Εκοιμήθη ο π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος

 

Γραφείο ρεπορτάζ: Romfea.gr

---

                                                

Εκοιμήθη, σήμερα Καθαρά Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2026, ο π.Στέφανος Αναγνωστόπουλος σε ηλικία 96 ετών.

Ο π.Στέφανος γεννήθηκε στη Δράμα της Μακεδονίας το 1930 από Έλληνα πατέρα και Ρουμάνα μητέρα.

Τελείωσε το δημοτικό και το γυμνάσιο στη Δράμα, περνώντας τα παιδικά του χρόνια με φτώχεια και πολλές στερήσεις.

Υπηρέτησε στον ελληνικό στρατό για 30 μήνες ως έφεδρος ανθυπολοχαγός.

Μετά τη θητεία του εργάστηκε ως λογιστής.

Το 1957 νυμφεύθηκε την Ελένη Λιασκοπούλου (μετέπειτα Μοναχή Εφραιμία) από τη Θεσσαλονίκη, με την οποία απέκτησαν 7 παιδιά. 6 κορίτσια και 1 αγόρι.

Απορρίπτοντας σημαντική υποτροφία για σπουδές στην Γαλλία στην κλασική φωνητική μουσική, και έχοντας ιερατική κλήση, εισήλθε το έτος 1958 στο Ανώτερο Εκκλησιαστικό Φροντιστήριο Θεσσαλονίκης.

Στις 22 Αυγούστου 1959 χειροτονείται Διάκονος και στις 26 Μαρτίου 1961 Πρεσβύτερος από τον μακαριστό Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, Παντελεήμονα Παπαγεωργίου, ενώ τοποθετείται Εφημέριος στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Ευόσμου.

Το 1973 φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Από το 1962 συνδέθηκε πνευματικά με τον μακαριστό Γέροντα Εφραίμ Φιλοθεΐτη-Αριζονίτη, σύνδεσμος που απετέλεσε ορόσημο στη ζωή του.

Ἡ ἐξομολόγηση ἑνός ἄθεου

Ἀναγνωστόπουλος Στέφανος, 

Πρεσβύτερος 

Πρὶν ἀπὸ χρόνια, ὅταν ἤμουν ἐφημέριος στὸν ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Βασιλείου Πειραιῶς, μὲ κάλεσαν νὰ ἐξομολογήσω ἐκτάκτως, κατόπιν δικῆς του ἐπιθυμίας, ἕναν νέο ἄνδρα, 42 ἐτῶν, τὸ ὄνομά του, ἦταν Ξενοφῶν.

Ὅταν πῆγα, ἦταν σὲ κακὴ κατάσταση. Ὁ καρκίνος μὲ τὶς ραγδαῖες μεταστάσεις τὸν εἶχε προσβάλλει καὶ στὸ κεφάλι. Οἱ μέρες του, ἦταν μετρημένες. Ἦταν μόνος στὸν θάλαμο, τὸ διπλανὸ κρεββάτι ἦταν ἄδειο καὶ ἔτσι βρεθήκαμε μόνοι μας.

Καὶ μοῦ εἶπε τὰ ἑξῆς, γιὰ τὸ πῶς πίστεψε, ἀφοῦ ὑπῆρξε, ὅπως τὸ τόνισε, «σκληρὸς ἄθεος» καὶ ἄπιστος:

«Ἦλθα ἐδῶ πρὶν ἀπὸ 35 περίπου μέρες, σ’ αὐτὸ τὸ δωμάτιο τῶν δύο κλινῶν. Δίπλα μου ἦταν ἤδη κάποιος ἄλλος ἄρρωστος, μεγάλος στὴν ἡλικία, 80 περίπου ἐτῶν. Αὐτὸς ὁ ἄρρωστος, πάτερ μου, παρὰ τοὺς φοβεροὺς πόνους ποὺ εἶχε στὰ κόκκαλα – ἐκεῖ τὸν εἶχε προσβάλει ὁ καρκίνος – συνεχῶς ἀναφωνοῦσε: «Δόξα Σοί, ὁ Θεός! Δόξα Σοί, ὁ Θεός!…»

