Έκαναν διάλεξη για τον Ζηζιούλα με κεντρικό ομιλητή τον ρωμαιοκαθολικό ιερέα πρύτανη του ποντιφικού Πανεπιστημίου στην Ρώμη, τον οποίο και τιμούν! Οι δικοί μας όμως περιορίζονται σε ημερίδες και πορίσματα άνευ ουσίας, αφού δεν αποτελούν ανάχωμα..

Όλα αυτά μετά την Κυριακή της Ορθοδοξίας και πριν την εορτή του αγ. Γρηγορίου του Παλαμά, τον οποίο οι Παπικοί μέχρι σήμερα μισούν και συκοφαντούν.

"Οι διαλέξεις αυτές, εμπνεόμενες από το πνεύμα που διακατέχει το έργο του μακαριστού Μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννη Ζηζιούλα" δηλ. το ακάθαρτο πνεύμα του Οικουμενισμού όπως το περιέγραψε ο άγ. Εφραίμ ο Κατουνακιώτης.

Συναντήσεις Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου (ΦΩΤΟ)

...

Το μεσημέρι ο Αρχιεπίσκοπος είχε συνάντηση με τον Πρύτανη του Ποντιφικού Πανεπιστημίου του Αγίου Θωμά στη Ρώμη (Angelicum) π. Thomas Joseph White.

Τον π. Thomas συνόδευαν ο Αρχιμ. π. Ισίδωρος Χαράλαμπος Κάτσος και ο Καθηγητής Δημήτριος Μόσχος.

Ο π. Thomas Joseph White ήταν ο ομιλητής της εφετινής Διάλεξης «Ιωάννης Ζηζιούλας» του Τμήματος Θεολογίας του Ε.Κ.Π.Α. που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 13 Μαρτίου 2025, στην Αίθουσα Οπτικοακουστικών Θεολογικής Σχολής Αθηνών.

Ποιός έχει μεγαλύτερη ευθύνη, ο βλάσφημος ή ο Χριστιανός που επαινεί τον βλάσφημο;

ΔΙΣ: Είμαστε ευχαριστημένοι με το έργο της κας Μενδώνη!

 

Πληροφορίες που ανέφεραν ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος κάλεσε τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και του ζήτησε να απομακρύνει τη Λίνα Μενδώνη από τη θέση της μετά τον βανδαλισμό στην Εθνική Πινακοθήκη διαψεύδει ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος, όπως μετέδωσε πριν από λίγο το Μega.

O Αρχιεπίσκοπος, όπως μετέδωσε η εκπομπή Live News, διέψευσε το γεγονός πως ζήτησε την παραίτηση της Λίνας Μενδώνη, ωστόσο, επιβεβαίωσε πως στο τηλεφώνημα εκφράστηκε μία έντονη δυσαρέσκεια για τη φιλοξενία της έκθεσης στην Εθνική Πινακοθήκη.

Επιπλέον, η Ιερά Σύνοδος εξουσιοδότησε τον Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ, ο οποίος σε συνεργασία με τη νομική υπηρεσία, θα συντάξουν μία επιστολή για να τη στείλουν στον πρωθυπουργό, η οποία δεν θα αναφέρεται μόνο σε αρχές της ορθόδοξης πίστης αλλά και στο ευρωπαϊκό δίκαιο. Ένα επιχείρημα που έχει διατυπωθεί ήδη είναι πως προσέβαλαν την Ορθοδοξία.

Όπως απορίας άξιον είναι η συνέχιση μνημόνευσής τους ως «ορθοτομούντες τον λόγο της Αληθείας»

Φεστιβάλ ανομίας. Είναι απορίας άξιο για ποιο λόγο κρατάτε σιγή ιχθύος γι’ αυτό το φλέγον ζήτημα….

 

ΠΡΟΣ

ΙΕΡΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΑΘΗΝΩΝ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Βρίσκομαι στην δυσάρεστη θέση να εκφράσω την ιερή αγανάκτησή μου προς το πρόσωπό σας, για την διεξαγωγή της σκοτεινής, χριστοφοβικής παρέλασης των ομοφυλοφίλων, που θα γίνει από τις 21 έως 29 Ιουνίου 2024, στην Θεσσαλονίκη.

Ποια είναι η δική σας δημόσια τοποθέτηση γι’ αυτό το θεομίσητο φεστιβάλ , το οποίο προσβάλλει βάναυσα τα θρησκευτικά και εθνικά μας σύμβολα, προσβάλλει τη γενετήσια αξιοπρέπεια και προκαλεί αδιάντροπα το Νόμο του Τριαδικού Θεού;

Είναι απορίας άξιο για ποιο λόγο κρατάτε σιγή ιχθύος γι’ αυτό το φλέγον ζήτημα που απασχολεί την κοινωνία μας , η οποία κατά συντριπτική πλειοψηφία δεν το έχει αποδεχθεί. Απεναντίας αισθάνεται ντροπή και απέχθεια.

Έχετε σκοπό να καταδικάσετε την παρέλαση της διαστροφής και των παρά φύσιν εκτροπών της; Ή θα συνεχίζετε να εμπαίζετε το ποίμνιο σας με οικουμενιστικά κηρύγματα περί ''αγάπης'' και θα κάνετε τα στραβά μάτια στην αμαρτία αυτή, που ο ίδιος ο Θεός τιμώρησε με φωτιά και έκαψε ολοσχερώς τα Σόδομα και τα Γόμμορα...;

Η εποχή μας χρειάζεται την μαρτυρία της Αληθείας και όχι την συμπόρευση με την αποστασία!

     Αμετανόητος και τυφλός ο αρχιεπίσκοπος 

Αρχιεπίσκοπος: «Η εποχή μας χρειάζεται την συμπόρευση Εκκλησίας - Πολιτείας

Ένα νέο θεσμό συνεργασίας Εκκλησίας – Πολιτείας, που καθιέρωσε πριν τρία χρόνια Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών, στον Δήμο Καμένων Βούρλων, ευλόγησε σήμερα με την παρουσία του και τον βαρυσήμαντο λόγο του ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος ο Β’ τελέσθηκε φέτος, μετά την τέλεση του αγιασμού για την έναρξη της τουριστικής περιόδου στην Λουτρόπολη των Καμένων Βούρλων και σε όλη την Λοκρίδα.

Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος στον λόγο του χαρακτηριστικά ανέφερε:

«Θα ήθελα μέσα από την καρδιά μου να ευχαριστήσω θερμότατα όλους σας, κυρίως όμως τον Σεβασμιώτατο και αγαπητό αδελφό και πνευματικό υιό, τον Δεσπότη σας, τον Δήμαρχο, τις αρχές της πόλεως, τους άρχοντες και όλον αυτόν τον λαό που μας περιβάλλει για την ευκαιρία που μου δώσατε σήμερα να είμαι εδώ σε αυτόν τον ευλογημένο χώρο, τον οποίο τον έζησα βέβαια από κοντά τα περίπου 40 χρόνια που ήμουν στη γειτονική Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας, κατά την οποία διάρκεια μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω, να συνεργαστώ, με τους προκατόχους του Μητροπολίτες αξίoυς και με φήμη εργασίας και αγάπης προς τον τόπο, που υπηρέτησαν. Ευχαριστώ για αυτή την ευκαιρία σήμερα διότι δείχνει ότι υπάρχει όρεξη για δραστηριότητα, όρεξη για ανάπτυξη, όρεξη για εργασία ωφέλιμη, πράγματα τα οποία τα ζητούμε και τα επιδιώκουμε όλοι μας.

Όλα μέλι γάλα πια. Οι για το θεαθήναι αντιδράσεις τελείωσαν και η υποταγή στην αποστασία επιδεικνύεται με κάθε μεγαλοπρέπεια.

Στο Δήλεσι σήμερα Αρχιεπίσκοπος και Πρωθυπουργός – Οι δομές της Αρχιεπισκοπής τις οποίες θα επισκεφθούν

Σήμερα στις 11 το πρωί θα πραγματοποιηθεί η κοινή επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου και του Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, σε δομές της Ιεράς Αρχιεπισκοπής στο Δήλεσι.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα αρχικά θα μεταβούν στον Παιδικό Σταθμό – Νηπιαγωγείο “Ευαγγελισμός της Θεοτόκου”, αμέσως μετά θα επισκεφθούν τον Παιδικό Σταθμό “Ζωοδόχος Πηγή” και θα ολοκληρώσουν την επίσκεψή τους στο Κέντρο Γεροντολογίας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών (Δήλεσι Βοιωτίας).

Το Κέντρο Γεροντολογίας & Προνοιακής Υποστηρίξεως «ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ» θεμελιώθηκε στις 17 Απριλίου 2013 από τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο Β´ καi εγκαινιάσθηκε στις 23 Μαΐου 2019 από τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο και τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. κ. Ιερώνυμο Β´. Το Κέντρο Γεροντολογίας & Προνοιακής Υποστηρίξεως «ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ» επικουρεί το έργο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών στον τομέα της κοινωνικής πρόνοιας για την τρίτη ηλικία.

Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου: “Οὐκ ἔστι θέατρον ἡ Ἐκκλησία, ἵνα πρός τέρψιν ἀκούωμεν”

Η βεβήλωση του Ι.Ν.Αγ. Παντελεήμονος Αχαρνών (12.12.2010) από τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο

 

 Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητὴς Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

Η ΒΕΒΗΛΩΣΗ ΤΟΥ Ι. Ν. ΑΓ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΑΧΑΡΝΩΝ (12.12.2010)

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΙΕΡΩΝΥΜΟ*

Κορυφαῖο γεγονός στήν κακή πορεία τῶν θεμάτων τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως

1. Ἡ βεβήλωση τῆς ἁγιοτόκου Ἑλλάδος στήν ἀρχή τῆς δεκαετίας

Ἡ πρώτη δεκαετία τῆς τρίτης μετά Χριστόν χιλιετίας ἀναμενόταν, σύμφωνα μέ ἐκτιμήσεις εἰδικῶν, ὅτι θά ἀποτελοῦσε γιά τήν Ἐκκλησία ἀπαρχή θριαμβευτικῆς πορείας τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καί ζωῆς, ἀφοῦ ὁ κακοποιημένος καί αἱρετικός Χριστιανισμός τῆς Δύσεως εἶχε ἀπογοητεύσει τούς ἀνθρώπους, ὁδηγοῦσε καί ὁδηγεῖ στήν ἀπώλεια πλῆθος ψυχῶν. Ἡ μόνη διαφαινόμενη ἐλπίδα καί ἄγκυρα σωτηρίας ἦταν καί εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, πού ἐκράτησε ἀνόθευτο τό κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου, ἐνυλωμένο σέ πράξη ζωῆς ἀπό τούς Ἁγίους Μάρτυρες, Ὁσίους καί Διδασκάλους.

