικό δόσιμο του ανθρώπου στον θεάνθρωπο Χριστό. Η γραφή του Αγίου αποτυπώνει την προσωπική εμπειρία και θεοπτία του, στοιχείο που ο επιμελής αναγνώστης μπορεί να διακρίνει εύκολα.

Βεβαίως, αυτό επ’ ουδενί δεν σημαίνει πώς επινοεί κάτι ή νεωτερίζει αντιθέτως, βαδίζει στα χνάρια της αγιοπατερικής παραδόσεως, γενόμενος και ο ίδιος φορέας αυτής. (Πηγή)

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ «ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ»

ΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΙΣ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΑ

(του αρχιμανδρίτου Ιουστίνου Πόποβιτς)

Πανιερώτατοι Πατέρες,

Την στάσιν της έναντι των αιρετικών - και αιρετικοί είναι όλοι οι μη Ορθόδοξοι - η Εκκλησία του Χριστού έχει καθορίσει άπαξ δια παντός, δια των Αγίων Αποστόλων και των αγίων Πατέρων, δηλαδή δια της αγίας Θεανθρωπίνης Παραδόσεως, της μοναδικής και αναλλοιώτου.

Συμφώνως προς αυτήν την στάσιν, εις τους Ορθοδόξους είναι απηγορευμένη κάθε συμπροσευχή και κάθε λατρευτική επικοινωνία μετά αιρετικών. Διότι «τις μετοχή δικαιοσύνη και ανομία; τις δε κοινωνία φωτί προς σκότος; τις δε συμφώνησις Χριστώ προς Βελίαρ; η τις μερίς πιστώ μετά απίστου;» (Β΄ Κορινθ. 6, 14-15). Ο 45^ος κανών των Αγίων Αποστόλων ορίζει: ”Επίσκοπος η πρεσβύτερος…, αιρετικοίς συνευξάμενος μόνον, αφοριζέσθω· ει δε επέτρεψεν αυτοίς, ως κληρικοίς ενεργήσαί τι, καθαιρείσθω”. Αυ­τός ο ι­ε­ρός Κα­νών των α­γί­ων Α­πο­στό­λων δεν προσ­δι­ο­ρί­ζει ποί­α α­κρι­βώς προ­σευ­χή η α­κο­λου­θί­α α­πα­γο­ρεύ­ε­ται, αλ­λά α­πα­γο­ρεύ­ει κά­θε κοι­νήν με­θ’ αι­ρε­τι­κών προ­σευ­χήν, έ­στω και την κα­τ’ ι­δί­αν (“συ­νευ­ξά­με­νος”­). Εις δε τας οι­κου­με­νι­στι­κάς κοι­νάς προ­σευ­χάς μή­πως δεν γί­νων­ται και α­δρό­τε­ρα και ευ­ρύ­τε­ρα τού­των; Ο 32^ος  κα­νών της εν Λα­ο­δι­κεί­α Συ­νό­δου ο­ρί­ζει· «Ό­τι ου δεί αι­ρε­τι­κών ευ­λο­γί­ας λαμ­βά­νειν, αί­τι­νές ει­σιν α­λο­γί­αι μάλ­λον η ευ­λο­γί­αι». Μή­πως ό­μως δεν συμ­βαί­νει εις τας κοι­νάς οι­κου­με­νι­στι­κάς συ­ναν­τή­σεις και συμ­προ­σευ­χάς να ευ­λο­γούν αι­ρε­τι­κοί ρω­μαι­ο­κα­θο­λι­κοί ε­πί­σκο­ποι και ι­ε­ρείς, προ­τε­στάν­ται πά­στο­ρες, α­κό­μη δε και γυ­ναίκ­ες; (­!­).

