Η υποκρισία του π. Ευαγγέλου Παπανικολάου (βίντεο)

Ο γνωστός αστέρας του Τικ Τοκ, του Youtube, και τόσων άλλων μέσως κοινωνικής δικτύωσης π. Ευάγγελος Παπανικολάου, ναι αυτός που πρότεινε να μεταδίδεται η Θεία Κοινωνία σε όσους δεν θέλουν να κοινωνήσουν με γλωσσόφιλα (εδώ) και είπε σε παιδιά του δημοτικού (!!!) ότι μπορούν να φορέσουν σκουλαρίκι, γιατί και ο Χριστός (!!!) φορούσε σκουλαρίκι (εδώ από το 01.09.00), αυτός τον οποίο ο μητρ. Αντινόης Παντελεήμων ονόμασε "σούπερ θεατρίνο και ψευδοδιδάσκαλο" (εδώ) ξαναχτύπησε και είπε:

«Είμαστε ενωμένοι στην Εκκλησία μας με τους αρχιερείς μας. Καμμία αποτείχιση δεν αποδεχόμαστε. Σεβόμαστε, μνημονεύουμε. Αποτείχιση τί σημαίνει; Παύση του μνημοσύνου του επισκόπου μας. Χριστός και Παναγία! Θα παύσω να μνημονεύω τον επίσκοπό μου και τα λοιπά… Κι αν έχω μία μικρή αντίθετη μικρή άποψη θα δείξει ο χρόνος ποιος έχει το δίκιο. Αλλά θα είμαι ενωμένος με την επίσκοπό μου και με την χάρη του Θεού και με τα Άγια Μυστήρια. Δεν υπάρχει αλλιώς Εκκλησία, να το ξέρετε αυτό. Θα έχουμε και την Αποστολική Διαδοχή, αναγκαία, και οι επίσκοποι κρατάνε την Αποστολική παράδοση. Να το ξέρετε, διότι κρατιέται η Αποστολική παράδοση σε όλη την Ορθοδοξία.»

Και αφού είπε αυτά επισκέφτηκε τον γέροντα Γαβριήλ στο Άγιον Όρος, ο οποίος εν αντιθέσει με τον π. Ευάγγελο είναι εδώ και πολλά χρόνια αποτειχισμένος μη μνημονεύοντας τον πατρ. Βαρθολομαίο και όσους κοινωνούν μαζί του διδάσκοντας: 

Γέροντας Γαβριήλ: Αιρετικός είναι αυτός που ισχυρίζεται ότι «όποιος κόβει το Μνημόσυνο είναι σχισματικός και εκτός της Εκκλησίας. Γιατί είναι αιρετικός; Γιατί τη διακοπή του Μνημοσύνου τη θέσπισε ο 15ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Επομένως κατηγορεί την Εκκλησία ότι είναι πλανεμένη που θέσπισε αυτό τον Κανόνα. Γι’ αυτό είναι αιρετικός» (δείτε το βίντεο παρακάτω). 

Δεν το ξέρει αυτό ο π. Ευάγγελος; Μα φυσικά το ξέρει. Αλλά στον π. Γαβριήλ, ο οποίος χαίρει γενικής αποδοχής δεν λέει, ό,τι λέει, αλλά αντιθέτως κάνει τον ανήξερο και τον ευσεβή, ενώ από πίσω καταδικάζει όχι μόνο τους σημερινούς πιστούς, αλλά και όλους τους αμέτρητους Αγίους που δεν μνημόνευαν αιρετικούς επισκόπους μέχρι την συνοδική τους καταδίκη. Δυστυχώς έχει γεμίσει η Εκκλησία με υποκριτές, που διαστρεβλώνουν την εκκλησιαστική διδασκαλία για να είναι αρεστοί στους δεσπότες και να απολαμβάνουν την δημοσιότητα.                                                                                                         Α.Τ.

Βίντεο «Σημεία των καιρών 3»

Αντί να ασχοληθούν πραγματικά με τις αιρέσεις αρέσκονται σε διαλέξεις προβολής επιστημοσύνης!

Οικουμενισμός, εκκοσμίκευση, συγκριτισμός και τόσα άλλα που έχουν ήδη πολλάκις επισημανθεί από τους Αγίους και καταδυναστεύουν την Εκκλησία, αλλά η συνδιάσκεψη για θέματα αιρέσεως ασχοελίται με τον Ιουλιανό τον Παραβάτη, τους αρχαίους Έλληνες και την πιδεία στη αρχαιότητα!!!

Β' ημέρα Συνδιάσκεψης για θέματα Αιρέσεων και Παραθρησκείας

Συνεχίσθηκαν χθες, Τετάρτη 5 Νοεμβρίου, οι εργασίες της «ΛΕ’ Πανορθοδόξου Συνδιασκέψεως Εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών και Ιερών Μητροπόλεων για θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας.

Στο πλαίσιο της πρωϊνής συνεδρίας πραγματοποιήθηκαν τέσσερις εισηγήσεις.

Ο πρώτος εισηγητής της ημέρας ήταν ο Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος με θέμα: «Οι Πατέρες της Εκκλησίας έναντι της ειδωλολατρίας».

Ο Σεβασμιώτατος στην εισήγησή του ανέπτυξε διεξοδικά πώς οι Άγιοι όλων των εποχών, Προφήτες, Απόστολοι και Πατέρες της Εκκλησίας, αντιτάχθηκαν στο φαινόμενο της ειδωλολατρίας. Επεσήμανε ότι η λατρεία ειδώλων, ψευδών νοητών όντων και η θεοποίηση της κτίσης είναι καρπός του σκοτισμού του ανθρώπινου νου, ο οποίος, απομακρυνόμενος από το φως της γνώσης του αληθινού Θεού οδηγείται στην πλάνη και την αυτοειδωλοποίηση.

Επιπρόσθετα επεσήμανε ότι υπάρχει και μια σύγχρονη μορφή νεοειδωλολατρίας, ο φετιχισμός, από τον οποίο οι Ορθόδοξοι χριστιανοί πρέπει να προφυλάσσονται εντός της Εκκλησίας διά των Μυστηρίων, της άσκησης, της καθάρσης, του φωτισμού και της θέωσης».

Ο δεύτερος εισηγητής της ημέρας ήταν ο Σεβ. Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών κ. Μάρκος με θέμα εισήγησης: «Η πρόσληψη της ελληνικής παιδείας στο Βυζάντιο».

Στην εισήγησή του κατέδειξε κάνοντας χρήση πλήθους ιστορικών μαρτυριών, πώς το Βυζάντιο προσέλαβε, διαφύλαξε και μετέδωσε περαιτέρω την παιδεία της κλασικής αρχαιότητος, χωρίς να υιοθετήσει τις θρησκευτικές της δοξασίες.

ΟΗΕ: Καταδικάζει την παρένθετη μητρότητα σε όλες τις μορφές της, αλλά με περισσή υποκρισία...

σσ. Απίστευτο! Ο Ο.Η.Ε. καταδικάζει την παρένθετη μητρότητα ως τάχα πατριαρχικό κανόνα, ενώ 9 στους 10 που παραγγέλνουν παιδιά και παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα παιδιών και μητρός είναι τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια, διότι ως γνωστόν η φύση δεν τους επιτρέπει να αποκτήσουν παιδιά.

Eκατό περίπου μωρά, γεννηθέντα στην Ουκρανία από «παρένθετες μητέρες» για δυτικοευρωπαϊκές οικογένειες, εγκαταλείφθηκαν στο αεροδρόμιο του Κιέβου, μετά την εισβολή της Ρωσίας, τον Φεβρουάριο του 2022.

Μια έκθεση του ΟΗΕ συνιστά την απαγόρευση της παρένθετης μητρότητας «σε όλες τις μορφές της» στο όνομα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων των γυναικών και των παιδιών.

Η έκθεση του ΟΗΕ, που δημοσιεύθηκε στις 23 Αυγούστου, αποκαλύπτει τη βία που αντιμετωπίζουν οι παρένθετες μητέρες και τα παιδιά που γεννιούνται μέσω παρένθετης μητρότητας: οικονομική, ψυχολογική, σωματική και αναπαραγωγική βία, ιδίως σε σχέση με την υποδούλωση και την εμπορία ανθρώπων που προκαλείται από αυτή την πρακτική. Η έκθεση τονίζει επίσης ότι, όπως συμβαίνει με κάθε είδους εμπορία ανθρώπων, η συναίνεση σε μια τέτοια μεταχείριση δεν μπορεί να δικαιολογήσει την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ω, της υποκρισίας! Ομολογούν και κοινοποιούν ότι οι επίσκοποι αιρετίζουν, αλλά συνεχίζουν να τους μνημονεύουν ως ορθοτομούντες και να κοινωνούν μαζί τους, πουλώντας παράλληλα «Ορθοδοξία» με τα άρθρα τους και καταδικάζοντας τους ιερείς που εφαρμόζουν τους Ι. Κανόνες.

70ος Ἱερός Κανών τῶν ἁγίων Ἀποστόλων λέγει: «Εἴ τις ἐπίσκοπος, ἤ πρεσβύτερος, ἤ διάκονος, ἤ ὅλως τοῦ καταλόγου τῶν κληρικῶν νηστεύοι μετά Ἰουδαίων, ἤ ἑορτάζοι μετ’ αὐτῶν, ἤ δέχοιτο παρ’ αὐτῶν τά τῆς ἑορτῆς ξένια, οἶον ἄζυμα, ἤ τί τοιοῦτον, καθαιρείσθω. Εἰ δέ λαϊκός εἴη ἀφοριζέσθω»

Επισκοπική παρουσία σε εγκαίνια Εβραϊκής Συναγωγής           

                  

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΥΘΗΡΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Ἐν Κυθήροις τῆ 16η Ἰουλίου 2025

Ἀρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Ὑπευθύνου τοῦ  Γρ. Αἱρέσεων καί παραθρησκειῶν

ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΗ  ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΕ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΒΡΑΪΚΗΣ ΣΥΝΑΓΩΓΗΣ

    Δέν χωράει ἀμφιβολία ὅτι ὁ παγκόσμιος Οἰκουμενισμός ἀποτελεῖ σήμερα τό σπουδαιότερο καί μεγαλύτερο ἐκφυλιστικό φαινόμενο τῆς ἐποχῆς μας καί ταυτόχρονα τήν μεγαλύτερη ἀπειλή κατά τῆς ἀνθρωπότητος. Πρόκειται γιά ἕνα παγκόσμιο κίνημα, γέννημα τῆς Μασονίας καί τοῦ Διεθνοῦς Σιωνισμοῦ, πού ἔχει σάν μοναδικό σκοπό τήν δημιουργία μιᾶς νέας τάξεως πραγμάτων, δηλαδή τήν πολιτική, οἰκονομική, πολιτισμική καί θρησκευτική κυριαρχία του πάνω σ’ ὅλο τόν πλανήτη, σ’ ὅλη τήν ἀνθρωπότητα. 

Εἶναι πλέον κοινός τόπος, ἀφοῦ γίνεται ἀπό ὅλους ἀντιληπτό, ὅτι τό παγκόσμιο πολιτικοοικονομικό σύστημα, προωθεῖ πυρετωδῶς τήν παγκοσμιοποίηση. Πρός τήν ἴδια αὐτή κατεύθυνση τῆς ἑνοποιήσεως τῆς ἀνθρωπότητος σέ θρησκευτικό ἐπίπεδο κινεῖται καί ὁ Διαθρησκειακός Οἰκουμενισμός, ὁ ὁποῖος ἐργάζεται πυρετωδῶς γιά τήν ἀνοικοδόμηση μιᾶς νέας παγκόσμιας θρησκείας, ἤ πανθρησκείας, πού θά εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ὁμογενοποιήσεως καί ἰσοπεδώσεως ὅλων τῶν θρησκειῶν. Ἡ πορεία τῆς ἀνθρωπότητος σέ μία παγκοσμίων διαστάσεων καί σέ ὅλα τά ἐπίπεδα ἑνοποίηση δέν εἶναι πλέον μυστικό τῶν ὀλίγων, ἀλλά μία πραγματικότητα, ἡ ὁποία γίνεται ὅλο καί πιό αἰσθητή. Στήν πραγματοποίηση αὐτοῦ τοῦ ὁράματος ἔχουν ἐνταχθεῖ σχεδόν ὅλοι οἱ θρησκευτικοί ἡγέτες ὅλων τῶν μεγάλων θρησκειῶν, μεταξύ τῶν ὁποίων δυστυχῶς καί μία πληθώρα «ὀρθοδόξων» ἐκκλησιαστικῶν ἡγετῶν, μεγαλοσχήμων Κληρικῶν, Μοναχῶν καί Λαϊκῶν. Μαζί τους ἔχουν συστρατευτεῖ καί τά Μ.Μ.Ε., ἀλλά καί ὁ ἔντυπος καί ἠλεκτρονικός τύπος μέ ἕνα πλῆθος δημοσιευμάτων.

    Μία ἀκόμη ἐκδήλωση διαθρησκειακού χαρακτήρα εἶδε πρόσφατα τό φῶς τῆς δημοσιότητος, πού ἔρχεται νά προστεθεῖ ὡς ἕνας ἀκόμη κρίκος σέ μία ἁλυσίδα ἄλλων παρομοίων ἐκδηλώσεων πού προηγήθηκαν, παραπέμποντας καί αὐτή τροχιοδεικτικά πρός τήν κατεύθυνση τοῦ διαθρησκειακοῦ ὁράματος. Πρόκειται γιά τήν ἑορταστική ἐκδήλωση μέ ἀφορμή τά ἐγκαίνια Ἑβραϊκῆς Συναγωγῆς, πού πραγματοποιήθηκε τον προηγούμενο μήνα  σέ πόλη τῆς Κεντρικῆς Ἑλλάδος.[1]Σύμφωνα μέ τό βιντεοληπτικό ὑλικό πού μᾶς κοινοποιήθηκε ἀπό συνεργάτες μας στήν ἐκδήλωση παρέστησαν ἡ Ὑπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων καί Ἀθλητισμοῦ καί ἄλλοι ἐκπρόσωποι τῶν τοπικῶν Ἀρχῶν. Τό ἄκρως λυπηρό εἶναι τό γεγονός ὅτι στήν ἐκδήλωση παρέστη δυστυχῶς καί ὁ οἰκεῖος, (Ὀρθόδοξος) Ἐπίσκοπος,  ὁ ὁποῖος ἔλαβε τό λόγο γιά νά ἀπευθύνει ἕνα σύντομο χαιρετισμό. Ὡστόσο στή σύντομη αὐτή προσλαλιά του διατύπωσε μεταξύ ἄλλων, κατά τήν ταπεινή μας γνώμη, θέσεις καί ἀπόψεις πέρα γιά πέρα ξένες πρός τήν Πίστη καί τήν Ὀρθόδοξη Πατερική μας Παράδοση. 

Τόση είναι η υποκρισία των διωκτών οικουμενιστών! Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κατηγορεί τον Πάφου Τυχικό για αδίκημα, στο οποίο έχει πριν από τον Πάφου υποπέσει ο ίδιος!

Αδιανόητο: Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου έχει εγκαινιάσει Ναό Αγίου πριν την αγιοκατάταξή του!

 

Κατηγορεί τον Πάφου Τυχικό για αδίκημα, στο οποίο έχει υποπέσει ο ίδιος!

Τα γεγονότα στην Εκκλησία της Κύπρου συνεχίζουν να προκαλούν απορία και αγανάκτηση στο σύνολο των πιστών της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Στον απόηχο της «έκπτωσης» του Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου, μια ακόμα είδηση έρχεται να διεγείρει νέα ερωτήματα σχετικά με την άδικη απόφαση της Συνόδου με αρνητικό πρωταγωνιστή τον Αρχιεπίσκοπο Γεώργιο.

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κατηγορεί τον Μητροπολίτη Πάφου ότι μεταξύ άλλων εγκαινίασε Ναό προς τιμήν του Γέροντος Νεκταρίου Βιτάλη, ο οποίος δεν έχει ακόμα αγιοκαταταγεί στις Αγιολογικές Δέλτους της Εκκλησίας.

Η ΕΟΔ αποκαλύπτει για πρώτη φορά ότι ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Γεώργιος, ως Μητροπολίτης Πάφου εγκαινίασε Ναό του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Εφραίμ Νέας Μάκρης, στις 13 Ιουλίου 2008, όταν η αγιοκατάταξη του Αγίου Εφραίμ έγινε 3 χρόνια μετά και συγκεκριμένα στις 2 Μαρτίου 2011.

Ω, της υποκρισίας! Η Εγκύκλιος της Εκκλησίας της Ελλάδος για τα 1700 χρόνια από την σύγκληση της Α’ Οικουμενικής Συνόδου

Λέτε: "Τὸ πρῶ­το λοι­πὸν καὶ κύ­ρι­ο ἔρ­γο τῆς Συ­νό­δου ἦ­ταν ἡ κα­τα­δί­κη τῶν αἱ­ρε­τι­κῶν πλα­νῶν καὶ κα­κο­δο­ξι­ῶν τοῦ Ἀ­ρεί­ου καὶ τῶν ὀ­πα­δῶν του, κα­θὼς καὶ ἡ δι­α­κή­ρυ­ξη τῆς «πί­στε­ως» ἢ τοῦ «συμ­βό­λου» τῆς Νι­καί­ας".

Ρωτάμε: Εσείς και ως σύνοδος της Ελλάδος και στην ψευτοσύνοδο στο Κολυμπάρι, ποιά αίρεση καταδικάσατε; Κατά τους Αγίους μία είναι η σύγχρονη, η χειρότερη αίρεση όλων των Εποχών, ο Οικουμενισμός! Εσείς αντί να τον καταδικάσετε τον προωθήσατε και τον προωθείτε!, διώκοντας παράλληλα τους Ορθόδοξους, επειδή ορθοτομούν!

Λέτε: "Στὶς δογ­μα­τι­κὲς ἀ­πο­φά­σεις τῶν Συ­νό­δων ἀ­πο­δί­δει εὐ­λό­γως ἡ ᾽Ορ­θό­δο­ξος Κα­θο­λι­κὴ Ἐκ­κλη­σί­α αἰ­ώ­νι­ο κύ­ρος, ἀ­πό­λυ­τη ἀ­ξί­α καὶ αὐ­θεν­τί­α καὶ κα­θο­λι­κὸ καὶ ὑ­πο­χρε­ω­τι­κὸ χα­ρα­κτή­ρα, θε­ω­ροῦ­σα αὐ­τὲς ὡς τὰ κυ­ρι­ώ­τε­ρα γρα­πτὰ μνη­μεῖ­α τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Πα­ρα­δό­σε­ως καὶ ὡς κα­νο­νι­κοὺς καὶ αὐ­θεν­τι­κοὺς καὶ ἀ­με­τα­κί­νη­τους γνώ­μο­νες τῆς ὀρ­θο­δό­ξου πί­στε­ως."

Ρωτάμε: Τότε γιατί συμπροσεύχεσθε με τους κάθε είδους αιρετικούς και τους αναγνωρίζετε ως Εκκλησία με έγκυρο βάπτισμα και ιερωσύνη, όταν αυτό το απαγορεύουν οι δογματικές αποφάσεις των Συνόδων;

Λέτε: "Ἡ Ἐκ­κλη­σί­α, ἐ­ξαι­τί­ας τῆς ση­μα­σί­ας ποὺ ἔ­χει τὸ Σύμ­βο­λο τῆς Πί­στε­ως στὴν ζω­ὴ τῶν πι­στῶν, ἔ­κρι­νε ἀ­πα­ραί­τη­τη προ­ϋ­πό­θε­ση γι­ὰ τὴν συμ­με­το­χὴ τῶν πι­στῶν στὰ Μυ­στή­ρι­α τοῦ Ἱ­ε­ροῦ Βα­πτί­σμα­τος καὶ τῆς Θεί­ας Λει­τουρ­γί­ας, τὴν ὁ­μο­λο­γί­α στὴν πί­στη τῆς Α΄ Οἰ­κου­με­νι­κῆς Συ­νό­δου."

Ρωτάμε: Τότε εσείς γιατί γίνατε αδελφοί με τους Παπικούς που κατάργησαν το Σύμβολο της Πίστεως εισάγοντας το Φιλιόκβε; Γιατί ομολογείτε έν βάπτισμα και παράλληλα αναγνωρίζετε πολλά ακόμα κι αυτό των Πεντηκοστιανών; Γιατί ομολογείτε μία Αγία και Καθολική Εκκλησία και παράλληλα μιλάτε για πολλές Εκκλησίες συμμετέχοντας και στο Π.Σ.Ε;

Συμπέρασμα: Δεν φοβάσθε ούτε Θεό ούτε ανθρώπους, αλλά ως στυγνοί επαγγελματίες λέτε υποκριτικά αυτά που πρέπει να ακουστούν μη πιστεύοντάς τα. Πετάξτε την δορά του προβάτου. Δεν σας χρειάζεται πια. Όλοι πια βλέπουν το τρίχωμα του λύκου.

Α.Τ.

 

ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ 1700 ΕΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΓΚΛΗΣΗ ΤΗΣ Α´ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΣΤΗΝ ΝΙΚΑΙΑ ΤΗΣ ΒΙΘΥΝΙΑΣ

Τὴν ἑ­βδό­μη Κυ­ρι­α­κὴ ἀ­πὸ τὸ Πά­σχα ἑ­ορ­τά­ζου­με καὶ τι­μᾶ­με τοὺς Πα­τέ­ρες τῆς Α΄ Οἰ­κου­με­νι­κῆς Συ­νό­δου. Κα­τὰ τὸ δι­α­νυ­ό­με­νο ἔ­τος 2025 συμ­πλη­ρώ­νον­ται 1.700 ἔ­τη ἀ­πὸ τὸ ἔ­τος 325 μ.Χ., ποὺ συ­νε­κλή­θη ἡ Α΄ Οἰ­κου­με­νι­κὴ Σύ­νο­δος στὴν Νί­και­α τῆς Βι­θυ­νί­ας. Μ’ αὐ­τὴ τὴν εὐ­και­ρί­α ἂς θυ­μη­θοῦ­με τὶς ἀ­πο­φά­σεις της καὶ ἂς ἐμ­βα­θύ­νου­με στὴν ση­μα­σί­α ποὺ ἔ­χει γι­ὰ τὸ πλή­ρω­μα τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας.

α΄. Ἡ θεί­α βού­λη­ση ἐκ­φρά­ζε­ται μέ­σῳ τῶν Συ­νό­δων.

Ἡ ἀρ­χὴ τῶν Συ­νό­δων ἀ­νά­γε­ται ἀρ­χι­κὰ στὴν Ἀ­πο­στο­λι­κὴ Σύ­νο­δο ποὺ συγ­κρο­τή­θη­κε στὰ Ἱ­ε­ρο­σό­λυ­μα τὸ ἔ­τος 48 μ.Χ. (Πρά­ξε­ων 15, 6 καὶ ἑ­ξῆς).

Ἀ­πὸ τὴν Ἀ­πο­στο­λι­κὴ Σύ­νο­δο οἱ Σύ­νο­δοι ἀ­πο­τε­λοῦν θε­σμὸ ἀ­πο­στο­λι­κό, μὲ θεῖ­ο κύ­ρος καὶ ἀ­πο­φαί­νον­ται πε­ρὶ πί­στε­ως ἐν Ἁ­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι, τὸ ὁ­ποῖ­ο ἐ­ξέ­φρα­ζαν οἱ Πα­τέ­ρες ποὺ συμ­με­τεῖ­χαν, ὅ­πως δη­λώ­νε­ται μὲ τὸ ἀ­πο­στο­λι­κό «ἔ­δο­ξε τῷ Ἁ­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι καὶ ἡ­μῖν». Καὶ κα­τὰ τὸν Μέ­γα Κων­σταν­τῖ­νο (PG 20, 1080) «Πᾶν γὰρ ὅ,τι δ᾽ ἂν ἐν τοῖς ἁ­γί­οις τῶν ἐ­πι­σκό­πων συ­νε­δρί­οις πράτ­τη­ται, τοῦ­το πρὸς τὴν θεί­αν βού­λη­σιν ἔ­χει τὴν ἀ­να­φο­ράν». Δη­λα­δή, κά­θε τι ποὺ πράτ­τε­ται στὶς ἅ­γι­ες Συ­νό­δους τῶν ἐ­πι­σκό­πων, αὐ­τὸ ἔ­χει τὴν ἀ­να­φο­ρὰ πρὸς τὴν θεί­α βού­λη­ση.

β΄. Τὸ ἀ­λά­θη­τον τῶν ἀ­πο­φά­σε­ων τῶν Συ­νό­δων.

Τὸ πλή­ρω­μα ἢ τὸ ὅ­λον ἢ τὸ σῶ­μα τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, ποὺ τὸ συ­να­πο­τε­λοῦν ὅ­λοι οἱ κλη­ρι­κοὶ καὶ λα­ϊ­κοὶ ποὺ πι­στεύ­ουν ὀρ­θό­δο­ξα, λο­γί­ζε­ται στὴν Ὀρ­θο­δο­ξί­α ὡς φο­ρέ­ας τοῦ ἀ­λά­θη­του τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, ἐ­νῶ ὡς φω­νὴ τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας καὶ ὄρ­γα­νο ἐκ­φρά­σε­ως τοῦ ἀ­λά­θη­του αὐ­τῆς εἶ­ναι ἡ ἀ­νώ­τα­τη δι­οι­κη­τι­κὴ ἀρ­χή της, δη­λα­δὴ ἡ Οἰ­κου­με­νι­κὴ Σύ­νο­δος, στὴν ὁ­ποί­α ἀν­τι­προ­σω­πεύ­ε­ται τὸ πλή­ρω­μα τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας μὲ τοὺς ἐ­πι­σκό­πους του, ποὺ δογ­μα­τί­ζουν μὲ τὴν ἐ­πε­νέρ­γει­α καὶ ἔμ­πνευ­ση καὶ ἐ­πι­στα­σί­α τοῦ Ἁγί­ου Πνεύ­μα­τος. Δὲν μπο­ρεῖ λοι­πὸν τὸ ἐκ­κλη­σι­α­στι­κὸ πλή­ρω­μα ἤ τὰ δύ­ο με­γά­λα τμή­μα­τα αὐ­τοῦ, τῶν κλη­ρι­κῶν ἢ τῶν λα­ϊ­κῶν ξε­χω­ρι­στά, ἢ πο­λὺ λι­γώ­τε­ρο κά­ποι­ο ἄ­το­μο ἢ κά­ποι­ος ἐ­πί­σκο­πος ἢ πα­τρι­άρ­χης ἢ πά­πας νὰ δογ­μα­τί­ζει ἔγ­κυ­ρα καὶ αὐ­θεν­τι­κά, δι­ό­τι αὐ­τὸ εἶ­ναι ἀ­πο­κλει­στι­κὸ δι­καί­ω­μα καὶ ἔρ­γο μό­νον τῶν Οἰ­κου­με­νι­κῶν Συ­νό­δων καὶ τῶν ἐ­πι­σκό­πων ποὺ με­τέ­χουν σ᾽ αὐ­τές, οἱ ὁ­ποῖ­οι ἀν­τι­προ­σω­πεύ­ουν τὸ πλή­ρω­μα τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας καὶ ἐκ­φρά­ζουν τὴν πί­στη του.

γ΄. Ἡ ὁ­μο­φω­νί­α στίς ἀ­πο­φά­σεις.

Μὲ αὐ­τὸν τὸν τρό­πο οἱ Οἰ­κου­με­νι­κὲς Σύ­νο­δοι δι­α­τυ­πώ­νουν σὲ δογ­μα­τι­κοὺς ὅ­ρους τὴν ἀρ­χαι­ο­πα­ρά­δο­τη ὀρ­θό­δο­ξο πί­στη τοῦ ἐκ­κλη­σι­α­στι­κοῦ πλη­ρώ­μα­τος, τὸ ὁ­ποῖ­ο ἀ­πο­δε­χό­με­νο τὰ δε­δογ­μέ­να, ὡς σύμ­φω­να πρὸς τὴν κοι­νὴ συ­νεί­δη­ση καὶ πί­στη του, ἀ­να­γνω­ρί­ζει τὴν οἰ­κου­με­νι­κό­τη­τα αὐ­τῶν, ἡ ὁ­ποί­α ἔτ­σι ἐξαρ­τᾶ­ται καὶ ἀ­πὸ τὴν συμ­φω­νί­α, καὶ τήν – μὲ ὁ­μο­φω­νί­α καὶ ἀγά­πη – ἑ­νό­τη­τα τοῦ ὅ­λου σώ­μα­τος τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας ἢ ἐκ τῆς «con­s­e­n­s­us E­c­c­l­e­s­i­ae» ὅ­λων τῶν χρό­νων, δη­λα­δή τήν συμ­φω­νί­α τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας. Ἐν­νο­εῖ­ται, ὅ­μως, ὅ­τι αὐ­τὴ ἡ ἀ­να­γνώ­ρι­ση ἐκ μέ­ρους τοῦ ἐκ­κλη­σι­α­στι­κοῦ πλη­ρώ­μα­τος πρέ­πει νὰ νο­εῖ­ται μό­νον ὡς ἁ­πλὸ ἐ­ξω­τε­ρι­κὸ γνώ­ρι­σμα καὶ τε­κμή­ρι­ο καὶ μαρ­τυ­ρί­α τοῦ ἀλά­θη­του τῶν δογ­μά­των ποὺ ἀ­πο­φα­σί­σθη­καν στὶς Συ­νό­δους καὶ τῆς οἰ­κου­με­νι­κό­τη­τας αὐ­τῶν, ἐ­νῶ οἱ με­τέ­χον­τες σὲ αὐ­τὲς ἐπί­σκο­ποι δι­α­τυ­πώ­νουν ἀ­λά­θη­τα τὰ δόγ­μα­τα ποὺ ἀ­πορ­ρέ­ουν ἀ­πὸ θεί­α δι­και­ο­σύ­νη ὑ­πὸ τὴν ἔμ­πνευ­ση τοῦ Ἁ­γί­ου Πνεύ­μα­τος.

Η απαράμιλλη υποκρισία του Σιδηροκάστρου Μακαρίου.

Τώρα που πλησιάζει η ένωση Εκκλησιών, οι Οικουμενιστές ετοιμάζουν νέους διωγμούς.

Ο μητρ. Σιδηροκάστρου Μακάριος σε δημόσια επιστολή του (εδώ) θέλει, λέει να νουθετήσει τον γέροντα Δοσίθεο και αντί να πάει στο μοναστήρι να συζητήσει μαζί του, όπως και με τους πιστούς, δημοσιεύει για λόγους εντυπωσιασμού  ανοιχτή επιστολή (!!!) θέλοντας έτσι, πριν τον διώξει, να πλήξει την δημόσια εικόνα του γέροντος. Μπορεί φυσικά να έχουμε διαφωνήσει σε πολλά πράγματα με τον γέροντα Δοσιθεο, όμως η δικαιοσύνη παραμένει δικαιοσύνη και φυσικά εδώ γίνεται για μία ακόμα φορά ξεκάθαρο, όπως και στην περίπτωση του μητρ. Τυχικού, με ποιες αντιεκκλησιαστικές μεθόδους λειτουργούν οι αιρετικοί Οικουμενιστές.

Αναρωτιέται μάλιστα ο Μακάριος γεμάτος υποκρισία και έπαρση: «Είμαι αιρετικός, Οικουμενιστής, μασόνος;… Τα βάζετε με όλους τους Επισκόπους συλλήβδην. Για όλα φταίμε εμείς. Οι Επίσκοποι... Εμείς οι Επίσκοποι ένα πιάτο γλυκό φαΐ δεν τρώμε από τις στεναχώριες».

Αυτά τα λέει ο άνθρωπος που επιτέθηκε στους Επισκόπους λέγοντας:

«Είμεθα και δεν είναι κακό να το πούμε επαγγελματίες και μάλιστα κακοί. Επαναπαυόμεθα σ΄ ένα κρατικό μισθό και αφήσαμε και την πίστη και τη δικαιοσύνη και ασχολούμεθα με αλλότρια έργα. Πώς εμείς θα καλοπεράσουμε…Δεν εργαζόμεθα όπως πρέπει και όσο πρέπει » (εδώ).

Αυτός που χαρακτηρίζει τον εαυτό του κακό επαγγελματία που νοιάζεται μόνο για την καλοπέραση του, τώρα λέει ότι δεν τρώει ένα πιάτο γλυκό φαΐ από τις στεναχώριες. Πόση υποκρισία μπορεί να αντέξει ένας λαός που σε αντίθεση με τον επαγγελματία επίσκοπο στην πλειοψηφία του αδυνατεί να πληρώσει ακόμα και τα πιο αναγκαία.

Αναρωτιέται ο Μακάριος αν είναι Οικουμενιστής, αιρετικός, μασόνος. Τα αναρωτιέται αυτά όλα αυτός που 

στην ενθρόνιση του αρχιεπ. Θεσσαλονίκης έφαγε κυριολεκτικά λουκούλειο γεύμα αντάξιο κάθε μεγιστάνα:

                

Ἔξω οἱ Ἰοῦδες ἀπὸ τὴν ζωήν μας!

                                     

«ΕΙΠΕ ΔΕ ΤΟΥΤΟ... ΟΤΙ ΚΛΕΠΤΗΣ ΗΝ»

(ΙΩΑΝ. ιβ´ 6)

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ

1. Λίγο πρὶν ἀπὸ τὴν θριαμβευτικὴ εἴσοδό του στὰ Ἱεροσόλυμα ὁ Χριστὸς ἔρχεται στὴ Βηθανία. Ἐπισκέπτεται τὸν φίλο του Λάζαρο καὶ τοὺς ἄλλους φίλους του ἐκεῖ σὲ μιὰ ἀποχαιρετιστήρια ἐπίσκεψη πρὶν ἀπὸ τὸ πάθος του. Κάποιος μάλιστα κάλεσε τὸν Χριστὸ σὲ δεῖπνο.
Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ δείπνου ἡ ἀδελφή τοῦ Λαζάρου Μαρία, κυριευμένη ἀπὸ τὴν μυστικὴ ἀγαλλίαση τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου, ἀφήνει νὰ ξεχειλίσει ἡ εὐγνωμοσύνη της γιὰ τὴν ἀνάσταση τοῦ ἀδελφοῦ της. Παίρνει, λοιπόν, ἕνα πολύτιμο μύρο καὶ ἀλείφει μ᾽ αὐτὸ τὰ πόδια τοῦ Χριστοῦ. Καὶ ἡ ποσότητα καὶ ἡ ποιότητα τοῦ μύρου δείχνουν τὴν ἀγάπη καὶ ἀφοσίωση τῆς γυναίκας πρὸς τὸν Διδάσκαλο. Γι᾽ αὐτὸ ἡ πρωτοβουλία της, ποὺ ἔχει τὴν ἔννοια τῆς λατρείας καὶ τιμῆς πρὸς τὸν Μεγάλο Εὐεργέτη τοῦ ἀνθρώπου Χριστό, ἀσφαλῶς θὰ συγκίνησε, ὅπως συγκινεῖ καὶ σήμερα, σὰν ἐκδήλωση πίστεως καὶ εὐλαβείας.

2. Ὑπάρχει ὅμως καὶ κάποιος, ποὺ σκέπτεται διαφορετικά. Εἶναι ὁ σκοτεινὸς Ἰούδας, ποὺ σπεύδει νὰ κατακρίνει τὴν ἐνέργεια τῆς γυναίκας. Ἀσυγκίνητος μπροστὰ στὸ μεγαλειῶδες θέαμα τῆς εὐγνωμονούσας ἀγάπης, ψυχρὸς καὶ ἀδιάφορος γιὰ τὴν συγκινητικὴ ἐκδήλωση, ἀφήνει νὰ φανοῦν οἱ ὑλιστικές του διαθέσεις. Δὲν τολμᾶ ὅμως νὰ ἀποκαλύψει τὸν πραγματικὸ ἑαυτό του. Καλύπτει τὴν στειρότητα τῆς καρδιᾶς του μὲ τὸ πέπλο τῆς ὑποκρισίας. Φορεῖ προσωπεῖο, φαντασμαγορικὸ προσωπεῖο. Τὸ προσωπεῖο τοῦ φιλάνθρωπου καὶ τοῦ φιλόπτωχου καὶ παρουσιάζεται διαμαρτυρόμενος (δῆθεν) χάρη τῶν πτωχῶν.

Τὸ εἶναι καὶ τὸ φαίνεσθαι (ἡ θρησκευτικὴ ὑποκρισία). +Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης.

         

«Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ φαρισαῖοι ὐποκριταί, ὅτι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οἵτινες ἔξωθεν μὲν φαίνονται ὡραῖοι, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ὀστέων νεκρῶν καὶ πάσης ἀκαθαρσίας. οὕτω καὶ ὑμεῖς ἔξωθεν μὲν φαίνεσθε τοῖς ἀνθρώποις δίκαιοι, ἔσωθεν δὲ μεστοί ἐστε ὑποκρίσεως καὶ ἀνομίας» (Ματθ. 23,27-28)

Ο γέροντας ἐπίσκοπος ποὺ σᾶς ὁμιλεῖ, ἀγαπητοί μου, εἶνε πλέον πολὺ μεγάλος, ἐνενήντα ἐτῶν. Ἄρχισα τὸ κήρυγμα νέος, τριανταπέντε ἐτῶν, στὸ Μεσολόγγι, τὴν ἱστορικὴ πόλι ποὺ ἔχει μερικὰ κοινὰ μὲ τὴν ἀκριτική μας Φλώρινα. Πέρασαν ἀπὸ τότε ἑξηντα-πέντε χρόνια. Κήρυξα σὲ πόλεις, σὲ χωριά, σὲ στρατόπεδα, σὲ φυ λακές, σὲ μαθητὰς καὶ μαθήτριες, παντοῦ. Ἐργάστηκα ἀρκετὰ χρόνια. Κάθε κήρυγμά μου διαρκοῦσε πάνω ἀπὸ ἕνα τέταρτο, μερικὰ κρατοῦσαν μία ὥρα καὶ πλέον. Τώρα ἴσως θὰ ἔπρεπε πιὰ λόγῳ γήρατος νὰ ἔχω σταματήσει. Παρ᾽ ὅλες τὶς δυσκολίες συνεχίζω νὰ μιλῶ ὅπως μπορῶ. Τώρα ὅμως δὲν κάνω μεγάλα κηρύγματα· περιώρισα τὴ διάρκεια σὲ λίγα λεπτά.

Ἀκούω ἀπόψε, ὅπως κ᾽ ἐσεῖς, τοὺς ὕμνους τῆς ἀκολουθίας τοῦ Νυμφίου, τοῦ ὄρθρου τῆς Μεγάλης Τρίτης, ποὺ ψάλλουν οἱ ψαλτάδες, καὶ νιώθω ἐ πιταγή· μοῦ θυμίζουν τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ ποὺ ἐπιτάσσει νὰ ἐργάζωμαι. Διαβάστε πάλι τὸ δοξαστικὸ τῶν αἴνων, τὸ ὁποῖο λέει· «Τοῦ κρύψαντος τὸ τάλαντον τὴν κατάκρισιν ἀκούσασα, ψυχή, μὴ κρύπτε λόγον Θεοῦ· κατάγγελλε τὰ θαυμάσια αὐτοῦ, ἵνα πλεονάζουσα τὸ χάρισμα εἰσέλθῃς εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου σου» (δοξ. αἴν. Μ. Τρ.) . Ὁ ὑμνογράφος μονολογεῖ· στρέφεται στὴν ψυχή του καὶ λέει·

Ἄκουσες, ψυχή μου, στὸ Εὐαγγέλιο (βλ. Ματθ. 25,14-30. Λουκ. 19,11-27) πῶς κατακρίθηκε ἐκεῖνος ὁ ἀμελὴς δοῦλος ὁ ὁποῖος, ἀντὶ νὰ ἀξιοποιήσῃ ὅσο μποροῦσε τὸ τάλαντο ποὺ τοῦ ᾽δωσε ὁ Θεός, αὐτὸς πῆγε καὶ τό ᾽κρυψε μέσα στὸ χῶμα. Μὴν ἀμελεῖς λοιπὸν καὶ μὴν κρύβεις μὲ τὴ σιωπή σου τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Κήρυττε τὰ μεγαλεῖα του· ὥστε, αὐξάνοντας ἔτσι τὸ χάρισμα ποὺ ἔλαβες, ν᾽ ἀξιωθῇς νὰ μπῇς καὶ σὺ στὴ χαρὰ τοῦ Κυρίου σου.

''ΕΙΛΙΚΡΙΝΙΣΜΟΣ" : Η ΣΥΧΡΟΝΗ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΛΑΤΡΕΙΑΣ

                             

Αντώνης Σμυρναίος Αναπλ. καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

 Με αφορμή μια πρόσφατη έκρηξη ειλικρίνειας…

    Τις τελευταίες, μετανεωτερικές δεκαετίες ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η εξαιρετική αυτο-πλειοδοσία στην ειλικρίνεια και την αυθεντικότητα, την οποία συνεχώς καλλιεργούν και επαυξάνουν εκπρόσωποι του ποικίλου life-style, διανοούμενοι, δημοσιογράφοι, πολιτικοί ή ιερωμένοι, ενταγμένοι αυτοβούλως και ευφροσύνως στη συνήθη εργολαβία του λόγου, τον εργαλειακό βιοπορισμό του (δια)κηρύττειν. 

 Τόση είναι η, ευκαίρως-ακαίρως, καταγγελία της ανειλικρίνειας των άλλων (πάντοτε…), ώστε οι παραπάνω μοιάζει να πιστεύουν ότι οι εποχές διακρίνονται σε εκείνες της ανειλικρίνειας, της υποκρισίας και του φαρισαϊσμού και σε εκείνες της βαθιάς, ανεπιτήδευτης και άσπιλης ειλικρίνειας. Τα διάσημα βεβαίως αυτής της τελευταίας απονέμονται από αυτούς αυτοδικαίως στη δική μας εποχή κι ακριβέστερα στο λόγο που εκπέμπουν οι συγκεκριμένοι άνθρωποι, ακολουθώντας ενσυνείδητα την πάγια, γραμμική, Wiggish αντίληψη της ιστορίας, που θέλει να κυλά ταχύτατα και λυτρωτικά από τον πολυειδή πρωτογονισμό του παρελθόντος στη υπερ-ραφινάτη διαγωγή παρόντος και μέλλοντος.

 Το φαινόμενο έχει πάρει πλέον ιλιγγιώδεις διαστάσεις. Όλοι αυτοί, ως συντευξιαζόμενοι ή (ιερο)κήρυκες, διατείνονται πως δεν μπορούν πια να υποφέρουν την υποκρισία, τη διπλοπροσωπία και τον ιησουιτισμό του κοντινού ή μακρινού περιβάλλοντός τους, τα οποία αντιπαραβάλλουν στη διακηρυγμένη ή μόλις υποκρυπτόμενη ειλικρίνεια, ευθύτητα και τιμιότητα του εαυτού τους. Όταν μάλιστα ρωτιούνται ποιο πράγμα απεχθάνονται περισσότερο στη ζωή, έχουν έτοιμη την απάντηση: εξάπαντος την υποκρισία! Ίσως θα μπορούσαν να επιβιώσουν μισούμενοι ή λοιδορούμενοι, αλλά μηδέποτε υποκείμενοι στη «δολιότητα» των άλλων…

  Γιατί άραγε αυτή η σύγχρονη έκρηξη του «ειλικρινισμού»;

Ω της υποκρισίας! Καταδικάζουν τους διωγμούς και μνημονεύουν ως ορθοτομούντα τον διώκτη.

Αφού η ευσέβεια, σεβαστοί πατέρες, διαπιστώνεται στον διωγμό, εσείς γιατί αποφεύγετε να διωχθείτε για χάριν της Πίστεως, και παράλληλα όχι μόνο μνημονεύετε τον διώκτη Βαρθολομαίο, αλλά και όλους όσους συλλειτουργούν με τους αχειροτόνητους Ουκρανούς σχισματικούς διώκτες; Δεν λέγεται αυτό υποκρισία και διψυχία; 

Τοποθέτηση Ἱ. Μονῶν καί Ἱ. Ἡσυχαστηρίων γιά τήν ἐκκλησιαστική κρίση στήν Οὐκρανία

Οἱ διωγμοὶ τῆς Οὐκρανικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας

καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ ᾿

Ιησοῦ διωχθήσονται (Βʹ Τιμόθ. γʹ 12)

Ὁ διωγμὸς ἀποτελεῖ χαρακτηριστικὸ γνησιότητος τῆς χριστιανικῆς ζωῆς κατὰ τὸν ἀπόστολο Παῦλο, ἐνῶ κατὰ τὸν Κύριο «μακάριοι» εἶναι «οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. εʹ 10).

Μέσα λοιπὸν σὲ μιὰ ἐποχή στὴν ὁποία κυριαρχεῖ ἡ βία τῶν ὅπλων καὶ ἡ ἀνθρωπότης βρίσκεται στὰ πρόθυρα ἑνὸς πυρηνικοῦ ὁλοκαυτώματος, ἑνώνουμε καὶ ἐμεῖς τὶς φωνὲς καὶ τὶς προσευχές μας μὲ ἐκεῖνες πολλῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν, Ἀρχιερέων, Κληρικῶν καὶ Μοναχῶν ὑπὲρ τῆς ἀπηνῶς διωκομένης Οὐκρανικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὑπὸ τὸν Μητροπολίτη Κιέβου καὶ πάσης Οὐκρανίας Ὀνούφριο (ΟΟΕ).

Ὡς γνωστόν, μετά τὴν ἄνομη ἁρπαγὴ πολλῶν Ναῶν καὶ Μοναστηριῶν καὶ τὶς συλλήψεις, διώξεις καὶ φυλακίσεις ἀρχιερέων ἀπὸ τὸ κράτος τῆς Οὐκρανίας τὰ τελευταῖα χρόνια, στὶς 20 Αὐγούστου 2024 ψηφίστηκε καὶ ὁ τελειωτικός νόμος 8371/2024 ἀπὸ τὴν οὐκρανική βουλή, ὁ ὁποῖος θέτει ἐκτός νόμου τὴν Οὐκρανικὴ Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία ὑπό τὸν Μητροπολίτη Ὀνούφριο, τὸν ὁποῖο ἀκολουθεῖ ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν Οὐκρανῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν (περίπου 24 ἑκατομμύρια).

Μὲ αὐτὸν τὸν νόμο ἡ Οὐκρανία, μία χώρα μὲ «εὐρωπαϊκὸ προσανατολισμό», ἐπιστρέφει στὶς ἐποχὲς τοῦ Χίτλερ καὶ τοῦ Στάλιν καὶ νομιμοποιεῖ τὶς διώξεις καὶ τὴν καταπίεση, τὸ μίσος καὶ τὴν κατασυκοφάντηση, τὶς κατασχέσεις καὶ τὸ σφράγισμα τῶν ἱερῶν ναῶν τῆς ΟΟΕ, τὶς ἐπιθέσεις καὶ τὶς ἐπιδρομές, ποὺ συνοδεύονται ἀκόμη καὶ ἀπὸ αἱματοχυσία.

Όταν τα λόγια είναι για το θεαθήναι. Η τραγική περίπτωση της Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς

σσ. Γιὰ μία ἀκόμα φορὰ γινόμαστε μάρτυρες τῆς φαρισαϊκῆς ἀντιμετώπισης τῶν ζητημάτων Πίστεως ἀπὸ τὶς Ι. Μητροπόλεις. Μία ἀπὸ τὶς πρῶτες θέσεις κατέχει ἡ Ι. Μητρ. Πειραιῶς. Ὅπως καὶ στὰ ἄλλα θέματα ἔτσι καὶ τώρα τὸ γραφεῖο της ἐπὶ τῶν αἱρέσεων δημοσιεύει ἕνα θέμα καὶ παρουσιάζει τὴν κατάσταση ὅπως εἶναι, μόνο ποὺ ὅ,τι λέει... ἡ ἴδια τὸ ἀναιρεῖ. Ἔτσι μιλάει παρακάτω τὸ γραφεῖο ἐπὶ τῶν αἱρέσεων  γιὰ τὴν αἵρεση τῶν Ἀγγλικανῶν καὶ τὴν πορεία της πρὸς τὴν καταστροφὴ καὶ παράλληλα τὴν ἀναγνωρίζουν ὡς Ἐκκλησία μὲ ἔγκυρο βάπτισμα μέσῳ τῆς συμμετοχῆς τοῦ μητροπολίτου τοὺς Σεραφεὶμ στὸ Π.Σ.Ε., μέσῳ τῆς συμφωνίας τοῦ Μητροπολίτου τους Σεραφεὶμ μὲ τὰ ἄρθρα τῆς ψευτοσυνόδου του Κολυμπαρίου, μέσῳ τῆς κοινωνίας καὶ συμφωνίας τοῦ Μητροπολίτου τους Σεραφεὶμ μὲ τὴν πάτρ. Βαρθολομαῖο καὶ ὅλους τοὺς οἰκουμενιστὲς Ἐπισκόπους, ποὺ π.χ. στὴν ἐνθρόνιση τῆς κεφαλῆς τοῦ Ἀγγλικανισμοῦ, δηλ. τοῦ βασιλιᾶ Καρόλου, τὸν εὐλόγησαν ἀπὸ κοινοῦ μὲ τοὺς αἱρετικοὺς ποὺ οἱ ἴδιοι καταδικάζουν καὶ τοῦ ἔψαλλαν καὶ πολυχρόνιο, καὶ ποὺ μὲ κάθε εὐκαιρία συμπροσεύχονται καὶ συλλειτουργοῦν μαζί τους (βλ. Ι. Μήτρ. Θεατείρων). Καὶ ἐρωτοῦμε: Ἀφοῦ κάνετε τὰ παραπάνω, τότε πρὸς τί γράφετε κείμενα ὅπως τὰ παρακάτω; Γιὰ νὰ τηρήσουν οἱ ἄλλοι, αὐτὰ ποὺ ἐσεῖς δὲν τηρεῖτε; Τί μιλᾶτε γιὰ τὸ φαινόμενο τῆς ὁμοφυλοφιλίας στὶς τάξεις των Ἀγγλικανῶν, ὅταν ἐσεῖς ὄχι μόνο ἀφήνετε ἄνευ ἐκκλησιαστικῶν συνεπειῶν, ὅσους προώθησαν τὰ ἴδια στὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ καὶ τοὺς εὐλογεῖτε! Τί μιλᾶτε γιὰ τὴν ἀγγλικανικὴ πρακτικὴ γυναικείας ἱερωσύνης, ὅταν ὁ Ζιμπάμπουε καὶ τὸ πατρ. Ἀλεξανδρείας ἤδη προχωροῦν σὲ χειροτονίες γυναικῶν διακόνων κι ἐσεῖς συναινεῖτε μὲ τὴν ἀδράνειά σας; Τί μιλᾶτε γιὰ τὸ παράλογο τῶν διαλόγων μὲ τοὺς Ἀγγλικανούς, ὅταν χαρίζετε εἰκόνες καὶ ψηφιδωτὰ στὸν κύριο προωθητὴ τῶν διαλόγων πατρ. Βαρθολομαῖο, ἀλλὰ καὶ στοὺς συνεργάτες του στὴν Ἑλλάδα; 

Καταδίκαζε ὁ Μ. Βασίλειος τοὺς Ἀρειανοὺς καὶ παράλληλα συλλειτουργοῦσε μὲ ὅσους τοὺς ὑποστήριζαν; Καταδίκαζε ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης τοὺς Εἰκονομάχους καὶ παράλληλα συλλειτουργοῦσε μὲ ὅσους τοὺς ὑποστήριζαν; Καταδίκαζε ὁ ἅγιος Μάρκος ὁ Εὐγενικὸς τοὺς Λατίνους κι Λατινόφρονες καὶ παράλληλα κοινωνοῦσε, συλλειτουργοῦσε καὶ συνεόρταζε μαζί τους; Πόσος φαρισαϊσμὸς εἶναι πιὰ ἀνεκτός;

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου 

ΓΙΑΤΙ ΟΔΕΥΕΙ Ο ΔΥΤΙΚΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ; (Σχόλιο στην πρόσφατη παραίτηση του αγγλικανού «αρχιεπισκόπου»)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 2α Δεκεμβρίου 2024  

ΓΙΑΤΙ ΟΔΕΥΕΙ Ο ΔΥΤΙΚΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ;

(Σχόλιο στην πρόσφατη παραίτηση του αγγλικανού «αρχιεπισκόπου»)

Πολλάκις τήν υμνωδίαν εκτελών, ευρέθην τήν αμαρτίαν εκπληρών....

Από τα κατανυκτικά Απόστιχα τών Αίνων του γ’ ήχου

Πολλάκις τήν υμνωδίαν εκτελών, ευρέθην τήν αμαρτίαν εκπληρών, τή μέν γλώττη άσματα φθεγγόμενος, τή δέ ψυχή άτοπα λογιζόμενος, αλλ’ εκάτερα διόρθωσον, Χριστέ ο Θεός, διά τής μετανοίας, καί σώσόν με.

Πηγή 

Ω, της υποκρισίας! Γι αυτό δεν διορθώνεται τίποτα στην σημερινή εκκλησιαστική κατρακύλα!

Αφού π. Γεώργιε, όπως ορθά διδάσκετε, οι κακές συναναστροφές βλάπτουν τα χρηστά ήθη και οι σχέσεις μας με κοσμικούς ανθρώπους μας τραβούν κάτω δηλ. μακρυά από την Εκκλησία, τότε πόσο μας βλάπτουν οι σχέσεις μας με αιρετικούς και βλάσφημους, όπως οι οικουμενιστές και οι φίλοι τους παντός είδους αιρετικοί; Εσείς, λοιπόν, γιατί συνεχίζετε την κοινωνία μαζί τους; Γιατί αρνείστε την εκκλησιαστική διδασκαλία περί μολυσμού, που προκαλεί η κοινωνία με αιρετικούς, όταν εσείς ο ίδιος γράφετε «Αυτός που συναναστρέφεσαι αυτός και θα γίνει το επίπεδό σου. Δεν κολλάει υγεία ο άρρωστος, αλλά ο υγιής την αρρώστια». Δεν λένε οι Άγιοι ότι η αίρεση είναι «νόσος θανατηφόρα για την ψυχή και ολέθρια»; Δεν βλέπετε, πόσος σκανδαλισμός βασιλεύει στα της Εκκλησίας σωτηρία θέματα; Δεν κινδυνεύει το ποίμνιο, το οποίο, υποτίθεται, θέλετε να προστατεύσετε από την θανατηφόρα για την ψυχή αρρώστια της αίρεσης; Την διδασκαλία αυτή, γιατί την αποκρύβετε; Πώς λέγεται ο δάσκαλος που δεν τηρεί αυτά που διδάσκει τους άλλους; Αν αυτό δεν είναι υποκρισία τότε τί είναι; 

Α.Τ.

Προσοχή στις συναναστροφές μας!

 

     «Με πολύ κόπο και μόχθο θα αποκτήσουμε καλό ήθος και καλή εσωτερική κατάσταση. Είναι όμως δυνατόν εκείνο που με πολύ κόπο κατορθώσαμε, να το χάσουμε μέσα σε μία στιγμή. Διότι «φθείρουσιν ήθη χρηστά ομιλίαι κακαί» (Α´ Κορ. ιε´ 33), κοσμικές και συγχρόνως άκοσμες» (Άγ.  Ιωάννης της Κλίμακος, λόγ. γ´ 33).

    Έχεις πάρει τη δύναμη από το άγιο βάπτισμα να ζήσεις σαν τον ίδιο τον Κύριο. Να φτάσεις στο χαρισματικό σημείο να λες σαν τον απόστολο Παύλο:  «ζω δε ουκέτι εγώ, ζη εν εμοί Χριστός». Γιατί Εκείνος σε έκανε μέλος Του και σου λέει μαζί Του να είσαι μία δική Του φανέρωση στον κόσμο. Κι ανανεώνεις αυτήν τη δωρεά κάθε φορά με την προσευχή σου, με τον όποιον πνευματικό σου αγώνα, κυρίως με τη συμμετοχή σου στη Θεία Ευχαριστία. 

Οἱ ἐχθροί ἐμοῦ τε καί τοῦ Υἱοῦ μου ἐπλησίασαν.

Κ. Μιχαήλ, πῶς λέγεται αὐτὸς ποὺ μιλάει γιὰ πράγματα τὰ ὁποῖα ὁ ἴδιος ὄχι μόνο δὲν πράττει, ἀλλὰ καὶ κατηγορεῖ ὅσους τὰ πράττουν ὡς ἀκραίους; Ποιό εἶναι τὸ νόημα ὅσων παρουσιάζετε, ὅταν δὲν καλεῖτε τοὺς ἀναγνῶστες νὰ πράξουν ὅσα ἡ Παναγία μὲ τὴν στάση της διδάσκει; Ἐπιτέλους δὲν θὰ ἔπρεπε κάποτε ἀντὶ νὰ δημοσιογραφεῖτε γιὰ τὴν ἀνθρώπινη δόξα, νὰ ἀναληφθεῖ ὄχι μόνο ἀπὸ ἐσᾶς ἀλλὰ ἀπὸ ὅλους τοὺς ὑποτιθέμενους ἀντιοικουμενιστὲς τοῦ διαδικτύου ἡ τρομερὴ προσωπική σας εὐθύνη, ποὺ ἐπέτρεψε στοὺς οἰκουμενιστὲς νὰ κάνουν ἔως καὶ ἐπίδειξη καράτε στοὺς ἱ. ναούς;

              

Θαυμαστές παρεμβάσεις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου σέ περιπτώσεις ἀπόπειρας αἱρετικῶν νά μολύνουν τήν Πίστη τῶν Ὀρθοδόξων.

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Στίς ἡμέρες μας, ὁ ἀντίχριστος κάνει τήν δουλειά του μέ πρωτοφανή δόλο καί μάλιστα ἐντελῶς ἀνεπαίσθητα. Μᾶς ξεγελάει πανεύκολα μέ διάφορες προφάσεις καί ψευτοδικαιολογίες καί χωρίς νά τό καταλάβουμε, μᾶς ὁδηγεῖ στήν ἄρνηση καί τήν περιφρόνηση τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας.

Μᾶς λένε, ὅτι ὅλες οἱ θρησκεῖες εἶναι ὁδοί σωτηρίας. Μᾶς λένε, ὅτι οἱ αἱρετικοί εἶναι »ἐκκλησίες». Μᾶς λένε, ὅτι οἱ παπικοί καί οἱ προτεστάντες ἔχουν ἱερωσύνη καί μυστήρια ἔγκυρα. Μᾶς λένε, νά κρατήσουμε καθαρή μονάχα τήν ἀγάπη καί τήν Ἀλήθεια νά τήν στρογγυλέψουμε. Μᾶς λένε, ὅτι μποροῦμε νά συμπροσευχόμαστε δημοσίως μέ τόν ὁποιοδήποτε αἱρετικό, ἀκόμη καί μέ ἀλλόθρησκο.

Δέν μᾶς λένε, ὅμως, γιά ὅλα τά παραπάνω, πρῶτον, τί λέει τό Εἀγγέλιο. Δεύτερον, τί μᾶς διδάσκουν οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας. Τρίτον, τί προβλέπεται, γιά ὅλες τίς παραπάνω δογματικές καί ἐκκλησιολογικές παρεκτροπές, τόσον ἀπό τούς Ἱερούς Κανόνες, ὅσον καί ἀπό τίς Ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν μας Συνόδων.

Ὁ ἐχθρός, γιά ὅσους προσέχουν καί ἐνδιαφέρονται γιά τήν σωτηρία τους, εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι δέν βρίσκεται ἁπλά ἐντός τῶν τειχῶν, ἀλλά ἔχει πλέον θρονιαστεῖ στό κέντρο τῆς Ἐκκλησίας: στίς καρδιές τῶν περισσοτέρων ἀξιωματούχων της. Γι’ αὐτό καί δέν τόν ὑποψιαζόμαστε, γι’ αὐτό καί παρασυρόμαστε χωρίς τήν παραμικρή ἀντίσταση. Ἔλεγε ὁ ἀγαπημένος μας Ἅγιος Γέροντας Παΐσιος: Ζοῦμε στά χρόνια τοῦ ἀντιχρίστου καί κοιμόμαστε μέ τά τσαρούχια.

Ἡ ἀνθρωποκτόνος παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ (Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς) ἔχει διεισδύσει γιά τά καλά στίς περισσότερες ἐνορίες μας καί ἐμεῖς συνεχίζουμε νά ζοῦμε, σάν νά μή συμβαίνει ἁπολύτως τίποτε! (σσ. Τί λοιπόν προτείνετε, κ. Μιχαήλ, μετὰ ἀπὸ αὐτὲς τὶς διαπιστώσεις; Τίποτε!!!  Ἄρα γιατί γράφετε αὐτὰ ποὺ γράφετε;)

Η Παναγία και οι αιρετικοί... και η υποκρισία των Χριστιανών των σημερινών καιρών.

                        Έχεις τον εχθρό μου στο κελί σου και πώς θέ­λεις να μπω;

Στὰ δύο περιστατικὰ ποὺ παραθέτει τὸ κείμενο τῆς Ἱ. Μονῆς Παρακλήτου διαβάζουμε ὅτι ἡ Παναγία δὲν ἤθελε νὰ βρίσκεται στὸν χῶρο ποὺ ὐπῆρχε ὄχι μόνο αἱρετικὸς ἀλλὰ ἀκόμα καὶ βιβλίο αἱρετικῶν. Αὐτὸ δείχνει πόσο ἡ Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἀπεχθάνεται τοὺς ὑβριστὲς τοῦ Υἰοῦ της, τοὺς αἱρετικούς, καὶ δὲν ἐπιθυμεῖ οὔτε τὴν κοινωνία οὔτε τὴν συνύπαρξη μαζί τους. Κι ὅμως: Ἡ ἴδια ἡ Μονὴ Παρακλήτου ποὺ παρουσιάζει αὐτὰ τὰ περιστατικὰ μνημονεύει τὸν πατρ. Βαρθολομαῖο καὶ κοινωνεῖ μὲ ὅλους τοὺς οἰκουμενιστὲς ἐπισκόπους ποὺ ὄχι μόνο ἀφήνουν τοὺς αἱρετικοὺς νὰ παρευρίσκονται στοὺς ἱεροὺς χώρους, ἀλλὰ καὶ συμπροσεύχονται μαζί τους ψάλλοντας τους μάλιστα πολυχρόνια. Καὶ ὄχι μόνο μνημονεύει καὶ κοινωνεῖ μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές αἱρετικούς, ἀλλὰ καὶ κατηγορεῖ ὅσους ὑπακούουν στὴν Παναγία διακόπτοντας τὴν κοινωνία μαζί τους. Οἱ δὲ ἄλλες μονὲς καὶ γενικὰ οἱ σημερινοὶ Χριστιανοὶ στὴν πλειοψηφία τους κάνουν ὅτι δὲν βλέπουν καὶ μιλοῦν γιὰ τὴν Παναγία καὶ τὴν στάση της ἀπὸ τάχα εὐσέβεια, ἐνῶ στὴν πραγματικότητα τὴν καταργοῦν, ἀφοὺ δὲν τὴν ἐφαρμόζουν καὶ τὴν θεωροῦν ἀκραία. Κι ἐμεῖς ρωτοῦμε: Ἡ Παναγία δέχεται τὴν ὑποκρισία;

Α.Τ.

                    

Οι δύο λόγοι του Νεστορίου

Ο αββάς Κυριακός (5ος-6ος αι.) ήταν πρεσβύτερος στη λαύρα του Καλαμώνος, κοντά στον ποταμό Ιορ­δάνη. 

Κάποτε διηγήθηκε τα έξης :

«Μια νύχτα είδα στον ύπνο μου να στέκουν έξω από το κελί μου μία πορφυροντυμένη γυναίκα με σεμνή εμφάνιση και δύο άνδρες ιεροπρεπείς και σεβάσμιοι. Κατάλαβα πώς ή γυναίκα ήταν ή ίδια ή Υπεραγία Θεο­τόκος, ενώ από τούς άνδρες ο ένας ήταν ο άγιος Ιωάν­νης ο Θεολόγος και ο άλλος ο Τίμιος Πρόδρομος.

Βγήκα από το κελί και τούς παρακάλεσα να περάσουν μέσα για να το ευλογήσουν. Η Θεοτόκος όμως αρνήθηκε. Εγώ επέμεινα για πολλή ώρα να την παρα­καλώ, οπότε εκείνη αποκρίθηκε αυστηρά:

- Έχεις τον εχθρό μου στο κελί σου και πώς θέ­λεις να μπω;

Παράξενο, δεν λέει αν αυτός κρύβεται, αλλά αν αυτός διώκεται.

Πώς θά καταλαβαίνουμε, άγιε Γέροντα, άν ό λόγος πού ακούμε είναι αυθεντικός καί Ορθόδοξος;

Πώς θά καταλαβαίνουμε, άγιε Γέροντα, άν ό λόγος πού ακούμε είναι αυθεντικός καί Ορθόδοξος;
"Θά καταλαβαίνετε τόν αυθεντικό ορθόδοξο λόγο, όταν αυτός διώκεται.
Άν ακούτε λόγο πού σάς χαϊδεύει τά αυτιά καί κοιμίζει τή συνείδηση σας νά φεύγετε..."

π.Αθανάσιος Μυτιληναίος

πηγή

Ο Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς για τον οικουμενισμό.

Τότε εσείς γιατί κάνετε Οικονομία, απομονώνοντας, κατηγορώντας και συκοφαντώντας παράλληλα εδώ και χρόνια όσους προσπαθούν να πράξουν τα λόγια του Αγίου; Ποιο είναι το νόημα να μιλάτε για πράγματα που δεν κάνετε; Δεν αποτελεί αυτό υποκρισία;

“Πρέπει νὰ προβοῦμε σὲ ἀποφασιστικὴ ρήξη μὲ τὸν Οἰκουμενισμό, καὶ δὲν πρέπει νὰ ἔχουμε καμία κοινωνία μὲ τοὺς συνοδοιπόρους του.

Ὁ δρόμος μας δὲν εἶναι ὁ δικός τους. Πρέπει νὰ τὸ ποῦμε αὐτὸ μὲ ἀποφασιστικότητα καὶ νὰ τὸ δείξουμε μὲ τὶς πράξεις μας.

Κοροϊδεύουν Θεό και ανθρώπους.

Στην Λ΄ Πανόρθοξη Συνδιάσκεψη Εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών και Ιερών Μητροπόλεων εγκρίθηκε ομοφώνως, ότι εκτός Εκκλησίας δεν υπάρχουν σωτηρία και μυστήρια και ότι τα μυστήρια των αίρετικών είναι απλές τελετές άνευ της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος. Κι όμως: Στο Π.Σ.Ε. που ανήκουν, οι ίδιες ορθόδοξες Εκκλησίες αναγνωρίζουν και εκκλησιολογία και σωτηρία και μυστήρια στις ίδιες αιρέσεις που καταδίκασαν στην συνδιάσκεψη. Στις δε ορθόδοξες Εκκλησίες του εξωτερικού π.χ. στην Γερμανία οι επαφές των Ορθοδόξων με τους αιρετικούς χαρακτηρίζονται ως σχέσεις αδελφών Εκκλησιών με αλληλοαναγνώρισης του βαπτίσματος και της ιερωσύνης. Αυτό φανερώνει αν μη τι άλλο, ότι όχι μόνο δεν πιστεύουν οι ίδιοι σ’ αυτά που αποφασίζουν, αλλά και ότι κοροϊδεύουν τον Θεό και τους ανθρώπους με τις αποφάσεις τους.

Α.Τ.

ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ

Ἡ Λ’ ἐπετειακή Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη Ἐντεταλμένων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί Ἱερῶν Μητροπόλεων γιά θέματα αἱρέσεων καί παραθρησκείας, πού πραγματοποιήθηκε ὑπό τήν αἰγίδα τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερωνύμου Β’, στή Λεπτοκαρυά Πιερίας ἀπό 22 ἕως 24 Ὀκτωβρίου 2018, μέ τή φιλόξενη φροντίδα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κίτρους, Κατερίνης καί Πλαταμῶνος κ. Γεωργίου καί ὑπό τήν Προεδρία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιῶς καί Φαλήρου κ. Σεραφείμ, Προέδρου τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπί τῶν Αἱρέσεων, μέ θέμα: «Αἱρετικές θεωρήσεις περί τῶν Ἱερῶν Μυστηρίων», μετά ἀπό ἐκτενῆ συζήτηση ἐπί τῶν εἰσηγήσεων ἐνέκρινε ὁμοφώνως τά ἀκόλουθα Πορίσματα: Ἡ Ὀρθόδοξη ἀντίληψη γιά τά Ἱερά Μυστήρια συνοψίζεται κάλλιστα στήν πατερική ἔκφραση «σημαίνεται ἡ Ἐκκλησία ἐν τοῖς Μυστηρίοις» (Ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας).

Πράγματι ἡ σημασία τῶν Μυστηρίων εἶναι τόσο καθοριστική, ὥστε ἡ ζωή καί ὕπαρξη τῆς Ἐκκλησίας ὑποστασιάζεται, ἀποκαλύπτεται, φανερώνεται καί πραγματώνεται μέσα στά Ἱερά Μυστήρια. Ἰδιαιτέρως, ἡ Ἐκκλησία ἐμφανίζεται στό «Μυστήριο τῶν Μυστηρίων» τή Θεία Εὐχαριστία, μέ τό ὁποῖο εἶναι συνδεδεμένα ὅλα τά Μυστήρια.

Μέ τά Ἱερά Μυστήρια ἐνεργεῖ καί σώζει ὁ ἴδιος ὁ Χριστός καί μέ αὐτά μεταδίδεται ἡ ἄκτιστη θεία Χάρη. Τό γεγονός, ὅτι ἐκτός τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ καί χωρίς τή μετοχή στήν ἄκτιστη θεία Χάρη δέν ὑπάρχει σωτηρία, σημαίνει, ὅτι θεμελιώδης προϋπόθεση εἶναι γιά τόν χριστιανό ἡ μετοχή του καί κοινωνία του στά αὐθεντικά καί γνήσια Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας.

Τραγελαφικοί Επίσκοποι. Μιλούν για το θεαθήναι για τον Μ. Κωνσταντίνο, αλλά δεν κάνουν τίποτα για να τον μιμηθούν!

Καλαβρύτων: «Ο Μ. Κωνσταντίνος έβαλε στην άκρη τη κρατική εξουσία για τον Χριστό»

Γλυφάδα | Ιάσονας Ντικούλης

---

Μέσα σε αναστάσιμο κλίμα και παρουσία πλήθος πιστών τελέστηκε σήμερα, Τρίτη 21 Μαΐου 2024 Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο για την εορτή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στον ομώνυμο πανηγυρίζοντα Ιερό Μητροπολιτικό Ναό στην Γλυφάδα.

Στην Θεία Λειτουργία προεξήρχε ο Σεβ. Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Ιερώνυμος και συλλειτούργησαν ο Θεοφ. Επίσκοπος Σταυροπηγίου κ. Αλέξιος και ο Οικείος Ποιμενάρχης Γλυφάδας κ. Αντώνιος.

Τους Αρχιερείς πλαισίωσαν ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας Αρχιμ. Νήφωνας Συριανός, ο Προϊστάμενος του Ναού Αρχιμ. Χριστόδουλος Σαμαράς, οι συνεφημέριοί του π. Μιχαήλ Μπιλαλής και π. Αθανάσιος Μπαλής καθώς και κληρικοί της Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας και άλλων Μητροπόλεων.

Τον Θείο Λόγο κήρυξε ο Σεβ. Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Ιερώνυμος, ο οποίος αναφέρθηκε στους τιμώμενους Αγίους, Κωνσταντίνο και Ελένη.

«Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Λίγο ξαποσταίνει αλλά πάλι προς τη δόξαν τραβά. Και αυτό το ακούσαμε χθες στα Ιερά Αναγνώσματα αλλά και σήμερα στην σημερινή ευαγγελική περικοπή όπου αναφέρει ο Άγιος Ιωάννης, ότι ο καλός ποιμένας είναι αυτός ο οποίος αγωνίζεται για τον λαό του Θεού να μείνει ενωμένος» τόνισε χαρακτηριστικά ο Σεβασμιώτατος.