 

Δυστυχῶς ἡ ἐκκλησιαστική ἡγεσία, σχεδόν στό σύνολό της, ἀλλοτριωμένη καί διαβρωμένη ἀπό τήν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, δέν διακρίνει πλέον μεταξύ ἀληθείας καί πλάνης, Ὀρθοδοξίας καί αἱρέσεως· πιστεύει ὅτι ἡ Ἐκκλησία ὑπάρχει παντοῦ, ὅτι καί οἱ αἱρέσεις εἶναι ἐκκλησίες.

Ο ορισμός της παράνοιας ή δολιότητα;

Προς τι η μυστικότητα και η παθητικότητα;

Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης

Δυστυχώς, τα νέα δεν είναι καλά για την Εκκλησία μας… Το έχασε το τρένο – oριστικά. Η κοινωνία την απαξιώνει. «Για ποια Eκκλησία μού μιλάς;» με ρώτησε, κάνοντας έναν ασύλληπτο μορφασμό αποδοκιμασίας στο πρόσωπό του, χθες ένας σαραντάχρονος πατέρας δύο παιδιών, ο οποίος έχει μείνει ενεός από την παθητικότητα της ηγεσίας της στο θέμα του γάμου.

Η επανάσταση των ιεραρχών, 27 εκ των οποίων ζητούσαν προφορικώς ή γραπτώς καθ’ όλη τη διάρκεια της χθεσινής ημέρας από τον Αρχιεπίσκοπο την έκτακτη σύγκληση της Ιεραρχίας για τον γάμο των ομοφύλων, σε συνδυασμό με τις αποκαλύψεις της εφημερίδας μας τη Δευτέρα για τα ανίερα «ντιλ» Μονής Πετράκη – Μαξίμου με δέλεαρ την εκκλησιαστική περιουσία, ανάγκασαν χθες αργά το βράδυ τον -ευρισκόμενο σε κατάσταση πανικού- προκαθήμενο της Εκκλησίας της Ελλάδος να ανακρούσει πρύμναν. Με στοχευμένη διαρροή της τελευταίας στιγμής σε εκκλησιαστικό σάιτ και σε τηλεοπτικό σταθμό, το δελτίο του οποίου έβαινε στη λήξη του, ο Αρχιεπίσκοπος άλλαξε, μπροστά στην κατακραυγή, τον αρχικό του σχεδιασμό να μη συγκαλέσει την Ιεραρχία και ομολόγησε ότι συναντήθηκε μυστικά με τον πρωθυπουργό πριν από 10 ημέρες!

Σημεία των καιρών. Μία εφημερίδα επισημαίνει και απαιτεί, αυτό που οι Επίσκοποι (αλλά και οι υποτιθέμενοι "ευσεβείς") αποκρύπτουν και αποσιωπούν.

Παραιτηθεῖτε Μακαριώτατε ἄν δέν μπορεῖτε νά ἡγηθεῖτε

Οἱ ἱερεῖς αὐτονομοῦνται, μέ ψηφίσματα, ἀπό τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος πού ἐπέλεξε τήν σιωπή γιά τόν γάμο – Ἔκτακτη σύγκληση τῶν ὀργάνων ζητοῦν τρεῖς Μητροπολῖτες – Διασυρμός γιά τήν Ἑλλαδική Ἐκκλησία ἀπό τήν Καθολική Ἐκκλησία καί τήν Ἀρχιεπισκοπή Κρήτης, πού ἐτοποθετήθησαν ἤδη πρίν ἀπό τόν «βουβό» προκαθήμενο Ἀθηνῶν

Η ΑΙΔΗΜΩΝ καί παρατεταμένη σιωπή τῆς ἡγεσίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος νά λάβει σαφῆ καί κατηγορηματική θέση γιά τό ζήτημα τοῦ γάμου τῶν ὁμόφυλων ζευγαριῶν τό ὁποῖο ἀγγίζει τόν πυρῆνα τῆς χριστιανικῆς ἀνθρωπολογίας, προκαλεῖ τεράστια ἀμηχανία, μεγάλη ἀναστάτωση ἀλλά καί κῦμα αὐτονομήσεως Μητροπολιτῶν καί Ἱερέων ἀπό ὅλη τήν Ἑλλάδα, οἱ ὁποῖοι δέν θέλουν νά βουλιάξουν στήν ἀνυποληψία μαζί μέ τόν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο. Ὁ γερμανοσπουδαγμένος προκαθήμενος τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, ἐπί τῶν ἡμερῶν τοῦ ὁποίου ἡ Ἐκκλησία δέν ἔλαβε ποτέ θέση γιά τίς τραγικές συνέπειες πού ἔφεραν στίς ζωές τῶν Ἑλλήνων τά ἀνάλγητα μνημόνια (γιά τά ὁποῖα ζητοῦν συγγνώμη σήμερα οἱ ἴδιοι οἱ ἐμπνευστές τους), δέν ἔλαβε ποτέ καθαρή θέση γιά τήν

Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν (μέ συνέπεια σήμερα κάποιοι ἱεράρχες τοῦ Πατριαρχείου νά ὀνειρεύονται συλλείτουργα νομιμοποίησης τῆς «μακεδονικῆς» Ἐκκλησίας στήν Βόρεια Ἑλλάδα), δέν ὑπερασπίστηκε ποτέ κληρικούς καί Ἀρχιερεῖς πού σύρθηκαν ἀπό τήν δικαιοσύνη κατηγορούμενοι στά δικαστήρια κατά τήν διάρκεια τῆς πανδημίας, δέν ἀντέδρασε στήν «διαταγή» γιά Ἀνάσταση στίς 9 τό βράδυ, δέν διστάζει ἀκόμη νά ἀμφισβητήσει καί διαθῆκες Ἁγίων γιά νά ἐλέγξει τά οἰκονομικά τῶν ἡσυχαστηρίων (ἀναμένει ἀπό τήν Δικαιοσύνη νά… ἐκπληρώσει τίς ἀντισυνταγματικές ἐπιθυμίες του), σήμερα σκανδαλίζει τό πλήρωμα τῶν πιστῶν μέ τήν ἀκατανόητη σιωπή της στό θέμα τοῦ γάμου.

Ο «ελέω» Ιερώνυμου «επίσκοπος» Φλώρινας Ειρηναίος.

η «νύχτα βγάζει επίσκοπο και η αυγή μητροπολίτη».

Γράφει ο Μέτοικος

«Ανόητος νεοσσός εκών, δείκνυσι την εαυτού νεοσσιάν»

Παροιμία των Βυζαντινών

Τόσο κόλακας, τόσο μικρός, τόσο ακατάλληλος ο Ειρηναίος Λαφτσής για τη θέση του «επισκόπου» στη Φλώρινα που, λίγο περισσότερο, γίνεσαι αρχιεπίσκοπος Αμερικής.

Μα ντιπ για ντιπ αφελής; Ομολόγησε ότι αν ο Αθηνών Ιερώνυμος «δεν τον στήριζε, δεν τον πρότεινε στο σεπτό σώμα των Αρχιερέων της ιεραρχίας της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος δεν θα ήταν σήμερα, επίσκοπος στη Φλώρινα»!

Δηλαδή, ο Ειρηναίος Λαφτσής δεν εκλέχθηκε με δίκαιη και ανεπηρέαστη κρίση από τα μέλη της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, αλλά επειδή τον «στήριξε και τον πρότεινε στο σεπτό σώμα των Αρχιερέων» ο Αθηνών Ιερώνυμος Λιάπης διορίστηκε «επίσκοπος»!

Τι το ιδιαίτερο, όμως, είχε ο Ειρηναίος Λαφτσής από τους συνυποψήφιους του για να τον προτιμήσει ο Αθηνών Ιερώνυμος και, πως τον «στήριξε» ο Αρχιεπίσκοπος;

Πριν την εκλογή του, χάριν παραδείγματος, μήπως υπήρξαν «θερμές συναντήσεις» του Αθηνών Ιερώνυμου με τους εκλέκτορες σαν εκείνη με τον Μητροπολίτη Ξάνθης Παντελεήμονα όταν επρόκειτο να εκλέξουν επίσκοπο Μαρωνείας τον Παντελεήμονα Μουτάφη;

Επέβαλε ο Αθηνών την αρχιεπισκοπική του θέλησή στις «δικές» του χειροτονίες ή τους επεσήμανε ότι δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας με την «εκλογή» του Ειρηναίου αφού, είναι μία από μας, αυτή η ψυχή βεβαίως-βεβαίως στον οικουμενιστικό χώρο;

Εάν επέβαλε τη θέλησή του, με ποιο τρόπο και με ποια «εργαλεία» πίεσης την επέβαλε στους εκλέκτορες επισκόπους;

«Ἀρχιεπίσκοπε, Ἐπίσκοπε, ἀγαπᾷς με;»

                

«Ἀρχιεπίσκοπε, Ἐπίσκοπε, ἀγαπᾷς με;»

Πορφυρίτης

Ἕνα ἀπό τά σημεῖα τῶν καιρῶν εἶναι ἡ παχυλή σιωπή καί ἡ ἐπιβολή της μέ κάθε μέσο. Ὄχι βεβαίως ἐκείνη ἡ εὐλογημένη, ἡ ἁγία σιωπή πού εἶναι ἀπαραίτητη, ἀλλά ἡ δαιμονική, καί πολλάκις μετ’ ἀπειλῶν ἐπιβαλλόμενη. Φέρουμε στήν μνήμη μας, ἐκεῖνο τό «κλειστό τό στόμα», πού εἰπώθηκε ἀπό ἱερομόναχο σέ ὁμιλία του στό ἐξωτερικό[1], ὅταν ρωτήθηκε σχετικά μέ τόν Οἰκουμενισμό. Ἀκόμη καί τή σιωπή «διά τόν φόβον τοῦ ‘‘ἐξωδίκου’’», πού ἐπικρέμαται στάς κεφαλάς αὐτῶν πού θά τολμήσουν νά ἐλέγξουν κάποιον μητροπολίτη, μέ σκοπό τήν ἐξουθένωσή των! Φαίνεται ὅτι ἡ νέα τάξη θέλει στόμα μέ «φερμουάρ», μέ «φίμωτρο».

Ἐντύπωση προκαλεῖ ἡ ἀντιμετώπιση Ἐπισκόπου πρός τήν ἐφημερίδα «Ὀρθόδοξος Τύπος»: «‘‘Ἐπειδὴ ὅπως ὁμολογεῖτε, δυσκολεύεστε νὰ κατανοήσετε καὶ γι’ αὐτὸ παρεξηγεῖτε τὰ τῶν πράξεών μου στὰ πλαίσια τῆς ποιμαντικῆς μου εὐθύνης, πρὸς ἀποφυγὴ προστριβῶν στὸ μέλλον καὶ ἐπειδὴ δὲν ἔχω τὴν πολυτέλεια τοῦ χρόνου, ὥστε νὰ τὸν κατασπαταλῶ σὲ ἀνούσια ἀλληλογραφία, δὲν ἐπιτρέπεται ἐφ’ ἑξῆς νὰ δημοσιεύσετε τὸ ὁ,τιδήποτε, καλὸ ἢ κακό, θετικὸ ἢ ἀποθετικό, ἐπαινετικὸ ἢ ἐπικριτικό, γιὰ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Λαρίσης καὶ Τυρνάβου καὶ τὸν Μητροπολίτη της.’’. Δημοσιεῦστε τὴν παροῦσα καὶ τίποτε ἄλλο. Μὴ μὲ ἀναγκάσετε νὰ σᾶς στενοχωρήσω παιδαγωγώντας σας δικανικῶς...»[2]!!! Γιατί θά ἤθελε κάποιος νά «φιμώσει» μιά ἔγκυρη ὀρθόδοξη ἀγωνιστική ἐφημερίδα μέ τεράστιο πνευματικό ἔργο; Σέ ποιόν δέν ἀρέσει ἡ καλοπροαίρετη καί ἐποικοδομητική κριτική; Εἶναι πάρεργο καί σπατάλη χρόνου ἡ ἐνασχόληση μέ τίς ἀγωνίες τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας;

Ἄλλος ἐπίσκοπος ἐπιβάλλει ἄλλου εἴδους «σιωπητήριο»[3], ἀπαγορεύοντας στούς ἱερεῖς τῆς Μητροπόλεώς του νά κηρύττουν κατά τίς κυριακάτικες θεῖες Λειτουργίες. Ἐντέλλονται νά ἀναγιγνώσκουν μόνο τό δικό του κήρυγμα στό ἐκκλησίασμα, «αὐτούσιο, χωρίς ἀλλοιώσεις καί σχολιασμούς»!!! Τό ἱστολόγιο «Ἑξάψαλμος»[4] σχολιάζει σχετικά: «Ἡ Ἐκκλησία μας σφύζει ἀπό …δημοκρατικές διαδικασίες! Ὅταν λέμε δεσποτοκρατία τό ἐννοοῦμε! Χθεσινά ἄπειρα παπαδάκια ἐκλέγονται δεσποτᾶδες, πιάνουν τό μπαστούνι, φοροῦν καί τό… στέμμα, δηλαδή τήν Μίτρα καί θεωροῦν ὅτι εἶναι πραγματικοί πρίγκηπες καί μποροῦν νά κάνουν ὅ,τι θέλουν! Λές καί ἡ Ἐκκλησία χρωστᾶ σέ αὐτούς καί ὄχι αὐτοί πρός τήν Ἐκκλησία! Ἀλλά ἡ Ἐκκλησία δέν εἶναι τσιφλίκι τους...»!!! Ἐξ ἄλλου καί ὁ ἴδιος ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, ὁμιλῶντας «ὡς ἐξουσίαν ἔχων» στήν χειροτονία τοῦ μητροπολίτη Καστοριᾶς, ἔδωσε σαφῆ ὁδηγία πρός ὅλους τούς «ναυτιλλομένους» ἐπισκόπους. Ἡ σύνοψη τοῦ λόγου[5] του κατά τή δική μας ἀντίληψη, εἶναι: «σέ ἐπέλεξα δεσπότη, ἀλλά πρόσεξε: πειθαρχία καί ‘‘ὑπακοή’’ σέ ἐμένα, ἀλλιῶς...»!

Καί ἐνῶ ὁ Διάβολος κατέβηκε στή γῆ καί ἁλωνίζει μέ τά ἄσαρκα καί ἔνσαρκα ὄργανά του, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος ἐνδιαφέρεται νά αὐξήσει τόν ἀριθμό τῶν ἐπισκόπων πού θά χειροτονήσει[6] στήν ἀρχιερατεία του. Ἄραγε νά θέλει νά λάβει τό βραβεῖο Γκίνες (καί ὄχι ἐκεῖνο τῆς αἰωνίου Βασιλείας!) ἤ μήπως θέλει νά δημιουργήσει ἄφωνα στρατιωτάκια, ὑποταγμένα στήν κοσμική ἐξουσία; Οἱ πιστοί προσεύχονται θερμῶς νά τόν φωτίσει ὁ καλός Θεός, ἀλλά ἀπ’ ὅτι φαίνεται ὁ Μακαριώτατος ἔχει ἐγκαταστήσει μέσα σέ ὅλες τίς ἐπενδύσεις του καί ἕνα ...«ἀλεξίφωτο»! Γιά νά μήν ἀδικήσουμε τόν ἀγαπητό μας Ἀρχιεπίσκοπο, σημειώνουμε χάριν τῆς ἱστορίας, ὅτι ὕψωσε τό ἀνάστημά του καί εἶπε, «Ὥς ἐδῶ»!

«Ὥς ἐδῶ» εἶπε καί ὁ Πατριάρχης Ἰωάσαφ Α΄ στόν Γεώργιο Ἀμιρούτζη, ὁ ὁποῖος, «θέλοντας νά νυμφευθεῖ τήν χήρα τοῦ δούκα τῶν Ἀθηνῶν ἀπευθύνθηκε στόν πατριάρχη γιά νά ἐπιτύχει διάλυση τοῦ γάμου του»[7]. Μέ τήν ἄρνησή του «νὰ εὐλογήσῃ τὸν παράνομο γάμο»[8] ἐκθρονίστηκε ἀπό τόν Μωάμεθ καί τοῦ ξύρισε «ἀτιμωτικά, τά γένια»[9]. «Ὥς ἐδῶ» εἶπε καί ὁ ἅγιος Βασίλειος τοῦ Ὄστρογκ στόν Πάπα, ὅταν αὐτός θέλησε νά ἀναγκάσει τούς Ὀρθοδόξους Σέρβους νά γίνουν Ρωμαιοκαθολικοί. «Ὁ Ὅσιος Βασίλειος ἀντέδρασε καί δέν ὑπέκυψε στήν λατινική αἵρεση, μαζί του ἀντιστάθηκε καί ὅλος ὁ ὀρθόδοξος λαός πού τόν ἀκολούθησε στό ἔργο του ὡς ἀπόστολος μπαίνοντας σέ κάθε σπίτι καί χωριό, κηρύττοντας τίς ἀλήθειες τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ καί τῆς ὀρθόδοξης πίστης.»[10]. « Ὥς ἐδῶ» εἶπε καί ὁ ἅγιος Παΐσιος, τότε πού οἱ προτεστάντες - εὐαγγελικοί δημιούργησαν «σφηκοφωλιά» στήν Κόνιτσα. Ὅταν δέν βρῆκε ἀνταπόκριση ἀπό τίς ἐκκλησιαστικές ἀρχές, ἀνέλαβε δράση μόνος του. Μέ συνεχόμενη ἐνημέρωση, στήριξη στήν ὀρθόδοξη πίστη, κατ’ ἰδίαν συμβουλές, συγγραφή κειμένου στό ὁποῖο τόνιζε ὅτι οἱ Εὐαγγελικοί εἶναι προβατόσχημοι λύκοι, κ.ἄ. Μέχρι πού ἔστειλε «δύο νέους νά σπάσουν τήν πινακίδα πού ἔγραφε ‘‘Εὐαγγελική Ἐκκλησία’’»[11]. Τελικῶς, ἡ «σφηκοφωλέαν τῶν Εὐαγγελικῶν» διαλύθηκε!

Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος δέν τό εἶπε γιά τίποτε ἀπό αὐτά· ἄλλωστε συνηθίζει νά μήν ἀνακατεύεται σέ θέματα πού ἅπτονται τῆς ἠθικῆς καί τῆς ὀρθόδοξης πίστης μας. Αὐτά τά ἀσήμαντα, τά ἔχει βάλει στόν «αὐτόματο πιλότο» πού χειρίζεται ἡ ἑκάστοτε κυβέρνηση. Ἄν κάποιος συνέλθει μετά ἀπό ἕνα δεκαπενταετές κῶμα (ὅσο καί ἡ ἀρχιερατική θητεία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, δηλαδή), θά ἀντικρύσει μιά ἄλλη Ἑλλάδα, ἐχθρική πρός τούς χριστιανούς, χριστιανοφοβική. Μιά Ἑλλάδα στήν ὁποία ὅλοι ἔχουν τό δικαίωμα νά παιανίζουν (καί νά παρελαύνουν) τή «διαφορετική» τους ἄποψη, ἐκτός ἀπό τούς χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι ἀπαγορεύεται νά ἀρθρώνουν εὐαγγελικό λόγο. Θά ἀντικρύσει μιά Ἑλλάδα ἄπιστη, ἄθεη, ἀνήθικη, ἀντίχριστη, ἀντιχριστιανική, μωαμεθανική, δαιμονική, «ἀνθελληνική», «πολύχρωμη» καί «πολυπολιτισμική». Μία Ἑλλάδα καμμένη, πνευματικῶς καί κυριολεκτικῶς, «ἑτοιμοθάνατη», ἄν ὄχι «νεκρή»!

Αντί να κηρύξουν Ορθοδοξία, κηρύττουν περιβάλλον, τον νέο Θεό!

Ως αρχιεπίσκοπος ο Ιερώνυμος θα έπρεπε να κηρύξει, ότι η αποστασία φέρνει την φυσική καταστροφή. Μ' αυτήν θα έρθουν πόλεμοι (Ματθ. κδ’ 6. Λουκ. κα’ 9-10. Αποκ. στ’ 3-4), πείνα (Ματθ. κδ’ 7. Αποκ. στ’ 5-6), επιδημίες, σεισμοί (Ματθ. κδ’ 7. Λουκ. κα’ 11. Αποκ. στ’ 7-8), διάφορες φυσικές αναστατώσεις και καταστροφές (Ματθ. κδ’ 29. Αποκ. στ’ 12 14. η’ 6-9. Ης. ιγ’ 10-11. λδ’ 4. Ιωήλ β’ 31. Αμώς η’ 9). Θα έπρεπε ως Αρχιεπίσκοπος να κηρύξει, ότι, όπως γράφει η Αποκάλυψη τίποτα δεν θα μείνει ως είναι, αλλά όλα θα είναι διαφορετικά μετά την Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου, την οποία πρέπει κάθε Χριστιανός να αναμένει προετοιμασμένος. Αλλά όλα πια έχουν υποταχθεί στην ιδεολογία της Ν.Τ.Π. και της Αποστασίας.

                                                                                                        Α.Τ.

