Ζητούμε επιτέλους κάθαρση! «Ποιός είναι Κανονικὸς καὶ ποιος Αντικανονικός;».

"Εν τη Εκκλησία της Ελλάδος ουδείς Ιεράρχης ευρεθήσεται κανονικός από ρύπου αντικανονικότητος”.

Δημοσιεύουμε από εδώ το παρακάτω κείμενο του Μητροπολίτη Ελευθερουπόλεως Αμβροσίου, ενός αληθινού Ιεράρχου (τότε υπήρχαν ακόμα άξιοι ποιμένες)  που διέκοψε μαζί με τον Καντιώτη την μνημόνευση του πατρ. Αθηναγόρα λόγω της οικουμενιστικής του δραστηριότητας, σε έγγραφό του με ημερομηνίαν 12 Ιανουαρίου 1974, απευθυνόμενος στην Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος με θέμα: «Ποιός είναι Κανονικὸς καὶ ποιος Αντικανονικός;». Στο κείμενο αυτό φαίνεται ξεκάθαρα ότι η αντικανονικότητα βασανίζει εδώ και πολύ καιρό την Εκκλησία της Ελλάδος, ιδιαίτερα στο θέμα εκλογής επισκόπων. Άρα όλοι αυτοί οι επίσκοποι που κατηγορούν, όπως ο Φλωρίνης στο παρακάτω βίντεο, κληρικούς και πιστούς για θέματα Πίστεως και κανονικότητας θα πρέπει να έχουν συνεχώς στο μυαλό τους το λαϊκό: Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί. ΟΙ δε πιστοί το του Χρυσοστόμου: «Εἴ που τήν εὐσέβειαν παραβλαπτομένην ἴδοις, μή προτίμα τήν ὁμόνοιαν τῆς ἀληθείᾳς, ἀλλ᾽ ἵστατο γενναίως ἕως θανάτου… τήν ἀλήθειαν μηδαμοῦ προδιδούς».

«Αλλά σας ερωτώ, άγιοι αδελφοί· Είμεθα όντως και απολύτως κανονικοί ημείς; Έχομεν άσπιλον κανονικότητα; Απαντώ στεντορείως: ΟΧΙ! ΟΧΙ! ΟΧΙ!

»Είμεθα και ημείς αντικανονικοί, πρώτον, διότι ως και εις πρόσφατα τηλεγραφήματά μου ετόνισα, όλοι φέρομεν εν εαυτοίς προπατορικόν αμάρτημα αντικανονικότητος, αμέσως ή εμμέσως, εκ της Ιεραρχίας, την οποίαν εδημιούργησεν η αντικανονική πενταμελής αριστίνδην σύνοδος του 1922, η οποία ανέδειξεν Αρχιεπίσκοπον τον Χρυσόστομον Παπαδόπουλον, και μάλιστα διά τριών μόνον ψήφων.

Ο πατριάρχης έπρεπε να είχε ρωτήσει τις συνόδους της Εκκλησίας.

Παρά τα λεγόμενα των Οικουμενιστών και του πατριάρχου, ο Παπισμός είναι αίρεση συνοδικώς καταδικασμένη

Ο πατριάρχης και όλοι οι επίσκοποι που συμπροσεύχονται με τους παπικούς έπρεπε, πριν πράξουν, ό,τι πράττουν, να ερωτήσουνε «πολλώ μάλλον, τας σεπτάς και θεοκινήτους Οικουμενικάς Συνόδους, αι οποίαι δια των αγίων και ιερών Κανόνων των απαγορεύουν, επί ποινή καθαιρέσεως, πάσαν συμπροσευχήν μετά αιρετικών, σχισματικών ή και ακοινωνήτων»

Αίθουσα ακροάσεων του Πάπα

Παραθέτουμε ένα απόσπασμα από την μνημειώδη ομολογητική εργασία του αειμνήστου αγωνιστούν και ομολογητού Μητροπολίτου Ελευθερουπόλεως  Αμβροσίου (εδώ), που είχε εκπονήσει κατά την περίοδο των απαράδεκτων ανοιγμάτων  του πατριάρχου Αθηναγόρα προς τον Παπισμό. Ο Αμβρόσιος είχε διακόψει το μνημόσυνο του Αθηναγόρα επιδεικνύοντας συμφωνία λόγων και έργων (όχι όπως οι σημερινοί λάτρεις της δημοσιότητας).  

        Ο μακαριστός Μητροπολίτης αναφέρει μια λίστα Ιερών Συνόδων που καταδίκασαν των Παπισμό και τις πλάνες του. Επίσης αναφέρει και ονόματα αγίων οι οποίοι θεωρούσαν ξεκάθαρα τον Παπισμό ως αίρεση (φυσικά δεν υπήρξε ποτέ κάποιος άγιος που να μην ήταν σύμφωνος ως προς αυτό). Ο μακαριστός Ιεράρχης δίνει ηχηρή απάντηση σε όσους αρνούνται συνοδική καταδίκη του αιρετικού Παπισμού.

      Έγραψε: «…Είναι λοιπόν “κατεγνωσμέναι” παρά Συνόδων ή Πατέρων αι αιρετικαί διδασκαλίαι της Δύσεως; Ας ίδωμεν: Η μεγάλη Σύνοδος του 879 εν Κωνσταντινουπόλει, η υπό πολλών θεωρουμένη ως Ογδόη Οικουμενική, δεχθείσα το Σύμβολον άνευ της προσθήκης του Φιλιόκβε, εδογμάτισε: “Πάντες ούτω φρονούμεν, ούτω πιστεύομεν. Τους ετέρως παρά ταύτα φρονούντας ή έτερον όρον αντί τούτου προβαλέσθαι τολμώντας, τω αναθέματι καθυποβάλλομεν. Ει τις παρά τούτο το ιερον Σύμβολον τολμήσειεν έτερον αναγράψασθαι ή προσθείναι ή αφελείν και όρον ονομάσαι αποθρασυνθείη, κατάκριτος και πάσης χριστιανικής ομολογίας απόβλητος. Εί τις τοίνυν, εις τούτο απονοίας ελάσας, τολμήσειεν έτερον εκθέσθαι Σύμβολον και όρον ονομάσαι ή προσθήκην ή αφαίρεσιν εν τω παραδεδομένω ημίν παρά της αγίας και οικουμενικής εν Νικαία το πρώτον μεγάλης Συνόδου ποιήσαι, ανάθεμα έστω!” (αυτόθι, σελ. 263-264). Ιδού, λοιπόν, βαρυτάτη, επισημοτάτη, πανηγυρικωτάτη και σχεδόν Οικουμενικού χαρακτήρος καταδίκη του αιρετικού και βλασφήμου Φιλιόκβε!

Τότε γιατί δεν τον μιμείστε; Τι νόημα έχει να επαινείτε την διακοπή μνημοσύνου, αλλά να μην την πράττετε, όταν μάλιστα σήμερα είναι χειρότερα τα πράγματα;

Το ιστορικό τηλεγράφημα του μακαριστού Ελευθερουπόλεως Αμβροσίου με το οποίο αναγγέλει στην τότε Ιερά Σύνοδο τη διακοπή μνημοσύνου του τότε Πατριάρχη Αθηναγόρα

Λυκούργος Νάνης, ιατρός

"Μετά πικρίας ανέγνωμεν βλασφήμους δηλώσεις Οικουμενικού Πατριάρχου Αθηναγόρα καταχωρησθείσας εις απογευματινήν εφημερίδα Αθηνών δι ών εδονήθησαν θεμέλια Ορθοδόξου Χριστιανικής πίστεως. Η κατά της Ορθοδοξίας επίθεσις και δη ακριβώς μίαν εβδομάδα προ της πρώτης Κυριακής νηστειών, καθ ήν τα πλήθη των Ορθοδόξων εορτάζουν τον θρίαμβον της Οροδοξίας κατά πασών των αιρέσεων, υπήρξε καθ όλας τας ενδείξεις προμελετημένη και επίβουλος.

Το Φανάριον, όπερ μέχρι και της προχθές απετέλει ένδοξον έπαλξιν των υπέρ της Ορθοδοξίας ατρύτων αγώνων, οι ηγέται του οποίου σθεναρώς ηγωνίσθησαν και εθυσιάσθησαν υπέρ της πανσέπτου Ορθοδοξίας, σήμερον με επικεφαλής τον Οικουμενικόν Πατριάρχην και τινας ευαρίθμους ομόφρονας αυτώ κληρικούς, εξεστράτευσε διά να την πλήξη θανασίμως.

Εφ ώ και επεστρατεύθη η πρώτου μεγέθους κατά την πατριαρχικήν έκφρασιν φυσιογνωμία , ο μητροπολίτης δηλονότι Χαλκηδονος κ.Μελίτων, η φωνή του Φαναρίου-κατά τον πατριάρχην-όμοιον του οποίου δεν έχει πολλούς το Φανάριον και τον οποίον ασφαλώς θα απεθαύμαζε την Κυριακήν της Τυροφάγου, όταν ηέως ήκουεν αυτού, εξ Αθηνών ομιλούντος περί ανέμων και υδάτων, περί μεταμορφώσεως της Εκκλησίας, περί καρναβάλου, αλλά (άκουσον-άκουσον) και περί υποκρισίας.

Υπενθύμιση περί Παπισμού

  l

Ακούμε συχνά από επίσημα χείλη πως, οι δυτικές χριστιανικές κοινότητες (παπικών, παλαιοκαθολικών, αγγλικανών, προτεσταντών, κλπ) δεν είναι αιρετικές αλλά «εκκλησίες» με «διαφορετική παράδοση»! Δεν βλέπουν πλάνες, αλλά «διαφορετικές παραδόσεις» τις οποίες προσπαθούν να κατανοήσουν ως Ορθόδοξες. Για να θεμελιώσουν μάλιστα τον ισχυρισμό τους, ερωτούν: «τους δυτικούς χριστιανούς ποια Σύνοδος τους καταδίκασε ως αιρετικούς, αφού η αίρεση ορίζεται μόνο συνοδικά»; Ειδικά για τον Παπισμό διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι δεν είναι αίρεση και μάλιστα καταδικασμένη συνοδικά!

      Θεωρούμε ότι οι ισχυρισμοί αυτοί είναι «εκ του πονηρού» και προβάλλονται για να πείσουν τους ανενημέρωτους θεολογικά και τους αφελείς. Τόσο ο Παπισμός, όσο και το γνήσιο απόπαιδό του ο Προτεσταντισμός είναι σαφέστατα και αποδεδειγμένα καταδικασμένοι από πλειάδα Ορθοδόξων Συνόδων, για τις δεκάδες πλάνες και κακοδοξίες τους, οι οποίες αποκρύπτονται σκοπίμως. Παράλληλα είναι καταδικασμένοι από το σύνολο των αγίων και θεοφόρων Πατέρων, από μεγάλους θεολόγους και φυσικά από την αλάνθαστη συνείδηση του Ορθοδόξου πληρώματος, το οποίο αυτό είναι ο τελικός φύλακας της σώζουσας αλήθειας της Εκκλησίας, όπως αποφάνθηκε εν Αγίω Πνεύματι η σπουδαία Σύνοδος των Πατριαρχών της Ανατολής του 1848.

      Ως ανασκευή αυτής της αστήρικτης θεωρίας, παραθέτουμε ένα απόσπασμα από μνημειώδη ομολογητική εργασία του αειμνήστου αγωνιστή και ομολογητή Μητροπολίτου Ελευθερουπόλεως κυρού Αμβροσίου, που είχε εκπονήσει κατά την περίοδο των απαράδεκτων ανοιγμάτων προς τον Παπισμό, του Πατριάρχου Αθηναγόρα, το οποίο πήραμε από το ιστολόγιο της Ιεράς Μονής Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου (εδώ).         

Ο αείμνηστος Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος για τη διακοπή μνημοσύνου

Και όλα αυτά συνέβησαν και ειπώθηκαν, όταν ο οικουμενισμός δεν είχε ακόμα επικρατήσει και διεισδύσει παντού. Σήμερα;

«Εάν συνταχθώμεν τοις αντορθοδόξοις φρονήμασι του Πατριάρχου Αθηναγόρα , θα πρέπει αμέσως να διαγραφούν από το αγιολόγιον της Ορθοδόξου Εκκλησίας ου μόνον τα ονόματα των διαληφθέντων αγίων αλλά και απάντων των υπέρ της Ορθοδοξίας διά μέσου των αιώνων αγωνισθέντων και αναιρεθέντων μαρτύρων».