Παρερμηνεύουν τόν Χρυσόστομο τρεῖς ἐπίσκοποι καί Ἁγιορείτης ἡγούμενος

 

ΜΑΖΙ  ΜΕ  ΤΗΝ  ΕΚΚΛΗΣΙΑ,  ΕΣΤΩ  ΚΑΙ  ΑΝ  ΠΛΑΝΑΤΑΙ;

 

Παρερμηνεύουν τόν Χρυσόστομο τρεῖς ἐπίσκοποι καί Ἁγιορείτης ἡγούμενος

 

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητής Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

 

          Προλεγόμενα  

           Ἐδῶ καί ἀρκετό καιρό κυκλοφορεῖ στούς ἐκκλησιαστικούς καί θεολογικούς κύκλους μία ἐπικίνδυνη θέση γιά τήν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων, ἄγνωστη στήν Ἁγία Γραφή καί στήν Πατερική Παράδοση. Δυσκολεύονται οἱ Οἰκουμενιστές καί Συγκρητιστές νά περάσουν στό πλήρωμα τίς Ἐκκλησίας τίς ἀντιευαγγελικές καί ἀντιπατερικές διδασκαλίες τους, μολονότι σέ ἐπίπεδο κορυφῆς ἔχουν ἀρκετές ἐπιτυχίες. Αὐτό φάνηκε στήν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης (2016), στό ψευδοαυτοκέφαλο τῆς Οὐκρανίας (2018) καί τώρα, μέ πρόσχημα τόν Κορωνοϊό, στό κλείσιμο τῶν ναῶν καί στήν κατασυκοφάντηση τοῦ ἁγιωτάτου καί ὑψίστου μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας.

          Ἡφαίστειο πού βράζει οἱ συνειδήσεις τῶν Ὀρθοδόξων πιστῶν, πού βλέπουν νά προδίδονται ἡ Πίστη καί τά θέσμια τῆς Ἐκκλησίας ἀπό δειλούς καί ἀνάξιους ἱεράρχες. Δύσκολα βρίσκουν οἱ τελευταῖοι πειστικά ἐπιχειρήματα. Καταφεύγουν λοιπόν κάποιοι στό κῦρος τῶν Ἁγίων Πατέρων καί λέγουν στούς πιστούς: Μήν ἀντιδρᾶτε καί μήν σκανδαλίζεσθε. Μήν σκέφτεστε ἀποτειχίσεις καί διακοπή κοινωνίας μέ τούς ἐπισκόπους. Ἀκόμη καί ἄν εἶναι σωστά αὐτά πού λέτε, ἀκόμη καί ἐάν ἐσεῖς ὀρθοτομεῖτε τόν λόγο τῆς ἀληθείας, καί ἡ Ἐκκλησία πλανᾶται, εἶναι καλύτερα νά εἶσθε μαζί τήν πλανώμενη Ἐκκλησία, παρά νά ὀρθοτομεῖτε καί νά εἶσθε ἐκτός αὐτῆς. Ἀποδίδουν μάλιστα αὐτήν τήν γνώμη στόν Ἅγιο Ἰωάννη Χρυσόστομο, παρερμηνεύοντας ἀλλά καί διαστρέφοντας κάτι πού εἶχε πεῖ σέ ἄλλη συνάφεια.

Αὐτήν λοιπόν τήν παρερμηνεία ἀναιροῦμε μέ τό παρόν ἄρθρο, τό ὁποῖο ὅμως πῆρε μεγαλύτερη ἔκταση ἀπό ὅση περιμέναμε. Γιά τόν λόγο αὐτό καί γιά νά κρατηθεῖ τό ἐνδιαφέρον τῶν ἀναγνωστῶν, γιά νά ἀντέξουν νά τό διαβάσουν μέχρι τέλους, παρουσιάζουμε τίς ἑνότητες πού περιέχει ἐδῶ στά Προλεγόμενα:

1. Ἁλυσίδα πλανῶν τῆς σύγχρονης Ἱεραρχίας.

2. Κακή ὑπακοή καί ἁγία ἀνυπακοή.

3. Ἡ διακοπή μνημόνευσης τῶν αἱρετιζόντων ἐπισκόπων εἶναι ἁγία ἀνυπακοή.