Στὴ συνέχεια ἔλεγε καὶ πολλὲς ἄλλες προσευχές, ποὺ ἐγὼ ὁ ἀνεκκλησίαστος καὶ ἄθεος τὶς ἄκουγα γιὰ πρώτη φορά. Καὶ ὅμως, πολλὲς φορὲς μετὰ ἀπὸ τὶς προσευχές του ἠρεμοῦσε – καὶ ἐγὼ δὲν ξέρω μὲ ποιόν τρόπο – καὶ τὸν ἔπαιρνε γλυκύτατος ὕπνος. Ὕστερα ἀπὸ δύο-τρεῖς ὧρες ξυπνοῦσε ἀπὸ τοὺς ἀφόρητους πόνους, γιὰ νὰ ξαναρχίσει καὶ πάλι το:

Τό μυστήριο τῆς ἐξομολογήσεως σήμερα

Τό μυστήριο τῆς ἐξομολογήσεως σήμερα

π. Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος

Ἀπό τήν πεῖρα μου ἔχω διαπιστώσει, ὅτι πολλοί ἀπό τούς ἐξομολογούμενους προσέρχονται μέ πνεῦμα ψυχαναλύσεων καί ὄχι γιά νά λάβουν τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ καί τήν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν. Γι’ αὐτό, ἀπαιτοῦν διάλογο, διάθεση πολλοῦ χρόνου γιά συζήτηση, μέ λεπτομέρειες, πού παίρνουν πολλές φορές τή μορφή κουτσομπολιοῦ, κατακρίσεως καί -τό  κυριότερο-  ἀποδίδουν εὐθύνῃ στούς ἄλλους.

Στήν ψυχανάλυση μπορεῖς νά ἀποδώσεις στούς ἄλλους εὐθύνῃ, γιατί τό αἰσθάνεται ὡς ἀνάγκη ἡ ψυχή σου. Στήν ἱερή ἐξομολόγηση, ὅμως, τήν εὐθύνῃ θά τήν πάρεις ἐσύ γιά νά ξαλαφρώσεις. Σημασία δέν ἔχει κάτω ἀπό ποιές συνθῆκες ἔγινε ἡ πτώση. Σημασία ἔχει ἡ ἀναγνώριση τοῦ λάθους. Μπορεῖ ὅλες οἱ συνθῆκες νά ἦταν ἀρνητικές, ἀλλά ὅταν ἀναγνωρίσεις ὅτι φταῖς, τότε ἀπαλλάσσεσαι ἀπό τό βάρος τῆς ἔνοχής, διαφορετικά τό παίρνεις μαζί σου.

Ὅταν ὁ ἐξομολογούμενος πέφτει στά γόνατα καί καταφεύγει στό πετραχήλι τοῦ πνευματικοῦ, συντρίβεται, κλαίει καί ζητᾷ συγχώρηση, τότε ἔρχεται ἡ εὐσπλαχνία τοῦ Ἁγίου Θεοῦ μέσα ἀπό τό πρόσωπο τοῦ ἱερέα, ὁ ὁποῖος μέ πολλή συμπόνια καί ἀγάπη σκύβει στόν μετανοημένο ἁμαρτωλό ἄνθρωπο, τοῦ λέει τόν παρηγορητικό λόγο καί τοῦ χαρίζει τήν ἄφεση ἀπό τό Θεό, κι ἔτσι ὁ ἄνθρωπος φεύγει λυτρωμένος, σωσμένος, ἀνάλαφρος, εἰρηνικός καί χαρούμενος. Ἡ ὄψῃ του γίνεται φωτεινή καί πολλές φορές αἰσθάνεται μιά ἀνεξήγητη σωματική καί ψυχική ἐλαφρότητα.

Αὐτό τό φαινόμενο εἶναι ἕνα ψυχικό βίωμα ἐλευθερίας καί λυτρώσεως, τό ὁποῖο κανένας ψυχαναλυτής δέν μπορεῖ νά τό προσφέρει στόν βασανιζόμενο ἀπό ποικίλες καταστάσεις καί ἐνοχές ἄνθρωπο.

«Σε τι διαφέρει η ειρήνη του Χριστού από την ειρήνη του κόσμου»;

Υπέρ της άνωθεν ειρήνης και της σωτηρίας των ψυχών ημών του Κυρίου δεηθώμεν. Ο Ιησούς έστη εν μέσω αυτών και λέγει αυτοίς· Ειρήνη υμίν (Ιωαν. 24: 36).

Ο μακαριστός π. Χαράλαμπος, που διετέλεσε και Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Διονυσίου του Αγίου Όρους, όταν ήταν στη Νέα Σκήτη το 1964, σε ανύποπτη στιγμή και στην ερώτηση μου “τι διαφέρει η ειρήνη του Χριστού από την ειρήνη του κόσμου”, απάντησε: “Ειρήνη με ειρήνη έχει διαφορά. Υπάρχει τεραστία διαφορά από την ειρήνη που δίδει ο Θεός, Ούτω κάποτε προσευχόμενος πλησίον του παραθύρου του κελιού μου, αισθάνθηκα ένα πράγμα, που δεν μπορεί να το εκφράση κανείς. Εκεί που προσευχόμουν, ακούω ξαφνικά μια βοή “σσσ, σσσ.,.σσσσ”.

Γνωρίζεις τι γίνεται αν διαβάζεις τους Χαιρετισμούς της Παναγίας κάθε μέρα;

Οι Χαιρετισμοί της Παναγίας

Στα παλιά χρόνια, δηλαδή πριν από το 1800, κάποιος εκεί τότε, – υπήρχαν πολλοί λησταί, όπως είναι γνωστό, που στήνανε καρτέρι στα σταυροδρόμια, και λήστευαν τους περαστικούς,

– κάποιος λοιπόν απ’ αυτούς τους αρχιληστάς είχε βάλει μερικούς συντρόφους, να στήνουν το καρτέρι τους σε ένα σταυροδρόμι που ήτο αναγκαστικό πέρασμα για τους περαστικούς πεζοπόρους, από τη μια πόλη στην άλλη. Και όποιος περνούσε, είτε ήταν μόνος του, είτε ήταν δύο είτε τρείς, τους λήστευαν.

Και μετά τους άφηναν να φεύγουν, δεν τους έκαναν κακό. Δεν τους τραυμάτιζαν, δεν τους κακοποιούσαν.

Κάποτε πέρασε απ’ αυτό το σταυροδρόμι και ένας άγιος μοναχός. Εκείνος, – τον σταμάτησαν βέβαια και τον λήστεψαν, τι να πάρουν από έναν μοναχό, τέλος πάντων, ό,τι είχε – δεν έφυγε. Παρακάλεσε τους ληστάς να τον οδηγήσουν στο λημέρι του αρχηγού τους, – λέει «τι τον θέλεις;»

-Α, λέει, θα σας πώ κάτι πολύ σπουδαίο. Σε λίγο θα περάσει ένας πολύ μεγάλος και πλούσιος έμπορος φορτωμένος διαμάντια, αλλά, θέλω να του πώ, πώς θα είναι ντυμένος, για να τον καταλάβετε, γιατί θάχει μαζί του πολλά τα κουρέλια.

Έτσι και έγινε, όχι για να μην του χαλάσουν το χατίρι, αλλά για τις απολαβές που θα είχε.

Τον πήγαν λοιπόν… μόλις συναντήθηκε ο μοναχός με τον αρχιληστή, του λέγει ότι θα καλέσεις όλους τους ανθρώπους εδώ, για να τους πω αυτό το μεγάλο νέο, διότι είναι πολύ σπουδαίο.

Η "μαύρη χάρις" του δαιμονικού Οικουμενισμού και η ...κοινωνία μαζί του!

    Χαρεῖτε τὸν ὀρθόδοξο λόγο τοῦ γνωστοῦ εὐλαβοῦς ἱερέως π. Στεφ. Ἀναγνωστόπουλου, περὶ Οἰκουμενισμοῦ. Ἐκπλήσσεται ὅποιος διαβάσει τὶς ὁμιλίες του ἀπὸ τὴν ὀξύτητα τῶν χαρακτηρισμῶν καὶ τῶν προειδοποιήσεων γιὰ τὸν ἐμπνευστὴ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τὴν "μαύρη χάρι" (ὅπως τὴν χαρακτήρισε) ποὺ σκορπᾶ ὁ Οἰκουμενισμός, ἀφοῦ οἱ ἐμνευστές του καὶ οἱ διδάσκαλοί του ἔχουν ἐμπέσει σὲ δαιμονική πλάνη, τὶς φοβερές σωτηριολογικὲς συνέπειες ποὺ ἔχει γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ τοὺς πιστούς, ἀφοῦ «κινδυνεύει η πανάμωμος Ορθοδοξία μας να πέσει σε σατανικά δίχτυα» καὶ ἀφοῦ ἀποτελεῖ «τρομακτική απειλή για την σωτηρία της ψυχής μας», καὶ ἄλλα πολλά.

[Παρόμοιο λόγο ἔχει πεῖ καὶ ὁ ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Κατουνακιώτης, ὅπως μᾶς διαβεβαίωσε ὁ καθηγητὴς Τσελεγγίδης: «"Ο Οικουμενισμός έχει πνεύμα πονηρίας και κυριαρχείται από ακάθαρτα πνεύματα", κατά την χαρισματική εμπειρία του μακαριστού Γέροντος Εφραίμ του Κατουνακιώτη».(Δειτε εδώ)].

Συνάμα, ἀπορεῖ κανεὶς γιὰ τὴν ἀσυνέπεια λόγου καὶ πράξεως καὶ τὴν μονομερῆ ἐπίκληση πρὸς ἐφαρμογὴ τῶν Ἱερῶν Κανόνων. Ἐνῶ δηλαδὴ περιγράφει ὁ π. Στέφανος (καὶ ὁ κ. Τσελεγγίδης) μὲ τὰ μελανότερα χρώματα τὰ περὶ Οἰκουμενισμοῦ τὸ 2002, μένει ὁ ἴδιος καὶ κρατᾶ ἀκόμα τὰ πνευματικά του τέκνα σὲ κοινωνία μετὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, παρὰ τὴν τεράστια φθορὰ στὶς ψυχὲς τῶν πιστῶν καὶ τὴν «πανάμωμη Ὀρθοδοξία»!

Ἂν λοιπὸν καὶ οἱ εὐσεβεῖς ἱερωμένοι κοινωνοῦν μὲ τοὺς αἱρετικούς, ποὺ εἶναι ἐχθροὶ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἂν δὲν ἀντιλαμβάνονται ὅτι -ἐκτὸς ἀπὸ τὶς προσωπικές μας ἁμαρτίες- ἡ ἀδιαφορία μας γιὰ τὴν παναίρεση δὲν ἑλκύει τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ ἀντίθετα τὴν ὀργή Του, ποιά ἐλπίδα διαφυγῆς ἔχουμε σήμερα ἀπὸ τὰ σύγχρονα πολυαδιέξοδα προβλήματα στὰ ὁποῖα ἐμπέσαμε; Πῶς ὁ Θεὸς νὰ εἰσακούσει τὶς παρακλήσεις μας, ὅταν ἐμεῖς δὲν ἀκολουθοῦμε (σὺν τοῖς ἄλλοις) καὶ τὶς Ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ ποὺ ἔχουν σχέση μὲ τὴν ἀκεραιότητα τῆς Πίστεως καὶ ἐντέλλονται τὴν ἀπομάκρυνσή μας ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, τὴν μὴ κοινωνία μαζί τους; Ὅταν αὐτὲς τὶς περὶ διαφυλάξεως τῆς Πίστεως Ἐντολὲς τὶς θεωροῦμε δεύτερες, ἐνῶ οἱ Ἅγιοι Πατέρες τὶς εἶχαν πρῶτες;

Π.Σ.

 

Περί θρησκευτικού και διαχριστιανικού συγκρητισμού

Του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

 

ΤΟΥΣ ΕΣΩΣΑΝ ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

του π. Στέφανου Αναγνωστόπουλου

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ: Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε. Και πάλιν και πολλάκις Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε. Όπως γνωρίζετε χριστιανοί μου, όπως το βλέπετε και όπως το βιώνετε, τη Μεγάλη Σαρακοστή και κάθε Παρασκευή, ψάλλονται στην Εκκλησία μας οι Χαιρετισμοί της Παναγίας. Είναι μια από τις ωραιότερες ακολουθίες και συγχρόνως μια από τις καλύτερες προσευχές.Οι Χαιρετισμοί συνδέονται πάντοτε και με το Μικρό Απόδειπνο.Τη Μεγάλη Σαρακοστή που διαβάζουμε το Μεγάλο Απόδειπνο, Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη, δεν λέγονται οι Χαιρετισμοί. Ψάλλονται όμως κάθε Παρασκευή και διαβάζονται Σαββάτο και Κυριακή, μαζί με το Μικρό Απόδειπνο. Επίσης οι Χαιρετισμοί δεν λέγονται την Μεγάλη Εβδομάδα, όπως και ολόκληρη την Πασχαλινή Διακαινήσιμη εβδομάδα. Όλο το χρόνο συνοδεύονται κάθε μέρα με το Μικρό Απόδειπνο υποχρεωτικά. Όποιος διαβάζει τους Χαιρετισμούς κάθε μέρα, και βράδυ, ακόμα και μεσημέρι, και πρωί, έχει μεγάλη τη βοήθεια της Παναγίας μας.

Εκεί που τιμάται όλως ιδιαιτέρως η Παναγία, είναι το Άγιον Όρος, όπου θεωρείται και το δικό Της περιβόλι. Για τους Αγιορείτες μοναχούς η Υπεραγία Θεοτόκος είναι η μοναδική προστασία.

Μακάρι να αποκτήσουμε και μεις αυτή την συναίσθηση.

Την βιωματική συναίσθηση δηλαδή ότι είναι και για μας η μοναδική προστασία, μεσίτρια και πρεσβευτής.

Ο δαιμονικός Οἰκουμενισμός και η ...κοινωνία μαζί του!

 

Χαρεῖτε τὸν ὀρθόδοξο λόγο τοῦ γνωστοῦ εὐλαβοῦς ἱερέως π. Στεφ. Ἀναγνωστόπουλου, περὶ Οἰκουμενισμοῦ. Ἐκπλήσσεται ὅποιος διαβάσει τὶς ὁμιλίες του ἀπὸ τὴν ὀξύτητα τῶν χαρακτηρισμῶν καὶ τῶν προειδοποιήσεων γιὰ τὸν ἐμπνευστὴ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τὴν "μαύρη χάρι" (ὅπως τὴν χαρακτήρισε) ποὺ σκορπᾶ ὁ Οἰκουμενισμός, ἀφοῦ οἱ ἐμνευστές του καὶ οἱ διδάσκαλοί του ἔχουν ἐμπέσει σὲ δαιμονική πλάνη, τὶς φοβερές σωτηριολογικὲς συνέπειες ποὺ ἔχει γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ τοὺς πιστούς, ἀφοῦ «κινδυνεύει η πανάμωμος Ορθοδοξία μας να πέσει σε σατανικά δίχτυα» καὶ ἀφοῦ ἀποτελεῖ «τρομακτική απειλή για την σωτηρία της ψυχής μας», καὶ ἄλλα πολλά.

Συνάμα, ἀπορεῖ κανεὶς γιὰ τὴν ἀσυνέπεια λόγου καὶ πράξεως καὶ τὴν μονομερῆ ἐπίκληση πρὸς ἐφαρμογὴ τῶν Ἱερῶν Κανόνων. Ἐνῶ δηλαδὴ περιγράφει ὁ π. Στέφανος μὲ τὰ μελανότερα χρώματα τὰ περὶ Οἰκουμενισμοῦ τὸ 2002, μένει ὁ ἴδιος καὶ κρατᾶ ἀκόμα τὰ πνευματικά του τέκνα σὲ κοινωνία μετὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, παρὰ τὴν τεράστια φθορὰ στὶς ψυχὲς τῶν πιστῶν καὶ τὴν «πανάμωμη Ὀρθοδοξία»!

Ἂν λοιπὸν καὶ οἱ εὐσεβεῖς ἱερωμένοι κοινωνοῦν μὲ τοὺς αἱρετικούς, ποὺ εἶναι ἐχθροὶ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἂν δὲν ἀντιλαμβάνονται ὅτι -ἐκτὸς ἀπὸ τὶς προσωπικές μας ἁμαρτίες- ἡ ἀδιαφορία μας γιὰ τὴν παναίρεση δὲν ἑλκύει τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ ἀντίθετα τὴν ὀργή Του, ποιά ἐλπίδα διαφυγῆς ἔχουμε σήμερα ἀπὸ τὸ σύγχρονο ἀδιέξοδο στὸ ὁποῖο ἐμπέσαμε λόγῳ τοῦ κορονοϊοῦ; Πῶς ὁ Θεὸς νὰ εἰσακούσει τὶς παρακλήσεις μας, ὅταν ἐμεῖς δὲν ἀκολουθοῦμε (σὺν τοῖς ἄλλοις) καὶ τὶς Ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ ποὺ ἔχουν σχέση μὲ τὴν ἀκεραιότητα τῆς Πίστεως καὶ ἐντέλλονται τὴν ἀπομάκρυνσή μας ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, τὴν μὴ κοινωνία μαζί τους; Ὅταν αὐτὲς τὶς περὶ διαφυλάξεως τῆς Πίστεως Ἐντολὲς τὶς θεωροῦμε δεύτερες, ἐνῶ οἱ Ἅγιοι Πατέρες τὶς εἶχαν πρῶτες;

Π.Σ.

 

 

Περί θρησκευτικού και διαχριστιανικού συγκριτισμού

 

Του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

 

Απομαγνητοφωνημένο (και ηχητικά) κήρυγμα.

173 α, Κυρ. 13.1.2002

 

Αρκετοί από σας αδελφοί μου, με ρωτήσατε πολλές φορές, όπως και οι Έλληνες από το εξωτερικό, τι είναι συγκριτισμός, και τι οικουμενισμός, ποία η μεταξύ τους σχέση, και γιατί γίνεται τόσος μεγάλος θόρυβος, τόσος λόγος, από κύκλους χριστιανών γύρω από τα θέματα αυτά.
     Θα σας απαντήσω με δύο ομιλίες, η πρώτη θα γίνει σήμερα και η δευτέρα την ερχομένη Κυριακή, πρώτα ο Θεός.

 

Ο συγκριτισμός με τον οικουμενισμό θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν δίδυμα αδελφάκια που τα γέννησε όμως η μαύρη χάρις με σκοπό να πολεμήσει και να διαλύσει την Ορθοδοξία, δηλαδή την Ορθόδοξη πίστη μας, την Ορθόδοξη Εκκλησία μας με την ιστορία και την παράδοσή της.

Χριστιανοί μου, ανάμεσα στις διάφορες θρησκείες που βρίσκονται σκορπισμένες σε ολόκληρο τον κόσμο, όπως και ανάμεσα στις πάμπολλες χριστιανικές ομολογίες, υπάρχουν τεράστιες διαφορές με μας. Οι διαφορές αυτές σε σχέση με την Ορθόδοξη πίστη μας, είναι απόλυτα καθοριστικές για τη σωτηρία μας, διότι αφορούν το πρόσωπον του Ιησού Χριστού ως Θεανθρώπου...