Κάθε συνάντηση και γνωριμία του Χριστού με τον άνθρωπο δεν μπορεί να εννοηθεί ως γενική κι αόριστη, αλλά μετατρέπεται σε προσωπικό γεγονός, μοναδικό εντός του χρόνου και του χώρου.
Επειδή ο Κύριος δεν αποτελεί μια αφηρημένη έννοια μέσα στην φαντασία, αλλά είναι ο Σαρκωθείς ως Άνθρωπος Θεός, που καλεί σε σχέση, μετοχή και κοινωνία τον άνθρωπο, μοναδική και ξεχωριστή, μα συνάμα επαναλαμβανόμενη συνεχώς στον υπερκόσμιο λειτουργικό χρόνο.
Οι μαθητές Ανδρέας και Ιωάννης ακούγοντας τον δάσκαλο τους, Τίμιο Πρόδρομο, να φανερώνει τον Χριστό που περνούσε από εκεί, αμέσως τρέχουν προς Αυτόν, επιθυμώντας να μάθουν που μένει. Κι Εκείνος τους καλεί να έρθουν και να δουν.
Προφανώς, ο Κύριος βρίσκεται παντού, αλλά ο Ίδιος ως Πρόσωπο έχει συγκεκριμένο τόπο όπου φανερώνεται στον άνθρωπο, κοινωνεί μαζί του, φωτίζοντας και αγιάζοντας την ύπαρξη του.
Μέσα στην εκκλησία, διαρκώς προετοιμαζόμαστε για την συνάντηση με τον Θεό.
Καθώς μαθητεύουμε κι εμείς όπως οι απόστολοι Ανδρέας και Ιωάννης κοντά στον πνευματικό , όπου ως άλλος Πρόδρομος αναλαμβάνει την ευθύνη να υποδείξει τον Χριστό στην ζωή μας.
Μας καθοδηγεί μέσα από την Αγία Γραφή, τα Πατερικά κείμενα. Βοηθώντας μας να καλλιεργήσουμε τις αρετές και τα χαρίσματα, που γίνονται οι οδοδείκτες της συνάντησης με τον Θεό.