Μήνυμα Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου για την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος

ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

(5 Ιουνίου 2023)

Στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος (5 Ιουνίου), ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, ως Πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, όπως πράττει κάθε χρόνο, απέστειλε και εφέτος το κάτωθι μήνυμά του, για την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος:

«Τέ­κνα εν Κυ­ρίω α­γα­πητά,

Η 5η Ι­ου­νίου, ως παγ­κό­σμια η­μέρα ευ­αι­σθη­το­ποί­η­σης και α­νά­λη­ψης δρά­σεων για την προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λον­τος, μας υ­πεν­θυ­μί­ζει δι­αρ­κώς ένα α­νε­ξό­φλητο χρέος, αλλά και την α­νε­πάρ­κειά μας στη συ­νε­χι­ζό­μενη οι­κο­λο­γική κρίση του πλα­νήτη μας.

Το οι­κο­λο­γικό πρό­βλημα προ­έ­κυψε από την α­παί­τηση του νε­ω­τε­ρι­κού αν­θρώ­που να κυ­ρι­αρ­χή­σει στον κό­σμο και στην ι­στο­ρία με την α­λό­γι­στη και δί­χως ό­ρια ε­κμε­τάλ­λευση της φύ­σης.

Οι ε­πι­στη­μο­νι­κές α­να­κα­λύ­ψεις, ο Δι­α­φω­τι­σμός, η Βι­ο­μη­χα­νική Ε­πα­νά­σταση και η σύγ­χρονη προ­η­γμένη τε­χνο­λο­γία, παρά τη θαυ­μα­στή πρό­οδο της γνώ­σης και του πο­λι­τι­σμού, πολ­λα­πλα­σί­α­σαν και ε­νί­σχυ­σαν την ε­πι­θυ­μία του αν­θρώ­που για δύ­ναμη και κυ­ρι­αρ­χία μέσω της κα­τά­χρη­σης του φυ­σι­κού πε­ρι­βάλ­λον­τος.

Εκεί κατάντησαν την Εκκλησία! Κάθαρση τώρα!

Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν: «Πιέστηκα ἀφόρητα ἀπὸ ἀνώτατο κυβερνητικὸ παράγοντα διὰ τὰ Ἡσυχαστήρια»

 

Καθὼς τὸ Κράτος ἐλέγχει πλήρως τοὺς Ἐπισκόπους (ἄλλωστε ἡ φρασεολογία «κότες» ἀπὸ τὸν κ. Πρωθυπουργὸν δὲν ἔχει διαψευσθῆ) ἐπιθυμεῖ νὰ περάση ὁ ἔλεγχος τῶν Ἱ. Ἡσυχαστηρίων εἰς αὐτούς, ὥστε νὰ εὑρίσκωνται ὅλοι καὶ ὅλα ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν τῆς Πολιτείας. 

Εἶναι εὔκολον εἰς ἕκαστον ζήτημα νὰ δηλώνη κανεὶς ὅτι ἐδέχθη πιέσεις καὶ νὰ σηκώνη «ψηλὰ» τὰς χεῖ­ρας. Ἀλλοίμονον ἂν καὶ ὁ καπετάνιος ἰσχυρίζετο τὸ αὐτὸ ἐνώπιον μιᾶς τρικυμίας. Ἂς μὴ ἀναμένωμεν τίποτε ἀπὸ τὴν «ἁλυσοδεμένην» Ἱεραρχίαν, ὁ πιστὸς λαὸς ὀφείλει νὰ στηρίξη τὰ Ἱ. Ἡσυχαστήρια. Ὡς ἐπληροφορήθημεν ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα «Δημοκρατία» τῆς 8ης Μαΐου 2023:

«…ἐκδικάζεται στὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικράτειας ἡ προσ­φυγὴ 23 μονῶν (ἡσυχαστήρια) τυπικῶς κατὰ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, οὐσιαστικῶς ὅμως κατὰ τοῦ νόμου 4555/18, τὸν ὁποῖο ψήφισε ἡ κυβέρνηση τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καὶ δὲν ἀνέτρεψε μέχρι τώρα, περιέργως, ἡ κυβέρνηση τῆς Νέας Δημοκρατίας, σύμφωνα μὲ τὸν ὁποῖο δίνεται ἡ δυνατότητα στοὺς «ἐπιχώριους μητροπολίτες» νὰ ἐπεμβαίνουν στὰ οἰκονομικὰ τῶν ἱερῶν μονῶν…

Ο φιλοπαπισμός του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου

                    



                 Ο ΦΙΛΟΠΑΠΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

Τοῦ Αἰδεσιμολογιωτάτου Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ἰωάννου Κ. Διώτη,
Θεολόγου - Δημοσιογράφου - Συγγραφέως - Ἐκδότου

            Ὁ Πάπας ὑπεράνω καὶ τῶν Οἰκουμενικῶν Πατριαρχῶν

Μὲ τὸν σημερινὸν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος π. Ἱερώνυμον συνδέομαι μὲ ἀμοιβαίαν ἐκτίμησιν ἐπὶ ἀρκετὰς δεκαετίας. Ἐπειδὴ παρεμβαίνω οὐσιαστικῶς εἰς τὴν ἑκάστοτε, κυρίως, ἐκκλησιαστικὴν ἐπικαιρότητα, ἠναγκάσθην νὰ ἐλέγξω ἀνεπιτρέπτους πράξεις τοῦ Μακαριωτάτου, χωρὶς νὰ ἀποσύρω ἀπὸ τὸ πρόσωπόν του τὸν σεβασμόν μου, τὴν τιμήν μου καὶ τὴν ἀγάπην μου.

Ἰδοὺ ἐν προκειμένῳ τὸ διαπραχθὲν ὑπὸ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου νέον ἀξιοκατάκριτον γεγονός. Τὴν 4ην Δεκεμβρίου 2021 ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἐπραγματοποίησε μεγαλειώδη ὑποδοχὴν εἰς τὸν χῶρον τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, ὄχι ἁπλῶς ἑνὸς αἱρετικοῦ, ἀλλὰ τοῦ αἱρεσιάρχου Πάπα, μὲ πᾶσαν ἐπισημότητα (κόκκινα χαλιά, δεκάδες τηλεοπτικῶν μέσων, ἀστυνομοκρατία τῆς περιοχῆς, ἀπαγόρευσις τῆς λειτουργίας τοῦ σταθμοῦ τοῦ μετρὸ εἰς τὸ Σύνταγμα κ.λπ.). Τοιαύτη ὑποδοχὴ δὲν ἐγένετο ποτὲ εἰς οὐδένα Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην. Ἐτιμήθη λοιπὸν ὁ φορεὺς πλέον τῶν εἴκοσι (20) αἱρέσεων καὶ κακοδοξιῶν ἀρχιαιρεσιάρχης Πάπας ὑπεράνω ὅλων τῶν Οἰκουμενικῶν Πατριαρχῶν.

Και η πτώση δεν έχει τέλος. Χέρι με χέρι στην βλασφημία

 Αλαλα τα χείλη των ευσεβών! Ο Ιερώνυμος δωρίζει στον Πάπα εικόνα της Παναγίας ζωγραφισμένη από τον ομοφυλόφιλο, ναρκωμανη, εκκεντρικό Andy Warhol!!!

Ανταποδοτική επίσκεψη στον Πάπα Φραγκίσκο πραγματοποίησε το απόγευμα ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος στην Αποστολική Νουντσιατούρα.

Δεύτερη ερώτηση στον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και τους ρασοφόρους υπαλλήλους του

"Αὐτοὶ, λοιπὸν, οἱ ἄνθρωποι, ἅμα θὰ καθίσουν στὸ τραπέζι τῶν συζητήσεων, θὰ κινηθοῦν ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ; Εἶναι πολὺ σοβαρὰ πράγματα. Προσέξτε! Οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις ἔχουν ἤδη χαλκεύσει καὶ ἔχουν ἤδη πείσει αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, ποὺ ἔχουν οἰκουμενιστικὲς θέσεις. Βεβαίως, εἶναι Οἰκουμενιστές"!  

Ποιός έχει δίκιο, ο π. Αθανάσιος Μυτιληναίος ή ο οικουμενιστής Ιερώνυμος; Ο έγκυρος μελετητής των Γραφών, ο θερμός και πολλάκις προφητικός ιεροκύρυκας ή ο λάτρης του κινηματογράφου και του θεάτρου και των τζετ-σκί Ιλίου Αθηναγόρας;

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος – Για την "Αγια και Μεγάλη Σύνοδο"

Ὁ π. Ἀθανάσιος σέ ὁμιλία του τό 1991, ἑρμηνεύοντας τό 15ο κεφάλαιο τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων, και μιλώντας σχετικά μέ τήν Ἀποστολική Σύνοδο καί τήν συγκρίνει μέ τήν μέλλουσα Πανορθόδοξη Σύνοδο:

«Ὁ σκοπὸς μιᾶς Συνόδου εἶναι νὰ φέρει τὴν εἰρήνη… Φημολογεῖται ἡ συγκρότηση μιᾶς Συνόδου Οἰκουμενικῆς, ἡ ὁποία θὰ γίνει στὶς μέρες μας… Ἐρωτοῦμε: τί θὰ περιέχει αὐτὴ ἡ Σύνοδος; Δηλαδὴ μὲ τί θὰ ἀσχοληθεῖ;…Ὅπως λέει ὁ π. Ἰουστῖνος Πόποβιτς, εἶναι χαρακτηριστικό, πὼς σὲ κάθε προσυνοδική ἐργασία, ποὺ γίνεται, αὐτῆς τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου, ἀλλάζουν καὶ τὰ πράγματα. Καὶ ἔτσι δὲν μένει κάτι σταθερό. Αὐτὸ βέβαια τὸ κατακρίνει ὁ π. Ἰουστῖνος. . .  

Εἶναι, ὅμως, καὶ κάτι ἄλλο. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ συγκαλέσουν τὴν Σύνοδο, ἢ ἐκεῖνοι, ποὺ θὰ παρακαθίσουν στὴ Σύνοδο, ποιοί θὰ εἶναι; Οἱ Ἐπίσκοποι, ποὺ θὰ καθίσουν, γιὰ νὰ συζητήσουν τὰ θέματα τῆς Συνόδου, σὲ ποιά πνευματικὴ καταστάση βρίσκονται; Ὀρθοδοξοῦν ἢ δὲν ὀρθοδοξοῦν; 

Ερώτηση προς τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και τους ρασοφόρους υπαλλήλους του

 "Εδώ αποφασίζουν οι άνθρωποι -λυπούμαι- ερήμην του Αγίου Πνεύματος -λυπούμαι και κάτι ακόμα- βλασφημούντες κατά του Αγίου Πνεύματος. Ναι. Βλασφημούντες κατά του Αγίου Πνεύματος".

Ποιός έχει δίκιο, ο π. Αθανάσιος Μυτιληναίος ή ο οικουμενιστής Ιερώνυμος; Ο έγκυρος μελετητής των Γραφών, ο θερμός και πολλάκις προφητικός ιεροκύρυκας ή ο λάτρης του κινηματογράφου και του θεάτρου και των τζετ-σκί Ιλίου Αθηναγόρας;

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος – Ποιοί αποτελούν την Σύνοδο της Εκκλησίας.

"Τότε φάνηκαν όλοι στους Αποστόλους μαζί με τους Πρεσβυτέρους και μαζί με ολόκληρη την Εκκλησία να διαλέξουν κάποιους άνδρες, τους οποίους θα έστελναν στην Αντιόχεια μαζί με τον Παύλο και τον Βαρνάβα. Και αυτοί ήσαν ο Ιούδας που επεκαλείτο Βαρσαβάς και ο Σίλας, άνδρες που ηγούντο εις τους αδελφούς, δηλαδή ήσαν στελέχη της Εκκλησίας.

Εις αυτόν τον στίχον που σας τον απέδωσα σύντομα, μπορούμε να θαυμάσουμε τον Συνοδικό χαρακτήρα της Εκκλησίας. Πολύ σπουδαίο αυτό.

Τι λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος; …..κοινόν το δόγμα γίνεται  

Έπειτα γίνεται, λέγει, η απόφασις (το δόγμα), κοινή. Από ποιους κοινή η απόφασις; Σαφώς το λέει το χωρίο, σας το διάβασα. Οι Απόστολοι, οι Πρεσβύτεροι (δηλαδή οι Κληρικοί) και όλη η Εκκλησία. Το όλη, το λέει το κείμενο «συν όλη τη Εκκλησία» Τρεις λοιπόν. Ποιοί αποτελούν την Σύνοδον; Οι Απόστολοι, οι Κληρικοί (οι Πρεσβύτεροι) και οι λαϊκοί. Όλη η Εκκλησία.

Να λοιπόν ο λόγος παρουσίας της Εκκλησίας όλης. Είναι θαυμαστόν. Γιατί είναι θαυμαστόν; Διότι η Αποστολική Σύνοδος είναι τύπος πάσης άλλης Συνόδου που θα εγίνετο ποτέ μέσα εις την ιστορίαν.

Σήμερα στον χώρο μας όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει.

Τό ξύπνημα τοῦ Λαοῦ πού κάνει τούς Οἰκουμενιστές Ἐπισκόπους νά «ἀνατριχιάζουν»!

Ἡ ἀποστασιοποίηση τῶν πιστῶν ἀπὸ αὐτοὺς δυνητικὴ  ἢ  ἀναγκαία;

 

Εἶπε χθὲς ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος: «Υπάρχει μία λέξη που πολλοί την ακούν και ανατριχιάζουν, “αποτειχίζομαι”» καὶ ὅτι «αυτός που δεν θέλει να κρατήσει τη γραμμή της Εκκλησίας, αποτειχίζεται και φεύγει», γιατὶ «πάνω από όλα είναι η υπακοή στην Σύνοδο» (σ.σ.: τῆς …Ἀποστασίας!) (δεῖτε ἐδῶ  καὶ τὸ βίντεο ἐδῶ).

Ὥστε κ. Ἱερώνυμε, ὑποβάλλετε πονηρὰ στοὺς πιστοὺς καὶ τοὺς ἱερωμένους τὴν αἴσθηση τῆς ἀνατριχίλας καὶ τῆς φρίκης γιὰ ἕναν Ἱερὸ Κανόνα τῆς Ἐκκλησίας, τὴν διακοπὴ μνημοσύνου/ἀποτείχιση; Γιατί ἄραγε; Τώρα πήρατε  εἴδηση ὅτι κάποιοι πιστοὶ ἔχουν ἀποτειχιστεῖ, ἢ ἔχετε πληροφορίες ὅτι τὰ προδοτικὰ τῆς Πίστεως μέτρα ποὺ λαμβάνετε, ἔχουν ἀγανακτήσει τοὺς πιστούς, καὶ προσπαθεῖτε νὰ τοὺς ἀποτρέψετε νὰ ἀποτειχιστοῦν ἐκφοβίζοντας καὶ συκοφαντώντας τὴν ἀποτείχιση; Ἀσφαλῶς αὐτὴ ἡ οὐρανοκατέβατη καὶ ξαφνικὴ ἀνατριχίλα φανερώνει τὸ δεύτερο!

Καταδεικνύει ὅτι αὐτὸ (ποὺ καιρὸ ἐλέγετο σὲ ὦτα μὴ ἀκουόντων πιστῶν) ποὺ κάνει τοὺς Οἰκουμενιστὲς Ἐπισκόπους (καὶ τώρα προπαγανδιστὲς τοῦ ἐμβολίου) νὰ ἀνατριχιάζουν καὶ νὰ φρικιοῦν, εἶναι ὁ ξεσηκωμός, ἡ ὀργὴ τῶν πιστῶν γιὰ ὅσα πράττουν, καὶ ἡ ἀπομάκρυνση τοῦ πιστοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τέτοιους Δεσποτάδες.

Μὲ αὐτὴ τὴν εὐκαιρία, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν θλιβερὴ ἀπάντηση τοῦ π. Βασ. Βολουδάκη (δεῖτε ἐδῶ) στὴν κριτικὴ τοῦ μ. Σεραφεὶμ Ζήση (δεῖτε ἐδῶ) δημοσιεύουμε ἕνα διαφωτιστικὸ ἄρθρο τοῦ κ. Π. Σημάτη. 

 

Ζοῦμε ὅλοι δυσάρεστες καὶ πρωτοφανεῖς ἀποφάσεις καὶ ἐνέργειες τῶν Ἐπισκόπων. Ἀποφασίζουν Ἐπισκοποκεντρικά, Δεσποτοκρατικά καὶ αὐθαίρετα (ὡσὰν αὐτοὶ νὰ εἶναι ἡ Ἐκκλησία, ὁ δὲ Λαὸς τσιφλίκι τους), τὸ κλείσιμο τῶν Ναῶν, τὴν ἐπιβολὴ ἑνὸς ἀδοκίμαστου καὶ ἐπικίνδυνου ἐμβολίου καὶ τόσα ἄλλα. Πολλοὶ εἰλικρινεῖς πιστοί, μέχρι τώρα ἔβλεπαν τὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς Οἰκουμενιστὲς Ἐπισκόπους ὡς ἕνα ὑπερβολικὸ μέτρο, ὡς κάτι ποὺ δὲν εἴμαστε καὶ ὑποχρεωμένοι νὰ τὸ κάνουμε, καὶ ἐπίσης, σηκώνονταν οἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς τους στὸ ἄκουσμα τοῦ μὴ ἐκκλησιασμοῦ σὲ ἐκκλησίες ποὺ λειτουργοῦν οἰκουμενιστές ἱερωμένοι. Τώρα ὅμως βλέπουν ὅτι οἱ ἴδιοι οἱ Ἐπίσκοποι ἐπιβάλλουν πράγματα ἀντίθετα μὲ τὴν Πίστη καὶ τὴν θεόσδοτη ἐλευθερία ποὺ μᾶς χάρισε ὁ Θεός, βλέπουν ὅτι ψελίζουν οἱ Ἐπίσκοποι -γιὰ νὰ δικαιολογήσουν τὴν στάση τους- ἄρρητα ρήματα, κατανοοῦν ὅτι ἐδῶ πρόκειται περὶ προδοσίας τῆς Πίστεως, καὶ κάνουν ἐξ αἰτίας τῶν παραπάνω δεύτερες σκέψεις.

Ιερώνυμος: «Πάνω από όλα η υπακοή στην Σύνοδο» της …Αποστασίας!

 

  Αρχιεπίσκοπος:  «Αυτός που δεν θέλει να κρατήσει τη γραμμή της Εκκλησίας, αποτειχίζεται και φεύγει»!

  Όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος: «Ἐάν ὅλοι οἱ χριστιανοί ἀκολουθοῦσαν κατά γράμμα τούς Ἐπισκόπους σέ ὅλα, οὔτε Ἐκκλησία οὔτε καί ὀρθόδοξος χριστιανός θά ὑπῆρχε!»

               

                 Ποιός από τους δύο έχει δίκιο;

Το σχόλιό μας: Προκαλεί εντύπωση η αναφορά του Ιερωνύμου στην αποτείχιση και μάλιστα σε χειροτονία επισκόπου. Από την μία δείχνει τον φόβο των Επισκόπων -πράγμα που αποδεικνύει, ότι αν υπήρχε έστω και τώρα μαζική διακοπή μνημόνευσης, τα πράγματα σίγουρα θα άλλαζαν προς το καλύτερο- από την άλλη πόσο μακριά είναι οι σημερινοί επίσκοποι από την Εκκλησία. Διότι ο Αρχιεπίσκοπος μαζί του οι Επίσκοποι της Συνόδου και την αποτείχιση ερμηνεύουν λάθος και την Εκκλησία. Διότι όσον αφορά το σχόλιο του Ιερωνύμου για την αποτείχιση, όλοι οι Άγιοι που εφάρμοσαν την ευαγγελική εντολή να μην μνημονεύουν και να μην έχουν εκκλησιαστικές σχέσεις με αιρετικούς δεν έφυγαν από την Εκκλησία, αλλά αυτοί ήταν η Εκκλησία!

      Για την Εκκλησία λέει ο Αρχιεπίσκοπος, ότι αυτή εκφράζεται από την Ι. Σύνοδο, στην οποία οφείλουμε υπακοή. Και αυτό αποτελεί κολοσσιαίο λάθος για Αρχιεπίσκοπο, διότι η Εκκλησία ως θεανθρώπινο σώμα έχει κεφαλή τον Χριστό και το σώμα Της σώμα αποτελείται από κλήρο και λαό. Και οι δύο πρέπει ως σώμα να συμφωνούν με την αγιοπατερική διδασκαλία δηλαδή με την Αλήθεια. Και όπως είπε ο Άγ. Γρηγόριος ο Παλαμάς, τον οποίο δεν μπορεί κανείς αρχιεπίσκοπος ή επίσκοπος να αναιρέσει, η Εκκλησία είναι εκεί που είναι η Αλήθεια και όχι η Ιερά Σύνοδος. Αν η Ι. Σύνοδος δεν ορθοδοξεί και δεν ορθοτομεί, τότε δε υπακούμε σε αυτήν αλλά στην Αλήθεια.

     Οτι η Ι. Σύνοδος δεν είναι πάντα η φωνή της Εκκλησίας, δηλ. όταν δεν ορθοδοξεί, μας το λέει ξεκάθαρα ο όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος, οποίος σε μία επιστολή του σημειώνει:

Ορθόδοξη Αντίρρηση

 Αλεξανδρούπολης Ορθόδοξη Αντίρρηση

Η ανοικτή επιστολή μας προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.Ιερώνυμο.

