Εισαγωγικά
Με τον νόμο που ψηφίσθηκε από την Ολομέλεια της Βουλής την 1η Αυγούστου 2025 και περιλαμβάνει διατάξεις αρμοδιότητας της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, με την επωνυμία: «Σύσταση νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία «Ελληνορθόδοξη Ιερά Βασιλική Αυτόνομη Μονή του Αγίου και Θεοβάδιστου όρους Σινά στην Ελλάδα», ρυθμίσεις θεμάτων αρμοδιότητας Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων, ενίσχυση της ασφάλειας στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, διατάξεις για τον αθλητισμό και λοιπές ρυθμίσεις», εισάγεται για πρώτη φορά ένα συνεκτικό, σαφές και λειτουργικό θεσμικό πλαίσιο για τη ρύθμιση των ιδιωτικών χώρων λατρείας.
Ειδικότερα, το άρθρο 31 του εν λόγω νομοθετήματος καθορίζει με κανονιστική ακρίβεια τις προϋποθέσεις ίδρυσης, λειτουργίας και εποπτείας ιδιωτικών λατρευτικών χώρων που εξυπηρετούν τις ανάγκες πιστών της κατ' άρθρο 3 του Συντάγματος Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας του Χριστού.
Ο νέος νόμος για τους ιδιωτικούς ναούς παρουσιάστηκε ως μια προσπάθεια οργάνωσης και «θεσμικής τακτοποίησης» ενός πεδίου που μέχρι σήμερα λειτουργούσε με αποσπασματικούς κανόνες. Σύμφωνα με την αιτιολογία του, στόχος είναι η διασφάλιση της εκκλησιαστικής τάξης, η αποφυγή αυθαιρεσιών και η προστασία των πιστών από φαινόμενα σύγχυσης ή παραπλάνησης.
Ωστόσο, η πρακτική εφαρμογή της ρύθμισης εγείρει σοβαρά ερωτήματα. Η καθιέρωση υποχρεωτικής άδειας για τη λειτουργία ιδιωτικού ναού, η δυνατότητα ανάκλησής της με αόριστα κριτήρια και η σύνδεση της εκκλησιαστικής κρίσης με άμεσες διοικητικές συνέπειες δημιουργούν ένα νέο, αυστηρό πλαίσιο. Το πλαίσιο αυτό επηρεάζει όχι μόνο την εκκλησιαστική διοίκηση, αλλά και τον πυρήνα της θρησκευτικής ελευθερίας, την ασφάλεια δικαίου και την ισότητα μεταχείρισης.
