Σήμερα 29 Νοεμβρίου ή μνήμη του Αγίου ιερομάρτυρος Φιλουμένου του σφαγιασθέντος στο Φρέαρ του Ιακώβ.

Στις 16 Νοεμβρίου 1979 μ.Χ. (29 Νοεμβρίου με το νέο ημερολόγιο), φανατικοί σιωνιστές, που διεκδικούσαν το προσκύνημα ως δικό τους, τον κατέκοψαν την ώρα του εσπερινού

 

Από μικρός ό Άγιος Φιλούμενος αγάπησε τόν Χριστό. Σέ ηλικία δέκα ετών μαζί μέ τόν αδελφό του περίμεναν νά αποκοιμηθεί ό μεγαλύτερος τους αδελφός καί αυτοί σηκώνονταν καί προσεύχονταν κρυφά γιά ώρες.

Ό Άγιος, κατάγονταν από τό χωριό Ορούντα τής επαρχίας Μόρφου. Καλή παιδαγωγό καί δασκάλα τής ευσεβείας είχαν τή γιαγιά τους Λωξάντρα, ή οποία τούς ζητούσε νά τής διαβάζουν βίους αγίων. Διαβάζοντας ό Άγιος τού Θεού Φιλούμενος, τόν βίο τού Αγίου Ιωάννου τού Καυσοκαλυβίτου, ώς άλλος μιμητής εκείνου, έκαυσε τίς επιθυμίες τού κόσμου τούτου.

Τά δίδυμα τέκνα τής Μαγδαληνής καί Γεωργίου Ορουντιώτη, Φιλούμενος καί Ελπίδιος φλεγόμενα από θείο έρωτα, ξεκίνησαν γιά τήν παλαίφατη Ιερά Μονή Σταυροβουνίου.

Εκεί παρέμειναν γιά πέντε χρόνια καί μετά ανεχωρήσαν από τή μαρτυρική γή τής Κύπρου στήν Αγία Γήν τών Ιεροσολύμων. Ό πατήρ Ελπίδιος μετά από δώδεκα έτη διακονίας στά Ιεροσόλυμα συνέχισε τόν εκκλησιαστικό του βίο σέ διάφορα μέρη τής Ορθοδοξίας καί εκοιμήθη στό Άγιο Όρός.

Ό Φιλούμενος έμεινε στήν αγία γη γιά 46 έτη διακονώντας τήν εκεί αδελφότητα τού Πατριαρχείου, ώς φύλακας αγίων τόπων, αλλά εξαιρέτως αγίων τρόπων. Τελευταίος σταθμός τής διακονίας του ήταν τό Φρέαρ τού Ιακώβ, τό οποίον έγινε τόπος τού μαρτυρίου του. Στίς 16 Νοεμβρίου 1979 μ.Χ. (29 Νοεμβρίου μέ τό νέο ημερολόγιο), φανατικοί σιωνιστές, πού διεκδικούσαν τό προσκύνημα ώς δικό τους, τόν κατέκοψαν τήν ώρα τού εσπερινού, Αγιοταφίτες πατέρες παρέλαβαν τό τίμιο του λείψανο έπειτα από πέντε ημέρες καί τό ενταφίασαν στήν αγία γή.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, κατά τήν κηδεία θανούντος μέλους τής αγιοταφικής αδελφότητας, ανοίχθηκε ό τάφος τού π. Φιλουμένου, γιά νά γίνει ανακομιδή τών οστών. Όλοι τότε οί παρευρισκόμενοι αντίκρυσαν ένα εξαίρετο καί θαυμαστό θέαμα. Τό σώμα τού νεκρού Αρχιμανδρίτη ήταν ανέπαφο καί ευωδίαζε. Ξανακλείσανε τόν τάφο μέχρι τά Χριστούγεννα τού 1984 μ.Χ., οπότε κατά τήν κηδεία τού αρχιεπισκόπου Πέλλης Κλαυδίου ανοίχθηκε καί πάλι. Τό σώμα συνέχισε νά είναι αναλλοίωτο καί νά ευωδιάζει. Τό λείψανο τοποθετήθηκε μέ κάθε ευλάβεια σέ γυάλινη λειψανοθήκη στό βόρειο τμήμα τού Αγίου Βήματος στόν ιερό ναό τής Αγίας Σιών, όπου καί γίνεται αντικείμενο προσκύνησης από χιλιάδες πιστούς.

Πηγή

Το ομολογιακόν θάρρος του Αγίου Φιλουμένου απάντησις εις τα συγκρητιστικά ατοπήματα.

                                      

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Συνομιλώντας πριν πολλά χρόνια με κάποιον, που ως Αγιοταφίτης ιερομόναχος είχε συλλειτουργήσει με τον Άγιο Φιλούμενο του Φρέατος του Ιακώβ, ζήτησα να μάθω κάτι για τον Άγιο. Αυτή η συνομιλία είχε γίνει πολύ πριν την αγιοκατάταξη του Αγίου Φιλουμένου του Κυπρίου.

