Στο άρθρο αυτό δείχνεται και η ευθύνη των Ρώσων, που παρουσιάζουν εαυτούς ως σωτήρες.
Πρωτ. Στέφανος Στεφόπουλος
ΚΡΙΣΙΜΑ ΣΗΜΕΙΑ ΣΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΜΕ ΤΗΝ
ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ (VI)
Περί της εγκυρότητος του Βαπτίσματος των Λατίνων.
Όταν επικαλούμαστε τους Ιερούς Κανόνες γιά να δείξουμε πως δεν υπάρχει έγκυρο βάπτισμα στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, πολλοί είναι αυτοί που μιλούν γιά “οπλοστάσια”, για φανατισμό και μισαλλοδοξία, γιά έλλειψη αγάπης προκειμένου να αποδυναμώσουν τα επιχειρήματά μας. Όμως, οι ίδιοι επικριτές μας προκειμένου να στηρίξουν τις δικές τους οικουμενιστικές και άλλες θεωρίες αρέσκονται να παραθέτουν σωρεία Ι. Κανόνων και μάλιστα ενίοτε και άσχετων με τα υπό συζήτηση θέματα.
Οι καθ’ ημάς θεολόγοι γιά να υπερασπιστούν την εγκυρότητα του παπικού “βαπτίσματος”, επικαλούνται τον ζ’ κανόνα της Β’ Οικουμενικής Συνόδου. Και καλώς.
Όμως, πώς γίνεται να θεωρούν ότι ο συγκεκριμένος κανόνας έχει ισχύ σήμερα, ενώ αρνούνται να κάνουν υπακοή σε σωρεία κανόνων που απαγορεύουν τις συμπροσευχές που αυτοί κάνουν στα διάφορα συνέδρια και τους διαλόγους;
Συγκεκριμένα, απορρίπτουν ή σχετικοποιούν τους : ι’, ια’, με’, μστ’, μζ’, ν,’ ξε’, ξη’, ο’, οα’ Αποστολικούς Κανόνες που έχουν επικυρωθεί από τον β’ της ΣΤ’ Οικουμενικής και τον α’ της Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου.
