Σκότωσαν την τιμή, για να ζήσει η ντροπή!

ΠΕΡΙ ΗΘΙΚΗΣ και ΕΦΗΣΥΧΑΣΜΟΥ

   





Πηγη

Αἰδώς, Ἀργεῖοι

 

 

Αἰδώς, Ἀργεῖοι

Εὐδοξία Αὐγουστίνου, Φιλόλογος - Θεολόγος 

Ἡ βεβήλωση τῆς μνήμης προσώ­πων πού ἀποτελοῦν σύμβολα διαχρο­νικά ἀ­πο­δεικνύει τή γενικότερη σήψη τῆς κοι­νω­νίας μας καί τήν ἀποπτωτική κα­τά­σταση τῆς ἄκρως παρακμιακῆς ἐ­ποχῆς μας. Ὁ λό­γος γιά τό ἀπαράδεκτο μονό­πρακτο θεα­τρικό ἔργο σχετικά μέ τήν ἐ­ρωτική ζωή τῆς Δέσποινας Ἀχλα­διώτου, τό ὁποῖο πα­ρου­σιάσθηκε στό Μέγαρο Μου­σικῆς Ἀ­θη­νῶν κατά τόν ἑ­ορτασμό τῆς Ἡμέρας τῶν Ἐνόπλων Δυ­νάμεων, διασύ­ροντας τήν «Κυρά τῆς Ρῶ».

  Ζοῦμε ὄντως σέ μιά ἐποχή ἀντιηρω­ική, ὅπου τά θεμέλια τοῦ Ἔθνους μας κατακρημνίζονται, οἱ ἀξίες ἀποδομοῦ­νται, τά ἱερά καί τά ὅσια τῆς Φυλῆς μας ἀποϊερο­ποι­οῦνται, ἡ κοινωνία μας παραπαίει. Ἔ­τσι, κοντά στ’ ἄλλα, τά ᾽βα­λαν καί μέ τήν «Κυρά τῆς Ρῶ», τήν Ἑλ­ληνίδα πού ἔχει ἀναδειχθεῖ σύμβολο καί φυσιογνωμία ἐμ­βληματική στήν ἐσχατιά τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἕνα νησί στό στόμα κυριολεκτικά τοῦ λύ­κου, σέ ἀπόσταση ἀ­ναπνοῆς ἀπό τόν Τοῦρκο, τρία ναυτικά μίλια δυτικά τοῦ Καστελόριζου καί τρία ἀπό τά μικρασιατικά παράλια.

  Ἡ Δέσποινα Ἀχλαδιώτου πάνω ἀπό πενήντα χρόνια, ἀπό τό 1927 -κοπελίτσα τότε- καί ὥς τόν θάνατό της, κάθε πρωί ἔκανε τήν ἔπαρση τῆς ἑλ­ληνικῆς σημαί­ας στή Ρώ καί τήν ὑπέστελ­λε μέ τή δύση τοῦ ἡλίου, συμβάλ­λο­ντας μέ τόν τρόπο αὐτό στήν ἀ­νά­δειξη τῶν ἑλ­ληνικῶν κυ­ριαρχι­κῶν δικαι­ωμάτων στήν ἐν λόγῳ νησίδα. Εἶχε ἐγκατασταθεῖ σέ αὐτό τό ἄγο­νο νησί μέ τόν ἄνδρα της Κώστα καί τήν τυφλή μητέρα της ἀπό τό 1924. Μετά τόν θάνατο τοῦ ἄνδρα της καί τῆς μητέρας της, ἡ κυ­ρα-Δέσποινα ἤ ἡ «Κόρη τῆς Ρῶ», ὅπως τήν ἔλεγαν ἐκεῖ, κατόρθωσε μόνη της νά κρατήσει ἑλληνικό τό νησάκι της, καλλιεργώντας τή γῆ του καί βόσκοντας τά λιγοστά ζῶα της.