Γράφει ο Μέτοικος
Τι πανηγύρια, τι υποκρισία, τι «θρύψις* [που] της ενταύθα τυγχάνει βλακείας, ου της άνω φωταγωγίας» κατά τον Ισίδωρο Πηλουσιώτη, τι επιδείξεις υιικότητας στον Χρυσό Ιωβηλαίο του πρώην Θεσσαλονίκης Άνθιμου από ανθρώπους που, η πρώτη τους έννοια είναι η απόλυτη άσκηση της δεσποτικής τους κυριαρχίας.
Διάκοι, παπάδες, αρχιμανδρίτες και καμιά εικοσαριά επίσκοποι και επισκοπίδια ντυμένοι με χρυσοποίκιλτα άμφια, κατά σκανδαλώδη παράβαση του ΙΣΤ΄ Ιερού Κανόνα της Εβδόμης Οικουμενικής Συνόδου που ορίζει: «Πᾶσα βλακεία, καὶ κόσμησις σώματος, ἀλλοτρία ἐστί τῆς ἱερατικῆς τάξεως. Τοὺς οὖν ἑαυτοὺς κοσμοῦντας ἐπισκόπους, ἢ κληρικούς, δι᾿ ἐσθήτων λαμπρῶν καὶ περιφανῶν, τούτους διορθοῦσθαι χρή· εἰ δε ἐπιμένοιεν, ἐπιτιμίῳ παραδίδοσθαι. ‘Ωσαύτως καί τούς τά μῦρα χριομένους… Ἐκ γὰρ τῶν ἄνωθεν χρόνων, πᾶς ἱερατικὸς ἀνὴρ μετὰ μετρίας καὶ σεμνῆς ἀμφιάσεως ἐπολιτεύετο…» συγκεντρώθηκαν στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου για να τιμήσουν έναν κατ’ εξοχήν ματαιόδοξο επίσκοπο˙ τον πρώην Θεσσαλονίκης Άνθιμο.