4. Ἐπικίνδυνη ἐκκλησιολογία καί σωτηριολογία

5. Οἱ μητροπολίτες Ναυπάκτου Ἱερόθεος, Λεμεσοῦ Ἀθανάσιος, Γόρτυνος Ἰερεμίας καί ὁ ἡγούμενος τῆς Βατοπαιδίου Ἐφραίμ παρερμηνεύουν θέση τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου.

6. Ἀνασκευή καί διόρθωση τῆς παρερμηνείας.

7. Σέ ποιο γεγονός ἀναφέρεται ὁ Χρυσόστομος;

8. Ἐνδεικτικές θέσεις τοῦ Χρυσοστόμου γιά ὑπακοή ἤ ἀνυπακοή στήν Ἱεραρχία.

Ἐπίλογος

 

1. Ἁλυσίδα πλανῶν τῆς σύγχρονης Ἱεραρχίας

Οἱ δογματικές καί ἱεροκανονικές ἐκτροπές τῆς Διοικούσας Ἐκκλησίας στήν Ἑλλάδα ἦσαν σπάνιες κατά τούς 19^ο καί 20^ο αἰῶνες, αὐξήθηκαν ὅμως καί τείνουν νά γίνουν καθεστώς κατά τόν τρέχοντα 21^ο αἰώνα. Ἡ ἀρχή τοῦ κακοῦ ἔγινε μέ τήν ἐπίσκεψη τοῦ πάπα στήν Ἀθήνα τόν Μάϊο τοῦ 2001 καί συνεχίσθηκε μέ τήν ὑπογραφή ἀντορθοδόξων κειμένων στό Θεολογικό Διάλογο μέ τούς Προτεστάντες στό Πόρτο Ἀλέγκρε τῆς Βραζιλίας (2006) καί στό Πουσάν τῆς Ν. Κορέας (2013). Κορυφώθηκε στήν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης τόν Ἰούνιο τοῦ 2016, στήν ὁποία μία κολοβή καί ἀντικανονική σύναξη τῆς μειοψηφίας τῶν Ὀρθοδόξων ἐπισκόπων ἀνέτρεψε ὅλη τήν ὀρθόδοξη διδασκαλία Συνόδων καί Πατέρων καί ἀναγνώρισε τίς αἱρέσεις ὡς ἐκκλησίες, ἐνισχύοντας τήν θέση αὐτή μέ τήν ἔγκριση τῆς συμμετοχῆς τῆς Ἐκκλησίας στό λεγόμενο Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν, δηλαδή αἱρέσεων, καί μέ τήν ἐπαινετική ἀποδοχή τῶν αἱρετιζόντων κειμένων τῶν Θεολογικῶν Διαλόγων.

Ἐλπίζαμε ὅτι ἡ ἱεροκανονική διακοπή μνημόνευσης ἐπισκόπων, πού συμμετεῖχαν στήν ψευδοσύνοδο ἤ ὑποστήριξαν τίς ἀποφάσεις της ἐκ μέρους κάποιων κληρικῶν, θά ἀναχαίτιζε αὐτήν τήν ἀντορθόδοξη καί δαιμονοκίνητη πορεία, ἀλλά πρός τό παρόν αὐτό δέν συνέβη. Ἐπειδή δέν ὑπῆρξε ἰσχυρή ἀντίδραση κυρίως ἐκ μέρους τῶν ἐπισκόπων, τό ὀρθόδοξο μέτωπο ἐμφανίσθηκε ἀσθενές. [σ.σ.: Σωστὴ αὐτὴ ἡ διαπίστωση. Δὲν πρέπει νὰ ἀποσιωποιηθεῖ ὅμως καὶ μιὰ ἄλλη ἀλήθεια ποὺ ἀγγίζει τοὺς ἀντιτασσόμενους στὸν Οἰκουμενισμό καὶ τοὺς ἀποτειχισμένους:  «Ἐπειδή δέν ὑπῆρξε ἑνότητα στὴν ἀντίδραση καὶ ἔγκαιρη ἀντίδραση κυρίως ἐκ μέρους τῶν ἀντιτασσομένων στὸν Οἰκουμενισμό, τό ὀρθόδοξο μέτωπο ἐμφανίσθηκε ἀσθενέστατο»].

