«ἐγὼ ἐλήλυθα ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου, καὶ οὐ λαμβάνετέ με· ἐὰν ἄλλος ἔλθῃ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἰδίῳ, ἐκεῖνον λήψεσθε»
Τοῦ Ἀδαμαντίου Τσακίρογλου
Ἔχει εἰπωθεῖ καὶ ἀποδειχθεῖ ἀμέτρητες φορές, ὅτι οἱ Οἰκουμενιστὲς διδάσκουν κατὰ τὸ λαϊκόν «ἄλλου παπᾶ εὐαγγέλιον». Ἕνα «εὐαγγέλιο» ποὺ ὄχι μόνο δὲν εἶναι τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ διαστρέφει καὶ ἀντιτίθεται στὸν λόγο Του προετοιμάζοντας ἔτσι αὐτὸν ποὺ ὅλοι, Ἰουδαῖοι καὶ μή, θὰ δεχθοῦν ὡς νέο Μεσσία, ὅταν καὶ ὅποτε αὐτὸς ἔλθει: «ἐγὼ ἐλήλυθα ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου, καὶ οὐ λαμβάνετέ με· ἐὰν ἄλλος ἔλθῃ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἰδίῳ, ἐκεῖνον λήψεσθε» (Ἰωάννου ε΄ 43). Δυστυχῶς ὅμως πολλοὶ Χριστιανοί, κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, ἀρνοῦνται νὰ τὸ παραδεχθοῦν εἴτε γιατὶ ἀκόμα δὲν τὸ ἔχουν καταλάβει εἴτε γιατὶ τὸ οἰκουμενιστικὸ «εὐαγγέλιο» γέμει ὅρων ποὺ μαγεύουν τὸν σημερινὸ ἄνθρωπο, ὅπως ἐλευθερία, δικαιώματα, ἱσότητα, ἑνότητα κλπ. ἢ τὸν κάνουν νὰ νιώθει μέρος τοῦ κόσμου τῆς νέας ἐποχῆς.
Ἐμεῖς ὡς Χριστιανοὶ ἀπὸ ἀγάπη στὸν συνάνθρωπο δὲν
πρέπει ὅμως νὰ σταματοῦμε νὰ ἀναδεικνύουμε τὴν ὀλέθρια πλάνη τοῦ οἰκουμενιστικοῦ «εὐαγγελίου»
ἀποδεικνύοντας, ὅτι οἱ παραπάνω ὅροι δὲν ὑπάρχουν ὡς ὅροι καὶ ὡς νοηματικὲς ἑνότητες
πουθενὰ στὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ, πουθενὰ στὶς Διαθῆκες Του, Παλαιὰ καὶ Νέα,
πουθενὰ στὴν διδασκαλία τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Ἁγίων. Ὅποιος διαβάζει τὶς Γραφὲς
τὸ ἀνακαλύπτει αὐτὸ πολὺ γρήγορα.
Θὰ τὸ ἀποδειχθεῖ ὅμως καὶ μὲ τὸ παρακάτω πρόσφατο
παράδειγμα.
Στὸ 4ο Διεθνὲς Συνέδριο τῶν Ἀρχόντων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, σὲ μαγνητοσκοπημένο μήνυμά του (Ἀθῆναι, 29 Μαΐου 2024) ἀνέφερε μεταξὺ ἄλλων τὰ ἑξῆς (ἔτσι ὅπως τὰ ἀναφέρει ἡ ἱστοσελίδα τοῦ Πατριαρχείου ἐδῶ):