Εἰς τὸ ὄνομα τῆς ἁγίας, καὶ ὁμοουσίου, καὶ ζωοποιοῦ καὶ ἀδιαιρέτου Τριάδος.*

«Και ἐλάλησε Κύριος πάντας τοὺς λόγους τούτους λέγων· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεός σου, ὅστις ἐξήγαγόν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας. οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ.» Έξοδος κ’ 1-3*

«Λάβε τὴν παρακαταθήκην ταύτην, καὶ φύλαξον αὐτήν, ἕως τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅτε παρ’ αὐτοῦ μέλλεις ἀπαιτεῖσθαι αὐτήν».*

«σκοπόν δέδωκά σε» Ιεζεκιήλ λγ’ 7*

«ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων» Κατά Ιωάννην ι’ 11*

Αλεξανδρούπολη, 10 Σεπτεμβρίου 2021

Ανοικτή Επιστολή

Βασιλικής Οικονόμου

Προς

τον Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο

Κοινοποίηση

Διαρκή Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος

Ιερά Μητρόπολη Αλεξανδρουπόλεως

Μακαριότατε,

Σας παρακολουθούμε εδώ και πολλούς μήνες, από την έναρξη της ψευδοπανδημίας του κορωνοϊού – θα επιχειρηματολογήσουμε παρακάτω περί τούτου [1] -, να συνεχίζετε το καταστροφικό, αιρετικό έργο σας ως προκαθήμενος της Εκκλησίας της Πατρίδας μας. Σας βλέπουμε να εξακολουθείτε, με αφορμή και δικαιολογία το κατάφωρο ψεύδος της υποτιθέμενης «πανδημίας», να προσβάλλετε τον Άγιο Τριαδικό Θεό μας και τα ιερά της Ορθοδοξίας, αλλά και να οδηγείτε στην απώλεια Κλήρο, Μοναχισμό και λαό που ο Κύριος Ιησούς Χριστός εμπιστεύθηκε στην Αρχιερωσύνη σας. Και φαίνεται πως ο λαός μας στην πλειοψηφία του αφέθηκε σκοπίμως ακατήχητος, τόσο σε νηπτικό όσο και σε δογματικό και αντιαιρετικό επίπεδο, ώστε να καταστεί εν εσχάτοις καιροίς εύκολη λεία στα σκοτεινά σχέδια των διεστραμμένων νόων που επιβουλεύονται αυτόν και την αγία Πίστη του, όπως, βεβαίως, και ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν στηρίζει τὴν

«ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ  ΕΚΤΡΟΠΗ

ΕΠΙΔΟΞΩΝ  ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΩΝ  ΘΕΟΛΟΓΩΝ»

Ὁ καθηγητὴς Τσελεγγίδης τονίζει:

Ἡ μεταπατερικὴ θεολογία δὲν ἔχει ἁπλῶς χαρακτῆρα «πατρομαχίας, ἀλλὰ κυρίως συνιστᾶ μία θεομαχία»

Στὴν Ἡμερίδα ποὺ πραγματοποιήθηκε στὶς 15 Φεβρουαρίου 2012 στὸν Πειραιᾶ καὶ στὸ Στάδιο «Εἰρήνης καὶ Φιλίας» μὲ θέμα «Πατερικὴ Θεολογία καὶ Μεταπατερικὴ Αἵρεση», μίλησε καὶ ὁ καθηγητὴς θεολογίας κ. Δημ. Τσελεγγίδης. Ἡ εἰσήγησή του εἶχε τὸν τίτλο:

«Νεοπατερικὴ ἢ νεοβαρ-λααμιτικὴ θεολογία; Ἄγνοια ἢ ἄρνηση τῆς ἁγιότητας; Κριτήρια τοῦ ὀρθοδόξως καὶ ἀπλανῶς θεολογεῖν». Καὶ ὑπότιτλο: «Ἡ ὑπεροψία καὶ ἡ θεολογικὴ ἐκτροπὴ τῶν ἐπίδοξων μεταπατερικῶν θεολόγων». Ἀσφαλῶς (ὅπως συμβαίνει σὲ παρόμοιες περιπτώσεις) τὸ κείμενο αὐτὸ θὰ δημοσιευθεῖ, μαζί μὲ τὶς ἄλλες εἰσηγήσεις (ὅπως τοῦ μητροπολίτη Ναυπάκτου Ἱερόθεου, τῶν πρωτοπρεσβυτέρων καθηγητῶν π. Γ. Μεταλληνοῦ καὶ π. Θ. Ζήση κ.ἄ.) στὴν πληρότητά του ὡς γραπτὸς λόγος, μὲ τὶς στίξεις, τὴν προσθήκη ὅσων δὲν ἀναγνώστηκαν λόγῳ ἐλλείψεως χρόνου, καὶ μὲ τὶς ὑποσημειώσεις.

Ἐπειδὴ ὣς τὴν δημοσίευση θὰ παρέλθη ἀρκετὸς χρόνος–καὶ τὰ γεγονότα τρέχουν– σκεφτήκαμε πὼς ἡ ἀπομαγνητοφώνηση ἑνὸς τμήματος τῆς εἰσηγήσεως αὐτῆς ἦταν ἀναγκαία τώρα, γιατὶ α) γιὰ πρώτη φορὰ ἐπίσημα σὲ Ἡμερίδα ἀποκαλύπτεται μὲ ὑπεύθυνο θεολογικὸ λόγο, πὼς ἡ μεταπατερικὴ θεολογία ἀποτελεῖ μέρος τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ προσβολὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας (ἔστω κι ἂν δὲν κατονομάστηκαν ἀπὸ τὸν ὁμιλητὴ οἱ μεταπατερικοὶ θεολόγοι) καὶ β) καθόσον ἡ «Ἀκαδημία Θεολογικῶν Σπουδῶν» Βόλου ἀνακοίνωσε μιὰ Ἐκδήλωση-Διάλεξη ποὺ διοργανώνει στὶς 5 Μαρτίου 2012! Καὶ ποῦ θὰ γίνει αὐτὴ ἡ Διάλεξη; Στὴν Ἀθήνα καὶ στὴν αἴθουσα Ἐπιμορφωτικῶν ἐκδηλώσεων τῆς Ἱ. Ἀρχιεπισκοπῆς!

Δηλαδή, τὴν στιγμὴ ποὺ ἕνα μεγάλο τμῆμα τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας ἐδῶ καὶ καιρὸ (καὶ μὲ τὴν ἐν λόγῳ Ἡμερίδα) καταδικάζει τὴν μεταπατερικὴ θεολογία καὶ τὴν Ἀκαδημία τοῦ Βόλου, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ ὁ Δημητριάδος Ἰγνάτιος, συνεχίζουν ἀπτόητοι τὸ διχαστικό τους ἔργο καὶ

Ι) Ἤδη στὶς 2 Δεκεμβρίου 2011 ὁ κ. Ἱερώνυμος δέχτηκε στὸ Ἀρχιεπισκοπικὸ Μέγαρο «τὸ Δ. Σ. τῆς Ἀκαδημίας Θεολογικῶν Σπουδῶν Βόλου, μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Πρόεδρό του ...Δημητριάδος κ. Ἰγνάτιο» καὶ τότε, εἶχε τὴν εὐκαιρία «ὁ Μακαριώτατος νὰ ἐκφράσει τὴν εὐαρέσκεια καὶ ἱκανοποίησή του γιὰ τὴν πλούσια καὶ καρποφόρα δράση τῆς Ἀκαδημίας Θεολογικῶν Σπουδῶν, ἐνῶ δὲν παρέλειψε νὰ ἐπαναλάβει τὴ στήριξη καὶ ἐκτίμησή του γιὰ τὸ πρωτοποριακὸ ἔργο ποὺ ἐπιτελεῖται στὸ Βόλο. Σημείωσε δὲ ὅτι ...Ἐκκλησία μας ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ φωνὲς σὰν τῆς Ἀκαδημίας τοῦ Βόλου, γι’ αὐτὸ καὶ ἐνθάρρυνε τοὺς ὑπευθύνους της νὰ συνεχίσουν στὸν ἴδιο δρόμο, ἀψηφώντας τὶς ἀνοίκιες καὶ ἄδικες ἐπιθέσεις» ἐναντίον της!

ΙΙ) Παραχωρεῖ χῶρο τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς γιὰ ἐκδηλώσεις τῆς Ἀκαδημίας Βόλου, ὅπου διδάσκεται ἡ μεταπατερικὴ θεολογία, ἐνῶ δὲν παρέστη στὴν Ἡμερίδα τοῦ Πειραιᾶ, κατὰ τὴν ὁποία ἦταν γνωστὸ  πὼς θὰ εἶχε ὡς θέμα τὴν αἵρεση τῆς μεταπατερικῆς θεολογίας! (Ἀντίθετα τὸ 2010, σὲ ἄλλη Ἡμερίδα στὸν Πειραιᾶ μὲ παρόμοιο θέμα εἶχε δώσει τὸ παρόν).

Ἐπειδή, λοιπόν, ἡ κάθε καινοτομία ἐπιφέρει σύγχυση καὶ διχασμὸ στὸ σῶμα τῆς Ἐκκκλησίας, παραθέτουμε ἕνα μέρος τῆς εἰσηγήσεως τοῦ κ. Τσελεγγίδη, ποὺ ἐκφράζει τὶς πατερικὲς θέσεις γιὰ τὸ θέμα, καὶ ὡς ἐκ τούτου δρᾶ προληπτικὰ καὶ (γιὰ ὅσους θέλουν) θεραπευτικά.

«Τὸ καταστρεπτικότερο ἔργο στὶς συνειδήσεις τοῦ χριστιανικοῦ θεολογικοῦ κόσμου εὐρύτερα, τὸ ἔκαναν κατὰ τὴν γνώμη μας οἱ Προτεστάντες. Καὶ τοῦτο, ἐπειδὴ αὐτοὶ ἀμφισβήτησαν εὐθέως τὸ κύρος τῶν Οἰκουμ. Συνόδων τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ἄλλωστε καὶ τὴ σύνολη Ἀποστολικὴ καὶ Πατερικὴ Παράδοσή της. Ταυτόχρονα ἀκύρωσαν ἐπισήμως, οὐσιαστικὰ καὶ τυπικά, τὴν ἁγιότητα ὅλων τῶν ἐπωνύμων ἁγίων, ἀμφισβητώντας μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ καὶ τὴν ἁγιοπνευματικὴ ἐμπειρία τῆς ἑκάστοτε ἐπὶ γῆς στρατευομένης Ἐκκλησίας.

Ἀντίστοιχα, τὸ καταστρεπτικότερο ἔργο στὴν δογματικὴ συνείδηση τοῦ πληρώματος τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τὸ ἔκανε καὶ ἐξακολουθεῖ, ἀμείωτα, νὰ τὸ κάνει ὁ Οἰκουμενισμός. Ὁ Οἰκουμενισμὸς ἀποτελεῖ σήμερα τὸν δυσώδη φορέα, τοῦ διαχριστιανικοῦ καὶ διαθρησκειακοῦ συγκρητισμοῦ, καὶ κατὰ συνέπεια τὸν πιὸ ἐπίσημο φορέα τῆς ἐπικινδυνότερης πολυ-αιρέσεως ὅλων τῶν ἐποχῶν, ἐπειδὴ συμβάλλει ἀποφασιστικὰ στὴν ἄμβλυνση τοῦ ὀρθοδόξου κριτηρίου καὶ τῆς ὀρθοδόξου αὐτοσυνειδησίας.

