Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γένεσις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γένεσις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ἀπάντησις εἰς τοὺς ἀμφισβητίας τοῦ βιβλίου τῆς Γενέσεως τῆς Ἁγίας Γραφῆς

 

Ἀπάντησις εἰς τοὺς ἀμφισβητίας τοῦ βιβλίου τῆς Γενέσεως τῆς Ἁγίας Γραφῆς

   Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης, Δάσκαλος Γ΄ Ἀρσακείου – Τοσιτσείου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἑκάλης

         Δυστυχῶς στὴν ἐποχή μας, παρουσιάστηκαν κάποιοι ἀρνητές, καὶ μάλιστα …θεολόγοι (! ) οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐκλαμβάνουμε ὡς ἀληθινὴ  τὴ διήγηση τῆς Γενέσεως γιὰ τὴ δημιουργία τοῦ κόσμου καὶ τοῦ ἀνθρώπου, διότι αὐτὴ δῆθεν συγκρούεται μὲ τήν… ἐπιστήμη! Γιατί ἆραγε τὸ ἰσχυρίζονται αὐτό; Διότι οἱ θεολόγοι αὐτοὶ ἔχουν πετάξει στὸ καλάθι τῶν ἀχρήστων τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ κι ἔχουν ἀγκαλιάσει τὴ θεωρία τοῦ Δαρβίνου περὶ τῆς καταγωγῆς τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν πίθηκο. Ἡ Ἁγία Γραφή, λένε, μᾶς πληροφορεῖ μόνο γιὰ τὸ ποιὸς δημιούργησε τὸν κόσμο κι ὄχι γιὰ τὸ πῶς τὸν δημιούργησε.

  Ἀλλὰ ἡ Ἁγία Γραφὴ δὲν μᾶς ἀποκαλύπτει μόνο ὅτι ὁ  κόσμος καὶ ὁ ἄνθρωπος ἔχουν Δημιουργό, μᾶς ἀποκαλύπτει καὶ τὸν τρόπο τῆς δημιουργίας τους. Μᾶς λέει δηλαδὴ ὅτι ὁ Θεὸς δημιούργησε τὰ πάντα ἀπὸ τὸ μηδὲν (Β΄ Μακ. 7, 28). Μᾶς λέει ἀκόμα ὅτι ὁ ἔμβιος κι ὁ ἄβιος κόσμος δημιουργήθηκαν μέσα σὲ ἕξι μεγάλα χρονικὰ διαστήματα ποὺ τὰ ὀνομάζει ἡμέρες, γιὰ νὰ μᾶς διδάξει τὴν τήρηση τῆς ἀργίας τοῦ Σαββάτου. Μᾶς λέει ἀκόμα ὅτι κάθε εἶδος ζώου καὶ φυτοῦ δημιουργήθηκε ξεχωριστὰ ἀπὸ τὸ ἄλλο, ὥστε νὰ μὴ μποροῦν νὰ διασταυρώνονται. Μᾶς λέει ἀκόμα γιὰ τὴ σειρά, μὲ τὴν ὁποία ἐμφανίστηκαν τὰ ἔμβια ὄντα πάνω  στὴ Γῆ. Μᾶς λέει τέλος ὅτι τὸ τελευταῖο σὲ σειρὰ δημιούργημα καὶ κορωνίδα ὅλης τῆς Δημιουργίας εἶναι ὁ ἄνθρωπος, τοῦ ὁποίου τὸ μὲν σῶμα προέρχεται ἀπὸ τὸ χῶμα, ἡ δὲ ψυχὴ ἀπὸ τὸ Θεό. Φυσικὰ ἡ Ἁγία Γραφὴ μᾶς ἀποκαλύπτει ὅσα εἶναι ἀπαραίτητα νὰ γνωρίζουμε, ὥστε νὰ ἔχουμε ἀπάντηση στὰ κύρια ἐρωτήματα, πῶς δημιουργήθηκε ὁ κόσμος, ἀπὸ ποῦ προερχόμαστε κλπ. Τὶς λεπτομέρειες τῆς ἀφήνει νὰ τὶς ἀνακαλύψει ὁ ἄνθρωπος μέσα ἀπὸ τὴν ἐπιστημονική του ἔρευνα. Αὐτὰ ὅμως ποὺ ἀναφέρει δὲν συγκρούονται μὲ τὰ πραγματικὰ ἐπιστημονικὰ δεδομένα.

Η αρχαία κατάρα της μετάθεσης των ευθυνών

Πολλές φορές γίνεται αναφορά στην πτώση των Πρωτοπλάστων, όπως περιγράφεται  στην Παλαιά Διαθήκη, και δίνονται διάφορες ερμηνείες γύρω από αυτήν. Υπάρχουν όμως κάποιες ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες, οι οποίες είναι σημαντικές. Αυτές οι λεπτομέρειες αφορούν όχι μόνο την ζωή των ανθρώπων αλλά και την κατάσταση όλου του κόσμου. Οι επιπτώσεις της παρακοής των Πρωτοπλάστων είναι πολλές ίσως και άγνωστες ή ασυνειδητοποίητες. Μια προσεκτική ερμηνεία των σχετικών χωρίων της Γένεσης ίσως μας δώσει την ευκαιρία να σκεφτούμε πιο  βαθιά και πιο ουσιαστικά το μεγάλο θέμα της πτώσης των Πρωτοπλάστων. Ας τα δούμε αναλυτικότερα.

Ερμηνεία του 3ου κεφαλαίου της Γενέσεως της Παλαιάς Διαθήκης

3 Ο δὲ ὄφις ἦν φρονιμώτατος πάντων τῶν θηρίων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν ἐποίησε Κύριος ὁ Θεός. καὶ εἶπεν ὁ ὄφις τῇ γυναικί· 

Μας   κάνει εντύπωση ο χαρακτηρισμός του φιδιού ως του πιο φρόνιμου θηρίου. Τι να υποθέσει κανείς, όπως ότι ίσως γι’ αυτό παρασύρθηκε η Εύα και άκουσε την συμβουλή του. Αλλά και πάλι πώς η Εύα αγνόησε την εντολή του Θεού; Πάντως, ενώ ο διάβολος πήρε την μορφή του φιδιού και προξένησε τόση βλάβη στον άνθρωπο, δεν λείπουν οι αναφορές σε ευεργετικές επιδράσεις του φιδιού, όπως αυτή του Μωυσή, ο οποίος με την μορφή χρυσού φιδιού έσωσε πολλούς Ισραηλίτες που κινδύνευαν. Τη σχήμα του φιδιού ακόμη και σήμερα είναι το σήμα των γιατρών, οι οποίοι παλεύουν να διατηρήσουν τον άνθρωπο στην ζωή.

τί ὅτι εἶπεν ὁ Θεός, οὐ μὴ φάγητε ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ παραδείσου; 

2 καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ τῷ ὄφει· ἀπὸ καρποῦ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου φαγούμεθα, 3 ἀπὸ δὲ τοῦ καρποῦ τοῦ ξύλου, ὅ ἐστιν ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου, εἶπεν ὁ Θεός, οὐ φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτοῦ, οὐ δὲ μὴ ἅψησθε αὐτοῦ, ἵνα μὴ ἀποθάνητε. 

          Ο διάβολος ξέρει να εκμεταλλεύεται όλες τις περιστάσεις, να διαστρέφει την πραγματικότητα και να την παρουσιάζει  διαφορετικά. Ο διάβολος δεν ήξερε την απαγορευτική εντολή του Θεού στους Πρωτοπλάστου;  Ασφαλώς και την ήξερε, αλλά ήθελε να βρει μια αφορμή να παραπλανήσει τους Πρωτοπλάστες και πρώτα πρώτα την Εύα.

          Οι Πρωτόπλαστοι δεν στερούνταν τίποτα, τα είχαν όλα, μπορούσαν να φάνε τους καρπούς όλων των άλλων δένδρων και μόνο ενός  δεν μπορούσαν, τον καρπό του ξύλου που  βρίσκονταν στο κέντρο του Παραδείσου. Πρόκειται για την πρώτη απαγόρευση του Θεού στο θέμα της διατροφής εγκαινιάζοντας έτσι την νηστεία, η οποία θα αποτελέσει κεντρικό θέμα στην μετέπειτα πνευματική ζωή. Η τιμωρία ήταν μεγάλη και το ρίσκο που πήρε η Εύα ήταν ακόμα μεγαλύτερο. Πρόκειται για θάνατο, σωματικό και ψυχικό, για απονέκρωση, για αποχωρισμό από τον ζωοδότη τους Θεό.

4 καὶ εἶπεν ὁ ὄφις τῇ γυναικί· οὐ θανάτῳ ἀποθανεῖσθε· 5 ᾔδει γὰρ ὁ Θεός, ὅτι ᾗ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, διανοιχθήσονται ὑμῶν οἱ ὀφθαλμοὶ καὶ ἔσεσθε ὡς θεοί, γινώσκοντες καλὸν καὶ πονηρόν.