Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκπαίδευση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκπαίδευση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τό ἄγχος τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἐπηρεάζει τούς μαθητές;

Τό ἄγχος τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἐπηρεάζει τούς μαθητές;

τοῦ κ. Γεωργίου Θ. Μηλίτση, διδασκάλου – Εἰδικοῦ Παιδαγωγοῦ

῞Ενα ἐπακόλουθο τοῦ τεχνικοῦ πολιτισμοῦ καί τῆς μεγαλομανίας τῶν ἀνθρώπων εἶναι τό ἄγχος. ῎Αγχος, ὅπως ἔχει τό μεγαλύτερο μέρος τῶν συνανθρώπων μας, ἔχουν καί οἱ ἐκπαιδευτικοί. Τό ἄγχος τῶν ἐκπαιδευτικῶν δέν ἐπηρεάζει μόνον τήν συμπεριφορά τῶν ἰδίων ἀλλά καί τῶν μαθητῶν τους. Οἱ ἔρευνες πού ἔγιναν ἔδειξαν ὅτι: «ἡ ψυχική κατάσταση τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ δημιουργεῖ ἕναν ἀόρατο σχεσιακό δεσμό μεταξύ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ καί τοῦ μαθητή. Τό ἄγχος τῶν ἐκπαιδευτικῶν ὄχι μόνο δημιουργεῖ   ἀρνητική ἀτμόσφαιρα στήν τάξη ἀλλά ἐπηρεάζει τήν ψυχολογία τῶν μαθητῶν, τήν διαχείρηση τῆς τάξεως, τήν μετάδοσι τῶν γνώσεων ἀλλά καί τήν ἀπόδοσι τῶν μαθητῶν». 

Τί εἶναι τό ἄγχος;

   Πολλοί εἶναι οἱ ὁρισμοί πού δόθηκαν ἀπό τούς ἐπιστήμονες γιά τό τί λέμε ἄγχος. Μερικοί εἶναι: 

   1. ῾Ως άγχος νοεῖται «ἡ δυσάρεστη συναισθηματική κατάσταση πού συνεπάγεται τήν αἴσθηση φόβου ἤ καί τρόμου, ὡς ἀπάντηση σέ ἕναν κίνδυνο ἄγνωστης ἤ μή ἀναγνωρίσιμης σέ μεγάλο βαθμό πηγῆς» (Μάνος, 1997).

   2. Σύμφωνα μέ τόν Οἰκονόμου (1994) «ἄγχος εἶναι ἕνα αἴσθημα ἐσωτερικῆς δυσφορίας πού ἔχει τίς ρίζες του σέ μία μή συγκεκριμένη ἐσωτερική ἀπειλή, μέ ἀποτέλεσμα, ἀφοῦ δέν εἶναι συγκεκριμένη, ὁ ἄνθρωπος  δέν μπορεῖ νά τήν ἀντιμετωπίσει καί νά τήν ἀποφύγει καί ἔτσι ὑπάρχει ἡ πιθανότητα νά ὁδηγηθεῖ ἀκόμα καί στήν ἐξουθένωση».

Τί λέμε ἄγχος τῶν ἐκπαιδευτικῶν;

   ῞Οπως σχεδόν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἔχουν ἄγχος ἀπό διάφορες αἰτίες στό χῶρο ἐργασίας τους, τό ἴδιο συμβαίνει καί μέ τούς ἐκπαιδευτικούς. Τό ἄγχος τῶν ἐκπαιδευτικῶν μπορεῖ νά ἀναφέρεται στήν βιβλιογραφία ὡς «ἐπαγγελματική ἐξουθένωση». Εἶναι ἕνα σύνδρομο πού σχετίζεται μέ ἐπαγγελματίες πού τό ἀντικείμενο τῆς ἐργασίας τους εἶναι ὁ ἄνθρωπος καί ὑποφέρουν ἀπό συναισθηματική ἐξάντληση, ἀποπροσωποποίηση καί χαμηλή προσωπική ἤ ἐπαγγελματική ἐπίδοση ἤ ὁλοκλήρωση.

   Οἱ Kyriacou καί Sutcliffe (1978) ὅρισαν τό ἄγχος τῶν ἐκπαιδευτικῶν ὡς «τήν ἐμπειρία ἀρνητικῶν καί δυσάρεστων συναισθημάτων, ὅπως θυμός, ἀπογοήτευση, κατάθλιψη καί νευρικότητα, πού προκύπτουν ἀπό κάποια πτυχή τῆς ἐργασίας κάποιου».