Συγκεκριμένα διὰ τῶν ἐκπροσώπων του, τοπικῶς καὶ διεθνῶς, ἐπιχειρεῖ διαρκῶς καὶ βαθμιαίως, ὅλο καὶ μεγαλύτερες ἐκπτώσεις στὴν ἐκκλησιολογική-δογματικὴ συνείδηση τῶν ἀνυποψίαστων πνευματικῶς ὀρθοδόξων πιστῶν. Καὶ αὐτὸ τὸ ἐπιτυγχάνει εἰδικότερα μὲ τὴν σχετικοποίηση ἢ καὶ τὴν ἀκύρωση στὴν πράξη τοῦ κύρους τῆς διδασκαλίας τῶν Ἁγίων Πατέρων, καὶ μάλιστα συλλογικῶν ἀποφάσεών τους, στὸ πλαίσιο τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Βλέπε λ.χ. τὴν κατάφορη καὶ κατ’ ἐξακολούθησιν –ἐδῶ καὶ χρόνια– παραβίαση τοῦ 2^ου κανόνα τῆς Πενθέκτης Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ποὺ ἀπαγορεύει ρητῶς τὴν συμπροσευχὴ μὲ ἀκοινώνητους καὶ ἑτεροδόξους, μὲ τὴν σαφῆ ἀπειλὴ τῆς καθαιρέσεως τῶν κληρικῶν καὶ τοῦ ἀφορισμοῦ τῶν λαϊκῶν ποὺ τὴν παραβιάζουν.

Στὸ παραπάνω εὐρύτερα ἐκκοσμικευμένο θεολογικὸ κλίμα καὶ εἰδικότερα καὶ κατ’ ἐξοχὴν στὸ καθαυτὸ πνεῦμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ποὺ περιγράψαμε ἐντάσσεται ὀργανικὰ καὶ τὸ ἐμφανιζόμενο τὸν τελευταῖο καιρὸ κίνημα τῶν ἐπίδοξων μεταπατερικῶν θεολόγων...

Στὴ σύντομη θεολογικὴ τοποθέτησή μας θὰ ἑστιάσουμε κατ’ ἐξοχὴν στὸ φρόνημα καὶ ὄχι στὸ πρόσωπο τῶν μεταπατερικῶν θεολόγων, καθὼς καὶ στὰ κριτήρια τῆς ὑποδηλουμένης θεολογίας τους.
Δυστυχῶς, οἱ ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί μας μεταπατερικοὶ θεολόγοι, μὲ τὶς παράτολμες ἢ μᾶλλον μὲ τὶς θρασύτατες καὶ οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν, ἴσως, διατυπώσεις τους, ἐμφανίζονται πρακτικῶς νὰ ἀγνοοῦν πλήρως, τί εἶναι ἡ ἁγιότητα καθ’ ἑαυτήν, καὶ κατ’ ἐπέκτασιν, τί εἶναι καθ’ ἑαυτὴν ἡ ἁγιοπνευματικὴ ζωὴ τῶν Ἁγίων, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ, κατὰ τὴν ἐμπειρίαν τῆς Ἐκκλησίας, τὴν θεμελιώδη προϋπόθεση τοῦ ὀρθοδόξως καὶ ἀπλανῶς θεολογεῖν. Ἀκόμα εἰδικότερα, ἐμφανίζονται στὰ κείμενά τους, νὰ ἀγνοοῦν ὅτι ὀρθόδοξη καὶ ἀπλανῆ θεολογία παράγουν πρωτογενῶς, μόνο ὅσοι καθαρίστηκαν ἀπὸ τὴν ἀκαθαρσία τῶν παθῶν τους, καὶ κυρίως, ὅσοι φωτίστηκαν καὶ θεώθηκαν ἀπὸ τὶς ἄκτιστες ἐνέργειες ἐλλάμψεις τῆς θεοποιοῦ Χάριτος.

Ἡ ἐπιχειρούμενη αὐθαδῶς ὑπέρβαση τῆς διδασκαλίας τῶν Ἁγίων Πατέρων, ἐκ μέρους τῶν μεταπατερικῶν θεολόγων, κλονίζει τὴν ἀπαραίτητη γιὰ τοὺς πιστοὺς βεβαιότητα, ὡς πρὸς τὴν διαχρονικὴ ἰσχὺ τῆς ἁγιοπατερικῆς θεολογίας, ἐνῶ παράλληλα εἰσάγει ἀθέμιτα καὶ πονηρὰ τὴν προτεσταντικοῦ τύπου θεολογικὴ πιθανολογία. Μὲ τὸν τρόπο, ὅμως, αὐτὸ στὴν πραγματικότητα, «μεταίρονται ὅρια ἃ ἔθεντο οἱ Πατέρες ἡμῶν». Ἀλλὰ τοῦτο παραβιάζει βάναυσα, τόσο τὸν ἁγιοπατερικό, ὅσο καὶ τὸν θεόπνευστο βιβλικὸ λόγο.

Μὲ βάση τὰ παραπάνω... θὰ μπορούσαμε νὰ ὑποστηρίξουμε ἐπιστημονικῶς, ὅτι οἱ ἐπίδοξοι μεταπατερικοὶ θεολόγοι, σαφῶς δὲν ἔχουν τὶς προϋποθέσεις τῆς ἁγιοπατερικῆς θεολογίας. Γιατί, ἀλήθεια, πῶς θὰ μποροῦσαν νὰ ὑποστηρίξουν ὅτι τὶς ἔχουν, ὅταν συμβαίνει νὰ εἰσηγοῦνται αὐθαδῶς τὴν ὑπέρβαση τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, ἢ ὅταν ἐπιχειροῦν νὰ εἰσαγάγουν στὴν ἐκκλησιαστικὴ θεολογικὴ σκέψη μιὰ δυτικοῦ τύπου θεολογικὴ καὶ γνωσιολογικὴ πιθανολογία, ποὺ ὡς προϋπόθεσή της ἔχει τὴν ἐπιστημονικὴ ἀκαδημαϊκὴ θωράκιση καὶ τὸν θεολογικὸ στοχασμό;

Αὐτὴ καθεαυτήν, ἄλλωστε, ἡ ἔπαρση ὁδηγεῖ στὴν ἀπεμπόλιση τῆς χαρισματικῆς παρουσίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ ὁποῖο ἐγγυᾶται τὴν γνησιότητα τῆς ὀρθοδόξου θεολογίας. Τὰ ἐπιστημονικά-ἀκαδημαϊκὰ κριτήρια ποὺ εἰσηγοῦνται οἱ μεταπατερικοὶ θεολόγοι, ὡς τεκμήρια τῆς ἀντικειμενικότητάς τους, δὲν συμπίπτουν ἀπαραιτήτως μὲ τὰ ἐκκλησιαστικὰ κριτήρια τῶν θεολογεῖν ὀρθοδόξως καὶ ἀπλανῶς, ὅταν μάλιστα τὰ κριτήρια αὐτὰ χρησιμοποιοῦνται ἀπροϋποθέτως.

Ἡ ὀρθόδοξη ἐκκλησιαστικὴ θεολογία ἔχει σαφῶς καὶ κυρίως ἁγιοπνευματικὰ κριτήρια. Τὸ κατ’ ἐξοχὴν καὶ κορυφαῖο κριτήριο τοῦ ἀπλανοῦς χαρακτῆρα τῆς ἐκκλησιαστικῆς θεολογίας εἶναι ἡ ἁγιότητα τῶν θεοφόρων Πατέρων, οἱ ὁποῖοι τὴν διατύπωσαν. Προκαλεῖ βαθύτατη θλίψη ἡ παχυλὴ ἄγνοια καὶ ἡ ἐπ’ αὐτῆς ἐρειδομένη ἔπαρση τῶν μεταπατερικῶν θεολόγων, οἱ ὁποῖοι ἐπιχειροῦν, ὅλως ἀμαθῶς, νὰ ὑποκαταστήσουν τὴν ἐνοχλητικὴ μᾶλλον γι’ αὐτοὺς ἁγιοπατερικὴ θεολογία τῆς ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, μὲ τὴν ἐπικαιροποιημένη ἐπιστημονικὴ ἀκαδημαϊκὴ θεολογία τους.

Μὲ τὴν στάση τους αὐτὴ φανερώνουν σαφῶς, ὅτι δὲν γνωρίζουν τὴν πραγματικότητα, πὼς οἱ Πατέρες εἶναι ἐνεργῶς θεοφόροι καὶ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας. Ἀγνοοῦν, ὅμως, κυρίως ὅτι ἡ ἁγιότητα τῶν Ἁγίων καὶ ἡ ἁγιότητα τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ εἶναι μία καὶ ἡ αὐτὴ κατὰ τὸν ἅγιο Γρηγόριο Νύσσης. Δηλ. ἡ ἁγιότητα τῶν Ἁγίων ἔχει ὀντολογικὸ χαρακτῆρα καὶ εἶναι ἄκτιστη ἰδιότητα τοῦ Θεοῦ, στὴν ὁποία μετέχοντας ὁ πιστὸς ἄμεσα καὶ προσωπικά, καὶ ὑπὸ σαφεῖς ἐκκλησιαστικὲς προϋποθέσεις, καθίσταται ἐν πάσῃ αἰσθήσει κοινωνὸς τῆς ἁγιότητος τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ.

Εἶναι λοιπὸν εὐνόητο ὅτι ὁ χαρακτὴρ τῆς ἁγιότητος τῶν Ἁγίων Πατέρων εἶναι ἄκτιστος.

