Η αρετή των γονέων ωφελεί τα παιδιά τους

Ευγενίου Βούλγαρη (1716-1806)  – «ΑΔΟΛΕΣΧΙΑ ΦΙΛΟΘΕΟΣ»

 

(Απόδοση: Θεοδόσης Σπεράντσας)

   Επίκαιρος όσο ποτέ άλλοτε ο Διδάσκαλος του Γένους Ευγένιος Βούλγαρης. Με το κείμενο αυτό στους σημερινούς χαλεπέστατους καιρούς, σαν να ζει το σήμερα, αν και έζησε τον 18^ο αιώνα, απευθυνόμενος στους γονείς, διδάσκει διά της Αγίας Γραφής, παρηγορεί και τρέφει με ελπίδα συνάμα τις ψυχές που αγωνιούν για την ανατροφή των παιδιών τους. Μπαίνει στο κλίμα της εποχής και με διάκριση αρίστου διδασκάλου συμβουλεύει, δίχως ακρότητες, παρακινώντας το φιλότιμο του Ρωμιού, ώστε να παλέψει, να γίνει το παράδειγμα, για να μεταδώσει στους επιγόνους του το αληθινό νόημα της ζωής. Μια καλή ευκαιρία, για τους γονείς και τις νέες αποφάσεις για ανανέωση, τώρα με την έναρξη της νέας χρονιάς:

   Η θεία  Γραφή διαλαλεί θαυμάσια την δικαιοσύνη του Νώε: «ο Νώε ήταν άνθρωπος δίκαιος και τέλειος… ο Νώε είχε την συμπάθεια του Θεού… ο Θεός ήταν ευχαριστημένος από τον Νώε…». Για τα παιδιά του όμως, που τ΄ αναφέρει το καθένα με τ΄ όνομά του και για την γυναίκα του και τις νύφες του, που δεν τις ονοματίζει (Γεν.ε΄10,18 η΄ 16,18) τίποτε δεν λέει ο θείος λόγος, ούτε για την αρετή τους ούτε και για την δικαιοσύνη τους.

   Η σιωπή αυτή μπορεί να βάλει κάποιον σε υποψία, πως η φαμίλια του δεν ήταν όλως διόλου αμέτοχη στην μόλυνση που είχε τότε «κάθε πλάσμα με σάρκα» και «κάθε άνθρωπος». Και η υπόνοια αυτή δυναμώνει ακόμη περισσότερο και γίνεται πιθανή και εύλογη από την αναισχυντία που έδειξε κατόπιν στον πατέρα του ένα από τα παιδιά του, ο Χαμ. (Σημ: Μετά τον κατακλυσμό, όταν ο Νώε μεθυσμένος γυμνώθηκε, ο Χαμ είδε τη γύμνια του πατέρα του, γι αυτό και προκάλεσε την κατάρα του Νώε, λέγοντας ότι ο γιος του Χαναάν θα γινόταν χειρότερος και από τους δούλους των αδερφών του (Γένεση 9,20-27). Γι' αυτό το λόγο ο Χαμ δεν συμπεριλαμβάνεται μαζί με τ' αδέρφια του στην Κυριακή των Προπατόρων).

Πως γίνεται οι νέοι να έχουν όλο και υποτίθεται πιο πολλές ελευθερίες και δικαιώματα και να αυξάνονται τα ψυχολογικά προβλήματα και η χρήση βίας και ναρκωτικών; Μήπως γιατί λείπει το πιο σημαντικό, η πραγματική αγάπη;

Εγκλωβισμένοι στην παγίδα θανάτου όλο και περισσότεροι νέοι

Τα τελευταία 10-15 χρόνια καταγράφεται εκρηκτική αύξηση στην εμπορία και στη χρήση διαφόρων συνθετικών παραισθησιογόνων ουσιών, τα οποία δεν είναι εύκολο να τα ανιχνεύσεις, ενώ σε σχέση με το παρελθόν το κόστος είναι για έναν έφηβο πιο προσβάσιμο

Η τραγική ιστορία της 16χρονης Μαρκέλλας, που δεν κατάφερε να κρατηθεί στη ζωή μετά τη χρήση ενός φονικού κοκτέιλ ουσιών, αποτελεί, κατά τους ειδικούς, ένα «καμπανάκι» για τα σκοτεινά μονοπάτια των ναρκωτικών και αποδεικνύει ότι ολοένα και περισσότεροι νέοι πέφτουν σε αυτή την παγίδα θανάτου. Την ίδια στιγμή, τα στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας για τα περιστατικά εγκληματικότητας που αφορούν τον νόμο περί εξαρτησιογόνων ουσιών από ανηλίκους προκαλούν το κοινό αίσθημα, καθώς το 2022 συνελήφθησαν σε όλη την Ελλάδα συνολικά 529 παιδιά, εκ των οποίων τα δύο ήταν ηλικίας από 7 έως 12 ετών. Σύμφωνα, μάλιστα, με αστυνομικές πηγές, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ότι ο ηλικιακός μέσος όρος έναρξης χρήσης ναρκωτικών στην Ελλάδα έχει κατέβει στα 13-14 έτη, ανεξαρτήτως οικονομικής επιφάνειας και κοινωνικής προέλευσης, ενώ την τελευταία δεκαετία έχουν χάσει τη ζωή τους από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών έξι ανήλικοι.

Εν τω μεταξύ, η παραπάνω αυξητική τάση καταγράφεται και στα στοιχεία του Κέντρου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ), σύμφωνα με τα οποία στην εισαγωγική φάση θεραπείας και στα Συμβουλευτικά Κέντρα προσήλθαν την περασμένη χρονιά 352 έφηβοι, όταν το 2020 και το 2021 είχαν ζητήσει επιστημονική συνδρομή 292 και 296 έφηβοι αντίστοιχα. Στην κύρια φάση θεραπείας, δηλαδή στις Μονάδες Απεξάρτησης, εισήλθαν 144 έφηβοι το 2022, σε σύγκριση με 132 το 2020 και 127 το 2021. Τέλος, τη φάση μεταθεραπευτικής φροντίδας, στα Κέντρα Κοινωνικής Επανένταξης, παρακολούθησαν επτά έφηβοι το 2022, ένας παραπάνω σε σχέση με το 2021 και το 2020. Όπως επισημαίνει το ΚΕΘΕΑ, γίνεται στόχευση σε εφήβους που κάνουν χρήση ουσιών, με ειδικά προγράμματα, προσαρμοσμένα στις ανάγκες της ηλικίας τους, και οι υπηρεσίες που παρέχονται παρεμβαίνουν τόσο στα αρχικά στάδια του πειραματισμού τους με τις ουσίες όσο και στη φάση όπου η χρήση γίνεται πιο συστηματικά ή έχει εξελιχθεί πια σε εξάρτηση.

Η ελληνική οικογένεια υπό παραίτηση

    

Η ελληνική οικογένεια υπό παραίτηση

Γράφει ο Βασίλειος Καραποστόλης, Καθηγητής Φιλοσοφίας της Επικοινωνίας και του Πολιτισμού

      Οι καιροί άλλαξαν τόσο πολύ ώστε σήμερα οι γονείς μπροστά στα παιδιά τους μασάνε τα λόγια τους. Φοβούνται μήπως κάνουν κάποιο ασυγχώρητο λάθος. Μήπως προτείνουν κάτι που θα θυμίζει συμβουλές γιαγιάδων. Διστάζουν να πουν στο ανήλικο τι είναι ωφέλιμο και τι βλαβερό, αφού οι ίδιοι αμφιβάλλουν για όλα και αφού βλέπουν πώς στο κάτω κάτω η αμφιβολία είναι εντελώς της μόδας. Κι όταν είσαι με τη μόδα υποτίθεται ότι είσαι με το μέρος της νεότητας… Αν ως γονιός μιμείσαι τους νέους, δεν μπορείς να επιδράσεις πάνω τους. Εκεί είναι το πρόβλημα.

    Πασχίζοντας να φανούν «ανοικτοί σε όλα», πολλοί γονείς αφήνουν τελικά την πόρτα του σπιτιού ορθάνοιχτη σε κάθε ρεύμα, σε κάθε σύνθημα απ’ έξω, σε κάθε συγκεχυμένη ιδέα…   Είναι τόσες οι δουλειές που τους κυνηγούν – και που τις κυνηγούν επίσης – που δεν προλαβαίνουν να κατασταλάξουν σε μία γνώμη, σε μία υπόδειξη. Στο μεταξύ, τα ανήλικα περιμένουν. Και χωρίς να το αντιληφθούν οι γονείς, καταλαβαίνουν πως εδώ δεν υπάρχει τίποτα για να αντισταθεί στις ορέξεις τους…

    ‘Ολη η τέχνη της διαπαιδαγώγησης βρίσκεται εδώ. Είναι το πώς να οδηγήσεις το παιδί μέσα σε μια συνήθεια, αποφεύγοντας τις πολλές συζητήσεις, αφού δεν είναι για την ηλικία του το να συμφωνεί ή να διαφωνεί με επιχειρήματα…

Με αφορμή την νέα σχολική χρονιά: Αγίου Λουκά Κριμαίας λόγος για την ανατροφή των παιδιών

       

«Οὐδείς ἐστιν ὃς ἀφῆκεν οἰκίαν ἢ ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφὰς ἢ πατέρα ἢ μητέρα ἢ γυναῖκα ἢ τέκνα ἢ ἀγροὺς ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ ἕνεκεν τοῦ εὐαγγελίου, ἐὰν μὴ λάβῃ ἑκατονταπλασίονα νῦν ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ οἰκίας καὶ ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφὰς καὶ πατέρα καὶ μητέρα καὶ τέκνα καὶ ἀγροὺς μετὰ διωγμῶν, καὶ ἐν τῷ αἰῶνι τῷ ἐρχομένῳ ζωὴν αἰώνιον».

(Μκ. 10, 29-30).

Είναι αψευδής αυτός ο λόγος του Κυρίου. Σας βεβαιώνω ότι, όταν άφησα τα παιδιά μου και τα εμπιστεύτηκα στον Θεό, Εκείνος τα φρό­ντισε. Τα παιδιά μεγάλωσαν σωστά και νομίζω ότι εγώ δεν θα μπορούσα να τα φροντίσω τόσο καλά. Και ο Κύριος μου έδωσε εκατό φορές πε­ρισσότερα παιδιά. Μου έδωσε όλους εσάς. Μου έδωσε τις καρδιές σας διότι γνωρίζω πόσο με α­γαπάτε και εγώ ανταποκρίνομαι στην αγάπη σας με τη δική μου θερμή αγάπη. Τόσο πολλά παιδιά μου έδωσε ο Θεός!…

Και τα δικά σας παιδιά πρέπει να είναι μορφωμένα. Μόνο να μην περιορίζεται η μόρφωση και η αγωγή τους στην έξωθεν σοφία, στην σο­φία αυτού του κόσμου. Να μαθαίνουν ταυτόχρο­να την άνωθεν σοφία και την ανώτατη αλήθεια. Να μαθαίνουν το νόμο του Θεού και τις εντολές του Χρίστου, να μαθαίνουν την ευλάβεια, πώς να έχουν πάντα την μνήμη του Θεού και την σωστή χριστιανική οδό. Μόνο τότε δεν θα χαθούν τα παιδιά σας στις οδούς της ανθρώπινης σοφίας, μόνο τότε πάνω απ’ όλα θα έχουν πάντα την χριστιανική σοφία, την γνώση του Θεού. Μ’ αυτό τον τρόπο λοιπόν πρέπει να διαπαιδα­γωγούμε τα παιδιά μας.

Είμαι ο πατέρας του κλέφτη...!

 

Από την Ιεραποστολή στην Κορέα (Πηγή)

Παρακαλώ τους σεβαστούς αναγνώστες του περιοδικού να μου επιτρέψουν να παρουσιάσω ενα γεγονός, το οποίο μάς συγκλόνισε τον τελευταίο καιρό στην Κορέα. Πρόκειται για την πνευματική αντιμετώπιση, από Κορεάτες νεοφώτιστους Ορθόδοξους γονείς, ενός σοβαρού παιδαγωγικού προβλήματος. Πήρα την απόφαση να το καταγράψω, επειδή ίσως φανεί χρήσιμο και για τους Έλληνες γονείς.

Ο οκτάχρονος γιος της οικογένειας είναι πολύ ζωηρός. Και στο παρελθόν έχει προκαλέσει προβλήματα και ανησυχίες στους γονείς του. Αλλά η τελευταία πράξη του τους άφησε άναυδους.

Συνήθως, όταν ο Β. επιστρέφει από το σχολείο, η μητέρα του ελέγχει την σχολική του σάκα και συζητάει μαζί του πώς πέρασε στο σχολείο, τι μάθημα έκανε, τι βαθμό πήρε στην ορθογραφία κ.λπ. Μια μέρα στην σάκα η μητέρα βρήκε χρήματα. Μετά από αλλεπάλληλες ερωτήσεις τελικώς ο Β. ομολόγησε ότι τα έκλεψε. Η μητέρα κράτησε την ψυχραιμία της και προσπάθησε να εξακριβώσει τον τρόπο και τον λόγο της κλοπής.

Η ευθύνη των γονιών για την συμπεριφορά των παιδιών τους.

Άγιος Πορφύριος: Α. «Εσύ από τή μητέρα σου τά έχεις κληρονομήσει αυτά».

Τά φερσίματα τών παιδιών έχουν άμεση σχέση μέ τήν κατάσταση τών γονέων. Όταν τά παιδιά πληγώνονται απ τήν κακή μεταξύ των γονέων τούς συμπεριφορά, χάνουν δυνάμεις καί διάθεση νά προχωρήσουν στήν πρόοδο.

Κακοχτίζονται καί τό οικοδόμημα τής ψυχής τούς κινδυνεύει από στιγμή σέ στιγμή νά γκρεμισθεί. Νά σάς πώ καί δύο παραδείγματα.

Είχαν έλθει δύο κοπελίτσες σ εμένανε κι η μία είχε κάτι πολύ άσχημα βιώματα καί μέ ρωτούσαν πού οφείλονται. Καί τούς είπα:

Είναι απ τό σπίτι, απ τούς γονείς σας. Κι όπως τήν «έβλεπα» τήν μία, λέω:

Εσύ απ τήν μητέρα σου τά έχεις κληρονομήσει αυτά.

Κι όμως, λέει, οι γονείς μας είναι τόσο τέλειοι άνθρωποι. Είναι χριστιανοί, εξομολογούνται, μεταλαμβάνουν, πού μπορεί νά πεί κανείς, ζήσαμε μέσα στή θρησκεία. Εκτός άν φταίει η θρησκεία, απαντάει εκείνη. Τούς λέω: