Τὸν πολὺ τιμητικὸ τίτλο τοῦ Ἰσαποστόλου ἡ Ἐκκλησία τὸν ἔχει δώσει στοὺς Ἁγίους ἐκείνους, τῶν ὁποίων ὁ βίος καὶ οἱ ἀγῶνες “ὑπὲρ τοῦ Εὐαγγελίου” ὁμοιάζουν μὲ ἐκείνους τῶν ἁγίων Ἀποστόλων. Οἱ Ἀπόστολοι, μετὰ τὴν Πεντηκοστή, ἐπορεύθησαν “ἴνα μαθητεύσουν πάντα τὰ ἔθνη” καὶ νὰ βαπτίσουν, ὅσους πιστεύσουν “εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος”, καὶ νά τοὺς διδάξουν τὴν ἐφαρμογὴ τῶν θείων ἐντολῶν.
Ἡ ἁγία Ὄλγα, ὅταν μὲ τὸ Βάπτισμα καὶ τὸ Χρίσμα ἔγινε μέλος τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἐβίωσε τὴν προσωπική της Πεντηκοστὴ μὲ τὴν ἔλευση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὴν καρδιά της, “ἐπορεύθη” γιὰ νὰ μαθητεύση τὸ δικό της ἔθνος. Ἦταν βασίλισσα τῆς Ρωσίας, τὸν 10ον αἰῶνα μ.Χ., καὶ κατέβαλε ὑπεράνθρωπες προσπάθειες γιὰ τὸν εὐαγγελισμὸ τοῦ Ρωσικοῦ λαοῦ. Σύμφωνα μὲ τὸν ἱερὸ Συναξαριστή, “δύσκολα μπορεῖ νὰ περιγράψη κανεὶς τὶς ἄοκνες προσπάθειές της γιὰ τὴν χριστιανικὴ διαφώτιση τοῦ Ρώσικου λαοῦ. Ἔκανε τὰ πάντα γιὰ νὰ γνωρίσουν οἱ Ρῶσοι τὴν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ καὶ πάνω στὸν ἀγῶνα αὐτὸν παρέδωσε τὴν τελευταία της πνοὴ, τὴν 11ην Ἰουλίου 969”. Μετὰ τὸ Βάπτισμα ὀνομάστηκε Ἑλένη ἀλλὰ στὸ ἁγιολόγιο καὶ τὴν ὑμνολογία τῆς Ἐκκλησίας παρέμεινε ὡς Ὄλγα. “Το φέγγος τῆς πίστεως, εἰσδεδεγμένη λαμπρῶς, πρὸς γνῶσιν σωτήριον, τὸν σὸν λαὸν ἀσφαλῶς ὠδήγησας ἔνδοξε. Ὅθεν ὡς ἀπαρχὴν σὲ τῷ σῷ ἔθνει ἁγίαν, μέλπομεν εὐσεβείας Ἰσαπόστολε Ὄλγα· Χριστὸς, γὰρ ὂν ἠγάπησας, ἀξίως σὲ ἐδόξασε”.
Ὁ θεάρεστος βίος της, ποὺ θυμίζει ἀρκετὰ ἐκεῖνον τοῦ Μ. Κωνσταντίνου, μᾶς δίνει τὴν ἀφορμὴ νὰ διατυπώσουμε τὰ παρακάτω:
