Δυστυχισμένος ο άνθρωπος που γνωρίζει τις επιστήμες, δεν γνωρίζει όμως τον Θεό!

                            

"Επιστήμη και Θρησκεία", Αγίου Λουκά του ιατρού, Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

«Όταν εξετάζουμε τη σύγχρονη επιστήμη όπως αυτή δημιουργήθηκε από επιστήμονες σαν τον Λαμάρκ και τον Δαρβίνο, βλέπουμε την αντίθεση και θα έλεγα την απόλυτη ασυμφωνία που υπάρχει μεταξύ επιστήμης και θρησκείας σε θέματα που αφορούν τα βασικότερα προβλήματα της ύπαρξης και της γνώσης. Γι' αυτό, νους φωτισμένος και λογικός δεν μπορεί να δέχεται ταυτόχρονα και το ένα και το άλλο και πρέπει να επιλέξει μεταξύ θρησκείας και επιστήμης».

Τα λόγια αυτά τα έγραψε 65 χρόνια πριν ένας γνωστός Γερμανός ζωολόγος, θερμός οπαδός του Δαρβίνου, ο Γέκκελ στο βιβλίο του «Τα μυστικά του κόσμου» που γνώρισε μεγάλη επιτυχία και όπως φαινόταν απέδειξε ότι η πίστη είναι ένας παραλογισμός. Λέει, λοιπόν, ο Γέκκελ ότι κάθε άνθρωπος με φωτισμένη διάνοια πρέπει να διαλέξει μεταξύ επιστήμης και θρησκείας και να ακολουθήσει είτε το ένα είτε το άλλο. Και θεωρεί απαραίτητο να αρνηθούν αυτοί οι άνθρωποι την θρησκεία, διότι ένας άνθρωπος λογικός δεν μπορεί να αρνηθεί την επιστήμη.

Πραγματικά αυτό είναι απαραίτητο; Όχι, καθόλου, διότι γνωρίζουμε ότι πολλοί και μεγάλοι επιστήμονες ήταν ταυτόχρονα και πολύ πιστοί άνθρωποι. Τέτοιος ήταν για παράδειγμα ο Πολωνός αστρονόμος Κοπέρνικος που έθεσε το θεμέλιο όλης της σύγχρονης αστρονομίας. Ο Κοπέρνικος δεν ήταν μόνο πιστός αλλά ήταν και κληρικός. Ένας άλλος μεγάλος επιστήμονας, ο Νεύτων, πάντα όταν έλεγε τη λέξη Θεός έβγαζε το καπέλο του. Ήταν πολύ πιστός άνθρωπος. Ένας μεγάλος βακτηριολόγος της εποχής μας και σχεδόν σύγχρονός μας, ο Παστέρ, που έθεσε τις βάσεις της σύγχρονης βακτηριολογίας, όλα τα επιστημονικά του έργα άρχιζε με τη θερμή προσευχή στον Θεό. Πριν 10 χρόνια άφησε αυτή τη ζωή ένας μεγάλος επιστήμονας και συμπατριώτης μας, ο φυσιολόγος Παύλοβ, που ήταν δημιουργός της καινούριας φυσιολογίας του εγκεφάλου. Ήταν και αυτός πολύ πιστός άνθρωπος. Θα τολμούσε, λοιπόν, ο Γέκκελ να πει ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν φωτισμένη διάνοια επειδή πιστεύουν στον Θεό;

Τι συμβαίνει λοιπόν; Γιατί και σήμερα υπάρχουν, και τους γνωρίζω προσωπικά, μερικοί επιστήμονες καθηγητές πανεπιστημίου που είναι πολύ πιστοί άνθρωποι; Γιατί την θρησκεία δεν την αρνούνται όλοι οι επιστήμονες αλλά μόνο ένα μέρος τους που έχουν τρόπο σκέψεως όμοιο μ' αυτόν που έχει ο Γέκκελ;

Το επιστημονικό κατεστημένο μετατρέπει την «επιστήμη» σε δογματικό εργαλείο καταπίεσης

Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης

Με ένα άρθρο-γροθιά στο στομάχι [1] τοποθετούνται στο αμερικανικό περιοδικό Newsweek (9/9/24) δύο μεγάλου βεληνεκούς αναστήματα της παγκόσμιας ιατρικής κοινότητας: ο Jay Bhattacharya, Καθηγητής Πολιτικής Υγείας στο Πανεπιστήμιο του Stanford και ο Bryce Nickel, Καθηγητής Γενετικής στο Πανεπιστήμιο του Rutgers!