   ῾Ο ̉Ισπανός Ψυχολόγος καί Παιδαγωγός Βαλεντίν Μαρτίνεθ-Οτέρο,  γιά νά δώσει τόν ὁρισμό τοῦ ἄγχους τῶν ἐκπαιδευτικῶν χρησιμοποιεῖ ἕνα ἀπόφθεγμα τοῦ Κομένιου, λέγει ὅτι:  «ἄγχος ἔχει ὁ ἐκπαιδευτικός πού ἐξαντλεῖται προσπαθῶντας νά διδάξει στούς μαθητές του ὄχι ὅλα ὅσα μποροῦν νά μάθουν, ἀλλά ὅλα ὅσα θέλει νά μάθουν».

Αἰτίες πού δημιουργοῦν ἄγχος στούς ἐκπαιδευτικούς

   Στήν βιβλιογραφία βρίσκουμε πολλές ἔρευνες πού ἔγιναν γιά νά βροῦνε τίς αἰτίες πού προκαλοῦν ἄγχος στούς ἐκπαιδευτικούς.

ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΙ ΣΤΕΡΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ ΧΡΙΣΤΟΝ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥΣ!

 Αποτέλεσμα εικόνας για σχολείο φάντασμα

Ἡ μεγάλη πλειοψηφία τῶν Διδασκάλων δὲν διαθέτει θεολογικὴν κατάρτησιν

ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΙ ΣΤΕΡΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ ΧΡΙΣΤΟΝ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥΣ!

Ἀπαιτεῖται ἐπειγόντως διορισμὸς Θεολόγων Καθηγητῶν εἰς τὸ Δημοτικὸν

 Γράφει ὁ κ. Λέων Μπράνγκ, θεολόγος

  «Τὰ παιδιὰ εἶναι ἄδειες κασσέττες. Ἂν γεμίσουν Χριστό, θὰ εἶναι κοντά Του πάντα. Ἂν ὄχι, εἶναι πιὸ εὔκολο, ὅταν μεγαλώσουν, νὰ παραστρατήσουν. Ἂν μικρὰ βοηθηθοῦν, καὶ νὰ ξεφύγουν ἀργότερα λίγο, πάλι θὰ συνέλθουν. Ἂν ποτισθῆ τὸ ξύλο μὲ λάδι, δὲν σαπίζει. Λίγο ἂν ποτισθοῦν τὰ παιδιὰ μὲ εὐλάβεια, μὲ φόβο Θεοῦ, δὲν ἔχουν ἀνάγκη μετά.» Αὐτὰ τὰ λόγια τοῦ Ἁγίου Παϊσίου ἀπευθύνονται πρωτίστως σὲ γονεῖς μικρῶν παιδιῶν, ἔχουν ὅμως ἐφαρμογὴ καὶ σὲ παιδιὰ μεγαλύτερης ἡλικίας, στὴν ἡλικία τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου. Καὶ ἐκεῖ ἀφοροῦν κυρίως καὶ στοὺς δασκάλους ποὺ ἔχουν τὴν εἰδικὴ εὐθύνη γιὰ τὴν διαπαιδαγώγησή τους.

  Αὐτὴ τὴν εὐθύνη τονίζει καὶ τὸ Σύνταγμά μας, τὸ ὁποῖο ὡς σκοπὸ τῆς παιδείας ὁρίζει στὸ ἄρθρο 16 παρ. 2  μεταξὺ ἄλλων τὴν «ἀνάπτυξη τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης». Καὶ μὲ τὸν ὅρο αὐτὸ δὲν ἐννοεῖται γενικὰ καὶ ἀόριστα  κάποια θρησκευτικὴ συνείδηση, ἀλλὰ  αὐτὴ ἡ θρησκευτικὴ συνείδηση προσδιορίζεται ὡς ὀρθόδοξη, ὅπως μᾶς διευκρινίζουν οἱ σχετικὲς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Οἱ τελευταῖες ἀποφάσεις τοῦ ΣτΕ (2018 καὶ 2019) μιλοῦν ρητὰ γιὰ τὴν «ἀνάπτυξη τῆς ὀρθόδοξης χριστιανικῆς συνειδήσεως τῶν μαθητῶν», τὴν ὁποία ὀφείλει νὰ ὑπηρετεῖ τὸ Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν. Γι’ αὐτὸ «πρέπει νὰ διδάσκεται ἐπὶ ἱκανὸ ἀριθμὸ ὡρῶν διδασκαλίας ἑβδομαδιαίως» καὶ φυσικὰ «νὰ μὴ ὑποβαθμίζεται… σὲ σχέση μὲ τὰ ἄλλα μαθήματα». Στὰ ἐκπαιδευτικὰ προγράμματα τῶν τελευταίων 30 ἐτῶν αὐτὸς ὁ ἱκανὸς ἀριθμὸς ὡρῶν γιὰ τὸ Δημοτικὸ Σχολεῖο ὁρίζεται μὲ δίωρο ὑποχρεωτικὸ μάθημα τὴν ἑβδομάδα ἀπὸ τὴν Γ’ ἕως καὶ τὴν ΣΤ’ Τάξη.

