«Τὸ κακὸ μὲ τοὺς Οἰκουμενιστὲς ἐκκλησιαστικοὺς ἡγέτες (ἀλλὰ καὶ μὲ τοὺς "εὐσεβεῖς") παράγινε»

 "ἤδη ἔχει γίνει μιὰ νέα Φερράρα-Φλωρεντία τὸ 1993 στὸ Μπάλαμαντ τοῦ Λιβάνου, ὅπου ἀπὸ τὶς δεκαπέντε (15) τοπικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἐννέα (9) Ὀρθοδόξων τοπικῶν Ἐκκλησιῶν  τῶν περισσοτέρων ὑπέγραψαν τὴν ἐπαίσχυντη συμφωνία, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία ἡ Ὀρθοδοξία δὲν εἶναι ἡ Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία, ἀλλὰ ἐξισώνεται μὲ τὸν Παπισμό" "Γι' αὐτὸ οἱ εὐσεβεῖς ζητοῦν νὰ γίνη κατὰ τῶν οἰκουμενιστῶν ἐκκλησιαστικῶν ἡγετῶν κάτι ἰσχυρότερο ἀπὸ τὶς διαμαρτυρίες. Καὶ ἰσχυρότερο ἀπὸ τὶς διαμαρτυρίες εἶνε τὸ νὰ παύσουν κληρικοὶ τὸ μνημόσυνο προϊσταμένων, ἰδίως δὲ τοῦ ἀρχιοικουμενιστοῦ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου. Ἡ παῦσι τοῦ μνημοσύνου θὰ στοιχίση στοὺς ἐνόχους. Καὶ ἴσως σκεφθοῦν τὶς εὐθῦνες καὶ τὴν ἐνοχή τους, καὶ ἀλλάξουν μυαλὸ καὶ τακτική"

Τοῦ κ. Νικολάου Σωτηροπούλου, θεολόγου

 Δημοσιεύουμε δύο μικρὰ κείμενα τοῦ κ. Σωτηρόπουλου. Τὸ ἕνα δημοσιεύτηκε στὸν «Ὀρθόδοξο Τύπο», φ. 1680, 2007 μὲ τίτλο "Σαθρὰ ἐπιχειρήματα". Τὸ ἄλλο εἶναι ἀπομαγνητοφώνηση ἀπὸ συμμετοχή του σὲ συζήτηση στὸ Πατρινὸ κανάλι Super B τὸ ἔτος 1996. Καὶ τὰ δύο καταφέρονται κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλὰ καὶ κατὰ τῆς στάσης τῶν περισσοτέρων σημερινῶν κληρικῶν. Ὁ μακαριστὸς Νικόλαος Σωτηρόπουλος ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς λίγους συγχρόνους θεολόγους ποὺ πάλεψε ἐναντίον τῶν αἱρέσεων καὶ ἰδιαίτερα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, στὰ χρόνια πρὶν τὸ Κολυμπάρι. Δὲν φοβήθηκε νὰ ἐλέγξει ὄχι μόνο μὲ λόγια ἀλλὰ καὶ μὲ πράξεις τοὺς ὑψηλὰ ἱσταμένους τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἡγεσίας γιὰ τὰ αἱρετικά τους φρονήματα γι’ αὐτὸ καὶ εἰσέπραξε τὸν ἄδικο ἀφορισμό, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τιμὴ γιὰ τὸν ἴδιο καὶ μομφὴ καὶ ὄνειδος γι΄ αὐτοὺς ποὺ τὸν ἐπέβαλαν.

Α΄.  ΣΑΘΡΑ  ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ

ΤΟ ΚΑΚΟ μὲ τοὺς οἰκουμενιστὲς ἐκκλησιαστικοὺς ἡγέτες παράγινε. Καὶ ἀπὸ τὶς διαμαρτυρίες τῶν εὐσεβῶν δὲν ἱδρώνουν τὰ αὐτιά τους.

Ὁ χριστιανὸς εἶναι ναὸς τοῦ Θεοῦ

 

Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Ἐδῶ βρίσκεται τὸ θεῖο γνώρισμα τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης: ὅτι ὁ Θεὸς τὴν γεμίζει, ὅτι ὁ Θεὸς γίνεται τὸ περιεχόμενό της, ὅτι ὁ Θεὸς ζεῖ σ’ αὐτὴν σὰν σὲ δικό του ναό, οἶκο του, σῶμα του. Ἡ ἀνθρώπινη φύση ἔχει ἐκπληρώσει αὐτὸ τὸ γνώρισμα στὴν τελειότητά του στὸ πρόσωπο τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ. Στὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου πλήρης Θεοῦ καὶ εἶναι στ’ ἀλήθεια ναὸς Θεοῦ, στὸν ὅποιο «κατοικεῖ πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος σωματικῶς» (Κόλ. 2,9).

Αὐτὸς εἶναι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Καὶ οἱ χριστιανοὶ εἶναι χριστιανοὶ, διότι εἶναι ὅπως εἶναι αὐτός: εἶναι δηλαδὴ κι αὐτοὶ ναὸς τοῦ Θεοῦ, ὅπου ζεῖ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, δηλαδὴ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα.

Μὲ ποιὸν τρόπο ζεῖ κάποιος μέσα στὸ ναὸ τοῦ Θεοῦ; Μὲ τὴ θεία λατρεία, μὲ τὴν προσευχή.

Ἐπειδὴ ὁ χριστιανὸς εἶναι ναὸς τοῦ Θεοῦ, στὸν ὁποῖο κατοικεῖ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ (Α΄ Κόρ. 6,19), ἡ ζωή του δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπὸ μία συνεχὴς θεία λατρεία. Κάθε σκέψη τοῦ χριστιανοῦ, κάθε του αἴσθηση, κάθε του πράξη μετέχει στὴν θεία λατρεία, ποὺ ἀδιάκοπα ἐπιτελεῖται στὸν θρόνο τῆς καρδιᾶς του.

Οἱ λίγοι καθυστερημένοι ἀνάμεσα στοὺς σημερινοὺς ἀνθρώπους

                     

Κόντογλου Φώτης

Φαγώθηκε ὁ ἄνθρωπος μὲ τὴν καινούρια θρησκεία του, τὴ μηχανικὴ ἐπιστήμη, καὶ τώρα ἀπολαμβάνει τὰ καλά της, κι ἀπὸ μέσα του κι ἀπ’ ἔξω του. Μὲ τὰ ἀεροπλάνα τὰ λεγόμενα ἀεριωθούμενα, ποὺ κάνουν σὰν διαβόλοι, καὶ λιανίζουν τὴν ἀτμόσφαιρα καὶ τὴν κάνουνε κιμᾶ, μὲ τοὺς ἀσύρματους, μὲ τὰ ραντάρ, μὲ τοὺς πύραυλους, καὶ μὲ τ’ ἄλλα τὰ διάφορα σατανικὰ ἐφευρήματα, γίνηκε κόλαση ὁ κόσμος, μ’ ὅλο ποὺ ἔλεγε ἡ περηφάνεια μας πὼς αὐτὸ θὰ κάνει τὴ γῆ ἕναν παράδεισο. Νά, λοιπόν, ποὺ τὴν ἔκανε παράδεισο, ἀλλὰ ἕναν παράδεισο δίχως φῶς, δίχως χαρά, δίχως εἰρήνη, δίχως ἀγάπη, δίχως ἐλπίδα, δίχως ἐμορφιά. Στὸν φυσικό  κόσμο ἐξώντωσε τὸν ἥλιο, μὲ τὰ βρωμομανιτάρια ποὺ βγαίνουνε ἀπὸ τὶς ἀτομικὲς μπόμπες καὶ ποὺ ἀνεβαίνουνε στὸν οὐρανὸ καὶ τὸν καπλαντίζουνε μὲ φαρμακεροὺς ἀτμοὺς κι ἀντάρες. Φαρμάκωσε ὅλες τις θροφὲς τ’ ἀνθρώπου μὲ τὴν ἐπιστήμη τοῦ σατανᾶ, τὴ χημεία, φαρμάκωσε τὰ λάχανα, τὰ χόρτα, τὰ δέντρα, τὰ ζῶα, τὰ πουλιά, τὰ ψάρια, ἔτσι ποὺ τὸ κρέας τους νὰ εἶναι ἄρρωστο καὶ νὰ σαπίζει σὲ μία μέρα καὶ νὰ εἶναι ἄνοστο σὰν κανένα λάστιχο. Κι ὁ ἄνθρωπος ποὺ τρώγει αὐτὰ τὰ κατασκευάσματα, πῶς μπορεῖ νὰ ἔχει ὑγεία, πῶς νὰ μὴ σαπίσει ἀπὸ τὶς ἀρρώστειες, πῶς νὰ μὴν ἐκφυλιστεῖ; Τ’ ἀποτελέσματα αὐτῆς τῆς φοβερῆς παραμόρφωσης ποὺ ἔχει πάθει ὁ φυσικὸς κόσμος, εἶναι ἡ παραμόρφωση ποὺ ἔρχεται στὸ πνεῦμα καὶ στὴν ψυχὴ καὶ ποὺ ἀποκορυφώνεται μὲ τὴν τρέλλα ποὺ φανερώνεται στὶς ἀμέτρητες θεωρίες καὶ στὰ λαμπρὰ ἔργα τῆς τέχνης.

Η Οικονομία των "ευσεβών" της εποχής εκείνης δεν ήταν θεάρεστη και όμως σήμερα το ίδιο λάθος συνεχίζεται χωρίς κανένα ίχνος αυτοκριτικής!

«Στην Κωνσταντινούπολη υπάρχουν χιλιάδες ευσεβείς αλλά η Πόλις θα περιέλθει στα χέρια των Τούρκων διότι ΑΝΕΧΟΝΤΑΙ την κατάσταση. Δεν διαμαρτύρονται, δεν αντιδρούν, δεν αγωνίζονται.» [Ιωσήφ Βρυέννιος]

-https://www.youtube.com/watch?v=smkv2Vh8DMM Πάθη και αρετές.