Ἡ ὑποδούλευσις τῆς Ἐκκλησίας εἰς τὰς πολιτικὰς σκοπιμότητας ὡς κίνητρον τοῦ οἰκουμενισμοῦ

Ο κόσμος το έχει βούκινο αλλά οι ημέτεροι κληρικοί κρυφό καμάρι!

 

Ἡ ὑποδούλευσις τῆς Ἐκκλησίας εἰς τὰς πολιτικὰς σκοπιμότητας ὡς κίνητρον τοῦ οἰκουμενισμοῦ

Τοῦ κ. Nicolò Ghigi, ὑποψ. διδάκτορος, Scienze dell’ Antichitá, Πανεπιστήμιον CaFoscari, Venezia

  Σεβαστοὶ πατέρες, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί,

 Τὸ παρὸν συνέδριο, στὸ ὁποῖο ἔχω τὴν τιμὴ νὰ συμμετέχω, τονίζει τὶς σκοτεινὲς συσχετίσεις ἀνάμεσα στὶς προσπάθειες ὑπονομεύσεως τῆς Ὀρθοδοξίας ἐκ τῶν ἔσω, μέσῳ τῆς παναιρέσεως τοῦ οἰκουμενισμοῦ, καὶ στὰ συμφέροντα ορισμένων παγκόσμιων δυνάμεων γιὰ τὸν ἀφανισμὸ αὐτοῦ ποὺ οἱ ἴδιες θεωροῦν ὡς ἕνα ἁπλό γεωπολιτικὸ χῶρο, δηλαδὴ τὸν ὀρθόδοξο χῶρο.

  Ἡ σχέσις μεταξὺ οἰκουμενισμοῦ καὶ πολιτικοῦ συμφέροντος, γιὰ νὰ μιλᾶμε εἰλικρινά, συνοδεύει αὐτὴν τὴν αἵρεσιν ἀπὸ τὴν γέννησί της· ἀκόμη καὶ πρὶν ἀπὸ τὴν γέννησι τοῦ κυρίως λεγόμενου οἰκουμενισμοῦ, μποροῦμε νὰ παρατηρήσουμε ὅτι ἡ πολιτικὴ ἐξουσία ἦταν συχνὰ ἕτοιμη νὰ ἀπεμπολήσῃ τὴν ὀρθόδοξη πίστι στὸ ὄνομα τοῦ στρατηγικοῦ συμφέροντος.

  Γιὰ νὰ κατανοήσουμε τὰ λίγα παραδεί­γματα ποὺ σκοπεύω νὰ σᾶς παρουσιάσω, εἶναι ἀπαραίτητο νὰ κάνουμε μία προκαταρκτικὴ διάκρισι. Ὀφείλουμε πράγματι νὰ διακρίνουμε τουλάχιστον τρία εἴδη οἰκουμενισμοῦ, τὰ ὁποῖα – παρόλο ποὺ συνεργάζονται καὶ συχνὰ συγχέονται – εἶναι καρπὸς διαφορετικῶν ἰδεολογιῶν καὶ ἐπιδιώκουν διαφορετικούς στόχους.

  Τὸ πρῶτο εἶναι ὁ ὀνομαζόμενος ἱστορικὸς οἰκουμενισμός, δηλαδὴ ἐκεῖνος ποὺ ἐφαρμόστηκε πρὶν ἀπὸ τὴν ἔναρξι τοῦ οἰκουμενισμοῦ ὡς ἰδεολογίας καὶ θεολογίας κατὰ τὸν εἰκοστὸ αἰῶνα. Πρόκειται γιὰ τὸν διάλογο μεταξὺ χριστιανικῶν ὁμολογιῶν, ποὺ ἀπέβλεπε στὴν ἀναζήτηση συμφωνιῶν, κυρίως χρήσιμων γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση κοινῶν ἐχθρῶν.

«Πρόσθες αὐτοῖς κακά, Κύριε, πρόσ­θες αὐτοῖς κακὰ τοῖς ἐνδόξοις τῆς γῆς»

σσ. Η σημερινή Ιεραρχία προειδοποιεί τους ισχυρούς; Όχι, περισσότερο τους ευλογεί!

