Τραγελαφικό: Η αδελφότης «ο Σωτηρ» είναι ένας από κυρίους υπεύθυνους της σημερινής πνευματικής διπροσωπίας και κατρακύλας. Κι όμως φαρισαϊκά δείχνει με το δάκτυλο του τους άλλους, αφήνοντας τον εαυτό του απ’ έξω.

 Διχασμένη Ὀρθοδοξία

Ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Πάπα Λέοντος ΙΔ΄ στὴν Τουρκία καὶ ἡ συνάντησή του μὲ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο σφράγισε τὴν εἰδησεογραφία τῶν τοπικῶν ἀλλὰ καὶ τῶν διεθνῶν μέσων ἐνημερώσεως τὶς τελευταῖες ἡμέρες τοῦ Νοεμβρίου.

Κορυφαία στιγμὴ τῆς ἐπισκέψεώς του ἦταν ἡ συνάντηση στὴ Νίκαια, μὲ ἀφορμὴ τὰ 1.700 χρόνια ἀπὸ τὴ σύγκληση τῆς Α΄Οἰκουμενικῆς Συνόδου τὸ ἔτος 325 στὴν πόλη αὐτή. Ἔγινε μιὰ τελετὴ ἐντυπωσιακὴ καὶ ὡς τέτοια προβλήθηκε σὲ ὅλο τὸν κόσμο. Ἰδιαίτερα ἐντυπωσίασε ἡ κοινὴ ἀνάγνωση τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως («Πιστεύω») ἀπὸ τὸν Πατριάρχη καὶ τὸν Πάπα στὴν Ἀγγλική, χωρὶς τὸ «Filioque» (τὴν φράση «καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ» ποὺ ἔχουν προσ­θέσει στὸ «Σύμβολο» οἱ Παπικοί).

Ὅμως ἀπὸ πλευρᾶς Ὀρθοδοξίας τὸ θέ­α­μα ἦταν ἀποκαρδιωτικό. Ἀπὸ τὴ μιὰ πλευ­ρὰ ὁ Πάπας καὶ τὸ ἐπιτελεῖο του, ἐπίσης πάνω ἀπὸ εἴκοσι ἐκπρόσωποι διάφορων δογμάτων, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ μία γυναίκα… καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη… ἡ Ὀρθοδοξία.

Ποιά Ὀρθοδοξία ὅμως; Σχεδὸν ἀπούσα, ἀφοῦ μαζὶ μὲ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη μόνο ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας ἦταν παρὼν ἀπὸ τὰ πρεσβυγενὴ λεγόμενα Πατριαρχεῖα, μολονότι αὐτὰ εἶχαν προσκληθεῖ ἰδιαίτερα ὡς ἔχοντα μετάσχει στὶς ἐργασίες τῆς μεγάλης Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου στὴ Νίκαια. Οἱ Προκαθήμενοι Ἀντιοχείας καὶ Ἱεροσολύμων ἀπουσίαζαν, λόγῳ τοῦ προβλήματος ποὺ ταλανίζει τὰ τελευταῖα χρόνια τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ποιά Ὀρθοδοξία ἦταν ἐκεῖ λοιπόν; Μιὰ κατακερματισμένη, βαθιὰ διχασμένη Ὀρθοδοξία.

Η διπροσωπία του Ναυπάκτου Ιεροθέου

Ο Ναυπάκτου Ιερόθεος μιλάει για την κατάντια της κοινωνίας μας, όταν ο ίδιος ως επίσκοπος είναι υπεύθυνος για την συμπόρευση της εκκλησιαστικής ηγεσίας με την κατάντια αυτή. Ποιός ξεχνάει την συμπόρευσή του με την Ιεραρχία της Εκκλησίας σε όλα τα καυτά θέματα, τις συναντήσεις του με τον αμερικανό πρέσβη και προωθητή της ομοφυλοφιλίας στην Ελλάδα καί τόσα άλλα; Μιλάει για την εκκοσμίκευση της εκκλησιαστικής ζωής, όταν ο ίδιος ως επίσκοπος είναι υπεύθυνος για την εκκοσμίκευση αυτή. Πότε καταδίκασε ο Ναυπάκτου και απέκλεισε την συμμετοχή του από τον πακτωλό των φωτογραφιών στα εκκλησιαστικά ιστολόγια, από τις συναυλίες, τις εκδηλώσεις, τον θρησκευτικό τουρισμό και τόσα άλλα; Μιλάει για την προδοσία της πίστεως, επαναλαμβάνοντας συνεχώς ως φενάκη τον αείμνηστο Ρωμανίδη, όταν ο ίδιος ως επίσκοπος είναι υπεύθυνος για την προδοσία αυτή αρχής γενομένης από το Κολυμπάρι εξ ου και η σιωπή του για τις τόσες καινοτομίες των Οικουμενιστών. Τελικά έχει τέλος η διπροσωπία του Ναυπάκτου;