Ο αείμνηστος αγωνιστής Ιεράρχης Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος (+1984), υπήρξε ο πρώτος, εκ των Επισκόπων της Ελλάδος, που διέκοψε το μνημόσυνο του του οικουμενιστού πατριάρχου Αθηναγόρα. Αυτό συνέβη το 1970. Όπως και σήμερα έτσι και ο Μητροπολίτης Αμβρόσιος πολεμήθηκε την εποχή εκείνη, τόσο από την τότε Ιερά Σύνοδο της κρατούσης Εκκλησίας, όσο και από "θεολόγους" και "επιστήμονες" της εποχής. Ένας από αυτούς, ο Ιωάννης Παναγόπουλος, δικηγόρος, γνώστης τάχα και του κανονικού δικαίου της Εκκλησίας και φίλος του Αθηναγόρα, επέκρινε σφοδρότατα τον Αμβρόσιο, αλλά και τους άλλους δύο Επισκόπους που αποτειχίσθηκαν από τον Αθηναγόρα (Φλωρίνης Αυγουστίνο και Παραμυθίας Παύλο), χαρακτηρίζοντας τη διακοπή του μνημοσύνου ως αντικανονική και απαιτώντας την τιμωρία τους. Παραθέτουμε από την απάντηση του Μητροπολίτου Αμβροσίου (δημοσιεύθηκε στον "Ορθόδοξο Τύπο" στις 15-4-1971) ορισμένα αποσπάσματα.

"...Διατί αγνοεί ο γνωμοδοτήσας ότι εν τη εκκλησιαστική ζωή και ιστορία επανειλημμένως η ευθιξία των Ορθοδόξων συνειδήσεων ωδήγησεν εις διακοπήν μνημοσύνου όχι μόνον προ Συνοδικής καταδίκης του ενόχου, αλλά και προ της διά ρητού Κανόνος παροχής τοιούτου δικαιώματος; Αναφέρω μίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Όταν ο Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριος απέρριψε τον όρον "Θεοτόκος", πολλοί των υπ' αυτών Κληρικών έπαυσαν αμέσως το μνημόσυνόν του, καίτοι ακόμη ούτε ο Νεστόριος είχε δικασθή, ούτε ο όρος αυτός είχε δογματισθή δι' επισήμου Συνοδικής αποφάσεως, ούτε καν υπήρχεν ο 15ος Κανών της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, ο δίδων δικαίωμα της παύσεως μνημοσύνου διά κηρυσσόμενα αιρετικά φρονήματα. Οι Κληρικοί ούτοι κατεδικάσθησαν Συνοδικώς υπό του Νεστορίου, ως αντικανονικώς ενεργήσαντες (αυτό ακριβώς ζητεί και δι' ημάς ο γνωμοδοτών!). Τί συνέβη μετά ταύτα; Πρώτον: Ο Άγιος Κύριλλος και ολόκληρος η Εκκλησία Αλεξανδρείας ηγνόησαν τελείως την καταδίκην των εν λόγω Κληρικών, επήνεσον αυτούς δι' ό,τι έπραξαν και εδέχοντο αυτούς εις εκκλησιαστικήν κοινωνίαν. Δεύτερον: Η μετ' ολίγον συνελθούσα Γ΄ Οικουμενική Σύνοδος, εξετάσασα την διδασκαλίαν του Νεστορίου και ευρούσα αυτήν μη Ορθόδοξον, κατεδίκασεν μεν αυτόν, εδικαίωσε δε όσους είχον παύσει το μνημόσυνόν του προ Συνοδικής καταδίκης, ως ορθώς ενεργήσαντας. Και ταύτα επαναλαμβάνομεν αιώνας όλους πριν υπάρξει επίσημον κανονικόν θέσπισμα (ο 15ος Κανών της Πρωτοδευτέρας) το οποίον να παρέχει ρητώς δικαίωμαν παύσεως μνημοσύνου "προ Συνοδικής διαγνώσεως"! Τα αγνοεί αυτά ο γνωμοδοτήσας;

...Ο 15ος Κανών της Πρωτοδευτέρας δεν αξιοί να έχη καταδικασθή υπό Οικουμενικής Συνόδου μία διδασκαλία ως αίρεσις, ίνα θεμελιωθή δικαίωμα παύσεως μνημοσύνου του κηρρύσοντος ταύτην. Λέγει απλώς: "Δι' αίρεσιν τινά παρά των αγίων Συνόδων ή Πατέρων κατεγνωσμένην...". Αρκεί λοιπόν και η γνώμη των επί μέρους Πατέρων! (Άλλωστε ουκ ολίγα Δόγματα φέρονται εν τη ζωή και τη πράξει και τη διδασκαλία της Εκκλησίας και δεν έτυχον διατυπώσεως παρ' ουδεμιάς Οικουμενικής Συνόδου).

