Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πατρ. Γεωργίας Ηλίας Β΄. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πατρ. Γεωργίας Ηλίας Β΄. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Γεωργίας μας διδάσκει.

Στην Εκκλησία της Γεωργίας η αποτείχιση όχι μόνο δεν θεωρούταν σχίσμα αλλά ίσχυε ως η εκκλησιαστική ορθή στάση απέναντι σε ποιμένες που ετεροδιδασκαλούν. Η διακοπή μνημόνευσης του (+) Πατριάρχη Ηλία του Β΄ λόγω Οικουμενισμού επέφερε την αποχώρηση της Εκκλησίας της Γεωργίας από το Π.Σ.Ε. Ιδίως τα μοναστήρια (όπως πάντοτε στην Εκκλησία) πρωτοστάτησαν στον αγώνα αυτό. Στην Ελλάδα όμως; 


Έρευνα: πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Αθανασίου 

Ο Πατριάρχης Γεωργίας Ηλίας Β' (1933-2026), ο οποίος κοιμήθηκε πρόσφατα στις 17 Μαρτίου 2026, αντιμετώπισε κατά το παρελθόν σοβαρές κατηγορίες από συντηρητικά εκκλησιαστικά στοιχεία σχετικά με οικουμενιστικές πρακτικές.

Οι Κατηγορίες και η Σύγκρουση του 1997

Το κρίσιμο σημείο ήταν η συμμετοχή του στην ηγεσία του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (ΠΣΕ). Από το 1978 έως το 1983, ο Ηλίας Β' υπηρέτησε ως συμπρόεδρος του ΠΣΕ . Αυτή η ενεργή συμμετοχή προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από παραδοσιακά μοναστήρια.
Τον Απρίλιο του 1997, η αδελφότητα της Μονής του Αγίου Σίου του Μγκβίμε εξέδωσε ανοιχτή επιστολή κατηγορώντας τον Πατριάρχη για «αίρεση του Οικουμενισμού» . Η επιστολή υποστήριζε ότι:Η συμμετοχή στο ΠΣΕ συνιστά αποδοχή της «θεωρίας των κλάδων» που αρνείται το δόγμα της «Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας»
Οι λειτουργικές συμπροσευχές με αιρετικούς εισάγουν βαθύτερα την αίρεση στο σώμα της Εκκλησίας
Την ίδια περίοδο, πολλά μοναστήρια (Μονή Μπετάνια, Λαύρα Αγίου Δαβίδ Γκαρέτζε, Μονή Ζάρζμα) διέκοψαν την ευχαριστιακή κοινωνία με τον Πατριάρχη Ηλία Β' λόγω των οικουμενιστικών του πρακτικών . Κληρικοί της περιοχής Γκούρια απείλησαν με σχίσμα εάν η Εκκλησία δεν αποχωρούσε από το ΠΣΕ.
Τα Μοναστήρια που Διέκοψαν την Ευχαριστιακή Κοινωνία (1997)

1. Μονή του Αγίου Σίου του Μγκβίμε (Monastery of Saint Shio of Mghvime)
Ηγούμενος: Αρχιμανδρίτης Γεώργιος
Ημερομηνία διακοπής: 14/27 Απριλίου 1997

Η αδελφότητα εξέδωσε ανοιχτή επιστολή κατηγορώντας τον Πατριάρχη για «αίρεση του Οικουμενισμού» . Στην επιστολή τους επικαλέστηκαν τον Κανόνα ΙΕ' της Α' και Β' Συνόδου της Κωνσταντινουπόλεως, ο οποίος αναφέρει ότι όσοι διακόπτουν την κοινωνία με επίσκοπο που δημόσια κηρύσσει αίρεση «δεν μόνον ουκ υπόκεινται κανονική τιμωρία... αλλά και αξίζουν της πρεπούσης τιμής μεταξύ των Ορθοδόξων» .

2. Λαύρα του Οσίου Δαβίδ του Γκαρέτζε (Lavra of Saint David of Garedzhe)
Ηγούμενος: Αρχιμανδρίτης Γρηγόριος
Ημερομηνία διακοπής: 17/30 Απριλίου 1997
Ο Αρχιμανδρίτης Γρηγόριος όχι μόνο διέκοψε την ευχαριστιακή κοινωνία με τον Πατριάρχη, αλλά παραιτήθηκε και από το αξίωμα του ηγουμένου .

Μια απαράδεκτη θεολογικά εικόνα εκ Γεωργίας

σσ. Αυτά είναι τα προϊόντα του Οικουμενισμού που οι Άγιοι ονόμασαν παναίρεση, διότι μέσα του κρύβονται όλες οι τέτοιου είδους πλάνες. Και όμως και ο Γεωργίας και ο Λεμεσσού θα συνεχίσουν να θεωρούνται ευσεβείς από πολλούς πιστούς.
      
                  

Του Κωνσταντίνου Νούση

Η ως άνω εικόνα φέρεται αγιογραφημένη στο εξωτερικό, αποδεκτή από τον Πατριάρχη Γεωργίας, τον Μητροπολίτη Λεμεσού, καθώς και τον Ηγούμενο της Ι. Μ. Βατοπαιδίου. Δεν γνωρίζω αν ο μητροπολίτης και ο ηγούμενος δέχτηκαν την εικόνα απλά ως δώρο και για λόγους ευγενείας δεν εξέφρασαν τις όποιες αντιρρήσεις τους, ωστόσο, κατά την ταπεινή μου γνώμη, η συγκεκριμένη αγιογραφία έχει πολλά θεολογικά προβλήματα.

Είναι βέβαια θετικό το γεγονός ότι βλέπουμε μια προσπάθεια δημιουργική και όχι τις συνηθισμένες στην αγιογραφία στείρες απομιμήσεις παλαιότερων εικονογραφικών παραστάσεων. Εντούτοις, δεν μπορούμε να μην εκφράσουμε τις ενστάσεις μας, όταν βλέπουμε ότι κάτι δεν πάει καλά, όταν κάτι δεν συνάδει προς τη σύνολη Ορθόδοξη Παράδοση, η οποία εξάπαντος φέρει πάντοτε μαζί της και τον δογματικό χαρακτήρα της.

Οι ορθόδοξες αγιογραφίες είναι πάντοτε εκφραστικές του ορθοδόξου δόγματος, της πίστης μας δηλαδή, χωρίς αυτό να αναιρεί την πρωτοτυπία και την προσωπική πινελιά του εκάστοτε αγιογραφούντος. Υπάρχουν, ωστόσο, και κόκκινες γραμμές. Μια από αυτές είναι η πρόταξη της οντολογίας σε σχέση με τον συναισθηματισμό. Τον οποίο βλέπουμε στην ως άνω παράσταση υπερτερούντα σε βάρος της οντολογικής – δογματικής διάστασης της πίστεώς μας. Και εξηγούμαι αναλυτικότερα: ο Κύριος στην εικόνα, σε ώριμη ηλικία, φαίνεται παρηγορούμενος (;) στην αγκαλιά της Θεοτόκου, στα πόδια μάλλον, όπως θα έκανε μάλλον ένα μικρότερο παιδί. Παρουσιάζεται ένας ασθενών Κύριος συναισθηματικά και ψυχολογικά, κρατούμενος – ποιος; Ο Κύριος! – υπό της Κυρίας (με πλεονάζουσα σημασία εδώ πλέον) Θεοτόκου. Θα μου πείτε: και στις εικόνες που ο Χριστός είναι βρέφος δεν βλέπουμε το ίδιο; Όχι! Αν παρατηρήσουμε καλά, σε αυτές η Παναγία δείχνει απλά το ευλογούν Βρέφος-Θεό.

Επιστολή Πατριάρχη Γεωργίας στον Οικουμενικό Πατριάρχη για την Ουκρανία

georgias oikoumenikos

Γράφει ο Αιμίλιος Πολυγένης


Επιστολή προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο απέστειλε ο Καθολικός Πατριάρχης Γεωργίας κ. Ηλίας Β΄, σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στην Ουκρανία για το θέμα της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου.

Ο Πατριάρχης Ηλίας Β' στην επιστολή του, μεταξύ άλλων αναφέρει ότι «η κυβέρνηση της Ουκρανίας, που βρίσκεται σε κατάσταση πολέμου, έχει τη δική της θέση και λαμβάνει υπόψη της τα θρησκευτικά ζητήματα σε μικρότερο βαθμό».