                                                    

«Πρόσθες αὐτοῖς κακά, Κύριε, πρόσ­θες αὐτοῖς κακὰ τοῖς ἐνδόξοις τῆς γῆς» (Ἡσαΐας κς΄15). Σκανδαλιστικὸς ἀκούγεται ὁ στίχος. Εὐχόμαστε λοιπὸν μέσα στὴν Ἐκκλησία νὰ δίνει ὁ Θεὸς κακὰ στοὺς ἐνδόξους, τοὺς Κυβερνῆτες τῆς γῆς;

Καὶ πῶς αὐτὸ μπορεῖ νὰ συνάδει μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ ἐλέους καὶ τῆς συγγνώμης ποὺ κυριαρχεῖ στὴν Ἐκκλησία μας, αὐτὸ ποὺ ὁ ἴδιος ὁ Κύριος μᾶς δίδαξε, ὅταν μάλιστα ἀνέβαινε στὸ Σταυρὸ ὁδηγημένος ἀπὸ τοὺς κακούργους ἐκείνους ἐχθρούς Του;

Πῶς μπορεῖ τὸ «πρόσθες κακὰ τοῖς ἐνδόξοις τῆς γῆς» νὰ συμφωνήσει μὲ τὸ «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς· οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι»; (Λουκ. κγ΄ 34).

Καταρχὰς πρέπει νὰ ποῦμε ὅτι τὸ «πρόσθες κακὰ» ἀνήκει στὴν ἐποχὴ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ὅταν δηλαδὴ ἀκόμα δὲν εἶχαν ἐκχυθεῖ στὸν κόσμο τὰ ἄπειρα ἐλέη καὶ οἱ οἰκτιρμοὶ τοῦ Αγίου Θεοῦ, τὰ ὁποῖα ἀκριβῶς ἐξεχύθησαν μὲ τὴ Σταυρικὴ Θυσία τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Οἱ ἄνθρωποι τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἀκόμα καὶ οἱ ἁγιότεροι ἐξ αὐτῶν, δὲν ἦταν σὲ θέση νὰ ἐννοήσουν τὸ βάθος καὶ πλάτος τῆς Θεϊκῆς συγκαταβάσεως, τοῦ ἐλέους καὶ τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ. Καὶ προκειμένου νὰ διατηρηθεῖ ἀκέραιη καὶ ἀλώβητη ἡ λατρεία τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, προέβαιναν σὲ τέτοιου εἴδους ἀφορισμοὺς ὅσων ἔδειχναν στὴ ζωή τους ἀσέβεια καὶ ἀποστασία.

Πόση υποκρισία είναι πια ανεκτή; Εκκλησία και πολιτική: όταν κάποιες πρωτοβουλίες θολώνουν επικίνδυνα τα όρια

Ο Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος παραχωρεί αίθουσα στον Τσίπρα για να παρουσιάσει το βιβλίο του.

                                    

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα 

Η πρόσφατη παρουσία του Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως  Ανθίμου στην εκδήλωση για το βιβλίο «Ιθάκη» του πρώην Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα,  δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη — ούτε να αντιμετωπιστεί ως μια απλή εθιμοτυπική συμμετοχή.  Εθιμοτυπική ήταν η επίσκεψη του κ.Τσίπρα στο γραφείο του Μητροπολίτη για να τον ευχαριστήσει προφανώς για την παραχώρηση της αίθουσαν για την παρουσίαση. Και αυτό ήταν υπεραρκετό.

Η εικόνα ενός Μητροπολίτη και μάλιστα της ακριτικής Ελλάδας να συμμετέχει ενεργά στην παρουσίαση του βιβλίου «Ιθάκη» δεν αποτελεί ένα αθώο στιγμιότυπο δημόσιας ζωής. Αντιθέτως, συνιστά μια πράξη με σαφές πολιτικό αποτύπωμα, που εκθέτει την Εκκλησία σε έναν ρόλο τον οποίο επισήμως δηλώνει ότι αποφεύγει.Και πρέπει να τον αποφεύγει! 

 Όταν μάλιστα αυτός ο  Ιεράρχης δεν περιορίζεται σε μια απλή τυπική παρουσία- για τα μάτια του κόσμου και του.. Αλέξη- αλλά επιλέγει να τοποθετηθεί δημόσια σε μια εκδήλωση με σαφές πολιτικό φορτίο, τότε ανακύπτουν εύλογα ερωτήματα.

Το πρώτο και βασικό: γιατί; 

Γιατί ο Μητροπολίτης ένιωσε την ανάγκη να δώσει θεσμικό κύρος σε μια εκδήλωση που, πέρα από βιβλιοπαρουσίαση, λειτουργεί και ως προπομπός  πολιτικής  επανεμφάνισης;

Γιατί έπρεπε να φανεί ότι ευλογεί το come back του Τσίπρα; Και τα ερωτήματα  δεν είναι ρητορικά. 

Ο πρώην πρωθυπουργός ως γνωστόν περιοδεύει ανά την Ελλάδα, παρουσιάζοντας το βιβλίο του. Κάποιοι εκ των συμβούλων του του πρότειναν προφανώς,  η κίνηση αυτή  να λειτουργήσει  και ως όχημα πολιτικής επανατοποθέτησης. 

Ως εκ τούτου σε μία τέτοια κίνηση κάθε δημόσια στήριξη —ιδίως όταν προέρχεται από θεσμικούς παράγοντες— αποκτά βαρύνουσα σημασία.Και μετρά. 

Ένα τραγικό αλλά αδιαμφισβήτητο παράδειγμα για το πόσο πια με ευθύνη των αρχιερέων δεν ισχύει στην Εκκλησία η εντολή του Κυρίου το «ναι ναι και το ου ου» και βασιλεύει η σύγχυση και η διχόνοια.

  Ο Οικουμενισμός,  η πολιτική σκοπιμότητα και τα διεθνή συμφέροντα έχουν διαβρώσει το εκκλησιαστικό φρόνημα και έχουν φέρει τα πάνω κάτω. Λαμπρό παράδειγμα εκτός του Βαρθολομαίου με τους σχισματικούς της Ουκρανίας (η φιλοαμερικανική πλευρά) το πατριαρχείο Σερβιας  (η φιλορωσική πλευρά), που έλεγε ότι δεν πρέπει να αναγνωριστεί η σχισματική ψευδοεκκλησία των Σκοπίων και μετά για ευνόητους πολιτικούς λόγους προχώρησε στην αναγνώριση της. Κι όμως, παρόλα αυτά οι «ευσεβείς» συνεχίζουν να μιλούν ακόμα για οικονομία και βασιλική οδό , διχάζουν το ποίμνιο μιλώντας για τους μεν (Ουκρανία) και σιγώντας για τους δε (Σκόπια) και αφήνουν την Εκκλησία να βυθίζεται όλο και περισσότερο στο χάος. Αντί μάλιστα να κατηγορούν τους αιρετικούς επισκόπους που πράττουν όλα αυτά και τους ιερείς που τους μνημονεύουν για να μην χάσουν την θεσούλα τους ξεχνώντας ότι ονομάζονται ποιμένες, κατηγορούν τους πιστούς που αντιδρούν και δεν αναγνωρίζουν ούτε κοινωνούν με το σχισμα και την αίρεση ως ζηλωτές. Ο αναγνώστης ας διαβάσει και ας κρίνει.

Α.Τ.

ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ ΠΡΟΣ ΦΑΝΑΡΙ: 

ΟΧΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΣΤΟΥΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ, ΣΚΟΠΙΩΝ, ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ εδω

Ενώ πραγματοποιείται στο Φανάρι η συνάντηση του Πατριάρχη Ρωσίας με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και ενώ το ζήτημα της Ουκρανίας έχει εξελιχτεί σε σκληρό πολιτικό πόκερ, είχαμε μια «ηχηρή» παρέμβαση του Πατριάρχη Σερβίας Σεργίου, που δείχνει πόσο σημαντικό είναι το ζήτημα των σχισματικών με τεράστια διεθνή πολιτική σημασία και πόσο η εξέλιξη του θα κρίνει την ίδια την ενότητα της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Η πολιτική ορίζει πια κάθε ενέργεια στην Εκκλησία εις βάρος της Πίστεως. Όποιος περιμένει σωτήρες στον αριερατικό θρόνο κοιμάται ύπνος βαθύ.

Ο νέος πατριάρχης Βουλγαρίας ως πρώτη δείγμα «ορθοδοξίας» δεν μνημόνευσε τους Ουκρανούς αχειροτόνητους και αμετανόητους σχισματικούς αλλά… τους αχειροτόνητους και αμετανόητους Σκοπιανούς!!! Έτσι η Ορθοδοξία χωρίζεται στους προβαρθολομαιϊκούς που αναγνωρίζουν το παράνομο ουκρανικό σχίσμα και στους προκυριλλικούς που αναγνωρίζουν το εξίσου παράνομο σκοπιανό σχίσμα.

Ο Πατριάρχης Δανιήλ κατά την ανάγνωση των Διπτύχων μνημόνευσε τον Μητροπολίτη Σκοπίων κ. Στέφανο, ενώ δεν μνημόνευσε τον Μητροπολίτη Κιέβου Επιφάνιο.

 

Η πρώτη Θεία Λειτουργία του νέου Πατριάρχη Βουλγαρίας Δανιήλ

Του Αιμίλιου Πολυγένη

Την 1η Ιουλίου στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Βουλγαρίας, εκτός από τους Αγίους Αναργύρους Κοσμά και Δαμιανό, τιμάται και η μνήμη της ανακομιδής των ιερών λειψάνων του Αγίου Ιωάννη της Μονής Ρίλα.

Σήμερα, Δευτέρα 1η Ιουλίου 2024 στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι στην Σόφια τελέστηκε πανηγυρικό διορθόδοξο συλλείτουργο, προεξάρχοντος του νέου Πατριάρχη Βουλγαρίας κ. Δανιήλ.

ΜΗΝΟΛΟΓΙΟ ΙΟΥΝΙΟΥ: Πως αντιδρούσαν οι άγιοι στις αυθαιρεσίες των αυτοκρατόρων

Ορθότατα. Όταν όμως πρόκειται για την ερώτηση πως αντιδρούσαν οι Άγιοι στις αυθαιρεσίες και κακοδοξίες των επισκόπων, σιωπείτε και υποστηρίζετε την ανεκτικότητα και την «Οικονομία». Δύο μέτρα και δύο σταθμά ανάλογα με το συμφέρον.

 ΜΗΝΟΛΟΓΙΟ ΙΟΥΝΙΟΥ: Πως αντιδρούσαν οι άγιοι στις αυθαιρεσίες των αυτοκρατόρων

 

Μνήμη του αγίου πατρός ημών Νικηφόρου του Ομολογητού, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως (+2 Ιουνίου)*

[Στην αρχή του νομοσχεδίου για τον γάμο των ομοφυλοφίλων – το ομόφυλοιείναι new language – υπήρξε ατμόσφαιρα σύγκρουσης Εκκλησίας και Πολιτείας. Στη συνέχεια, ως παρηγοριά στους πιστούς, τους οικογενειάρχες και την κοινωνία, είχαμε τη συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη και την εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου.  Ακολούθησαν θερμοί εγκάρδιοι εναγκαλισμοί με την Εξουσία, σταυροφιλήματα και προπαντός προσφορά αγίων Εικόνων στους εκπροσώπους της, τους βδελυσσόμενους την «Εικόνα του Θεού», τον άνθρωπο. Θυμήθηκα έναν Βραζιλιάνο καθολικό επίσκοπο του περασμένου αιώνα, τον Χέλντερ Καμάρα – όταν μιλούσε στη Σορβόνη καρφίτσα δεν έπεφτε – που έλεγε: «Συνηθίσαμε να είμαστε με την εξουσία»…]

Ο άγιος Νικηφόρος  (γεν. 758) καταγόταν από αρχοντική οικογένεια: ο πατέρας του Θεόδωρος ήταν πρώτος γραμματέας του παλατιού αλλά εξορίστηκε για την αφοσίωσή του στην Ορθοδοξία. Η μητέρα του, Ευδοκία, αφού φρόντισε για την εκπαίδευση του γιου της, εισήλθε σε μοναστήρι.