Α.Τ.

Ναυπάκτου Ιερόθεος: Η εικόνα της κοινωνίας μας και η Εκκλησία

Μητροπολίτου Ναυπάκτου & Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου

---

Καθημερινά δημοσιεύονται διάφορες ἀντικοινωνικές συμπεριφορές πού προκαλοῦν ὅλους μας, καί τό κοινωνικό περί δικαίου αἴσθημα. Δέν μποροῦν νά δικαιολογηθοῦν οἱ βίαιες συμπεριφορές ἀπό ἄνθρωπο σέ ἄνθρωπο, ἀλλά δέν μπορεῖ νά ἀμνηστευθῆ καί ἡ εἰκόνα τῆς κοινωνίας μας, τήν ὁποία ἔχουμε διαμορφώσει μέ τόν τρόπο μας.

Νομίζω, τό θέμα πού πρέπει νά ἀντιμετωπίση ἡ Ἐκκλησία καί ὅσο τό δυνατόν γρηγορότερα εἶναι ἡ ἐκκοσμίκευση ὄχι μόνον τῆς κοινωνίας, ἀλλά καί τῆς ἰδίας τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς. Τό λέγω αὐτό γιατί ἡ κοινωνία πού δέχεται διάφορες ἐπιδράσεις, λόγῳ τῆς παγκοσμιοποίησης, ἀλλάζει συνεχῶς καί ἀποεκκλησιοποιεῖται ἤ ἀποθρησκειοποιεῖται ἀπό τά διάφορα παραδοσιακά πρότυπα πού ἔχει. Αὐτό δέν μπορεῖ νά ἀναχαιτισθῆ μέ κοσμικούς τρόπους, καί αὐτό ἐπηρεάζει καί τά μέλη τῆς Ἐκκλησίας.

1. Ἡ ἐπικούρεια νοοτροπία

Ἤδη ὁ Kenneth Gergen, κάνοντας λόγο γιά τόν «μεταμοντερνισμό» ἤ τήν «μετανεωτερικότητα», γράφει ὅτι ἡ μετανεωτερικότητα προσδιορίζεται ἀπό τρία γνωρίσματα. Πρῶτον, τήν «ἀμφισβήτηση τῆς αὐθεντίας», ὅτι δέν ὑπάρχουν αὐθεντίες, δεύτερον, «τήν κατάργηση τῆς λογικῆς τάξης», ἀφοῦ αὐτό πού εἶναι λογικό γιά τόν ἕναν δέν εἶναι λογικό γιά τόν ἄλλον, καί τρίτον, τήν «ἀπώλεια τοῦ ἀναγνωρίσιμου», ἀφοῦ ἀναπτύσσεται ὡς δεδομένο ἡ λεγομένη «πολυπλοκότητα τῶν πραγμάτων».

Η ασυνέπεια και η διπροσωπία των Επισκόπων έχει πια φέρει το ποίμνιο στο αμήν.

Όμως το ανάθεμα δεν αρκεί. Όσο το ποίμνιο συνεχίζει να μνημονεύει τέτοιους επισκόπους ως ορθοτομούντες, τότε γίνεται κι αυτό συνυπεύθυνο στην προδοσία, στην ακαταστασία και στον σκανδαλισμό που βασιλεύουν σήμερα στην Εκκλησία.

Λαϊκός ανεβαίνει στον άμβωνα και αναθεματίζει τους πολιτικούς.