Οἱ μεγάλοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἐξέφρασαν ἀπλανῶς τὴν ἀποστολικὴ Παράδοση στὴν ἐποχή τους, ἀφοῦ ὅμως προηγουμένως τὴν βίωσαν ἡσυχαστικῶς, ἀσκητικῶς καὶ κατ’ ἐξοχὴν μυστηριακῶς. Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, ὁ Μ. Βασίλειος, ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, ὁ ἅγιος Συμεὼν ὁ νέος Θεολόγος καὶ ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς (ἐνδεικτικὰ) ἐπικαιροποίησαν τὴν Ἀποστολικὴ καὶ Πατερικὴ Παράδοση, ἐκφράζοντας σὲ λόγια θεολογικὴ γλῶσσα, αὐτὸ ἀκριβῶς ποὺ βίωναν ἀκτίστως καὶ ἐν πάσῃ αἰσθήσει καὶ οἱ ἄλλοι, μὴ λόγιοι ἅγιοι Πατέρες, ἀλλὰ καὶ οἱ ὀλιγογράμματοι χαρισματοῦχοι, ὅπως καὶ οἱ ἁπλοὶ θεοφόροι πιστοὶ στὴν ἐποχή τους.
Ἡ χαρισματικὴ ἐμπειρία τοῦ Θεοῦ δημιουργεῖ τὴν πρωτογενῆ θεολογία τῆς Ἐκκλησίας ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴν ἁπλοϊκὴ ἢ τὴν ἔντεχνη καὶ λόγια ἐκφορά της. Ἡ θεολογία αὐτὴ ἀποτελεῖ πιστὴ ἔκφραση καὶ ἑρμηνεία τῆς ζωντανῆς καὶ ἄκτιστης ἀποκαλύψεως τοῦ Θεοῦ μέσα στὴν συγκεκριμένη ἱστορικὴ πραγματικότητα τῆς ζωῆς τῶν θεουμένων πιστῶν της. «Ὑπὸ Πνεύματος Ἁγίου φερόμενοι ἐλάλησαν ἀπὸ Θεοῦ ἄνθρωποι», μᾶς διαβεβαιώνει ὁ κορυφαῖος ἀπὸ τοὺς ἐπόπτες τῆς θείας μεγαλειότητας.

Νὰ ἐπανέλθουμε, ὅμως, στὰ κριτήρια τοῦ θεολογεῖν. Τὰ ἐπιστημονικὰ ἀκαδημαϊκὰ κριτήρια εἶναι κτιστά. Γι’ αὐτό, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ἀσφαλέστατο κριτήριο τῆς ἀκτίστου ἁγιότητας, ἡ μόνη διασφάλιση γιὰ ἀπλανῆ ὀρθόδοξη ἐπιστημονικὴ θεολογία, μπορεῖ νὰ ἀναζητηθεῖ καὶ ἀπὸ τοὺς στερουμένους τὴν ἁγιότητα ἐπιστήμονες θεολόγους, στὸ ταπεινὸ φρόνημα ποὺ ἐνέχει καὶ ἐκφράζει ἡ διαχρονικῶς ἐφαρμοζομένη ἐκκλησιαστικὴ μέθοδος, ἡ ὁποία σημαίνεται στὴν γνωστὴ ἁγιοπατερικὴ διατύπωση: «ἑπόμενοι τοῖς ἁγίοις πατράσιν». Αὐτὸ ἄλλωστε τὸ ταπεινὸ φρόνημα, τὸ ὁποῖο διασφάλιζε τὴν ἁγιότητά τους, εἶχαν ὅλοι οἱ θεοφόροι Πατέρες ποὺ συμμετεῖχαν στὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους, οἱ ὁποῖες ὁριοθέτησαν ἀπλανῶς τὴν ἐκκλησιαστικὴ θεολογία.

Ὁ θεολογικὸς στοχασμός, στὸν ὁποῖον ἀρέσκονται νὰ ἀναφέρονται οἱ μεταπατερικοὶ θεολόγοι καὶ ἡ συνεπαγόμενη θεολογικὴ πιθανολογία, δὲν προσιδιάζουν στὴν Ὀρθόδοξη ἐκκλησιαστικὴ θεολογία, ἀλλὰ στὴν ἑτερόδοξη καὶ αἱρετική, ἡ ὁποία, ὅπως εὔστοχα χαρακτηρίστηκε ἀπὸ τοὺς θεοφόρους Πατέρες, εἶναι τεχνολογία μᾶλλον, παρὰ θεολογία.

Εἶναι ἀξιοσημείωτη στὴν προκειμένη περίπτωση καὶ ἡ καίρια παρατήρηση τοῦ ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Σιναΐτη τῆς Κλίμακος, ὅτι «ὁ Θεὸν μὴ γνούς», ἐννοεῖται ἐμπειρικῶς καὶ βιωματικῶς, «στοχαστικῶς ἀποφαίνεται». Ἀλλὰ καὶ ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς θὰ χρεώσει στοὺς λατινόφρονας βαρλααμίτες, τὸν χαμαίζηλο καὶ ἀνθρώπινο θεολογικὸ στοχασμό, σημειώνοντας ἀντιθετικῶς ὅτι «ἡμεῖς οὐ στοχασμοῖς ἀκολουθοῦντες, ἀλλὰ θεολέκτοις λογίοις τὴν ὁμολογίαν τῆς πίστεως πεπλουτήκαμεν».

Ἀλλά, ὅταν ἀγνοεῖται καὶ παραμερίζεται ἡ ἁγιότητα, ἢ ἔστω ἡ ὀρθόδοξη θεολογικὴ μεθοδολογία τοῦ «ἑπόμενοι τοῖς ἁγίοις πατράσιν», εἶναι ἀναπόφευκτη ἡ υἱοθέτηση τοῦ ἐλεύθερου θεολογικοῦ στοχασμοῦ καὶ τῆς θεολογικῆς πιθανολογίας. Τοῦτο, ὅμως, ὁδηγεῖ οὐσιαστικὰ σὲ μιὰ νεο-βαρλααμικὴ θεολογία ποὺ εἶναι ἀνθρωποκεντρικὴ καὶ ὡς κριτήριό της ἔχει τὴν αὐτονομημένη λογική. Ὅπως δηλ. ὁ Βαρλαὰμ καὶ οἱ ὀπαδοί τους, ἀμφισβήτησαν τὸν ἄκτιστο χαρακτῆρα τοῦ θείου φωτὸς καὶ τῆς θείας Χάριτος, ἔτσι καὶ οἱ μεταπατερικοὶ θεολόγοι σήμερα, παραγνωρίζουν στὴν πράξη τὸν ἄκτιστο καὶ ἄρα διαχρονικὸ χαρακτῆρα τῆς ἁγιότητας καὶ τῆς διδασκαλίας τῶν θεοφόρων Πατέρων, τοὺς ὁποίους ἀξιώνουν νὰ ὑποκαταστήσουν στὴν διδασκαλία, παράγοντας κατὰ τὴν γνώμη τους, οἱ ἴδιοι πλέον, πρωτογενῆ θεολογία.

Αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ μιὰ ἐξωτερικοῦ χαρακτῆρα πατρομαχία, ἀλλὰ κυρίως συνιστᾶ μία θεομαχία, ἐπειδὴ ἐκεῖνο ποὺ καθιστᾶ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ὄντως Πατέρες, εἶναι ἡ ἄκτιστη ἁγιότητά τους, τὴν ὁποίαν ἔμμεσα, ἀλλὰ οὐσιαστικὰ παραμερίζουν καὶ ἀκυρώνουν, μὲ ὅσα εἰσηγοῦνται μὲ τὴν μεταπατερικὴ θεολογία τους.

Ἡ μεταπατερικὴ θεολογία, σύμφωνα μὲ τὰ κριτήρια τῆς Ἐκκλησίας ποὺ προαναφέραμε, εἶναι ἀπόδειξη ἐπηρμένης διανοίας. Γι’ αὐτὸ καὶ εἶναι ἀδύνατη ἡ ἐκκλησιαστικὴ νομιμοποίησή της. Ἡ ἐκκλησιαστικὴ θεολογία εἶναι ταπεινὴ καὶ πάντοτε «ἑπόμενη τοῖς ἁγίοις πατράσιν».

Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι ἡ ἐκκλησιαστικὴ θεολογία στερεῖται πρωτοτυπίας, δυναμισμοῦ, ἀνανεωτικοῦ πνεύματος καὶ ἐπικαιρότητας. Ἀπεναντίας, ἔχει ὅλα τὰ παραπάνω χαρακτηριστικά, γιατὶ ἀποτελεῖ ἔκφραση τῆς ζώσης παρουσίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος σ’ ἐκεῖνον ποὺ θεολογεῖ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο. Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἐξέφρασαν ὅσα βίωσαν ἀπὸ τὴν ἐνεργοποίηση τῆς προσωπικῆς τους Πεντηκοστῆς, πάντοτε ὅμως πρακτικῶς, ἑπόμενοι καὶ ἐν συμφωνίᾳ μὲ τοὺς προγενεστέρους θεοφόρους Πατέρες.

Ἡ ὀρθόδοξη ἐπιστημονικὴ ἀκαδημαϊκὴ θεολογία δὲν καλεῖται, βεβαίως, νὰ ὑποκαταστήσει τὴν ἁγιοπατερικὴ χαρισματικὴ θεολογία. Οὔτε, ὅμως, καὶ δικαιοῦται νὰ παρουσιάζει ἄλλη, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν αὐθεντικὴ θεολογία τῆς Ἐκκλησίας. Τὸ ἔργο της εἶναι νὰ  προσεγγίζει, νὰ διερευνᾶ καὶ νὰ παρουσιάζει ἐπιστημονικὰ τὸ περιεχόμενο τῆς πρωτογενοῦς χαρισματικῆς θεολογίας τῆς Ἐκκλησίας. Νὰ διακρίνει καὶ νὰ γνωστοποιεῖ τὰ κριτήρια τῆς ἀληθινῆς θεολογίας. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ θὰ πετυχαίνεται καὶ θὰ ἰσχυροποιεῖται ὅλο καὶ περισσότερο ἡ σύζευξη τῆς ἁγιοπατερικῆς χαρισματικῆς θεολογίας, ὡς πρωτογενὴς θεολογία ποὺ προηγεῖται, μὲ τὴν ἐπιστημονικὴ θεολογία, ποὺ ὀφείλει νὰ ἀκολουθεῖ ταπεινῶς. Καὶ ὅλα αὐτὰ θὰ προωθοῦνται, μόνο ὅταν οἱ ἐκφραστὲς τῆς ἐπιστημονικῆς θεολογίας, δὲν θὰ εἶναι προσωπικῶς ἄμοιροι τῶν πνευματικῶν προϋποθέσεων καὶ ἄγευστοι τῶν ἐκκλησιαστικῶν βιωματικῶν δεδομένων...

Ὅμως, οἱ ἐπίδοξοι μεταπατερικοὶ θεολόγοι, γνωρίζουν πολὺ καλά, ὅτι ἡ διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων θέτει σαφῆ ὅρια, τὰ ὁποῖα εἴτε δὲν τοὺς εὐνοοῦν προσωπικῶς, εἴτε ἐμποδίζουν τοὺς στρατηγικοὺς στόχους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν τὸν ἀγαπημένο τους Οἰκουμενισμό. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια...

Συμπερασματικῶς: ...Ἡ μεταπατερικὴ θεολογία συνιστᾶ σαφῆ καὶ κραυγαλέα ἀπόκλιση, τόσο ἀπὸ τὴν μέθοδο, ὅσο καὶ ἀπὸ τὸ φρόνημα τῶν Ἁγίων Πατέρων.

 

ΦΙΛΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΝΩΣΙΣ «ΚΟΣΜΑΣ ΦΛΑΜΙΑΤΟΣ»