Ο νοών νοείτω. Η αλήθεια του Ευαγγελίου...

Από το ευαγγέλιο της σημερινής Δ΄ Κυριακής των νηστειών. Περιγραφή του δαιμονισμένου νέου: 

«Διδάσκαλε, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρός σε (:έφερα τον υιόν μου σε σένα), ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον. καὶ ὅπου ἂν αὐτὸν καταλάβῃ, ῥήσσει αὐτόν(:τον ρίχνει κάτω), καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ, καὶ ξηραίνεται (:γίνεται αναίσθητος)»

Από την Hadith. Περιγραφή της καταστάσεως του Μωάμεθ όταν είδε στο όραμά του τον άγγελο με τις 70 φτερούγες:

Κατά την στιγμήν της αποκαλύψεως ο Μωάμεθ κατελήφθη υπό παροξυσμού, κατά τρόπον ώστε αφρός εξήλθεν εκ του στόματος αυτού, η κεφαλή του έκλινε, το πρόσωπόν του ωχρίασε ή ερυθρίασε, ο ιδρώς έτρεχεν ακατασχέτως και ούτος εκραύγαζεν ως «πώλος καμήλου». Ο παροξυσμός ούτος καλείται από δύο σπουδαίους συλλογείς της μουσουλμανικής παραδόσεως, τον Bakhari και τον Waqidi, «πυρετός» (buraha’). 

Ο δρ. Γουσταύος Βάϊλ στο έργο του «Μωάμεθ ο προφήτης» γράφει: «Γενικώς επιστεύετο, ότι εχαρακτήρισαν ως επιληπτικόν τον Μωάμεθ οι εχθροί του και Χριστιανοί τινές συγγραφείς. Εν τούτοις, φαίνεται ότι τα περί ασθενείας του προφήτου εβεβαιώθησαν υπο τινων εκ των παλαιοτέρων Μουσουλμάνων συγγραφέων, επί τη βάσει των λεχθέντων υπό των οικείων του. Κατ’ αρχάς, λέγουν ούτοι, ο Μωάμεθ κατελαμβάνετο υπό τρόμου και έπιπτεν εις αναισθησίαν σπασμών ενώ δε το μέτωπόν του ίδρωνεν οσονδήποτε ψυχρός και αν ήτο ο καιρός και από του στόματός του εξήρχετο αφρός, αυτός έμενε με κλειστούς τους οφθαλμούς, εκβάλλων ανάρθρους κραυγάς. (εδώ)

Α.Τ.

Το όραμα του Μωάμεθ το 610 μ.Χ. από το οποίο ξεκίνησε το Ισλάμ (μέρος Α).

 Ν. Π. Βασιλειάδη

Το όραμα του Μωάμεθ το 610 μ.Χ. από το οποίο ξεκίνησε το Ισλάμ

(μέρος Α)

   Bαθύτατη επίδραση στην όλη Θρησκευτική εξέλιξη του Μωάμεθ άσκησε ο εξάδελφος της Κατίτζας ο Ουάρακας. Ο Ουάρακας ήταν κατ’ άλλους μεν Εβραίος κατ’ άλλους δε hanif. Άλλοι νομίζουν ότι ήταν διανοούμενος τον οποίο δεν ικανοποιούσε η παλιά θρησκεία. Υπάρχει και η άποψη ότι ήταν χριστιανός και «εκ περισσού αστρολόγος». Γνώστης της εβραϊκής και της ελληνικής ο Ουάρακας μετέφρασε στην αραβική αποσπάσματα της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης. Ο εξάδελφος της Κατίτζας έδωσε στον Μωάμεθ πολλές πληροφορίες περί της Παλαιάς και της καινής Διαθήκης καθώς επίσης και περί των εβραϊκών παραδόσεων της Μίσνας και του Ταλμούδ, τις οποίες ο Μωάμεθ μετέφερε κατόπιν στο Κοράνιο.

Όλες αυτές οι γνώσεις τις οποίες ο Μωάμεθ αποθησαύριζε στην αφάνταστα ισχυρή μνήμη του αύξησαν τη δυσμένειά του κατά της ποταπής και πολυωνύμου ειδωλολατρίας των διαφόρων αραβικών φυλών. Και αποφάσισε να προχωρήσει σε θρησκευτική αναμόρφωση με βάση τις αρχές του Ιουδαϊσμού και Χριστιανισμού. Τις υψηλές όμως αρχές των δύο αυτών μονοθεϊστικών θρησκειών άρχισε να τις συγχωνεύει με δικές του σκέψεις και στοχασμούς. Διότι ο Μωάμεθ ήταν μεν αγράμματος αλλά πολύ ευφυής. Διέθετε δε πνεύμα οργανωτικό και νεωτεριστικό. Οι θαυμαστές του έλεγαν ότι ήταν απαίδευτος μεν αλλά σοφότατος. Σκοπός του ήταν να ανατρέψει την ειδωλολατρία και να συνενώσει τους Άραβες σε ένα λαό με μία μονοθεϊστική θρησκεία και κάτω από μία πολιτική εξουσία.

Είχε ήδη πεισθεί ότι η αληθινή θρησκεία απεκαλύφθη στον Αδάμ. Αλλά, κατά την άποψη του Μωάμεθ, ο οποίος διέθετε ισχυρό νου, ευφράδεια, θέληση, επιμονή, προσεκτική ζωή και πλούτο πολύ, η πίστη εκείνη είχε παρανοηθεί και διαφθαρεί από την ειδωλολατρία. Γι’ αυτό ο Θεός έστειλε στον κόσμο προφήτες, όπως π.χ. τον Νώε, τον Αβραάμ, τον Ιησούν Χριστόν. Όμως οι άνθρωποι αποστάτησαν και πάλιν. Έπρεπε, συνεπώς, να επανέλθουν στο δρόμο της αλήθειας. Προς τον σκοπό αυτό χρειαζόταν, κατά την αντίληψη του Μωάμεθ, ένας νέος προφήτης απεσταλμένος από τον Θεόν.

Όλα αυτά είχαν βυθίσει τον Μωάμεθ σε βαθειά συλλογή. Άρχισε να απομονώνεται σε ερημικό τόπο και να στοχάζεται. Ήταν τότε σαράντα ετών. Ιδιαίτερα κατέφευγε σε μια σπηλιά, που ονομαζόταν Χίρα (Hira) ή Χαράα και απείχε περίπου τρία χιλιόμετρα από τη Μέκκα. Κατά τον Washington Irving (Ουάσιγκτων Έρβιγκ) «τόσον έντονος απασχόλησις της διανοίας του επί ενός ζητήματος δεν ήτο δυνατόν παρά να επιδράση επ’ αυτού, ο Μωάμεθ δε ήρχισε να πίπτη εις εκστάσεις και να έχη κρίσεις καταλήψιας. Πολλάκις έχανε την συναίσθησιν των πέριξ και έπιπτε κατά γης αναίσθητος»(18). Όταν η Κατίτζα, γεμάτη ανησυχία, θέλησε να μάθει την αιτία των παροξυσμών αυτών, ο Μωάμεθ απαντούσε με υπεκφυγές.

Για τις παραισθήσεις και τους παροξυσμούς του Μωάμεθ έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς διάφορες γνώμες.

Το όραμα του Μωάμεθ το 610 μ.Χ. από το οποίο ξεκίνησε το Ισλάμ (μέρος Β΄)

 Γρηγορίου Ζιάκα

Το όραμα του Μωάμεθ το 610 μ.Χ. από το οποίο ξεκίνησε το Ισλάμ

(μέρος Β΄)

Η πρώτη αποκάλυψις.       Περί του σταδίου της εσωτερικής προετοιμασίας, η οποία εσημειώθη εις τον Μωάμεθ πριν ή ούτος εμφανισθή εις τον λαόν του ως απόστολος του Θεού και προφήτης, δεν γνωρίζομεν πολλά. Κατά τας ευσεβείς δοξασίας της μουσουλμανικής παραδόσεως, ουδεμία εσωτερική προετοιμασία εσημειώθη εις τον Μωάμεθ, διότι ούτος εκλήθη αιφνιδίως εις το προφητικόν του αξίωμα δια τινος οράματος, κατά την διάρκειαν του οποίου ο Θεός εξαπέστειλεν εις αυτόν την πρώτην αποκάλυψιν. 

Πράγματι όμως η περί προφητικής του αποστολής συνείδησις ανεπτύχθη και εστερεώθη βαθμιαίως μέσα του. Εάν λάβωμεν υπόψιν τας μαρτυρίας της μουσουλμανικής παραδόσεως, ο Μωάμεθ ήτο τεσσαράκοντα ετών ή και ολίγον ακόμη μεγαλύτερος, όταν εδέχθη την πρώτην αποκάλυψιν και ενεφανίσθη δημοσία κηρύττων. Τούτο σημαίνει ότι μέχρι της ωρίμου ηλικίας του παρέμεινε πιστός εις την ειδωλολατρικήν πίστην των πατέρων του.

Κατά το Κοράνιον ο Θεός τον εύρε κάποτε εις την οδόν της πλάνης και τον καθωδήγησε (93,7). Η καθοδήγησις αυτή υποδηλοί ότι πριν ή ο Μωάμεθ συνειδητοποιήση την προφητικήν του αποστολήν, διήλθε ωρισμένον τινά χρόνον εσωτερικής προεργασίας και περισυλλογής. Κατά τον χρόνον αυτόν ησχολήθη συνειδητώς ή ασυνειδήτως με θρησκευτικά προβλήματα. Κατά το χρονικόν τούτο διάστημα αι χριστιανικαί και ιουδαϊκαί διδασκαλίαι, τας οποίας κατά καιρούς ήκουσε, εδημιούργησαν εντός του δυσπιστίαν προς την πατρώαν ειδωλολατρικήν θρησκείαν. Ούτω συν τω χρόνω προητοιμάζετο μία εσωτερική αλλαγή μέσα του, η οποία εκορυφώθη κάποτε με ένα συνταρακτικόν όραμα «κλήσεώς» του, το οποίον υπήρξεν αποφασιστικός σταθμός δι’ όλην την μετέπειτα δράσιν του. Το όραμα τούτο περιγράφεται παραστατικώτατα εις το Κοράνιον και σχολιάζεται ιδιαιτέρως υπό της μουσουλμανικής παραδόσεως. Δίδεται εις την σούραν 96, 1-5, η οποία θεωρείται υπό της μουσουλμανικής παραδόσεως ως η πρώτη κορανική αποκάλυψις. Παραλλαγή του αυτού οράματος δίδεται εις σούραν 74,1-7.

Κατά τας ειδήσεις των χωρίων τούτων και της μουσουλμανικής παραδόσεως ο Μωάμεθ εκάθητο κάποιαν νύκτα εν περισυλλογή εντός του αγαπητού του σπηλαίου του όρους Χίρα (Hira’) πλησίον της Μέκκας όπου πολλάκις ηρέσκετο να αποσύρεται και να αφοσιώνεται εν ηρεμία εις θεωρίας. Αίφνης ήκουσε φωνήν άνωθεν καλούσαν αυτόν να γίνη προφήτης του Θεού. Κάποιον υπερβατικόν ον, το οποίον αρχικώς ο Μωάμεθ ωνόμαζε «ένδοξον μηνυτήν», «πιστόν πνεύμα» ή «άγιον πνεύμα» (ruh al-quds) και αργότερον, κατά την εν Μεδίνη δράσιν του, εταύτισε προς τον αρχάγγελον Γαβριήλ, απεκάλυψεν εν οράματι εις αυτόν την πρώτην αποκάλυψιν και τον διέταξε να αναγνώση τους πέντε πρώτους στίχους του 96ου κεφαλαίου του Κορανίου. Ο άγγελος του είπε˙

Για ποιό ψευδοπροφήτη-Αντίχριστο μιλά ο άγιος Κοσμάς; Μήπως για όσους οι Οικουμενιστές μας παρουσιάζουν ως «άλλη οδό σωτηρίας» και φίλους;

«Οἱ σχέσεις τῶν δύο θηρίων»

Ἀπὸ τὴν ὁμιλία τοῦ π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου:

                             

Στὸ βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως τὸ πρῶτο θηρίο (ὁ Ἀντίχριστος) συμβολίζεται μὲ τὰ δέκα κέρατα καὶ τὸ δεύτερο θηρίο (ὁ ψευδοπροφήτης) συμβολίζεται μὲ τὰ δύο κέρατα, τὰ ὁποῖα εἶναι ὑπὸ μορφὴν κριοῦ, δηλαδὴ ἕνα ἥμερο ζῶο. Ποια ἡ σχέση μεταξὺ αὐτῶν;

Ὁ ψευδοπροφήτης εἶναι ὁ πρόδρομος τοῦ Ἀντιχρίστου. Ὁ σκοπὸς γιὰ τὸν ὁποῖον ἔρχεται ὁ ψευδοπροφήτης εἶναι νὰ ἀνοίξει τὸ δρόμο νὰ προσκυνηθεῖ ὁ Ἀντίχριστος καὶ δι’ αὐτοῦ ὁ Διάβολος.

Ὁ Ἀντίχριστος ἔρχεται μὲ μίαν δυναμικὴ μορφή μὲ σκοπὸ νὰ ὑποτάξει καὶ νὰ καταστρέψει τοὺς πιστοὺς καὶ τοὺς δειλούς. Ἀλλὰ αὐτὸς ὁ τρόπος δὲν εἶναι 100% ἀποτελεσματικός. Γι’ αὐτὸ τὸ λόγο 

θἀρθεῖ καὶ μ’ ἕναν ἄλλο τρόπο. Τὸν τρόπο τῆς πλάνης. Καὶ τὸν ρόλον αὐτὸν θὰ τὸν παίξει ὁ ψευδοπροφήτης. Αὐτὸ συμβολίζουν τὰ δύο κέρατα τοῦ κριοῦ.

Αὐτὲς οἱ δύο μορφές, ἡ δυναμικὴ μορφή, ἀλλὰ καὶ ἡ ἄλλη τῆς πλάνης, καὶ τῆς ἀφελείας, καὶ τῆς ἁπλότητος, ἡ εἰρηνικὴ δηλ. μορφή, αὐτὲς οἱ δυὸ μορφὲς δροῦν διαρκῶς μέσα στὴν ἱστορία, σὲ κάθε ἐποχὴ καὶ σὲ κάθε γενιά. Ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης λέγει: ὁ Ἀντίχριστος ἀκούσατε ὅτι ἔρχεται καὶ τώρα ὑπάρχουν πολλοὶ Ἀντίχριστοι. Συνεπῶς καὶ ὁ Ἀντίχριστος ἔρχεταικαὶ ὑπάρχουν πολλοὶ Ἀντίχριστοι, καὶ ὁ ψευδοπροφήτης ἔρχεται, γιατὶ κι αὐτὸς εἶναι πρόσωπο, ἀλλὰ πολλοὶ ψευδοπροφῆτες ὑπάρχουν στὴν ἐποχή μας. Καὶ συνεπῶς τὸ μυστήριο τῆς ἀνομίας διαρκῶς ἐνεργεῖται σὲ κάθε ἐποχὴ καὶ σὲ κάθε γενεά. Μάλιστα ἡ πρώτη, ἡ δυναμικὴ μορφὴ τοῦ Ἀντιχρίστου, δρᾶ ὡς ἐξουσία, ἐνῶ ἡ Δευτέρα μορφὴ τοῦ ψευδοπροφήτου δρᾶ ὡς ἰδεολογία, ὡς αἵρεση, πάντως μὲ πνευματικὴ διάσταση.

Ευρωπαίος ο Μωάμεθ; Γιατί όχι;

Πώς ο Προτεσταντισμός και ο Διαφωτισμός εκδυτικοποίησε τον Μωαμεθ

 Ο καθηγητής Τζον Τόλαν είναι κατηγορηματικός: «Ο Διαφωτισμός έβλεπε τον Προφήτη ως ήρωα του ορθολογισμού». Απόρροια αυτού είναι η «επιστημονική» δοξασία ότι η Δυτική Ευρώπη γνώρισε τους αρχαίους Ελληνες σοφούς μέσω του «Φωτισμένου Ισλάμ».  

                

του Jean-Yves Grenier

[Ο καθηγητής Τζων Τόλαν* – συγραφέας ενός βιβλίου για το πως οι Δυτικοί έβλεπαν τον Μωάμεθ και γενικότερα το Ισλάμ – είναι κατηγορηματικός: «Ο Διαφωτισμός έβλεπε τον Προφήτη ως ήρωα του ορθολογισμού» (εδω). Με άλλα λόγια, όσο οι Δυτικοί απομακρύνονταν από τον χριστιανισμό, τόσο έβλεπαν θετικά το Ισλάμ. Και αυτό σε μια εποχή που άλλοι συνάνθρωποί τους, και μάλιστα Ευρωπαίοι, αλλά Βαλκάνιοι – και αυτό μετρούσε πολύ στα μάτια των κληρονόμων του μίσους των Καθολικών κατά των ‘’αιρετικών’’ ορθοδόξων – απειλούνταν με εξαφάνιση κάτω από τον τουρκικό-μουσουλμανικό ζυγό! Και ίσως εξηγεί καλύτερα ότι πέρα από τα κρατικά συμφέροντα υπάρχει κάτι βαθύτερο στον προαιώνιο φιλοτουρκισμό των Δυτικών... Ε.Δ.Ν.]

             

“Το θέμα του βιβλίου μας δεν είναι ο Μουχαμάντ, αλλά ο Μωάμεθ, η φαντασιακή μορφή που φιλοτέχνησαν μη μουσουλμάνοι Ευρωπαίοι συγγραφείς μεταξύ του 12ου και του 21ου αιώνα”, εξηγεί ο Τζων Τόλαν.

Επειδή ο πατριάρχης Βαρθολομαίος προσεύχεται στον Αλλάχ, ας ξαναθυμηθούμε κάποιες πληροφορίες για τον "προφήτη" του.

Ο Μωάμεθ παντρεύτηκε την γυναίκα του ίδιοι του θετού γιου του

αφού τον επηρέασε ο ίδιος να την χωρίσει.

Παντρεύτηκε ένα κορίτσι 6 ετών και “ολοκλήρωσε” μαζί του όταν ήταν 9 ετών

και ενώ εκείνος ήταν 53.

Ο Μωάμεθ πολλές φορές έχανε την ψυχραιμία του και στην πορεία έβριζε ή χτυπούσε κάποιον.

Sahih Muslim, Book 032, Number 6297

Μια μέρα είδε μια σκλάβα, ένα ορφανό κορίτσι και το καταράστηκε.

Όταν ο φροντιστής της το έμαθε, ήρθε στον Μωάμεθ και τον ρώτησε να μάθει τον λόγο.

Ο Μωάμεθ απάντησε πως όποιον καταριέμαι κάποιον και δεν το αξίζει, τότε ο Αλλάχ το μετατρέπει σε ευλογία.

Με λίγα λόγια, ο Μωάμεθ “έφτιαχνε όρους” με τους οποίους έλεγε πως λειτουργούσε ο Αλλάχ.

Και αυτό είναι μεγάλη αλαζονεία. Και το έκανε συνεχώς.

Έλεγε πως ο Αρχάγγελος Γαβριήλ του είχε δώσει ακραία σεξουαλική δύναμη και ότι οι άνθρωποι στον παράδεισο θα έχουν ακόμη περισσότερη.

Κακοδοξία Ἰσλάμ‒Μωάμεθ καὶ ἡ στάση τῶν “Ὀρθοδόξων” Οἰκουμενιστῶν

Με αφορμή την επίσκεψη του Βαρθολομαίου στο Μπαχρέϊν στο διαθρησκειακό συμβούλιο για το Ισλάμ αναδημοσιεύουμε την ακόλουθη μελέτη που περιλαμβάνει αποκαλυπτικά στοιχεία για το Κοράνι και την συγγραφή του που ήταν άγνωστα για τον έλληνα αναγνώστη

Μελέτη ἀποδεικτικὴ περὶ τῆς βλασφημίας καὶ κακοδοξίας τοῦ Ἰσλὰμ καὶ τοῦ προφήτη του Μωάμεθ καὶ τῆς οἰκουμενιστικῆς προπαγάνδας, ὅτι κι αὐτοὶ ἀποτελοῦν δρόμο πρὸς τὸν Θεό.

 

τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Εἰσαγωγή

Ἀφορμὴ γιὰ τὸ πόνημα αὐτὸ ἀποτέλεσε ἡ ὁμιλία τοῦ ἀνεκδιήγητου βουλευτοῦ κ. Ζουράρη στὴν βουλή τῶν Ἑλλήνων. Ἐκεῖ ὁ βαπτισμένος Χριστιανός κ. Ζουράρης ἀπευθύνθηκε στὸν Θεό μὲ τὰ λόγια «Κύριε τῶν Δυνὰμεων» καὶ μετὰ εἶπε τὰ ἑξῆς: «Θὰ τὸ πῶ καὶ στὸ ὄνομα τῆς Οἰκουμενικότητος καὶ στὸ ὄνομα τῶν μουσουλμάνων ἀδελφῶν μας, Ἀλλαχοῦ Ἀκμπάρ»! (ἐδῶ)

Χρειάστηκαν κάποιες ὧρες νὰ ξεπεράσω τὴν ἔκπληξη καὶ τὴν ὀργή μου, καθώς στὸ ἑλληνικὸ κοινοβούλιο ποὺ γεννήθηκε ἀπὸ τὸ αἷμα, τοὺς ἀγῶνες, τὶς θυσίες χιλιάδων ἀγωνιστῶν καὶ μαρτύρων ἐναντίον τῶν ἐκφραστῶν τοῦ Ἰσλὰμ (καὶ ἀκόμα καὶ σήμερα ἀπειλεῖται ἀπὸ αὐτοὺς) καὶ στοῦ ὁποίου τὸ σύνταγμα τονίζεται ὡς πίστη μόνο ἡ Ὀρθόδοξος Πίστη, ἐκφράστηκαν αὐτὰ τὰ λόγια. Μόλις ὅμως πέρασαν οἱ ὧρες αὐτὲς συνειδητοποίησα τὸ ἑξῆς: Δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐκπλήσσομαι. Τὸ παραδέχτηκε καὶ ὁ ἴδιος ὁ Ζουράρης, ὅτι αὐτὰ τὰ εἶπε στὸ πνεῦμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ναί, αὐτὸ τὸ πνεῦμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τοῦ ὁποίου τὴν ὕπαρξη οἱ Ἐπίσκοποί μας δὲν παραδέχονται ἢ ἀποκρύβουν, ἀλλὰ παράλληλα δουλεύουν γι’ αὐτὸ καὶ τὸ προωθοῦν μαζὶ μὲ τοὺς πολιτικούς. Ἄς δοῦμε μερικὰ παραδείγματα.

Ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶχε δηλώσει σὲ ἐκδήλωση τῆς Κόκα-Κόλα (ἐδῶ) : «Ἔχω ἕνα μικρὸ ἀναμνηστικό. Μικρὸ καὶ σπουδαῖο ἀναμνηστικὸ γιὰ τὴν Δάφνη καὶ τὸν Μουχτὰρ. Αὐτὸ εἶναι τὸ Ἅγιο Κοράνι. Τὸ ἱερὸ βιβλίο τῶν μουσουλμάνων ἀδελφῶν μας». (Τυχαία ἡ συμφωνία τῶν λόγων Βαρθολομαίου καὶ Ζουράρη περὶ μουσουλμάνων ἀδελφῶν μας;).

Ὁ νέος Μητροπολίτης Κομοτηνής καὶ Μαρώνειας Παντελεήμων στὶς 26 Μαρτίου 2013 καὶ ἡμέρα Τρίτη, ἐπισκέφθηκε τὸν Μουφτὴ Κομοτηνῆς κ. Χαφίζ Τζεμαλὴ Μὲτσο στὰ γραφεῖα τῆς Μουφτείας. «Ἡ συνάντηση ποὺ διεξήχθη σὲ ἰδιαίτερο θετικὸ κλίμα, ὁ Μουφτὴς Κομοτηνής Χαφίζ Τζεμαλή Μὲτσο, εὐχαρίστησε τὸν Μητροπολίτη Κομοτηνῆς καὶ Μαρώνειας κ. Παντελεήμονα γιὰ τὴν ἐπίσκεψή του καὶ τὸνισε· αὐτὴ ἡ ἐπίσκεψη ἀποτελεῖ ἔνδειξη σύγκλισης μεταξὺ μουσουλμάνων καὶ χριστιανῶν τῆς περιοχῆς. Ὁ Σοφολογιότατος Μουφτὴς ἐπεσήμανε τὴν σημασία νὰ διδαχθεῖ ὁ λαός την θεϊκὴ κουλτούρα καὶ τόνισε ὅτι σὲ αὐτὸ καθοριστικὸ ρόλο παίζουν οἱ ηγέτες καὶ τῶν δύο θρησκειῶν. Ἡ συνάντηση ἔλαβε τέλος μὲ τὴν ἀνταλλαγὴ ἀναμνηστικῶν δώρων». Ὁ Μουφτὴς προσέφερε στὸν Μητροπολίτη Κομοτηνῆς Παντελεήμονα ἕνα Κοράνι καὶ αὐτὸς μὲ τὴ σειρά του προσέφερε μιὰ εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ (ἐδῶ). 

Στὶς 18 Ἀπριλίου 2012 ἦταν ἡ σειρά τοῦ Πατριάρχη Ἱεροσολύμων νὰ δωρίσει Κοράνια. «Στὸ πρίγκηπα τῆς Ἰορδανίας Ἐμίρ Γάζη καὶ στὸν Μουφτὴ τῆς Αἰγύπτου Ἀλί Τζούμαση Τζαμάκ. Μάλιστα στὸν πρίγκηπα δόθηκε Κοράνι “ἐξ ἐλεφαντοστοῦν” καὶ στὸν Μουφτὴ πλακέτα “μετ’ ἐπιγραφῆς χωρίων τοῦ Κορανίου”» (ἐδῶ). 

Τὰ ἴδια καὶ χειρότερα πράττει καὶ ὁ πατριάρχης Ἀντιοχείας καὶ ὁ Ἀλεξανδρείας.

Καὶ ἡ γραμμή τῶν Ὀρθοδόξων ποιμένων δὲν ἔχει τελειωμό: Συμπροσεύχονται μὲ Μουφτῆδες, ἐπισκέπτονται μουσουλμανικὰ κοιμητήρια, μνημονεύουν καὶ τελοῦν ἐπιμνημόσυνη δὲηση γιὰ μουσουλμάνους (ἀκόμα καὶ γιὰ τὸν Κεμάλ) καὶ ἡ πτώση δὲν ἔχει τέλος. Οἱ δὲ θεολογικοὶ κύκλοι συναγωνίζονται τοὺς κληρικοὺς στὴν ἁγιοποίηση τοῦ Ἰσλὰμ: π.χ. «ὁ Ἀστέριος Ἀργύριου, μελετητὴς τοῦ Ἰσλὰμ καὶ καθηγητὴς στὸ Πανεπιστὴμιο τοῦ Στρασβούργου. Ἀναφερόμενος στὴν σύγχρονη ἰσλαμολογική ἔρευνα γράφει ὅτι οἱ ἰσλαμολόγοι ἀνεγνώρισαν στὸ Ἰσλὰμ «τὴ θρησκεία ποῦ δοξολογεῖ τὸν ἴδιο μὲ μᾶς Θεό, τὸ Θεό τοῦ Ἀβραὰμ, τὸν κοινό Πατέρα ὅλων τῶν πιστῶν». Εἶναι, ὡς γνωστὸν, ἀποστολική ἡ πίστις ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ἡ μόνη Ὁδός πρὸς τὸν Θεό Πατέρα. Ἐν τούτοις ὁ καθηγητὴς Ἀργυρίου, σάν νὰ μή δέχεται τὴν πίστι αὐτὴ, ἐρωτᾶ: «Τί λοιπόν θὰ ἐμπόδιζε τὴ σύγχρονη θεολογία νὰ ἀναγνωρίσει στὸ πρόσωπο τῆς θρηκείας τοῦ Μωάμεθ μίαν “ὁδόν πρὸς σωτηρίαν” τῶν ἀνθρώπων;». Διότι, “τὸ Πνεῦμα ὅπου θέλει πνεῖ” (Ἰωάν. 3, 8) καὶ “ἀνεξερεύνητα Τὰ κρίματα τοῦ Θεοῦ καὶ ἀνεξιχνίαστοι αἱ ὁδοί αὐτοῦ” (Ρωμ. 2, 33). Ὁ Θεός ἔχει τὴ δύναμη νὰ χρησιμοποιήση τὴν “ὁδὸν σωτηρίας” ὅπου θέλει καὶ ὅποτε τὸ κρίνει σκόπιμο. Ἡ ἄπειρος πρὸς τοὺς ἀνθρώπους ἀγάπη του μπορεῖ νὰ ἀνοίξει “ὁδούς θεογνωσίας καὶ σωτηρίας” ποὺ ὁ ἀνθρώπινος νοῦς μας ἀδυνατεῖ νὰ ἐξιχνιάσει. Πῶς μποροῦμε λοιπόν νὰ ἰσχυριστοῦμε ὅτι ἡ ἐμφάνιση καὶ ἡ δράση τοῦ μωαμεθανισμοῦ στὸν κόσμο εἶναι ἔργο τοῦ Διαβόλου καὶ ὄχι τοῦ Θεοῦ, τοῦ Ἀντιχρίστου καὶ ὄχι τοῦ Χριστοῦ;» (ἐδῶ).