Εισήλθαν οι ένοχοι και ασεβείς πολιτικοί στον Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελίστριας Πατρών για ψηφοθηρία (γιατί αν πίστευαν δεν θα ψήφιζαν νόμους που καταργούν τον Νόμο του Θεού) και παρόλες τις μητροπολιτικές φανφάρες των τελευταίων εβδομάδων πάλι κανείς δεν τους ήλεγξε. Αντιθέτως

Στο τέλος της δοξολογίας ο Μητροπολίτης Πατρών, που υποτίθεται ήταν εναντίον του ψηφίσματος που έφερε τα πάνω κάτω, πρόσφερε στους υβριστές του Νόμου του Θεού τον Σταυρό να προσκυνήσουν!

Ο επίσκοπος Μεσσηνίας Χρυσόστομος ως παράδειγμα της διπροσωπίας και διγλωσσίας των ποιμένων στο θέμα της Ομοφυλοφιλίας

Μεσσηνίας Χρυσόστομος 2015: "Η Εκκλησία δεν απορρίπτει τα πρόσωπα, αλλά τα σέβεται στο πλαίσιο των ελεύθερων επιλογών και των δικαιωμάτων τους" 2018 "Οι ομοφυλόφιλοι ἔχουν θέση στην Εκκλησία" (εδώ) 2023: "Θα βαφτίσω παιδιά τεκνοθεσίας ομόφυλων ζευγαριών" (εδώ). Μετὰ ἀπὸ λίγους μήνες: "Νομοθετούμε κάτι για να δείξουμε ότι δήθεν έχουμε εκσυγχρονιστεί, είμαστε προοδευτικοί και σεβόμαστε δικαιώματα;" (εδώ) .

Ἀπὸ αὐτὸ τὸν χῶρο ἔχει εἰπωθεῖ οὐκ ὀλίγες φορὲς, ὅτι κύριοι ὑπαίτιοι τῶν κακῶν ποὺ ταλανίζουν τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν κοινωνία δὲν εἶναι μόνο οἱ πολιτικοὶ καὶ οἱ Ἐπίσκοποι (αὐτοὶ μᾶς ἐνδιαφέρουν περισσότερο), ἀλλὰ καὶ οἱ πιστοί, ὁ λαός, ὁ ὁποῖος φωνάζει μὲν γιὰ τὸ ἔγκλημα, ἀλλὰ εἶναι ἔτοιμος ἀδιάκριτα νὰ ξεχάσει τὰ πάντα, ὅταν κάποιος ἀπὸ τοὺς ἐνόχους κάνει μία δήλωση, ποὺ ἀνταποκρίνεται στὰ αἰτήματα τοῦ λαοῦ. Τότε ξαφνικὰ ὁ ἡθικὸς ἀλλὰ καὶ πραγματικὸς αὐτουργὸς τῶν ἐγκλημάτων ἀνακηρύσσεται ἀπὸ τὸν λαὸ ξαφνικὰ ἥρωας καὶ ἀγωνιστής. Ἔτσι ἔγινε π.χ. στὸ θέμα τῆς Μακεδονίας, στὸ Κολυμπάρι, στὸ θέμα των θρησκευτικῶν στὰ σχολεῖα, στὸ θέμα τοῦ Κορονοϊοῦ καὶ τώρα στὸ θέμα τῆς Ὁμοφυλοφιλίας.

