.jpg)
Τοῦ Ἀδαμαντίου
Τσακίρογλου
Ἕνα νέο θέμα -δυστυχῶς μέσα σὲ τόσα ἄλλα- ποὺ ἀπασχολεῖ πιὰ τοὺς ἀνθρώπους
καὶ δὲν ἔχει λάβει (θεολογικά) τὶς σωστὲς διαστάσεις του εἶναι τὸ θέμα τὶς ἐντομοφαγίας.
Κατ’ ἀρχὴν πρέπει νὰ τονίσω ὅτι δὲν εἶμαι οὔτε κατὰ διάνοια ὑπὲρ τῆς ἐντομοφαγίας
καὶ θεωρῶ ὄχι ἀθώα τὴν στιγμὴ εἰσαγωγῆς της στὴν ἤδη περίπλοκη ζωή μας. Ὅμως
διαβάζοντας σχόλια ὅτι ἡ ἐντομοφαγία ἀποτελεῖ σχέδιο ἀντιχριστιανικῶν κύκλων
μέχρι καὶ ἄρνηση τοῦ Θεοῦ θεώρησα σωστὸ νὰ ἑρευνήσω μὲ τὶς μικρές μου δυνάμεις
θεολογικὰ τὸ θέμα.
Αὐτὰ ποὺ ἀνακάλυψα καὶ ὑπο τὴν προϋπόθεση ὅτι ὅλοι μας ὑπηρετοῦμε καὶ ὑπερασπιζόμαστε τὴν Μία Ἀλήθεια μὲ σπρώχνουν νὰ ρωτήσω σχετικὰ μὲ τὴν ἐντομοφαγία τοὺς θεολογικὰ εἰδικούς: Τοὺς ἐπισκόπους, ἱερεῖς καὶ θεολόγους, ἐλπίζοντας ὅτι πρὸς ὄφελος τοῦ ποιμνίου θὰ ἀπαντήσουν.
Παρακαλῶ τὸν ἀναγνώστη νὰ διαβάσει στὴν ἀρχὴ ὅσες σχετικὲς μὲ τὸ θέμα ἁγιογραφικὲς ἀναφορὲς ἀνακάλυψα, τὰ συμπεράσματα ποὺ βγάζω καὶ μετὰ τὸ ἐρώτημά μου. Στὶς ἀνακαλύψεις μου δὲν θὰ ἀναπτύξω τὴν διαπίστωση, ὅτι οἱ ἀρχαῖοι ἡμῶν πρόγονοι ἔτρωγαν καὶ θεωροῦσαν μάλιστα λιχουδιὰ τὶς ἀκρίδες καὶ τὰ τζιτζίκια, ὅπω μᾶς μαρτυρεῖ ὁ Ἀριστοφάνης (“Ανάγυρος”, ἀπόσπασμα 53 «ἤσθιον καὶ τέττιγας καὶ κερκώπας ἀναστομώσεως χάριν») καὶ ὁ Ἀριστοτέλης («τῶν περὶ τὰ ζῶα ἱστοριῶν», {Ε’ – 556b}. «καὶ τὸ μὲν πρῶτον ἡδίους οἱ ἅρρενες, μετὰ δὲ τὴν ὀχείαν αἱ θήλειαι»). Μάλιστα Ἕλληνες καὶ Ρωμαῖοι ἔτρωγαν σοῦπες ἀπὸ σκαθάρια (κυρώς πασχαλίτσες). Θεολογικὰ δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει. Θεολογικὰ σημαντικὸ εἶναι γιὰ ἐμᾶς μόνο τὸ ἑξῆς:
