Ὁ Νικόλαος (Ρενὲ) Ἑνὶ εἶναι Ἀλσατὸς Γάλλος συγγραφέας, πρώην Ρωμαιοκαθολικός, πρώην μαθητὴς καὶ φίλος τοῦ Σάρτρ, ὅπως καὶ τῆς Σιμὸν ντὲ Μποβουάρ. Τὰ βιβλία του, κυρίως θεατρικὰ ἔργα καὶ νουβέλλες, ἔχουν σχέση μὲ τὸ κίνημα τοῦ 1968 στὴν Γαλλία καὶ τὶς συνέπειές του. Προσῆλθε στὴν Ὀρθοδοξία καὶ βαπτίσθηκε στὸ Ἅγιον Ὅρος. Ἡ ἀκόλουθη συνέντευξη δόθηκε στὸν δημοσιογράφο Τάσο Μιχαλᾶ καὶ μεταδόθηκε ἀπὸ τὴν Ραδιοφωνικὴ ἐκπομπὴ «Σφυγμοὶ τῆς ἐποχῆς» (ΕΡΤ) στὶς 18-11-1980.
Παρακαλέσαμε τὸν ὀρθόδοξο συγγραφέα Νικόλαο Ἑνί, μαθητῆ καὶ φίλο τοῦ Σάρτρ, νὰ μᾶς ἐξηγήσει, τί ἦταν ἐκεῖνο ποὺ τὸν ἔκανε νὰ ἀναζητήσει καὶ νὰ βρεῖ τὸν δρόμο πρὸς τὴν Ὀρθοδοξία καὶ νὰ βαπτισθεῖ.
Ποιός εἶναι ὁ μοχλὸς αὐτῆς τῆς ἀλλαγῆς;
Μᾶς ἀπάντησε: «Ὁ δρόμος ἀνήκει στὸν Θεό. Εἶν’ ὁ Θεός. Μποροῦμε ὅμως νὰ προσδιορίσουμε μερικὰ σημεῖα. Εἶχα πάει στὴν Πάτμο. Ἀλλὰ γιατί πῆγα στὴν Πάτμο; Ἐπειδὴ πῆγα στὸν Ἄθωνα. Καὶ γιατί πῆγα στὸν Ἄθωνα; Δὲν ξέρω ἀκριβῶς…
Στὸ Ἅγιο Ὅρος συνάντησα μερικοὺς μοναχούς. Μάλιστα, ἕνας ἱερομόναχος στὴ Μονὴ Γρηγορίου ἔγινε ἀργότερα στενὸς φίλος μου.
Γιατί ὅλα αὐτά; Ἴσως, ἐπειδὴ γνώρισα πρὶν 25 χρόνια τὴν Ἑλλάδα. Καὶ γιατί ὅλες αὐτὲς οἱ ἐμπειρίες δυνάμωσαν τόσο πολὺ μέσα μου; Δὲν ξέρω…
Οἱ ἐμπειρίες αὐτὲς ἦταν τόσο μεγάλες, ποὺ πραγματικὰ δὲν μπορῶ νὰ τὸ ἐξηγήσω. Ἔχω γνωρίσει καὶ τὴν Ἀμερική, ὅμως τοῦτο ἐδῶ ἦταν κάτι ἄλλο.