Τρανὸ παράδειγμα τῶν δίγλωσσων καὶ διπρόσωπων ποιμένων ἀποτελοῦσε μέχρι τώρα ὁ Ναυπάκτου Ἱερόθεος. Ὅμως ὁ Μεσσηνίας φιλόδοξος ὢν θέλει νὰ τὸν ξεπεράσει. Παρουσιάστηκε λοιπόν, στὶς τηλεοράσεις καὶ στὶς ἐφημερίδες κάνοντας δηλώσεις κατὰ τῆς ὁμοφυλοφιλίας καὶ καὶ ὅτι τάχα ἡ ἐκκλησία (ὄχι ἡ ἀληθινὴ τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ ἡ ἐκκοσμικευμένη καὶ αἱρετίζουσα δική τους) δὲν θὰ δεχθεῖ ποτὲ τὴν νομιμοποίηση τῆς ὁμοφυλοφιλίας. Ἀμέσως τότε πολλοὶ ἐπαίνεσαν τὴν στάση καὶ τὰ λόγια τοῦ Μεσσηνίας ἀνακαλύπτοντας ἕναν ἀκόμα "ὁμολογητή". Ὅμως δυστυχῶς γι' αὐτὸν καὶ ὅσους τὸν ἐπαίνεσαν, τὰ γραπτὰ μένουν, scripta manent. Ἔτσι ὑπενθυμίζουμε τί ἔλεγε τὸ 2015 ὁ κ. Χρυσόστομος, δείχνοντας ἔτσι ἀπὸ πότε ἄρχισε τὸ ἔγκλημα καὶ ποιοί εἶναι οἱ κύριοι ἔνοχοι. Διότι δεν μπορεῖς νὰ εἶσαι ἐνάντιος στὸν 'γάμο" καὶ τὴν τεκνοθεσία τῶν ὀμοφυλοφίλων ἀλλὰ νὰ βαπτίζεις τὰ "παιδιά τους". Οὔτε μπορεῖς νὰ χαρακτηρίζεις τὴν ἁμαρτία δικαίωμα ετός της Εκκλησίας καὶ μετὰ νὰ λὲς ὄτι δὲν ὑφίσταται τὸ δικαίωμα αυτό στην Εκκλησία.

 Ὁ κλῆρος ποὺ συνεχίζει νὰ μνημονεύει τέτοιους Ἰανοὺς ὡς ὀρθοτομοῦντες καὶ ἐμεῖς ὁ λαός, πρέπει ἐπιτέλους νὰ νὰ ἀναλάβουμε τὶς εὐθῦνες μας καὶ ὄχι νὰ συνεχίζουμε νὰ ἀνακαλύπτουμε "εὐσεβεῖς"!

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Ἀπόσπασμα ἀπὸ συνέντευξη τοῦ Μεσσηνίας Χρυσοστόμου ἀπὸ τὸ 2015 (ἐδῶ)

Τελικά ακούμε τον λόγο της Εκκλησίας ή φτιάξαμε δικούς μας;

Οἱ ἱερεῖς ποῦ μιλοῦν γιὰ εὐσέβεια καὶ ὑπακοὴ στὴν Ἐκκλησία, θὰ μᾶς ἀπαντήσουν; Πρέπει νὰ ὑπακούσουμε στὶς παρακάτω ἀποστολικὲς καὶ ἁγιοπατερικὲς διδαχὲς καὶ ἐντολές;

τοῦ Ἀδαμαντίου Τσακίρογλου

Ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἔγραφε στον μαθητή του Τιμόθεο, ὅτι κάθε ἕνας ποὺ ἑτεροδιδασκαλεῖ, ἀσεβεῖ καὶ ἡ κοινωνία μαζί του δὲν εἶναι παράδειγμα εὐσεβείας ἀλλὰ ἀσεβείας καὶ νόσου: «Αὐτὰ νὰ διδάσκεις καὶ νὰ προτρέπεις τοὺς Χριστιανούς νὰ τὰ τηροῦν. Ἐὰν κανεὶς διδάσκει διαφορετικὰ καὶ δὲν μένει μὲ ὑποταγὴ καὶ πίστη προσηλωμένος στοὺς ἁγίους λόγους τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ στὴν διδασκαλία, ποὺ ὁδηγεῖ πρὸς τὴν ἀληθινὴ εὐσέβεια, αὐτὸς εἶναι σκοτισμένος καὶ φουσκωμένος ἀπὸ ἀλαζονεία καὶ ἔπαρση, δὲν γνωρίζει τίποτα, ἀλλὰ νοσεῖ» (Ταῦτα δίδασκε καὶ παρακάλει. εἴ τις ἑτεροδιδασκαλεῖ καὶ μὴ προσέρχεται ὑγιαίνουσι λόγοις τοῖς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῇ κατ᾿ εὐσέβειαν διδασκαλίᾳ, τετύφωται, μηδὲν ἐπιστάμενος, ἀλλὰ νοσῶν», Α΄ Τιμ. 6, 3-4).