Γι᾽ αὐτό προχώρησε ὁ Διάβολος μέ ἰσχυρότερες δυνάμεις στό ἐσωτερικό τῆς Ἐκκλησίας. Τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, ἡ πάλαι ποτέ πηγή τῶν ὀρθοδόξων δογμάτων, αἰχμάλωτο τώρα τῆς παναίρεσης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί ὄργανο ἀντιεκκλησιαστικῶν καί διαιρετικῶν δυνάμεων καί γεωπολιτικῶν μή ἐκκλησιαστικῶν συμφερόντων, προχώρησε χωρίς τή σύμφωνη γνώμη τῶν αὐτοκεφάλων ἐκκλησιῶν, στήν ἀναγνώριση τῶν ἀχειροτόνητων σχισματικῶν τῆς Οὐκρανίας στούς ὁποίους παραχώρησε αὐτοκεφαλία, ἀγνοώντας καί τήν κανονική αὐτόνομη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας ὑπό τόν μητροπολίτη Ὀνούφριο, ἀλλά καί τήν Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας, στήν δικαιοδοσία τῆς ὁποίας κατά κοινή καί σταθερή ἀποδοχή ὑπάγεται ἡ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας, ὅπως δείξαμε μέ σειρά μελετῶν μας[1]. Ὁ αὐταρχισμός καί τό παπικῆς κατοχύρωσης πρωτεῖο τοῦ Κωνσταντινουπόλεως, ὡς «πρωτεῖο ἄνευ ἴσων» (primus sine paribus), μετά τό Κολυμπάρι κυριάρχησε καί στό ψευδοαυτοκέφαλο τῶν σχισματικῶν τῆς Οὐκρανίας. Αἱρέσεις καί σχίσματα ὑπό τήν σκέπη τώρα τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, τῆς Ἁγίας Σοφίας, βεβηλούμενης γιά τίς ἁμαρτίες μας ἀπό τούς πιστούς τοῦ Ἰσλάμ. Ὑπάρχει ἰσχυρότερη ἀπόδειξη περί τοῦ ὅτι δέν μᾶς προστατεύει πλέον ὁ Θεός καί παραδίδει τά σεβάσματά μας εἰς τούς ἐχθρούς τῆς Πίστεως, τήν ὁποία τόσο συχνά προδίδουμε;

Καί τό χείριστο ὅλων, τό ὁποῖο πλέον δέν ἀφήνει καμμία ἀμφιβολία ὅτι εἰσῆλθαν πολλά δαιμόνια μέσα στόν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας, ὅτι ὁ ἐχθρός εἶναι ἐντός τῶν τειχῶν, εἶναι ὅσα ζήσαμε ἀπό τήν περασμένη ἄνοιξη καί ἐξακολουθοῦμε νά ζοῦμε, ποιός ξέρει μέχρι πότε, μέ πρόφαση καί πρόσχημα τήν λοίμωξη τοῦ Κορωνοϊοῦ: Κλείσιμο τῶν ναῶν, δυσφήμηση τῆς Θείας Κοινωνίας, ἀποφυγή ἀσπασμοῦ εἰκόνων καί λειψάνων, ἀπολύμανση τῶν ναῶν, μασκοφορία ἐντός τῶν ναῶν, ἐπίσκοποι καί ἱερεῖς μασκοφορεμένοι, χρήση πολλῶν λαβίδων καί ἀπολύμανση ὅσων χρησιμοποιήθηκαν, ἀντίδωρο περιτυλιγμένο ἤ διανεμημένο ἀπό ἱερεῖς μέ γάντια, τό χέρι τοῦ ἱερέων δέν τό ἀσπαζόμαστε καί τόσα ἄλλα ἀδιανόητα καί βλάσφημα, ὅπως ἐπίσης προσπαθήσαμε νά δείξουμε ἀκολουθώντας τούς Ἁγίους[2].

Το γαϊτανάκι της απάτης!

Ὁ Οἰκουμενιστὴς μητροπολίτης Βελγίου Ἀθηναγόρας φιλοξενούμενος ἀπὸ τὸν ἐπίσης Οἰκουμενιστὴ μητροπολίτη Βεροίας. Μετέδωσε την "ἀλογία" ποὺ πῆρε —φιλώντας τὸ χέρι τοῦ Πάπα, ὅπως φαίνεται στὶς φωτογραφίες— καὶ στὸ ποίμνιο τοῦ κ. Παντελεήμονα! Ὅλοι μαζί: Ἐγχώριοι καὶ ἀλλοδαποὶ Οἰκουμενιστές, γύρω ἀπὸ τὴν Βατοπεδινὸ Ἡγούμενο Ἐφραίμ, ποὺ μετέφερε τὴν Τίμια Ζώνη τῆς Θεοτόκου!

Λαμπρό αρχιερατικό συλλείτουργο στη Βέροια

Την Κυριακή 29 Ιουνίου το πρωί στο μητροπολιτικό Ιερό Ναό των Αγίων Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Βεροίας τελέστηκε πολυαρχιερατικό συλλείτουργο προς τιμήν του ιδρυτή της τοπικής Εκκλησίας αποστόλου των εθνών Παύλου, με τη συμμετοχή εκπροσώπων των ορθοδόξων Πατριαρχείων και Αυτοκεφάλων Εκκλησιών.

Φέτος συμπανηγυρίζει με τον απόστολο Παύλο και η Αγία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου από τη Μονή Βατοπαιδίου Αγίου Όρους.

Το απόγευμα της παραμονής στον πανηγυρικό εσπερινό χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Παροναξίας κ. Καλλίνικος, ενώ το Θείο Λόγο κήρυξε ο πανοσιολογιώτατος Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου Αρχιμ. Εφραίμ.

Στον όρθρο χοροστάτησε ο σεβασμιώτατος Βελγίου κ. Αθηναγόρας, εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο οποίος στη συνέχεια προεξήρχε της πολυαρχιεαρτικής θείας Λειτουργίας.

Έλαβαν ακόμη μέρος οι Σεβ. Μητροπολίτης Κένυας κ. Μακάριος – Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, Σεβ. Αρχιεπίσκοπος Ανθηδώνος κ. Νεκτάριος– Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, θεοφ. Επίσκοπος Κιζίλσκυ και Τιβίνσκυ κ. Θεοφάνης - Πατριαρχείο Μόσχας, θεοφ. Επίσκοπος Ρεμεζιανής κ. Ανδρέας – Πατριαρχείο Σερβίας, Θεοφιλ. Επίσκοπος Ουγγαρίας κ. Σιλουανός - Πατριαρχείο Ρουμανίας Σεβ. Μητροπολίτης Ρούσσε κ. Ναούμ – Πατριαρχείο Βουλγαρίας, Σεβ. Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος - Εκκλησία της Κύπρου, Σεβ. Μητροπολίτης Παροναξίας κ. Καλλίνικος, Σεβ. Μητροπολίτης Σούπραζλ κ. Γρηγόριος – Εκκλησία της Πολωνίας, καθώς και ο θεοφ. Επίσκοπος Εντίνετσκ κ. Νικόδημος (Μολδαβία).

Μετά το τέλος της θείας λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων τέλεσε τρισάγιο υπερ αναπαύσεως του προκατόχου του Μητροπολίτου Βεροίας κυρού Παύλου, προσεφώνησε τους ξένους αρχιερείς και τίμησε όσους έρχονται γιά πρώτη φορά ως εκπρόσωποι Εκκλησιών στις εορταστικές εκδηλώσεις των Παυλείων.

Πηγή: Πατερική Παράδοση