Για τον Άγιο Φιλούμενο γνώριζα μόνο εκείνα που είχαν γραφεί στον Κυπριακό Τύπο το έτος 1979 για το μαρτύριό του. Ζητώντας λοιπόν να μάθω περισσότερα για τον Άγιο Φιλούμενο, ο συνομιλητής μου, μου απάντησε με απλότητα τα εξής : «Ήταν πολύ ταπεινός άνθρωπος… Να όταν έλεγε για παράδειγμα στα ειρηνικά το ‘’Ειρήνη πάσι’’, τό έλεγε πολύ απλά, χωρίς το μουσικό ηχόχρωμα και πολύ χαμηλόφωνα». Το τόνισε ιδιαιτέρως, «ήταν πολύ ταπεινός».

Και αμέσως ο συνομιλητής μου άλλαξε ύφος προσθέτοντας, «πήγαινε με τον Σταυρό στο χέρι».

«Αδερφέ μου με σκοτώνουν προς δόξαν Θεού. Σε παρακαλώ μην αγανακτήσεις!»

 

Το απόγευμα της 29ης Νοεμβρίου του 1979, ημέρα της μνήμης του Αγίου Μάρτυρος Φιλουμένου–του εν Αγκύρα μαρτυρήσαντος εν έτη 270- , φανατικοί σιωνιστές μπήκαν στο χώρο του Φρέατος του Ιακώβ και ενώ ο Άγιος τελούσε τον Εσπερινό, του επιτέθηκαν με τσεκούρι, τον κατακρεούργησαν και τέλος τον σκότωσαν.

Το μαρτύριό του ήταν φρικτό, γιατί οι δήμιοί του τον χτύπησαν αλύπητα στο πρόσωπο όπου χαραξαν άγρια το σημείο του Σταυρού και του έκοψαν τα δάκτυλα του δεξιού του χεριού. Στη συνέχεια βεβήλωσαν την Εκκλησία και το Σταυρό και έριξαν μια χειροβομβίδα καταστρέφοντας το χώρο.

Είναι συγκλονιστική η μαρτυρία του π. Σωφρονίου Aγιοταφίτη, ο οποίος παρέλαβε το τίμιο λείψανο του Μάρτυρα για να το ντύσει και να το ετοιμάσει για την ταφή, ότι το σώμα του παρέμενε επί πέντε ημέρες μετά το μαρτύριό του ζεστό και εύκαμπτο. 

Ο άγιος Ιερομάρτυς Φιλούμενος ο Νέος ο Ιεροσολυμίτης

                        

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΦΙΛΟΥΜΕΝΟΣ Ο ΝΕΟΣ Ο ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΙΤΗΣ

«Ο νέος ιερομάρτυς Φιλούμενος από το χωριό Ορούντα της επισκοπής Μόρφου της Κύπρου γεννήθηκε από ευσεβείς γονείς (1913) κι αγάπησε από παιδί τη μοναχική ζωή, κάτι που το έδειξε με την προσέλευσή του στη Μονή Σταυροβουνίου (μαζί με τον αδελφό του Αλέξανδρο) σε ηλικία 14 ετών. Μετά την καλή υπακοή του επί πενταετία στο μοναστήρι, αναχώρησε για τα Ιεροσόλυμα, όπου και έγινε ιερέας ασκούμενος εκεί επί σαρανταπέντε έτη.

Η διακονία του σε διάφορα προσκυνήματα κατέληξε στο Φρέαρ του Ιακώβ, που έγινε και ο τόπος του δοξασμένου μαρτυρικού του τέλους (1979) – φανατικοί Σιωνιστές τον σκότωσαν με πέλεκυ. Την ημέρα της ανακομιδής των λειψάνων του, μετά τέσσερα έτη, το σώμα του βρέθηκε άφθαρτο και ευωδιάζον, δείγμα της παρρησίας του ενώπιον του Κυρίου. Το σκήνωμά του πια στην αγία Σιών επιτελεί πολλά θαύματα σε όσους τον επικαλούνται με πίστη. Η αγιοκατάταξή του έγινε στις 29 Νοεμβρίου 2009».

Οι ύμνοι της Εκκλησίας για τον νέο της άγιο ιερομάρτυρα είναι επόμενο να τονίζουν και την οικουμενικότητά του και το ισοστάσιο της αγίας βιοτής του σε σχέση με τους άλλους παλαιότερους μάρτυρες, πολύ περισσότερο όμως την αιτία της αγιότητάς του, τη σφοδρή ἀγάπη του πρός τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό. Ο σοφός υμνογράφος είναι σαφής: «Ο θεοφόρος Φιλούμενος αποτελεί τον πολύφωτο πυρσό της αγάπης του Χριστού», διότι «από παιδί αγάπησε τον Κύριο παραπάνω από τον εαυτό του και από όλα τα προσφιλή και τα ρέοντα του βίου αυτού».