Οι δύο ξακουστοί επιστήμονες αναψηλαφούν την περίοδο του κορωνοϊού, όταν ακαδημαϊκοί με αμέτρητες περγαμηνές και ακηλίδωτο ιστορικό πλήρωσαν με τον πιο αδυσώπητο και βάναυσο τρόπο το τίμημα της δημόσιας διατύπωσης της επιστημονικής τους θέσης περί των πολιτικών υγείας που εφαρμόστηκαν τότε.

Στο άρθρο τους κάνουν αναφορά στις πρόσφατες αποκαλυπτικές παραδοχές στη Βουλή των Αντιπροσώπων του Διευθύνοντος Συμβούλου του Facebook Mark Zuckerberg, ο οποίος ομολόγησε ξεδιάντροπα ότι η ψηφιακή του πλατφόρμα σε συνεργασία με την κυβέρνηση Biden λογόκρινε μεταξύ άλλων και φωνές επιστημόνων κύρους κατά την περίοδο της υγειονομικής κρίσης! Κανένας επιστήμονας δεν θέλει οι πληροφορίες που μοιράζεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να χαρακτηρίζονται ως «παραπληροφόρηση» ή να αναστέλλονται οι διαδικτυακοί του λογαριασμοί του εξαιτίας μιας επιστημονικής ομιλίας, κάτι που έκαναν συχνά οι ανεπαρκέστατοι επιστημονικά και αστοιχείωτοι κήνσορες του Facebook.

Συζήτηση μέ ἕναν φοιτητή Ἰατρικῆς

            Θεοδωρόπουλος Ἐπιφάνιος, Πρεσβύτερος(+)

Ἀφήγησι πνευματικοῦ του τέκνου, τό ὁποῖο ἔμενε κοντά στό διαμέρισμα τοῦ Γέροντα:

Μιά μέρα δέχθηκα κάποιον φοιτητή τῆς Ἰατρικῆς καί δέν θυμᾶμαι ἀπό ποιά ἀφορμή συζητούσαμε γιά θέματα τῆς Ἐκκλησίας. Κάποια στιγμή κτυπάει τό κουδούνι. Ἀνοίγω καί βλέπω τόν Γέροντα.

– Παιδί μου, ἔχει χαλάσει τό τηλέφωνό μου. Μπορῶ νά τηλεφωνήσω ἀπό τό δικό σου;

– Εὐχαρίστως, Γέροντα. Περᾶστε.

Τηλεφώνησε καί μετά ἐγώ, ἐκμεταλλευόμενος τήν εὐκαιρία, λέω:

– Γέροντα, ἐδῶ συζητᾶμε μέ τόν φίλο μου καί μοῦ ἔχει θέσει ἕνα ἐρώτημα, στό ὁποῖο νομίζω ὅτι πρέπει νά ἀπαντήσετε καλύτερα ἐσεῖς. Τό ἐρώτημα εἶναι τό ἑξῆς: Ἐσεῖς οἱ Χριστιανοί ἀδιαφορεῖτε λίγο-πολύ γιά τά προβλήματα αὐτῆς τῆς ζωῆς. Συνέχεια μιλᾶτε γιά τήν αἰώνιο βασιλεία. Αἰώνιος βασιλεία ἐδῶ, αἰώνιος βασιλεία ἐκεῖ, ἐνῶ ὁ κόσμος ἔχει τόσα προβλήματα.

Ὁ Γέροντας τόν κοίταξε μέ τό διαπεραστικό του βλέμμα καί τοῦ λέει:

– Παιδί μου, γιά νά μή μιλᾶμε ἀφηρημένα, γιά πές μου ἕνα πρόβλημα τῆς παρούσης ζωῆς, γιά τό ὁποῖο δέν ἔχει δώσει ἀπάντησι ἡ Ἐκκλησία.

Είναι ξεκάθαρο: Πολεμούν τον Θεό και γι’ αυτό θέλουν να αλλάξουν την Δημιουργία.

Αλλαγή φύλου: Γενετική παρέμβαση μετέτρεψε αρσενικά πειραματόζωα σε θηλυκά

    

Η διαγραφή ενός σχετικά μικρού τμήματος DNA οδήγησε στην αντικατάσταση των όρχεων με ωοθήκες.

Για πρώτη φορά ερευνητές κατάφεραν να αντιστρέψουν το φύλο ποντικών όταν ακόμα ήταν έμβρυα, ένα επίτευγμα που αποκαλύπτει ότι ο καθορισμός του φύλου στα θηλαστικά είναι πιο περίπλοκος από ό,τι φανταζόμασταν.

Η μελέτη που δημοσιεύεται στo Nature Communications δείχνει πως η διαγραφή ενός σχετικά μικρού τμήματος DNA είναι αρκετή για να κάνει ποντίκια με αρσενικά γονίδια να γεννηθούν ως θηλυκά.

«Δεν περιμέναμε ότι τα αποτελέσματα θα ήταν τόσο εντυπωσιακά» σχολίασε στο LiveScience.com ο Ραφαέλ Χιμένεθ του Πανεπιστημίου της Γρανάδας στην Ισπανία, μέλος της ερευνητικής ομάδας.

Η διαδικασία του φυλοκαθορισμού στα θηλαστικά βασίζεται σε μια λεπτή ισορροπία ανάμεσα σε γονίδια με αντίρροπες δυνάμεις –μια ομάδα γονιδίων δίνει σήμα για την ανάπτυξη των αρσενικών χαρακτηριστικών όπως οι όρχεις, ενώ μια άλλη δίνει θηλυκά χαρακτηριστικά όπως οι ωοθήκες.

Θεός καὶ Ἐπιστήμη

Ἄγιος Λουκᾶς ὁ ἰατρός 

Ἀρχιεπισκόπος Κριμαίας 

«Ὅταν ἐξετάζουμε τὴ σύγχρονη ἐπιστήμη ὅπως αὐτὴ δημιουργήθηκε ἀπὸ ἐπιστήμονες σὰν τὸν Λαμὰρκ καὶ τὸν Δαρβίνο, βλέπουμε τὴν ἀντίθεση καὶ θὰ ἔλεγα τὴν ἀπόλυτη ἀσυμφωνία ποὺ ὑπάρχει μεταξὺ ἐπιστήμης καὶ θρησκείας σὲ θέματα ποὺ ἀφοροῦν τὰ βασικότερα προβλήματα τῆς ὕπαρξης καὶ τῆς γνώσης. Γι’ αὐτό, νοῦς φωτισμένος καὶ λογικὸς δὲν μπορεῖ νὰ δέχεται ταυτόχρονα καὶ τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο καὶ πρέπει νὰ ἐπιλέξει μεταξὺ θρησκείας καὶ ἐπιστήμης».

Τὰ λόγια αὐτὰ τὰ ἔγραψε 65 χρόνια πρὶν ἕνας γνωστὸς Γερμανὸς ζωολόγος, θερμὸς ὀπαδὸς τοῦ Δαρβίνου, ὁ Γέκκελ στὸ βιβλίο του «Τὰ μυστικὰ τοῦ κόσμου» ποὺ γνώρισε μεγάλη ἐπιτυχία καὶ ὅπως φαινόταν ἀπέδειξε ὅτι ἡ πίστη εἶναι ἕνας παραλογισμός. Λέει, λοιπόν, ὁ Γέκκελ ὅτι κάθε ἄνθρωπος μὲ φωτισμένη διάνοια πρέπει νὰ διαλέξει μεταξὺ ἐπιστήμης καὶ θρησκείας καὶ νὰ ἀκολουθήσει εἴτε τὸ ἕνα εἴτε τὸ ἄλλο. Καὶ θεωρεῖ ἀπαραίτητο νὰ ἀρνηθοῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι τὴν θρησκεία διότι ἕνας ἄνθρωπος λογικὸς δὲν μπορεῖ νὰ ἀρνηθεῖ τὴν ἐπιστήμη.

Πνευματικὴ ζωὴ καὶ λογική

 

Tοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Στὴν ἐποχή μας οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι ἐμπιστεύονται τοὺς ἐπιστήμονες καὶ ἀκολουθοῦν ὅσα ἐκεῖνοι ὑποστηρίζουν, ξεχνώντας ὅτι τὰ συμπεράσματα τῶν ἐπιστημόνων συνεχῶς ἀναθεωροῦνται. Αὐτὰ ποὺ ἔλεγαν στὸ παρελθὸν – καὶ δὲν ἐννοοῦμε τὸ ἀπώτερο – σήμερα δὲν ἰσχύουν. Ἔρχονται ἄλλες θεωρίες καὶ ἄλλα συμπεράσματα, ποὺ θέτουν στὸ περιθώριο τὰ ὅσα δέχονταν ὡς ἐπιστημονικά, δηλαδὴ ἀλάνθαστα.

Δὲν ἀπορρίπτουμε τὴν ἐπιστημονικὴ ἔρευνα σὲ ὅλους τούς τομεῖς. Ὑπάρχουν πολλὲς ἐπιτυχίες ποὺ βελτιώνουν τὴ ζωή τῶν ἀνθρώπων. Ὡστόσο, ὑπάρχουν καὶ ἐπιστημονικὰ συμπεράσματα ποὺ ὁδηγοῦν στὴν καταστροφὴ τῶν ἀνθρώπων, πνευματικὴ καὶ σωματική.

Άγιος Λουκάς Κριμαίας: H επιστήμη και η θρησκεία (Β’)

 

Εκτιμώντας τις μεγάλες επιτυχίες και τα κατορθώματα της επιστήμης, καθόλου δεν αμφισβητούμε την μεγάλη της σημασία και δεν περιορίζουμε την επιστημονική γνώση. Εμείς λέμε μόνο στους επιστήμονες, «δεν έχετε εσείς την δυνατότητα με τις μεθόδους σας να ερευνάτε τον πνευματικό κόσμο, εμείς όμως μπορούμε να το κάνουμε με την καρδιά μας».

Υπάρχουν πολλά ανεξήγητα φαινόμενα τα οποία όμως είναι αληθινά (όπως είναι αληθινό κάποιο φυσικό φαινόμενο) και που αφορούν τον πνευματικό κόσμο. Υπάρχουν λοιπόν φαινόμενα, τα οποία η επιστήμη ποτέ δεν θα μπορέσει να τα εξηγήσει γιατί δεν χρησιμοποιεί τις κατάλληλες μεθόδους.

Ας μας εξηγήσει η επιστήμη πώς εμφανίστηκαν οι προφητείες για την έλευση του Μεσσία, οι οποίες όλες πραγματοποιήθηκαν. Μπορεί να μας πει πώς ο μεγάλος προφήτης Ησαΐας, 700 χρόνια πριν την γέννηση του Χριστού προείπε τα πιο σημαντικά γεγονότα της ζωής του, και γι’ αυτό ονομάστηκε ευαγγελιστής της Παλαιάς Διαθήκης; Να μας εξηγήσει την διορατική χάρη που έχουν οι άγιοι και να μας πει με ποιες φυσικές μεθόδους απέκτησαν οι άγιοι αυτή την χάρη και πώς μπορούσαν μόλις έβλεπαν έναν άνθρωπο άγνωστο, αμέσως να καταλαβαίνουν την καρδιά του και να διαβάζουν τις σκέψεις του; Έβλεπαν τον άνθρωπο πρώτη φορά και τον καλούσαν με το όνομά του. Χωρίς να περιμένουν από τον επισκέπτη ερώτηση έδιναν απάντηση σ’ αυτά που τον προβλημάτιζαν.

Άραγε δίνουμε εμείς σήμερα την ίδια ερμηνεία για την επιστήμη;

 

Τὸ ἀπέχεσθαι ἀπὸ κακῶν ἐστιν ἐπιστήμη.[Επιστήμη είναι, το να απέχει κανείς από τις κακές πράξεις.] (Ιώβ 28,28)

Η επιστημονική ειδωλολατρεία της σύγχρονης εποχής

Χαρακτηριστικό της σημερινής εποχής είναι η προσκόλληση στις θετικές ή φυσικές επιστήμες και η ανάδειξη αυτών σε αποδείξεις της ανθρώπινης θεότητας. Πολλοί είναι οι σύγχρονοι άθεοι επιστήμονες, οι οποίοι κραυγάζουν για την ανυπαρξία του Θεού, την οποία μάλιστα προσπαθούν να αποδείξουν με ιδεολογικές,ωστόσο,κατασκευές και όχι τόσο καθαρά επιστημονικές. Στρεβλώνουν δηλαδή την επιστημονική μεθοδολογία και προχωρούν σε προσωπικά αυθαίρετα συμπεράσματα. Άλλοι, βλέποντας την τεράστια πρόοδο και τα ασύλληπτα επιτεύγματα της επιστήμης, θεωρούν πως στο εγγύς ή μακρινό μέλλον η επιστήμη θα εξηγήσει τα πάντα καταρρίπτοντας μια για πάντα την ιδέα περί Θεού. Υπάρχουν επίσης και αυτοί που αντιτίθενται στους προηγούμενους και υποστηρίζουν πως η επιστήμη θα αποδείξει την ύπαρξη του Θεού.

Σε κάθε περίπτωση η επιστήμη θεωρείται το κλειδί για την ερμηνεία των πάντων και ο σύγχρονος άνθρωπος αντιλαμβανόμενος την πρόοδο της επιστήμης αποκτά την ψευδαίσθηση της αυτοπληρότητας και ασυνείδητα ή συνειδητά λατρεύει τον εαυτό του ως θεό.

Η λογική της επιστήμης και η λογική του σταυρού και της ανάστασης

Ο Θεός δεν μπορεί ποτέ να βγει στο περιθωριο

GEORGIOS KARALIS

   Πολλοί επιστήμονες της σημερινής εποχής φαντάζονται ότι ο Θεός είναι περιττός  στην σημερινή εποχή. Η μετενεωτερική εποχή θέλει κι έναν μετανεωτερικό άνθρωπο που θα έχει μία διαφορετική κουλτούρα και θρησκεία. Θα πιστεύει μέν εις έναν Θεόν αλλά αυτός δεν θα είναι ο Θεός της χριστιανικής και πατερικής παράδοσης. Γι᾽ αυτό δημιουργεί μία νέα “θεολογία”, έναν νέο “χριστιανισμό” με νέους “αγίους” και νέες “γνώσεις” επιστημονικο-φιλοσοφικοφανείς. Εγκαινιάζεται λοιπόν η μεταπατερική παράδοση, σύμφωνη με το πνεύμα της νέας εποχής. Σε όλους αυτούς που πιστεύουν και αγωνίζονται για έναν νέο “χριστιανισμό” θα απαντήσουμε μ᾽ ένα μικρό κεφάλαιο από το βιβλίο μου “Η μωρια του Θεού και η σοφία του ανθρώπου”.

10) Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΒΓΕΙ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ: Όσο μεγάλη και να είναι η φαντασία του ανθρώπου, ο Θεός δεν μπορεί με κανένα τρόπο βγεί στο περιθώριο. Γιατί ο κόσμος δεν είναι ένα προϊόν καμμιάς τυχαιότητος, μα της αγάπης του Θεού, που τον δημιουργεί και προνοεί, είναι δηλαδή αποτέλεσμα των Ακτίστων Ενεργειών του Θεού, οι οποίες βρίσκονται παντού. Με άλλα λόγια δεν είναι δυνατόν να υπάρξει κανένας χώρος, χωρίς την παρουσία των Ακτίστων Ενεργειών του Θεού. Μόνο που το πνεύμα της σημερινής εποχής δεν επιθυμεί με κανένα τρόπο να συναντήσει τον Θεό.