Ὅταν ἀκόμα στὴν Ἑλλάδα ἐπίσκοποι γνώριζαν τί εὐθύνη ἔχουν καὶ ἔδειχναν τί σημαίνει πραγματικὴ εὐσέβεια

 «Ἐὰν συνταχθῶμεν τοῖς ἀντορθοδόξοις φρονήμασι τοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρα, θὰ πρέπῃ ἀμέσως νὰ διαγραφοῦν ἀπὸ τὸ ἁγιολόγιον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας οὐ μόνον τὰ ὀνόματα τῶν διαληφθέντων ἁγίων ἀλλὰ καὶ ἁπάντων τῶν ὑπὲρ τῆς Ὀρθοδοξίας διὰ μέσου τῶν αἰώνων ἀγωνισθέντων καὶ ἀναιρεθέντων μαρτύρων».

 

Παρουσιάζουμε γιὰ μία ἀκόμα φορὰ τὴν δήλωση διακοπῆς μνημοσύνου  τοῦ πατριάρχη Ἀθηναγόρα τοῦ μακαριστοῦ Ἐλευθερουπόλεως Ἀμβροσίου, ποὺ ἦταν καὶ πιστὸς φίλος καὶ συναγωνιστὴς τοῦ π. Αὐγουστίνου Καντιώτη. Καὶ ὑπενθυμίζουμε: Τὸ τηλεγράφημα του πρὸς τὴν Ἱ. Σύνοδο δὲν ἦταν ἐπιστολὴ εντυπώσεων, ἀλλὰ πραγματικὴ ὀρθόδοξος ὁμολογία. Καὶ ποιά ἡ δικαιολογία τῆς παύσεως αὐτῆς τοῦ μνημοσύνου; Ἐπειδή, ὅπως στὸ τηλεγράφημα πρὸς τὴν Ἱ. Σύνοδο ἀλλὰ καὶ στὶς δηλώσεις ποὺ ἔκανε σὲ Ἀθηναϊκὴ ἐφημερίδα φαίνεται, ὁ πατριάρχης «χαρακτήρισε τὰ δύο θεμελιώδη τοῦ Παπισμοῦ δόγματα, ἤτοι τὸ πρωτεῖο καὶ τὸ Ἀλάθητον, ὡς ἁπλὰ καὶ ἀσήμαντα ἐκκλησιαστικὰ ἔθιμα»!

 Καὶ ὅμως: Ἐνῶ  σήμερα δημοσιεύονται πολὺ χειρότερες ἐνέργειες τοῦ πατρ. Βαρθολομαίου, ἀλλὰ καὶ τῆς πολυπληθοῦς μερίδος τῶν ὀπαδῶν του (ἐν συγκρίσει μὲ τοὺς μετρουμένους στὰ δάχτυλα Οἰκουμενιστὲς τῆς ἐποχῆς τοῦ Ἀθηναγόρα, κατὰ τὴν μαρτυρία τοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωρόπουλου!) κανεὶς ἐπίσκοπος καὶ κανεὶς ὑψηλόβαθμος ρασοφόρος δὲν πράτει τὸ ἐκκλησιαστικῶς αὐτονόητο. Καὶ ὅμως ὁ μακαριστὸς Ἀμβρόσιος ὡς ὀρθόδοξος ποιμένας τὸ λέει ξεκάθαρα: Ἐὰν συνταχθῶμεν τοῖς ἀντορθοδόξοις φρονήμασι τοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρα, θὰ πρέπῃ ἀμέσως νὰ διαγραφοῦν ἀπὸ τὸ ἁγιολόγιον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας οὐ μόνον τὰ ὀνόματα τῶν διαληφθέντων ἁγίων ἀλλὰ καὶ ἁπάντων τῶν ὑπὲρ τῆς Ὀρθοδοξίας διὰ μέσου τῶν αἰώνων ἀγωνισθέντων καὶ ἀναιρεθέντων μαρτύρων». Ἀφιερώνουμε τὶς δηλώσεις τοῦ μακαριστοῦ Ἀμβροσίου καὶ σὲ ὅσους παρὰ τὶς σημερινὲς τραγικὲς ἐκκλησιαστικὲς ἐξελίξεις κατηγοροῦν τὴν ἀποτείχιση ὡς σχίσμα ἢ ἀρνοῦνται τὴν ἀναγκαιότητα της.

 

Ἐλευθερουπόλεως Ἀμβρόσιος:

Τηλεγράφημα πρὸς τὴν Ἱ. Σύνοδο