Τὸν προειδοποίησε ὅτι στὶς ἔσχατες ἡμέρες πολλοὶ Χριστιανοὶ «θὰ ἔχουν τὸ ἐξωτερικὸ σχῆμα καὶ τὴν ἐμφάνιση τῆς εὐσεβείας, θὰ ἔχουν ὅμως ἀρνηθεῖ τὴν δύναμίν της. Φεύγε μακρυὰ ἀπὸ αὐτούς» (ἔχοντες μόρφωσιν εὐσεβείας, τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι. καὶ τούτους ἀποτρέπου, Β΄ Τιμ. 3, 5). Καὶ δηλώνει ξεκάθαρα ποιό εἶναι τὸ ἀδιασάλευτο κριτήριο τῆς εὐσεβείας: «Πάντες οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται» (Β΄ Τιμ. 3, 12).

Η Μητρόπολη ...ΙΑΝΟΣ

     «Μὴ γίνου δίγλωσσος, ἑτέρως μὲν τῷ λόγῳ, ἑτέρως δὲ τῇ συνειδήσει διακείμενος. Τὸν γὰρ τοιοῦτον ἡ Γραφὴ ὑπὸ κατάραν ἵστησιν» (Περί τῶν οἰομένων ἐξ ἔργων δικαιοῦσθαι, ρπε΄, Φιλοκαλία)

 

Ἄλλη μιὰ φορὰ ἡ Μητρόπολις Πειραιῶς ἐζήλωσε τὴν δόξα τοῦ διπρόσωπου θεοῦ τῶν Ρωμαίων Ἰανοῦ! Μὲ τὸ ἄρθρο της «ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ “ΕΝ ΑΔΙΚΩ”;» κατηγορεῖ τὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας γιὰ θέμα Πίστεως. Γράφει: Στὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας εἶναι βέβαιο ὅτι «υπάρχει και “πρόβλημα πίστεως”, δεδομένου ότι η Αλεξανδρινή Εκκλησία αποδέχθηκε πλήρως τα όσα κακόδοξα αποφασίστηκαν στη “Σύνοδο” της Κρήτης».

«Δάσκαλε ποὺ δίδασκες», ὅμως. Γιατὶ ἡ Μητρόπολις Πειραιῶς, σὰν ἄλλος Ἰανός ‒διὰ τοῦ Γραφείου της κατὰ τῶν αἱρέσεων‒ κατηγορεῖ ἄλλους γιὰ θέματα Πίστεως (συγκεκριμένα τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἀλεξανδρείας), τὴν στιγμὴ ποὺ ὁ μητροπολίτης της κ. Σεραφείμ πράττει τὰ ἴδια. Πράγματι, καὶ ὁ μητροπολίτης κ. Σεραφείμ «αποδέχθηκε πλήρως τα όσα κακόδοξα αποφασίστηκαν στη “Σύνοδο” της Κρήτης», ἀφοῦ βρίσκεται σὲ κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστὲς συνεπισκόπους του καὶ δὲν διέκοψε τὴν κοινωνία μὲ τὴν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία (ὅπως ἔκανε καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀλεξανδρείας) ἔχει ἀρνηθεῖ τὴν Ὀρθοδοξία ἀποδεχόμενη τὶς ἀποφάσεις τῆς Ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης!

        Κι ὄχι μόνο αὐτό, ἀλλὰ «αποδέχθηκε πλήρως» καὶ τὸ Οὐκρανικὸ σχίσμα, ἀφοῦ πρῶτον, ἔκανε τὴ θλιβερὴ δήλωση ὅτι τὸ Οὐκρανικὸ δὲν ἅπτεται τῆς Πίστεως, ἀλλὰ «διοικητικῆς φύσεως θέμα» (12-10-2019 καὶ δεύτερον, «ἔχει ἐκκλησιαστική κοινωνία καί συλλειτουργεῖ μέ Ἱεράρχες, οἱ ὁποῖοι ἀποδέχονται καί ἀναγνωρίζουν τήν Οὐκρανική ψευδοαυτοκεφαλία καί μνημονεύουν τόν σχισματικό ψευδομητροπολίτη Κιέβου καί πάσης Οὐκρανίας καί τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη, ὁ ὁποῖος εἶναι, ὄχι μόνο αἱρετίζων, ἐξαιτίας τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλά καί προκαλεῖ σχίσμα, ἐξαιτίας τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας καί τοῦ συλλείτουργου μέ τόν ψευδομητροπολίτη Κιέβου καί τούς σχισματικούς τῆς Οὐκρανίας» (Δεῖτε ἐδῶ).