Κι εμείς όμως πρέπει να ρωτήσουμε τον πρώην πρόεδρο του Αρείου Πάγου. Αφού γνωρίζετε την δύναμη του Θεού και ορθώς απορρίπτετε την άθεη διδασκαλία περί «Υπεράνθρωπου», τότε γιατί επιτρέψατε ως Άρειος Πάγος τόσους άθεους νόμους ή γιατί δεν εμποδίσατε την ψήφισή τους; Η πίστη δεν χρειάζεται φιλολογίες, αλλά πράξεις.
Μόνιμη επιδίωξη των αθέων είναι η απόκτηση δυνάμεως με κάθε μέσο, διότι όλη η ζωή τους είναι οικοδομημένη πάνω στην ηθική φιλοσοφία του Fr. Nietzsche, η οποία έχει ως βασική της αρχή την «δίψα της δύναμης». Αυτή η δίψα είναι κατά τους αθέους η πηγή και ο κινητήριος μοχλός κάθε ανθρώπινης προσπάθειας και ενέργειας. Ζούμε, υπάρχομε και κινούμεθα για ν'αποκτήσομε δύναμη!
Κάτω από την πίεση αυτής της δίψας για απόκτηση δυνάμεως ο άνθρωπος μπορεί, κατά τον Νίτσε, να αναγκάσει ακόμη και τα άστρα να στρέφονται γύρω του, να γίνει ο ίδιος κριτής του εαυτού του και εκδικητής του νόμου του, κι ακόμη να αναδειχθεί σε μια νέα δύναμη, σ'ένα νέο Δίκαιο, και σ'ένα τροχό που να κυλάει μόνος του. Όποιος δεν μπορεί να τα κατορθώσει αυτά, πρέπει να σκύψει να περάσουν από πάνω του οι «εκλεκτοί και δυνατοί», αυτοί που μπορούν να επιβάλλουν ως δικό σου το δικό τους καλό!
Ο Νίτσε με τον Ζαρατούστρα του υπόσχεται μια νέα ζωή, στην οποία τη θέση του Θεού θα κατέχει ο δικός του «υπερανθρώπου», ο οποίος είναι και η μόνη ύψιστη ανθρώπινη αξία! Στη νέα αυτή ζωή, που θα κυριαρχεί ο «νιτσεϊκός» υπεράνθρωπος, κάθε τι το οποίον θα τείνει σε απόκτηση δυνάμεως είναι αγαθό, και ό,τι προέρχεται από την αδυναμία του ανθρώπου είναι κακό.