Μεγάλες διαστάσεις παίρνει και η βία απέναντι σε εκπαιδευτικούς – 3 σοβαρά περιστατικά σε μόλις 4 μέρες

Μια κοινωνία που έδιωξε τον Χριστό, έσπειρε ανέμους και θερίζει θύελλες.

         Μεγάλες διαστάσεις παίρνει και η βία απέναντι σε εκπαιδευτικούς – 3 σοβαρά περιστατικά σε μόλις 4 μέρες    

Αδιάφορο κράτος, ανάγωγοι γονείς και παραβατικοί μαθητές είναι οι παράγοντες που έχουν βάλει στο «στόχαστρο» τους εκπαιδευτικούς

Συντάκτης: Παντελής Λαμψιώτης

Ένα από τα βασικότερα θύματα στην έξαρση της σχολικής βίας ( και της  βίας ανηλίκων γενικότερα ) για τα οποία δεν χύνεται όσο μελάνι θα έπρεπε, είναι οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, οι καθηγητές και δάσκαλοι που δυστυχώς το κράτος αντιμετωπίζει σαν τον τελευταίο τροχό της αμάξης.

Οι εκπαιδευτικοί σήμερα βρίσκονται εκτεθειμένοι εν μέσω «διασταυρούμενων πυρών», που προέρχονται από βίαιους μαθητές, ανάγωγους γονείς και ένα αδιάφορο κράτος που σκόπιμα υποσκάπτει τον ρόλο του εκπαιδευτικού.

Στα πλαίσια της πρωτοφανούς έξαρσης της βίας ανηλίκων που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, ανάλογη αύξηση παρουσιάζουν και τα περιστατικά βίαιων επιθέσεων κατά εκπαιδευτικών. Τραμπουκισμοί, απειλές και άσκηση σωματικής βίας που προέρχεται συνήθως από μαθητές, αλλά όλο και συχνότερα πλέον και από γονείς μαθητών, φανερώνοντας ότι το φαινόμενο της νεανικής βίας έχει πολύ βαθύτερα αίτια, που πρωτίστως έχουν να κάνουν με την ανατροφή από το σπίτι.

Η εκπαίδευση στη νέα τάξη:


Χρήσιμες μηχανές στο σχολείο του «ενός κόσμου».



σ.σ. Ο Μητσοτάκης, έχοντας ήδη βάλει αθόρυβα στην ζωή του σχολείου την εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση με αφορμή τον από μηχανής θεο-κορωνοϊό, είπε στο διάγγελμά του για τα σχολεία ότι: «θα λειτουργήσουν με άλλους κανόνες που θα περιορίσουν -όσο αυτό είναι εφικτό- τον συγχρωτισμό. Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση θα εξακολουθεί να υποστηρίζει παιδιά τα οποία, για ειδικούς λόγους, δεν πρέπει να έρθουν στη τάξη.» Αυτό που δεν γνωρίζει ο πολύς κόσμος είναι ότι ο Μπιλ Γκέιτς, δεν προωθεί μόνο την εργασία από το σπίτι, όπως έκανε και ο εντολοδόχος Μητσοτάκης στο διάγγελμά του «.. η εργασία από το σπίτι και η ηλεκτρονική εξυπηρέτηση των πολιτών πρέπει να επεκταθούν», δεν προωθεί μόνο τα εμβόλια σε όλον τον πλανήτη, τα οποία οι εντολοδόχοι μας λένε ότι πρέπει να κάνουμε εάν θέλουμε να επανέλθουμε στην «κανονικότητα» (η οποία πάντως, μας υπενθυμίζουν, δεν θα είναι ποτέ ξανά αυτή που γνωρίζαμε), αλλά προωθεί και την online εκπαίδευση. Το Ίδρυμα Μπιλ & Μελίντα Γκέιτς χρηματοδοτεί εδώ και χρόνια ένα παγκόσμιο σύστημα εκπαίδευσης, το οποίο ήδη εφαρμόζεται σε διάφορες περιοχές του κόσμου. Μεταφέρω εδώ ένα άρθρο το οποίο είχα μεταφράσει το 2012 για την εκπαίδευση του ενός κόσμου που προωθεί ο Μπιλ Γκέιτς. Τούτο είναι ένα ζήτημα το οποίο σύντομα θα συναντήσουμε μπροστά μας.
Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΤΑΞΗ: ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΜΗΧΑΝΕΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ «ΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΥ»
Του James F. Tracy
καθηγητή σπουδών των μέσων ενημέρωσης στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα