π. Ηλίας Υφαντής: "Ποιμένες ή λύκοι;" Κι εσύ πάτερ, γιατί τους ακολουθείς;

Πάτερ Ἡλία, εὐχαριστοῦμε γιὰ τὸν κόπο ποὺ κάνεις, γιὰ νὰ μᾶς ἐνημερώσεις. Ἐσὺ ὅμως τί συμπεράσματα βγάζεις ἀπὸ ὅσα καταγγέλεις; Πότε συνέβη αὐτὸ στὴν ἐκκλησία, νὰ κατέχουν λύκοι τοὺς ἐπισκοπικοὺς θρόνους, καὶ οἱ ἱερεῖς νὰ περιορίζονται σὲ κάποιες ἀναφορές καὶ διαμαρτυρίες μᾶλλον γιὰ νὰ διαφυλάξουν τὴν δημοσιότητά τους; Δὲν γνωρίζεις, πάτερ, ὅτι οἱ Πατέρες ἐντέλλονται τὴν ἄμεση ἀπομάκρυνση ἀπὸ λύκους καὶ αἱρετικούς, καταδικασμένους ἢ ὄχι; Δὲν γνωρίζεις τὴν ἐντολὴ τοῦ Μ. Φωτίου: «Αἱρετικός ἐστίν ὁ ποιμήν; Λύκος ἐστί. Φύγε τήν κοινωνίαν αὐτοῦ καί τήν πρός αὐτόν ὁμιλίαν ὡς ἰόν ὄφεως» (ΕΠΕ 12, 400,31);

Ἂν ἐσὺ ὡς ὀρθόδοξος ἱερεάς δὲν ἐφαρμόζεις τὶς ἐντολὲς τῶν Ἁγίων, τί νόημα ἔχουν οἱ καταγγελίες σου; Τὸ ποίμνιο δὲν χρειάζεται συγγραφεῖς, χρειάζεται ποιμένες!

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Παπα-Ηλίας Υφαντής

Η Κυριακή (των Πατέρων), είναι η Κυριακή των τσοπάνηδων και των λύκων. Και, για να μην πείτε ότι λέω υπερβολές, σας διευκρινίzω ότι τα λόγια αυτά είναι του Παύλου.

Ο Παύλος, μας λέει η σημερινή περικοπή του αποστολικού αναγνώσματος (Πράξεων: Κ: 16-18, 28-36), πηγαίνει στα Ιεροσόλυμα, όπου τον περιμένει, για να τον κατασπαράξει, η εβραϊκή λυκόστανη. Δεν φαίνεται ωστόσο να τον απασχολεί τόσο η εβραϊκή λυκόστανη, που θα βρει μπροστά του, όσο η “χριστιανική” λυκόστανη, που θ’ αφήσει πίσω του.

Κι αυτό τον απασχολεί πολύ περισσότερο, γιατί δεν θα έχει πλέον την δυνατότητα να επανέλθει. Αφού θα συλληφθεί και θα παραμείνει δέσμιος, μέχρι το μαρτυρικό του τέλος. Γι’ αυτό και κάλεσε το ιερατείο της Εφέσου και της περίγυρα περιοχής να ‘ρθουν στη Μίλητο, για να τους δώσει τις τελευταίες του συμβουλές:

«Σας κάλεσα, τους είπε, γιατί προβλέπω ότι, μετά την αναχώρησή μου, θα κάμουν την εμφάνισή τους λύκοι αχόσταγοι. Που θα χρησιμοποιήσουν την Εκκλησία, για να καταπιέζουν και να λεηλατούν το λαό. Και σας καλώ να θυμηθείτε τον τρόπο, με τον οποίο πολιτεύτηκα ανάμεσά σας.

Θυμηθείτε πως ποτέ δεν ζήτησα αργύρια και χρυσάφι. Αλλά ούτε και ενδύματα. Αντίθετα μάλιστα. Για τις ανάγκες, τις προσωπικές και των ανθρώπων της συνοδείας μου εξοικονομούσα τα απαραίτητα με την προσωπική μου εργασία.

Γιατί πιστεύω ότι οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας δεν πρέπει να αργυρολογούν. Αλλά και τις τυχόν προσφορές των πιστών να τις προσφέρουν σ’ εκείνους, που έχουν ανάγκη. Αφού άλλωστε και ο Χριστός είπε πως αυτό, που κάνει ευτυχισμένο κάποιον δεν είναι το να παίρνει, αλλά να προσφέρει»….

Όταν οι προβατόσχημοι λύκοι (σημερινοί επίσκοποι) ζητούν από τα πρόβατα να κάνουν αυτά που οι ίδιοι δεν τηρούν (προειδοποίηση από 1965)!

Ἀλιμονο στὸ μαντρί, ὅταν ὁ λύκος γίνη τσομπάνος.

Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης: «Αν σας πω πώς γίνονται οι εκλογές των δεσποτάδων σήμερα, θα τραβάτε τα μαλλιά σας. Φρίκη!»

Απομανγητοφώνηση βίντεο (δείτε το στο τέλος)

Σημερα ἡ Μητρόπολη Σερρών δεν ἔχει δεσπότη. Αργα ἤ γρήγορα θα γίνουν ἐκλογές ἐπισκόπων. Δεν λέω ἐκλογές βουλευτάδων, οὔτε ἐκλογές δημάρχων, θα γίνουν ἐκλογες ἐπισκόπων. Ὁ Θεός, ὁ Θεός να τίς κάνει ἐκλογες, γιατί ἂν σᾶς πῶ, πῶς βγαίνουν δεσποταδες σήμερα θα τραβᾶτε τα μαλλιά σας, φρίκη!!!

Ψήφω κλήρου και λαοῦ.

Τα παλιά τα χρόνια δεν διαλέγαν οἱ δεσποταδες το δεσπότη. Μαζευόταν ὅλοι οἱ παπάδες και ὅλος ὁ χριστιανικός λαός, ἄνδρες και γυναῖκες, βάζανε κάλπη και ψηφίζανε τον δεσπότη.

Τον δεσπότη τον ψήψιζε ὁ λαός. γι᾽αυτό αὐτὴ τὴν φυλλάδα, που την βάζουν πάνω στο σβέρκο λέγει «Ψήφω κλήρου & λαοῦ». Μα αυτή ἡ παράδοσις ἔμεινε μόνο κάτω στην Κύπρο, γι᾽ αὐτὸ ἡ Κύπρος βγάζει ἡρωες ἐπισκόπους (σσ. κι αυτό πια δεν ισχύει). Τους διαλέγει ὁ λαός. Ἐδῶ μέσα, νὰ μὴ μιλήσω σήμερα, βγάζουν κάτω οἱ δεσποτάδες τα τσιράκια τους, τους ἀνθρώπους τοὺς δικούς τους.

Ἐδῶ στην Ζύχνη, ἂν εἶχαμε σήμερα ἐλεύθερη ἐκλογη και χτυπούσαν οἱ καμπάνες και ἐρχόσασταν ἄνδρες και γυναίκες να ψηφίσετε ποιόν θέλετε δεσπότη, εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ λαός των Ζυχνῶν, που ἐκτιμᾶ την ἀρετή και τὴν πίστη, δεν θα ἔβγαζε κανένα κοπρόσκυλο, κοπρόσκυλο ἀρχιμανδρίτη, που εἶναι κάτω στην Ἀθηνα και δὲν ξέρει τὴν Μακεδονία, ἀλλα εἶμαι βέβαιος ὅτι 70%, 80%, 90% θα ἔβγαζε τὸν ἅγιο ἀρχιμανδρίτη, τὸν τοποτηρητή σας π. Κωσταντῖνο Χρόνη.

Ω, της υποκρισίας! Η Εγκύκλιος της Εκκλησίας της Ελλάδος για τα 1700 χρόνια από την σύγκληση της Α’ Οικουμενικής Συνόδου

Λέτε: "Τὸ πρῶ­το λοι­πὸν καὶ κύ­ρι­ο ἔρ­γο τῆς Συ­νό­δου ἦ­ταν ἡ κα­τα­δί­κη τῶν αἱ­ρε­τι­κῶν πλα­νῶν καὶ κα­κο­δο­ξι­ῶν τοῦ Ἀ­ρεί­ου καὶ τῶν ὀ­πα­δῶν του, κα­θὼς καὶ ἡ δι­α­κή­ρυ­ξη τῆς «πί­στε­ως» ἢ τοῦ «συμ­βό­λου» τῆς Νι­καί­ας".

Ρωτάμε: Εσείς και ως σύνοδος της Ελλάδος και στην ψευτοσύνοδο στο Κολυμπάρι, ποιά αίρεση καταδικάσατε; Κατά τους Αγίους μία είναι η σύγχρονη, η χειρότερη αίρεση όλων των Εποχών, ο Οικουμενισμός! Εσείς αντί να τον καταδικάσετε τον προωθήσατε και τον προωθείτε!, διώκοντας παράλληλα τους Ορθόδοξους, επειδή ορθοτομούν!

Λέτε: "Στὶς δογ­μα­τι­κὲς ἀ­πο­φά­σεις τῶν Συ­νό­δων ἀ­πο­δί­δει εὐ­λό­γως ἡ ᾽Ορ­θό­δο­ξος Κα­θο­λι­κὴ Ἐκ­κλη­σί­α αἰ­ώ­νι­ο κύ­ρος, ἀ­πό­λυ­τη ἀ­ξί­α καὶ αὐ­θεν­τί­α καὶ κα­θο­λι­κὸ καὶ ὑ­πο­χρε­ω­τι­κὸ χα­ρα­κτή­ρα, θε­ω­ροῦ­σα αὐ­τὲς ὡς τὰ κυ­ρι­ώ­τε­ρα γρα­πτὰ μνη­μεῖ­α τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Πα­ρα­δό­σε­ως καὶ ὡς κα­νο­νι­κοὺς καὶ αὐ­θεν­τι­κοὺς καὶ ἀ­με­τα­κί­νη­τους γνώ­μο­νες τῆς ὀρ­θο­δό­ξου πί­στε­ως."

Ρωτάμε: Τότε γιατί συμπροσεύχεσθε με τους κάθε είδους αιρετικούς και τους αναγνωρίζετε ως Εκκλησία με έγκυρο βάπτισμα και ιερωσύνη, όταν αυτό το απαγορεύουν οι δογματικές αποφάσεις των Συνόδων;

Λέτε: "Ἡ Ἐκ­κλη­σί­α, ἐ­ξαι­τί­ας τῆς ση­μα­σί­ας ποὺ ἔ­χει τὸ Σύμ­βο­λο τῆς Πί­στε­ως στὴν ζω­ὴ τῶν πι­στῶν, ἔ­κρι­νε ἀ­πα­ραί­τη­τη προ­ϋ­πό­θε­ση γι­ὰ τὴν συμ­με­το­χὴ τῶν πι­στῶν στὰ Μυ­στή­ρι­α τοῦ Ἱ­ε­ροῦ Βα­πτί­σμα­τος καὶ τῆς Θεί­ας Λει­τουρ­γί­ας, τὴν ὁ­μο­λο­γί­α στὴν πί­στη τῆς Α΄ Οἰ­κου­με­νι­κῆς Συ­νό­δου."

Ρωτάμε: Τότε εσείς γιατί γίνατε αδελφοί με τους Παπικούς που κατάργησαν το Σύμβολο της Πίστεως εισάγοντας το Φιλιόκβε; Γιατί ομολογείτε έν βάπτισμα και παράλληλα αναγνωρίζετε πολλά ακόμα κι αυτό των Πεντηκοστιανών; Γιατί ομολογείτε μία Αγία και Καθολική Εκκλησία και παράλληλα μιλάτε για πολλές Εκκλησίες συμμετέχοντας και στο Π.Σ.Ε;

Συμπέρασμα: Δεν φοβάσθε ούτε Θεό ούτε ανθρώπους, αλλά ως στυγνοί επαγγελματίες λέτε υποκριτικά αυτά που πρέπει να ακουστούν μη πιστεύοντάς τα. Πετάξτε την δορά του προβάτου. Δεν σας χρειάζεται πια. Όλοι πια βλέπουν το τρίχωμα του λύκου.

Α.Τ.

 

ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ 1700 ΕΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΓΚΛΗΣΗ ΤΗΣ Α´ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΣΤΗΝ ΝΙΚΑΙΑ ΤΗΣ ΒΙΘΥΝΙΑΣ

Τὴν ἑ­βδό­μη Κυ­ρι­α­κὴ ἀ­πὸ τὸ Πά­σχα ἑ­ορ­τά­ζου­με καὶ τι­μᾶ­με τοὺς Πα­τέ­ρες τῆς Α΄ Οἰ­κου­με­νι­κῆς Συ­νό­δου. Κα­τὰ τὸ δι­α­νυ­ό­με­νο ἔ­τος 2025 συμ­πλη­ρώ­νον­ται 1.700 ἔ­τη ἀ­πὸ τὸ ἔ­τος 325 μ.Χ., ποὺ συ­νε­κλή­θη ἡ Α΄ Οἰ­κου­με­νι­κὴ Σύ­νο­δος στὴν Νί­και­α τῆς Βι­θυ­νί­ας. Μ’ αὐ­τὴ τὴν εὐ­και­ρί­α ἂς θυ­μη­θοῦ­με τὶς ἀ­πο­φά­σεις της καὶ ἂς ἐμ­βα­θύ­νου­με στὴν ση­μα­σί­α ποὺ ἔ­χει γι­ὰ τὸ πλή­ρω­μα τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας.

α΄. Ἡ θεί­α βού­λη­ση ἐκ­φρά­ζε­ται μέ­σῳ τῶν Συ­νό­δων.

Ἡ ἀρ­χὴ τῶν Συ­νό­δων ἀ­νά­γε­ται ἀρ­χι­κὰ στὴν Ἀ­πο­στο­λι­κὴ Σύ­νο­δο ποὺ συγ­κρο­τή­θη­κε στὰ Ἱ­ε­ρο­σό­λυ­μα τὸ ἔ­τος 48 μ.Χ. (Πρά­ξε­ων 15, 6 καὶ ἑ­ξῆς).

Ἀ­πὸ τὴν Ἀ­πο­στο­λι­κὴ Σύ­νο­δο οἱ Σύ­νο­δοι ἀ­πο­τε­λοῦν θε­σμὸ ἀ­πο­στο­λι­κό, μὲ θεῖ­ο κύ­ρος καὶ ἀ­πο­φαί­νον­ται πε­ρὶ πί­στε­ως ἐν Ἁ­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι, τὸ ὁ­ποῖ­ο ἐ­ξέ­φρα­ζαν οἱ Πα­τέ­ρες ποὺ συμ­με­τεῖ­χαν, ὅ­πως δη­λώ­νε­ται μὲ τὸ ἀ­πο­στο­λι­κό «ἔ­δο­ξε τῷ Ἁ­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι καὶ ἡ­μῖν». Καὶ κα­τὰ τὸν Μέ­γα Κων­σταν­τῖ­νο (PG 20, 1080) «Πᾶν γὰρ ὅ,τι δ᾽ ἂν ἐν τοῖς ἁ­γί­οις τῶν ἐ­πι­σκό­πων συ­νε­δρί­οις πράτ­τη­ται, τοῦ­το πρὸς τὴν θεί­αν βού­λη­σιν ἔ­χει τὴν ἀ­να­φο­ράν». Δη­λα­δή, κά­θε τι ποὺ πράτ­τε­ται στὶς ἅ­γι­ες Συ­νό­δους τῶν ἐ­πι­σκό­πων, αὐ­τὸ ἔ­χει τὴν ἀ­να­φο­ρὰ πρὸς τὴν θεί­α βού­λη­ση.

β΄. Τὸ ἀ­λά­θη­τον τῶν ἀ­πο­φά­σε­ων τῶν Συ­νό­δων.

Τὸ πλή­ρω­μα ἢ τὸ ὅ­λον ἢ τὸ σῶ­μα τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, ποὺ τὸ συ­να­πο­τε­λοῦν ὅ­λοι οἱ κλη­ρι­κοὶ καὶ λα­ϊ­κοὶ ποὺ πι­στεύ­ουν ὀρ­θό­δο­ξα, λο­γί­ζε­ται στὴν Ὀρ­θο­δο­ξί­α ὡς φο­ρέ­ας τοῦ ἀ­λά­θη­του τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, ἐ­νῶ ὡς φω­νὴ τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας καὶ ὄρ­γα­νο ἐκ­φρά­σε­ως τοῦ ἀ­λά­θη­του αὐ­τῆς εἶ­ναι ἡ ἀ­νώ­τα­τη δι­οι­κη­τι­κὴ ἀρ­χή της, δη­λα­δὴ ἡ Οἰ­κου­με­νι­κὴ Σύ­νο­δος, στὴν ὁ­ποί­α ἀν­τι­προ­σω­πεύ­ε­ται τὸ πλή­ρω­μα τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας μὲ τοὺς ἐ­πι­σκό­πους του, ποὺ δογ­μα­τί­ζουν μὲ τὴν ἐ­πε­νέρ­γει­α καὶ ἔμ­πνευ­ση καὶ ἐ­πι­στα­σί­α τοῦ Ἁγί­ου Πνεύ­μα­τος. Δὲν μπο­ρεῖ λοι­πὸν τὸ ἐκ­κλη­σι­α­στι­κὸ πλή­ρω­μα ἤ τὰ δύ­ο με­γά­λα τμή­μα­τα αὐ­τοῦ, τῶν κλη­ρι­κῶν ἢ τῶν λα­ϊ­κῶν ξε­χω­ρι­στά, ἢ πο­λὺ λι­γώ­τε­ρο κά­ποι­ο ἄ­το­μο ἢ κά­ποι­ος ἐ­πί­σκο­πος ἢ πα­τρι­άρ­χης ἢ πά­πας νὰ δογ­μα­τί­ζει ἔγ­κυ­ρα καὶ αὐ­θεν­τι­κά, δι­ό­τι αὐ­τὸ εἶ­ναι ἀ­πο­κλει­στι­κὸ δι­καί­ω­μα καὶ ἔρ­γο μό­νον τῶν Οἰ­κου­με­νι­κῶν Συ­νό­δων καὶ τῶν ἐ­πι­σκό­πων ποὺ με­τέ­χουν σ᾽ αὐ­τές, οἱ ὁ­ποῖ­οι ἀν­τι­προ­σω­πεύ­ουν τὸ πλή­ρω­μα τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας καὶ ἐκ­φρά­ζουν τὴν πί­στη του.

γ΄. Ἡ ὁ­μο­φω­νί­α στίς ἀ­πο­φά­σεις.

Μὲ αὐ­τὸν τὸν τρό­πο οἱ Οἰ­κου­με­νι­κὲς Σύ­νο­δοι δι­α­τυ­πώ­νουν σὲ δογ­μα­τι­κοὺς ὅ­ρους τὴν ἀρ­χαι­ο­πα­ρά­δο­τη ὀρ­θό­δο­ξο πί­στη τοῦ ἐκ­κλη­σι­α­στι­κοῦ πλη­ρώ­μα­τος, τὸ ὁ­ποῖ­ο ἀ­πο­δε­χό­με­νο τὰ δε­δογ­μέ­να, ὡς σύμ­φω­να πρὸς τὴν κοι­νὴ συ­νεί­δη­ση καὶ πί­στη του, ἀ­να­γνω­ρί­ζει τὴν οἰ­κου­με­νι­κό­τη­τα αὐ­τῶν, ἡ ὁ­ποί­α ἔτ­σι ἐξαρ­τᾶ­ται καὶ ἀ­πὸ τὴν συμ­φω­νί­α, καὶ τήν – μὲ ὁ­μο­φω­νί­α καὶ ἀγά­πη – ἑ­νό­τη­τα τοῦ ὅ­λου σώ­μα­τος τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας ἢ ἐκ τῆς «con­s­e­n­s­us E­c­c­l­e­s­i­ae» ὅ­λων τῶν χρό­νων, δη­λα­δή τήν συμ­φω­νί­α τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας. Ἐν­νο­εῖ­ται, ὅ­μως, ὅ­τι αὐ­τὴ ἡ ἀ­να­γνώ­ρι­ση ἐκ μέ­ρους τοῦ ἐκ­κλη­σι­α­στι­κοῦ πλη­ρώ­μα­τος πρέ­πει νὰ νο­εῖ­ται μό­νον ὡς ἁ­πλὸ ἐ­ξω­τε­ρι­κὸ γνώ­ρι­σμα καὶ τε­κμή­ρι­ο καὶ μαρ­τυ­ρί­α τοῦ ἀλά­θη­του τῶν δογ­μά­των ποὺ ἀ­πο­φα­σί­σθη­καν στὶς Συ­νό­δους καὶ τῆς οἰ­κου­με­νι­κό­τη­τας αὐ­τῶν, ἐ­νῶ οἱ με­τέ­χον­τες σὲ αὐ­τὲς ἐπί­σκο­ποι δι­α­τυ­πώ­νουν ἀ­λά­θη­τα τὰ δόγ­μα­τα ποὺ ἀ­πορ­ρέ­ουν ἀ­πὸ θεί­α δι­και­ο­σύ­νη ὑ­πὸ τὴν ἔμ­πνευ­ση τοῦ Ἁ­γί­ου Πνεύ­μα­τος.